Menu
Αναζήτηση
14.8 C
Chania
Κυριακή, 3 Μαΐου, 2026
ΓΙΝΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ

Μετά τη Βουλγαρία και τη Σαουδική Αραβία: Ελληνική ασπίδα και στην Τουρκία

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Μετά τη Βουλγαρία και τη Σαουδική Αραβία: Ελληνική ασπίδα και στην Τουρκία

Οι ελληνικοί Patriot, αφού κέρδισαν επάξια την αναγνώριση που τους αρμόζει μετά την αναχαίτιση δύο ιρανικών πυραύλων που στόχευαν εγκαταστάσεις διυλιστηρίων και το λιμάνι στο Γιάνμπου της Σαουδικής Αραβίας, στην Ερυθρά Θάλασσα, φαίνεται πως έχουν ανέβει επίπεδο και στους σχεδιασμούς της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας αλλά και των ΗΠΑ. Δεν είναι διόλου τυχαίο πως οι Αμερικανοί και άλλες συμμαχικές χώρες δεν στέλνουν άλλες συστοιχίες αντιβαλλιστικών πυραύλων προκειμένου να «θωρακιστούν» μεγάλες εγκαταστάσεις της «συμμαχικής» Τουρκίας, καθώς η Αθήνα με τις μετακινήσεις συστοιχιών Patriot σε Κάρπαθο και Εβρο, παρότι η κύρια αποστολή είναι η προφύλαξη της Σούδας, της Βουλγαρίας και της Αλεξανδρούπολης, παράλληλα θέτει κάτω από την «ομπρέλα» των συστημάτων της βασικές υποδομές και μονάδες και των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Από Ρόδο έως Κωνσταντινούπολη και Δαρδανέλλια

Με τους Patriot που η Ελλάδα τοποθέτησε στην Κάρπαθο, χάρη στο βεληνεκές του ραντάρ και των πυραύλων, εξασφαλίζει σε σημαντικό βαθμό, αν μη τι άλλο, την έγκαιρη ενημέρωση της Συμμαχίας και μέσω αυτής και της Αγκυρας, αν το επιθυμεί, για κάθε απειλή που πιθανόν υπάρξει για τον ναύσταθμο του Ακσάζ στη θάλασσα της Μαρμαρίδας, απέναντι από τη Ρόδο. Με τους Patriot στον Εβρο, σε συμμαχικό επίπεδο διασφαλίζεται και η αντιβαλλιστική προστασία όλων των τουρκικών μονάδων από το ποτάμι μέχρι τα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης αλλά και ο κεντρικός ναύσταθμος του τουρκικού πολεμικού ναυτικού στα Στενά των Δαρδανελλίων!

Με αυτή τη δυνατότητα που έχει δοθεί στο ελληνικό επιτελείο αν σε υποθετική περίπτωση υπάρξει απειλή για κάποια από αυτά τα σημεία και μονάδες και υπάρξει σχετικό αίτημα της Αγκυρας μέσω του ΝΑΤΟ, τότε είναι πολύ πιθανό η Αθήνα να ανταποκριθεί θετικά, αν και προς το παρόν δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο από τη στάση της Τουρκίας. Οπως χαρακτηριστικά είπε στα «ΝΕΑ» στρατιωτική πηγή, «εμείς έχουμε και τη δυνατότητα και τη βούληση σε νατοϊκό επίπεδο να τους συνδράμουμε. Το αν αυτοί θα ζητήσουν κάτι σηκώνει μεγάλη κουβέντα καθώς τίθεται και θέματα γοήτρου για την τουρκική πλευρά που πολλές φορές υπερβαίνει τα θεμιτά ακόμα και εις βάρος και της ίδιας τους της ασφάλειας».

Αξίζει να θυμίσουμε πως η Ελλάδα, αν και ακόμα είναι στη φάση της υλοποίησης της «Ασπίδας του Αχιλλέα», διαθέτει ήδη έναν τεράστιο θόλο που ξεπερνά τα όρια της ελληνικής επικράτειας και τον έχει απλώσει από τη Βουλγαρία μέχρι τη Σαουδική Αραβία, λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή και των πυραύλων και των drones που εξαπέλυσε η Τεχεράνη κατά περιοχών και χωρών που είτε είναι συμμαχικές και φιλικές προς την Ελλάδα είτε αδελφικές, όπως στην περίπτωση της Κύπρου.

Επιστολή διαμαρτυρίας από την Αγκυρα σε ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ

Με αφορμή πάντως τη δράση των ελληνικών Patriot, η Αγκυρα απέστειλε επιστολή στο ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ΗΠΑ, επισημοποιώντας τις διαμαρτυρίες της για τη μεταφορά του αντιπυραυλικού συστήματος στην Κάρπαθο. Σύμφωνα με τη «Milliyet», η Τουρκία υποστηρίζει με την επιστολή της ότι τέτοιες ενέργειες είναι αντίθετες με το διεθνές δίκαιο.

Είναι γεγονός πως η ανάπτυξη της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία, η οποία ξεκίνησε το 2021, παρακολουθείται στενά από την Τουρκία, προκαλώντας συχνά αλυσιδωτές αντιδράσεις σε διπλωματικό και επικοινωνιακό επίπεδο.  Τούρκοι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Εξωτερικών, έχουν προειδοποιήσει ότι η Ελλάδα επιχειρεί να δημιουργήσει συμμαχίες που στοχεύουν στην «περικύκλωση» της Τουρκίας.

Η στρατιωτική συνεργασία Αθήνας – Ριάντ θεωρείται από την Αγκυρα ως μέρος μιας προσπάθειας της Ελλάδας να αναβαθμίσει τον ρόλο της στην περιοχή εις βάρος των τουρκικών συμφερόντων. Η Τουρκία βλέπει με καχυποψία την παρουσία ελληνικών δυνάμεων σε μια περιοχή όπου η ίδια προσπαθεί να εδραιώσει τη δική της αμυντική βιομηχανία και επιρροή μέσω συμφωνιών με το Ριάντ.

Η συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας σε ασκήσεις στην Ελλάδα (π.χ. στην Κρήτη) έχει περιγραφεί από τούρκους αξιωματούχους ως «σοκαριστική» και «λυπηρή». Συνολικά, η Τουρκία αντιμετωπίζει τους ελληνικούς Patriot στη Σαουδική Αραβία όχι απλώς ως ένα αμυντικό σύστημα, αλλά ως ένα γεωπολιτικό εργαλείο που ενισχύει τον άξονα Ελλάδα – αραβικός κόσμος, περιορίζοντας τις δικές της φιλοδοξίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Πάντως η αντιαεροπορική και πολύ περισσότερο η αντιβαλλιστική άμυνα της Τουρκίας πάσχει και μάλιστα πάσχει σοβαρά, καθώς είναι επί της ουσίας διάτρητη και με εγχώρια συστήματα που μέχρι στιγμής είναι αμφιβόλου αποδοτικότητας και για αυτό η Αγκυρα προσπαθεί να βάλει χέρι σε συστήματα από το εξωτερικό. Η τουρκική αμυντική βιομηχανία με πρωτεργάτες τις Aselsan και Roketsan έχει κάνει σημαντικά βήματα, αν και όπως φαίνεται από τις μέχρι τώρα κινήσεις της Αγκυρας δεν επαρκούν να διασφαλίσουν το κομμάτι της αντιβαλλιστικής προστασίας.

Μέχρι τώρα η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει παραγάγει τα συστήματα HISAR-A+ και HISAR-O+, που είναι συστήματα μικρού και μέσου βεληνεκούς με στόχο την προστασία στρατιωτικών βάσεων και κρίσιμων υποδομών από ελικόπτερα, drones και πυραύλους cruise. Το καμάρι της τουρκικής παραγωγής, το οποίο στοχεύει να ανταγωνιστεί τους S-400 και τους Patriot, ακούει στο όνομα SIPER.

Το βεληνεκές του στην έκδοση Block 1, που ξεκίνησε να παραδίδεται στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις μόλις στις αρχές του 2026, ξεπερνά τα 100 χλμ. και η στόχευση είναι στο Block 3 να ξεπεράσει τα 180 χλμ. βεληνεκούς. Στους σχεδιασμούς τουλάχιστον της Αγκυρας, το SIPER αποτελεί τη λύση για την άμυνα μεγάλων αποστάσεων και μεγάλων υψομέτρων, μειώνοντας την εξάρτηση από το εξωτερικό, αλλά στην παρούσα φάση όλα δείχνουν πως κρίνεται ως ανεπαρκές να αντιμετωπίσει υπαρκτές απειλές.

tanea.gr

Ρίτσαρντ Γουλφ: «Η αυτοκρατορία των ΗΠΑ βρίσκεται σε παρακμή — το ερώτημα είναι αν θα είναι ομαλή ή καταστροφική»

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Ρίτσαρντ Γουλφ: «Η αυτοκρατορία των ΗΠΑ βρίσκεται σε παρακμή — το ερώτημα είναι αν θα είναι ομαλή ή καταστροφική»

Ο καθηγητής οικονομικών Ρίτσαρντ Γουλφ, μιλώντας στην εκπομπή UpFront με τη δημοσιογράφο Ρέντι Τλάμπι, προειδοποιεί ότι ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν δημιουργεί μια αλυσιδωτή οικονομική κρίση που πλήττει κάθε ήπειρο — από την εκτίναξη των τιμών πετρελαίου και τροφίμων μέχρι τη δημοσιονομική κατάρρευση της Αμερικής. Η ανάλυσή του συνδέει τον πόλεμο με τη γεωπολιτική μετατόπιση ισχύος, την κρίση του δολαρίου και την αναδιάταξη του παγκόσμιου ενεργειακού χάρτη.

Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν — μόλις ένα μήνα μετά την έναρξή του — έχει ήδη τεράστιες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Ο Ρίτσαρντ Γουλφ τοποθετεί αυτές τις επιπτώσεις σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αλληλεξάρτησης. «Είναι εκπληκτικό πόσο τεκμηριώνει αυτό που νιώθαμε όλο και περισσότερο — ότι είμαστε μία μεγάλη οικονομία στον κόσμο σήμερα», δήλωσε. «Ο πλανήτης είναι διασυνδεδεμένος μέσω μακρών αλυσίδων εφοδιασμού, μέσω ταχείας κίνησης εμπορίου και επενδύσεων.»

Η άνοδος των τιμών πετρελαίου, φυσικού αερίου και λιπασμάτων αγγίζει κάθε ήπειρο και κάθε βιομηχανία. Οι πιέσεις αυτές ασκούν ασφυκτική δύναμη στον Τραμπ και τον Νετανιάχου «πολύ πέρα από αυτό που προέβλεπαν», σύμφωνα με τον Γουλφ, «γιατί, όπως πολλοί από εμάς, δεν είχαν κατανοήσει πώς λειτουργεί πλέον η παγκόσμια οικονομία».

Δημοσιονομικός γκρεμός: 800 δισεκατομμύρια δολάρια επιπλέον

Ο Γουλφ περιέγραψε αυτό που χαρακτήρισε «δημοσιονομική καταστροφή» στις ΗΠΑ. Ακόμη πριν τον πόλεμο στο Ιράν, ο Τραμπ είχε ζητήσει αύξηση του αμυντικού προϋπολογισμού — τον οποίο ο Γουλφ αποκαλεί πλέον «προϋπολογισμό του Υπουργείου Πολέμου» — από τα τρέχοντα 900 δισεκατομμύρια δολάρια στα 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια για το δημοσιονομικό έτος 2027: μια αύξηση 600 δισεκατομμυρίων. «Αυτή είναι η μεγαλύτερη αύξηση αμυντικών δαπανών στην αμερικανική ιστορία», σημείωσε, «πόσω μάλλον σε θεωρητικά ειρηνική περίοδο.»

Σε αυτά προστίθενται 200 δισεκατομμύρια δολάρια που ο Τραμπ ζήτησε ειδικά για τον πόλεμο στο Ιράν — φέρνοντας τη συνολική αύξηση μόνο στο στρατιωτικό σκέλος στα 800 δισεκατομμύρια. Ταυτόχρονα, η μοναδική πρόταση αύξησης εσόδων του Τραμπ — οι δασμοί — κηρύχθηκε αντισυνταγματική από το Ανώτατο Δικαστήριο λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Οι εταιρείες ζητούν πλέον επιστροφές για τους δασμούς που κατέβαλαν.

«Οι ΗΠΑ είναι ήδη η μεγαλύτερη χρεωμένη χώρα στον κόσμο», τόνισε ο Γουλφ. «Έχουμε ελλείμματα πάνω από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια. Και οι τρεις μεγάλοι οίκοι αξιολόγησης — Standard & Poor’s, Moody’s και Fitch — έχουν υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα της αμερικανικής κυβέρνησης από ΑΑΑ σε ΑΑ.» Δεν είναι σαφές, πρόσθεσε, ότι ο υπόλοιπος κόσμος ή οι Αμερικανοί θα δανείσουν στην κυβέρνηση τα χρήματα που χρειάζεται.

Λιπάσματα, ντίζελ και η αλυσίδα τροφίμων

Ο Γουλφ εξήγησε αναλυτικά πώς ο πόλεμος μεταφράζεται σε αύξηση τιμών για τον απλό πολίτη. Τα λιπάσματα, που παράγονται από πετρέλαιο, βλέπουν τις τιμές τους να εκτινάσσονται — ενώ παράλληλα μεγάλο μέρος τους διακινούνταν μέσω των Στενών του Χορμούζ, κάτι που δεν είναι πλέον δυνατό. «Αυξανόμενη τιμή και συρρικνούμενη προσφορά», σημείωσε. «Και πότε συμβαίνει αυτό; Ακριβώς τώρα, την εαρινή περίοδο, όταν οι αγρότες σε όλο τον κόσμο προσπαθούν να αποφασίσουν τι καλλιέργεια θα κάνουν, πόσο λίπασμα μπορούν να αντέξουν, αν θα το βρουν καν. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Αύξηση τιμών τροφίμων.»

Στο ίδιο πλαίσιο, ανέφερε ότι η τιμή του ντίζελ — καυσίμου που κινεί όλα τα φορτηγά — αυξήθηκε από περίπου 3,5 δολάρια το γαλόνι πριν τον πόλεμο στα 5 δολάρια σήμερα. «Τα πάντα που αγοράζει ένας Αμερικανός στο τοπικό του κατάστημα φτάνουν εκεί με φορτηγό. Και αυτό το φορτηγό κινείται με ντίζελ», εξήγησε. «Όσο λιγότερα χρήματα έχεις, τόσο περισσότερο σε πονάει μια αύξηση τιμών.»

Ο Γουλφ σημείωσε ότι η εργατική τάξη χρειάζεται χρόνο για να προλάβει — αν είναι αρκετά τυχερή να έχει συνδικάτο — με συμβάσεις μισθολογικών αυξήσεων. Στο μεταξύ, η ήδη δύσκολη οικονομική τους κατάσταση θα χειροτερέψει. «Αυτή η πραγματικότητα έχει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα πολύ ανήσυχο για τις εκλογές του Νοεμβρίου», πρόσθεσε.

Κατάρ: Ζημιά που θα πάρει πέντε χρόνια να αποκατασταθεί

Η δημοσιογράφος Τλάμπι έθεσε ένα κρίσιμο ερώτημα: ακόμη και αν ο πόλεμος σταματούσε αύριο, πόσο θα διαρκούσαν οι συνέπειες; Αναφέρθηκε στον διευθύνοντα σύμβουλο της Qatar Energy, Σαάντ αλ-Καάμπι, ο οποίος δήλωσε ότι η ζημιά από την ιρανική επίθεση στο Ρας Λαφάν — τη μεγαλύτερη μονάδα παραγωγής υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο — εξάλειψε το 17% της παραγωγικής ικανότητας και θα χρειαστεί έως πέντε χρόνια για την αποκατάστασή της.

Ο Γουλφ συμφώνησε: «Ακόμη και αν όλα σταματούσαν θαυματουργά τώρα, οι επιπτώσεις θα χρειαστούν χρόνια για να αντιμετωπιστούν.» Προχώρησε ωστόσο βαθύτερα, αναλύοντας πώς η ίδια η αρχιτεκτονική ασφαλείας του Κόλπου ανατρέπεται.

Η κατάρρευση της «συμφωνίας» του Κόλπου

Ο Γουλφ περιέγραψε τη συμφωνία που χώρες όπως το Κατάρ, τα ΗΑΕ και άλλα κράτη του Κόλπου είχαν κάνει από τις δεκαετίες του 1970 και 1980: εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, πώληση σε δολάρια, ανακύκλωση πλεονασμάτων μέσω δανεισμού στην αμερικανική κυβέρνηση, και φιλοξενία αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων ως αντάλλαγμα προστασίας.

«Αυτός ο τελευταίος μήνας πολέμου έδειξε ότι σχεδόν κάθε πτυχή αυτής της συμφωνίας δεν ισχύει πλέον», δήλωσε. «Για παράδειγμα, έμαθαν ότι η παρουσία αμερικανικής βάσης δεν αποτελεί προστασία αλλά σε κάνει στόχο. Έχει σχεδόν το αντίθετο αποτέλεσμα. Τράβηξε εκείνους τους ιρανικούς πυραύλους που προκάλεσαν τη ζημιά στο Κατάρ για την οποία μιλήσατε.»

Πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει ένδειξη ότι οι Ιρανοί έχουν περιορισμένα αποθέματα πυραύλων και drones. Ακόμη και αν το Ιράν αντιμετώπιζε περιορισμούς, τα μακρά σύνορα με τη Ρωσία — και τα σύνορα της Ρωσίας με την Κίνα — σημαίνουν ότι «η κινεζική βιομηχανική μηχανή, που μπορεί να παράγει drones και πυραύλους σε απεριόριστες ποσότητες, είναι διαθέσιμη στους Ρώσους, οι οποίοι μπορούν να τα κάνουν διαθέσιμα στους Ιρανούς».

«Δεν υπάρχει διέξοδος», κατέληξε, «παρά μόνο αν όλα τα κράτη του Κόλπου επανεξετάσουν ριζικά τη συμφωνία που έκαναν.»

Το παράδοξο των κυρώσεων: Η Αμερική χρηματοδοτεί τον αντίπαλό της

Ένα από τα πιο αποκαλυπτικά σημεία της ανάλυσης αφορά αυτό που ο Γουλφ χαρακτήρισε «κοινό χαρακτηριστικό παρακμής αυτοκρατοριών: λύνεις ένα πρόβλημα χειροτερεύοντας ένα άλλο».

Ο Τραμπ ανακάλυψε ότι ο πόλεμος, κλείνοντας τα Στενά του Χορμούζ, ανέβασε τις τιμές πετρελαίου, πληθωρισμού και βενζίνης — ακριβώς αυτά που είχε υποσχεθεί ότι θα μειώσει. Για να ρίξει τις τιμές, ανήρε τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας — του μεγαλύτερου εξαγωγέα πετρελαίου στον κόσμο — ώστε αυτή να πουλά ελεύθερα. Αυτό σημαίνει ότι η Ρωσία κερδίζει πολύ περισσότερα, χρηματοδοτώντας αποτελεσματικότερα τον πόλεμό της στην Ουκρανία.

Αλλά δεν σταματά εκεί. Ανήρε τις κυρώσεις και κατά του ίδιου του Ιράν. «Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε πόλεμο με το Ιράν, και για να διεξαγάγουν τον πόλεμο, μόλις ανήραν τις κυρώσεις κατά του Ιράν ώστε αυτό να μπορεί να πουλά πετρέλαιο πιο ελεύθερα», τόνισε. «Και δεδομένου ότι η τιμή πετρελαίου είναι πλέον υψηλότερη, οι Ιρανοί απολαμβάνουν τεράστια πρόσθετα έσοδα. Με άλλα λόγια, ο κ. Τραμπ χρηματοδοτεί την αντίσταση του Ιράν στον κ. Τραμπ.»

«Όταν πιάνεσαι σε τέτοιες αντιφάσεις», σημείωσε, «ο εγκέφαλός σου πρέπει να σου πει: το παιχνίδι τελείωσε. Αυτό που κάνουμε είναι να βοηθάμε τον εαυτό μας αυτοπυροβολούμενοι στο πόδι. Και αυτό δεν λειτουργεί.»

Τρεις αποσπάσεις προσοχής

Ερωτηθείς γιατί ο πόλεμος λειτουργεί ως μέσο αποπροσανατολισμού, ο Γουλφ εντόπισε τρία προβλήματα από τα οποία η κυβέρνηση Τραμπ χρειάζεται να αποσπάσει την προσοχή.

Πρώτον, η δημοσιονομική κρίση: μια χώρα που ξοδεύει πολύ περισσότερα από ό,τι εισπράττει, συνηθισμένη να δανείζεται από τα κράτη του Κόλπου, την Κίνα και την Ιαπωνία — μέρη του κόσμου που δεν είναι πλέον σε θέση να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση.

Δεύτερον, το σκάνδαλο Έπσταϊν — αυτό που ο Γουλφ χαρακτήρισε «το χειρότερο σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης στην αμερικανική ιστορία», το οποίο αγγίζει τον πρόεδρο Τραμπ, τον πρώην πρόεδρο Κλίντον και «ένα τεράστιο πλήθος από τους πλουσιότερους και ισχυρότερους άνδρες» της αμερικανικής κοινωνίας. Τα ονόματα και τα αρχεία συνεχίζουν να αποκαλύπτονται.

Τρίτον, η οικονομική ανισότητα. «Βρισκόμαστε στην πιο άνιση οικονομία στη διάρκεια της ζωής μου», δήλωσε ο Γουλφ. «Το χάσμα μεταξύ των πλουσιότερων και της μάζας του κόσμου είναι μη βιώσιμο. Ιδιαίτερα σε μια χώρα που εόρταζε πώς όλοι ανήκουν στη μεσαία τάξη. Η μεσαία τάξη δεν υπάρχει πια. Η συντριπτική πλειοψηφία έχει πέσει στον πάτο.»

Το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα: «Χρήμα στην τράπεζα»

Ερωτηθείς για τον ρόλο του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, ο Γουλφ ήταν ευθύς. «Έπαιξαν τον συνήθη ρόλο τους. Γι’ αυτούς, αυτό είναι χρήμα στην τράπεζα.»

Εξήγησε ότι τα αποθέματα όπλων εξαντλούνται σε πρωτοφανή ρυθμό: οι ΗΠΑ εμπλέκονται στρατιωτικά στην Ουκρανία εδώ και τέσσερα χρόνια, στο Ιράν τώρα, ενώ ο στόλος ήταν αναπτυγμένος στην Καραϊβική απειλώντας τη Βενεζουέλα και την Κούβα. «Τα αποθέματα σφαιρών, πυραύλων, drones, υποβρυχίων, όλα χρησιμοποιούνται», σημείωσε. «Και αυτό σημαίνει τεράστιες συμβάσεις στις εταιρείες που τα παράγουν, απλώς για να αναπληρωθούν αυτά που αναλώθηκαν.»

Ωστόσο, η ικανότητα αναπλήρωσης έχει μειωθεί, επειδή οι αμερικανικοί καπιταλιστές μετέφεραν τις παραγωγικές τους μονάδες σε Βραζιλία, Ινδία και Κίνα, όπου η εργασία είναι φθηνότερη και τα κέρδη υψηλότερα. «Η ειρωνεία», σημείωσε ο Γουλφ, «είναι ότι το σύστημα κέρδους που έκανε τις ΗΠΑ νούμερο ένα, είναι το ίδιο σύστημα κέρδους που πλέον χαρίζει αυτό το πλεονέκτημα αλλού.»

Η Κίνα: «Ένα εντελώς διαφορετικό ζώο»

Σημαντικό μέρος της ανάλυσης αφιερώθηκε στη θέση της Κίνας. Ο Γουλφ παρέθεσε ένα στατιστικό στοιχείο: τα τελευταία 35 χρόνια, το ΑΕΠ της Κίνας αυξανόταν κατά μέσο όρο 6-9% ετησίως, ενώ το ΑΕΠ των ΗΠΑ μεταξύ 2 και 2,5%. «Η Κίνα αναπτυσσόταν τρεις φορές γρηγορότερα», τόνισε. «Αν μπορείς να το κάνεις αυτό για λίγα χρόνια, είναι εξαιρετικό. Αν μπορείς να το κάνεις για 35 χρόνια, φτάνει σε επίπεδο πρωτόγνωρο.»

Σύμφωνα με τον Γουλφ, οι Κινέζοι κατανόησαν νωρίτερα από τους υπόλοιπους τη δυναμική της ανόδου τους. Ο συνδυασμός τους — μισή οικονομία κρατική, μισή ιδιωτική καπιταλιστική, ελεγχόμενη από ισχυρό κράτος — τους επέτρεψε ρυθμούς ανάπτυξης που ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορούν να επιτύχουν. «Και οι Κινέζοι ήξεραν ότι μπορούσαν να φτάσουν και να αντικαταστήσουν τις ΗΠΑ — κάτι που πρόκειται να συμβεί αυτή τη δεκαετία», σημείωσε.

Ο ίδιος περιέγραψε τα μέτρα που πήρε η Κίνα: παγκόσμια ηγεσία στην ηλιακή τεχνολογία, μειωμένη εξάρτηση από πετρέλαιο, καλλιέργεια στρατηγικής συμμαχίας με τη Ρωσία — τη μεγαλύτερη δεξαμενή πετρελαίου και φυσικού αερίου στον κόσμο. Ανέφερε ως παράδειγμα ότι, την ώρα που οι ΗΠΑ προσπαθούν να στραγγαλίσουν ενεργειακά την Κούβα αφαιρώντας της πετρέλαιο, μια φάλαγγα κινεζικών φορτηγών πλοίων βρίσκεται καθοδόν προς την Κούβα φορτωμένη ηλιακά πάνελ. «Γιατί η Κούβα βρίσκεται στη μέση της Καραϊβικής», εξήγησε. «Ο ήλιος λάμπει εκεί σχεδόν συνεχώς. Και αυτό χρειάζονται ώστε να μην εξαρτώνται από πετρέλαιο που το νησί δεν διαθέτει.»

«Οι Κινέζοι είναι εντάξει. Είναι εφοδιασμένοι. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορεί να κάνει η Δύση», κατέληξε. «Και η απογοήτευση μεταξύ των ηγετών στις ΗΠΑ είναι ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Τους ξεπερνούν — με τον ίδιο τρόπο που οι Βρετανοί τον 19ο αιώνα ξυνόντουσαν το κεφάλι τους στο Λονδίνο, αναρωτούμενοι πώς αυτή η μικρή πρώην αποικία, οι ΗΠΑ, ξεπέρασε τη μεγάλη Βρετανική Αυτοκρατορία.»

«Η αυτοκρατορία βρίσκεται σε παρακμή»

Ερωτηθείς πώς ο κόσμος βγαίνει από αυτή την κατάσταση, ο Γουλφ ήταν ρητός. «Φοβάμαι ότι οι Ιρανοί κρατούν τα χαρτιά εδώ», δήλωσε. «Ξέρω ότι αυτό μπορεί να ακουστεί σοκαριστικό, αλλά πολλοί από εμάς που προσπαθούμε να κατανοήσουμε τι συμβαίνει, έχουμε καταλήξει ότι η αυτοκρατορία των ΗΠΑ βρίσκεται σε παρακμή — αυτό δεν πρέπει πλέον να αποτελεί ερώτημα. Το ερώτημα είναι μόνο αν η παρακμή θα είναι φρικτή ή ομαλή και διαχειρίσιμη.»

Η πρότασή του: οι ΗΠΑ πρέπει να «αναδιοργανώσουν ριζικά τη σχέση τους με το Ιράν και, κατ’ επέκταση, με ολόκληρο τον κόσμο». Αυτό σημαίνει υποχώρηση, μείωση δύναμης και θέσης. «Αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αρνηθούν, τότε αυτός ο πόλεμος θα ξαναφουντώσει», προειδοποίησε. «Αντιμετωπίζουμε μια ατελείωτη, τρομακτική αντιπαράθεση που θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να γίνει το τέλος του πολιτισμού μας, αν τα πυρηνικά όπλα γίνουν μέρος της ιστορίας.»

Για τα τελευταία 75 χρόνια, οι ΗΠΑ ήταν κυρίαρχες. Σύμφωνα με τον Γουλφ, αυτό τελείωσε — και πρέπει να γίνει κατανοητό. «Θα βρουν οι ΗΠΑ τρόπο να συνυπάρξουν με Κίνα, Ρωσία, Ινδία και πολλά άλλα μέρη του κόσμου, καθώς προσαρμόζουμε την παγκόσμια οικονομία;» Αυτό ήταν το ερώτημα με το οποίο έκλεισε.

Απέναντι στην κυβέρνηση του Μαξίμου Gate και της έκρηξης ακρίβειας και ανισοτήτων, η χώρα χρειάζεται «επιστροφή στις ρίζες» της δημοκρατικής παράταξης

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Απέναντι στην κυβέρνηση του Μαξίμου Gate και της έκρηξης ακρίβειας και ανισοτήτων, η χώρα χρειάζεται «επιστροφή στις ρίζες» της δημοκρατικής παράταξης

Του Λευτέρη Θ. Χαραλαμπόπουλου

Στην έναρξη του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, μου έκανε μεγάλη εντύπωση η συγκίνηση και η φόρτιση με την οποία ακόμη οι άνθρωποι αναφέρονται στην πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ξέρω ότι πολλοί θα πουν ότι αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας αναδρομικής εξιδανίκευσης εκείνης της περιόδου, ιδίως όταν μιλάμε για ανθρώπους που δεν είχαν καν γεννηθεί τότε.

Όμως, πιστεύω ότι είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και ριζωμένο στη συλλογική συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας

Γιατί η περίοδος εκείνη ήταν αυτή των περισσότερων φιλολαϊκών επιλογών και μεταρρυθμίσεων που έγιναν ποτέ στην Ελλάδα από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι τότε ήταν που ήρθησαν οριστικά οι επιπτώσεις του Εμφυλίου Πολέμου και η ΕΑΜική παράταξη σταμάτησε να αντιμετωπίζεται υπό το βάρος του στίγματος ότι είναι «αντεθνικά στοιχεία». Τότε φτιάχτηκε το δημόσιο σύστημα υγείας, το ΕΣΥ, αυτό που τώρα κάνει ό,τι μπορεί για να αποδιαρθρώσει ο Άδωνις Γεωργιάδης. Τότε εκδημοκρατίστηκε και αναβαθμίστηκε η δημόσια εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, εκσυγχρονίστηκε το οικογενειακό δίκαιο, καθιερώθηκαν θεσμοί κοινωνικής και λαϊκής συμμετοχής. Τότε έγινε αναδιανομή εισοδήματος και φτιάχτηκε, για πρώτη φορά επί της ουσίας, «μεσαία τάξη» στη χώρα, τότε κατοχυρώθηκε πραγματικά ένα δημοκρατικό πλαίσιο, τότε σταμάτησε να κυβερνά στην επαρχία ο χωροφύλακας.

 

Ακόμη και μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου, στην εποχή του Κώστα Σημίτη, τότε που το ΠΑΣΟΚ έγινε καθεστώς, αυτά που διατήρησαν την αναφορά των πολιτών στη «δημοκρατική παράταξη», ήταν όσα έρχονταν από την παράδοση των πολιτικών της δεκαετίας του 1980 και όχι αυτά που αντανακλούσαν είτε τη συμμόρφωση στον νεοφιλελευθερισμό, που ήδη είχε αρχίσει να γίνεται κυρίαρχος, είτε την φθορά (και σε κάποιες περιπτώσεις διαφθορά) της εξουσίας.

Αυτό το νήμα χρειάζεται να το ξαναπιάσουμε και σήμερα. Και αυτό είναι στην πραγματικότητα και το μεγάλο στοίχημα για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Να το πω διαφορετικά, εάν το ΠΑΣΟΚ δεν επιστρέψει στις ρίζες του, δεν πρόκειται να συμβάλει στο να υπάρξει ξανά δημοκρατική παράταξη στη χώρα, και δεν θα μπορέσει να βάλει πλάτη στο να αλλάξουν τα πράγματα.

Γιατί εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Εάν συζητάμε για την ανάγκη να υπάρξει δημοκρατική παράταξη στη χώρα, δηλαδή ένα μεγάλο πολιτικό και κοινωνικό ρεύμα, μια πραγματική δυναμική, που θα εμπνεύσει την κοινωνική πλειοψηφία και θα βάλει τη χώρα σε άλλη τροχιά, δεν είναι από κάποια ιδεολογική εμμονή. Προκύπτει από το γεγονός ότι οι πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη όχι μόνο είναι κοινωνικά άδικες και αναποτελεσματικές, αλλά και εντάσσονται σε ένα μοντέλο διακυβέρνησης που αναπαράγει τον κυνισμό και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Στηρίζεται σε μια λογική για την εξουσία και τη διαχείρισή της που όχι μόνο οδηγεί τη χώρα σε παραπέρα υποχώρηση, σε όλες τις πλευρές (οικονομική, πολιτιστική, δημογραφική), αλλά και αποδιαρθρώνει κάθε έννοια κοινωνικής συνοχής.

Αυτό σημαίνει ότι η μεγάλη πρόκληση για το ΠΑΣΟΚ είναι να μπορέσει να υπερβεί την κακή διαπαιδαγώγηση που προσέφερε στο δυναμικό του η ίδια η διαδρομή του τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Αυτό είναι το νόημα της «επιστροφής στις ρίζες»: η ανάγκη να καθαρίσει η σκουριά που άφησε μια μακρά περίοδο που ήθελε το ΠΑΣΟΚ να είναι στην καλύτερη περίπτωση απλώς ένα ακόμη «συστημικό» κόμμα, στη χειρότερη η πρωτοπορία του Ακραίου Κέντρου. Είναι η περίοδος που διέλυσε τις κοινωνικές εκπροσωπήσεις του ΠΑΣΟΚ, αποδόμησε την ικανότητά του να παράγει προοδευτική πολιτική και βεβαίως οδήγησε στο φαινόμενο τόσα πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ – και μάλιστα από αυτά που διαμορφώνουν την κυβερνητική πολιτική – να πρωταγωνιστούν σήμερα στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ που είναι σε εξέλιξη είναι μια μεγάλη ευκαιρία για να καταγραφεί αυτή η πραγματική στράτευση στην ιστορική ευθύνη τού να υπάρξει ξανά δημοκρατική παράταξη στη χώρα.

