14.8 C
Chania
Κυριακή, 3 Μαΐου, 2026

Ο Γεραπετρίτης είπε στον Αράχτσι ότι είναι αδιανόητο η χώρα μας να εκλαμβάνεται η χώρα μας ως εχθρός του Ιράν, όμως οι πράξεις άλλα δείχνουν

Από τον λογαριασμό fb του Αλέξη Λεκάκη Κερκυραίου

Κατά την τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Ιρανό ομόλογό του, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι θεωρεί αδιανόητο η χώρα μας να εκλαμβάνεται ως εχθρός της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, σύμφωνα με ρεπορτάζ στο ΕΡΤnews.

Το ανέφερε αυτό, διότι πολλά ελληνικά εμπορικά πλοία είναι ακινητοποιημένα στον Περσικό Κόλπο, καθώς τους απαγορεύεται να εξέλθουν. Χρήζει αναφοράς το γεγονός ότι το Ιράν έχει διατρανώσει πως δεν επιτρέπει τη διέλευση από τα Στενά του Χορμόζ σε πλοία που συνδέονται με τους εχθρούς του, δηλαδή τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους. Προφανώς, οι ιρανικές αρχές συγκαταλέγουν την Ελλάδα στους συμμάχους των δύο επιτιθέμενων, και, για τον λόγο αυτόν, μπλοκάρουν τη διέλευση των ελληνικών πλοίων.

Αν κι η Ελλάδα διατηρούσε για περίπου τρεις δεκαετίες πολύ καλές σχέσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, αποτελώντας τον κύριο Ευρωπαίο συνομιλητή της, τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει ουσιαστικά αλλάξει άρδην. Μια σειρά ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης έχουν ερμηνευθεί από την Τεχεράνη ως εχθρικές.
Συγκεκριμένα:
1. Η δημόσια υποστήριξη του Έλληνα πρωθυπουργού της δολοφονίας του Γασέμ Σολεϊμανί από τη διοίκηση Τραμπ τον Ιανουάριο του 2020
2. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αποστείλει συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία τον Σεπτέμβριο του 2021
3. Η κατάσχεση ιρανικού πετρελαίου στο πλοίο Lana, στα ανοικτά της Καρύστου, τον Απρίλιο του 2022, κατόπιν αιτήματος των ΗΠΑ. Ακολούθησαν αντίποινα από τους Φρουρούς της Επανάστασης, οι οποίοι κατέλαβαν στον Περσικό Κόλπο δύο ελληνικά δεξαμενόπλοια. Λίγες ημέρες αργότερα, απόφαση ελληνικού δικαστηρίου ήρε την κατάσχεση του ιρανικού πετρελαίου και του πλοίου
4. Οι επαναλαμβανόμενες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ, οι οποίες παρουσιάστηκαν από ισραηλινά ΜΜΕ ως προσομοιώσεις επίθεσης κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν
5. Η φερόμενη προσγείωση αρκετών ισραηλινών πολιτικών αεροσκαφών σε ελληνικά αεροδρόμια, λίγες μόλις ώρες πριν την έναρξη του “Πολέμου των 12 Ημερών”
6. Η απόφαση της Ελλάδας, τον Σεπτέμβριο 2025, να καταψηφίσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ως μη μόνιμο μέλος, την παράταση άρσης των κυρώσεων που αφορούν το Ιράν.
7. Η καταδίκη από την Ελλάδα των ιρανικών αντιποίνων σε γειτονικές χώρες, χωρίς αντίστοιχη καταδίκη των αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας τον Μάρτιο του 2026
8. Ένα πρόσφατο δημοσίευμα της Wall Street Journal που αναφέρει ότι “τις τελευταίες εβδομάδες, αμερικανικά βομβαρδιστικά, drones και πλοία έχουν εφοδιαστεί με καύσιμα, έχουν εξοπλιστεί και έχουν ξεκινήσει επιχειρήσεις μέσω βάσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ελλάδα, λένε αξιωματούχοι”
9. Οι προ ημερών δηλώσεις του Έλληνα Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στη γερμανική Bild, στην οποίες, μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι το Ιράν είναι αναθεωρητική δύναμη κι ότι θα συνιστούσε δυνητικά πυρηνική απειλή, αφού -κατά τη γνώμη του- διακατέχεται από θρησκευτικό φονταμενταλισμό. Επίσης, υποστήριξε ότι η αποκλιμάκωση του πολέμου θα επιτευχθεί με την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, συνδέοντας ευθέως το ένα με το άλλο. Τέλος, επισήμανε ότι η Ελλάδα οφείλει να υπερασπιστεί το Ισραήλ και τα αραβικά κράτη.
Προφανώς, η Ελλάδα έχει τις συμμαχίες της κι, ως εκ τούτου, αντιμετωπίζει ορισμένους περιορισμούς. Ωστόσο, αυτό δεν την εμπόδιζε στο παρελθόν να διατηρεί δεσμούς με το Ιράν, λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ της Δύσης και της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Άλλωστε, τα δύο κράτη είχαν κι έχουν σύμπτωση συμφερόντων στις περιπτώσεις της Τουρκίας και του νότιου Καυκάσου. Γενικότερα, το Ιράν δεν απειλεί ζωτικά ελληνικά συμφέροντα. Σήμερα, όμως, η Ελλάδα έχει ταυτιστεί απολύτως με τη μία πλευρά, επιλέγοντας συγκεκριμένο στρατόπεδο. Μάλιστα, από τον Σεπτέμβριο του 2025 η θέση του Έλληνα πρέσβη στην Τεχεράνη παραμένει κενή, γεγονός που είναι δηλωτικό των ελληνικών προτεραιοτήτων.
Ως εκ τούτου, η παλιά παραδοσιακή φιλία δεν μπορεί να θεωρείται πλέον δεδομένη. Δεν δύναται να ενεργοποιηθεί ξανά αιφνιδίως, επειδή το ένα μέρος τη θυμήθηκε ξαφνικά μετά από καιρό, και τη χρειάζεται για μία χρήση, εν προκειμένω για τη διέλευση πλοίων. Στις διεθνείς σχέσεις, οι φιλίες απαιτούν αμοιβαιότητα. Επομένως, όταν ένα κράτος αμελεί συστηματικά τις σχέσεις με ένα άλλο, δεν πρέπει να απορεί γιατί το τελευταίο φέρεται αναλόγως.

Οργή Πλακιά, Ντόλκα για την ύβρη Μάνεση: “Όταν κάποιος σας ρωτήσει τι σημαίνει η λέξη αλήτης δείξτε τον συγκεκριμένο”

Την οργή των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών προκάλεσε το …χιουμοράκι του Νίκου Μάνεση για τις συνθήκες κάτω από τις έγινε η έναρξη της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών.

Σχολιάζοντας τις αντιδράσεις για το φιάσκο και τις συνθήκες χάους, οργής και βαθιάς αμφισβήτησης, που επικράτησαν στη Λάρισα, ο δημοσιογράφος είπε στην εκπομπή του με μια δόση ειρωνείας: «Δεν έχουμε μεγαλύτερη αίθουσα αυτή την περίοδο και δεν είναι διαθέσιμο και το Ολυμπιακό Στάδιο, τι να κάνουμε…».

Το απόσπασμα της εκπομπής του Σαββάτου, που κυκλοφόρησε ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκάλεσε τις οργισμένες αντιδράσεις του Νίκου Πλακιά και της Μαρίας Ντόλκα.

«Όταν κάποιος σας ρωτήσει τι σημαίνει η λέξη αλήτης δείξτε τον συγκεκριμένο. Γέμισε σάλια το στούντιο του. Μην φοβάσαι θα ξαναέρθει ο Πρωθυπουργός να τον ρωτήσεις που θα πάει διακοπές. Εγώ δεν είμαι σαν τους συνεργάτες σου που τους ειρωνεύεσαι όλη την ώρα. Στο ΟΑΚΑ να πας όταν χάσεις τα παιδιά σου και θα ψάχνεις το δίκιο σου. Αλλά!!! Ποιος να σε ακολουθήσει, το πολύ πολύ εκείνος που σε έφτυσε τότε με το μηχανάκι, αλλά πλέον θα είναι πολλοί τώρα που θα σε φτύνουν», απάντησε στον δημοσιογράφο ο Νίκος Πλακιάς, που έχασε τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του στα Τέμπη.

Οργισμένη ήταν η αντίδραση και της Μαρίας Ντόλκα, μητέρας της αδικοχαμένης Αναστασίας Παπαγγελή. «Μάνεση κλειστό το στόμα σου, δεν είσαι άξιος να κάνεις καν αναφορά στη δίκη που θα δικαστούν όσοι δολοφόνησαν την Αναστασία την Παπαγγελη, black χιούμορ να κάνεις στα παιδιά σου κ όταν μιλάς για αυτά. Όχι για την Αναστασία μου. Το Ολυμπιακό στάδιο δεν φτάνει για τον πόνο του γονιού… Μην μιλάς ,είσαι λίγος….», έγραψε στο Facebook.

«Ζητώ ταπεινά συγγνώμη, το παίρνω πίσω»

Ο Νίκος Μάνεσης επιχείρησε να αμβλύνει τις αντιδράσεις, αναφέροντας στην εκπομπή του σήμερα Κυριακή: «Επειδή καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται και δεν θέλω να δημιουργούνται παρεξηγήσεις. Να γίνει άμεσα η δίκη και εκείνοι οι οποίοι έφταιξαν να πάνε στη φυλακή με τη χειρότερη ποινή. Εχθές κάνοντας black humor είπα ότι δεν είναι διαθέσιμο το Ολυμπιακό Στάδιο, αν αυτό ενοχλεί, ζητώ ταπεινά συγγνώμη, το παίρνω πίσω».

topontiki.gr

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει ένα κράτος-παρίας

Του Stephen M. Walt

Η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ αποδείχθηκε πολύ πιο ανατρεπτική, επιζήμια και επικίνδυνη από ό,τι περίμεναν οι περισσότεροι παρατηρητές —συμπεριλαμβανομένου και εμού— και ο τραγικά άστοχος πόλεμος με το Ιράν επιβεβαιώνει αυτό το σημείο με το παραπάνω. Ως αποτέλεσμα, κάθε χώρα στον κόσμο καλείται να βρει πώς θα αντιμετωπίσει μια ολοένα και πιο απρόβλεπτη και επικίνδυνη («rogue») Αμερική. Αναρωτηθείτε: Αν ηγούσασταν της Σαουδικής Αραβίας, της Βραζιλίας, της Γερμανίας, της Ινδονησίας, της Νιγηρίας, της Δανίας, της Αυστραλίας κ.λπ., τι θα κάνατε;

Εδώ έγκειται η δυσκολία του προβλήματος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν πολύ ισχυρές, ακόμη και αν ακολουθούν πλέον πολιτικές —εσφαλμένος μερκαντιλισμός, αλόγιστες επιθέσεις στην επιστήμη και την ακαδημαϊκή κοινότητα, απροκάλυπτη εχθρότητα προς κάθε είδους μετανάστες, εμμονή στην εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, σπάταλες στρατιωτικές δαπάνες, χρόνια ελλείμματα κ.λπ.— που θα τις αποδυναμώσουν με την πάροδο του χρόνου. Προς το παρόν, ωστόσο, τα άλλα κράτη εξακολουθούν να ανησυχούν ότι η αμερικανική ισχύς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να τα βλάψει, είτε σκόπιμα είτε ακούσια.

