Η αποτυχία της Γερμανίας να εξασφαλίσει μια μη μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τη διετία 2027–2028 αποτελεί μια ιστορική και άκρως απροσδόκητη διπλωματική υπαναχώρηση για το Βερολίνο. Κατά τη διάρκεια της σχετικής ψηφοφορίας στη Γενική Συνέλευση, η γερμανική υποψηφιότητα συγκέντρωσε μόλις 104 ψήφους, υπολειπόμενη σημαντικά από την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων, η οποία μεταφράζεται σε 127 ή περισσότερες ψήφους. Αντίθετα, οι συνυποψήφιες χώρες από την Ομάδα των Δυτικοευρωπαϊκών και Λοιπών Κρατών, η Πορτογαλία με 134 ψήφους και η Αυστρία με 131 ψήφους, κατέλαβαν με άνεση τις δύο διαθέσιμες θέσεις. Η εξέλιξη αυτή φέρει βαθύτατη σημασία που εκτείνεται πέρα από τη διεθνή διπλωματία, επηρεάζοντας την παγκόσμια ασφάλεια αλλά και την εσωτερική πολιτική σκηνή της Γερμανίας.
Οι αντιδράσεις για τη στάση στο Μεσανατολικό και το μήνυμα του Παγκόσμιου Νότου
Η πλέον άμεση και ευρέως συζητημένη αιτία της γερμανικής αποτυχίας εντοπίζεται στη διεθνή δυσαρέσκεια απέναντι στην πρόσφατη κατεύθυνση της εξωτερικής πολιτικής του Βερολίνου. Διπλωμάτες και αναλυτές του ΟΗΕ επισημαίνουν ότι η απόλυτη και σταθερή υποστήριξη της Γερμανίας προς το Ισραήλ κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στη Γάζα εξελίχθηκε σε ένα βαρύ διπλωματικό μειονέκτημα στο προσκήνιο των Ηνωμένων Εθνών.
Πολλά κράτη-μέλη, με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνα που προέρχονται από τον λεγόμενο Παγκόσμιο Νότο, αξιοποίησαν τη διαδικασία της μυστικής ψηφοφορίας για να εκδηλώσουν τη σαφή αποδοκιμασία τους απέναντι σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως δύο μέτρα και δύο σταθμά εκ μέρους του Βερολίνου στα ζητήματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Η στάση αυτή στέρησε τελικά από τη Γερμανία κρίσιμες ψήφους συναίνεσης, καθορίζοντας το αρνητικό αποτέλεσμα.
Πλήγμα στις διαχρονικές φιλοδοξίες για μια μόνιμη θέση
Η συγκεκριμένη διπλωματική απώλεια υπονομεύει σοβαρά τις μακροχρόνιες επιδιώξεις της Γερμανίας για τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Για δεκαετίες, το Βερολίνο διεξάγει συστηματική εκστρατεία από κοινού με τη Βραζιλία, την Ινδία και την Ιαπωνία —τις χώρες της ομάδας G4— υποστηρίζοντας ότι η δομή που διαμορφώθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πλέον ξεπερασμένη και ότι η Γερμανία δικαιούται μια μόνιμη θέση στο όργανο.
Η αδυναμία εξασφάλισης ακόμη και μιας τυπικής, διετούς θητείας ως μη μόνιμο μέλος αποδυναμώνει ουσιαστικά το μακροπρόθεσμο επιχείρημα του Βερολίνου ότι αποτελεί έναν απαραίτητο και διεθνώς έμπιστο παγκόσμιο παράγοντα, ικανό να αποτελέσει τον θεματοφύλακα της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας.
Εσωτερικοί πολιτικοί κλυδωνισμοί για την κυβέρνηση Μερτς
Σε εσωτερικό επίπεδο, το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας προκαλεί σοβαρούς πολιτικούς πονοκεφάλους για τον Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και τον Υπουργό Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεπουλ. Τα κόμματα της εγχώριας αντιπολίτευσης, με πρώτους τους Πράσινους, χαρακτήρισαν άμεσα την απώλεια ως μια «ντροπιαστική ήττα», επιρρίπτοντας ευθύνες στην κυβερνητική διοίκηση για την αποτυχία της να πλαισιώσει τη γερμανική υποψηφιότητα με σύγχρονες και συμπεριληπτικές διπλωματικές στρατηγικές.
Παρόλο που ο Καγκελάριος Μερτς έχει επιχειρήσει να εδραιώσει τη Γερμανία σε ηγετική θέση αναφορικά με την ευρωπαϊκή ασφάλεια και την υποστήριξη προς την Ουκρανία, η απώλεια αυτή στον ΟΗΕ πλήττει την αξιοπιστία του αφηγήματος ότι η κυβέρνησή του ασκεί ευρεία επιρροή στην παγκόσμια σκηνή.
Η στροφή της Γενικής Συνέλευσης προς τις «μεσαίες δυνάμεις»
Η ξεκάθαρη επικράτηση της Πορτογαλίας και της Αυστρίας αναδεικνύει μια ευρύτερη τάση εντός της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, η οποία φαίνεται να προκρίνει «μεσαίες δυνάμεις» με γεφυρωτικό ρόλο, έναντι οικονομικά ισχυρών αλλά πολιτικά πολωτικών κρατών.
Η Αυστρία είδε μια συστηματική εκστρατεία δεκαπέντε ετών να ολοκληρώνεται με επιτυχία, επενδύοντας στην ιστορικά ουδέτερη στάση της στη διεθνή σκηνή. Από την άλλη πλευρά, η Πορτογαλία αξιοποίησε τους βαθείς διπλωματικούς της δεσμούς με χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, αποτελώντας έναν σαφώς λιγότερο διχαστικό εκπρόσωπο για τη Δυτική Ευρώπη σε ένα έντονα κατακερματισμένο διεθνές περιβάλλον.
Η επόμενη ημέρα και οι διπλωματικές προεκτάσεις
Ο Καγκελάριος Μερτς επιχείρησε να υποβαθμίσει τις εντυπώσεις από το αρνητικό αποτέλεσμα, δηλώνοντας ότι η Γερμανία παραμένει ένας «αξιόπιστος πυλώνας του πολυμερούς συστήματος» και ότι θα συνεχίσει το έργο της εκτός του Συμβουλίου.
Ωστόσο, ο αποκλεισμός από το Συμβούλιο Ασφαλείας σημαίνει ότι η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης θα παραμείνει στο περιθώριο του κεντρικού οργάνου λήψης αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών, σε μια περίοδο έντονης γεωπολιτικής αστάθειας και ρευστών διεθνών ισορροπιών. Η επόμενη ημέρα καλεί το Βερολίνο να αναμετρηθεί με τα όρια της διπλωματικής του επιρροής, καθώς οι παραδοσιακές ισορροπίες ισχύος επαναπροσδιορίζονται διεθνώς.
Germany has failed to win a non-permanent seat on the UN Security Council. Foreign Minister Johann Wadephul (CDU) secured 104 votes in the General Assembly, falling 23 short of the required two-thirds majority. It is the first time Germany has missed out on a rotating seat. pic.twitter.com/Z7Zyxf7nAI
Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε την Τετάρτη για πρώτη φορά υπέρ του τερματισμού της ολοένα και πιο μη δημοφιλούς σύγκρουσης των ΗΠΑ με το Ιράν, καθώς τέσσερις Ρεπουμπλικάνοι τάχθηκαν στο πλευρό των Δημοκρατικών, αλλά κάθε Ρεπουμπλικάνος νομοθέτης από τα Βορειοδυτικά αντιτάχθηκε στο μέτρο.
Η νομοθεσία επικαλείται το Ψήφισμα για τις Πολεμικές Εξουσίες (War Powers Resolution) του 1973, το οποίο απαιτεί από έναν πρόεδρο να τερματίσει τις εχθροπραξίες εντός 60 ημερών, εκτός εάν το Κογκρέσο εξουσιοδοτήσει έναν πόλεμο. Η κίνηση αυτή έρχεται 96 ημέρες αφότου οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εξαπέλυσαν κοινή επίθεση κατά του Ιράν, η οποία οδήγησε σε αυξημένες τιμές για το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα λιπάσματα και άλλα προϊόντα που είναι ζωτικής σημασίας για την παγκόσμια οικονομία. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει επικαλεστεί διάφορους λόγους για την έναρξη του πολέμου, συμπεριλαμβανομένης της απειλής να αναπτύξει το Ιράν πυρηνικά όπλα, και θα μπορούσε να ασκήσει βέτο στο σε μεγάλο βαθμό συμβολικό μέτρο εάν αυτό εγκριθεί από τη Γερουσία.
Η κατανομή των ψήφων
Οι Δημοκρατικοί ψήφισαν ομόφωνα υπέρ του μέτρου, μαζί με τους Ρεπουμπλικάνους βουλευτές:
Τομ Μπάρετ (Tom Barrett) από το Μίσιγκαν
Γουόρεν Ντέιβιντσον (Warren Davidson) από το Οχάιο
Μπράιαν Φιτζπάτρικ (Brian Fitzpatrick) από την Πενσυλβάνια
Τόμας Μάσι (Thomas Massie) από το Κεντάκι
Κάθε άλλος Ρεπουμπλικάνος που ήταν παρών ψήφισε κατά, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών Μάικλ Μπαουμγκάρτνερ (Michael Baumgartner) από το Σποκέιν, Νταν Νιουχάουζ (Dan Newhouse) από το Σάνισαϊντ και Ρας Φούλτσερ (Russ Fulcher), ο οποίος εκπροσωπεί το Βόρειο Άινταχο.