Όμως, αυτό δεν σημαίνει απλώς μια γενική συναισθηματική ή «αισθητική» αναφορά στις «παλιές καλές εποχές» του ΠΑΣΟΚ.

Αυτό που απαιτείται είναι επίγνωση των πραγματικών καθηκόντων που συνεπάγεται μια προσπάθεια να υπάρξει πραγματική εναλλακτική στη χώρα. Και αυτό σημαίνει καταρχάς επεξεργασία θέσεων, προτάσεων και κυβερνητικών σχεδίων.

Επιμένω ότι οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη κάποιον που θα εκφράσει πιο εύγλωττα τη δυσαρέσκειά τους. Αυτό που χρειάζονται είναι απτές προτάσεις κυβερνητικής διαχείρισης που να κάνουν πράξη την αναδιανομή εισοδήματος, την ανασυγκρότηση και ενίσχυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, να παρέχουν δίχτυ κοινωνικής προστασίας, να διαμορφώνουν μια αναπτυξιακή στρατηγική που να στηρίζεται στην αναβάθμιση της θέσης των εργαζομένων, στον παραγωγικό εκσυγχρονισμό, στους κλάδους υψηλής προστιθέμενης αξίας και όχι στον εγκλωβισμό στις υπηρεσίες και τον τουρισμό.

Προτάσεις που θα αποκαταστήσουν την δημοκρατία και την ομαλή λειτουργία των θεσμών που έχει δεχτεί αλλεπάλληλα πλήγματα από την κυβέρνηση των σκανδάλων και του Μαξίμου Gate. Όπως υπογράμμισε ο Νίκος Ανδρουλάκης: «Για εμάς είναι θέμα αρχών, είναι θέμα δημοκρατίας, είναι θέμα αξιοπρέπειας και πάνω απ’ όλα εθνικής ασφάλειας να λογοδοτήσει το παρακράτος του Μαξίμου και ο πρωθυπουργός που ενορχήστρωσαν όλη αυτήν τη σκοτεινή ιστορία».

Κοντολογίς οι πολίτες έχουν ανάγκη να νιώσουν ξανά ότι υπάρχουν άνθρωποι και κόμματα που εργάζονται για να μπορέσει η χώρα να κυβερνηθεί από μια διαφορετική πραγματικά φιλολαϊκή κυβέρνηση και όχι απλώς για να εκπροσωπήσουν (ή και να καπηλευτούν) τη δυσαρέσκεια και την αγανάκτηση.

Γιατί μόνο αυτό, δηλαδή η αίσθηση ότι μπορούν να διαλέξουν εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης και όχι απλώς «κόμματα διακυβέρνησης», θα αντιστρέψει τη σημερινή αποκαρδίωση μεγάλων κομματιών της κοινωνίας που αισθάνονται ότι «τίποτα δεν μπορεί να γίνει». Και ήταν σημαντική η επιμονή του Νίκου Ανδρουλάκη ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα κόμμα διαμαρτυρίας που στοχεύει στην εργαλειοποίηση της αγανάκτησης των πολιτών, αλλά κόμμα κυβερνητικό, προσθέτοντας ότι «μαζί θα βάλουμε τελεία στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, στη λεηλασία του κόπου σας. Μαζί θα φτιάξουμε κανόνες και θεσμούς που δεν θα αφήνουν κανέναν ατιμώρητο. Γιατί η ατιμωρησία γεννά και γιγαντώνει τη διαφθορά».

Όμως, δεν αρκούν οι προτάσεις και οι δεσμεύσεις. Χρειάζονται και καθαρές θέσεις στα διλήμματα. Γιατί ας μη γελιόμαστε: σήμερα η πίεση στο ΠΑΣΟΚ να παραμείνει μια εφεδρεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ιδίως ενόψει της βεβαιότητας ότι δεν θα επιτευχθεί αυτοδυναμία, παραμένει μεγάλη. Είναι σημαντικό ότι αυτή η πόρτα, όπως φάνηκε και από την ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη, έχει κλείσει αμετάκλητα.

Ωστόσο, χρειάζεται και κάτι ακόμη – και αυτό θα κριθεί στο συνέδριο. Να φανεί ότι αυτή τη στιγμή όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση της δημοκρατικής παράταξης στη χώρα, συμπεριφέρονται με βάση αυτή την προτεραιότητα και όχι την όποια προσωπική φιλοδοξία. Ότι συνειδητοποιούν την ανάγκη να συμπεριφέρονται ως πολιτικά στελέχη, τμήματα μιας συλλογικής προσπάθειας και όχι ως διεκδικητές έτοιμοι να βάλουν τρικλοποδιά στον διπλανό τους. Ότι εστιάζουν στο δάσος και όχι στο δέντρο. Ότι είναι τμήμα μιας δυνάμει κυβερνητικής ομάδας και όχι απλώς «πολιτικοί παράγοντες».

Τα συνέδρια των κομμάτων δεν έχουν πια την αίγλη που είχαν κάποτε. Το φιλοκυβερνητικό μηντιακό οικοσύστημα είναι πάντα έτοιμο να υποβαθμίσει πολιτικές θέσεις και να αποσιωπήσει πολιτικές παρεμβάσεις, να αναζητήσει «καυγάδες» και «κόντρες» για να προβάλει. Ένας λόγος παραπάνω, για να είναι προσεκτικοί στο ΠΑΣΟΚ συνειδητοποιώντας ότι έχουν μια ευκαιρία να δείξουν στην κοινωνία (και όχι απλώς στα κομματικά μέλη) ότι ασχολούνται με τα ουσιώδη και τις ανάγκες της χώρας και τα καθήκοντα που αυτές αναδεικνύουν.

in.gr

Στρατιωτικές βάσεις: Ορατές στο Google maps οι εγκαταστάσεις σε Ακρωτήρι και Σούδα

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Στρατιωτικές βάσεις: Ορατές στο Google maps οι εγκαταστάσεις σε Ακρωτήρι και Σούδα

Η επίθεση με drone στη βρετανική στρατιωτική βάση στο Ακρωτήρι ήταν η αιτία για να ενεργοποιηθεί αρχικά η αποστολή στρατιωτικής δύναμης από την Ελλάδα και σε δεύτερο χρόνο από τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, ενώ αργοπορημένο έφτασε και το βρετανικό πολεμικό πλοίο, η καθυστέρηση του οποίου ανέδειξε την ανετοιμότητα ή την εσκεμμένη βραδυπορία του βρετανικού βασιλικού ναυτικού της Αγγλίας.

Στρατιωτικές εγκαταστάσεις είναι ορατές δίνοντας στον καθένα τη δυνατότητα απόσπασης εικόνων υψηλής ανάλυσης

Οπως έγινε γνωστό, το drone – καμικάζι που βρήκε στόχο στη βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου, απογειώθηκε από τον Λίβανο, όπως και τα άλλα που αναχαιτίστηκαν και δεν κατέληξαν στον ίδιο στόχο. Λίγες ημέρες μετά την επίθεση, σε ρεπορτάζ των «Times», αναφέρθηκε ότι για το χτύπημα χρησιμοποιήθηκαν εικόνες από το Google maps, στις οποίες ο καθένας έχει πρόσβαση.

Μάλιστα, ο Justin Crump, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας πληροφοριών Sibylline και πρώην αξιωματικός του βρετανικού στρατού, ισχυρίστηκε ότι η δημοφιλής δημόσια εφαρμογή «έκανε την ακριβή στόχευση της βάσης ευκολότερη από όσο θα έπρεπε» και προσέθεσε ότι και το 2004 στο Ιράκ ήταν και πάλι εκτεθειμένες βρετανικές θέσεις, αφού ο καθένας μπορούσε να τις εντοπίσει πολύ εύκολα.

Υστερα από μια τέτοια αποκάλυψη θα περίμενε κανείς οι Βρετανοί να έχουν δράσει ακαριαία και να έχουν ζητήσει από την Google τουλάχιστον το θάμπωμα της εικόνας στην έκταση της βάσης, όπως είθισται σε τέτοιους χώρους. Κάτι τέτοιο όμως τόσες μέρες μετά δεν έχει γίνει. Σε ερώτηση δημοσιογράφων προς το βρετανικό υπουργείο Αμυνας για τα αν θα προχωρήσουν στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να μην είναι ορατή η βάση στο Ακρωτήρι, τα αεροσκάφη και οι θέσεις τους, δεν δόθηκε απάντηση.

Εικόνες υψηλής ευκρίνειας σε δευτερόλεπτα

Δεν είναι όμως μόνο η βρετανική βάση στην Κύπρο, αλλά και οι βάσεις στη Σούδα που είναι σε δημόσια θέα. Οι εγκαταστάσεις και εκεί είναι ακόμα ορατές δίνοντας στον καθένα τη δυνατότητα απόσπασης εικόνων υψηλής ανάλυσης τόσο στην αεροπορική όσο και στη ναυτική βάση. Φαίνονται καθαρά οι θέσεις ελλιμενισμού των πολεμικών πλοίων και άλλες σημαντικές υποδομές, την ώρα μάλιστα που ειδικά για τη βάση της Σούδας υπάρχει αυξημένη επιτήρηση για κινήσεις υπόπτων για κατασκοπεία.

Μοιάζει κάπως οξύμωρο να υπάρχουν δεκάδες ταμπέλες που ενημερώνουν για την απαγόρευση φωτογράφισης περιμετρικά των βάσεων, αλλά μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να μπορείς να δεις πολύ περισσότερα από το κινητό σου, σε όποιο σημείο κι αν βρίσκεσαι.

Θέσεις στάθμευσης αεροσκαφών και αποθήκες

Εκτός από τις βάσεις που είναι σε αυξημένη επιφυλακή λόγω του πολέμου στο Ιράν, μια χαλαρή διαδικτυακή βόλτα στο Google maps μάς φέρνει μπροστά σε εκπλήξεις. Το πολεμικό αεροδρόμιο στο Καστέλλι Ηρακλείου, το πολεμικό αεροδρόμιο της Πάχης Μεγάρων, η 112 Πτέρυγα Μάχης στην Ελευσίνα, η Αεροπορική Βάση στη Λάρισα και ένα σωρό άλλες κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις είναι χαρτογραφημένες, αναφέροντας μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις ποιο είναι το κτίριο της διοίκησης και τι είναι διάφορα κτίρια που βλέπουμε.

Χωρίς κατασκοπευτικά λογισμικά και προηγμένη τεχνολογία, καθένας μπορεί να διακρίνει εύκολα τις θέσεις αεροσκαφών, τις αποθήκες, τα κτίρια, ακόμα και τον αριθμό και τους τύπους των αεροπλάνων και των ελικοπτέρων που είναι σταθμευμένα! Είναι προφανές ότι κάποιος ειδικός μπορεί να εξαγάγει πολύ περισσότερες πληροφορίες από την εικόνα που βλέπει και οι πληροφορίες αυτές να χρησιμοποιηθούν εις βάρος της εθνικής ασφάλειας.

Εκτάσεις που θα έπρεπε να είναι «θαμπωμένες»

Οπως είναι εδώ και χρόνια γνωστό, η Google ύστερα από σχετικό κρατικό αίτημα είναι υποχρεωμένη να θολώσει ή και να αφαιρέσει λεπτομέρειες σε ευαίσθητες εγκαταστάσεις ώστε να μην υπάρχει δημόσια θέαση, κάτι που όπως φαίνεται δεν έχει γίνει ούτε για το Ακρωτήρι, ούτε για τη Σούδα, αλλά ούτε και για πολλές άλλες στρατιωτικές μονάδες σε όλη την ελληνική επικράτεια. Ακόμα και μονάδες που παλαιότερα ήταν «θαμπωμένες», σήμερα είναι «προσβάσιμες».

Πριν από μερικά χρόνια ακόμα και το σημείο όπου βρίσκεται το Μέγαρο Μαξίμου ή το ερευνητικό κέντρο «Δημόκριτος» δεν ήταν ορατά από τη δορυφορική λήψη, ενώ σήμερα είναι. Πάντως, η κάθε χώρα αντιμετωπίζει το ζήτημα από άλλη οπτική γωνία. Για παράδειγμα, στη Μαλαισία όταν είχε συζητηθεί το ζήτημα της απόκρυψης των κρίσιμων υποδομών η αντιμετώπιση ήταν πολύ διαφορετική. Επέλεξαν να μην «κρυφτεί» καμία κρίσιμη εγκατάσταση γιατί ακριβώς αυτό θα υποδείκνυε πού ακριβώς αυτές βρίσκονται.

Αν και οι υπηρεσίες πληροφοριών διαθέτουν πολύ πιο εξελιγμένα μέσα για την παρακολούθηση των στόχων τους, η ευκολία πρόσβασης σε τέτοιου είδους δεδομένα από τρίτους δεν θα πρέπει να θεωρείται ήσσονος σημασίας ακόμα και σε περίοδο που δεν εξελίσσονται πολεμικές επιχειρήσεις.

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»

 

Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Ford έφτασε στην Κροατία για επισκευές

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Ford έφτασε στην Κροατία για επισκευές

Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Gerald R. Ford, το οποίο είχε αναπτυχθεί σε επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, αγκυροβόλησε το Σάββατο στο λιμάνι Σπλιτ της Κροατίας στην Αδριατική για επισκευές και συντήρηση μετά από ολιγοήμερη παραμονή στη Σούδα.

Το Ford, το νεότερο αεροπλανοφόρο της Αμερικής και το μεγαλύτερο στον κόσμο, επιχειρούσε στην Ερυθρά Θάλασσα υποστηρίζοντας την Επιχείρηση Epic Fury, όταν ξέσπασε μια πυρκαγιά (μη σχετιζόμενη με μάχη) στο κεντρικό πλυντήριο του πλοίου στις 12 Μαρτίου, τραυματίζοντας τρεις ναύτες.

Σχεδόν 200 ναύτες υποβλήθηκαν επίσης σε θεραπεία για προβλήματα που σχετίζονται με την εισπνοή καπνού, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος εκείνη την εποχή. Χρειάστηκαν ώρες για να τεθεί υπό έλεγχο η πυρκαγιά, η οποία επηρέασε περίπου 100 κλίνες.

Το πολεμικό πλοίο βρίσκεται σε ανάπτυξη εδώ και εννέα μήνες και συμμετείχε επίσης σε επιχειρήσεις κατά της Βενεζουέλας στην Καραϊβική πριν φτάσει στη Μέση Ανατολή. Έχει ταλαιπωρηθεί από υδραυλικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής του, τα οποία επηρεάζουν τις σχεδόν 650 τουαλέτες.

Το Ford είχε σταματήσει προσωρινά στον Κόλπο της Σούδας στην Κρήτη. Η κυβέρνηση της Κροατίας, η οποία είναι σύμμαχος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, ενέκρινε την άφιξή του νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.

«Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, το USS Gerald R. Ford θα φιλοξενήσει τοπικούς αξιωματούχους και σημαντικούς ηγέτες για να επιβεβαιώσει την ισχυρή και διαρκή συμμαχία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κροατίας», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Κροατία.

Το αεροπλανοφόρο, επανδρωμένο με περισσότερους από 5.000 ναύτες, διαθέτει περισσότερα από 75 στρατιωτικά αεροσκάφη επί του σκάφους, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών αεροσκαφών όπως το F-18 Super Hornet, και διαθέτει ένα εξελιγμένο σύστημα ραντάρ για τον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας και την πλοήγηση.

Μητροπολίτης Αμφιλόχιος: «Η Εκκλησία οφείλει να ζητήσει συγγνώμη για τα σκάνδαλα» – Η νέα σελίδα στα Χανιά με την ενθρόνιση του Τίτου

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Μητροπολίτης Αμφιλόχιος: «Η Εκκλησία οφείλει να ζητήσει συγγνώμη για τα σκάνδαλα» – Η νέα σελίδα στα Χανιά με την ενθρόνιση του Τίτου

Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και θεσμικής ειλικρίνειας, η οποία ξεπέρασε τα εσκαμμένα των παραδοσιακών ενθρονιστήριων τελετών, ο Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος έθεσε το ζήτημα των εκκλησιαστικών σκανδάλων στο επίκεντρο της ανάληψης των καθηκόντων του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στα Χανιά, ο τοποτηρητής της χηρεύουσας Μητρόπολης αναγνώρισε την κρίση εμπιστοσύνης που βιώνει το πλήρωμα της Εκκλησίας, καλώντας σε μια ειλικρινή αυτοκριτική που αφορά τόσο το εκκλησιαστικό σώμα όσο και εξωγενείς θεσμικούς παράγοντες.

Η ιστορική στιγμή της ενθρόνισης του νέου Μητροπολίτη Τίτου συνδέθηκε με την παραδοχή γεγονότων που, όπως τόνισε ο κ. Αμφιλόχιος, «στενοχώρησαν, σκανδάλισαν και κυρίως κλόνισαν την εμπιστοσύνη» των πιστών προς τα πρόσωπα και τους θεσμούς της τοπικής Εκκλησίας. Ο Ιεράρχης υπογράμμισε ότι η Εκκλησία οφείλει να κοιτάξει τον λαό στα μάτια και να ζητήσει ταπεινά συγγνώμη για τη δική της ευθύνη στην εξέλιξη αυτών των καταστάσεων.