Δεύτερον, όπως έχω υποστηρίξει εκτενώς αλλού, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεργούν τώρα σαν ένας ληστρικός ηγεμόνας, εκμεταλλευόμενες θέσεις επιρροής που χτίστηκαν επί δεκαετίες για να εκμεταλλευτούν συμμάχους και αντιπάλους εξίσου. Αυτή η προσέγγιση «μηδενικού αθροίσματος» σε όλες σχεδόν τις σχέσεις με τους άλλους περιλαμβάνει μια βαθιά εχθρότητα προς τους περισσότερους διεθνείς θεσμούς και κανόνες, μια σκόπιμα απρόβλεπτη συμπεριφορά και μια τάση να αντιμετωπίζει άλλους ξένους ηγέτες με ελάχιστα συγκαλυμμένη περιφρόνηση, απαιτώντας παράλληλα ταπεινωτικές πράξεις υποταγής και πίστης από τους περισσότερους εξ αυτών. Καθώς οι επιπτώσεις από τον πόλεμο στο Ιράν εξαπλώνονται σε ολόκληρη την περιοχή και σε όλο τον κόσμο, υπογραμμίζεται ότι η κυβέρνηση είτε δεν κατάλαβε πώς οι ενέργειές της θα επηρέαζαν τα άλλα κράτη είτε απλώς δεν την ένοιαζε.

Αυτό με φέρνει στο τρίτο πρόβλημα: η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ βρίσκεται τώρα στα χέρια ενός εξαιρετικά ανίκανου συνόλου αξιωματούχων, από τον πρόεδρο και κάτω. Η διεθνής επιρροή εξαρτάται από πολλά πράγματα, αλλά ένα από τα βασικά συστατικά είναι η πίστη των άλλων κρατών ότι οι άνθρωποι με τους οποίους συναλλάσσονται είναι έξυπνοι, καλά ενημερωμένοι και γενικά ξέρουν τι κάνουν. Σε αυτό το σημείο, αξίζει κανείς στα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης Τραμπ αυτή την περιγραφή; Όχι από όσο μπορώ να δω. Η άσκηση εξωτερικής πολιτικής είναι μια δύσκολη υπόθεση και καμία κυβέρνηση δεν τα κάνει όλα σωστά, αλλά αυτή η κυβέρνηση βάζει «αυτογκόλ» σε εβδομαδιαία βάση, επιμένοντας παράλληλα ότι είναι αλάνθαστη.

Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, ορισμένα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν θα είναι εύκολο να διορθωθούν μετά την αποχώρηση του Τραμπ από το αξίωμα, ακόμη και αν αντικατασταθεί από κάποιον με πολύ διαφορετικές απόψεις. Η θεσμική ικανότητα του μηχανισμού εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ αποψιλώνεται, καθώς έμπειροι δημόσιοι υπάλληλοι συνταξιοδοτούνται ή απολύονται (συμπεριλαμβανομένων ορισμένων ανώτερων στρατιωτικών) και είτε δεν αντικαθίστανται είτε παραγκωνίζονται από πιστούς οπαδούς του Τραμπ.

Και επειδή το πολιτικό σώμα των ΗΠΑ παραμένει βαθιά πολωμένο, τα άλλα κράτη πρέπει επίσης να ανησυχούν ότι το εκκρεμές απλώς θα ταλαντεύεται μεταξύ των άκρων. Οι Αμερικανοί εξέλεξαν τον Τραμπ όχι μία αλλά δύο φορές, και θα μπορούσαν να εκλέξουν κάποιον παρόμοιο ξανά. Δεδομένης αυτής της πραγματικότητας, πώς μπορεί οποιαδήποτε χώρα να εμπιστευτεί οποιαδήποτε δέσμευση που θα μπορούσε να αναλάβει η Ουάσιγκτον σήμερα, ή υπό έναν Δημοκρατικό πρόεδρο;

Η ουσία είναι ότι ο υπόλοιπος κόσμος θα έχει να κάνει με μια ισχυρή, πιθανώς ληστρική και εξαιρετικά απρόβλεπτη Αμερική για τουλάχιστον τρία ακόμη χρόνια και πιθανότατα περισσότερο. Εάν συμβαίνει αυτό, τότε τι πρέπει να κάνουν οι άλλες χώρες, έχοντας κατά νου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ο μόνος επικίνδυνος θηρευτής εκεί έξω (και για ορισμένα κράτη, πιο άμεσοι κίνδυνοι βρίσκονται πιο κοντά στην έδρα τους).

Για να επαναλάβω την ερώτησή μου: Αν διευθύνατε την εξωτερική πολιτική μιας άλλης χώρας, τι θα κάνατε; Ιδού οι κύριες επιλογές που βλέπω.

Σε όλη την ιστορία, ο κλασικός τρόπος αντιμετώπισης ισχυρών και επικίνδυνων κρατών είναι η εξισορρόπηση (balancing) εναντίον τους, είτε μέσω των δικών τους προσπαθειών είτε σε συνεργασία με άλλους (ή και τα δύο). Βλέπει κανείς αυτή την τάση στην «εταιρική σχέση χωρίς όρια» της Ρωσίας και της Κίνας, στην υποστήριξη που παρείχε η Βόρεια Κορέα στη Ρωσία στην Ουκρανία, στο δίκτυο πληρεξουσίων που υποστήριξε το Ιράν σε όλη τη Μέση Ανατολή και στην υποστήριξη πληροφοριών που φέρεται να δίνει η Ρωσία στο Ιράν.

Η Στρατηγική της «Ήπιας Εξισορρόπησης»

Μια παραλλαγή που ορισμένα κράτη είναι πιθανό να υιοθετήσουν είναι η «ήπια εξισορρόπηση» (soft balancing), δηλαδή ο συνειδητός συντονισμός διπλωματικών ενεργειών για την παρεμπόδιση των στόχων ενός ισχυρού κράτους. Ένα κλασικό παράδειγμα ήταν η συντονισμένη απόφαση Γαλλίας, Γερμανίας και Ρωσίας να αντιταχθούν στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το 2002, το οποίο θα επέτρεπε την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράκ. Αν και απέτυχε να πείσει την κυβέρνηση Μπους να μην προχωρήσει σε πόλεμο, εξέθεσε την απομόνωση των ΗΠΑ (και της Βρετανίας) και αύξησε το πολιτικό κόστος που τελικά πλήρωσαν.

Η ευρωπαϊκή απάντηση στις απειλές του Τραμπ να πάρει τη Γροιλανδία από τη Δανία είναι ένα άλλο προφανές παράδειγμα —μια συντονισμένη διπλωματική αντίδραση με σκοπό να εμποδίσει ένα ισχυρό κράτος να προβεί σε μια ανεπιθύμητη ενέργεια— αν και είχε και στρατιωτικό στοιχείο. Η ήπια εξισορρόπηση φαίνεται να είναι αυτό που είχε κατά νου ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ τον Ιανουάριο, όταν κάλεσε τις μεσαίες δυνάμεις του κόσμου να ενωθούν και να δημιουργήσουν αμοιβαία επωφελείς σχέσεις που δεν θα εξαρτώνται από τη συνεργασία με μια αναξιόπιστη και ληστρική Αμερική.

Το Στοίχημα του Τραμπ και ο Κίνδυνος της Πυρηνικής Διασποράς

Η κυβέρνηση Τραμπ στοιχηματίζει ότι τόσο οι σκληρές όσο και οι ήπιες προσπάθειες εξισορρόπησης της αμερικανικής ισχύος θα είναι αδύναμες, ασταθείς και χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες. Μπορεί να έχουν δίκιο, επειδή πολλές χώρες παραμένουν δικαιολογημένα διστακτικές να αναλάβουν δαπανηρές δράσεις για να αντιμετωπίσουν την αμερικανική ισχύ, και ακόμη και οι προσπάθειες «ήπιας εξισορρόπησης» αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα συλλογικής δράσης. Αυτά τα εμπόδια δεν είναι ανυπέρβλητα, ωστόσο, ειδικά εάν η συμμόρφωση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες οδηγεί απλώς σε νέες απαιτήσεις ή εάν άλλες χώρες καταλήξουν να θεωρούν τις στενές συνεργασίες με τις ΗΠΑ περισσότερο ως βαρίδι παρά ως πλεονέκτημα.

Και ας μην ξεχνάμε μια άλλη μορφή εξισορρόπησης: Ορισμένα κράτη που είτε ανησυχούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να τους επιτεθούν είτε φοβούνται ότι δεν είναι πλέον ένας αξιόπιστος προστάτης, θα μπουν στον πειρασμό να ενισχύσουν την ασφάλειά τους αποκτώντας δικά τους πυρηνικά αποτρεπτικά μέσα. Οι ανησυχίες για την αξιοπιστία των ΗΠΑ οδήγησαν τη Γαλλία να προτείνει την επέκταση της δικής της αποτρεπτικής ισχύος ευρύτερα στην Ευρώπη, και χώρες όπως η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία εξετάζουν για άλλη μια φορά την ανάγκη για ένα δικό τους αποτρεπτικό μέσο. Ο πόλεμος με το Ιράν —και η εξόντωση αρκετών σχετικά προσεκτικών Ιρανών ηγετών— θα ενισχύσει μόνο τα επιχειρήματα εκείνων που πιστεύουν ότι το μεγαλύτερο λάθος τους ήταν που δεν μιμήθηκαν τη Βόρεια Κορέα, κάνοντας μια ενεργή προσπάθεια για την απόκτηση της βόμβας όσο είχαν την ευκαιρία.

Η Στρατηγική της Προσκόλλησης (Bandwagoning)

Παρόλο που οι περισσότεροι ρεαλιστές μελετητές υποστηρίζουν ότι η «προσκόλληση» (bandwagoning) σε ένα ισχυρό ληστρικό κράτος είναι ριψοκίνδυνη και επομένως σπάνια, ορισμένα κράτη θα τη δουν ως την καλύτερη επιλογή τους. Ιδιαίτερα αδύναμα και ευάλωτα κράτη μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ευθυγραμμιστούν με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να ελπίζουν για το καλύτερο, ενώ χώρες που θέλουν να χρησιμοποιήσουν την υποστήριξη των ΗΠΑ για να προωθήσουν τους δικούς τους αναθεωρητικούς στόχους θα χαρούν να «ανέβουν στο άρμα».