Υποστήριξη στην κυβέρνηση και ο ρόλος του Μάρκο Ρούμπιο
Ο Μπαουμγκάρτνερ υπεραμύνθηκε της απόφασης της κυβέρνησης Τραμπ να επιτεθεί στο Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η ιρανική κυβέρνηση βρίσκεται ουσιαστικά σε πόλεμο με τις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Σε ακρόαση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής νωρίτερα την Τετάρτη, ο βουλευτής από το Ανατολικό Ουάσινγκτον συνεχάρη τον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο (Marco Rubio) για το «εντυπωσιακό έργο» του ως ο κορυφαίος διπλωμάτης των ΗΠΑ και δήλωσε ότι η μόνη του κριτική ήταν ότι οι Αμερικανοί πρέπει να ακούνε περισσότερα από τον Ρούμπιο, τον οποίο χαρακτήρισε «τον καλύτερο επικοινωνιολόγο της κυβέρνησης σε περίπλοκα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής».
Παρά το γεγονός ότι ηγείται του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και εκτελεί χρέη υπηρεσιακού συμβούλου εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, ο Ρούμπιο ήταν σε μεγάλο βαθμό απών από τα δημόσια μηνύματα της κυβέρνησης σχετικά με τον πόλεμο για εβδομάδες, αφού δήλωσε στους δημοσιογράφους στις 2 Μαρτίου ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε εμπλακεί στον πόλεμο επειδή γνώριζε ότι το Ισραήλ επρόκειτο να επιτεθεί στο Ιράν – μια δήλωση στην οποία στηρίχθηκαν οι επικριτές του πολέμου σε όλο το πολιτικό φάσμα. Καθώς όμως η σύγκρουση συνεχίζεται, ο υπουργός Εξωτερικών επανεμφανίστηκε ως εξέχων εκπρόσωπος, όπως όταν αντικατέστησε τον εκπρόσωπο τύπου του Λευκού Οίκου στις 5 Μαΐου.
Σε εκείνη την ενημέρωση, ο Ρούμπιο υποστήριξε ότι το Ψήφισμα για τις Πολεμικές Εξουσίες είναι αντισυνταγματικό, επισημαίνοντας σωστά ότι κάθε προεδρική κυβέρνηση έχει υιοθετήσει αυτή τη θέση από τότε που το Κογκρέσο παρέκαμψε το βέτο του τότε προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον το 1973 για να μετατρέψει το νομοσχέδιο σε νόμο.
Τα επόμενα βήματα στη Γερουσία
Μετά την υπερψήφισή του από τη Βουλή την Τετάρτη, το ψήφισμα κατευθύνεται στη Γερουσία. Η Γερουσία ψήφισε με 50-47 στις 19 Μαΐου για να προχωρήσει σε επίσημη ψηφοφορία για τον τερματισμό του πολέμου, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να υπάρχει επαρκής υποστήριξη για να εγκριθεί από τη Γερουσία. Τρεις Ρεπουμπλικάνοι συντάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς ψηφίζοντας υπέρ.
Ακόμη και αν εγκριθεί από τη Γερουσία, φαίνεται απίθανο να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των δύο τρίτων και στα δύο σώματα που απαιτείται για την παράκαμψη ενός πιθανού βέτο από τον Τραμπ.
Παιδιά κ ίντα’ ‘ν’ η μαζωξιά στον Σφακιανό τον κάμπο, στην Παναγιά την Θυμιανή πού ‘ναι τση Κομητάδες; Σύναξη κάνου οι γ-αρχηγοί, χιλιάδες οπλοφόροι κι ορκίζουνται στην Παναγιά στον πόλεμο να μπούσι, φωθιά να βάλουν στην Τουρκιά….
Η μονή της Παναγίας Θυμιανής βρίσκεται στην περιφέρεια του χωριού Κομιτάδες Σφακίων, στην περιοχή Θυμέ Αρμί, κι αποτελεί μια από τις ιστορικότερες τοποθεσίες στην Κρήτη. Η τοποθεσία κατέχει εξέχουσα θέση στην Κρητική Ιστορία, καθώς εκεί συντελέστηκαν κομβικά γεγονότα για την εξέλιξη του νησιού. Εκεί υψώθηκε το λάβαρο της Επανάστασης των Σφακίων την 25η Μαρτίου του 1770 και ορκίστηκαν οι οπλαρχηγοί, με πρωτεργάτη τον Ιωάννη Δασκαλογιάννη.
Για τους Σφακιανούς θεωρείται σεβαστός και ιερός τόπος, από την αρχή της κτήσης της, μιας και εκεί γίνονταν πάντα οι Επαναστατικές Συνελεύσεις. Εκεί έδρευε η Καγκελαρία της Κρήτης, με το σημαντικό έργο στην διοργάνωση των αγώνων, τον εφοδιασμό των οπλαρχηγών με όπλα και πολεμοφόδια, την προστασία του άμαχου πληθυσμού, την διενέργεια εράνων και την ίδρυση νοσοκομείου στο Λουτρό Σφακίων κατά τους απελευθερωτικούς αγώνες. Εκεί είχε έδρα κάποια περίοδο και η προσωρινή κυβέρνηση της Κρήτης.
Ο ναός που είναι αφιερωμένος στο Γενέθλιον της Θεοτόκου, βρίσκεται στον ίδιο τόπο από την Ενετοκρατία και καταστράφηκε αρκετές φορές από τους κατακτητές. Ο πρώτος μονόχωρος ναός είχε ξύλινη στέγη και υπήρχε πιθανόν ήδη από τον 15ο αιώνα, καθώς δεν υπάρχουν πληροφορίες για τον ακριβή χρόνο ίδρυσης, ενώ πιστεύεται ότι έφερε τοιχογραφίες. Αναπτύχθηκε επί ενετοκρατίας, τότε που οι «Γαληνότατη Δημοκρατία» είχε καταργήσει την Αρχιεπισκοπή Κρήτης και τους Ορθοδόξους 17 Επισκόπους και ο μόνος Ορθόδοξος Επίσκοπος ήταν αυτός του Φοίνικα (στο Λουτρό). Δεν εθεωρείτο Σταυροπηγιακός Ναός, διότι δεν έγινε με άδεια του Πατριάρχη, αλλά με την άδεια του Επισκόπου Φοίνικος.
Γνωστή και ως «Αγία Λαύρα της Κρήτης», καθώς εκεί κηρύχθηκε η επανάσταση του 1821 στην Κρήτη, η Μονή πήρε (σύμφωνα με την παράδοση) το όνομά της από το σημείο στο οποίο βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας, ανάμεσα σε θυμάρια. Ο Νικ. Τωμαδάκης γράφει ( Παναγία η ) Ευφημιανή* > Θημιανή ( Σφακιά ) και ίσως το όνομα της Αγίας Ευφημιανής το έδωσε ο πρώτος Ενετός κτήτωρ. Ο δε Νικ. Ψιλάκης, ο Πάρ. Κελαϊδής κ.ά. γράφουν Παναγία Θυμιανή. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι το όνομα της προέρχεται από το τοπωνύμιο της περιοχής που οι Σφακιανοί ονομάζουν Θυμέ, η περιοχή είναι κατάφυτη από θυμάρια. Ενώ ο αείμνηστος Σφακιανός συγγραφέας Γιάννης Πολυράκης έλεγε, πως το όνομα της, προέρχεται επειδή ο κτήτορας του πρώτου κλίτους καλόγερος ονομαζόταν Θυμιανός, ή από το ευωδιαστό θυμίαμα ενός άϋλου γέρου που εμφανιζόταν από καιρό σε καιρό για να θυμιάσει την εικόνα της Παναγίας. Πολλοί οι θρύλοι που συνοδεύουν την μακραίωνη ιστορία της.
Ο λαός των Σφακίων πάντα πίστευε πως η Παναγία η Θυμιανή τους προειδοποιεί όταν είναι να πλήξει κάποια συμφορά την επαρχία με διάφορα σημάδια. Άλλοτε να δακρύζει η εικόνα της, άλλοτε να βαρούν τα σημαντήρια της ή κάποιο άλλο σημάδι το οποίο κατά τον ιστορικό Γρ. Παπαδοπετράκη βεβαιώνεται “παρά πολλών αξιοπίστων…” και όχι μόνο από την παράδοση του θρύλου. Λέγεται ακόμα, πως συχνά κάνει θαύματα στους βοσκούς που τάζονται στη Χάρη της και γι’ αυτό οι κτηνοτρόφοι συχνά ευλογούν τα ζώα τους στον Ιερό ναό. Τα παλληκάρια των Σφακιών από την θαυματουργή εικόνα της έπαιρναν δύναμη, εκεί έδιναν τον όρκο πίστεως και αφοσίωσης στον αγώνα, εκεί ευλογούσαν τα άρματα τους πριν ριχτούν στις μάχες κατά τους αγώνες για την λευτεριά του νησιού μας.