Ωστόσο, η παρέμβαση του Μητροπολίτη Αμφιλοχίου δεν περιορίστηκε στα εσωτερικά της Εκκλησίας. Με σαφείς αιχμές, επεσήμανε την υποχρέωση και άλλων, μη εκκλησιαστικών θεσμικών παραγόντων, να αναλάβουν τις ευθύνες τους για όσα προκάλεσαν, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπήρξαν κίνητρα και ενέργειες που είναι γνωστά στην ηγεσία και τη βάση της τοπικής κοινωνίας. Η αναφορά αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει την ένταση που επικράτησε το προηγούμενο διάστημα, αναδεικνύοντας την ανάγκη για πλήρη διαφάνεια και αποκατάσταση της αλήθειας.

Η κρίση εμπιστοσύνης και η αναζήτηση της αυθεντικότητας

Σε μια βαθιά θεολογική και ταυτόχρονα κοινωνική ανάλυση, ο κ. Αμφιλόχιος προειδοποίησε για τον κίνδυνο του «ψεύτικου λόγου» που οδηγεί στην απόγνωση. Σύμφωνα με τον Ιεράρχη, η ενότητα και η αγάπη που δεν εδράζονται στην αλήθεια είναι κενές περιεχομένου, προκαλώντας σύγχυση και ταραχή. Η Εκκλησία, σημείωσε, δεν είναι ένα άθροισμα συμπτωμάτων αλλά καρπός ενός «σταυρικού φρονήματος», το οποίο απαιτεί από την ηγεσία της να θυσιάζει τον εαυτό της και όχι τους άλλους.

Ο κόσμος, σύμφωνα με τον λόγο του Μητροπολίτη, έχει κουραστεί από λόγια και έχει απογοητευτεί από «σωτήρες» που επαγγέλλονται λύσεις χωρίς προσωπικό κόστος. Το αντίδοτο σε αυτή την πνευματική ένδεια είναι η επανεύρεση της αληθινής εμπειρίας και της ποιότητας ζωής, μια «αντίσταση ποιότητας» σε οτιδήποτε αφαιρεί την παρουσία του Θεού από την καθημερινότητα των πολιτών.

Οι προκλήσεις της νέας αρχιερατείας στα Χανιά

Απευθυνόμενος στον νέο Μητροπολίτη Τίτο, ο κ. Αμφιλόχιος του ζήτησε να καταστεί «το αλάτι του κόσμου» και να μεταμορφώσει την επαρχία του σε τόπο πνευματικής αναγέννησης. Η αποστολή του νέου επισκόπου περιγράφηκε ως ένας δρόμος που απαιτεί την απαρνηση του εαυτού και την απόλυτη ταύτιση με τον ανθρώπινο πόνο. «Μόνο μάτια δακρυσμένα και στήθη πληγωμένα μπορούν να αγγίξουν τον άνθρωπο και τα προβλήματά του», ανέφερε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα μιας ποιμαντορίας που οφείλει να είναι προσωποκεντρική και θυσιαστική.

Ο νέος Μητροπολίτης καλείται να διαχειριστεί μια βαριά πνευματική και ιστορική κληρονομιά, με προεξάρχουσα την παράδοση του Αποστόλου Τίτου, του πρώτου Επισκόπου Κρήτης. Ο κ. Αμφιλόχιος κατέστησε σαφές ότι η Εκκλησία δεν είναι ένας θεσμός που απλώς διοικείται, αλλά ένα μυστήριο στο οποίο η ηγεσία οφείλει να κατοικεί και να διακονεί με πραότητα και δικαιοσύνη.

Η πνευματική παρακαταθήκη και η επόμενη ημέρα

Κλείνοντας την τοποτηρητεία του, ο Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου παρέδωσε τη διοίκηση της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου στον κ. Τίτο, εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι ο νέος ποιμενάρχης θα εργαστεί για τη σωτηρία του λαού και την ευκλεία της Εκκλησίας της Κρήτης. Δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Πρωτοσύγκελλο της Μητρόπολης, Αρχιμανδρίτη Νικηφόρο, για την αποτελεσματική συνεργασία τους κατά τη διάρκεια της περιόδου μετάβασης.

Ακολουθεί το β’ μέρος της ομιλίας του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιου στο οποίο έκανε αναφορά στα εκκλησιαστικά σκάνδαλα που ταλάνισαν την εκκλησία στα Χανιά:

Εις ό,τι αφορά τον καθ’ ημάς, τέλος, μικρό κόσμο μας, μέρος του μακρόκοσμου……τους τελευταίους καιρούς, γνωστά και άγνωστα, τα οποία στενοχώρησαν, σκανδάλισαν, προβλημάτισαν και κυρίως κλόνισαν την εμπιστοσύνη του πληρώματος της τοπικής Εκκλησίας σε πρόσωπα και θεσμούς. Οφείλει, φρονούμε, η Εκκλησία, την ιστορική ετούτη ώρα, να κοιτάξει τον λαό του Θεού στα μάτια και ταπεινά να ζητήσει συγγνώμη για την όποια δική της ευθύνη. Οφείλουν όμως και κάποιοι άλλοι — όχι εκκλησιαστικοί — θεσμικοί παράγοντες, οφείλουν να ζητήσουν συγγνώμη για ό,τι και όσα προκάλεσαν, για λόγους που εκείνοι, ως και άλλοι πολλοί, γνωρίζουν, και γνωρίζουμε.

Καθώς, για να δανειστώ και πάλι τη σοφή σκέψη του προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ιβήρων Βασιλείου: «Αν είσαι ψεύτικος εσύ και ο λόγος σου, σύντομα θα αρχίσεις να παραπατάς, θα μεταδίδεις απόγνωση και θα σβήνεις χωρίς να έχεις να πεις τίποτε. Ο αληθινός δυναμώνει όταν δοκιμάζεται και ευγνωμονεί αυτούς που τον αρνούνται, γιατί η αποστολή του δεν είναι να δείξει την αντοχή του, αλλά να φανερώσει τη δύναμη που γεννά και σώζει τον άνθρωπο.»

Αυτή λοιπόν τη δύναμη, που γεννά και σώζει τον άνθρωπο, καλείσαι και εσύ, αδελφέ Τίτε, να λιτανεύσεις στον αρχιερατικό σου δόλιχο, αφού η είδηση, το άγγελμα στην Εκκλησία, είναι εκείνο που φανερώνει το θέλημα του Θεού και όχι ό,τι συμβαίνει μέσα στην Εκκλησία. Καθώς η Εκκλησία πορεύεται αναστάσιμα, με εσχατολογική προοπτική και ευθύνη, συμπορευόμενη κυριακά με τη ζωή κάθε πιστού.

Εάν αληθεύει — και αληθεύει — ότι με τον νου του Θεού μεγαλώνει ο άνθρωπος και με τη λογική του κόσμου μικραίνει, τότε πείρα και εμπειρία εκκλησιαστικής ζωής, εμπειρίες Χριστοζωής, έχει ανάγκη. Να γινόμαστε και να είμαστε ελεύθεροι στα δύσκολα και τα επώδυνα.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι η ενότητα και η αγάπη, από μόνες τους, χωρίς την αλήθεια, είναι σκύβαλα. Αλαλάζουν αγάπη και δεν αγαπούν εν αληθεία. Αυτός δεν μπορεί να τραφεί από την ιστορία των εσχάτων, όπου τα πάντα καταυγάζει φως άκτιστο και ανέσπερο. Μένει κενός, άδειος, κάλπικος, άγευστος της χάριτος του Θεού, προκαλώντας σύγχυση και ταραχή στους γύρω του. Διότι η ενότητα της Εκκλησίας είναι πρωτίστως καρπός σταυρικού φρονήματος και όχι άθροισμα συμπτωμάτων.

Είναι αλήθεια. Χόρτασε και πληγώθηκε ο κόσμος από λόγια. Απογοητεύτηκε από τους πάσης φύσεως σωτήρες, οι οποίοι επαγγέλλονται μια ιδιότυπη σωτηρία, θυσιάζοντας τους άλλους και όχι τον εαυτό τους. Αντίδοτο, το βίωμα και η εμπειρία της αληθινής ζωής. Αυτό λείπει στους καιρούς μας.

Ανάγκη επανεύρεσης του πνευματικού κόσμου και του πνευματικού ουρανού μέσα μου. Ανάγκη να ζήσω στο αιώνιο παρόν του Θεού από τώρα. Ανάγκη από φως, ελπίδα, ανάσταση και ανάσα ψυχής. Καθώς λόγος που δεν συνοδεύεται από ψυχή εξοστρακίζεται.

Ψυχή, πνοή και ζωή λοιπόν χρειάζονται οι καιροί μας. Αντίσταση ποιότητος σε κάθε τι που σκοτώνει την ψυχή, που στερεί την ικμάδα της χάριτος, που αφαιρεί την παρουσία του Θεού από τη ζωή. Και εσύ, μέσα από όλα αυτά και σε όλα αυτά, καλείσαι — όπως όλοι μας εξάλλου — να μείνεις και να τρέφεσαι από το μυστήριο της αγάπης του Θεού. Να γίνεσαι το αλάτι του κόσμου, δίδοντας μαρτυρία Ιησού Χριστού, μεταμορφώνοντας τη λαχούσα σου επαρχία σε τόπο της προσωπικής σου Πεντηκοστής.

Καλείσαι, σύμφωνα με τη σκέψη του πατρός Γεωργίου Φλορόφσκυ, «να αγκαλιάσεις μέσα σου όλη την Εκκλησία». Καθώς η ικανότητα που δόθηκε από τον Χριστό στον επίσκοπο να διδάσκει είναι η ικανότητά του να φέρει τη μαρτυρία της καθολικής εμπειρίας της Εκκλησίας.

Δεν είναι εύκολο αυτό. Χρειάζεται να δώσεις αίμα για να λάβεις πνεύμα. Χρειάζεται δηλαδή να γίνεις ο έσχατος πάντων. Με άλλα λόγια, να απαρνηθείς τον εαυτό σου. Να πονέσεις και να κλάψεις. Γιατί μόνο μάτια δακρυσμένα και στήθη πληγωμένα μπορούν, όχι μόνο να ατενίσουν τον Χριστό, μα και να ακουμπήσουν, να αγγίξουν τον άνθρωπο, τον πόνο του και τα προβλήματά του. Τελικά μας σώζει αυτό που μας καταστρέφει, όπως σώζει τον σπόρο ο θάνατός του μέσα στη γη, όταν έλθει η ώρα του — σύμφωνα και πάλι με τον λόγο του προηγουμένου Βασιλείου Ιβηρίτη.

Ιδού λοιπόν καιρός ευπρόσδεκτος. Θες την χείρα επί τ’ άροτρον. Μη δειλιάσεις, μην απογοητευτείς και μη διστάσεις στις προκλήσεις των καιρών. Διότι, εάν θέλουμε να καταυγαστούμε από την αυθεντική ζωή του Χριστού, χρειάζεται να συνειδητοποιούμε ότι η Εκκλησία δεν είναι ένας θεσμός που διοικούμε, αλλά μυστήριο στο οποίο κατοικούμε και διακονούμε.

Μη λησμονήσεις ότι είσαι διάδοχος ιερής αλυσίδας αποστολικής διαδοχής, με προεξάρχοντα τον Απόστολο Τίτο, πρώτο Επίσκοπο Κρήτης, του οποίου και το όνομα φέρεις — και όχι αποτέλεσμα μιας νέας εποχής, όπως κάποιοι, άγευστοι της εμπειρίας ότι στην Εκκλησία δεν υπάρχει παλαιό και νέο αφού ο Χριστός καινά ποιεί τα πάντα, επαγγέλλονται.

Ότι τέλος, μαζί με τα ερχόμενα, έρχεται και ο Ερχόμενος.

Σε αυτή σου την Οδύσσεια σε συνοδεύει η βαρύτιμη και πολύτιμη πνευματική, ποιμαντική, κοινωνική και πολιτιστική κληρονομιά και παρακαταθήκη που παραλαμβάνεις από τους μακαρίους εναρέτους προκατόχους σου. Σε συνοδεύουν οι Άγιοι και οι Όσιοι του τόπου που σε υποδέχονται σήμερα, με προεξάρχουσα την Παναγία Τριάδα της Ιεράς Μονής των Τζαγκαρόλων και τους ασκητές Γεράσιμο και Ακάκιο, την Παναγία Ζωοδόχο Πηγή της Μονής Αγίας, τον Όσιο Ιωάννη τον Ερημίτη του Γουβερνέτου, τον Τίμιο Πρόδρομο των Κορακιών, τον Όσιο Ιωάννη τον Ξένο, ως και τους Αγίους Γρηγόριο, Ιωάννη εκ Κρήτης, Νικόλαο Ομολογητή, Γεώργιο Οδηγήτη, Βασιλείδη εκ των Δέκα Μαρτύρων, και τον Άγιο Εθνομάρτυρα προκάτοχό σου Καλλίνικο, μετά πλήθους άλλων Αγίων, Οσίων και Μαρτύρων, γνωστών και αγνώστων, αλλά γνωστών στον Θεό, που αιώνες τώρα όχι μόνο ευλογούν και αγιάζουν τον τόπο και τους ανθρώπους του, αλλά μαρτυρούν και την ταυτότητά του.

Σε υποδέχονται και σε συνοδεύουν οι προσευχές, οι ευχές και η αγάπη όλων μας. Όσοι πιστέψαμε σε σένα και σε εμπιστευτήκαμε, ανοίγουμε διάπλατα την καρδιά μας και την αγκαλιά μας και σε καλωσορίζουμε με όλο το είναι της υπάρξεώς μας, ομού μετά του ιερού κλήρου, των μοναστικών αδελφοτήτων και του ευσεβούς, φιλαγίου και φιλοτίμου λαού των επαρχιών Κιδωνίας και Αποκορώνου.

Τρέφουμε όχι μόνο την προσδοκία, αλλά και τη βεβαιότητα, ότι ουκ ήλθες διακονηθήναι αλλά διακονήσαι, και την ψυχήν σου θήσεις υπέρ των εμπιστευμένων λογικών σου προβάτων, γινόμενος τοις πάσι τα πάντα, ίνα πάντας οδηγήσεις στην επουράνιο Βασιλεία.

Την ώρα αυτή οφείλω να εκφράσω τις ολόθυμες ευχαριστίες μου προς τον πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως, πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη πατέρα Νικηφόρο, διά την αγαστή, γόνιμη και καρποφόρο συνεργασία μας υπέρ της τοπικής Εκκλησίας, ως και τη συνέπεια και αποτελεσματικότητά του εις το πλήθος των πολλών και ποικίλων που του αναθέσαμε καθ’ όλη την περίοδο της τοποτηρητείας.

Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Κιδωνίας και Αποκορώνου κύριε Τίτε, περίζωσαι την ρομφαίαν σου επί τον μηρόν σου, και έντεινον και κατευοδού και βασίλευε, ένεκεν αληθείας και πραότητος και δικαιοσύνης. Κατακόσμησον τον θρόνον σου προς δόξαν Θεού, σωτηρίαν του λαού αυτού, ευκλείαν της αποστολοβαδίστου Εκκλησίας της Κρήτης και έπαινον της Μεγάλης του Χριστού Μητρός Εκκλησίας.

Ως τοποτηρητής σου παραδίδω τη λαχούσα σου επαρχία.

Χανιά: Ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος για την Τεχνητή Νοημοσύνη και την απειλή του «Μετανθρώπου» κατά την ενθρόνιση του κ. Τίτου

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Χανιά: Ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος για την Τεχνητή Νοημοσύνη και την απειλή του «Μετανθρώπου» κατά την ενθρόνιση του κ. Τίτου

Σε ένα κλίμα έντονου φιλοσοφικού προβληματισμού, που υπερέβη τα παραδοσιακά όρια μιας τελετής ενθρόνισης, πραγματοποιήθηκε στα Χανιά η επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου. Ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος, υπό την ιδιότητα του τοποτηρητή, απηύθυνε έναν λόγο που συνέδεσε την εκκλησιαστική παράδοση με τις πλέον σύγχρονες τεχνολογικές προκλήσεις, προειδοποιώντας για τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης και τη μετάβαση σε μια εποχή «μετανθρωπισμού».

Η υποδοχή του νέου Ποιμενάρχη έγινε παρουσία του εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, Μητροπολίτη Αυστρίας κ. Αρσενίου, και του Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ευγενίου. Στην τελετή παρέστησαν σύσσωμες οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές του τόπου, εκπρόσωποι των γραμμάτων και των τεχνών, καθώς και πλήθος πιστών από την Κυδωνία και τον Αποκόρωνα.

Ο κ. Αμφιλόχιος, καλωσορίζοντας τον νέο Μητροπολίτη, υπογράμμισε το βάρος της κληρονομιάς που αναλαμβάνει. Χαρακτήρισε τον κ. Τίτο διάδοχο Ιεραρχών που κατέλειπαν ισχυρό αποτύπωμα στη συνείδηση του πληρώματος, μνημονεύοντας ειδικά τον πρόσφατα εκδημήσαντα Μητροπολίτη Δαμασκηνό, τον οποίο περιέγραψε ως πράο και φιλομόναχο, καθώς και τον εφησυχάζοντα Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Ειρηναίο, τον οποίο χαρακτήρισε «κλέος και καύχημα της Εκκλησίας».