Το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία και τα μικρότερα κράτη του Περσικού Κόλπου είναι προφανή παραδείγματα τέτοιου είδους καιροσκοπικής συμπεριφοράς. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει επίσης δεξιούς ηγέτες όπως ο Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας, ο Χαβιέρ Μιλέι της Αργεντινής, η Μαρίν Λεπέν της Γαλλίας ή ο Μπενιαμίν Νετανιάχου του Ισραήλ, οι οποίοι βλέπουν τον Τραμπ ως μια επιβλητική και χαρισματική προσωπικότητα που μοιράζεται τη δική τους αποστροφή για τη φιλελεύθερη δημοκρατία και πολλούς παγκόσμιους κανόνες. Δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το γεγονός ότι καθένας από αυτούς τους ηγέτες —συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ— υποστήριξε ανοιχτά τη δύσκολη προσπάθεια επανεκλογής του Όρμπαν στην Ουγγαρία.

Ωστόσο, η συμπόρευση με μια απρόβλεπτη και ληστρική Αμερική δεν στερείται κινδύνων. Πρώτον, αποτυχίες όπως ο πόλεμος στο Ιράν, η υποτονική αμερικανική οικονομία και τα χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας του Τραμπ αμαυρώνουν το εμπορικό σήμα «MAGA» και θα μπορούσαν να καταστήσουν τη στενή σχέση με τις ΗΠΑ λιγότερο επωφελή για τους ξένους λαϊκιστές.

Επιπλέον, η λαϊκή υποστήριξη των περισσότερων από αυτούς τους ηγέτες βασίζεται στην παρουσίασή τους ως ένθερμων εθνικιστών, κάτι που δεν συνάδει με τη μακροχρόνια υποταγή σε μια ληστρική ξένη δύναμη. Τέτοιες ανησυχίες μπορεί να εξηγούν γιατί η Λεπέν, η de facto ηγέτης της γαλλικής ακροδεξιάς «Εθνικής Συσπείρωσης», έχει αποστασιοποιηθεί ελαφρώς από τον Τραμπ τους τελευταίους μήνες.

Επιρροή και Αντίκτυπος

Τα κράτη που επιλέγουν να παραμείνουν στενά ευθυγραμμισμένα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και θέλουν να χρησιμοποιήσουν την αμερικανική ισχύ για να προωθήσουν τους δικούς τους στόχους, θα διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους να κατευθύνουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική προς τις κατευθύνσεις που ευνοούν.

Ο Νετανιάχου και ορισμένες βασικές οργανώσεις του ισραηλινού λόμπι βοήθησαν να πειστεί ο Τραμπ να ξεκινήσει τον τελευταίο πόλεμο, και ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν φέρεται να πιέζει τον Τραμπ να στείλει χερσαία στρατεύματα. Είναι σίγουρο ότι το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου θα συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις στον Λευκό Οίκο και το Κογκρέσο για να συνεχιστεί η ροή όπλων, ενώ μπορεί κανείς να αναμένει και πιο απροκάλυπτες μορφές άσκησης επιρροής (νέες επιχειρηματικές συμφωνίες για τον Τζάρεντ Κούσνερ ή τον Οργανισμό Τραμπ;) όσο ο Τραμπ βρίσκεται στο αξίωμα. Όμως ο πόλεμος στο Ιράν αποτελεί κίνδυνο και για αυτά τα κράτη: Όσο περισσότερο θεωρείται ως ένας πόλεμος που διεξάγεται για λογαριασμό άλλων, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος μιας σφοδρής αντίδρασης (backlash) εάν ο πόλεμος εξελιχθεί άσχημα.

Μείωση της Εξάρτησης και Διπλωματική Κωλυσιεργία

Όταν συναλλάσσεσαι με έναν αναξιόπιστο εταίρο, το έξυπνο είναι να μειώσεις την εξάρτησή σου από αυτόν, ακόμη και αν αυτό έχει κάποιο κόστος. Αυτή η τάση είναι εμφανής από τότε που ο Τραμπ ανακοίνωσε τους αμοιβαίους δασμούς τον Απρίλιο του 2025, μετά τους οποίους οι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ εργάστηκαν υπερωριακά για να μειώσουν την εξάρτησή τους από την αμερικανική αγορά, συνάπτοντας συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου μεταξύ τους. Ο Καναδάς μείωσε τις εντάσεις με την Κίνα και διαπραγματεύτηκε νέα εμπορικά σύμφωνα με την Ινδονησία και την Ινδία, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε το ίδιο με την Ινδία και τη Mercosur.

Όπως γνωρίζει κάθε γονέας, μερικές φορές οι πολύ αδύναμοι παίκτες μπορούν να πετύχουν το σκοπό τους αρνούμενοι πεισματικά να συμμορφωθούν με μια απαίτηση, με την ελπίδα ότι το ισχυρότερο μέρος θα στερηθεί είτε τη θέληση είτε την υπομονή να επιβάλει τη συμμόρφωση. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ οπισθοχώρησαν όταν ο Τραμπ απαίτησε να βοηθήσουν στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, για παράδειγμα, επειδή δεν τους ζητήθηκε η γνώμη πριν από τον πόλεμο, έχουν ελάχιστους λόγους να διασώσουν τον Τραμπ από τα δικά του λάθη και πιθανώς ελπίζουν ότι η αποτυχία αυτή θα δώσει στην Ουάσιγκτον ένα απαραίτητο μάθημα.

Εναλλακτικά, τα κράτη μπορούν να προσποιηθούν ότι συμμορφώνονται με μια απαίτηση, αλλά στη συνέχεια να κωλυσιεργούν, να ανακοινώνουν απρόσμενες επιπλοκές, να δυσκολεύουν την επαλήθευση της συμμόρφωσης και γενικά να σηκώνουν όσο το δυνατόν περισσότερη «σκόνη» στον αέρα. Η απήχηση αυτής της στρατηγικής είναι προφανής: Αποφεύγει μια ανοιχτή αντιπαράθεση με την Ουάσιγκτον, αλλά αποφεύγει επίσης το πλήρες κόστος της συμμόρφωσης.

Άλλα κράτη έχουν χρησιμοποιήσει αυτή την τακτική κατά των Ηνωμένων Πολιτειών στο παρελθόν: οι χώρες του ΝΑΤΟ δεσμεύονταν επανειλημμένα να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, αλλά κατάφερναν να υπολείπονται κάθε φορά, ή το Ισραήλ υποσχόταν να διαλύσει ορισμένους οικισμούς, αλλά το έκανε όσο το δυνατόν πιο αργά, χτίζοντας νέους για να τους αντικαταστήσει στο μεταξύ. Η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να προσπαθεί να προσδιορίσει αν η Κίνα εκπλήρωσε τις οικονομικές υποσχέσεις που έδωσε κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ. (Στοιχηματίζω ότι δεν το έκανε).

Είναι ένας μεγάλος, πολυάσχολος και περίπλοκος κόσμος, και ακόμη και μια πολύ ισχυρή χώρα όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορεί να παρακολουθεί όλα όσα μπορεί να έχουν συμφωνήσει να κάνουν άλλα κράτη στο παρελθόν και να προσδιορίσει αν τηρούν τις δεσμεύσεις τους.

Η Κατάρρευση της «Ήπιας Ισχύος»

Η σκληρή ισχύς παραμένει το κύριο νόμισμα της παγκόσμιας πολιτικής, αλλά τα ισχυρά κράτη επωφελούνται επίσης όταν θεωρούνται ως επί το πλείστον ενάρετα, λογικά έντιμα και αξιόπιστα, και ότι προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο καλύτερο, τουλάχιστον κάποιες φορές. Αυτή η ιδιότητα είναι αυτό που ο εκλιπών συνάδελφός μου, Joseph Nye, ονόμασε «ήπια ισχύ» (soft power): Τα κράτη αποκτούσαν επιρροή όταν οι άλλοι τα έβλεπαν ως ελκυστικά και, ως επί το πλείστον, καλοπροαίρετα.

Επομένως, οι αντίπαλοι των Ηνωμένων Πολιτειών θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αμαυρώσουν την εικόνα τους, παρουσιάζοντάς τις ως εγωιστικές, επιθετικές, επικίνδυνες και ως ένα μοντέλο που πρέπει να απορριφθεί παρά να θαυμάζεται και να αντιγράφεται. Ένα συμπλήρωμα αυτής της στρατηγικής —το οποίο η Κίνα ακολουθεί εδώ και καιρό— είναι να μένει κανείς στην άκρη και να αφήνει τις Ηνωμένες Πολιτείες να παραπαίουν. Όπως φέρεται να είπε ο Ναπολέων Βοναπάρτης, ποτέ μη διακόπτεις έναν εχθρό όταν κάνει ένα λάθος.

Και, Θεέ μου, η κυβέρνηση Τραμπ το κάνει αυτό πολύ εύκολο! Καυχιέται για την ανατίναξη σκαφών στην Καραϊβική μόνο και μόνο βάσει υποψιών, βοηθά στη δολοφονία ξένων ηγετών, κακομεταχειρίζεται μετανάστες και τουρίστες, επιβάλλει ταξιδιωτικές απαγορεύσεις σε περισσότερες από δώδεκα χώρες, διατάσσει οικονομικές κυρώσεις σε ξένους αξιωματούχους για το ασυγχώρητο αμάρτημα της κριτικής προς τον πρόεδρο, κομπάζει ότι η ισχύς είναι το μόνο που μετράει, επιβάλλει δασμούς που ανεβοκατεβαίνουν σαν ζερβίλος (ποντίκι) σε μεθαμφεταμίνη, ξεκινά έναν πόλεμο με συνέπειες για ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία χωρίς σαφή ιδέα για το πού θα οδηγήσει — η λίστα δεν έχει τέλος.

Καθώς η εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών μετατοπίζεται από εκείνη μιας καλοπροαίρετης, αν και μερικές φορές λανθασμένης παγκόσμιας δύναμης, σε μια δύναμη αδιάφορη, σκληρή, αντανακλαστικά ανέντιμη και που ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό της, ακόμη και οι ηγέτες που θέλουν να συνεργαστούν με την Ουάσιγκτον θα είναι επιφυλακτικοί στο να την πλησιάσουν πολύ.

Το Μάθημα της Αυτοσυγκράτησης

Οι διάφορες στρατηγικές για την εναντίωση στις Ηνωμένες Πολιτείες αλληλοενισχύονται. Όσο περισσότερα κράτη αρχίζουν να εξισορροπούν —είτε σε σκληρή είτε σε ήπια μορφή— τόσο ευκολότερο γίνεται και για τα υπόλοιπα να αποστασιοποιηθούν. Όσο περισσότερο ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο θεωρείται όχι ως ευρέως καλοπροαίρετος αλλά ως ενεργά επιζήμιος, τόσο δυσκολότερο θα είναι για πολλά κράτη να παραμείνουν στο πλευρό των ΗΠΑ και τόσο περισσότερο οι ξένοι ηγέτες θα επωφελούνται από την εναντίωση στην Ουάσιγκτον. Όσο περισσότερο τα κράτη οπισθοχωρούν, τόσο πιο εύκολο είναι για τα άλλα να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, επειδή ακόμη και μια υπερδύναμη δεν μπορεί να παρακολουθεί κάθε μικρή πράξη περιφρόνησης κάθε χώρας και να τις τιμωρεί όλες ταυτόχρονα.

