21.8 C
Chania
Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου, 2026

Φαράγγι της Σαμαριάς: Διευκρινίσεις Ν. Καλογερή για το πλαίσιο λειτουργίας — «Ουδέποτε ενέκρινε η Περιφέρεια το Επιχειρησιακό Σχέδιο του ΟΦΥΠΕΚΑ»

Σε δημόσια παρέμβαση σχετικά με τους όρους λειτουργίας και τις αποφάσεις που αφορούν το άνοιγμα ή το κλείσιμο του Φαραγγιού της Σαμαριάς προχώρησε ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων, Νίκος Καλογερής.

Θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη θέσπισης ενός σαφούς, ορθολογικού και σταθερού πλαισίου κανόνων, ο κ. Καλογερής ξεκαθαρίζει ότι η Περιφέρεια Κρήτης δεν έχει εγκρίνει το Επιχειρησιακό Σχέδιο του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ), ενώ παράλληλα αναλαμβάνει πρωτοβουλία για τη σύγκληση έκτακτης σύσκεψης με τους εμπλεκόμενους Δήμους και τον Φορέα.

Η αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων και οι αναφορές στις αποφάσεις

Στην τοποθέτησή του, ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων υπογραμμίζει την παγκόσμια σημασία του μνημείου, επισημαίνοντας ότι η προστασία και η ασφάλεια εργαζομένων και επισκεπτών αποτελούν αυτονόητη προτεραιότητα, η οποία ωστόσο πρέπει να συνδυάζεται με τη συνεπή εφαρμογή ορθολογικών κανόνων.

Παράλληλα, ο κ. Καλογερής σπεύδει να αποσαφηνίσει το τοπίο όσον αφορά τις διοικητικές εγκρίσεις και τις δημόσιες ανακοινώσεις που εκδίδονται κατά καιρούς:

«Η Περιφέρεια Κρήτης ουδέποτε ενέκρινε το Επιχειρησιακό Σχέδιο του ΟΦΥΠΕΚΑ για τη λειτουργία του Φαραγγιού. Για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να γίνεται αναφορά, στις ανακοινώσεις περί ανοίγματος ή κλεισίματός του, ότι οι σχετικές αποφάσεις λαμβάνονται βάσει ορίων που έχουν εγκριθεί από την Αντιπεριφέρεια Χανίων».

Επανεξέταση των όρων λειτουργίας και οικονομική διάσταση

Αναφερόμενος στη συσσωρευμένη εμπειρία των τελευταίων ετών, ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων σημειώνει ότι οι υφιστάμενοι όροι λειτουργίας, καθώς και η εφαρμογή τους, χρήζουν επανεξέτασης. Όπως εξηγεί, η πρόθεση της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι η απομείωση των μέτρων προστασίας, αλλά η αποφυγή αποφάσεων που οδηγούν σε αδικαιολόγητη παύση της δραστηριότητας στο εμβληματικό φυσικό μνημείο.

Περιγράφοντας τον στόχο της παρέμβασης, ο κ. Καλογερής επισημαίνει:

«Στόχος μας δεν είναι η χαλάρωση των μέτρων ασφαλείας, αλλά η θέσπιση ενός πλαισίου που θα προστατεύει αποτελεσματικά τους ανθρώπους, χωρίς να οδηγεί σε αδικαιολόγητα κλεισίματα ενός εμβληματικού φυσικού μνημείου, που η διάσχισή του για αρκετούς επισκέπτες της Κρήτης, αποτελεί όνειρο ζωής».

Ταυτόχρονα, ο κ. Καλογερής κάνει ειδική αναφορά στις σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις που προκαλούνται από τα απρόβλεπτα κλεισίματα στις τοπικές κοινωνίες, υπογραμμίζοντας ότι δεν πρέπει να αγνοούνται οι συνέπειες για τους κατοίκους και τις επιχειρήσεις των δυσπρόσιτων αυτών περιοχών.