Μα στην Παναγιά τη Θυμιανή ορκίζονταν και οι ζωοκλέφτες. Πολλοί Σφακιανοί επί Τουρκοκρατίας ήτανε συστηματικοί ζωοκλέφτες όπου πήγαιναν στα Κατωμέρια και άρπαζαν ολόκληρα τα κοπάδια των Τούρκων. Μετά την τουρκοκρατία η ζωοκλοπή έγινε επάγγελμα για ορισμένους, σε βάρος των συμπατριωτών τους, κι αυτό έδωσε αφορμή μια Κυριακή του 1930 να συναχτούν στη Θυμιανή οι άρχοντες του τόπου για να ορκίσουν στην Παναγία τους Σφακιανούς από 17 μέχρι 77 ετών. Τους όρκισε ο Επίσκοπος Κρήτης, Βασίλειος Μαρκάκης* στο να μη κλέβουν μα και να μαρτυρούνε ότι πέφτει στην αντίληψή τους σχετικά με τη ζωοκλοπή. Αφού εθεωρείτο θαυματουργή εκκλησία η Παναγία Θυμιανή, σε αυτή πήγαιναν να ξεκαθαριστούν μεταξύ τους αυτοί που τους υποψιάζονταν. Εκεί παίρνανε τον όρκο πως δεν το έκαναν ή πως θα φέρουν πίσω τα κλεμμένα ζώα για να λήξει η έχθρα.
Κατά την επανάσταση του Δασκαλογιάννη το 1770 η Παναγία η Θυμιανή έπαιξε σημαντικό ρόλο μιας κι εκεί έγινε η πρώτη συνέλευση που πάρθηκε η απόφαση για την επανάσταση. Στη συνέχεια όμως καταστράφηκε από τους Οθωμανούς προφανώς για αντεκδίκηση και αργότερα ξανακτίστηκε δίκλιτος ναός αφιερωμένος στην Γέννηση της Παναγίας και στην Αγία Τριάδα.
Μια θαυματουργή εικόνα της Παναγίας αύξησε σύντομα την φήμη και την περιουσία της. Ο κόσμος στην ανάγκη του, αφιέρωνε στην Παναγία ότι πολυτιμότερο είχε, και η Μονή δεν άργησε να αποκτήσει μια σημαντική περιουσία. Σύντομα κατοικήθηκε από λίγους μοναχούς. Χτίστηκαν κελιά, απέκτησε καλόγερους, έγινε μοναστήρι. Ένα κοινόβιο μοναστήρι που δεν είχαν οι καλόγεροι δική τους ιδιοκτησία. Πολλοί προύχοντες και μη, άφησαν χρήματα ή κτήματα, ελιές, αμπέλια κλπ. και διάφορα αφιερώματα στη Μονή η οποία απέκτησε αίγλη και δύναμη.
Περιουσίες είχε ακόμα και στη μακρινή Ιεράπετρα, στον Σίβα Πυργιωτίσσης, στον Εμπρόσνερο και σε πολλά χωριά των Σφακίων. Στα Σφακιά είχε 1.000 ελιές, αμπέλια, περβόλια (στη βρύση των Κομητάδων) και «συζευτάδες» (συνεταίρους) σε πρόβατα και μελίσσια. Το 1914 σε κατάλογο της περιουσίας που έκανε ο μοναχός Μελέτιος υπολογίζετο ότι άξιζε 21.000 δρχ. τότε που η χρυσή λίρα άξιζε 25 δρχ. Χωρίς να συμπεριλαμβάνεται η περιουσία της στην Ιεράπετρα.
Η αφιέρωση μιας περιουσίας στον Εμπρόσνερο διεσώθη και έχει ως ακολούθως: «9-9-1833. Ηθέλησα εγώ ο Εμμανουήλ Κονταξάκης, από το χωριόν Πρόσνερον της επαρχίας Αποκορώνου και αφιερώνω εις την Θεοτόκο Θυμιανή αμπέλι 23 εργατών με ότι δέντρα είναι μέσα ήμερα και άγρια, με πατητήρι και δύο δοχεία. Εις θέση Καβούσι ένα χωράφι μουζουριών 5. Εις θέση Νησί χωράφι 3 μουζουριών με τα σπίθια και τις αυλές των και μια μουρνιά άσπρη και συκιά χειμωνική μία, για μνημόσυνο της ψυχής μου».
Ως θαυματουργή εκκλησία ενέπνεε σεβασμό επειδή ήταν στο κέντρο της επαρχίας και ακόμα επειδή μπορούσε να φιλοξενήσει αρκετό κόσμο, έκαναν πολύ συχνά εδώ τις συγκεντρώσεις τους οι Σφακιανοί και εδώ ελάμβαναν τις αποφάσεις τους.
Στις 29 Μαΐου του 1821, στη Θυμιανή Παναγία ελήφθη η μεγάλη Παγκρήτια απόφαση περί κηρύξεως της επαναστάσεως του 1821. Οι οπλαρχηγοί της επαρχίας Σφακίων συγκεντρώθηκαν εδώ μαζί με τους οπλαρχηγούς από όλο το νησί και πήραν την ιστορική απόφαση κηρύττοντας με ενθουσιασμό την επανάσταση κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όπως αναφέρουν οι ιστορικοί 1500 άτομα συγκεντρώθηκαν στη Θυμιανή σε μια μεγαλειώδη γεμάτη παλμό και μαχητική ορμή συγκέντρωση. Γι’ αυτό το λόγο η μονή ονομάζεται «Αγία Λαύρα της Κρήτης».
Πριν την επανάσταση του 1821, στη Μονή λειτουργούσε σχολείο. Εδώ διατηρούσε σχολαρχείο από τις 25 Οκτωβρίου του 1820 ο Ζαχαρίας Πρακτικίδης, ο μεγάλος διδάσκαλος, Ιστορικός και Λόγιος της εποχής και μετέπειτα Γραμματέας της Καγκελαρίας (1822). Στην Ιερά Μονή Παναγίας της Θυμιανής, μετέφερε από το Ηράκλειο και την πλούσια ιδιωτική βιβλιοθήκη του, η οποία είχε πολλά και σπουδαία βιβλία αρχαίων και βυζαντινών συγγραφέων, φιλολογικά, εκκλησιαστικά, θεολογικά, ιστορικά, φιλοσοφικά, λογιστικά, μαθηματικά και λεξικά. Με την κήρυξη της επανάστασης η Ελληνική Σχολή Σφακίων έκλεισε και ο Ζαχαρίας Πρακτικίδης από τους πρώτους προσεχώρησε στην επανάσταση. Το Σεπτέμβριο του 1821 ο τουρκοαιγυπτιακός στρατός εισέβαλε στην επαρχία Σφακίων και έβαλε φωτιά σε πολλά χωριά αφού πρώτα τα λεηλάτησε. Τότε έβαλαν φωτιά και στην Ιερά Μονή της Παναγίας Θυμιανής. Έτσι λεηλατήθηκε και καταστράφηκε και η πολύτιμη βιβλιοθήκη του Ζαχ. Πρακτικίδη, μαζί με ιερά άμφια, σκεύη και άλλα εκκλησιαστικά αντικείμενα και η Μονή ερήμωσε έκτοτε.
Ζαχαρίας Πρακτικίδης
Την 20ή Φεβρουαρίου 1823 εδώ εξελέγησαν οι Πληρεξούσιοι αντιπρόσωποι (παραστάτες) της Κρήτης για τις Εθνικές Συνελεύσεις της απελευθερωμένης Ελλάδος.
Στην επανάσταση επίσης του 1866, στην Παναγία Θυμιανή έγινε, όπως μας πληροφορεί ο Γρηγόριος Παπαδοπετράκης στην Ιστορία των Σφακίων, η μεγάλη Συνάθροιση των Οπλαρχηγών από όλες τις επαρχίες της Κρήτης και ορίστηκαν οι Αρχηγοί και υπαρχηγοί της κάθε επαρχίας, για να κατευθύνουν τον τριετή αγώνα για την ανεξαρτησία της Κρήτης από τον Τουρκικό ζυγό.
Με το νόμο 533/1903 για να θεωρείται μοναστήρι μια εκκλησία έπρεπε να έχει πάνω από 6 μοναχούς, μα η Θυμιανή Παναγία ποτέ δεν είχε πάνω από 4 και έπαψε πια να θεωρείται μοναστήρι. Το 1905 συγχωνεύτηκε με τη Μονή Πρέβελης και μεταφέρθηκε εκεί όλη σχεδόν η κινητή περιουσία της.
Την 1η Μαΐου του 1908 συγκεντρώθηκαν οι Σφακιανοί σε ένοπλο συλλαλητήριο, στην Θυμιανή και διαμαρτύρονταν για το μπλοκάρισμα των κληροδοτημάτων Γεωργίου Ξενουδάκη και Σπυρ. Ζαμπέλιου όπου η Κρητική Πολιτεία έλαβε τον νόμο 785 του 1908, δια του οποίου έκτοτε θα διαχειρίζεται τα κληροδοτήματα μια 15μελής αιρετή επιτροπή.