Ιδού το κύριο μάθημα που πρέπει να πάρουν οι Αμερικανοί από αυτό το φάσμα των πιθανών αντιδράσεων στην τωρινή συμπεριφορά της Ουάσιγκτον. Το μεγάλο πλεονέκτημα του να είσαι μια ισχυρή χώρα είναι ότι έχεις ένα σημαντικό περιθώριο σφάλματος και πολλούς πόρους στους οποίους μπορείς να βασιστείς όταν αντιμετωπίζεις προβλήματα. Το μειονέκτημα είναι ότι ενώ ορισμένα κράτη αναζητούν τρόπους να εκμεταλλευτούν την αμερικανική ισχύ προς όφελός τους, άλλα θα τη βρίσκουν ανησυχητική και θα αναζητούν τρόπους να τη δαμάσουν ή να την περιορίσουν.

Για το λόγο αυτό, μια διορατική μεγάλη δύναμη θα χρησιμοποιεί την ισχύ της με αυτοσυγκράτηση, θα τηρεί τους ευρέως αποδεκτούς κανόνες όποτε είναι δυνατόν, θα αναγνωρίζει ότι ακόμη και οι στενοί σύμμαχοι θα έχουν τη δική τους ατζέντα και θα εργάζεται για τη διαμόρφωση ρυθμίσεων με άλλους από τις οποίες επωφελούνται όλα τα μέρη. Η διατήρηση της σιδερένιας γροθιάς της σκληρής ισχύος είναι πολύτιμη, αλλά το ίδιο είναι και η κάλυψή της με ένα βελούδινο γάντι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες το έκαναν αυτό ανεκτά καλά για το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 75 ετών και ωφελήθηκαν σε μεγάλο βαθμό, αλλά οι σημερινοί ηγέτες τους πετούν γρήγορα αυτή τη σοφία στη θάλασσα.

Όπως προειδοποίησα πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες, «αν οι Ηνωμένες Πολιτείες καταλήξουν να επιταχύνουν το τέλος των υφιστάμενων εταιρικών σχέσεών τους και να δώσουν γέννηση σε νέες ρυθμίσεις των οποίων ο σκοπός είναι να μας περιορίσουν, θα φταίμε μόνο εμείς.»

foreignpolicy.com

«Δεν μπορούμε πλέον να ταΐσουμε τα παιδιά μας»: Οι γερμανικές αρχές δεσμεύουν τους λογαριασμούς της συζύγου δημοσιογράφου επειδή κάλυψε θέματα για την Παλαιστίνη σε ένα ρωσικό ειδησεογραφικό μέσο

Μετά τη δέσμευση των λογαριασμών κατά του Hüseyin Doğru, οι αρχές στοχοποιούν τώρα τη σύζυγό του. Ο δημοσιογράφος και η οικογένειά του αντιμετωπίζουν μια ανθρωπιστική κρίση.

Αυτό που ξεκίνησε ως μια διαδικασία κυρώσεων κατά του εδρεύοντος στο Βερολίνο δημοσιογράφου Hüseyin Doğru, εξελίχθηκε πλέον σε ανθρωπιστική κρίση για τον ίδιο και την οικογένειά του. Αφού ο δημοσιογράφος —ο οποίος τελεί υπό κυρώσεις από την ΕΕ από τον Μάιο του 2025— είχε ήδη αποκλειστεί σε μεγάλο βαθμό από τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές ο ίδιος, η Κεντρική Υπηρεσία Επιβολής Κυρώσεων (ZfS) «δέσμευσε» πλέον και τους τραπεζικούς λογαριασμούς της συζύγου του.

Η αρχή, η οποία υπάγεται στη Γενική Διεύθυνση Τελωνείων, υποστηρίζει, σύμφωνα με εντολή που έχει στη διάθεσή της η Berliner Zeitung, ότι οι λογαριασμοί της γυναίκας χρησιμοποιήθηκαν για την παράκαμψη των κυρώσεων που επιβλήθηκαν κατά του Doğru.

Η ασφάλεια αυτοκινήτου αναφέρεται ως αιτιολόγηση για το κλείσιμο του λογαριασμού

Η επιστολή αναφέρεται σε «κατάσχεση σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του νόμου περί επιβολής κυρώσεων (SanktDG)». Επηρεάζονται δύο λογαριασμοί στην Commerzbank. Απαγορεύτηκε η διάθεση των υπαρχόντων υπολοίπων καθώς και μελλοντικών πιστώσεων. Η αρχή αιτιολογεί το μέτρο δηλώνοντας ότι τα κεφάλαια στους λογαριασμούς της συζύγου πρέπει να θεωρούνται ως κεφάλαια υπό τον έλεγχο του συζύγου της.

Για να το αιτιολογήσει αυτό, η Κεντρική Υπηρεσία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο αυτοκινήτου: αφού ένα υπάρχον συμβόλαιο καταγγέλθηκε λόγω των κυρώσεων, η σύζυγος του Doğru σύναψε ένα νέο ασφαλιστήριο συμβόλαιο για το κοινό αυτοκίνητο. Ο εγγεγραμμένος κάτοχος του οχήματος παραμένει ο Doğru. Το γεγονός ότι εκείνη υιοθέτησε τη δική του βαθμολογία μπόνους μη πρόκλησης ατυχήματος ερμηνεύεται από την αρχή ως ένδειξη παράκαμψης των κυρώσεων.

Επιπλέον, σύμφωνα με την αρχή, υπάρχουν οικογενειακές και οικονομικές διασυνδέσεις. Η εντολή αναφέρεται ρητά στον γάμο καθώς και στα τρία παιδιά που έχουν μαζί. Επιπλέον, η ZfS υποστηρίζει ότι η έννοια του «ελέγχου» θα πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως.

Ένα άλλο σημείο στο σκεπτικό αφορά τις οικονομικές κινήσεις λίγο μετά την ένταξη του Doğru στη λίστα των κυρώσεων. Σύμφωνα με την εντολή, μεταφορές από έναν από τους λογαριασμούς του Doğru στον λογαριασμό της συζύγου του φέρεται να πραγματοποιήθηκαν ήδη μία ημέρα μετά την επιβολή κυρώσεων. Σύμφωνα με την αρχή, αυτό επιτρέπει το συμπέρασμα ότι οι μεταφορές εξυπηρετούσαν τον σκοπό της παράκαμψης των κυρώσεων.

«Τώρα κανείς δεν μπορεί να φροντίσει τα παιδιά μας»

Η Κεντρική Υπηρεσία θεωρεί ρητά την κατάσχεση των λογαριασμών της συζύγου «αναλογική». Για την οικογένεια, ωστόσο, το μέτρο είναι απειλητικό για την ύπαρξή της. Ο Doğru δήλωσε στην Berliner Zeitung ότι η απόφαση να αρνηθούν στη σύζυγό του την πρόσβαση σε οικονομικά μέσα δεν ωθεί απλώς την οικογένειά του σε ένα νομικό κενό, αλλά την εξαναγκάζει σκόπιμα σε μια ανθρωπιστική κρίση.

«Επί του παρόντος, έχουμε μόνο 104 ευρώ διαθέσιμα για τα τρία παιδιά μας και τους δυο μας. Προηγουμένως, εγώ ο ίδιος δεν ήμουν σε θέση να συντηρήσω τα παιδιά μου. Τώρα κανείς δεν μπορεί να τα συντηρήσει».

Κατηγορεί τις γερμανικές αρχές ότι ενεργούν συστηματικά εναντίον της οικογένειάς του.

«Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι θεσμοί της μας επέλεξαν συστηματικά ως στόχο: πρώτα εμένα, μετά τη σύζυγό μου και τώρα επηρεάζονται τα νήπια και τα βρέφη μας. Αυτή η απόφαση θέτει σκόπιμα σε κίνδυνο την ευημερία και την υγεία των παιδιών μας», λέει. Υποστηρίζει ότι αυτό έρχεται σε αντίθεση όχι μόνο με το διεθνέ δίκαιο, αλλά και με τον γερμανικό Θεμελιώδη Νόμο, ο οποίος εγγυάται την προστασία της ευημερίας των παιδιών.

Η οικογένεια δεν είναι πλέον σε θέση να πληρώσει ενοίκιο, να ταΐσει τα παιδιά ή να καλύψει το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος. Ενώ τα παιδιά θα μπορούσαν θεωρητικά να λάβουν βοήθεια, στην πράξη υπάρχει πραγματικός κίνδυνος η ανθρωπιστική υποστήριξη να ερμηνευθεί ως παράκαμψη των κυρώσεων.

Ο Doğru μιλά για μια σπείρα κλιμάκωσης. Κάθε φορά που η υπόθεσή του λαμβάνει δημόσια προσοχή, τα μέτρα εντείνονται. Πρώτα, λέει, το Υπουργείο Εξωτερικών του αρνήθηκε ουσιαστικά την ιδιότητα του δημοσιογράφου· στη συνέχεια, απαξιώθηκε δημόσια ως «παράγοντας παραπληροφόρησης». Ακολούθησε ποινικοποίηση οποιασδήποτε υποστήριξης προς την οικογένειά του· με την πιο πρόσφατη απόφαση, απειλείται πλέον σκόπιμα η ευημερία των παιδιών.

«Στόχος αυτών των μέτρων είναι να σπάσουν εμένα και την οικογένειά μου. Οι αρχές φτάνουν στο σημείο να θέτουν εν γνώσει τους σε κίνδυνο την υγεία και την ευημερία των βρεφών», λέει ο Doğru. «Ένα πιθανό επόμενο στάδιο κλιμάκωσης θα μπορούσε να συνίσταται στην αφαίρεση των παιδιών μας από εμάς — με βάση μια κατάσταση που δημιούργησαν οι ίδιες οι αρχές».

Ο δικηγόρος του, Alexander Gorski, περιγράφει την κατάσχεση των λογαριασμών της συζύγου ως ένα νέο στάδιο καταστολής. Μιλώντας στην Berliner Zeitung, δήλωσε:

«Η διοικητική κατάσχεση των λογαριασμών της συζύγου του κ. Doğru αντιπροσωπεύει μια πρωτοφανή κλιμάκωση της καταστολής κατά της οικογένειας του κ. Doğru. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο κ. Doğru τελεί υπό κυρώσεις, αλλά πλέον και η οικογένειά του υφίσταται όλο και περισσότερο τις συνέπειες. Αυτή η καταστολή παραβιάζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια της οικογένειας και είναι απαράδεκτη σε ένα κράτος δικαίου».

Οι επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή

Το πόσο δραστικές είναι οι επιπτώσεις στην καθημερινότητα είχε ήδη γίνει εμφανές τους τελευταίους μήνες. Ο Doğru επιχείρησε πρόσφατα, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ενώπιον του Περιφερειακού Δικαστηρίου της Φρανκφούρτης, να επιτύχει ώστε η τράπεζά του, η Comdirect, να επιτρέψει και πάλι τις μεταφορές και να μειώσει τους περιορισμούς στη χρήση του λογαριασμού του. Ωστόσο, το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Έκρινε ότι δεν υπήρχε η λεγόμενη αξίωση για έκδοση προσωρινής διαταγής και τάχθηκε με το μέρος του πιστωτικού ιδρύματος. Σύμφωνα με την άποψη του δικαστηρίου, ο Doğru δεν είχε αποδείξει αξιόπιστα μια εκτελεστή αξίωση ότι οι μεταφορές που ζήτησε έπρεπε να αποδεσμευτούν.