Η πρόκληση του «Μετανθρωπισμού» και της «Ψηφιακής Αθανασίας»

Το κεντρικό τμήμα της ομιλίας του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου εστίασε στην ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και τη θεωρία του μετανθρωπισμού. Ο κ. Αμφιλόχιος αναφέρθηκε στις σύγχρονες τάσεις που επαγγέλλονται τη μετάβαση από τον άνθρωπο στον «μετάνθρωπο», κάνοντας λόγο για οντότητες χωρίς βιολογική υπόσταση που υπόσχονται μια μορφή «ψηφιακής αθανασίας».

Στην τοποθέτησή του, περιέγραψε με λεπτομέρεια τις επιστημονικές μεθόδους που προβάλλονται από ορισμένους κύκλους, όπως η κρυογονική διατήρηση και η υαλοποίηση του εγκεφάλου, οι οποίες παρουσιάζονται ως μέσα για την επίτευξη μιας τεχνολογικής «ανάστασης των νεκρών» έναντι αδρού οικονομικού τιμήματος. Ο Ιεράρχης έθεσε το ερώτημα εάν είναι δυνατή η ύπαρξη συνείδησης χωρίς βιολογία, επισημαίνοντας ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) τείνει πλέον να μην λειτουργεί απλώς επικουρικά, αλλά να αντικαθιστά το ίδιο το ανθρώπινο πρόσωπο.

Η αποϊεροποίηση και ο κίνδυνος της εικονικής πραγματικότητας

Επικαλούμενος ακαδημαϊκές πηγές και συγκεκριμένα τον καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Χρήστο Τσιρώνη, ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο η τεχνολογία επηρεάζει την έννοια του ιερού. Σύμφωνα με την ανάλυση αυτή, η Τεχνητή Νοημοσύνη οδηγεί σε μια παράδοξη διαδικασία όπου το κοσμικό ιεροποιείται και το ιερό εκκοσμικεύεται.

Ο κίνδυνος που περιέγραψε αφορά την αλλοίωση της χριστιανικής κοινότητας, η οποία από «σύναξη πιστών» με ευχαριστιακό χαρακτήρα, απειλείται να μετατραπεί σε «θραύσματα δεδομένων» και μονάδες κατανάλωσης lifestyle. Η επαγγελία της σωτηρίας μέσω των αλγορίθμων, κατά τον κ. Αμφιλόχιο, στερεί από την Εκκλησία τον έμψυχο χαρακτήρα της, μετατρέποντάς την σε μια άσαρκη πληροφορία εντός μιας εικονικής πραγματικότητας.

Η καρδιά ως το «τελευταίο οχυρό» απέναντι στους αλγορίθμους

Παρά την καταιγίδα των αξιακών ανακατατάξεων που περιέγραψε, ο Μητροπολίτης κατέληξε σε ένα μήνυμα ελπίδας, προσδιορίζοντας την «αλήθεια της εμπειρίας» ως το τελευταίο οχυρό ελευθερίας. Τόνισε ότι όσο ο άνθρωπος αναζητά το αυθεντικό πρόσωπο και όχι την ψυχρή πληροφορία, η ανθρώπινη καρδιά θα παραμένει μια «ρωγμή στο σύστημα», την οποία κανένας προγραμματιστής δεν μπορεί να αλλοιώσει.

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην κρίση της ιδιαίτερης πολιτισμικής ταυτότητας και στον κίνδυνο του μιμητισμού, επικαλούμενος τις σκέψεις του Στέλιου Ράμφου για τον μεταμοντερνισμό. Η ομιλία αυτή, με τον βαθύτατα σύγχρονο προσανατολισμό της, προσέδωσε στην ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Χανίων τον χαρακτήρα μιας πνευματικής αφύπνισης απέναντι στις προκλήσεις ενός μέλλοντος που είναι ήδη παρόν.

Ακολουθεί το πρώτο μέρος της ομιλίας του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιου το οποίο αφιερώθηκε στο θέμα της τεχνητής νοημοσύνης, κατά την ενθρόνιση του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτου:

«Ούτε η Οδύσσεια τελειώνει, μόνο μεταμορφώνεται. Ούτε η Ιθάκη έχει όρια, μόνο διαστέλλεται. Έτσι, μπαίνοντας στον δρόμο που είναι ο ίδιος ο Θεάνθρωπος, δεν τελειώνει η πορεία ούτε η έκπληξη, που είναι μία ατελεύτητη άφιξη στον “νυν πάντα” που επλήρωσε φωτός.»

Με τους λόγους αυτούς του φωτισμένου και μακαρίου γέροντος Βασιλείου, προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ιβήρων, Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Κιδωνίας και Αποκορώνου κύριε Τίτε, σε χαιρετίζω, σας χαιρετίζω και σε καλωσορίζω στην προσωπική σου αυτή Οδύσσεια, που από σήμερα αρχίζει στον ευλογημένο ετούτο τόπο — την Κιδωνία και τον Αποκόρωνα — αλλά και σύνολη την Εκκλησία. Καθώς η Εκκλησία του Χριστού, ως φανέρωση της Βασιλείας του Θεού επί της γης, είναι μία και αδιαίρετη, αφού αποτελεί τον τόπο και τον τρόπο υπάρξεως όλων μας.

Προεξάρχοντος του σεπτού εκπροσώπου της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού ημών Πατριάρχου κυρίου κυρίου Βαρθολομαίου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αυστρίας κυρίου Αρσενίου, του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κυρίου Ευγενίου, μετά της εκλεκτής χορείας των Αγίων Αρχιερέων της Εκκλησίας της Κρήτης ως και άλλων προσκεκλημένων σεβασμίων Ιεραρχών, σύσσωμος ο ευαγής ιερός κλήρος, τα μοναστικά τάγματα, μετά των αρχόντων της κεντρικής εξουσίας και της τοπικής αυτοδιοικήσεως, των εκπροσώπων του στρατού, της αστυνομίας, της αεροπορίας, της πυροσβεστικής, του ναυτικού, του λιμενικού, των γραμμάτων, της τέχνης, του πολιτισμού και των επιστημών, αλλά και των φορέων και συλλόγων του τόπου, και κατεξοχήν ο ευσεβής, φιλόθεος και φιλόξενος λαός των επαρχιών της Κιδωνίας και Αποκορώνου — σε υποδέχονται.

Σε υποδεχόμαστε κατά την πανευφρόσυνη και ευλογημένη αυτή ημέρα και ώρα της ενθρονίσεώς σου, δηλαδή της εισόδου σου εις τα Άγια των Αγίων της τοπικής αυτής ολκάδος.

Βαρύτιμη και πολύτιμη η κληρουχία της ποιμαντορίας σου. Διάδοχος σοφών, συνετών, σεμνών, εναρέτων, τιμίων, χαριτωμένων, φωτισμένων και καταξιωμένων στη συνείδηση του πληρώματος της κατά Κιδωνίαν και Αποκόρωνα Εκκλησίας ιεραρχών, προκατόχων σου — όπως ο άμεσος προκάτοχός σου, ο αείμνηστος Μητροπολίτης κυρός Δαμασκηνός, ο πράος, ο ταπεινός, ο φιλάγιος, ο φιλόκαλος και φιλομόναχος ποιμενάρχης, ο οποίος με πιστότητα, φόβο Θεού και ζήλο ιερό διηκόνησε την τοπική Εκκλησία τις δύο τελευταίες δεκαετίες — ως και ο προ αυτού πάνσεπτος και γεραρός Ιεράρχης, ο εκ Κιδωνίας και Αποκορώνου εφησυχάζων Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κύριος Ειρηναίος, κλέος και καύχημα της Εκκλησίας. Ιεράρχες που ανάλωσαν εαυτούς εν τω σκάμματι της προς τον πλησίον αγάπης και της δόξης του Κυρίου.

Επίτρεψέ μου, αντί άλλου λόγου χαιρετισμού — ο οποίος συνήθως εκφωνείται σε ανάλογες περιστάσεις — να κοινωνήσω λίγες σύντομες, ατάκτως ερριμμένες σκέψεις, κυρίως προβληματισμούς, που ταπεινά φρονώ ότι, όσο τους προσπερνάμε αδιάφορα, ελλοχεύει ο κίνδυνος να μας προσπεράσει η ίδια η ιστορία. Καθώς λησμονούμε πολλές φορές ότι οι αληθινές σχέσεις βρίσκονται εκεί όπου ο άλλος εξέρχεται από τον εαυτό του.

Ανέρχεσαι στις βαθμίδες του αρχιερατικού υπουργήματος και τους αναβαθμούς του ιστορικού τούτου θρόνου, της λαχούσης κληρουχίας, σε εποχές που κάποιοι — και είναι πολλοί — ισχυρίζονται ότι περνούμε από τον άνθρωπο στον μετάνθρωπο.

Μιλούν για τα ανθρωποειδή ρομπότ και τα ψηφιακά μυαλά, τα οποία θα είναι μεταμορφωμένοι εγκέφαλοι ανθρώπων χωρίς σώμα, που θα φιλοξενούνται σε μία εικονική πραγματικότητα του μετανθρώπου. Στον ισχυρισμό δε ότι οι οντότητες αυτές δεν μπορούν να έχουν συνείδηση — καθώς η βιολογική υπόσταση είναι αυτή που συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη του ανθρώπου και τη συνείδησή του — οι μετανθρωπιστές απαντούν καταφατικά, ότι δηλαδή δύναται να υπάρξει συνείδηση χωρίς βιολογία. Επαγγέλλονται και υπόσχονται την — εντός εισαγωγικών — «ψηφιακή αθανασία» και την — επίσης εντός εισαγωγικών — «ανάσταση των νεκρών» χάρη στην κρυογενική και την υαλοποίηση, καλώντας όσους θέλουν να εξασφαλίσουν την — εντός πολλών εισαγωγικών — «αθανασία» τους, και δεν είναι λίγοι, να διατηρήσουν τον εγκέφαλό τους μετά τον θάνατό τους με τη μέθοδο της κρυογενικής διατηρήσεως — με σταθεροποίηση δηλαδή μέσω αλδεΰδης, σύμφωνα με την επιστημονική της ονομασία — φυσικά με αδρό οικονομικό αντάλλαγμα και τίμημα.

Παράλληλα, η τεχνολογία, με την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης — AI, όπως την ονομάζουν — φαίνεται να χαράσσει νέους, απρόβλεπτους δρόμους, ως ποταμός σε ξηρό έδαφος, τείνοντας στην επιβολή της χρήσης της, όχι μόνο στη βοήθεια αλλά στην αντικατάσταση του ανθρωπίνου προσώπου.

Η εξέλιξη αυτή της τεχνολογίας συνδέεται και με χαρακτηριστικά που αποδίδονται στο ιερό, οδηγώντας σε διαδικασίες αποϊεροποιήσεως διά του πληθωρισμού: τα πάντα δύνανται να ονομαστούν ιερά, και συγχρόνως τίποτε δεν είναι ιερό. Όπως σημείωσε πρόσφατα σε ομιλία του στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Χρήστος Τσιρώνης, αποτέλεσμα είναι η τεχνητή νοημοσύνη να ιεροποιεί το κοσμικό και να εκκοσμικεύει το ιερό, με την κοινότητα να χάνει τον ευχαριστιακό της χαρακτήρα και να μετατρέπεται σε θραύσματα δεδομένων.

Τι σημαίνει αυτό; Η επαγγελία σωτηρίας μέσω της τεχνολογίας, και η εικόνα μπορεί να καταστούν άσαρκα μοτίβα και πληροφορίες, και η Εκκλησία, από σύναξη πιστών, να παραμορφωθεί σε μονάδα κατανάλωσης lifestyle.

Αληθεύει βέβαια ότι, όσο ο άνθρωπος αναζητεί το πρόσωπο και όχι την πληροφορία, όσο επιμένει στην αλήθεια της εμπειρίας και της σχέσης, θα παραμένει το τελευταίο οχυρό ελευθερίας απέναντι στην απόλυτη κυριαρχία των αλγορίθμων. Καθώς, ακόμα και αν η τεχνολογία κυριεύσει τον κόσμο των δεδομένων, η καρδιά του προσώπου θα παραμένει πάντα μία ρωγμή στο σύστημα — εκεί όπου το φως της αλήθειας δεν μπορεί να αλλοιωθεί ούτε να σβήσει από κανέναν προγραμματιστή.

Με κοιλάδα του κλαυθμώνος παρομοιάζουν κάποιοι την εποχή μας, με κυρίαρχο στοιχείο την καταιγίδα αξιακών ανακατατάξεων. Η πίστη που όλο τρεμοσβήνει. Η προσωπική μας ζωή που αποδομείται, πτωχεύει από διαχρονικές αξίες και παραδοσιακές μνήμες. Η κοινωνία μας που συνεχώς καταρρέει, παραδομένη στη μετάλλαξη των ιδεολογιών. Και ο πολιτισμός μας που, αποστυλωβάτης της ιδιαίτερης πολιτισμικής μας ταυτότητας, οδηγείται από κλωνοποίηση σε κλωνοποίηση — καθώς, όπως σημειώνει ο Στέλιος Ράμφος, φτάσαμε στον μιμητισμό και την παπαγαλία των συρμών του μεταμοντερνισμού.

Ενθρόνιση Μητροπολίτη Τίτου: Η «ιερή παρακαταθήκη» του Αρχιεπισκόπου Κρήτης για την αναγέννηση των Χανίων

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Ενθρόνιση Μητροπολίτη Τίτου: Η «ιερή παρακαταθήκη» του Αρχιεπισκόπου Κρήτης για την αναγέννηση των Χανίων

Σε κλίμα βαθιάς θρησκευτικής κατάνυξης και ιστορικής ευθύνης πραγματοποιήθηκε στον κατάμεστο Μητροπολιτικό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου. Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ευγένιος, απευθυνόμενος στον νέο ποιμενάρχη ενώπιον εκπροσώπων της Πολιτείας και του κλήρου, προσδιόρισε το πλαίσιο της νέας αρχιερατείας, ζητώντας μια Εκκλησία που θα αφουγκράζεται τους «αλάλητους στεναγμούς» του λαού και θα πρωτοστατεί στον κοινωνικό διάλογο.

Στον λόγο του, ο Αρχιεπίσκοπος Ευγένιος έθεσε τις βάσεις της σχέσης επισκόπου και πληρώματος, επικαλούμενος τις διδαχές του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου. Υπογράμμισε τη σημασία της ενότητας γύρω από το πρόσωπο του επισκόπου ως εγγύηση της εκκλησιαστικής ταυτότητας, τονίζοντας ότι η αρχιερατική πορεία του κ. Τίτου οφείλει να αποτελέσει «αίνεση και δοξολογία στον Θεό».

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη υπέρβασης της εσωστρέφειας. Ο Αρχιεπίσκοπος προέτρεψε τον νέο Μητροπολίτη να αναδειχθεί σε «ιερουργό του λόγου και του διαλόγου», θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα την προστασία του ορθού και του δίκαιου. Με αυτόν τον τρόπο, η Εκκλησία καλείται να αποφύγει τον «πειρασμό της εκκοσμικεύσεως», διατηρώντας αναλλοίωτη την πνευματική της αποστολή μέσα σε ένα μεταβαλλόμενο κοινωνικό περιβάλλον.

Η κοινωνική αποστολή και το «πνεύμα του Θερίσου»

Μία από τις πλέον χαρακτηριστικές στιγμές της ομιλίας ήταν η αναφορά στον λόγο του μακαριστού Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου. Ο κ. Ευγένιος, δανειζόμενος τις σκέψεις του σοφού ιεράρχη, έθεσε το ζήτημα της ηθικής και κοινωνικής κρίσης, σημειώνοντας ότι «τα Χανιά πρέπει να ζήσουν» και να ανακαλύψουν ξανά το «πνεύμα του Θερίσου».

Η κριτική του Αρχιεπισκόπου ήταν ευθεία, αναφερόμενος στην επικράτηση στρεβλών ιδεωδών που απομακρύνουν τον άνθρωπο από τη δημιουργικότητα και το χρέος προς τον τόπο. «Ποιος θα στρέψει το ρωμαλέο και δημιουργικό πνεύμα της Κρήτης σε γνήσια οράματα και έργα;» διερωτήθηκε, καθιστώντας σαφές ότι η ευθύνη για την αλλαγή αυτού του «αρνητικού πνεύματος» βαραίνει συλλογικά την ηγεσία της Εκκλησίας και προσωπικά τον νέο Μητροπολίτη.

Ιστορική συνέχεια και η «συγγένεια» με τον Απόστολο Τίτο

Ο Αρχιεπίσκοπος υπενθύμισε στον νέο ιεράρχη το βάρος του ονόματος που φέρει, παραπέμποντας στον Απόστολο Τίτο, αγαπημένο μαθητή του Παύλου και πρωτεπίσκοπο της Κρήτης. Η φετινή συγκυρία συμπίπτει με τη συμπλήρωση 60 ετών από την επανακομιδή της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου, γεγονός που προσδίδει πρόσθετο συμβολισμό στην ανάληψη των καθηκόντων του.

