Οι έλεγχοι της ΕΛ.ΑΣ. αποκάλυψαν μεγάλες αποκλίσεις ανάμεσα στις δηλώσεις και την πραγματική εικόνα – Στη μία περίπτωση δεν εντοπίστηκε ούτε ένα ζώο
Δύο αδέλφια βρέθηκαν στο επίκεντρο της έρευνας των Αρχών, καθώς, σύμφωνα με τα στοιχεία του ελέγχου, οι αριθμοί των ζώων που είχαν δηλωθεί δεν ανταποκρίνονταν σε αυτά που τελικά εντοπίστηκαν.
Δήλωνε 250 πρόβατα και βρέθηκαν μόλις 100
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ένας από τους δύο άνδρες, ηλικίας 29 ετών, είχε δηλώσει ότι διαθέτει 250 πρόβατα. Ωστόσο, κατά την καταμέτρηση που πραγματοποιήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες, εντοπίστηκαν μόλις 100 ζώα.
Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η απόκλιση στην περίπτωση του δεύτερου αδελφού, ηλικίας 36 ετών, καθώς, ενώ υπήρχε δήλωση κατοχής κοπαδιού, οι αστυνομικοί δεν βρήκαν ούτε ένα πρόβατο.
Αστυνομική επιχείρηση με ελέγχους σε κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις
Ο έλεγχος πραγματοποιήθηκε από αστυνομικούς του ΤΑΕ Μεσαράς και του Αστυνομικού Τμήματος Αστερουσίων, στο πλαίσιο των ενεργειών για την αντιμετώπιση παραβάσεων που σχετίζονται με τη ζωοκλοπή και τις παράνομες πρακτικές στον κτηνοτροφικό τομέα.
Μετά τα ευρήματα της επιχείρησης, οι δύο άνδρες συνελήφθησαν για παραβάσεις της νομοθεσίας περί ζωοκλοπής.
Οι Αρχές συνεχίζουν την έρευνα για την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης και των στοιχείων που προέκυψαν από τις δηλώσεις και τις καταμετρήσεις.
Μια 43χρονη εργαζόμενη σε ξενοδοχειακή μονάδα στον Πάνορμο Ρεθύμνου έχασε τη ζωή της ενώ βρισκόταν στην εργασία της.
Η γυναίκα κατέρρευσε ξαφνικά, με τους συναδέλφους της να επιχειρούν να την επαναφέρουν, χωρίς ωστόσο αποτέλεσμα. Διακομίστηκε εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Ρεθύμνου, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό της.
Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά παρόμοιων τραγικών συμβάντων στον κλάδο του τουρισμού τους τελευταίους μήνες, ιδιαίτερα σε δημοφιλείς προορισμούς. Τα σωματεία των ξενοδοχοϋπαλλήλων κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες εργασίας, καθώς και για τους ανεπαρκείς ελέγχους από την Επιθεώρηση Εργασίας.
Εντύπωση προκάλεσε σχόλιο της εβδομαδιαίας εφημερίδας “ΤΟ ΠΑΡΟΝ”. Σύμφωνα με το σχόλιο, είναι πιθανό αυτή να είναι η τελευταία βουλευτική περίοδος για την Ντόρα Μπακογιάννη.
Το δημοσίευμα αναφέρει τα εξής:
Δεν θα μου προκαλέσει ιδιαίτερη έκπληξη αν η τρέχουσα βουλευτική περίοδος θα είναι η τελευταία για την Ντ. Μπακογιάννη. Για αντικειμενικούς λόγους δεν μπορεί να είναι εκ νέου υποψήφια στα Χανιά και να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της προεκλογικής περιόδου.
Παρά ταύτα, όπως μαθαίνω, θέλει να συνεχίσει να είναι στη Βουλή, αλλά για κάτι τέτοιο ένας είναι ο τρόπος: Να μπει σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Ωστόσο, όπως αναφέρουν πληροφορίες από το Μέγαρο Μαξίμου, ο Κυρ. Μητσοτάκης δεν είναι ένθερμος σε μια τέτοια προοπτική. Κάθε άλλο.
Και δεν φταίει μόνο το ότι οι μεταξύ τους σχέσεις δεν είναι ιδιαίτερα θερμές.
Διπλή θεατρική παράσταση με δύο μονόπρακτα του Ιάκωβου Καμπανέλλη παρουσιάζει ο Σύλλογος Φίλων Θεάτρου Χανίων τη Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026 στο Θέατρο Αλέξης Μινωτής στον Άγιο Αντώνιο Πλατανιά, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Η εκδήλωση, που διοργανώνεται από την Περιφέρεια Κρήτης με την υποστήριξη του Δήμου Πλατανιά, περιλαμβάνει τα έργα «Η δίκη του Μάνου Χατζιδάκι» και «Γραφείο λογοκρισίας» σε σκηνοθεσία και θεατρική διασκευή του Νάσου Αθανασόπουλου. Η ώρα έναρξης της παράστασης είναι στις 21:30.
Το πρώτο μονόπρακτο, «Η δίκη του Μάνου Χατζιδάκι», βασίζεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» της 8ης Ιουνίου 1963 και αφορά μια φάρσα που προκλήθηκε από πραγματικά περιστατικά, συγκεκριμένα από το στήσιμο του ανδριάντα του Τρούμαν στην καρδιά της Αθήνας, εκατό μέτρα μακριά από το Στάδιο και πέντε μέτρα από το σπίτι του Χατζιδάκι.