Παρόλο που η Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα είχε επιτρέψει στον δημοσιογράφο να χρησιμοποιεί 506 ευρώ τον μήνα για βασικές ανάγκες, σύμφωνα με το δικαστήριο οι πληρωμές πέρα από αυτό το ποσό δεν καλύπτονταν. Ο Doğru δεν είχε αποδείξει επαρκώς ότι οι προβλεπόμενες μεταφορές —όπως πληρωμές σε παρόχους υπηρεσιών και εταιρείες είσπραξης χρεών— εξυπηρετούσαν την ικανοποίηση βασικών αναγκών. Ταυτόχρονα, το περιφερειακό δικαστήριο τόνισε ότι οι τράπεζες δεσμεύονται από το άμεσα εφαρμοστέο δίκαιο κυρώσεων της ΕΕ και δεν επιτρέπεται να αποδεσμεύουν δεσμευμένα κεφάλαια.

Ήδη από τότε, ο Doğru περιέγραψε την κατάσταση ως απειλητική για την ύπαρξή του. Είπε ότι οι τρέχουσες συμβάσεις από την περίοδο πριν από τις κυρώσεις —όπως τηλεπικοινωνίες, ασφάλειες και άλλες καθημερινές υποχρεώσεις— δεν μπορούσαν πλέον να εξυπηρετηθούν επειδή η τράπεζά του αρνούνταν κάθε μεταφορά. Το αποτέλεσμα ήταν υπενθυμίσεις πληρωμής, διαδικασίες είσπραξης χρεών και αυξανόμενο κόστος. Με τα εγκεκριμένα 506 ευρώ, ήταν αδύνατο να συντηρηθεί μια πενταμελής οικογένεια. Υπήρχε πραγματικός κίνδυνος να μην μπορεί πλέον να πληρώσει το ενοίκιο. Ως άτομο υπό κυρώσεις, δεν είχε πρακτικά καμία πιθανότητα να συνάψει νέο μισθωτήριο συμβόλαιο. Όπως δήλωσε στην εφημερίδα, ο ίδιος και η οικογένειά του βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απειλή της αστεγίας.

Η ΕΕ κατηγορεί τον Doğru για ρωσική προπαγάνδα

Για τον Doğru και την οικογένειά του, αυτό αντιπροσωπεύει την τελευταία κλιμάκωση σε μια διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και μήνες. Ο δημοσιογράφος βρίσκεται σε λίστα κυρώσεων της ΕΕ από τον Μάιο του 2025. Η Ευρωπαϊκή Ένωση το αιτιολογεί δηλώνοντας ότι μέσω του φιλοπαλαιστινιακού δημοσιογραφικού του έργου, ο Doğru υποδαυλίζει «εθνοτική, πολιτική και θρησκευτική διχόνοια» και ως εκ τούτου υποστηρίζει «αποσταθεροποιητικές δραστηριότητες της Ρωσίας». Μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιαστεί δημόσια αποδεικτικά στοιχεία για συγκεκριμένη σύνδεση με τη Μόσχα.

Ο Doğru απορρίπτει τις κατηγορίες. Επιβεβαιώνει ότι στο παρελθόν εργάστηκε για το Redfish, ένα σχήμα που χρηματοδοτείται από τον ρωσικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Ruptly. Στο πλαίσιο της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία, ωστόσο, τερμάτισε τη σχέση εργασίας. «Πάντα επέκρινα το γεγονός ότι επρόκειτο για εισβολή στην Ουκρανία», δήλωσε ήδη από τον Νοέμβριο του 2025 σε συνομιλία του με την Berliner Zeitung.

Νομικά και πολιτικά, η υπόθεση είναι ιδιαίτερα εκρηκτική. Σε μια νομική γνωμοδότηση που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το φθινόπωρο του περασμένου έτους, η πρώην δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ninon Colneric και η ειδικός στο διεθνές δίκαιο Alina Miron καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα αποτελούν βαθιές παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Οι συντάκτριες μιλούν για έναν de facto «πολιτικό θάνατο»: τα περιουσιακά στοιχεία δεσμεύονται, η πρόσβαση σε τραπεζικές υπηρεσίες αποκλείεται και η οικονομική ικανότητα δράσης παραλύει σχεδόν πλήρως. Ιδιαίτερα προβληματικό, υποστηρίζουν, είναι το γεγονός ότι οι κυρώσεις επιβάλλονται χωρίς προηγούμενο δικαστικό έλεγχο και ότι τα θιγόμενα πρόσωπα δεν τυγχάνουν ακρόασης πριν από την εγγραφή τους στη λίστα.

Επιπλέον, οι νομικοί προειδοποιούν για ένα «αποτρεπτικό αποτέλεσμα» (chilling effect) στους δημοσιογράφους συνολικά. Παραμένει ασαφές πού βρίσκεται το όριο μεταξύ της επιτρεπτής ενημέρωσης και της αξιόποινης «χειραγώγησης πληροφοριών». Ως εκ τούτου, οι κυρώσεις της ΕΕ απειλούν την ελευθερία του τύπου.

Dagdelen: «Χρειαζόμαστε μια πλατφόρμα δράσης κατά των παράνομων κυρώσεων»

Το πόσο εκτεταμένες έχουν γίνει οι συνέπειες του καθεστώτος κυρώσεων, σύμφωνα με την υπεράσπιση, κατέστη σαφές από τον δικηγόρο Gorski σε συνέντευξή του στην Berliner Zeitung. Ο δικηγόρος είπε ότι ο πελάτης του δεν επιτρέπεται να δέχεται χρηματικές δωρεές και επίσης δεν επιτρέπεται να δέχεται επισιτιστική βοήθεια. Όταν ρωτήθηκε αν ένας γείτονας θα μπορούσε ήδη να καταστεί ποινικά υπόλογος φέρνοντας ψωμί στον Doğru, ο Gorski απάντησε: «Ναι, ο γείτονας θεωρητικά θα καθίστατο ποινικά υπόλογος».

Η πολιτικός του BSW, Sevim Dagdelen, ζητά τώρα ευρύτερη πολιτική κινητοποίηση. «Ο Hüseyin Doğru και η οικογένειά του χρειάζονται επειγόντως βοήθεια», δήλωσε στην Berliner Zeitung. Το καθεστώς κυρώσεων της ΕΕ είναι ολοκληρωτικό και η γερμανική κυβέρνηση δεν πρέπει πλέον να υποστηρίζει αυτήν την απάνθρωπη τρέλα. «Προσκαλώ όλους τους δημοκράτες να δραστηριοποιηθούν μαζί εδώ: χρειαζόμαστε μια πλατφόρμα δράσης κατά των παράνομων κυρώσεων προκειμένου να υπερασπιστούμε το κράτος δικαίου, τη δημοκρατία και την ανθρωπιά». Λεπτομέρειες θα ακολουθήσουν σύντομα, σύμφωνα με την Dagdelen.

berliner-zeitung.de

Με επιτυχία οι αγώνες-γιορτή του αθλητισμού «RUN GREECE Ηράκλειο 2026» – Περισσότερες από 4.400 οι συμμετοχές

Περισσότεροι από 4.400 αθλήτριες και αθλητές όλων των ηλικιών συμμετείχαν σήμερα στη μεγάλη γιορτή του αθλητισμού και του πολιτισμού «Run Greece-Ηράκλειο 2026» που πραγματοποιήθηκε στην καρδιά του Ηρακλείου, στην πλατεία Ελευθερίας, με εκκίνηση και τερματισμό. Η διοργάνωση, που αποτελεί θεσμό για την πόλη, έφτασε φέτος στην 13η χρονιά της.

Τη γιορτή μαζικού κλασικού αθλητισμού διοργάνωσαν ο ΣΕΓΑΣ και η ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Κρήτης, με συνδιοργανωτές την Περιφέρεια Κρήτης και το Δήμο Ηρακλείου. Μεγάλος χορηγός της διοργάνωσης ήταν η ERGO Ασφαλιστική, ενώ τοπικοί χορηγοί συνέβαλαν στην επιτυχία του αγώνα. Ανάμεσά τους οι Μινωικές Γραμμές, ο Σύνδεσμος Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων Κρήτης, το ΚΤΕΛ Ηρακλείου – Λασιθίου ΑΕ και τα Super Market Χαλκιαδάκης. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη συνεισφορά των εκατοντάδων εθελοντών που στήριξαν την υλοποίηση των αγώνων.

Εκπροσωπώντας τον Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρο Αρναουτάκη, ο Αναπληρωτής Περιφερειάρχης Γιώργος Πιτσούλης τόνισε τον πολυσήμαντο χαρακτήρα της διοργάνωσης. «Το Run Greece Ηράκλειο δεν είναι μόνο μια αθλητική διοργάνωση, αλλά και ένα ισχυρό μήνυμα για την αξία της πρόληψης μέσα από τον αθλητισμό», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «η συμμετοχή των πολιτών αναδεικνύει τη σημασία της υγείας και της φυσικής δραστηριότητας στην καθημερινότητά μας». Ο κ. Πιτσούλης υπογράμμισε επίσης τη σημαντική δωρεά προς την Παιδοογκολογική Κλινική, η οποία «αποδεικνύει ότι ο αθλητισμός μπορεί να συνδυαστεί με την προσφορά και την αλληλεγγύη, στηρίζοντας ουσιαστικά όσους το έχουν ανάγκη».

Από την πλευρά του, ο Αντιπεριφερειάρχης Αθλητισμού Λεωνίδας Τερζής χαρακτήρισε το Run Greece Ηράκλειο «μεγάλη γιορτή αθλητισμού και συμμετοχής για όλους τους πολίτες». Σημείωσε ότι μέσα από τέτοιες διοργανώσεις ενισχύεται η σημασία της άσκησης, της ευεξίας και του ενεργού τρόπου ζωής, ενώ τόνισε ότι «η Περιφέρεια Κρήτης στηρίζει σταθερά δράσεις που φέρνουν κοντά την κοινωνία και προάγουν τον αθλητισμό ως καθημερινή συνήθεια για μικρούς και μεγάλους».

Ο Δήμαρχος Ηρακλείου Αλέξης Καλοκαιρινός εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη φιλοξενία της διοργάνωσης για 13η συνεχή χρονιά. «Ένα μεγάλο ετήσιο αθλητικό γεγονός που έχει καθιερωθεί πλέον στην πόλη μας και δίνει την ευκαιρία στους χιλιάδες συμμετέχοντες, παράλληλα με την άθληση, να ψυχαγωγηθούν και να γνωρίσουν το Ηράκλειο και τα μνημεία του καλύτερα», ανέφερε. Ο κ. Καλοκαιρινός υπογράμμισε ότι «στο RUN GREECE σημασία δεν έχει η νίκη αλλά η συμμετοχή», ενώ επισήμανε τη σημασία καλλιέργειας κοινωνικών αξιών όπως ο αλληλοσεβασμός, η επικοινωνία και η συνεργασία. Ο Δήμος Ηρακλείου εξέφρασε θερμές ευχαριστίες προς τον ΣΕΓΑΣ και την ΕΑΣ-ΣΕΓΑΣ Κρήτης για τη διεξαγωγή του αγώνα και την εξαιρετική διαχρονική συνεργασία, καθώς και προς τους εθελοντές.