Παράλληλα, μνημονεύθηκαν οι «κρίκοι της αλυσίδας» της αποστολικής διαδοχής στα Χανιά, με ιδιαίτερη αναφορά στον εφησυχάζοντα Αρχιεπίσκοπο Ειρηναίο και τον «πολύκλαυστο» προκάτοχο Δαμασκηνό. Ο κ. Ευγένιος δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιο για την υποδειγματική άσκηση της τοποτηρητείας επί ένα έτος, καθώς και να αναφερθεί στη στενή σχέση του νέου Μητροπολίτη με τον πνευματικό του πατέρα, μακαριστό Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου Νεκτάριο.

Ακολουθεί ο λόγος Αρχιεπίσκοπου Ευγενίου κατά την ενθρόνιση του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτου:

… Απ’ αυτού προς τον λαόν διαλεγόμενος και υπέρ του πληρώματος ειρήνην ευχόμενος και παρά την αγίαν ιστάμενος τράπεζαν ίνα την φρικτήν αναφέρει θυσίαν.

Αυτήν την ώρα, επιθυμώ, απευθυνόμενος στο πλήρωμα της Εκκλησίας, να επαναλάβω την του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου προτροπήν, όπως την εξέφρασε συμβουλεύοντας τους Σμυρναίους: «Πάντες τω επισκόπω ακολουθείτε, ως Ιησούς Χριστός τω Πατρί, και τω πρεσβυτερίω ως τοις Αποστόλοις. Μηδείς χωρίς του επισκόπου τι πρασσέτω των ανηκόντων εις την Εκκλησίαν. Εκείνη βεβαία ευχαριστία ηγείσθω, η υπό τον επίσκοπον ούσα ή ω αν αυτός επιτρέψη. Όπου αν φανή ο επίσκοπος, εκεί το πλήθος έστω· ώσπερ όπου αν η Χριστός Ιησούς, εκεί η καθολική Εκκλησία. Ουκ εξόν εστι χωρίς του επισκόπου ούτε βαπτίζειν ούτε αγάπην ποιείν· αλλ’ ο αν εκείνος δοκιμάση, τούτο και τω Θεώ ευάρεστον, ίνα ασφαλές η και βέβαιον παν ο πράσσετε.»

Είμαστε βέβαιοι, γνωρίζοντας τη μέχρι τώρα εκκλησιαστική διακονία σου στην Αποστολική Εκκλησία της Κρήτης, γνωρίζοντας την πίστη σου σε όσα η Εκκλησία ιερά και άγια πιστεύει, την ελπίδα σου σε όσα ελπιδοφόρα η Εκκλησία κηρύττει, αλλά και την αγάπη σου σε όσα η Εκκλησία διακρατεί και εξακτινώνει, ότι θα προσφέρεις εαυτόν υπέρ αυτής. Γνωρίζοντας την εργατικότητα, τη συνέπεια και την υπομονή σου, τα πολλά χαρίσματα που σε περικοσμούν, είμαστε βέβαιοι ότι η αρχιερατική σου πορεία εδώ θα γίνει αίνεση και δοξολογία στον Θεό, και ότι τα έργα σου και οι ημέρες σου ανεξίτηλα θα καταγραφούν με χρυσά γράμματα εν βίβλω ζωής. Αυτό είναι που αξίζει τελικά, και όχι τα ρέοντα και απατηλά σχήματα του κόσμου τούτου.

Γι’ αυτό, γίνε ιερουργός του λόγου και του διαλόγου, και βλέπει ο Θεός. Ανάλαβε την προστασία του ορθού και του δίκαιου, για να έχεις πάντα ήσυχη τη συνείδησή σου.

Ο πολυσέβαστος και σοφός επίσκοπος, ο μακαριστός Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος, σε μια τοπική εφημερίδα πριν από 30 χρόνια έγραφε: «Τα Χανιά πρέπει να ζήσουν. Πρέπει όλοι να ξαναβρούμε το πνεύμα του Θερίσου. Τα σημερινά ιδεώδη είναι να μη δουλεύουμε, να μην κάνουμε παιδιά, να μας φέρνουν τα διπλώματα στο σπίτι μας. Γι’ αυτά τα ιδεώδη δυστυχώς δουλεύουν πολύ. Η Εκκλησία μας, όλοι εμείς, έχουμε όμως μιαν αγία αποστολή.»

Πάλι αναρωτιέται ο μακαριστός Μητροπολίτης: «Ποιος θα αλλάξει αυτό το στρεβλό και αρνητικό πνεύμα; Ποιος θα στρέψει το ρωμαλέο και δημιουργικό πνεύμα της Κρήτης σε γνήσια οράματα και έργα;» Όλοι εμείς, και εσύ, έχουμε την ευθύνη, και κανείς δεν εξαιρείται από το χρέος.

Η Ιερά Επαρχιακή μας Σύνοδος σε ενθρονίζει σήμερα στον ιστορικό αυτό θρόνο, τον οποίο εκλέισαν μεγάλες και ιερές μορφές της Εκκλησίας και του Γένους, Άγιοι και Μάρτυρες, και σε καλεί να αφουγκραστείς την ιστορία και την προσφορά του, τα πασίγνωστα αλλά και τους αλάλητους στεναγμούς του, και να τον δοξάζεις ακόμη περισσότερο, συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων σου, ιδιαιτέρως των δύο τελευταίων: του εφησυχάζοντος Αρχιεπισκόπου Ειρηναίου, του οποίου η ευχή να σε συνοδεύει, αλλά και του πολύκλαυστου αδελφού μας Δαμασκηνού, του οποίου ας έχεις τις πρεσβείες. Έκαμαν και εκείνοι, όπως και όλοι οι κρίκοι της αλυσίδας της αποστολικής διαδοχής, σε αυτόν τον τόπο ό,τι μπορούσαν, για τη δόξα του Θεού και της αγίας μας Εκκλησίας.

Αδελφέ μας Τίτε, γειτονεύει στη ζωή σου ένα μεγάλο και σπουδαίο όνομα, το όνομα του πρωτεπισκόπου της Αποστολικής μας Εκκλησίας, του συνεκδήμου του Παύλου και αγαπημένου μαθητή του, του Τίτου, του οποίου 60 χρόνια από την επανακομιδή της τιμίας κάρας εορτάζουμε εφέτος.

Η αγία μας Εκκλησία, στην ιερή αποστολή μας, χαρίζει το προνόμιο να γινόμαστε θρόνων μέτοχοι, αλλά μας προτρέπει να αναδεικνυόμαστε καθημερινά και τρόπων διάδοχοι. Γι’ αυτό και σήμερα αυτήν την εντολή λαμβάνεις από του αγίου στόματός της: να γίνεις του Τίτου των τρόπων μέτοχος, και κρατώντας σταθερά ως άγκυρα την προς Τίτον Παύλειο Επιστολή, να κλείνεις στα φυλακτά σου τις ιερές παρακαταθήκες προς τους Κρήτες κάθε εποχής, και να πορεύεσαι ανάμεσα στους ανθρώπους του ποιμνίου σου αποστολικά, κηρύττοντας τον Χριστό και όχι τον εαυτό σου, αποφεύγοντας έτσι και αυτόν τον πειρασμό των καιρών μας, όπως και τον άλλον, της εκκοσμικεύσεως, που πλήττουν την ταυτότητα της Εκκλησίας.

Στο εμπεδωμένο έργο σου από τούδε και εις το εξής έχεις, μαζί με τις δικές μας αγαπητικές ευχές, και τις ευχές του Πατρός και Πατριάρχου μας, όπως τις έλαβες κατά το πρόσφατο προσκύνημά σου στις αυλές της Μητρός Εκκλησίας, αλλά και όπως τις εξέφρασε προ ολίγου ως σεπτός εκπρόσωπος της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος ο αδελφός Άγιος Αυστρίας.

Έχεις τις ευχές όλων αυτών των ανθρώπων, από την εκκλησιαστική επαρχία που επί πολλά έτη διηκόνησες, αλλά και από την επαρχία που σε αγκαλιάζει ως ποιμενάρχη της αμέσως από το άκουσμα της εκλογής σου. Και έχεις χρέος να αποδεικνύεις καθημερινά πως αξίζεις όλα αυτά που ευχετικά μαρτυρούν για την αξιοσύνη σου.

Έχεις τις ευχές των συνοδικών αδελφών. Έχεις τη συναντίληψη ιδιαιτέρως του Σεβασμιωτάτου τοποτηρητού, Αγίου Κισάμου και Σελίνου κυρίου κυρίου Αμφιλοχίου, ο οποίος υποδειγματικά εβάστασε το βάρος της τοποτηρητείας επί ένα έτος, και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό από καρδιάς. Έχεις τις προσευχές του ιερού κλήρου, των μοναχικών αδελφοτήτων και του ευσεβούς πληρώματος συμπάσης της Εκκλησίας Κρήτης, και θεωρώ ότι θα έχεις και την καλή συνέργεια αυτών της Μητροπόλεώς σου για την προαγωγή του έργου της Εκκλησίας.

Μαζί με τις ευχές και τις προσευχές όλων μας, προσέχεις τις πρεσβείες της Μεγάλης Παναγίας, που σήμερα — η μέρα του Ακαθίστου Ύμνου της — ακούει ξανά, 1.400 έτη μετά την πρώτη φορά που η Κωνσταντινούπολη της ανέπεμψε τα νικητήρια, τα «Χαίρε» της ευγνωμοσύνης μας.

Συνοδεύεσαι, και βεβαίως έχεις, τις πρεσβείες του πλήθους των Κρητών Αγίων, ιδιαιτέρως των Αγίων Νεομαρτύρων Ιεραρχών της Εκκλησίας Κρήτης, μεταξύ των οποίων ο προκάτοχός σου, Άγιος Ιερομάρτυς Επίσκοπος Κιδωνίας Καλλίνικος. Συνοδεύεσαι από τις πρεσβείες, από του πρωτεπισκόπου μέχρι των εσχάτων, των συνεκμετρησάντων αρχιερέων της Εκκλησίας Κρήτης, ιδιαιτέρως εκείνου που σε εισήγαγε εις τη διακονία, του μακαριστού Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου κυρού Νεκταρίου, του οποίου υπήρξες αφοσιωμένος διάκονος και πρωτοσύγκελλος, και τον διηκόνησες έως της μακαρίας τελευτής του.

Αγαπητέ αδελφέ, Άγιε Κιδωνίας και Αποκορώνου, περαίνοντας τον λόγο, επιθυμώ να σου τονίσω φιλάδελφα και προτρεπτικά το εξής: Ακόμη και αν δεν γράφτηκε για εσένα το πρώτον, σίγουρα αξίζει να επαναληφθεί σε σένα η αποστολική ρήση: «Τίτω γνησίω τέκνω κατά κοινήν πίστιν.» Τίτε, τέκνο γνήσιο και εσύ της ακαινοτομήτου Αποστολικής Εκκλησίας Κρήτης. Κάνε την ύπαρξή σου λιθαράκι στο οικοδόμημά της, εδραζόμενος στα αποστολικά της θεμέλια, και μη φοβού. Και να μη λησμονείς ούτε για μία στιγμή ότι η ταυτότητα της Εκκλησίας είναι ο ίδιος ο Χριστός, η Κεφαλή του. Σε Εκείνου τον θρόνο ενθρονίζεσαι, και για όσο Εκείνος επιτρέψει.

Όπως λέγει και πάλι ο ιερός Χρυσόστομος: «Έως αν επί του θρόνου καθήμεθα, έως αν την προεδρίαν έχομεν, έχομεν και την αξίαν και την ισχύν, καν ανάξιοι ώμεν. Χριστού ο θρόνος. Εκείνον ημείς διαδεξάμεθα.» Ημείς οι επίσκοποι ήκομεν παρά Θεού και προς Εκείνον πορευόμεθα ως λόγον αποδώσοντες.

Να είσαι αυτό που δει τον επίσκοπον είναι: Θεού οικονόμον. Και να λαλείς α μόνον πρέπει τη υγιαινούση διδασκαλία.

Το γεώργιον Θεού η γεωργία, Θεού ο φυτουργός. Της κτίσεως η καρπογονία σου. Εντεύθεν Θεώ η δόξα και η τιμή και η ευχαριστία, για τον ακάθιστο ύμνο της ποιμασίας σου, που άρχεται σήμερον. Με τη δική σου χαριστήρια αναφορά στην Εκκλησία, το δικό σου «Χαίρε» να αναπέμψεις εφεξής, με εσχατολογικό πάντοτε προσανατολισμό, που είθε να σου προσφέρει την ανταπόδοση από το στόμα του ιδίου του Κυρίου του Αμπελώνος, όταν θα σου πει εν ημέρα κρίσεως το δικό Του «Χαίρε» και το «Εύ, δούλε αγαθέ και πιστέ, είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου.»

Σεβασμιότατε Άγιε Κιδωνίας, ασπαζόμενοί σε μετ’ εμού πάντες οι συνοδικοί σύμπαρεδροι, προσμένοντάς σε στο συνοδικό μας βουλευτήριο. Άσπασαι τους φιλούντας ημάς εν πίστει. Η χάρις μετά πάντων ημών. Αμήν.

Συνάντηση Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου με τον Δήμαρχο Χανίων

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Συνάντηση Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου με τον Δήμαρχο Χανίων

Συνάντηση με τον Δήμαρχο Χανίων Παναγιώτη Σημανδηράκη θα έχει τη Δευτέρα 30 Μαρτίου ο νέος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτος, όπως ανακοίνωσε το Γραφείο Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων του Δήμου Χανίων.

Η συνάντηση έχει προγραμματιστεί για τις 11:30 το πρωί και θα πραγματοποιηθεί στο γραφείο του Δημάρχου στο Δημαρχείο Χανίων.

Η επίσκεψη του νέου Μητροπολίτη στον Δήμαρχο Χανίων εντάσσεται στις πρώτες επαφές του με τις τοπικές αρχές μετά την ενθρόνισή του στη Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου.

Φωτορεπορτάζ από την ενθρόνιση του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτου: «Σήμερα πολιτογραφούμαι Χανιώτης – Διάκονος και όχι κυρίαρχος»

Αγώνας της Κρήτης
-
0
Φωτορεπορτάζ από την ενθρόνιση του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτου: «Σήμερα πολιτογραφούμαι Χανιώτης – Διάκονος και όχι κυρίαρχος»

Με την πάνδημη υποδοχή και την επίσημη τελετή ενθρόνισης στον κατάμεστο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου, ξεκίνησε επισήμως η αρχιερατεία του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου. Παρά την έντονη βροχόπτωση, πλήθος πιστών, εκπρόσωποι του κλήρου και της πολιτικής ηγεσίας συγκεντρώθηκαν για να υποδεχθούν τον νέο ποιμενάρχη, ο οποίος στον ενθρονιστήριο λόγο του έθεσε τις βάσεις για μια διοίκηση επικεντρωμένη στον διάλογο, την κοινωνική αλληλεγγύη και την προσέγγιση της νέας γενιάς.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε παρουσία του Μητροπολίτη Αυστρίας κ. Αρσενίου, εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, του Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ευγενίου και της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Σοφίας Ζαχαράκη. Στην πρώτη του επίσημη ομιλία, ο κ. Τίτος υπογράμμισε την αδιάρρηκτη σχέση της Εκκλησίας της Κρήτης με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, χαρακτηρίζοντας το Φανάρι ως την «πνευματική καρδιά» και την «πατρική εστία» που διαφυλάσσει την ορθόδοξη παράδοση.

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του στους προκατόχους του, με τον νέο Μητροπολίτη να μνημονεύει με ευγνωμοσύνη τον μακαριστό Μητροπολίτη Δαμασκηνό για την εργατικότητα και την πίστη του. Παράλληλα, εξέφρασε τον βαθύ σεβασμό του προς τον πρώην Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Ειρηναίο, σημειώνοντας ότι το παράδειγμα της σιωπηλής διακονίας και της προσευχής του αποτελεί ενδυνάμωση για τη δική του πορεία.

Το όραμα για την κοινωνία των Χανίων

Ο νέος Μητροπολίτης δήλωσε ότι από σήμερα «πολιτογραφείται Χανιώτης», εκφράζοντας την ετοιμότητά του να υπηρετήσει τον λαό της Κυδωνίας και του Αποκορώνου όχι ως εξουσιαστής, αλλά ως διάκονος. Αναφερόμενος στην ιστορικότητα του τόπου, μνημόνευσε εμβληματικές προσωπικότητες όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Μίκης Θεοδωράκης, τονίζοντας ότι οι Χανιώτες διακρίνονται για τη δημιουργικότητα, τη φιλοξενία και την πνευματική τους ωριμότητα.

«Αφουγκράζομαι το αίτημα του χανιώτικου λαού, ο οποίος επιζητεί πνευματική καθοδήγηση, στήριξη και ελπίδα», ανέφερε χαρακτηριστικά, υποσχόμενος μια διοίκηση χωρίς προσωπικές υστεροβουλίες, με μοναδικό γνώμονα την πνευματική ωφέλεια των πιστών.

Εκκλησία και σύγχρονος πολιτισμός

Προσδιορίζοντας τη στρατηγική κατεύθυνση της Μητρόπολης, ο κ. Τίτος απέρριψε τη στείρα απομίμηση προτύπων του παρελθόντος. Υποστήριξε ότι η Εκκλησία οφείλει να διαθέτει «ποιμαντική φαντασία» και να επιδιώκει τον διάλογο με τον σύγχρονο κόσμο, αντί να τον καταδικάζει εκ προοιμίου.