Σύγκληση σύσκεψης με τους Δήμους Σφακίων, Πλατανιά και τον ΟΦΥΠΕΚΑ

Προκειμένου να ξεπεραστούν τις αγκυλώσεις και να διαμορφωθεί μια κοινά αποδεκτή στρατηγική, ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων απηύθυνε πρόσκληση για τη διεξαγωγή σύσκεψης με τη συμμετοχή των Δήμων Σφακίων και Πλατανιά, καθώς και των εκπροσώπων του ΟΦΥΠΕΚΑ.

Αντικείμενο της συνάντησης θα αποτελέσει η αξιοποίηση της εμπειρίας των τελευταίων ετών, με σκοπό τη διαμόρφωση ενός λειτουργικότερου και δικαιότερου πλαισίου. Όπως καταλήγει ο κ. Καλογερής, μοναδικός γνώμονας της πρωτοβουλίας αυτής παραμένει η ασφάλεια των διερχόμενων και η εύρυθμη λειτουργία του Φαραγγιού της Σαμαριάς.

Παρουσία Μάγδας Φύσσα και εκατοντάδων Χανιωτών η παράσταση “Δεκαοχτώ Ενάτου” για τη δολοφονία του Π. Φύσσα – Μ. Φύσσα: “Να σώσουμε τη νεολαία. Αυτός είναι ο σκοπός”

Εκατοντάδες γονείς, φοιτητές, μαθητές, εργαζόμενοι, άνθρωποι όλων των ηλικιών παρακολούθησαν το βράδυ της Παρασκευής στα Χανιά, στο θεατράκι των Λενταριανών, την παράσταση «Δεκαοχτώ Ενάτου», που διοργάνωση η Ένωση Γονέων και Κηδεμόνων του δήμου Χανίων.

Η Δώρα Χρυσικού ενσάρκωσε τη «Δάφνη», την αυτόπτη μάρτυρα της φριχτής δολοφονίας του Παύλου Φύσσα που λογαριάζεται με τον φόβο και τον υπερβαίνει, σε έναν  συγκλονιστικό και καθηλωτικό μονόλογο.

Τη βραδιά άνοιξε με χαιρετισμό ο πρόεδρος της Ένωσης, Σταμάτης Μαμμάκας, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε:

“Θεωρούμε ότι ο ρόλος μας δεν περιορίζεται μόνο στα στενά όρια των καθημερινών πρακτικών αναγκών ενός σχολείου. Έχουμε χρέος να ανοίγουμε παράθυρα στον πολιτισμό, στη σκέψη και κυρίως στην ιστορική μνήμη των παιδιών και της κοινωνίας μας”

Ως Ένωση Γονέων, επιλέξαμε να φέρουμε αυτή την παράσταση κοντά σας, γιατί η ιστορία αυτή μας αφορά άμεσα. Μας αφορά, επειδή η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής δεν περιορίστηκε στους δρόμους. Για χρόνια, επιχείρησε μεθοδικά και ύπουλα να εισχωρήσει εκεί που χτυπά η καρδιά του μέλλοντός μας: στους χώρους της εκπαίδευσης, στα σχολεία των παιδιών μας.

Βλέπουμε όλοι μας τις προσπάθειες να φυτευτεί το δηλητήριο του εθνικισμού, του ρατσισμού και του μίσους στις σχολικές αυλές. Θυμόμαστε τις επιθέσεις σε προσφυγόπουλα, τα περιστατικά στη Σταυρούπολη, τον εκφοβισμό μαθητών που διέφεραν, τις απόπειρες να μετατραπούν τα σχολεία σε πεδία στρατολόγησης για τα τάγματα εφόδου τους. Ήθελαν να μετατρέψουν τον φυσικό χώρο της γνώσης, της αλληλεγγύης και της συνύπαρξης, σε ένα εκκολαπτήριο βίας και μισαλλοδοξίας.  Η εμφάνιση φασιστικών _ εγκληματικών οργανώσεων δεν είναι τυχαίο γεγονός. Είναι η φυσική συνέπεια, η προέκταση της αντιδραστικής πολιτικής που ασκείται ενάντια στο λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, την ΕΕ και χρησιμοποιείται ταυτόχρονα από τους ίδιους ως άλλοθι για την τρομοκρατική τους πολιτική.