Η Πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ Σοφία Σακοράφα αναφέρθηκε στο ιδιαίτερο φιλανθρωπικό χρώμα της φετινής διοργάνωσης. «Φέτος έχει ιδιαίτερο φιλανθρωπικό χρώμα, καθώς μέρος των εσόδων θα διατεθεί στην παιδιατρική ογκολογική του ΠΑΓΝΗ», δήλωσε, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι «η διοργάνωση του Ηρακλείου θα σηματοδοτήσει ένα εξαιρετικό ξεκίνημα στη σειρά αγώνων Run Greece 2026». Η κ. Σακοράφα επισήμανε ότι όλοι οι διοργανωτές έχουν θέσει «τα υψηλότερα στάνταρ στην προετοιμασία του αγώνα» με στόχο την προσφορά αξέχαστης εμπειρίας στους συμμετέχοντες.

Τις απονομές στους νικητές πραγματοποίησαν από την Περιφέρεια Κρήτης ο Αναπληρωτής Περιφερειάρχης Γιώργος Πιτσούλης και ο Αντιπεριφερειάρχης Αθλητισμού Λεωνίδας Τερζής.

Στο πλαίσιο των παράλληλων δράσεων, η Πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ Σοφία Σακοράφα, ο Αναπληρωτής Περιφερειάρχης Γιώργος Πιτσούλης και ο Αντιπεριφερειάρχης Αθλητισμού Λεωνίδας Τερζής επισκέφθηκαν χθες Σάββατο την Παιδοογκολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ), όπου πραγματοποίησαν δωρεά ιατρικού εξοπλισμού. Τα έσοδα από τις εγγραφές της διοργάνωσης Run Greece συνέβαλαν έμπρακτα στην ενίσχυση του έργου της κλινικής.

Η Περιφέρεια Κρήτης και ο ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Κρήτης διοργάνωσαν επίσης δωρεάν σεμινάριο εκπαίδευσης στην Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) και στη χρήση Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδωτή (AED). Η δράση εντάσσεται στο πρόγραμμα «ΖΩΗ» της Περιφέρειας Κρήτης και είχε στόχο την ενημέρωση και ετοιμότητα των πολιτών σε θέματα παροχής πρώτων βοηθειών. Εκπαιδευτές ήταν μέλη του Εργαστηρίου Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και μέλη της εθελοντικής ομάδας «Φίλιος Ζεύς».

Χθες το απόγευμα, στο Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου, πραγματοποιήθηκε η «Γιορτή του Στίβου της Κρήτης». Στην εκδήλωση τιμήθηκαν αθλητές και αθλήτριες, προπονητές, σωματεία και σύνδεσμοι κριτών στίβου που διακρίθηκαν σε πανελλήνιο και διεθνές επίπεδο το 2025.

Η Ε.Α.Σ. Σ.Ε.Γ.Α.Σ. Κρήτης απένειμε τιμητικές διακρίσεις στον Αναπληρωτή Περιφερειάρχη Γιώργο Πιτσούλη για την καθοριστική συμβολή της Περιφέρειας Κρήτης στην προάσπιση της υγείας των αθλητών και στη διοργάνωση του Run Greece. Έγινε ιδιαίτερη αναφορά στη συνεισφορά και του Αντιπεριφερειάρχη Αθλητισμού Λεωνίδα Τερζή.

Στην ίδια εκδήλωση ο Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης Βαγγέλης Ζάχαρης, ο Αναπληρωτής Περιφερειάρχης Γιώργος Πιτσούλης και ο Αντιπεριφερειάρχης Αθλητισμού Λεωνίδας Τερζής βράβευσαν αθλητικά σωματεία για τις διακρίσεις τους το 2025.

Σταύρος Αρναουτάκης: «Νέα σελίδα για την Εκκλησία της Κρήτης με την ενθρόνιση των Μητροπολιτών Τίτου και Ιωακείμ»

Ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης εξέφρασε τις εγκάρδιες ευχές του για μια καρποφόρα και φωτισμένη ποιμαντορία, με αφορμή τις τελετές ενθρόνισης των νέων Ποιμεναρχών στο νησί, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ενότητας και της συνεργασίας μεταξύ της Εκκλησίας και της Περιφέρειας, με στόχο την κοινωνική συνοχή και τη στήριξη των πολιτών.

Το Σάββατο το μεσημέρι, ο περιφερειάρχης παρέστη στην τελετή ενθρόνισης του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτου στα Χανιά. Στη δήλωσή του από την ιστορική γη των Χανίων, ο κ. Αρναουτάκης ανέφερε: «Με ιδιαίτερη συγκίνηση και πνευματική χαρά, η ιστορική γη των Χανίων υποδέχεται σήμερα τον νέο της Ποιμενάρχη, τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου, κ.κ. Τίτο. Μια νέα ελπιδοφόρα ημέρα ανατέλλει για την τοπική μας Εκκλησία».

Ο περιφερειάρχης τόνισε ότι σε μια εποχή γεμάτη προκλήσεις και πνευματική αναζήτηση, ο νέος Μητροπολίτης καλείται να κρατήσει το πηδάλιο μιας Μητρόπολης με βαθιές ρίζες και πλούσια παράδοση. «Με το εγνωσμένο ήθος, την ταπεινοφροσύνη και την εκκλησιαστική του εμπειρία, είμαστε βέβαιοι πως θα αποτελέσει το στήριγμα κάθε πιστού, τον πατέρα που ακούει και τον οδηγό που εμπνέει με το παράδειγμά του», πρόσθεσε.

Ο κ. Αρναουτάκης σημείωσε ακόμη ότι ακολουθώντας τα βήματα του μακαριστού Προκατόχου του, ο Μητροπολίτης Τίτος θα πορευθεί στους δρόμους της εκκλησιαστικής τάξης ασκώντας φιλόθεη ποιμαντορία. «Ευχόμαστε από καρδιάς στον Σεβασμιώτατο, ο Τριαδικός Θεός να του χαρίζει αδιατάρακτη υγεία και ακλόνητη δύναμη. Είθε η αρχιερατική του πορεία να είναι καρποφόρος, ειρηνική και γεμάτη από το φως της αγάπης, οδηγώντας το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Κυδωνίας και του Αποκορώνου σε λιμάνια πνευματικής ανάτασης», κατέληξε.

Την Κυριακή 29 Μαρτίου, ο περιφερειάρχης παραβρέθηκε στην τελετή ενθρόνισης του Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων Ιωακείμ στο Σπήλι. «Με ιδιαίτερη συγκίνηση και πνευματική χαρά, κλήρος και λαός, υποδέχεται σήμερα στο Σπήλι τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, κ.κ. Ιωακείμ», δήλωσε.

Ο κ. Αρναουτάκης υπογράμμισε ότι το πηδάλιο αυτής της ιστορικής κιβωτού, που διατρέχει τους αιώνες με ακλόνητη πίστη και ηρωισμό, περνά σήμερα σε άξια χέρια. «Σε μια εποχή όπου τα νερά δεν είναι πάντα απάνεμα και οι κλυδωνισμοί της καθημερινότητας ενίοτε μεγάλοι, ευχόμαστε η πατρική του αγκαλιά να αποτελεί για κάθε πιστό ένα ήρεμο λιμάνι ελπίδας και πνευματικής ανάτασης», ανέφερε.

Ο περιφερειάρχης ευχήθηκε στον νέο Μητροπολίτη να σταθεί Άξιος του Σεβαστού Προκατόχου του Μητροπολίτη Ειρηναίου, ο οποίος για πολλά χρόνια κράτησε αναμμένη τη λαμπάδα της Ορθοδοξίας σε αυτά τα ορεινά και περήφανα μέρη. «Εγκάρδιες ευχές για υγεία, μακροημέρευση και ευλογημένη ποιμαντορία. Θα σταθούμε αρωγοί στο έργο του, με πίστη και ενότητα, για το καλό της Εκκλησίας και της κοινωνίας μας. Ας είναι η αρχή της νέας του διακονίας φωτεινή και καρποφόρα», κατέληξε ο Σταύρος Αρναουτάκης.

Το Πεντάγωνο προετοιμάζεται «για εβδομάδες αμερικανικών χερσαίων επιχειρήσεων» στο Ιράν

Το Πεντάγωνο προετοιμάζεται για εβδομάδες περιορισμένων χερσαίων επιχειρήσεων στο Ιράν, που ενδεχομένως να περιλαμβάνουν επιδρομές στη Νήσο Χαρκ και σε παράκτιες περιοχές κοντά στα Στενά του Ορμούζ, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους που επικαλείται η εφημερίδα The Washington Post.

Τα σχέδια, τα οποία δεν φτάνουν στο επίπεδο μιας πλήρους εισβολής, θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν επιδρομές από δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων και συμβατικό πεζικό, ανέφερε η Post το Σάββατο, εκθέτοντας το αμερικανικό προσωπικό σε ιρανικά drones και πυραύλους, επίγεια πυρά και αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς.

Το αν ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα ενέκρινε οποιοδήποτε από αυτά τα σχέδια παραμένει αβέβαιο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ.

«Είναι δουλειά του Πενταγώνου να κάνει προετοιμασίες προκειμένου να δώσει στον Αρχιστράτηγο τις μέγιστες δυνατές επιλογές. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πρόεδρος έχει λάβει κάποια απόφαση», δήλωσε η εκπρόσωπος τύπου του Λευκού Οίκου, Κάρολιν Λέβιτ, σε ανακοίνωσή της, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με το δημοσίευμα της Post.

Ανάπτυξη Δυνάμεων και Στρατηγικοί Στόχοι

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει αναπτύξει Αμερικανούς Πεζοναύτες στη Μέση Ανατολή καθώς ο πόλεμος στο Ιράν εκτείνεται στην πέμπτη εβδομάδα του, ενώ σχεδιάζει επίσης να στείλει χιλιάδες στρατιώτες από την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία του στρατού στην περιοχή.

Το Σάββατο, η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) ανακοίνωσε ότι περίπου 3.500 επιπλέον στρατιώτες έφτασαν στη Μέση Ανατολή επιβαίνοντες στο USS Tripoli. Οι ναύτες και οι πεζοναύτες ανήκουν στην 31η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών και έφτασαν στην περιοχή στις 27 Μαρτίου, μαζί με «μεταγωγικά και μαχητικά αεροσκάφη κρούσης, καθώς και αμφίβια μέσα εφόδου και τακτικά μέσα», σύμφωνα με τη CENTCOM.