Σύμφωνα με τον νέο ποιμενάρχη, η ενορία πρέπει να λειτουργεί ως κύτταρο ζωής και οικογένεια, όπου η «Λειτουργία μετά τη Λειτουργία» συνεχίζεται μέσα από τη συγχώρεση, τη συμφιλίωση και την έμπρακτη αγάπη στην καθημερινότητα. Επίσης, διαβεβαίωσε για την πρόθεσή του να συνεργαστεί στενά με την Πολιτεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, σεβόμενος τους διακριτούς ρόλους, αλλά με κοινό στόχο την ευημερία του λαού.

Προτεραιότητα στη νέα γενιά

Κλείνοντας τον λόγο του, ο Μητροπολίτης Τίτος απηύθυνε ειδικό κάλεσμα προς τους νέους και τις νέες των Χανίων. Αναγνώρισε ότι η νέα γενιά αναζητά τη γνησιότητα και απορρίπτει τους συμβιβασμούς, γι’ αυτό και δεσμεύτηκε για μια στάση εγγύτητας και συνοδοιπορίας.

«Θέλω οι νέοι μας να αισθανθούν ότι ανήκουν σε μία Εκκλησία που τους γνωρίζει και τους εμπιστεύεται, δίνοντάς τους χώρο, στέγη και ευθύνη», τόνισε, καλώντας τη νεολαία να αποτελέσει τη ζωντανή φωνή και την ελπίδα της συνέχειας μέσα στο εκκλησιαστικό σώμα.

Ολόκληρος ο Ενθρονιστήριος Λόγος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κιδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου

Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Αυστρίας, κύριε Αρσένιε, εκπρόσωπε της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίου Κυρίου Βαρθολομαίου, Σεβασμιότατε Αρχιεπίσκοπε Κρήτης και Πρόεδρε της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης κύριε Ευγένιε, Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Κισάμου και Σελίνου κύριε Αμφιλόχιε, τοποτηρητά της Ιεράς ταύτης Μητροπόλεως, Σεβασμιότατοι και Θεοφιλέστατοι Άγιοι Αρχιερείς, Εξοχωτάτη κυρία Υπουργέ Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και εκπρόσωπε της Ελληνικής Κυβερνήσεως, κυρίες και κύριοι Υπουργοί και Βουλευτές, εντιμότατε κύριε Γενικέ Γραμματέα Θρησκευμάτων, κύριε Περιφερειάρχα Κρήτης, κύριοι Δήμαρχοι, κύριοι εκπρόσωποι των πολιτικών, στρατιωτικών, δικαστικών και εκπαιδευτικών αρχών, εντιμολογιότατοι Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Μητρός Εκκλησίας, ελλογιμότατοι κύριοι καθηγηταί και καθηγήτριαι των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, οσιότατοι μοναχοί και μοναχές, ευλογημένε και περιούσιε λαέ της Ιεράς Μητροπόλεως Κιδωνίας και Αποκορώνου.

Με αισθήματα ολοκάρδιου ευγνωμοσύνης υμνώ και προσκυνώ τον θείον της Εκκλησίας δομήτορα, Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, την αγίαν της ζωής μου χαράν, την αγίαν της ζωής μου αγάπην, για τα γενόμενα εις εμέ ημέρας ταύτας. Ύμνον ευχαριστίας αναμέλπω προς την Κυρίαν Θεοτόκον, στο πάνσεπτο ναό της οποίας τη στιγμή αυτή δοκιμάζω μίαν από τις μεγαλύτερες συγκινήσεις της ζωής μου.

Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί την εκ μέρους μου ανάληψη των καθηκόντων μου ως ποιμενάρχου της θεοσώστου Μητροπόλεως Κιδωνίας και Αποκορώνου. Ελέω και χάριτι Θεού επελέγην μεταξύ αξίων αδελφών μου, με την σύνεση και σοφία της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, που έχει το μέγα προνόμιο της κανονικής της αναφοράς στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ευχαριστώ τον Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο και Πρόεδρο αυτής κύριο Ευγένιο, τα μέλη της Εξαρχίας του Οικουμενικού Θρόνου και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου για την επιλογή του προσώπου μου. Σας διαβεβαιώ ότι θα εργαστώ με όλες μου τις δυνάμεις ώστε να μην διαψεύσω τις χρηστές ελπίδες που τρέφετε όλοι προς την ελαχιστότητά μου.

Αντιλαμβάνομαι την κρισιμότητα των καιρών. Αφουγκράζομαι το αίτημα του χανιώτικου λαού, ο οποίος επιζητεί από τον νέο επίσκοπό του πνευματική καθοδήγηση, στήριξη, παρηγοριά και ελπίδα. Εύχεσθε, Σεβασμιότατοι Άγιοι Αρχιερείς, να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης σας και των προσδοκιών του ποιμνίου μου.

Αυτήν την ιερή στιγμή για εμένα δεν μπορώ να μην αναφερθώ με ευγνωμοσύνη και αγάπη στον ποιμενάρχη και γέροντά μου, Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου κύριο Γεράσιμο. Δέκα χρόνια στο πλευρό του υπήρξαν για εμένα σχολείο ζωής και διακονίας. Στέκομαι εδώ σήμερα με βαθιά ευχαριστία προς το πρόσωπό του, για ό,τι καλό και άγιο προσέφερε ως στοργικός πατέρας σε εμένα, ιδιαίτερα το διάστημα αυτό της εκλογής και της χειροτονίας μου. Το παράδειγμα της ζωής και της διακονίας του θα παραμένει στην ψυχή μου ζωντανό. Θα με συνοδεύει πάντοτε η ακρίβεια των λόγων και η επάρκεια των έργων του.

Η σκέψη μου ταξιδεύει αυτήν την ώρα στη Βασιλεύουσα Πόλη του Αυτοκράτορος Κωνσταντίνου. Γιατί στα φύλλα της καρδιάς μου είναι ριζωμένη η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, η Μητέρα και Τροφός του Γένους των Ορθοδόξων. Ασπάζομαι βαθυσεβάστως το χέρι του σεμνού, ρηξικέλευθου και οραματιστού ιακοστρόφου, του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κυρίου κυρίου Βαρθολομαίου.

Ο Οικουμενικός Θρόνος ίσταται για αιώνες πιστός και αμετακίνητος στις μεγάλες ευθύνες και στην αγία του αποστολή. Δίπλα του συμπλέει ως ναυαρχίδα, ως αφοσιωμένη θυγατέρα, η Εκκλησία της Κρήτης, η οποία έχει ιερό χρέος να γίνεται Συγκυρηναίος στον βαρύ Σταυρό, τον οποίο αίρει το ιερό της Ορθοδοξίας κέντρο, εν ταπεινώσει και μεγαλοσύνη, διαφυλάσσοντας άχρι τέλους αλώβητη την ιστορία και απαραχάρακτη την κληρονομία και την ιστορική παράδοση της καθ’ ημάς Ανατολής. Το Φανάρι είναι η πνευματική μας καρδιά, η πατρική μας εστία, που προσφέρει απλόχερα την ελευθερία της εν Χριστώ ζωής.

Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Αυστρίας κύριε Αρσένιε, σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως για την παρουσία σας σήμερα εδώ. Σας παρακαλώ να μεταφέρετε στον Παναγιότατο την υιική μου ευχαριστία για την εκπροσώπησή του δι’ υμών. Ως εκ των νεωτέρων της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, υπόσχομαι ότι θα εργαστώ φιλοτίμως, με γνώμονα τις σεπτές του Πατριάρχου οδηγίες και εντολές, διότι με αυτόν τον τρόπο θα συνεισφέρω και εγώ, έστω κατ’ ελάχιστον, στην ακοίμητο κανδήλα του ανεσπέρου φωτός του αειφώτου Φαναρίου, που φέγγει αδιαλείπτως και καταυγάζει ολόκληρη την Οικουμένη.

Στρέφω τον λόγο μου προς τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κύριο Αμφιλόχιο, τον νέο σήμερα τοποτηρητή της Ιεράς Μητροπόλεως. Σας ευχαριστώ θερμά για την προσφώνησή σας και τα καλά σας λόγια. Σας ευγνωμονώ για τη φροντίδα σας καθ’ όλη τη διάρκεια της τοποτηρητείας σας. Κοπιάσατε πολύ για να συνεχιστεί απρόσκοπτα το έργο της χηρευούσης Μητροπόλεως, να διατηρηθεί η ενότητα και η ειρήνη. Σας ευχαριστώ και για την προετοιμασία της υποδοχής μου. Σας διαβεβαιώ ότι θα επιδιώξω τη μεταξύ μας αγαστή συνεργασία για το καλό της Εκκλησίας και του νομού Χανίων. Προσβλέπω δε στην προσευχή, στην αγάπη και στην πολύτιμη πνευματική και διοικητική εμπειρία σας.

Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου τους εντιμοτάτους άρχοντες του τόπου μας για την οργάνωση της υποδοχής, τα θερμά λόγια τους και την παραδοσιακή υποδοχή τους.

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά και πεφιλημένα. Αρχίζω σήμερα στον θρόνο της Ιεράς Μητροπόλεως Κιδωνίας και Αποκορώνου, έχοντας επίγνωση της ιστορικής συνέχειας της τοπικής Εκκλησίας. Μνημονεύω με σεβασμό και ευχαριστία όλους τους προκατόχους μου, ιδιαιτέρως δε τον τελευταίο κρίκο της αποστολικής αλυσίδας, τον μακαριστό Μητροπολίτη Δαμασκηνό. Με την εργατικότητά του, την ευσυνειδησία του, την αγαθή προαίρεσή του, την καρτερία του στις δοκιμασίες, την πίστη του στον Χριστό και την Εκκλησία, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη Μητρόπολή μας. Θα τον θυμόμαστε με ευγνωμοσύνη. Θα τιμούμε πάντοτε τη μνήμη του και θα συνεχίσουμε τα καλά και ωφέλιμα που μας κληροδότησε. Ευλαβώς ανάβουμε ένα κερί στη μνήμη του, αλλά και στη μνήμη όλων των κληρικών και λαϊκών που με τη ζωή και τη διακονία τους κράτησαν άσβεστη τη λυχνία της πίστεως σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο.

Με βαθύτατο σεβασμό εκζητώ την ευχή του εκ Κιδωνίας και Αποκορώνου πρώην Αρχιεπισκόπου Κρήτης κυρίου Ειρηναίου. Η απλή και ήρεμη ζωή του στο μέγαρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, υπό τη φροντίδα του Αρχιεπισκόπου, μας γεμίζει χαρά και ευλογία. Η σιωπή του διδάσκει. Το χαμόγελό του, η αόρατη υπομονή του και η προσευχή του ομιλούν περισσότερο από όσα έλεγε, όταν εκείνος αδιάκοπα έτρεχε και κοπίαζε, χωρίς να δίνει στα βλέφαρά του ύπνο και στους κροτάφους του ανάπαυση. Η νοερή παρουσία του ανάμεσά μας, η αθόρυβη διδασκαλία και το παράδειγμα της αφιέρωσής του με ενδυναμώνει στην πορεία μου.

Βαθιά και ξεχωριστή τιμή αποτελεί για την Εκκλησία της Κρήτης και για τη Μητρόπολή μας η παρουσία της Εξοχωτάτης Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κυρίας Σοφίας Ζαχαράκη. Σας διαβεβαιώ ότι, στα πλαίσια που διαγράφουν οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας και οι νόμοι του Κράτους, θα επιδιώξω ολοπρόθυμα την αποτελεσματική συνεργασία με την έντιμη ελληνική Πολιτεία και με την τοπική αυτοδιοίκηση α΄ και β΄ βαθμού. Οι ρόλοι μας είναι διακριτοί, αλλά μας ενώνει η αγωνία για την πρόοδο και την ευημερία του λαού μας. Ας αγωνιστούμε από κοινού ώστε η Κρήτη, παρά το διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον στο οποίο κυριαρχεί η βία, η καταστροφή, το μίσος, ο φόβος και η μισαλλοδοξία, να παραμείνει γέφυρα ειρηνικής συναντήσεως των πολιτισμών και των λαών. Η Κρήτη και τα Χανιά μας προσκαλούν να καλλιεργήσουμε τον δημοκρατικό διάλογο, τη συμφιλίωση και την αδελφοσύνη ανάμεσα στους λαούς, όπως μας εδίδαξε ο μεγάλος ηγέτης μας Ελευθέριος Βενιζέλος.

Αγαπητοί μου, αισθάνομαι μεγάλη συγκίνηση για τη θερμότατη υποδοχή που μου επεφυλάξατε σήμερα, παρά την έντονη βροχή. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για τα καλά σας λόγια και για τις εκδηλώσεις της αγάπης σας, τις οποίες εισπράττω από την ημέρα της εκλογής μου έως και σήμερα. Η τιμή που αποδίδεται δεν απευθύνεται τόσο στο πρόσωπό μου, όσο στην αμέριστη εμπιστοσύνη σας στην κρίση της αγίας μας Εκκλησίας. Συγκινούμαι από την αγάπη σας και τιμώ την εμπιστοσύνη σας.

Με κάλεσε η Εκκλησία να υπηρετήσω το μυστήριο της σωτηρίας των ανθρώπων σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Όχι ως κύριος, αλλά ως διάκονος. Να ποιμάνω έναν λαό ευγενή, σεμνό και φιλοπρόοδο. Έναν λαό που με σοβαρότητα και τιμή ατενίζει τις ιστορικές του καταβολές και με υπευθυνότητα αγωνίζεται για την ανέλιξη και την προκοπή του. Έναν λαό με παραδοσιακές αρετές, γνήσιο και ευσεβή, που κρατά τη λαμπάδα της πίστεως και της ελπίδος αναμμένη.

Αυτόν τον υπέροχο λαό των Χανίων, όλους εσάς, σας κοιτώ κατάματα και σας λέγω ολοκάρδια ότι βρίσκομαι ανάμεσά σας, έτοιμος να αποκηρύξω οτιδήποτε προσωπικό και υστερόβουλο, χάριν της ιδικής σας πνευματικής ωφελείας και της εν Χριστώ ζωής σας. Από σήμερα πολιτογραφούμαι Χανιώτης.

Έρχομαι να ζήσω τους αιώνες της μαρτυρίας, της δοκιμασμένης πίστης, της σιωπηλής και αδιάκοπης θυσίας της Εκκλησίας των Χανίων, που δεν έπαψε ποτέ να στέκεται ως πνευματικό καταφύγιο του λαού. Καλούμαι να βαδίσω έναν δρόμο από γενεές πιστών και δημιουργών. Γιατί αυτή η γη γέννησε ατσαλένιες ψυχές. Αυτός ο τόπος γέννησε μεγαλόπνοους πολιτικούς, ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ένωσε με το όραμά του την Κρήτη με την Ελλάδα. Έκανε τον τόπο μας φάρο ιστορίας και πολιτικής. Και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, με τη σοφία και την αποφασιστικότητά του, κράτησε την Κρήτη ψηλά στον χάρτη του σύγχρονου κόσμου. Ο Μίκης Θεοδωράκης ταξίδεψε με τη μουσική του την ψυχή μας σε κάθε γωνιά του κόσμου. Και τόσοι άλλοι, που με τη ζωή και το έργο τους έκαναν ευφήμως γνωστό το νησί της Κρήτης και τα Χανιά μας.

Ο λαός των Χανίων είναι υπερήφανος για την ιστορία του. Δεν είναι θεατής, αλλά δημιουργός και στρατηγός της ζωής. Οι άνθρωποι εδώ διακρίνονται από την αντοχή, τη φιλοξενία, τη δημιουργικότητα και την πνευματική ωριμότητα. Έχουν αποδείξει ότι μπορούν να κρατήσουν ψηλά τη ζωή τους χωρίς αλαζονεία, να αγκαλιάσουν την αλλαγή χωρίς να χάσουν την ταυτότητά τους και να ενώσουν τις φωνές τους γύρω από κοινά ιδανικά. Η καρδιά των Χανιωτών είναι ζεστή και ανοιχτή.

Αγαπητοί μου, τούτη την ώρα η καρδιά μου θα ήθελε να σας πει πολλά. Η συνείδησή μου όμως με συγκρατεί. Δεν έχω δικαίωμα να δώσω υποσχέσεις. Δεν είναι ώρα υποσχετικών διακηρύξεων και προγραμματικών δηλώσεων. Είναι ώρα ομολογίας.

Ομολογώ ότι δεν φοβάμαι την ευθύνη, διότι εμπιστεύομαι τη δύναμη του Θεού και Πατρός. Ομολογώ ότι γνωρίζω πόσο εύκολα ο άνθρωπος συνηθίζει, πόσο εύκολα η διακονία μπορεί να γίνει καθημερινότητα, πόσο εύκολα ο λόγος μπορεί να γίνει ξύλινος και η καρδιά να γίνει σκληρή. Η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι οι εξωτερικές δυσκολίες, αλλά η εσωτερική φθορά. Είναι να χαθεί η προσευχή, να χαθεί η ευαισθησία, να χαθεί η διάκριση, να χαθεί η αίσθηση ότι κάθε άνθρωπος είναι εικόνα του Θεού.