Η δολοφονική δράση της Χρυσής Αυγής, οι θρασύδειλοι δολοφόνοι του Παύλου Φύσσα, οι φασίστες έχουν στόχο να τρομοκρατήσουν όλους όσους σηκώνουν κεφάλι και διεκδικούν σταθερή και μόνιμη εργασία υγεία παιδεία, πρόνοια, ασφάλιση, μισθούς συντάξεις κ.α. … Το σύστημα πότε τους αμολάει και πότε τους μαζεύει, ανάλογα με τα συμφέροντα του.

Απέναντι σε αυτή την απειλή, οι Σύλλογοι Γονέων δεν μείναμε —και δεν πρέπει ποτέ να μείνουμε— θεατές.

Οι Σύλλογοι Γονέων γινόμαστε η ασπίδα των σχολείων μας. Διοργανώνουμε πρωτοβουλίες, ανοίγουμε την αγκαλιά μας σε κάθε παιδί χωρίς διακρίσεις, στηρίζουμε τους εκπαιδευτικούς που δέχονταν πιέσεις και ξεκαθαρίζουμε ότι στις γειτονιές μας δεν υπάρχει χώρος για τον φόβο. Απομονώνουμε τη ρητορική του μίσους μέσα από τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη. Δείχνουμε στα παιδιά μας στην πράξη τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.

Η δικαστική καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματικής οργάνωσης ήταν μια μεγάλη νίκη του κινήματος. Όμως, η μάχη με τις ιδέες τους, με το “αυγό του φιδιού” που προσπαθεί πάντα να ξαναγεννηθεί στις δύσκολες εποχές, είναι καθημερινή και διαρκής. Τα σχολεία μας πρέπει να παραμείνουν ζώνες ελεύθερες από τον φασισμό.

Γι’ αυτό είμαστε εδώ απόψε. Το θέατρο γίνεται το δικό μας εργαλείο μνήμης και αφύπνισης. Η παράσταση «18/9» μας θυμίζει ότι η απάθεια, η σιωπή είναι ο καλύτερος σύμμαχος του εγκλήματος. Μας καλεί να μην κοιτάμε από την άλλη πλευρά”.

Στη συνέχεια ξεκίνησε η παράσταση, με την ερμηνεία της Δώρας Χρυσικού να δίνει ζωή σε ένα υπέροχο κείμενο και κυριολεκτικά να κόβει την ανάσα. Ενσαρκώνοντας τη “Δάφνη”, την αυτόπτη μάρτυρα της φριχτής δολοφονίας του Παύλου Φύσσα που λογαριάζεται με τον φόβο και τον υπερβαίνει, η Δώρα Χρυσικού, καταθέτοντας κυριολεκτικά ψυχή και σώμα πάνω στη σκηνή, κατάφερε να ξυπνήσει τα πιο δυνατά συναισθήματα όλων των θεατών. Ένας συγκλονιστικός, καθηλωτικός μονόλογος που αναδεικνύει τις αιτίες του φασισμού, τη διαπλοκή του με κρατικούς μηχανισμούς και μας καλεί να μη σιωπήσουμε. Να σπάσουμε τον φόβο και να ενώσουμε δυνάμεις.

Μετά την παράσταση ακολούθησε η συζήτηση με την ίδια τη Δώρα Χρυσικού να εξηγεί στο κοινό πώς προέκυψε η ιδέα του συγκεκριμένου έργου και να ανανεώνει την υπόσχεσή της να κάνει ότι μπορεί ώστε η παράσταση, η ιστορία της δολοφονίας του Παύλου να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται μέσα και έξω από τη χώρα.