Το «Γραφείο λογοκρισίας» γράφτηκε από τον Καμπανέλλη στα χρόνια της Χούντας, με αφορμή όσα πέρασε από τη λογοκρισία κατά το πρώτο ανέβασμα της παράστασης «Το μεγάλο μας Τσίρκο» το καλοκαίρι του 1973. Το κείμενο δημοσιεύτηκε μετά τον θάνατο του συγγραφέα το 2011 και εμπιστεύτηκε στον σύλλογο η κόρη του Κατερίνα Καμπανέλλη. Ο Σύλλογος Φίλων Θεάτρου Χανίων είχε την τιμή να το παρουσιάσει σε πανελλήνια πρώτη το 2014, ενσωματώνοντάς το ως εναρκτήρια σκηνή στο «Μεγάλο μας Τσίρκο».
Στη διανομή του «Η δίκη του Μάνου Χατζιδάκι» συμμετέχουν η Έλενα Αθανασοπούλου ως Αφηγήτρια – Ελένη Βακαλό, ο Νάσος Αθανασόπουλος ως Πρόεδρος Νίκος Γκάτσος, ο Γιάννης Πατεράκης ως Εισαγγελέας Οδυσσέας Ελύτης, ο Νίκος Δεσποτάκης ως Συνήγορος υπερασπίσεως Αλέξανδρος Λυκουρέζος, ο Αποστόλης Μπουζάκης ως Βασίλης Βασιλικός, ο Θανάσης Στρατιδάκης ως Μάνος Χατζιδάκις και η Εμμανουέλα Κυριακοπούλου ως Μυρτώ Θεοδωράκη – Αφηγήτρια.
Στο «Γραφείο λογοκρισίας» ο Νάσος Αθανασόπουλος ενσαρκώνει τον Λογοκριτή, ο Νίκος Δεσποτάκης τον Αριστοφάνη, ο Γιάννης Πατεράκης τον Αισχύλο, ο Αποστόλης Μπουζάκης τον Ευριπίδη και ο Θανάσης Στρατιδάκης τον Σοφοκλή.
Μια ξεχωριστή θεατρική βραδιά αφιερωμένη στις διαχρονικές αξίες της ειρήνης, της συνεργασίας και της αισιοδοξίας διοργανώνει η Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων την Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026, στις 19:15, στον προαύλιο χώρο της Παιδικής – Εφηβικής Βιβλιοθήκης Δημοτικού Κήπου.
Τα παιδιά της θεατρικής ομάδας της Βιβλιοθήκης θα παρουσιάσουν την παιδική διασκευή της κωμωδίας «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε διασκευή της Βασιλικής Θεοδώρου, από τις εκδόσεις Κάκτος.
Μέσα από τη ζωντάνια του θεάτρου, το χιούμορ και τη δύναμη του αρχαίου ελληνικού λόγου, οι μικροί πρωταγωνιστές θα ταξιδέψουν το κοινό σε ένα έργο που, παρά το πέρασμα των αιώνων, παραμένει επίκαιρο, μεταφέροντας μηνύματα ειρήνης, αλληλεγγύης και ελπίδας.
Τη διδασκαλία και την εμψύχωση της θεατρικής ομάδας έχει αναλάβει η θεατρική συγγραφέας, σκηνοθέτις και ηθοποιός Χριστίνα Βεριβάκη.
Στην εξάρθρωση 17 φυτειών κάνναβης με συνολικά 143 δενδρύλλια προχώρησαν οι αστυνομικές αρχές στο Ρέθυμνο, στο πλαίσιο εκτεταμένης επιχείρησης που πραγματοποιήθηκε χθες, 4 Αυγούστου 2026, σε ορεινές περιοχές τριών δήμων του νομού.
Η συντονισμένη αστυνομική επιχείρηση οργανώθηκε από το Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ρεθύμνου, με τη συμμετοχή των Τμημάτων Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου και Μυλοποτάμου καθώς και της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος Ρεθύμνου. Οι έρευνες επικεντρώθηκαν σε δυσπρόσιτες ορεινές περιοχές των Δήμων Ρεθύμνου, Ανωγείων και Μυλοποτάμου, όπου εντοπίστηκαν οι φυτείες.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης εντοπίστηκαν δεκαεπτά φυτείες όπου καλλιεργούνταν επιμελώς συνολικά 143 δενδρύλλια κάνναβης, τα οποία βρίσκονταν στο στάδιο της ανάπτυξης με ύψος έως τρία μέτρα. Τα δενδρύλλια καλλιεργούνταν σε κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους σε δασώδεις και ορεινές περιοχές, με στόχο την αποφυγή εντοπισμού τους.
Σε μία εκ των φυτειών που εντοπίστηκε σε περιοχή του Δήμου Μυλοποτάμου, όπου καλλιεργούνταν εννέα δενδρύλλια κάνναβης, συνελήφθη ένας 38χρονος ημεδαπός ως εμπλεκόμενος στη συγκεκριμένη καλλιέργεια. Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρεθύμνου, ενώ η προανάκριση συνεχίζεται για να διαπιστωθεί ο βαθμός εμπλοκής του στο ευρύτερο κύκλωμα.
Παράλληλα, στο πλαίσιο της ίδιας επιχείρησης, πραγματοποιήθηκε έρευνα σε ποιμνιοστάσιο 48χρονου ημεδαπού, όπου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δύο κυνηγετικά όπλα, γεμιστήρας και καθαριστικά είδη όπλου. Σε βάρος του ιδιοκτήτη του ποιμνιοστασίου σχηματίστηκε δικογραφία για παραβάσεις της νομοθεσίας περί όπλων, ενώ εξετάζεται και τυχόν σύνδεσή του με τις φυτείες κάνναβης.
Από το χώρο των φυτειών κατασχέθηκε πλήθος αντικειμένων και πειστηρίων, τα οποία αποστέλλονται για περαιτέρω εκμετάλλευση και εργαστηριακή ανάλυση. Μεταξύ των κατασχεθέντων περιλαμβάνονται εργαλεία καλλιέργειας, συστήματα άρδευσης και άλλα αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν για την περιποίηση των δενδρυλλίων.