Ένα άρθρο που δημοσίευσε ο Επίσκοπος Λάμπης & ΣφακίωνΕυμένιος Φανουράκης (1887-1956) στην Κρητική Εστία του 1950 αναφέρει κάποιο κατάστιχο που βρέθηκε στην μονή. Το δισέλιδο τμήμα του περιοδικού, είναι δημοσιευμένο από την “ανέμη”, την ψηφιακή Βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου Κρήτης.
Γράφει o Επίσκοπος Λάμπης & Σφακίων κυρός Ευμένιος Φανουράκης:
“Το κατάστιχον τούτο εύρομεν τυλιγμένον εντός τεμαχίου περιοδικού «ο παιδικός κόσμος» και πεταμένον εις εν θυρίδιον της εκκλησίας….”
Κατά μία περιοδεία του Επισκόπου με την συνοδεία του στους Κομητάδες Σφακίων επισκέφτηκαν και την Ιερά Μονή της Θυμιανής. Εκεί διασώζεται ο Ναός αφιερωμένος στο Γενέθλιον της Παναγίας Θεοτόκου. Στο Ναό αυτό βρήκαν σε ένα κατάστιχο γραμμένο σε κώδικα της εποχής, ένα κείμενο χειρόγραφο από 37 σελίδες και εξώφυλλο. Αυτό κατετέθη από την ιεραρχία της εκκλησίας αργότερα στο Ιστορικό Αρχείο του Μουσείου Ηρακλείου, μαζί με άλλα χειρόγραφα ανέκδοτα αντικείμενα. Στο δεύτερο φύλλο του εξωφύλλου όπως μας λέγει έχει μια επιγραφή.
Η επιγραφή του κατάστιχου γράφει:
« 1822 ειουνήου 26 είλθα εδώ καί εσίνθεσα αύτο τόν γκόντικα δή αναγράφουν τα ότι πράγματα αφιερώνουν στην γκιρήαν Θεοτώκου Θημιανή εί εευσεβής χρισηανή να μνημονέβοντε εωνίος ο Θεός σινχορίσι αυτούς. χυρ κάμου γερασίμου υιερομονάχου Προσκηνητού».
Και συνεχίζει ο Επίσκοπος:
“Από τήν μακράν αυτήν επιγραφήν βλέπομεν τον σκοπόν του καταρτισμού του κώδικος και τον καταρτίσαντα αυτόν Γεράσιμον Ιερομόναχον και προσκυνητήν. Τα κατά τούτον ως και τα κατά τον κλείσαντα τον κώδικα κατά το 1901 Μελέτιον Ιερομόναχον επιστάτην της Μονής και παραδόσαντα τα της Μονής εις τον Ζαχαρίαν Ιερομόναχον της Μονής Πρέβελη, θέλουσιν εξετασθή κατά την εξιστόρησιν του βίου και της δράσεως της Μονής Παναγίας της Θυμιανής. Ό κώδιξ συγκείται εκ 37 φύλλων μετά των εξωφύλλων άτινα ημείς ηριθμήσαμεν εκ χάρτου ολίγον χοντρού, συνδεθέντα μετά κλωστής στερεάς, αλλ’ εκ της πολυκαιρίας και της χρήσεως μόλις συγκρατούνται, εκτός του πρώτου εξωφύλλου αποκοπέντος τελείως και τοποθετημένου εντός του κώδικος.
Αι διαστάσεις αυτού είναι 0,26Χ0,19, η δε γενική αυτού κατάστασις ουχί καλή. Εις την πρώτην σελίδα του πρώτου εξωφύλλου έχουν χαραχθή υπό του καταρτίσαντος τον κώδικα δύο διά μελάνης Σταυροί, ο μεν προς το κέντρον και ολίγον κατωτέρω μεγαλύτερος, ο δε προς το άκρον της σελίδος επάνω πολύ μικρότερος. Επ’ αμφοτέρων υπάρχουν τα χαρακτηριστικά ΙΣ ΧΣ – ΝΙ ΚΑ. Εις το επάνω άκρον της σελίδος αυτής υπάρχει επιγραφή με μεγάλα γράμματα ΚΟΜ-ΤΑΣ και ολίγον κατωτέρω, 1822 είουνήου 26. Επί δε της πρώτης σελίδος κάτωθεν του τελευταίου εξωφύλλου υπάρχει σφραγίς της μονής ημιεφθαρμένη και διακρίνεται μόνον η κεφαλή λέοντος και τα γράμματα Η.Θ.
Εν τω κώδικι καταγράφονται τα ονόματα των αφιερωτών και τα αφιερώματα αυτών, κυρίως ακίνητα, αμπέλια, εληές και χωράφια προς την μονήν δια μνημόσυνον των τεθνηκόντων και συγχώρησιν αυτών με πανομοιότυπον σχεδόν τρόπον καταλήγων «ο Θεός συγχορίσι αυτούς» περιλαμβάνονται δε εις αυτόν αφιερωτήρια χρονολογούμενα από του Ιουνίου 1821 μέχρι του Σεπτεμβρίου 1901 εκτός ενός αφιερωτηρίου χρονολογουμένου το 1814 και ενός εις μεμονωμένον φύλλον το 1931. Εις την καταγραφήν δεν τηρείται αυστηρώς η χρονολογική σειρά και μάλιστα εις την σειράν των σελίδων, ώστε άλλα χρονολογικώς προγενέστερα έπονται και άλλα αντιστρόφως. Τούτο δε διότι κατά το μακρόν διάστημα των ογδοήκοντα ετών διάφοροι ήσαν οι γράφοντες εν τω Κώδικι ως εξάγεται και εκ του διαφόρου τύπου γραφής. Τα πρώτα έτη μέχρι του 1823 φαίνεται ότι εγράφησαν υπό του Ιερομονάχου Γερασίμου του καταρτίσαντος τον Κώδικα ως δεικνύει το ομοιότυπον της γραφής……
Παρατηρητέον δε εισέτι ότι κατά χρονικάς περιόδους η τάσις προς αφιέρωσιν παρουσιάζεται μεγαλυτέρα κατ’ αντίθεσιν προς άλλας. Και εις τούτο φαίνεται ότι επέδρα η ομαλή ή η ανώμαλος κατάστασις εν Κρήτη, ώστε να δύναται τις να διΐδη τας μεταπτώσεις των καταστάσεων τούτων κατοπτριζομένας εν τω Κώδικι εκ της προς αφιέρωσιν εκδηλώσεως των χριστιανών. Γενικώς όμως διαζωγραφίζεται η ζωντανή ευσέβεια των πατέρων μας, εκδηλουμένη εν έργοις ευσεβούς διαθέσεως και ταύτα προς παραδειγματισμόν των επιγιγνομένων.
Επ ευκαιρία κάμνομεν έκκλησιν προς πάντας τους φιλίστορας, τους εν Κρήτη και εκτός αυτής, όπως προσφέρωσι την συμβολήν αυτών δημοσιεύοντες εν τη Κρητική Εστία παν ότι αφορά την ιστορίαν του βίου και της δράσεως της Ιεράς Μονής Παναγίας Θυμιανής. Τούτο δε και εξ υποχρεώσεως προς ανεύρεσιν της ιστορικής αληθείας, αλλά και προς πιστοποίησιν ότι διακρατούμεν αλώβιτον την παράδοσιν και τον σεβασμόν προς τα πάτρια.”
Το 1925 η ακίνητη περιουσία της Ιεράς Μονής Παναγίας της Θυμιανής, περιήλθε στο Ταμείο Εφέδρων Πολεμιστών και εκποιήθηκε. Το 1933 πέθανε ο τελευταίος καλόγερος της Μονής, Μελέτιος Σηφογιαννάκης ή Μαυρορράσης, όπως μας πληροφορεί ο αείμνηστος Σφακιανός Λαογράφος Κανάκης Γερωνυμάκης σε ένα αφιέρωμα του για την Θυμιανή. Τον θυμάται παιδί όταν τους πήγε εκδρομή ο δάσκαλος και ο καλόγερος κατέβασε από τον δεύτερο όροφο των κελιών λουκούμια και κέρασε όλα τα παιδιά.
Ο θρησκευτικός πανηγυρικός της, το Γενέθλιον της Θεοτόκου, εορτάζεται στις 8 Σεπτεμβρίου. Ενώ κάθε χρόνο στα τέλη Μαΐου (29 Μαΐου) με αρχές Ιουνίου στο χώρο της Μονής τελείται επετειακή εκδήλωση για την έναρξη της επανάστασης του 1821.
Δεν είναι πια μοναστήρι η Παναγία Θυμιανή. Δεν έχει πια κληρονομιές, δεν έχει νοικοκυριά… Όμως αιωνίως θα είναι η Αγία Λαύρα της Κρήτης και αυτό είναι περιουσία!!
—
* Ευφημιανή: Αγία που είναι άγνωστη στους Συναξαριστές. Εορτάζεται στις 12 Δεεκμβρίου. Η μνήμη της αναφέρεται στο Ιεροσολυμιτικό Κανονάριο σελ. 120 συνοδευμένη με αυτή της αγίας Φοίβης, επίσης άγνωστης Αγίας.