Αξιωματούχοι που μίλησαν στην Washington Post δήλωσαν ότι οι συζητήσεις εντός της κυβέρνησης τον περασμένο μήνα αφορούσαν:

  • Την πιθανή κατάληψη της Νήσου Χαρκ, ενός βασικού ιρανικού κόμβου εξαγωγής πετρελαίου στον Κόλπο.

  • Επιδρομές σε άλλες παράκτιες περιοχές κοντά στα Στενά του Ορμούζ για τον εντοπισμό και την καταστροφή όπλων που μπορούν να στοχεύσουν την εμπορική και στρατιωτική ναυτιλία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, μία πηγή δήλωσε ότι οι στόχοι που εξετάζονται θα χρειαζόταν πιθανώς «εβδομάδες, όχι μήνες» για να ολοκληρωθούν, ενώ μια άλλη τοποθέτησε το πιθανό χρονοδιάγραμμα σε «μερικούς μήνες».

Η αναφορά έρχεται την ώρα που το Πακιστάν, το οποίο μοιράζεται σύνορα μήκους 900 χιλιομέτρων με το Ιράν, μεσολαβεί μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, φιλοξενώντας διήμερες συνομιλίες που ξεκινούν την Κυριακή με τους υπουργούς Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας και της Αιγύπτου.

Ιρανικές Απειλές και Αντιδράσεις

Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, δήλωσε την Κυριακή ότι ο «εχθρός στέλνει ανοιχτά μηνύματα διαπραγμάτευσης και διαλόγου και κρυφά σχεδιάζει μια χερσαία επίθεση».

«Αγνοώντας ότι οι άνδρες μας περιμένουν την άφιξη των Αμερικανών στρατιωτών στο έδαφος για να τους βάλουν φωτιά και να τιμωρήσουν τους περιφερειακούς εταίρους τους για πάντα. Τα πυρά μας συνεχίζονται. Οι πύραυλοί μας είναι στη θέση τους», ανέφερε το πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, επικαλούμενο τον Γκαλιμπάφ.

«Η αποφασιστικότητα και η πίστη μας έχουν αυξηθεί. Γνωρίζουμε τις αδυναμίες του εχθρού και βλέπουμε ξεκάθαρα τις επιπτώσεις του φόβου και του τρόμου στον στρατό του εχθρού».

Την Τετάρτη, ο Γκαλιμπάφ είχε προειδοποιήσει ότι αναφορές πληροφοριών υποδηλώνουν ότι οι «εχθροί του Ιράν» σχεδίαζαν να καταλάβουν ένα ιρανικό νησί με την υποστήριξη μιας ανώνυμης χώρας στην περιοχή. Δήλωσε ότι οποιαδήποτε τέτοια απόπειρα θα αντιμετωπιστεί με στοχευμένες επιθέσεις στις «ζωτικές υποδομές» της χώρας της περιοχής που βοηθά στην επιχείρηση.

Το Tasnim επικαλέστηκε επίσης στρατιωτική πηγή που δήλωσε ότι το Ιράν θα μπορούσε να ανοίξει ένα νέο μέτωπο στο στόμιο της Ερυθράς Θάλασσας εάν πραγματοποιηθεί στρατιωτική δράση σε ιρανικά εδάφη. Η πηγή πρόσθεσε ότι το Ιράν μπορεί να αποτελέσει «αξιόπιστη απειλή» στα στενά Μπαμπ αλ-Μαντέμπ, ενώ άλλη πηγή ισχυρίστηκε ότι οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης είναι έτοιμοι να παρέμβουν εάν χρειαστεί για να «τιμωρήσουν περαιτέρω τον εχθρό».

aljazeera.com

Ο Διευθυντής του FBI Patel ζει έναν εφιάλτη! Ιδιωτικό υλικό παραβιάστηκε από Ιρανούς και διέρρευσε στο διαδίκτυο!

Η ομάδα χάκερ με την ονομασία «Handala Hack Team», που συνδέεται με το Ιράν, παραβίασε τον προσωπικό λογαριασμό Gmail του Διευθυντή του FBI, Kash Patel. Ένα βίντεο που κοινοποιήθηκε από την ομάδα, η οποία δημοσίευσε πάνω από 300 παλιά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (από το 2010-2019) και προσωπικές φωτογραφίες που ανήκουν στον Patel, προκάλεσε σημαντική αναταραχή. Το υλικό δείχνει τον Patel να εκτελεί ευέλικτες κινήσεις υπό τη συνοδεία ινδικής μουσικής, ενώ το FBI επιβεβαίωσε το περιστατικό.

Αναφέρθηκε ότι ο προσωπικός λογαριασμός ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που χρησιμοποιούσε ο Διευθυντής του FBI Kash Patel πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του παραβιάστηκε από μια ομάδα που συνδέεται με το Ιράν.

Αξιωματούχοι του Υπουργείου Δικαιοσύνης επιβεβαίωσαν στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης τις αναφορές σχετικά με την παραβίαση του λογαριασμού του Διευθυντή του FBI Patel.

Η αμερικανική τηλεόραση CNN ανέφερε ότι χάκερ που συνδέονται με το Ιράν απέκτησαν πρόσβαση στον προσωπικό λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Patel και δημοσίευσαν πολυάριθμες φωτογραφίες και έγγραφα που βρέθηκαν εκεί στο κοινό.

Η αναφορά ανέφερε, βασισμένη σε γνώστη της κατάστασης, ότι επιβεβαιώθηκε η «αυθεντικότητα» των φωτογραφιών που φέρεται να κλάπηκαν από τον προσωπικό λογαριασμό ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Patel κατά την περίοδο πριν γίνει διευθυντής του FBI.

Σημειώθηκε ότι τα εν λόγω μηνύματα περιείχαν προσωπική, επαγγελματική και ταξιδιωτική αλληλογραφία που συντάχθηκε μεταξύ 2011 και 2022 με διάφορα άτομα.

Από την άλλη πλευρά, μια ομάδα χάκερ με το όνομα «Handala HackTeam» μοιράστηκε ορισμένες φωτογραφίες και αλληλογραφία που ισχυρίζεται ότι ελήφθησαν από τα email του Patel στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ αξιωματούχοι από το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν προέβησαν σε καμία αξιολόγηση επί του θέματος.

Ένα βίντεο που κατασχέθηκε από τα email του Patel προκάλεσε σημαντική αναταραχή. Ο Διευθυντής του FBI εθεάθη να χορεύει υπό τους ήχους ινδικής μουσικής, επιδεικνύοντας ευέλικτες και ιδιαίτερες χορευτικές κινήσεις, με το βίντεο να κοινοποιείται από πολλές χιλιάδες ανθρώπους.

Δείτε το βίντεο:

Χελιέχ Ντουταγκί: «Μία από τις πιο τρομακτικές ημέρες της ζωής μου ως ακαδημαϊκός» — Η Ιρανή νομικός καταγράφει τον βομβαρδισμό πανεπιστημίου στην Τεχεράνη

Η Ιρανή νομικός και πρώην ερευνήτρια του Yale, Χελιέχ Ντουταγκί, δημοσίευσε φωτογραφίες και μαρτυρία από το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Ιράν, περιγράφοντας εικόνες καταστροφής σε αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια και γραφεία καθηγητών. Η ανάρτησή της στο Twitter φέρνει στο προσκήνιο τις επιπτώσεις του πολέμου στις ακαδημαϊκές υποδομές του Ιράν — και εντάσσει τους βομβαρδισμούς σε ένα ευρύτερο μοτίβο που αποκαλεί «συστηματική αποδόμηση της ανάπτυξης ενός έθνους».

Η Χελιέχ Ντουταγκί δεν είναι μια άγνωστη φωνή. Ιρανή νομικός ειδικευμένη στο διεθνές δίκαιο και την πολιτική οικονομία, διετέλεσε συνεργάτιδα ερευνήτρια στη Νομική Σχολή του Yale, όπου υπηρέτησε ως αναπληρώτρια διευθύντρια του Law and Political Economy (LPE) Project από το 2023 έως το 2025.

Τον Μάρτιο του 2025, η ακαδημαϊκή της πορεία στο Yale διακόπηκε απότομα. Στις 4 Μαρτίου τέθηκε σε διοικητική αναστολή μετά από ισχυρισμούς ότι συνδεόταν με τη Samidoun — μια οργάνωση που το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ έχει χαρακτηρίσει ως «εικονική φιλανθρωπική οργάνωση» που εμπλέκεται στη συγκέντρωση χρημάτων για το Λαϊκό Μέτωπο Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης. Η Ντουταγκί αρνήθηκε οποιαδήποτε παράνομη σύνδεση, κατηγόρησε το Yale για κακόπιστη διαχείριση της έρευνας και δήλωσε ότι «μπαίνουμε σε μια εποχή σιωνιστικού ΜακΚαρθισμού». Ανοιχτή επιστολή στις 17 Μαρτίου 2025, υπογεγραμμένη από πάνω από 1.000 ακαδημαϊκούς, φοιτητές και επαγγελματίες, εξέφρασε αλληλεγγύη και ζήτησε από το Yale να την αποκαταστήσει. Τελικά, η θέση της τερματίστηκε.

Σήμερα, η Ντουταγκί εργάζεται στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και τις τελευταίες εβδομάδες καταγράφει τη ζωή κάτω από βομβαρδισμό στο Ιράν.

«Οι αίθουσες γεμάτες σκόνη και θραύσματα γυαλιού»

Σε ανάρτησή της στο Twitter, η Ντουταγκί περιέγραψε αυτό που είδε περπατώντας στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Ιράν — ένα από τα κορυφαία δημόσια πανεπιστήμια της χώρας.

«Σήμερα ήταν μία από τις πιο τρομακτικές ημέρες της ζωής μου ως ακαδημαϊκός», έγραψε. «Περπατώντας μέσα στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του Ιράν, με χτύπησε η καταστροφή. Μόλις τον περασμένο μήνα, αυτό το πανεπιστημιούπολη ήταν ζωντανή με φοιτητές, που πηγαινοέρχονταν ανάμεσα στις αίθουσες. Τώρα, τμήματα του campus κείτονται σε ερείπια — αίθουσες διδασκαλίας κατεστραμμένες, διάδρομοι γεμάτοι σκόνη και θραύσματα γυαλιού.»

Η Ντουταγκί περιέγραψε καμένα γραφεία καθηγητών και ένα πρόσφατα ανακαινισμένο κτίριο — χώρο όπου οι φοιτητές συγκεντρώνονταν για προγράμματα, κοινωνικοποίηση, ζωή — που έχει πλέον καταστραφεί. Μετέφερε τη μαρτυρία ενός φοιτητή: «Το γραφείο του καθηγητή μου ακόμα κάπνιζε λίγο. Εκεί περίμενα για τις ώρες γραφείου. Να κάνω ερωτήσεις. Να ζητήσω επανεξέταση του βαθμού μου.»