Η προανάκριση για την υπόθεση διενεργείται από το Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ρεθύμνης, ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των λοιπών δραστών που εμπλέκονται στην οργάνωση και λειτουργία του κυκλώματος καλλιέργειας. Οι αστυνομικές αρχές εξετάζουν στοιχεία που αντλήθηκαν από τους χώρους των φυτειών προκειμένου να ταυτοποιηθούν περισσότερα μέλη της εγκληματικής ομάδας.
Η επιχείρηση αποτελεί συνέχεια των συντονισμένων δράσεων της Διεύθυνσης Αστυνομίας Ρεθύμνης για την καταπολέμηση της καλλιέργειας δενδρυλλίων κάνναβης στην ενδοχώρα του νομού, με ιδιαίτερη έμφαση στις ορεινές και δυσπρόσιτες περιοχές όπου εντοπίζονται συχνά παράνομες καλλιέργειες.
Σε κλίμα επισημότητας πραγματοποιήθηκε στις 4 Αυγούστου 2026 η τελετή παράδοσης-παραλαβής της διοίκησης της Αμερικανικής Ευκολίας Ναυτικής Υποστήριξης (NSA) Σούδας, με τον Πλοίαρχο Πάτρικ Ο’Νιλ (Patrick O’Neill) να αναλαμβάνει καθήκοντα από τον απερχόμενο Πλοίαρχο Στίβεν Στήσι (Stephen Steacy). Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η ευρεία εκπροσώπηση της τοπικής εκκλησιαστικής, πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας στην τελετή, σε μια περίοδο κατά την οποία ένα σημαντικό τμήμα της τοπικής κοινωνίας των Χανίων εκφράζει συστηματικά έντονες ενστάσεις και αντιδράσεις για την παρουσία και την επέκταση των αμερικανονατοϊκών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην περιοχή.
Η τελετή αλλαγής διοίκησης και η παρουσία των τοπικών παραγόντων
Στην τελετή που έλαβε χώρα εντός των εγκαταστάσεων της βάσης έδωσαν το «παρών» διακεκριμένοι προσκεκλημένοι, υπογραμμίζοντας τη θεσμική εκπροσώπηση των τοπικών αρχών παρά το κλίμα λαϊκής αμφισβήτησης που καταγράφεται στην τοπική κοινωνία.
Μεταξύ των παρισταμένων ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτος, ο οποίος μάλιστα έδωσε και αναμνηστικό δώρο και ευλόγησε τον απερχόμενο διοικητή των βάσεων, ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων Νικόλαος Καλογερής, ο εκπρόσωπος του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Αρχιπλοίαρχος Αθανάσιος Δούρος, καθώς και ο Αναπληρωτής Επικεφαλής της Αποστολής της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα, Τζόσουα Χακ (Joshua Huck). Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν επίσης εκπρόσωποι των ελληνικών και αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, πολιτικό προσωπικό και οικογένειες των υπηρετούντων.
Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Επιτελάρχης της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων Ευρώπης, Αφρικής και Κεντρικής Διοίκησης, Πλοίαρχος Κρίστοφερ Σβαρτς (Christopher Schwarz), ο οποίος εξήρε τη στρατηγική σημασία της αποστολής της Σούδας και τη συνεργασία με τις ελληνικές αρχές.
Στην ομιλία του, ο Πλοίαρχος Schwarz σημείωσε:
«Πλοίαρχε Steacy, η ηγεσία σας είναι εμφανής στα επιτεύγματα της Σούδας και στη διαρκή συμμαχία που μοιραζόμαστε με τους Έλληνες οικοδεσπότες και ομολόγους μας. Οι προσπάθειές σας ενίσχυσαν άμεσα τη ζωή των στελεχών μας, ενδυνάμωσαν τη σχέση των Αμερικανών με την Ελλάδα και προήγαγαν την αποστολή του Ναυτικού στην περιοχή».
Ο απολογισμός της διετίας Steacy και οι υποδομές στο Μαράθι
Ο απερχόμενος διοικητής, Πλοίαρχος Stephen Steacy, ο οποίος είχε αναλάβει τη διοίκηση τον Αύγουστο του 2024, καθοδήγησε την εγκατάσταση σε μια περίοδο υψηλής επιχειρησιακής έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο. Υπό τη διοίκησή του, η βάση διεξήγαγε συνεχείς αεροπορικές επιχειρήσεις, διαχειρίστηκε σύνθετες επισκέψεις πολεμικών πλοίων και συντόνισε την εφοδιαστική αλυσίδα για την υποστήριξη δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων των εκτάκτων επισκευών στα αεροπλανοφόρα USS Gerald R. Ford (CVN 78) και USS Harry S. Truman (CVN 75).
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ολοκληρώθηκαν σημαντικά έργα υποδομής, όπως η έναρξη λειτουργίας του Κέντρου Εφοδιαστικής Υποστήριξης στο Μαράθι, η δημιουργία εξειδικευμένων εγκαταστάσεων αποθήκευσης και ψύξης στις προβλήτες του ΝΑΤΟ, καθώς και η δημιουργία ενοποιημένης εγκατάστασης της Διοίκησης Συστημάτων Ναυτικού Εφοδιασμού (NAVSUP) με ειδικό κέντρο αλληλογραφίας. Παράλληλα, τέθηκαν οι βάσεις για το νέο Κέντρο Διακομιδής (Joint Mobility Processing Center), έκτασης 95.000 τετραγωνικών ποδών, το οποίο σχεδιάστηκε για τη διακίνηση άνω των 30.000 επιβατών ετησίως.
Στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του, ο Πλοίαρχος Steacy υπογράμμισε:
«Αναλογιζόμενος τα τελευταία δύο χρόνια, είμαι εξαιρετικά υπερήφανος για την αφοσίωση που επέδειξε η ομάδα της Σούδας στην υποστήριξη του Στόλου και των συμμάχων μας… Εξίσου ζωτική για την αποστολή μας είναι η συμμαχία μας με την Ελλάδα. Δεν μοιραζόμαστε απλώς μια συνοριακή γραμμή, λειτουργούμε ως μια ολοκληρωμένη ομάδα. Ήταν τιμή μου να ηγηθώ αυτής της ικανής ομάδας για την υποστήριξη της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή».
Κατά την ίδια περίοδο, η βάση απέσπασε σειρά επαγγελματικών διακρίσεων, όπως το βραβείο NEX Bingham 2024, το βραβείο NGIS Zumwalt, το βραβείο Retention Excellence 2025, ενώ οι Δυνάμεις Ασφαλείας της εγκατάστασης ανακηρύχθηκαν Δύναμη Ασφαλείας της Χρονιάς για το 2026 στην κατηγορία των μικρών εγκαταστάσεων.
Ο νέος διοικητής Patrick O’Neill και η επιχειρησιακή συνέχεια
Ο νέος διοικητής, Πλοίαρχος Patrick O’Neill, ιπτάμενος του Ναυτικού με καταγωγή από τη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, ανέλαβε τη διοίκηση προερχόμενος από τη Διοίκηση Κεντρικών Ναυτικών Δυνάμεων των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, όπου υπηρέτησε ως Διευθυντής Τρεχουσών και Μελλοντικών Επιχειρήσεων στον 5ο Στόλο.
Αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του, ο Πλοίαρχος O’Neill δήλωσε:
«Η οικογένειά μου κι εγώ είμαστε ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι που συνεχίζουμε την παρακαταθήκη της ομάδας εδώ στη Σούδα και που θα ζήσουμε μαζί με τους Έλληνες συμμάχους μας σε αυτή τη γη που είναι πλούσια σε ιστορία. Η αποστολή μας είναι διαρκής. Θα διατηρήσουμε τις επιχειρήσεις των Συμμαχικών δυνάμεων, των Κοινών Δυνάμεων των ΗΠΑ και του Υπουργείου Άμυνας. Επιπλέον, θα υποδεχθούμε κάθε στέλεχος των ενόπλων δυνάμεων και συνεργάτη στη Σούδα με την πιο θερμή φιλοξενία και υπηρεσίες υψηλής ποιότητας, όπως αποδεικνύουν οι Έλληνες εταίροι μας».
Ο κομβικός ρόλος στις επιχειρήσεις της Μέσης Ανατολής και οι λαϊκές αντιδράσεις στα Χανιά
Η αλλαγή διοίκησης στη Σούδα πραγματοποιείται σε μια συγκυρία κατά την οποία ο στρατηγικός ρόλος της βάσης αποκτά κομβική σημασία για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Ως επιχειρησιακή υποδομή της Διοίκησης Ευρώπης, Αφρικής και Κεντρικής Διοίκησης (CENTCOM), η Σούδα αποτελεί κρίσιμο ορμητήριο και σταθμό ανεφοδιασμού για τις ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις που εμπλέκονται στις εξελίξεις στο Ισραήλ, καθώς και στις επιχειρήσεις αποτροπής και επιτήρησης που συνδέονται με την ένταση απέναντι στο Ιράν.
Αυτός ο ενισχυμένος επιχειρησιακός ρόλος της βάσης αποτελεί παράλληλα την αιχμή του δόρατος για τις έντονες κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις στα Χανιά. Πληθώρα τοπικών φορέων, εργατικών σωματείων, φοιτητικών συλλόγων και αντιπολεμικών συλλογικοτήτων διοργανώνουν συχνά μαζικές διαδηλώσεις και πορείες διαμαρτυρίας στους δρόμους της πόλης. Οι διαδηλωτές καταγγέλλουν τη μετατροπή της περιοχής σε πολεμικό ορμητήριο, ζητούν την απεμπλοκή της χώρας από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή και εκφράζουν την εναντίωσή τους στη διαρκή παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στο νησί.
Ο Boy George καταδίκασε το Bandcamp επειδή αφαίρεσε το νέο του φιλοϊσραηλινό σίνγκλ, «We Will Dance Again», το οποίο δημιούργησε με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης (AI).
Το κομμάτι, το οποίο ο τραγουδιστής των Culture Club κοινοποίησε ολόκληρο στις 26 Ιουλίου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παραμένει μη διαθέσιμο για αναπαραγωγή στο Spotify και δεν είναι πλέον διαθέσιμο για αγορά στο Bandcamp.
Η ιστοσελίδα του τραγουδιού ανακατευθύνει τώρα σε ένα μήνυμα που γράφει: «Λυπούμαστε, αυτό το περιεχόμενο δεν βρίσκεται εδώ. Παρακαλούμε ξεκινήστε από την αρχή και σίγουρα θα βρείτε αυτό που ψάχνετε.»
Μιλώντας στο Instagram στις 3 Αυγούστου, σε ένα Reel με λεζάντα «Bandcamp What a bunch of c^^^s!», δήλωσε: «Γεια σε όλους, το δράμα συνεχίζεται. Δυστυχώς, το Bandcamp αφαίρεσε το προφίλ μου, οπότε όποιος προσπαθεί να αποκτήσει ένα αντίγραφο του “We Will Dance Again” θα πρέπει απλώς να περιμένει μέχρι να το ηχογραφήσω και να βρω έναν τρόπο να το κυκλοφορήσω.»