*(Ο Επίσκοπος Κρήτης Βασ. Μαρκάκης με έδρα το Ηράκλειο, υπήρξε προσωρινός τοποτηρητής Λάμπης και Σφακίων καθώς η επαρχία δεν είχε μόνιμο ποιμενάρχη, επειδή η θέση του Επισκόπου Λάμπης και Σφακίων ήταν κενή από το 1928 που πέθανε ο Επίσκοπος Αγαθάγγελος Παπαδάκης, έως το 1936 που ανέλαβε ο Ευμένιος Φανουράκης).
Με αφορμή τις πανελλήνιες ο Ματθαίος Φραντζεσκάκης, διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων, με ένα κείμενο του στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ” που απευθύνεται στον νεότερο εαυτό του θυμάται την περίοδο που και αυτός έδινε πανελλήνιες και όσα ακολούθησαν μετά:
Μάνθο, καλημέρα.
Σε θυμάμαι τέτοια εποχή πριν από μερικές δεκαετίες. Η πίεση των ημερών ήταν αφόρητη. Μια αρρώστια είχε προκύψει που είχε αλλάξει όλο τον προγραμματισμό. Μέρες αγωνίας. Συναγερμός! Νοσοκομεία. Χρόνος χαμένος…
Ομως μια απεργία κάνει την ανατροπή. Δίνει την αναγκαία χρονική ανάσα για ανασύνταξη. Διάβασμα. Διάβασμα. Διάβασμα. Η πίεση μεγάλη. Εξετάσεις. Επιτυχία. Θεσσαλονίκη..!
Το κοινωνικό πλαίσιο ασφυκτικό. Οι Πανελλήνιες σταθμός ζωής ιδιαίτερα για εμάς που είχαμε αφετηρία την ελληνική επαρχία. Οι συνθήκες σίγουρα πιο δύσκολες από τις μέρες μας…
Στο πλαίσιο αυτό – μαζί με την πίεση – κτίζαμε τα όνειρα. Γιατί τα όνειρα ήταν δεδομένα. Ονειρα για πράγματα αχαρτογράφητα. Μια φοιτητική ζωή που στην πραγματικότητα αγνοούσαμε αλλά που λάγνα ονειρευόμασταν. Μια ελευθερία που ενδόμυχα διεκδικούσαμε. Τους έρωτες που ερχόντουσαν, τις εμπειρίες που είχαμε δεδομένες. Τις γνώσεις που ανακαλύπταμε. Ονειρα…
Και παρότι οι συνθήκες δύσκολες… Ακολούθησαν, σπουδές με εμπειρίες. Γνωριμίες, πολιτικοποίηση, έρωτες, γνώσεις, σπουδαίοι συνομιλητές. Μπουνάτσες και μποφόρια αλλά τα όνειρα σταθερά εκεί.
Επόμενη μέρα. Ονειρα για επαγγελματική αποκατάσταση. Δύσκολα και παλεύοντας για τους περισσότερους αλλά τα όνειρα εκεί..! Ηξερες – ή νόμιζες ότι ήξερες – ότι για κάποιο λόγο η γραμμικότητα της ιστορίας θα σε τοποθετούσε σε καλύτερη θέση από τους προηγούμενους και αυτό σου έδινε δύναμη.
Πραγματικότητα και αυταπάτη σίγουρα γεννούσαν δύναμη και ελπίδα για όνειρα.
Κρίση. Covid… Ανατροπή!
Μέσα στο τοπίο της κατάρρευσης αναμοχλεύονται όλες οι «σταθερές» αξίες. Η βεβαιότητα ότι σε κάθε περίπτωση ο νέος θα είχε να απολαύσει κάτι καλύτερο από τον παλιό καταρρέει. Δεν υπάρχει..! Η νέα πραγματικότητα δημιουργεί ένα δυστοπικό τοπίο. Το σχολείο δεν μπορεί να δώσει ελπίδα. Η κοινωνία δεν μπορεί να δώσει ελπίδα. Οι προοπτική είναι κάπως προδιαγεγραμμένη. Είναι η πρώτη φορά έπειτα από 5-6 δεκαετίες που οι νεότεροι αντιλαμβάνονται ότι θα ζήσουν χειρότερα από τους προηγούμενους.
Εφιάλτες!!!
Παιδιά που τους στερούμε το δικαίωμα στην ελπίδα και το όνειρο. Παιδιά που βλέπουν κυρίως τοίχους να υψώνονται. Παιδιά που δεν μπορούν να είναι παιδιά..!
Σε συναντώ σήμερα να διασχίζεις την πέμπτη δεκαετία σου. Εχεις προλάβει να κάνεις και να ζήσεις αρκετά από τα όνειρά σου. Να χαρείς τις ουτοπίες σου… Να τραφείς από τις αυταπάτες σου. Σε συναντώ και μαζί με τη διαπίστωση των αδιεξόδων που σε πνίγουν [γιατί κυρίως πνίγουν τα παιδιά σου] θυμίζω ότι οφείλεις να πράξεις… Να κάνεις μικρές κινήσεις δημιουργικές. Να ακούσεις τα παιδιά και να τα ενθαρρύνεις. Να ακούσεις τις αγωνίες και τα αδιέξοδά τους. Να τους ανοίξεις χαραμάδες φωτός και διαδρόμους ελπίδας και προοπτικής. Να προτάξεις τη μόρφωση και τον πολιτισμό. Για τα παιδιά. Για εσένα.
Έντονη πολιτική συζήτηση και αντιπαραθέσεις στο επικοινωνιακό προσκήνιο έχει προκαλέσει ο ορισμός του Νίκου Νυφούδη ως αναπληρωτή εκπροσώπου τύπου της «Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης», υπό την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα. Η επιλογή αυτή έφερε στο προσκήνιο τόσο την τρέχουσα πολιτική ρητορική του στελέχους όσο και τις παλαιότερες δημόσιες τοποθετήσεις του, οι οποίες χαρακτηρίζονταν από σφοδρή κριτική προς το πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού.
Με αφορμή πρόσφατη τηλεοπτική του συνέντευξη για το ζήτημα της ακρίβειας, ο δημοσιογράφος, μουσικός παραγωγός και μάνατζερ Νίκος Μουρατίδης προχώρησε σε δημόσια παρέμβαση, αναδεικνύοντας τις έντονες αντιφάσεις μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος στην πολιτική πορεία του κ. Νυφούδη.
Διαβάστε τι αναφέρει:
Σε συνέντευξη του στο Open ο Νίκος Νυφούδης – ο αναπληρωτής εκπρόσωπος τύπου της «Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης» – είπε για την ακρίβεια ότι οι και δικοί του εργαζόμενοι δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα.
Και γιατί βρε χρυσέ μου εσύ ως Αριστερός εργοδότης δεν τους πληρώνεις καλύτερα για να βγάζουν το μήνα;
Και δεν μου λες βρε κούκλα μου, αυτός ο Νυφούδης πριν ενταχθεί στην «Ελληνική Αριστερά Συμπαράταξη» του Τσίπρα και πριν υποστηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν αυτός που τους έβριζε πατόκορφα;
Ναι, ναι δεν κάνω λάθος, θυμάμαι που στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έβριζε νυχθημερόν τον Τσίπρα, χαρακτηρίζοντας τον «καραγκιόζη», «ανεπανάληπτο ψεύτη» κτλ.
Δεν το θυμάσαι;
Ευτυχώς τα γραπτά μένουν.
Αυτός λοιπόν που θέλει να λέγεται πολιτικός και που είχε εκλεγεί στο παρελθόν βουλευτής με το ΠΟΤΑΜΙ, ενώ είχε στηρίξει και το ΠΑΣΟΚ, έγραφε:
2015: “Ζητώ συγγνώμη προκαταβολικά, αλλά κύριε Τσίπρα είσαι καραγκιόζης και πιο καραγκιόζηδες αυτοί που σε ψήφισαν για να κάνεις κυβέρνηση αυτούς τους ηλίθιους. Και ναι, αυτό είναι πολιτική δήλωση με ηρεμία και γαλήνη”.
2016: “Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα υπήρχε Έλληνας βουλευτής που σε αυτήν εδώ την αίθουσα θα ψηφίσει την κατάργηση του ΕΚΑΣ, του μικρού αυτού επιδόματος, στους χαμηλοσυνταξιούχους”.
2017: “Να σας πω την αλήθεια. Τόσα χρόνια με μια βαλίτσα στο χέρι. Καραγκιόζηδες έχω δει πολλούς. Αλλά σαν τους δικούς μας, πουθενά. Όλα κι όλα!”.
2018: “Το ότι ο Τσίπρας τολμά ακόμα να μιλά, είναι η αποκορύφωση της κατάντιας ως λαός.”
Και αυτόν ο Τσίπρας τον πήρε και τον έκανε και αναπληρωτή εκπρόσωπο τύπου της «Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης»;
Μπράβο!!!
Σπουδαία πολιτική κίνηση.
Πανέξυπνη.
Με τέτοιους πολιτικούς καιροσκόπους σκοπεύει να πορευτεί;
Αυτός κούκλα μου είναι η αρσενική Λατινοπούλου.