Και οφείλω να πω καθαρά ότι υπάρχει μία και μοναδική ευθύνη: να φανερώνεται ο Χριστός, όπου και αν σταθεί ο επίσκοπος. Σε πόλη ή χωριό, σε ενορία ή μονή, σε σχολείο ή νοσοκομείο, μπροστά σε πλήθος ή σε έναν άνθρωπο, το ίδιο ερώτημα θα τον κρίνει: Υπήρξες γέφυρα ή εμπόδιο; Έγινες πατέρας ή διαχειριστής; Μάρτυρας ή ρήτορας; Έγινες ταπεινός ή αυτάρεσκος;

Η αρχιερωσύνη δεν είναι ανθρώπινο κατόρθωμα, ούτε προσωπική διάκριση, ούτε βήμα ανόδου. Αλλά είναι σταυρός, είναι ευθύνη, είναι δέσμευση και κρίση συνειδήσεως. Στέκομαι μπροστά σας με φόβο, μήπως προδώσω το μέτρο της Εκκλησίας, μήπως χάσω την ταπείνωση, μήπως λησμονήσω ότι η αρχιερωσύνη δεν είναι ένδυμα τιμής αλλά ένδυμα θυσίας. Και αυτή η θυσία ζητά ενέργεια, πίστη, αφοσίωση.

Σας διαβεβαιώ πως, παραδιδόμενος σήμερα πλήρως στον Θεό και Πατέρα όλων μας, δεν υποχωρώ μπροστά στο ύψος της ευθύνης, αλλά υπακούω στο άγιο θέλημα Εκείνου που ποιεί και ζωοποιεί τα πάντα. Γι’ αυτό εκζητώ και τη δική σας προσευχή, τώρα και πάντοτε, ως στήριγμα αληθινό στην αρχιερατεία μου.

Η νέα σελίδα στην ιστορία της τοπικής Εκκλησίας που ξεδιπλώνεται σήμερα εδώ δεν ανήκει μόνο σε έναν άνθρωπο. Η αποστολή και το μέλλον της ευλογημένης αυτής Μητροπόλεως περνά και από τις δικές σας καρδιές, τη δική σας αγάπη. Κοιτώντας τα πρόσωπά σας, το χαμόγελό σας, είμαι σίγουρος πως η αγάπη σας δεν θα με εγκαταλείψει ποτέ.

Αγαπητοί μου, σήμερα μου ανατίθεται το έργο να υπηρετήσω μία Εκκλησία που δεν έπαψε ποτέ να στέκεται ως πνευματικό καταφύγιο του λαού μέσα στους διωγμούς, τις κατακτήσεις, τις σκλαβιές και τους αγώνες. Η Εκκλησία των Χανίων δεν είναι μόνο ιστορία. Δεν υπηρετεί μόνο το χθες, τα ήθη και τα έθιμα, αλλά και το παρόν και το μέλλον, το σήμερα και το αύριο.

Η τοπική μας Εκκλησία παραμένει φορέας μακράς, αλλά πάντοτε ζωντανής παραδόσεως. Το παρελθόν παραμένει δάσκαλος σεβαστός, αλλά δεν μπορεί να είναι και δεσμοφύλακας. Τιμούμε την ιστορία μας με την πρόοδο και τη δημιουργία. Τιμούμε την παράδοσή μας με την αύξησή της, όχι με τη στείρα απομίμηση μορφών και προτύπων από το παρελθόν.

Έτσι λοιπόν, στον τόπο αυτό που γέννησε μεγάλες μορφές της πολιτικής, εθνικής, εκκλησιαστικής και πολιτιστικής ιστορίας του Γένους, καλούμαστε όλοι εμείς — ο επίσκοπος, οι κληρικοί και οι μοναστικές αδελφότητες της Μητροπόλεως — να πορευθούμε, όπως χαρακτηριστικά μας προτρέπει ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης:

Η Εκκλησία δίνει και σήμερα την καλήν μαρτυρίαν, απέναντι σε όλες τις εξελίξεις οι οποίες απειλούν την ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου και την ακεραιότητα της δημιουργίας. Η Εκκλησία βιώνει και κηρύττει την αλήθεια της γνήσιας πνευματικής ζωής και του πολιτισμού της αγάπης και της αλληλεγγύης. Δίνει λόγον περί της εν ημίν ελπίδος. Δεν καταδικάζει εκ προοιμίου τον σύγχρονο πολιτισμό, αλλά αγωνίζεται διά την εν Χριστώ μεταμόρφωσή του.

Άρα απαιτείται στην εποχή μας ποιμαντική φαντασία, διάλογος — όχι αντίλογος, μετοχή — όχι αποχή, συγκεκριμένη πράξη — όχι απόκοσμη θεωρία, δημιουργική πρόσληψη — και όχι γενική απόρριψη. Όλα αυτά δεν λειτουργούν σε βάρος της πνευματικότητος και της λατρευτικής ζωής, αλλά αναδεικνύουν την αδιάσπαστον ενότητα της λεγομένης καθέτου και οριζοντίου διαστάσεως της εκκλησιαστικής παρουσίας και μαρτυρίας.

Πιστότητα στην παράδοση της Εκκλησίας δεν είναι εγκλωβισμός στο παρελθόν, αλλά αξιοποίηση της πείρας του παρελθόντος προς όφελος εν τω παρόντι. Η Εκκλησία λαμπρύνεται όταν ανοίγεται, όταν διαλέγεται, όταν προσλαμβάνει τα αγωνιώδη ερωτήματα της εποχής και δίδει, αντί των στερεότυπων απαντήσεων του παρελθόντος, απαντήσεις ζωής και αληθινής ελευθερίας.

Η Εκκλησία αυξάνεται όταν οι ποιμένες γίνονται διάκονοι χαράς και συνοδοιπόροι στον πόνο, μακριά από τη διαχείριση φόβου και ενοχών. Η Ορθοδοξία καλείται να είναι η προφητική φωνή, η οποία θα διακηρύξει την ιερότητα του προσώπου, την προστασία της κτίσεως και την ενότητα του ανθρωπίνου γένους. Καλείται να γίνει η ζύμη, η οποία θα ζυμώσει όλο το φύραμα του κόσμου διά της χάριτος της Αναστάσεως.

Η Ιερά Μητρόπολις Κιδωνίας και Αποκορώνου, με τις ενορίες και τα μοναστήρια της, θα συνεχίσει αυτήν την ιστορική αποστολή: να είναι οίκος πίστεως για κάθε άνθρωπο, να φωτίζει την καθημερινότητα με την παρουσία του Χριστού, να εκφράζει την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα, να συνδέει την παράδοση και το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον.

Αυτό σημαίνει ότι η Μητρόπολή μας πρέπει να είναι κύτταρο ζωής. Όχι με την έννοια του ακτιβισμού, όχι με την έννοια της πολυπραγμοσύνης, αλλά με την έννοια της σχέσεως. Να ζήσουμε την ενορία ως οικογένεια. Να ξαναβρούμε τη θέση του καθενός, όχι ως θεατή αλλά ως μέλους. Να καταλάβουμε ότι η Εκκλησία δεν είναι υπηρεσία που προσφέρει θρησκευτικές πράξεις, αλλά κοινωνία προσώπων. Να ξαναμάθουμε ότι η Λειτουργία δεν τελειώνει στο «Δι’ ευχών», αλλά συνεχίζεται ως λειτουργία μετά τη Λειτουργία — στη συγχώρεση, στη συμφιλίωση, στην έμπρακτη αγάπη, στην καθημερινή συνέπεια.

Η καλή μαρτυρία των διακονούντων την Εκκλησία είναι πίστις δι’ αγάπης ενεργουμένη. Δεν έχει απήχηση και δεν πείθει μία ιεροσύνη η οποία επιθυμεί περισσότερο να φαίνεται παρά να είναι, να επιδεικνύεται παρά να θυσιάζεται. Η θυσιαστική ιεροσύνη είναι πάντοτε προσωποκεντρική — συγκεκριμένη σχέση με ζωντανά πρόσωπα, με κατανόηση και ενσυναίσθηση. Η ζωή του κληρικού είναι σχέση ζωής μετά του μεγάλου Αρχιερέως και του αδελφού, υπέρ ου Χριστός απέθανε.

Ο Χριστός, τον οποίον κηρύττει η Ορθοδοξία, καταλύει τα τείχη και οικοδομεί γέφυρες. Ο Σωτήρας του κόσμου είναι Εκείνος ο οποίος προσέγγισε τον αμαρτωλό τελώνη, συνδιαλέχθηκε θεολογικά με τη Σαμαρείτιδα, άπλωσε το χέρι του προς τους περιθωριοποιημένους και τους λησμονημένους της κοινωνίας. Αυτός είναι ο Χριστός της Ορθοδοξίας. Ο Θεός ο οποίος αναζητεί το απολωλός. Ο Θεός της ευσπλαχνίας και της συγγνώμης.

Η ορθόδοξη πίστη μας ταυτίζεται με μια αγκαλιά ανοιχτή, που χωράει τους πάντες χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Γιατί κάθε ερμηνεία που περιορίζει τη φιλάνθρωπη θεία αγάπη συνιστά παραχάραξη του Ευαγγελίου.

Ξεχωριστή θέση σε αυτήν τη μητρική αγκαλιά της Εκκλησίας έχουν οι νέοι και οι νέες. Οι νέοι μας δεν έχουν απομακρυνθεί από την πίστη, ούτε αδιαφορούν, όπως λανθασμένα συμπεραίνουν κάποιοι. Αντίθετα, οι νέοι άνθρωποι σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, κρίνουν, συγκρίνουν, αναζητούν τη γνησιότητα και απορρίπτουν ψευδεπίγραφους συμβιβασμούς και αρρωστημένες πνευματικές παραχαράξεις. Η νέα γενιά απαιτεί συνέπεια λόγων και πράξεων, αυθεντικότητα — και αυτό είναι μία ευλογία και μία πρόκληση για όλους εμάς τους μεγαλυτέρους.

Η νεολαία δεν θα συγκινηθεί από αναμνήσεις του παρελθόντος, εάν αυτές δεν μεταφράζονται σε λόγο ελπίδας για το παρόν και το μέλλον. Γι’ αυτό και η στάση μου απέναντι στους νέους δεν μπορεί παρά να είναι συνέχεια της μακραίωνης ποιμαντικής ευθύνης αυτού του τόπου: στάση εγγύτητας, συνοδοιπορίας και μαρτυρίας.

Θέλω οι νέοι μας να αισθανθούν ότι ανήκουν σε μία Εκκλησία που τους γνωρίζει, τους καταλαβαίνει και εμπιστεύεται τη δυναμική τους. Μια Εκκλησία που δεν φοβάται να τους δώσει χώρο και στέγη, λόγο και ευθύνη. Διότι πάντοτε στην ιστορία αυτού του τόπου οι νέοι και οι νέες ήταν εκείνοι που σήκωσαν το βάρος των αλλαγών και κράτησαν ζωντανή την ελπίδα.

Με αυτή τη συνείδηση και με αυτό το βάρος της ιστορίας, καλώ τη νεολαία του τόπου μας όχι να σταθεί απέναντι στην Εκκλησία, αλλά μέσα στην Εκκλησία, ως ζωντανή φωνή, ως ελπίδα της συνέχειας, ως μαρτυρία ότι η πίστη δεν ανήκει στο παρελθόν αλλά γεννιέται ξανά σε κάθε νέα καρδιά που τολμά να αναζητήσει την αλήθεια.

Με αυτόν τον τρόπο ζωής, η Μητρόπολή μας θα παραμείνει εκείνο που είναι η Εκκλησία: η αγκαλιά του Πατέρα.

Να θυμόμαστε πάντοτε ότι η Εκκλησία δεν πολεμεί — σώζει. Δεν καταδικάζει — συγχωρεί. Δεν θανατώνει — ζωοποιεί. Δεν αποτέμνει — θεραπεύει. Δεν επιτιμά — συμβουλεύει. Δεν υποτιμά — τιμά. Δεν υποβιβάζει — αναβιβάζει. Δεν θλίβει — χαροποιεί. Δεν ταράσσει — ειρηνεύει. Δεν διώκει — περιθάλπει.

Με αυτό το πνεύμα, όσο μου είναι δυνατόν, ως Μητροπολίτης θα σταθώ δίπλα στους κληρικούς μας και στην ιερατική οικογένεια, στις μοναστικές αδελφότητες, στην οικογένεια, στους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, στην εκκλησιαστική εκπαίδευση, στους φοιτητές, στις φοιτήτριες και στους νέους, στις εκπαιδευτικές κοινότητες όλων των βαθμίδων, στα υπερήφανα γηρατειά, στους εμπερίστατους αδελφούς μας και σε κάθε άνθρωπο που θα χρειάζεται τη φροντίδα, την παρηγοριά αλλά και τον λόγο της Εκκλησίας.

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπημένα, η καρδιά μου είναι ήδη ανοιχτή προς όλους σας και το χέρι μου είναι ήδη απλωμένο. Ανυπομονώ να συνεργαστώ μαζί σας. Ζητώ τη συστράτευση όλων των υγιών δυνάμεων του τόπου μας για την ευημερία και το κοινό καλό.

Ζητώ συγγνώμη διότι σας κούρασα. Η ομιλία μου αυτή ήταν μια προσωπική εξομολόγηση. Προσπάθησα να σας ανοίξω την αρχιερατική μου καρδιά και να μοιραστώ τους πόθους και τους προβληματισμούς μου. Σας παρακαλώ, σας αιτούμαι: δώστε μου το χέρι σας, για να σας δώσω την καρδιά μου.

Σας ευχαριστώ όλους και όλες που είστε σήμερα παρόντες και συνοδεύετε τον πρώτο βηματισμό μου στη Μητρόπολη που μου επεφύλαξε η πρόνοια του Θεού. Δεν σας υπόσχομαι θαύματα. Σας λέω μόνο ότι ήρθα για εσάς και θα μείνω εδώ για εσάς. Εσείς είστε πλέον η χαρά μου και ο στέφανός μου. Σας ασπάζομαι όλους και σας ευλογώ.

Στέλνω μήνυμα αγάπης και τιμής στους απανταχού της Οικουμένης Χανιώτες, που δίδουν ηχηρό παρόν με ήθος και αξιοπρέπεια σε κάθε γωνιά της γης. Ευχαριστώ ιδιαίτερα όσους ήλθαν από μακριά για να συμμετάσχουν στη χαρά της Εκκλησίας. Ευχαριστώ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον τύπο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο για την κάλυψη της εκλογής, της χειροτονίας και της ενθρονίσεώς μου.

Ζητώ τις πρεσβείες πάντων των φωτοειδών αστέρων της Εκκλησίας των Χανίων, πάντων των Αγίων που πότισαν με το αίμα τους και την ομολογία τους την καλλιέλαιο της κρητικής μας Εκκλησίας. Ζητώ την ευχή του μακαριστού γέροντός μου, Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου κυρίου Νεκταρίου, ο οποίος περιετύλιξε και προστάτευσε τη ζωή μου εκ νεότητός μου από κάθε προσβολή εναντίον. Ζητώ τις προσευχές και του ευλογημένου ποιμνίου της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου, το οποίο διηκόνησα για πολλά χρόνια. Τους ευχαριστώ όλους, κληρικούς και λαϊκούς, που με συνόδευσαν από τις αυλές της Μεγάλης Παναγίας Νεαπόλεως και με παραδίδουν σήμερα στην αγκαλιά της Παναγίας των Χανίων.

Ευχαριστώ τα πνευματικά μου παιδιά που με στήριξαν και με στηρίζουν με την προσευχή και την παρουσία τους σήμερα εδώ. Τα ευχαριστώ κατά πάντα και διά πάντα.

Το λοιπόν, αδελφοί, τα της ειρήνης διώκωμεν και τα της οικοδομής της εις αλλήλους. Κύριος ο Θεός ευλογητός. Κύριος ημέραν καθ’ ημέραν κατευοδώσει ημίν, ο Θεός των σωτηρίων ημών, ο Θεός ημών, ο Θεός του σώζειν. Πρεσβείαις της Παναχράντου Αυτού Μητρός και πάντων των Κρητών Αγίων. Αμήν.

1...135136137...15.421Σελίδα 136 από 15.421

Σχετικά με εμάς

O “Αγώνας της Κρήτης” εκδόθηκε στις 8 Ιουλίου του 1981. Έμεινε όλα αυτά τα χρόνια σταθερός στη διακήρυξή του για έγκυρη – έγκαιρη ενημέρωση χωρίς παρωπίδες.

Χρήσιμες Σελίδες

- Ποιοι είμαστε
- Στείλτε το άρθρο σας
- Κάντε μια δωρεά

Μέλος του IFJ

Ο "Αγώνας της Κρήτης" συμμετέχει στην πρωτοβουλία Journalism Trust Initiative

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΓΙΝΕ ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΗΣ

Copyright © 1981-2023 | ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΡΗΤΗΣ ΙΚΕ | ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ 51, ΧΑΝΙΑ, 73134, ΚΡΗΤΗ | ΤΗΛ.: 28210-74544 | ΕΜΑΙL: news@agonaskritis.gr | Created by Websitepro