Ο ποπ στάρ συνέχισε: «Επίσης, έχουν πάρει χρήματα, οπότε ας ελπίσουμε ότι το Bandcamp θα τα επιστρέψει. Είναι πολύ απογοητευτικό και προφανώς, ξέρετε, αν έχετε ήδη το κομμάτι, κάντε βίντεο, παίξτε το στο διαδίκτυο, παίξτε το παντού, απλώς κάντε το να ακουστεί.»
Αυτό συμβαίνει αφού ο Boy George είχε δημοσιεύσει μια σειρά από συνδέσμους προς το προφίλ του στο Bandcamp στο X στις 2 Αυγούστου, πριν ο λογαριασμός του πάψει να είναι ορατός.
Το Bandcamp δεν έχει εκδώσει ακόμη επίσημη ανακοίνωση, αλλά τον Ιανουάριο επιβεβαίωσε ότι διαθέτει αυστηρή πολιτική κατά της τεχνητής νοημοσύνης (no-AI) στην πλατφόρμα, την οποία το «We Will Dance Again» θα παραβίαζε.
Η πλατφόρμα είχε δηλώσει προηγουμένως: «Μουσική και ήχος που παράγονται εξ ολοκλήρου ή σε σημαντικό βαθμό από AI δεν επιτρέπονται στο Bandcamp.»
Δεύτερον, συνέχιζε: «Οποιαδήποτε χρήση εργαλείων AI για την υποδυόμενη αναπαράσταση άλλων καλλιτεχνών ή στυλ απαγορεύεται αυστηρά σύμφωνα με τις υπάρχουσες πολιτικές μας που απαγορεύουν την προσωποπροσωπία και την παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας.»
Την περασμένη εβδομάδα, ο Boy George παραδέχτηκε τη χρήση AI στο κομμάτι, γράφοντας στο Threads: «Το τραγούδι δημιουργήθηκε με τη χρήση AI. Το αποκαλώ “AI για καλό σκοπό”. Ειλικρινά, θα δυσκολευόμουν να το γράψω αυτό με έναν άνθρωπο!»
Επομένως, αυτό πιθανότατα εξηγεί τον αποκλεισμό του από το Bandcamp παρά το φιλοϊσραηλινό θέμα και τους στίχους όπως: «Εσείς λέτε γενοκτονία, εγώ λέω πόλεμος, Όταν δέχεσαι επίθεση, γι’ αυτό υπάρχει ο στρατός.»
Εν μέσω των αντιδράσεων για το «We Will Dance Again», ο Boy George αποσύρθηκε από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στο Jesus Christ Superstar στο Γουέστ Εντ. Οι εμφανίσεις του ως Βασιλιάς Ηρώδης στο London Palladium επρόκειτο να ξεκινήσουν σήμερα (3 Αυγούστου).
Έχει επίσης διακόψει τη συνεργασία του με τον επί χρόνια μάνατζερ της εταιρείας του BGP, Τόνι Πόντιους (Tony Pontius), λόγω του «We Will Dance Again», εξηγώντας: «Ήθελα να κυκλοφορήσω το “We Will Dance Again”, αλλά εκείνος [ο Πόντιους] ήταν κατηγορηματικός και είπε: “Δεν θέλω να έχω καμία σχέση με αυτό το τραγούδι”, κι εγώ απάντησα: “εντάξει, τελειώσαμε”».
Ο τραγουδιστής πρόσθεσε: «Όταν κάποιος είναι άνανδρος, πραγματικά δεν πονάει να πεις αντίο. Η πίστη μου στην ανθρωπότητα δεν θα μειωθεί και η αλήθεια θα νικάει πάντα. Θα το κυκλοφορήσω!»
Με εκτενή ανακοίνωσή της, η Κατάληψη Rosa Nera τοποθετείται δημόσια απέναντι στις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν τον Λόφο Καστέλι στο παλιό λιμάνι των Χανίων, χαιρετίζοντας την ακύρωση των σχεδίων τουριστικής αξιοποίησης των ιστορικών κτιρίων ιδιοκτησίας του Πολυτεχνείου Κρήτης από την εταιρεία Belvedere.
Στο κείμενο της παρέμβασής της, η συλλογικότητα αποτιμά τη ματαίωση του ξενοδοχειακού εγχειρήματος ως αποτέλεσμα της πολυετούς κινητοποίησης της τοπικής κοινωνίας, ενώ παράλληλα αποτυπώνει τη βούλησή της να δείξει πως “το κτήριο της κατάληψης Rosa Nera αξιοποιείται με τον πιο ανοιχτό και δημιουργικό τρόπο που θα μπορούσε”.
Στην ανακοίνωσή της, η Rosa Nera σχολιάζει την ολοκλήρωση της προσπάθειας μετατροπής των κτιρίων σε ξενοδοχειακή μονάδα, κάνοντας λόγο για αποχώρηση της εταιρείας ισραηλινών συμφερόντων Belvedere και για την αποτροπή ενός σχεδίου που, σύμφωνα με την ίδια, θα μετέτρεπε τα Χανιά σε τουριστικό θεματικό πάρκο. Στο στόχαστρο της κριτικής της τίθενται οι επιλογές της διοίκησης του Πολυτεχνείου Κρήτης, με αναφορές στον πρώην πρύτανη και πρώην υφυπουργό, καθώς και σε εργολάβους, αρχιτέκτονες και ακαδημαϊκούς που υποστήριξαν την εκκένωση του κτιρίου τον Σεπτέμβριο του 2020.
Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά στο κείμενο της κατάληψης:
«Μαζί με την εταιρεία-φάντασμα ισραηλινών συμφερόντων, αποχαιρετούμε και ένα πολυεθνικό, κυβερνητικό εγχείρημα ιδιωτικοποίησης, περίφραξης και καταστολής μεγάλου κεφαλαιοκρατικού μεγέθους που θα μετέτρεπε και με τη βούλα τα Χανιά σε πόλη-φάντασμα, ως τουριστικό θεματικό πάρκο. Γιατί η Rosa Nera μπορεί να μη γίνει ξενοδοχείο, όλη η υπόλοιπη πόλη όμως είναι».