Αν δεν τον ξέρεις αυτόν τον Νυφούδη, να σου πω πως είναι 45αρης, εγωπαθής, νάρκισσος – με δαχτυλίδια, βραχιολάκια, σακίδιο στην πλάτη, μοδάτο ντύσιμο κτλ. κτλ. – όπως ο Σταύρος Θεοδωράκης αν θυμάσαι.
Είναι εστιάτορας (όπως και ο Σταύρος Θεοδωράκης) αλλά βρε παιδί μου, μέχρι πότε θα διευθύνει εστιατόρια;
Γιατί να μην γίνει πολιτικός;
Και η καλή νεράιδα, τον άγγιξε με το ραβδάκι της και τον έχρισε πολιτικό!!!
Αυξήσεις από 60% έως και 95% στις μηνιαίες μικτές αποδοχές του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος και των Μητροπολιτών της Εκκλησίας της Ελλάδος χορηγεί η κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα, το άρθρο 56 του πολυνομοσχεδίου για τα μέτρα κατά της ενεργειακής κρίσης και για τις εισοδηματικές ενισχύσεις προς τις οικογένειες, τους συνταξιουχους και άλλες ευπαθείς ομάδες, το οποίο έθεσε σε δημόσια διαβούλευση η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, προβλέπει, ουσιαστικά, ότι αυξάνονται και εξισώνονται στο επίπεδο των 4.671,90 ευρώ οι συνολικές μηνιαίες μικτές αποδοχές του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών, όπως αναφέρει η Ναυτεμπορική.
Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 90% των συνολικών μηνιαίων μικτών αποδοχών του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου (5.191 ευρώ).
Οι σημερινές αποδοχές
Σήμερα, οι συνολικές μικτές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου (βασικός μισθός 2.740 ευρώ + έξοδα παράστασης 100 ευρώ + επίδομα διδακτορικού 75 ευρώ ή μεταπτυχιακού 45 ευρώ) ανέρχονται σε 2.840-2.915 ευρώ μηνιαίως.
Οι αποδοχές του κάθε μητροπολίτη διαμορφώνονται μεταξύ 2.400 – 2.475 ευρώ μηνιαίως (βασικός μισθός 2.350 ευρώ + έξοδα παράστασης 50 ευρώ + επίδομα διδακτορικού 75 ευρώ ή μεταπτυχικού 45 ευρώ).
Με τον καθορισμό του συνολου των αποδοχών στο επίπεδο των 4.671,90 ευρώ οι συνολικές μηνιαίες μικτές αποδοχές αυξάνονται κατά 60,27% έως 64,5% για τον Αρχιεπίσκοπο και κατά 88,8% έως 94,65% για τον κάθε μητροπολίτη.
Το άρθρο 56 του πολυνομοσχεδίου
Αναλυτικά το άρθρο 56 του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών προβλέπει τα εξής:
Στο άρθρο 145 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74), περί αποδοχών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) η παρ. 3 καταργείται και το άρθρο 145 διαμορφώνεται ως εξής:
1. Οι κάθε είδους μηνιαίες αποδοχές των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθορίζονται ως εξής:
α) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (σ.σ. 5.191 ευρώ), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών.
β) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές των Τιτουλάριων Επισκόπων και των Βοηθών Επισκόπων ορίζονται σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό (70%) των αποδοχών της περ. α).
2. Πέρα από τις ανωτέρω αποδοχές δεν καταβάλλεται καμία άλλη παροχή».
Τον Μάιο του 2025 ένας 31χρονος Ηρακλειώτης, ο οποίος τα τελευταία χρόνια επέλεξε σκοπίμως να ζει στο εξωτερικό, ως μία “διαφυγή”, κατήγγειλε στην Ασφάλεια Ηρακλείου όσα τραυματικά είχε ζήσει από παιδί έως και έφηβος στα χέρια του συζύγου της θείας του.
Ο νεαρός κατήγγειλε ότι από το 2003 – όταν δηλαδή εκείνος ήταν 9 ετών – έως και το 2011, στην ηλικία των 16 προς 17, ο θείος τον είχε κακοποιήσει σεξουαλικά σε διαφορετικές χρονικές φάσεις.
Έπρεπε να περάσουν 14 χρόνια από την τελευταία φορά που έπεσε θύμα σεξουαλικής κακοποίησης για να μπορέσει αυτός ο άνθρωπος να βρει τη δύναμη και να ανοίξει το στόμα και την ψυχή τους στους αστυνομικούς του αρμόδιου Γραφείου της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Ηρακλείου. Τα όσα καταγγέλθηκαν, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσαν σοκ στην οικογένεια του 49χρονου, ο οποίος είχε κριθεί προσωρινά κρατούμενος για βαρύτατες κατηγορίες.
Ένα χρόνο από την προφυλάκιση, η υπόθεση εκδικάστηκε στο ΜΟΔ Ηρακλείου που έκρινε ένοχο τον θείο για τις κατηγορίες του βιασμού και της κατάχρησης ανηλίκου κατ’ εξακολούθηση, επιβάλλοντας συνολική ποινή κάθειρξης 12 ετών. Το δικαστήριο δεν έδωσε αναστέλλουσα δύναμη στην έφεση και έτσι ο κατηγορουμένος θα επιστρέψει στη φυλακή.
Στο άκουσμα της καταδικαστικής απόφασης ο 32χρονος σήμερα άνδρας ένιωσε τεράστια ανακούφιση αλλά και δικαίωση. Όπως ειπώθηκε, όλο αυτό που είχε βιώσει, το κουβαλούσε στην ψυχή του σαν ένα βαρίδιο που δεν τον άφηνε να απελευθερωθεί από τα δεσμά του και δεν του επέτρεπε να ανασάνει ελεύθερα. Το μετατραυματικό στρες τον είχε “φιλοδωρήσει” με αυτοάνοσα.
Γ. Κάββαλος: “ακούστηκε η φωνή του, αναγνωρίστηκε η αλήθεια του”
Στην απόφαση αλλά και στο τι σηματοδοτεί αυτή για τον εντολέα του και τη ζωή του από δω και πέρα, αναφέρθηκε ο δικηγόρος του 32χρονου, κ. Γιώργος Κάββαλος, μιλώντας στο Cretalive.gr.
O δικηγόρος, κ. Γιώργος Κάββαλος
“Η σημερινή ημέρα αποτελεί ημέρα δικαίωσης για τον εντολέα μου, ο οποίος επί σειρά ετών έφερε το βάρος των τραυματικών εμπειριών που βίωσε ως ανήλικος, ως θύμα κατ’ εξακολούθηση κατάχρησης ανηλίκου και βιασμού.
Μετά από μια ιδιαίτερα απαιτητική και εκτενή αποδεικτική διαδικασία, το ΜΟΔ Ηρακλείου έκρινε τον κατηγορούμενο ένοχο για τις πράξεις που του αποδίδονταν και του επέβαλε συνολική ποινή κάθειρξης δώδεκα ετών, χωρίς η έφεση να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Η απόφαση αυτή αποτελεί μια ουσιαστική δικαίωση για τον εντολέα μου. Καμία δικαστική απόφαση δεν μπορεί να διαγράψει το τραύμα ούτε να ανακτήσει τα χρόνια που χάθηκαν. Μπορεί όμως να αναγνωρίσει την αλήθεια, να αποδώσει ευθύνη και να προσφέρει το αίσθημα δικαίωσης που αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την επούλωση των πληγών.
Για τον εντολέα μου, ο οποίος σήμερα είναι 32 ετών, η σημερινή απόφαση σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας πορείας, πλέον μπορεί να ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία, έχοντας τη βεβαιότητα ότι η φωνή του ακούστηκε και η αλήθεια του αναγνωρίστηκε από τη Δικαιοσύνη.»
Οι διαδηλώσεις στην Αλβανία για το προτεινόμενο πολυτελές θέρετρο, το οποίο υποστηρίζεται από τον γαμπρό του Ντόναλντ Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ, αναμένεται να ενταθούν, αφού οι πολέμιοι του έργου απέρριψαν την πρόταση του πρωθυπουργού της χώρας «να συζητήσουν λύσεις».
Χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους των Τιράνων για τρίτη συνεχή ημέρα την Τετάρτη, ορισμένοι εκ των οποίων κρατούσαν φουσκωτά φλαμίνγκο ως αναφορά στην επαπειλούμενη περιβαλλοντική καταστροφή, εν μέσω αυξανόμενων εκκλήσεων για μπλοκάρισμα του έργου.
AP Photo/Hameraldi Agolli
Διαδηλώσεις σχεδιάζονται επίσης για τα νότια της χώρας, όπου πρόσφατα ξεκίνησαν οι χωματουργικές εργασίες για το συγκρότημα ύψους 1,6 δισ. δολαρίων, σε μια περιοχή που εδώ και καιρό θεωρείται μία από τις πιο περιβαλλοντικά ευαίσθητες της Μεσογείου.