Η αυτόπτης μάρτυρας της δίκης, Δήμητρα Ζώρζου, αναφέρθηκε σε σκέψεις, συναισθήματα εκείνης της βραδιάς όσο και κατά τη διάρκεια των χρόνων που κράτησε η δίκη, καταλήγοντας πως σε τέτοιες στιγμές, σε τέτοιες καταστάσεις τελικά αποκαλύπτεται τι άνθρωποι πραγματικά είμαστε.

Τέλος, η Μάγδα Φύσσα, δέχτηκε καταιγισμό ερωτήσεων. Οι απαντήσεις της ξεκάθαρες, σαφείς, χωρίς ναι μεν αλλά. Και το μήνυμα ένα και δυνατό: η νέα γενιά! Μίλησε για τη δράση της Χρυσής Αυγής, τα τάγματα εφόδου, τη βραδιά της δολοφονίας, τον ρόλο των αστυνομικών, την ευθύνη των κυβερνήσεων για την καθυστέρηση της δίκης, τη δύναμη του Παύλου να υποδείξει τον δολοφόνο του τα τελευταία λεπτά της ζωής του. Στο ερώτημα πώς αντέχει να ζει ξανά και ξανά τη δολοφονία του Παύλου, η απάντηση αποστομωτική:

“Το ερώτημα είναι πώς αντέχω να ζω χωρίς τον Παύλο”. Η αντοχή πηγάζει από την έγνοια για το παιδί. Την ανάγκη να μάθει η νέα γενιά τι πραγματικά έγινε. Να μην εφησυχάζει. Να μην υπάρξει άλλος Παύλος”, όπως χαρακτηριστικά είπε, καλώντας γονείς και εκπαιδευτικούς να μιλήσουν στα παιδιά, να μάθει η νέα γενιά Ιστορία. “Να σώσουμε τη νεολαία. Αυτός είναι ο σκοπός”.

Η συζήτηση έκλεισε με παρεμβάσεις και προσωπικές μαρτυρίες από παρευρισκόμενους, οι οποίοι μοιράστηκαν βιώματα και αναφέρθηκαν σε περιστατικά επιθέσεων που είχαν σημειωθεί στην πόλη τα προηγούμενα χρόνια.

Ο Στέφανος Κασσελάκης μετέφερε είδη πρώτης ανάγκης σε πυροσβέστες στα Βίλια: «Τώρα είναι η ώρα της βοήθειας και των ευθυνών»

Ο Στέφανος Κασσελάκης μαζί με κλιμάκιο των Δημοκρατών – Προοδευτικό Κέντρο μετέφερε είδη πρώτης ανάγκης σε πυροσβέστες και πυρόπληκτους στα Βίλια. 

Ο Στέφανος Κασσελάκης τόνισε ότι η στήριξη προς τους πυροσβέστες και τους πληγέντες δεν αναιρεί την ανάγκη αναζήτησης πολιτικών ευθυνών. «Τώρα είναι ο χρόνος και για τις ευθύνες και για να βοηθήσουμε», είπε και σχολίασε ότι η κοινωνική αλληλεγγύη και ο δημόσιος έλεγχος της κρατικής δράσης πρέπει να προχωρούν παράλληλα.

Τα μέλη των Δημοκρατών-Προοδευτικό Κέντρο από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσης των πυρκαγιών κινητοποιήθηκαν ώστε να συγκεντρώσουν είδη πρώτης ανάγκης και να μοιράσουν στα πύρινα μέτωπα.  Κλιμάκιο του κόμματος από τον Πειραιά μετέφερε αρχικά προμήθειες στους περίπου 420 πυροσβέστες που επιχειρούσαν στα Βίλια, ενώ ακολούθησε δεύτερη αποστολή με τη συμμετοχή του ίδιου του Στέφανου Κασσελάκη.