Η Ντουταγκί υπενθύμισε ότι πρόκειται για το ίδιο πανεπιστήμιο που εκτόξευσε τους ιρανικούς δορυφόρους Omid και Zafar 2 — σύμβολα αυτόχθονου τεχνολογικού επιτεύγματος. Μία εβδομάδα πριν τον βομβαρδισμό, ένας από τους καθηγητές του πανεπιστημίου δολοφονήθηκε. Την επόμενη μέρα, το πανεπιστήμιο βομβαρδίστηκε.

«Αποανάπτυξη και αποβιομηχάνιση»

Η Ντουταγκί τοποθέτησε τον βομβαρδισμό σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, χρησιμοποιώντας τους όρους «de-development» (αποανάπτυξη) και «de-industrialisation» (αποβιομηχάνιση). «Από τις κυρώσεις στις στοχευμένες δολοφονίες, στον βομβαρδισμό ερευνητικών κέντρων και πανεπιστημίων, υπάρχει ένα σαφές μοτίβο», έγραψε: «η συστηματική αποδόμηση της αυτόχθονης ανάπτυξης ενός έθνους, της βιομηχανικής του βάσης, της ικανότητάς του να στέκεται στα πόδια του.»

Η ανάρτησή της ολοκληρώθηκε με μια αιχμηρή παρατήρηση προς τη δυτική ακαδημαϊκή κοινότητα: «Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ ότι, ενώ Αμερικανοί και Σιωνιστές εγκληματίες πολέμου στοχεύουν πανεπιστήμια, σχολεία, νοσοκομεία, δολοφονούν καθηγητές και σκοτώνουν παιδιά — και μετά από δύο χρόνια γενοκτονίας — δυτικοί διανοούμενοι ακόμα συζητούν αν θα ψηφίσουν ένα συμβολικό, μη εκτελεστό ψήφισμα BDS.»

Η Ντουταγκί σημείωσε ότι οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από την ίδια και ότι αναλυτικό ρεπορτάζ θα ακολουθήσει.

Ο βομβαρδισμός ακαδημαϊκών υποδομών στο ευρύτερο πλαίσιο

Η μαρτυρία της Ντουταγκί δεν αποτελεί μεμονωμένη αναφορά. Οι βομβαρδισμοί πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων και εκπαιδευτικών υποδομών έχουν αναδειχθεί σε επαναλαμβανόμενο στοιχείο τόσο στη Γάζα, όπου ολόκληρα πανεπιστήμια καταστράφηκαν τους τελευταίους μήνες, όσο και πλέον στο Ιράν. Η στοχοποίηση ακαδημαϊκών μέσω δολοφονιών — πρακτική με μακρά ιστορία στη σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν, κυρίως στο πλαίσιο του πυρηνικού προγράμματος — φαίνεται πλέον να εντείνεται.

Η προσωπική πορεία της ίδιας της Ντουταγκί — από τη Νομική Σχολή του Yale στα βομβαρδισμένα πανεπιστήμια της Τεχεράνης — ενσωματώνει δύο διαφορετικές αλλά αλληλένδετες πλευρές αυτής της κρίσης: τις ακαδημαϊκές πιέσεις που δέχονται φωνές κριτικές προς το Ισραήλ στη Δύση, και τη φυσική καταστροφή εκπαιδευτικών υποδομών στη Μέση Ανατολή. Ανεξάρτητα από τη θέση που κανείς υιοθετεί απέναντι στη σύγκρουση, οι εικόνες κατεστραμμένων αιθουσών και η μαρτυρία φοιτητών θέτουν ερωτήματα που δύσκολα μπορούν να αγνοηθούν.

Διαδηλωτές της κίνησης «No Kings» σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ διαδηλώνουν κατά του Ντόναλντ Τραμπ

Μεγάλες διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης Τραμπ πραγματοποιήθηκαν σε πόλεις σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, σηματοδοτώντας την τρίτη επανάληψη των συγκεντρώσεων «No Kings» (Όχι Βασιλιάδες) που στο παρελθόν είχαν προσελκύσει πλήθη εκατομμυρίων.

Οι διοργανωτές δηλώνουν ότι διαμαρτύρονται κατά των πολιτικών που επέβαλε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, συμπεριλαμβανομένου του πολέμου στο Ιράν, της ομοσπονδιακής επιβολής της νομοθεσίας για τη μετανάστευση και του αυξανόμενου κόστους ζωής. «Ο Τραμπ θέλει να μας κυβερνήσει ως τύραννος. Αλλά αυτή είναι η Αμερική και η εξουσία ανήκει στον λαό – όχι σε επίδοξους βασιλιάδες ή στους δισεκατομμυριούχους φίλους τους», δήλωσαν οι διοργανωτές.

Εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου χαρακτήρισε τις διαμαρτυρίες «Συνεδρίες Θεραπείας για το Σύνδρομο Παρανοίας κατά του Τραμπ» (Trump Derangement Therapy Sessions) και είπε ότι οι μόνοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται «είναι οι ρεπόρτερ που πληρώνονται για να τις καλύπτουν».

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας το Σάββατο, πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις σε σχεδόν κάθε μεγάλη πόλη των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Υόρκης, της Ουάσιγκτον, του Λος Άντζελες, της Βοστώνης, του Νάσβιλ και του Χιούστον. Πλήθη συγκεντρώθηκαν επίσης σε μικρότερες πόλεις και κωμοπόλεις σε όλη τη χώρα.

Οι συγκεντρώσεις κατέλαβαν τους δρόμους στο κέντρο της Ουάσιγκτον καθ’ όλη τη διάρκεια του απογεύματος, με πλήθη ανθρώπων να παρελαύνουν στην πρωτεύουσα του έθνους. Οι διαδηλωτές παρατάχθηκαν στα σκαλιά του Μνημείου Λίνκολν και κατέκλυσαν το National Mall.

Όπως και στις προηγούμενες επαναλήψεις του «No Kings», οι διαδηλωτές κρατούσαν ομοιώματα του Τραμπ, του Αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς και άλλων αξιωματούχων της κυβέρνησης, ζητώντας την απομάκρυνση και τη σύλληψή τους.

Μία από τις εμβληματικές διαμαρτυρίες «No Kings» το Σάββατο πραγματοποιήθηκε στη Μινεσότα, όπου δύο Αμερικανοί πολίτες – η Ρενέ Νικόλ Γκουντ και ο Άλεξ Πρέτι – σκοτώθηκαν από ομοσπονδιακούς πράκτορες μετανάστευσης τον Ιανουάριο. Οι θάνατοί τους προκάλεσαν οργή και πανεθνικές διαμαρτυρίες κατά των τακτικών της κυβέρνησης Τραμπ στο θέμα της μετανάστευσης.

Χιλιάδες άνθρωποι γέμισαν τους δρόμους το Σάββατο με πανό, ενώ πλήθος εξεχόντων Δημοκρατικών ανέβηκε επίσης σε μια εξέδρα έξω από το κτίριο του Πολιτειακού Καπιτωλίου στο Σεντ Πολ. Ο Μπρους Σπρίνγκστιν ανέβηκε επίσης στη σκηνή και ερμήνευσε το τραγούδι του κατά της επιβολής της μεταναστευτικής πολιτικής με τίτλο «Streets of Minneapolis».

Χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν επίσης την Times Square της Νέας Υόρκης, παρελαύνοντας στη γειτονιά Μιντάουν του Μανχάταν. Η αστυνομία αναγκάστηκε να κλείσει τους συνήθως πολυσύχναστους δρόμους για να διευκολύνει τα πλήθη. Τον Οκτώβριο, το Αστυνομικό Τμήμα της Νέας Υόρκης ανακοίνωσε ότι περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί και στα πέντε διαμερίσματα της πόλης.

Οι διαδηλώσεις δεν έγιναν χωρίς επεισόδια. Στο Λος Άντζελες, δύο άτομα συνελήφθησαν για επίθεση σε ομοσπονδιακά όργανα επιβολής του νόμου, σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS). Σε δήλωση στο X, ανέφερε ότι δύο αξιωματικοί χτυπήθηκαν με τσιμεντόλιθους και δέχονταν ιατρική φροντίδα, αφού μια ομάδα που περιγράφεται ως «1.000 ταραχοποιοί» περικύκλωσε το Ομοσπονδιακό Κτίριο Roybal και άρχισε να πετάει αντικείμενα σε πράκτορες του DHS.

Σε άλλο σημείο της πόλης, το Αστυνομικό Τμήμα του Λος Άντζελες (LAPD) ανακοίνωσε ότι έγιναν «πολλαπλές συλλήψεις» αφού οι διαδηλωτές δεν υπάκουσαν στις εντολές διάλυσης σε περιοχή κοντά σε ομοσπονδιακή φυλακή. Η αστυνομία επιβεβαίωσε ότι οι ομοσπονδιακές αρχές χρησιμοποίησαν «μη θανατηφόρα μέτρα» για να απομακρύνουν τα πλήθη στην περιοχή, αφού προειδοποίησαν τους διαδηλωτές να μην «επιχειρήσουν να γκρεμίσουν την πύλη και να μην πετούν αντικείμενα».

Το Reuters ανέφερε ότι συλλήψεις έγιναν επίσης στο Ντάλας, αφού «ξέσπασαν μικροσυμπλοκές» όταν αντιδιαδηλωτές απέκλεισαν δρόμους και διέκοψαν την πορεία του «No Kings». Αμερικανοί ομογενείς στο εξωτερικό συγκεντρώθηκαν επίσης για διαδηλώσεις σε πόλεις όπως το Παρίσι, το Λονδίνο και η Λισαβόνα.

Η τελευταία συγκέντρωση «No Kings» τον Οκτώβριο προσέλκυσε πλήθη σχεδόν επτά εκατομμυρίων ανθρώπων σε εθνικό επίπεδο. Αρκετές πολιτείες των ΗΠΑ κινητοποίησαν την Εθνοφρουρά, αλλά οι διοργανωτές υποστηρίζουν ότι οι εκδηλώσεις είναι ειρηνικές.

Από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025, ο Τραμπ έχει διευρύνει το πεδίο της προεδρικής εξουσίας, χρησιμοποιώντας εκτελεστικά διατάγματα για τη διάλυση τμημάτων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και αναπτύσσοντας στρατεύματα της Εθνοφρουράς σε πόλεις των ΗΠΑ παρά τις αντιρρήσεις των κυβερνητών των πολιτειών. Ο πρόεδρος κάλεσε επίσης τους κορυφαίους αξιωματούχους επιβολής του νόμου της κυβέρνησης να διώξουν τους θεωρούμενους πολιτικούς του εχθρούς.

Ο πρόεδρος λέει ότι οι ενέργειές του είναι απαραίτητες για την ανοικοδόμηση μιας χώρας σε κρίση και απέρριψε τις κατηγορίες ότι συμπεριφέρεται σαν δικτάτορας ως υστερικές. «Με αναφέρουν ως βασιλιά. Δεν είμαι βασιλιάς», είπε σε συνέντευξή του στο Fox News τον Οκτώβριο. Ωστόσο, οι επικριτές προειδοποιούν ότι ορισμένες από τις κινήσεις της κυβέρνησής του είναι αντισυνταγματικές και αποτελούν απειλή για την αμερικανική δημοκρατία.