Διαβάστε τι αναφέρεται αναλυτικά ΕΔΩ:
ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ. ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ
Η Κατάληψη Rosa Nera αποχαιρετά την Belvedere με συγκίνηση και ανεμίζοντας από τα τείχη του λόφου γιγαντομαντιλάκι κεντητό με κρόσσια.
Μαζί με την εταιρεία-φάντασμα ισραηλινών συμφερόντων, αποχαιρετούμε και ένα πολυεθνικό, κυβερνητικό εγχείρημα ιδιωτικοποίησης, περίφραξης και καταστολής μεγάλου κεφαλαιοκρατικού μεγέθους που θα μετέτρεπε και με τη βούλα τα Χανιά σε πόλη-φάντασμα, ως τουριστικό θεματικό πάρκο. Γιατί η Rosa Nera μπορεί να μη γίνει ξενοδοχείο, όλη η υπόλοιπη πόλη όμως είναι.
Ο ελεύθερος δημόσιος και κινηματικός χώρος και το μεγάλης σημασίας αρχαιολογικό παλίμψηστο θα ήταν τώρα μονοπάτι για την πισίνα, ενώ η αυλή των μαύρων ρόδων σημείο συνάντησης των τουριστικών βαν για μεγαλοτουρίστες και στελέχη κυβερνήσεων, όπως το είχε οραματιστεί ο πρώην πρύτανης και πρώην υφυπουργός. Τα θερμά μας συλλυπητήρια λοιπόν και σε εκείνους τους εργολάβους, αρχιτέκτονες και ακαδημαϊκούς που ανοίγανε σαμπάνιες κατά την εκκένωση της Ρόζας τον Σεπτέμβρη του 2020.
Από την άλλη, όμως…
Μια πολύ μεγάλη αγκαλιά σε όλους τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν, μαζί ή διακριτά από την Rosa Nera, αλλά πάντα μέσα από την οργανωμένη συλλογική δράση των τοπικών κινημάτων, ενάντια στην περίφραξη του λόφου Καστέλι. Θέλουμε να αγκαλιάσουμε και να μιλήσουμε για τους ανθρώπους των συλλογικοτήτων της αναρχίας και της αριστεράς, των φοιτητικών κοινοτήτων, κάποιων ασυμβίβαστων συντακτικών ομάδων του τοπικού τύπου, των πολιτικών πρωτοβουλιών και των εργατικών, επιστημονικών και εκπαιδευτικών σωματείων, των θεατρικών, μουσικών και εικαστικών ομάδων που ενέπνευσαν την πόλη με τις ανήσυχες δημιουργίες τους, μακριά από οποιαδήποτε τουριστική, ανορθολογική ή κομματική εργαλειοποίηση του αγώνα.
Ίσως να είναι μια μικρή και προσωρινή νίκη, μπροστά στα διεθνή και τοπικά κοινωνικά προβλήματα και τα κρατικά εγκλήματα, είναι όμως σημαντική, καθώς μας θυμίζει ότι μέσα από τη σύνθεση της συλλογικής δράσης και της συλλογικής ζωής, μπορούμε να ανακόψουμε τα σχέδια του κεφαλαίου. Να θυμίσουμε όμως, σε όλους εκείνους τους συντρόφους και συντρόφισσες που βρεθήκαμε μαζί στα μονοπάτια του αγώνα, ότι η δίψα του κεφαλαίου για αξιοποίηση δεν κοπάζει.
Αμέσως μετά την ανακοίνωση της απόφασης του Πολυτεχνείου, διάφοροι φορείς και παρατάξεις έτρεξαν να βάλουν στο τραπέζι τις ιδέες τους για την «αξιοποίηση» του κτηρίου. Είμαστε εδώ, καθημερινά, μέσα από την πολιτική μας δράση, μέσα από τη συλλογική στέγη, τις θεατρικές ομάδες, τη βιβλιοθήκη, τις προβολές, τις συναυλίες και τις τόσες άλλες δομές που έχουν λειτουργήσει στο παρελθόν και θα λειτουργήσουν στο μέλλον, για να δείξουμε πως το κτήριο της κατάληψης Rosa Nera αξιοποιείται με τον πιο ανοιχτό και δημιουργικό τρόπο που θα μπορούσε. Το τέρας μπορεί να μην κατάφερε να τραφεί με το ξενοδοχείο, αλλά θα ψάξει άλλους τρόπους περίφραξης. Η χαρά της νίκης ας μας πεισμώσει για να συνεχίσουμε αυτόν τον όμορφο αγώνα.
Αλλά κυρίως, είναι μια σημαντική αξιακή και πολιτική δικαίωση για όλους τους ελευθεριακούς, αναρχικούς και αυτόνομους ή ανένταχτους. Τ,ους ανθρώπους που αγωνίστηκαν μέσα από την ίδια την Κατάληψη Rosa Nera, εκείνους που ‘φύγαν και εκείνους που ‘μείναν.
Και, πρωτίστως, για τους ανθρώπους που μας λείπουν πάντα αλλά η δράση μας συνομιλεί καθημερινά μαζί τους. Τον Βαρδή Τσουρή, την Αλεξάνδρα Περιστεράκη, τον Marc Tomsin, τον Γιάννη Κτιστάκη (Ο λιστής). Είναι πάντα εδώ!