Ο Στέφανος Κασσελάκης εξέφρασε την περηφάνια του για την αλληλεγγύη που επέδειξαν. «Υπερήφανος για τις δημοκράτισσες και τους δημοκράτες που σήμερα και χθες έχουν κινητοποιηθεί να συγκεντρώσουμε πολλά βασικά αγαθά, τα οποία μπορούν να στηρίξουν τους ανθρώπους που έχουν πληγεί από τις φωτιές και τα ζώα και τις οργανώσεις που τα στηρίζουν», δήλωσε.

Ο ίδιος αναφέρθηκε στις ανεμογεννήτριες που έχουν τοποθετηθεί στις καμένες εκτάσεις. «Οι Δημοκράτες, στην επόμενη Βουλή και στην επόμενη κυβέρνηση, θα παλέψουμε να ξηλωθούν όλες οι ανεμογεννήτριες που έχουν μπει πάνω σε καμένα. Είναι ζήτημα πολιτισμικής κληρονομιάς. Τα δάση μας θα ξαναγίνουν δάση», δήλωσε.

Ο πρόεδρος των Δημοκρατών ευχαρίστησε τους πυροσβέστες που επιχειρούσαν στην περιοχή.«Ένα απλό ευχαριστώ θέλαμε να σας πούμε και τη στήριξή μας».

Ν. Ανδρουλάκης στις πυρόπληκτες περιοχές της Βοιωτίας: Η κλιματική κρίση δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι

Σε πληγείσες από την πυρκαγιά περιοχές της Βοιωτίας βρέθηκε το πρωί της Τρίτης ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης και συζήτησε με τους κατοίκους.

Οι ζημιές εντοπίζονται κυρίως σε ελαιόδεντρα που αποτελούν και την κύρια αγροτική απασχόληση των κατοίκων.

«Θα παρακολουθούμε στενά, και ο Γιώργος Μουλκιώτης που είναι ο βουλευτής μας εδώ, ώστε να γίνουν γρήγορα οι καταγραφές και να έρθουν το συντομότερο δυνατό οι αποζημιώσεις για να συνεχίσει η οικονομική ζωή της περιοχής και να μην είναι αυτή η  καταστροφή ένας ακόμη λόγος να φύγουν οι μόνιμοι κάτοικοι», σημείωσε ο κ. Ανδρουλάκης.

«Η κλιματική κρίση είναι εδώ. Δεν μπορεί να είναι άλλοθι. Δυστυχώς, πολλές φορές η κυβέρνηση  επιχειρηματολογεί θεωρώντας ότι η κλιματική αλλαγή ήρθε τώρα. Έχει έρθει εδώ και χρόνια. Δεν μπορεί να είναι άλλοθι για τις αδυναμίες στην προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού, -όπου δημιουργούνται πολλά ζητήματα-, στην πρόληψη και τη γρήγορη παρέμβαση σε τέτοιες περιπτώσεις», πρόσθεσε.

Ενίσχυση της Πυροσβεστικής

Ο κ. Ανδρουλάκης έδωσε έμφαση στην ενίσχυση του Πυροσβεστικού Σώματος.

«Το Πυροσβεστικό Σώμα είναι ένα γερασμένο σώμα.

Πρέπει να στηρίξουμε τους πυροσβέστες μας. Πάνε το πρωί στη δουλειά και δεν ξέρουν αν θα επιστρέψουν. Πρέπει, λοιπόν, να στηρίξουμε τους πυροσβέστες. Να στηρίξουμε την πολιτική προστασία. Και όχι να είναι συνεχώς η κλιματική αλλαγή ένα άλλοθι για τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού.

Δυστυχώς, βλέπουμε κάθε χρόνο πολλές φυσικές καταστροφές. Πρέπει να σταματήσουμε να κλαίμε πάνω από τα καμένα. Πρέπει το κράτος να εκσυγχρονιστεί, να εκσυγχρονιστούν και να αποκεντρωθούν οι μηχανισμοί για να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα», κατέληξε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

«Η κλιματική κρίση δεν ήρθε τώρα – Να μην είναι άλλοθι»

Σε δηλώσεις του προς τα ΜΜΕ ο κ. Ανδρουλάκης ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Η σκέψη μας είναι, πρώτα απ’ όλα, στις οικογένειες των πέντε συνανθρώπων μας, που έχασαν με άδικο και τραγικό τρόπο τις ζωές τους, παλεύοντας μέσα στις φλόγες. Δεν είναι η ώρα φθηνών αντιπαραθέσεων.