«Από την αρχή μέχρι το τέλος υπήρξε πλήρης έλλειψη διαφάνειας. Δεν έχουμε δει καμία δημόσια διαβούλευση ή δημόσια έγγραφα σχετικά με τις άδειες, και έτσι τώρα αυτό που λέμε είναι ότι, αν απομακρύνουν τις μπουλντόζες, αφαιρέσουν τον φράχτη και αποκαταστήσουν τους βιοτόπους στην προηγούμενη κατάστασή τους, τότε μπορούμε να αρχίσουμε να μιλάμε», δήλωσε ο Αλεξάντρ Τράιτσε, εκτελεστικός διευθυντής της κορυφαίας περιβαλλοντικής οργάνωσης της χώρας, Προστασία και Διατήρηση του Φυσικού Περιβάλλοντος στην Αλβανία (PPNEA).
Ο πρωθυπουργός, Έντι Ράμα, ο οποίος έχει υπερασπιστεί την ανάπτυξη του έργου ως ορόσημο στην πορεία της μικρής βαλκανικής χώρας από σταλινικό κράτος σε πολυτελή τουριστικό προορισμό, πρότεινε την Τρίτη να συναντηθεί με τους διαδηλωτές σε μια προσπάθεια να σπάσει το αδιέξοδο. Ωστόσο, ο σοσιαλιστής ηγέτης επέμεινε στη θέση του, λέγοντας:
«Δεν υπάρχει απολύτως καμία περίπτωση να σταματήσει η επένδυση όσο βρίσκομαι εγώ εδώ».
Ως η παλαιότερη περιβαλλοντική οργάνωση της Αλβανίας, η PPNEA σήμανε συναγερμό όταν προέκυψαν προειδοποιήσεις ότι μια περιοχή μοναδικής βιοποικιλότητας και πολιτιστικής κληρονομιάς κινδυνεύει να καταστραφεί.
Νωρίτερα φέτος, η Ιβάνκα Τραμπ πραγματοποίησε επίσκεψη-έκπληξη στη χώρα με μια ομάδα αρχιτεκτόνων, περιοδεύοντας στην τοποθεσία που προορίζεται για ανάπτυξη από την επενδυτική εταιρεία του συζύγου της, Άφινιτι Πάρτνερς (Affinity Partners).
Στο στόχαστρο το νησί Σαζάν και προστατευόμενοι βιότοποι
AP Photo/Hameraldi Agolli
Το θέρετρο προορίζεται να καλύψει μια περιοχή που δεν περιλαμβάνει μόνο την ακατοίκητη βραχονησίδα του Σαζάν, το μοναδικό νησί της Αλβανίας, αλλά και υγροτόπους και παράκτιους βιοτόπους στο θαλάσσιο εθνικό πάρκο που την περιβάλλει. Τα νερά αυτά αποτελούν ένα από τα τελευταία καταφύγια για τη μεσογειακή φώκια, ενώ η περιοχή φιλοξενεί επίσης περισσότερα από 200 είδη πουλιών –πολλά εκ των οποίων απειλούμενα– συμπεριλαμβανομένων των φλαμίνγκο και των αργυροπελεκάνων, σύμφωνα με την οργάνωση BirdLife International.
Εκτάσεις προστατευόμενου παράκτιου τοπίου, βόρεια του χωριού Ζβέρνετς, μεταξύ της λιμνοθάλασσας της Νάρτας και της θάλασσας, προορίζονται επίσης για ανάπτυξη.
«Δεν έχουμε ξαναδεί κάτι παρόμοιο στις προστατευόμενες περιοχές της Αλβανίας. Δεν είναι απλώς πρωτοφανές, έχει υπάρξει πλήρης κατάρρευση του κράτους δικαίου χωρίς κανέναν σεβασμό προς την κοινωνία, χωρίς περιβαλλοντική μέριμνα, χωρίς άδειες, απλά μπουλντόζες που μπαίνουν μέσα», δήλωσε ο Τράιτσε.
Η ανησυχία, όπως είπε, μετατράπηκε σε δημόσια κατακραυγή όταν οι εργάτες άρχισαν να υψώνουν έναν φράχτη με βάση από σκυρόδεμα και αγκαθωτό σύρμα γύρω από το εργοτάξιο κοντά στο Ζβέρνετς, εγκατέστησαν μια ιδιωτική εταιρεία ασφαλείας για να το προστατεύει, και βαρέα μηχανήματα άρχισαν να καταστρέφουν αρχαίους αμμόλοφους και μεσογειακά πευκοδάση για να ανοίξουν τον δρόμο για οδούς πρόσβασης.
«Τότε ήταν που οι ντόπιοι θύμωσαν πραγματικά. Άνθρωποι με γη εκεί, ή που εργάζονται σε εκτάσεις εκεί, ξαφνικά δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση… Πλέον έχει ξεπεράσει τα όρια του περιβαλλοντικού ζητήματος. Είναι ένα κοινωνικό ζήτημα. Είναι πολύ μεγαλύτερο», τόνισε.
Αυτή την εβδομάδα, η ειδική εισαγγελία κατά της διαφθοράς της Αλβανίας, η SPAK, ανακοίνωσε ότι ξεκίνησε έρευνα για τις αμφιλεγόμενες νομοθετικές αλλαγές που υιοθετήθηκαν το 2024 σχετικά με τις προστατευόμενες περιοχές.
Οι κατασκευαστές δηλώνουν ότι θα προχωρήσουν με υπευθυνότητα. «Η εστίασή μας παραμένει στην υπεύθυνη διαχείριση, την περιβαλλοντική αναβάθμιση, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη δημιουργία μακροπρόθεσμης αξίας για τις τοπικές κοινότητες. Σεβόμαστε τις εν εξελίξει δημόσιες και θεσμικές διαδικασίες», δήλωσε ο Άσερ Αμπεχσέρα, πρόεδρος της Sazan Real Estate Development LLC, η οποία αναπτύσσει τα σχέδια σε συνεργασία με την εταιρεία του Κούσνερ.
Η στάση του Έντι Ράμα και οι πολιτικές προεκτάσεις
AP Photo/Geert Vanden Wijngaert
Ο Ράμα, ο οποίος κέρδισε μια τέταρτη θητεία πέρυσι με την υπόσχεση να εντάξει την Αλβανία στην ΕΕ έως το 2030 και επιθυμεί διακαώς να προσελκύσει επενδύσεις σε μια χώρα που παραμένει μεταξύ των φτωχότερων της Ευρώπης, αρνείται επίσης ότι η ανάπτυξη θα θέσει σε κίνδυνο την παρθένα ακτογραμμή της.
Την 1η Ιουνίου δήλωσε στο αλβανικό κοινοβούλιο ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται, χωρίς να έχει ακόμη επιτευχθεί οριστική συμφωνία για την πρόταση. Και σε δήλωσή του την Τετάρτη, ανέφερε ότι είναι «πολύ σημαντικό να παραμείνουμε φιλόξενοι, να παραμείνουμε δίκαιοι και σε καμία περίπτωση να μην λάβουμε το στίγμα μιας χώρας όπου οι επενδυτές αντιμετωπίζονται με εχθρότητα».
Σε συνέντευξή του στον Guardian, πριν εγκριθεί αρχικά το έργο, ο Ράμα αποκάλυψε ότι το ενδιαφέρον του Κούσνερ για την Αλβανία χρονολογείται εδώ και χρόνια «όταν ο Τραμπ δεν ήταν κοντά στο να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ και φαινόταν πιο κοντά στο να πάει φυλακή παρά στον Λευκό Οίκο».
«Δεν είχε καμία σχέση με τον Τραμπ, αλλά με τον Τζάρεντ ως Αμερικανό επενδυτή με ένα σπουδαίο έργο», ανέφερε.
Αποκλεισμένη για σχεδόν 50 χρόνια υπό τη σιδηρά πυγμή ενός καθεστώτος που απαγόρευε τα ταξίδια, η Αλβανία γίνεται όλο και πιο δημοφιλής στους επισκέπτες που παρασύρονται από τη φυσική ομορφιά και τις προσιτές τιμές της.
Για τους υποστηρικτές, η προσπάθεια του Ράμα να προσελκύσει επενδυτές υψηλού επιπέδου θεωρείται επιβεβλημένη, προκειμένου ο προορισμός να αποφύγει τις παγίδες του υπερτουρισμού. Αλλά για τους αντιπάλους, η διαμάχη αυτή τροφοδότησε επίσης την αυξανόμενη δυσαρέσκεια προς την κυβέρνηση. «Ο θυμός δεν στρέφεται τόσο εναντίον του Κούσνερ ή της Ιβάνκα Τραμπ, αλλά εναντίον της κυβέρνησης και του τρόπου με τον οποίο διαχειρίστηκε την κατάσταση», υπογράμμισε ο Τράιτσε.
Πρωτοφανής είναι η πίεση που δέχονται η Κρήτη και η Γαύδος από τις μεταναστευτικές ροές από τις αρχές του 2026, με τα δουλεμπορικά δίκτυα να στοχοποιούν τα δύο νησιά πολλαπλασιάζοντας τα δρομολόγια από τη Λιβύη.