Θα συνεχίσουμε να οργανωνόμαστε οριζόντια και αμεσοδημοκρατικά σε μια σειρά δύσκολων αγώνων ώστε να αλλάξουν οι πεποιθήσεις, οι δικές μας και των άλλων για το τι θα θεωρείται το δίκαιο, το συλλογικά και ατομικά ωφέλιμο. Αρκεί άλλωστε να σκεφτεί κανείς πως και γιατί πολλοί άνθρωποι από όσους σήμερα πανηγυρίζουν για την αποχώρηση της Belvedere διατράνωναν κάποτε το δικαίωμα του Πολυτεχνείου στο «επιχειρείν» και στο να «αξιοποιήσει» όπως αυτό θέλει την περιουσία του, μέσα από την ξενοδοχοποίηση.
Αξιοποίηση η οποία εν τέλει θα κοστίσει στο Πολυτεχνείο αρκετές χιλιάδες ευρώ εξ αιτίας της αποζημίωσης στην Belvedere. Αυτή είναι η αξία της συλλογικής μας δράσης και του λόγου (και όχι του λόφου) που αλλάζει τις αξίες σε όλα τα πεδία, είτε μιλάμε για κάποιο λόφο, είτε για την ταξική πάλη και τον αντιφασισμό.
Αν μας ρωτάτε για το μέλλον, θα σας πούμε πως το μέλλον είναι ευτυχώς απρόβλεπτο και δεν έχουμε παρά να συνεχίσουμε να βαδίζουμε ρωτώντας.
Η Κατάληψη Rosa Nera έχει όλους τους λόγους να συνεχίσει να είναι ένας αντιφασιστικός, ελευθεριακός, διαρκής και αυτοοργανωμένος θεσμός υποστήριξης των τοπικών κινημάτων.
Να συνεχίσει την προσπάθεια να μάθει μαζί με όσες αγωνίζονται, συνελευσιάζονται, συγκρούονται, συνδιαμορφώνουν, εξεγείρονται, αποτυγχάνουν καλύτερα και οργανώνουν τη σκέψη και τη ζωή τους ενάντια στις καπιταλιστικές και παγιωμένες συντηρητικές πεποιθήσεις για την πολιτική συμμετοχή, την ανθρώπινη μετακίνηση, το εμπόρευμα, τη διαφορετικότητα, τον δημόσιο χώρο, την ταξική πάλη, τον αντισεξισμό, το περιβάλλον και την τέχνη.
Όπως και θα συνεχίσει να διεκδικεί μια αυλή ως ελεύθερο δημόσιο χώρο κοινωνικοποίησης για τον κοινωνικά αποκλεισμένο πληθυσμό της πόλης που περιθωριοποιείται για ταξικούς, κοινωνικούς, οικονομικούς λόγους ή απλά επειδή είναι μετανάστριες και πρόσφυγες.
Χρειάστηκε να περάσουν τέσσερα εικοσιτετράωρα από τη μεταναστευτική κρίση στη Θέουτα -τον ισπανικό θύλακα στα βορειοαφρικανικά παράλια-, μέχρι οι αρχές στο Μαρόκο να πάρουν θέση, ενόσω δεκάδες πτώματα ξεβράζονταν στις ακτές.
«Διάφοροι αλληλένδετοι παράγοντες» ευθύνονταν, σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών στο Ραμπάτ.
«Η κακόβουλη χειραγώγηση του ψηφιακού χώρου, η διάδοση παραπληροφόρησης, ο ρόλος των δικτύων διακινητών και η παρερμηνεία νομικών και διοικητικών πληροφοριών» ήταν αυτοί που ανέφερε.
Η μαροκινή αφήγηση των γεγονότων στη Θέουτα ευθυγραμμίστηκε με αυτή της ισπανικής κυβέρνησης.
Ο πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ είχε ήδη κατηγορήσει «μαφίες διακινητών», που διέδωσαν σκόπιμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ψευδείς πληροφορίες ότι τα σύνορα προς τη Θέουτα ήταν ανοιχτά.
Ήταν μια παραπλάνηση -επεσήμαναν Μαδρίτη και Ραμπάτ- ως προς την πρόσφατη απόφαση του ισπανικού Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Απαγόρευσε την άμεση απέλαση όσων μεταναστών φτάνουν σε ισπανικό έδαφος κολυμπώντας.
Δεν απέκλεισε, ωστόσο, τις επιστροφές με ταχείες διαδικασίες…
Πηγές των ισπανικών υπηρεσιών πληροφοριών που επικαλείται η εφημερίδα El País αναφέρουν, η μαζική εισροή χιλιάδων παράτυπων μεταναστών στη Θέουτα δεν σχεδιάστηκε από το Μαρόκο.
Παρ’ όλα αυτά, προσθέτουν, όταν οι αρχές του βορειοαφρικανικού κράτους αντιλήφθηκαν το πλήθος που κατευθυνόταν προς τα σύνορα, δεν τους σταμάτησαν.
Αυτή τη φορά δεν επρόκειτο για παράτυπους μετανάστες από χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, αλλά πρωτίστως για νέους Μαροκινούς.
Έφτασαν με αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες, φορτηγά ή πεζοί κοντά στα σύνορα και, στη συνέχεια, οι περισσότεροι έφτασαν στη Θέουτα κολυμπώντας, πιστεύοντας ότι θα μπορούσαν να ταξιδέψουν από εκεί στην ηπειρωτική Ισπανία.
Αντί αυτού, οι περισσότεροι έχουν πλέον επιστραφεί από τις ισπανικές αρχές στο Μαρόκο.
Πολλοί ανέφεραν σε ΜΜΕ ότι το έκαναν οικειοθελώς, καθώς είχαν φάει ελάχιστα από τότε που έφτασαν στη Θέουτα.
Θρηνούν τη χαμένη «ευκαιρία μιας ζωής», λέει ένας νεαρός Μαροκινός.
«Δεν υπάρχουν λύσεις», τόνισε στη «Le Monde».
«Μας είπαν να σπουδάσουμε, αλλά παραμένουμε εγκλωβισμένοι. Αγαπάμε τη χώρα μας, αλλά είναι ένα αδιέξοδο».
Μια σκληρή πραγματικότητα για τους νέους στο Μαρόκο
Σε αντίθεση με την εικόνα ανάπτυξης και προόδου που προβάλλει η συνταγματική μοναρχία στο Μαρόκο, κάνοντας λόγο για οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που άλλαξαν τη χώρα, το ένα τρίτο των νέων της είναι άνεργοι.
Αισθάνονται εγκλωβισμένοι ανάμεσα στην υπόσχεση του εκσυγχρονισμού και σε μια σκληρή πραγματικότητα.
Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι, κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, το Μαρόκο κατέγραψε ανάπτυξη 4,6%, το ποσοστό ανεργίας στις τάξεις των νέων ηλικίας 15-24 ετών ήταν στο 29,2%, έναντι 10,8% στο σύνολο του ενεργού πληθυσμού.
Στα αστικά κέντρα, φτάνει σε ακόμη υψηλότερα ποσοστά για αυτή την ηλικιακή κατηγορία, πέριξ του 35%, ενώ η πλειονότητα όσων νέων έχουν απασχόληση είναι στην άτυπη οικονομία.
Περίπου 1 στους 4 ανήκει στην κατηγορία NEET (εκτός εκπαίδευσης, απασχόλησης ή κατάρτισης), με τις νεαρές γυναίκες να πλήττονται δυσανάλογα λόγω κοινωνικών στερεοτύπων.
Όμως το πρόβλημα επεκτείνεται και στους πτυχιούχους: το 19% δεν είχε το 2025 εργασία.
Το χάσμα είναι βαθύτερο στις υποβαθμισμένες αγροτικές περιοχές, όπου είναι πολύ περιορισμένη η πρόσβαση σε ποιοτική δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά και σε βασικές υπηρεσίες υγείας, γεγονός που διαιωνίζει την ακραία φτώχεια.
Η απελπισία χιλιάδων νέων Μαροκινών εκφράστηκε με οργισμένες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις το περασμένο φθινόπωρο.
Οργανώθηκαν μέσω των social media από το κίνημα «Gen Z 212» (ο αριθμός αναφέρεται στον διεθνή τηλεφωνικό κωδικό της χώρας).
Ζητούσαν δωρεάν και ποιοτική δημόσια υγεία, μεταρρύθμιση στην παιδεία, καταπολέμηση της ανεργίας, μείωση του κόστους ζωής και προσιτή στέγαση.
Κατήγγειλαν την κυβέρνηση για αδιαφορία και διαφθορά, με σπατάλες δισεκατομμυρίων σε έργα βιτρίνας και επενδύσεις για το Μουντιάλ 2030, που συνδιοργανώνουν το Μαρόκο, η Ισπανία και η Πορτογαλία.
Η απάντηση των αρχών ήταν ιδιαίτερα σκληρή, με βίαιη καταστολή, την οποία καταδίκασαν διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
«Χώρα δύο ταχυτήτων»
«Δεν είναι αποδεκτό για το Μαρόκο, ούτε σήμερα ούτε στο μέλλον, να είναι μια χώρα δύο ταχυτήτων», είχε πει ο βασιλιάς του Μαρόκου, Μοχάμεντ ΣΤ’, στον περσινό Λόγο του Θρόνου: το ετήσιο διάγγελμα με αφορμή την επέτειο ενθρόνισής του, κατά το οποίο θέτει τις πολιτικές προτεραιότητες της χώρας.
Ήταν μια σπάνια επίσημη παραδοχή για τις μεγάλες ανισότητες.
Δύο μήνες μετά, η εγχώρια Gen Ζ είχε επαναστατήσει.
Στη φετινή ομιλία του, στις 29 Ιουλίου, ο Μαροκινός μονάρχης μίλησε για «μια κομβική στιγμή στην ανάπτυξη του έθνους μας», όπου «η εμπιστοσύνη και η αισιοδοξία πρέπει να υπερισχύσουν της απελπισίας και της απογοήτευσης».
Ενόψει των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου, τόνισε ότι προσδοκά έναν «νέο κύκλο ανάπτυξης» και «τη συνέχιση της εφαρμογής σημαντικών έργων και μεταρρυθμίσεων».
Μοναδικό μέλημά του, υπογράμμισε, είναι να υπηρετεί τη χώρα και τον λαό του «και να δώσω τη δυνατότητα σε όλους τους Μαροκινούς να ζήσουν μια ελεύθερη, αξιοπρεπή ζωή».
Την επομένη, η Θέουτα είχε πλημμυρίσει με δεκάδες χιλιάδες παράτυπους μετανάστες, κυρίως νέους από το Μαρόκο, σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.
Στη συντριπτική πλειονότητα, έχουν πια επιστρέψει στο Μαρόκο.
Αλλά η επιστροφή ήταν εκ των πραγμάτων αναγκαστική.
Η απογοήτευσή τους από την καθημερινότητα στην πατρίδα τους και η έλλειψη προοπτικής έχει οδηγήσει σε βαθιά δυσπιστία απέναντι στα κόμματα και τους πολιτικούς θεσμούς.
Αντί να ψηφίσουν στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, προτιμούν να μεταναστεύσουν από μια χώρα, που παρεμπιπτόντως λαμβάνει κατά μέσο όρο περίπου 100 εκατομμύρια ευρώ ετησίως από τις Βρυξέλλες και τη Μαδρίτη για την ασφάλεια των συνόρων, ενώ έχει βρεθεί στο επίκεντρο των ερευνών για το σκάνδαλο Qatargate.
Όσο για τις ομάδες κοινωνικής δικτύωσης, που φέρονται να πυροδότησαν την τελευταία μεταναστευτική κρίση;