Μόλις χθες συνελήφθη, σύμφωνα με πληροφορίες, Σουδανός που μετέφερε σε υπερφορτωμένη λέμβο 39 μετανάστες από το Τομπρούκ της Λιβύης στη Γαύδο. Η λέμβος εντοπίστηκε ακυβέρνητη 30 ναυτικά μίλια νότια της Γαύδου, με τους λιμενικούς να διασώζουν τους ανθρώπους και να τους μεταφέρουν στην ακτή.
Λίγες ώρες νωρίτερα ανοιχτά της Γαύδου και συγκεκριμένα 42 ναυτικά μίλια από την ακτή, σκάφος της Frontex εντόπισε λέμβο με 38 μετανάστες. Σε αυτή την περίπτωση διακινητής φέρεται να ήταν ένας 17χρονος Σουδανός.Πληροφορίες του ieidiseis αναφέρουν ότι ο ανήλικος ξεκίνησε το πρωί της 1ης Ιουνίου 2026 από το Τομπρούκ και δύο ημέρες μετά η λέμβος έφτασε ανοιχτά της Γαύδου. Ο κάθε μετανάστης είχε πληρώσει στο κύκλωμα δουλεμπόρων από 1500 έως 3000 δολάρια Αμερικής. Αυτό που προκαλεί αίσθηση είναι ότι τα δίκτυα έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν (σε τόσο μακρινά ταξίδια) ως διακινητές ακόμα και ανήλικους, χωρίς εμπειρία στην πλοήγηση σκαφών.
Αύξηση 57% στις μεταναστευτικές ροές
Και όλα αυτά συνέβησαν μέσα σε λίγες ώρες. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, τον Μάιο η αύξηση στις μεταναστευτικές ροές από τη Λιβύη προς τη Γαύδο και την Κρήτη έφτασε το 57% (σε σχέση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα). Από τις αρχές του 2026 μέχρι σήμερα η αύξηση έφτασε το 23%. Πιο συγκεκριμένα, πέρυσι οι αφίξεις το ίδιο διάστημα ήταν 4500, ενώ φέτος είναι 5600.
Μέχρι στιγμής η διπλωματική οδός δεν έχει φέρει αποτελέσματα, καθώς ο «δρόμος» παραμένει ανοιχτός για τα δίκτυα διακινητών. Και όλα αυτά ενώ η Κρήτη δεν διαθέτει ακόμα τις κατάλληλες δομές για να υποδεχτεί έναν τόσο μεγάλο αριθμό ανθρώπων. Μάλιστα, οι ελληνικές Αρχές έχουν συλλέξει πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες στη Λιβύη βρίσκονται δεκάδες χιλιάδες μετανάστες που θα επιχειρήσουν να ταξιδέψουν προς την Ευρώπη.
Η Κρήτη και η Γαύδος άρχισαν να στοχοποιούνται από τα κυκλώματα διακινητών εδώ και περίπου δυόμιση χρόνια. Οι διακινητές βάζουν ως πρώτο στόχο τη Γαύδο και αφήνουν τις βάρκες σε δύσβατα σημεία, όπως για παράδειγμα στην παραλία Τρυπητή, ρισκάροντας τη ζωή των μεταναστών.
Τα χρήματα που ζητούν από τον κάθε μετανάστη είναι ίδια με αυτά που ζητούσαν στο παρελθόν για να τους μεταφέρουν στην Ιταλία. Η ταρίφα ξεκινά από τα 1500 δολάρια και το ταξίδι διαρκεί περίπου 1-2 μέρες, ανάλογα με τις μηχανές του κάθε σκάφους. Από κάθε δρομολόγιο οι δουλέμποροι κερδίζουν περίπου 150.000 ευρώ.
Από την πλευρά του το Λιμενικό ετοιμάζει να ρίξει στη μάχη της θαλάσσιας επιτήρησης επιπλέον σκάφη, ενώ σχεδιάζεται η αποστολή «συνδέσμων» στις περιοχές όπου έχουν έδρα τα δουλεμπορικά κυκλώματα.
Η πρόσφατη απόφαση της δημοτικής αρχής να εφαρμόσει ένα νέο σχέδιο για τη μεταβολή της φυσιογνωμίας του τόπου οδήγησε στην πρωτοφανή παρουσία αστυνομικών δυνάμεων των ΜΑΤ στους αμμόλοφους του νησιού στον Λαυρακά. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε την άμεση αντίδραση συλλογικοτήτων, οι οποίες καταγγέλλουν επιχειρούμενη εμπορευματοποίηση και αλλοίωση του κοινωνικού και φυσικού περιβάλλοντος. Η διαμαρτυρία, η οποία εκκινεί από την τοπική κοινωνία, έχει λάβει πλέον ευρύτερες διαστάσεις.
Πολύ γρήγορα, το κύμα των αντιδράσεων μεταφέρθηκε στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, με τη δημιουργία αντίστοιχων πρωτοβουλιών στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, οι οποίες συντονίζουν τις δράσεις τους με τις τοπικές ομάδες για την ολιστική προστασία του νησιού.
Η δυναμική της διαμαρτυρίας ξεπέρασε και τα εθνικά σύνορα, προσλαμβάνοντας διεθνή χαρακτήρα. Άνθρωποι από διαφορετικές χώρες ενώνουν τις φωνές τους, αναρτώντας πανό αλληλεγγύης σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες και διεθνείς προορισμούς.
Κινητοποιήσεις και εκδηλώσεις συμπαράστασης έχουν καταγραφεί στην Πορτογαλία, την Ισπανία και τα Κανάρια Νησιά, καθώς και στη Γερμανία, τις Βρυξέλλες, την Ισλανδία και την Ιαπωνία, ενώ το μήνυμα της αλληλεγγύης έφτασε μέχρι την Ταϊλάνδη, την Αργεντινή και την Καμπότζη.
Η Γαύδος, ένα μικρό νησί – μόλις 29,6 τ.χ. – αλλά μεγάλο ιστορικά, έχει καταφέρει εδώ και χρόνια να αγγίζει τις καρδιές ανθρώπων από όλα τα μήκη και πλάτη της γης.
Τα πρόσφατα γεγονότα θα μείνουν ανεξίτηλα στην ιστορία. Η απόφαση της δημοτικής αρχής να επιβάλει ένα πλάνο αλλαγής του χαρακτήρα του νησιού έφερε για πρώτη φορά τα ΜΑΤ να αφήνουν το αποτύπωμά τους στους αμμόλοφους της Γαύδου. Σε έναν τόπο που η κρατική παρουσία ήταν πάντα ελάχιστη, η επιλογή να σταλεί καταστολή χωρίς οποιαδήποτε συζήτηση, αποκαλύπτει μια πολιτική βούληση με σκοτεινές ατζέντες. Εύλογα κάτοικοι και φίλες της Γαύδου προβληματίζονται και ανησυχούν για τι ακριβώς έρχεται μετά.
Αυτές οι κινήσεις εμπορευματοποίησης και αλλοίωσης του φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος έγιναν κινητήριος δύναμη, ώστε άνθρωποι που νοιαζόμαστε για την ολιστική προστασία του νησιού, να οργανωθούμε και να σχηματίσουμε πρωτοβουλίες σε Γαύδο, Χανιά, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η απάντηση στην καταστολή δεν ήταν υποχώρηση αλλά οργάνωση.
Στο επίκεντρο αυτής της διαμάχης βρίσκονται αξίες που αφορούν όλους μας: Το δικαίωμα σε ελεύθερες παραλίες. Το δικαίωμα στο ελεύθερο κάμπινγκ. Το δικαίωμα σε κοινούς χώρους που δεν ανήκουν σε κανέναν γιατί ανήκουν σε όλα μας. Αυτά δεν είναι προνόμια. Είναι κοινά αγαθά που κερδήθηκαν με χρόνια αντίστασης και χάνονται σιωπηλά η βίαια, νησί με νησί, παραλία με παραλία, καλοκαίρι με καλοκαίρι.
Την ίδια ώρα, άνθρωποι από όλο τον κόσμο ενώνουν τις φωνές τους σηκώνοντας πανό αλληλεγγύης σε Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία, Κανάρια Νησιά, Γερμανία, Βρυξέλλες, Ταϊλάνδη, Αργεντινή, Καμπότζη, Ισλανδία και Ιαπωνία.
Η Γαύδος δεν είναι μόνο τοπική ελληνική υπόθεση. Είναι υπόθεση όλων όσων πιστεύουν ότι υπάρχουν ακόμα τόποι που δεν πωλούνται και θέλουν να μείνουν ελεύθεροι. Αξίζει να υπερασπιστούμε αυτή την πεποίθηση έμπρακτα.
Πληροφορίες του ieidiseis αναφέρουν ότι ο ανήλικος ξεκίνησε το πρωί της 1ης Ιουνίου 2026 από το Τομπρούκ και δύο ημέρες μετά η λέμβος έφτασε ανοιχτά της Γαύδου. Ο κάθε μετανάστης είχε πληρώσει στο κύκλωμα δουλεμπόρων από 1500 έως 3000 δολάρια Αμερικής. Αυτό που προκαλεί αίσθηση είναι ότι τα δίκτυα έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν (σε τόσο μακρινά ταξίδια) ως διακινητές ακόμα και ανήλικους, χωρίς εμπειρία στην πλοήγηση σκαφών.