Όμως, υπάρχουν κάποια ερωτήματα. Ποιος είχε την ευθύνη του εναέριου συντονισμού στην Ψάθα και ποια πρωτόκολλα ίσχυαν την ώρα της ταυτόχρονης επιχείρησης των ελικοπτέρων.

Η κλιματική κρίση δεν ήρθε τώρα. Έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια. Και δεν πρέπει να είναι άλλοθι για την εκάστοτε κυβέρνηση.

Γι’ αυτό, πρέπει να αξιολογήσουμε τι έχει συμβεί με τους πόρους του προγράμματος ΑΙΓΙΣ και του προγράμματος Antinero, πόσο βοηθούν τα εναέρια μέσα που νοικιάζουμε κάθε χρόνο, ποια είναι η επιχειρησιακή τους αξία και πώς έχουμε στηρίξει το Πυροσβεστικό Σώμα, που δίνει κάθε καλοκαίρι μια πολύ μεγάλη μάχη με τις φλόγες.

Αν δεν επενδύσουμε σε σχέδια πρόληψης και ετοιμότητας, δεν θα πετύχουμε ποτέ την ανθεκτικότητα που χρειάζεται η πατρίδα μας για να αντέξει στην κλιματική κρίση».

Κουτσούμπας από το Κρύο Πηγάδι: Οι ίδιες άθλιες δικαιολογίες της κυβέρνησης για ένα έγκλημα που επαναλαμβάνεται

«Τεράστιες ευθύνες» έχει η κυβέρνηση για τις φωτιές στη Δυτική Αττική σύμφωνα με τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, ο οποίος βρέθηκε στις πληγείσες περιοχές το πρωί της Τρίτης με κλιμάκιο του κόμματος.

Συγκεκριμένα επισκέφθηκε σήμερα τα Βίλια, το Κρύο Πηγάδι, το Πόρτο Γερμενό και άλλες περιοχές της Δυτικής Αττικής που δοκιμάζονται από τις πυρκαγιές.

Το κλιμάκιο του ΚΚΕ αποτελείται ακόμα από τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ Θοδωρή Χιώνη και Θέμη Γκιώνη, τον βουλευτή Δυτικής Αττικής Χρήστο Τσοκάνη και τον επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Δήμου Μάνδρας – Ειδυλλίας Μπάμπη Θεοδώρου.

Στη δήλωσή του ο Δημήτρης Κουτσούμπας ζητά να υπάρξει ενίσχυση των πυροσβεστικών δυνάμεων για οριστική κατάσβεση της πυρκαγιάς, δηλώνει ότι οι δυνάμεις του κόμματος είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης για την κατάσβεση της φωτιάς και της αλληλεγγύης στους πληγέντες και ζητά να υπάρξουν πραγματικά μέτρα πρόληψης και προστασίας της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας, των δασών και της δημόσιας περιουσίας.

Αναλυτικά η δήλωση του Δημήτρη Κουτσούμπα από το Κρύο Πηγάδι:

«Είναι πολύ μεγάλες οι καταστροφές. Το ΚΚΕ είχε επανειλημμένα και έγκαιρα προειδοποιήσει για τους κινδύνους, ιδιαίτερα σε αυτές εδώ τις περιοχές. Ήταν γνωστά στην κυβέρνηση όλα αυτά. Εμείς δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την αλληλεγγύη και την στήριξη των κατοίκων της περιοχής. Από την πρώτη στιγμή οι βουλευτές του Κόμματος, κλιμάκια εκλεγμένων της “Λαϊκής Συσπείρωσης”, ομάδες εθελοντών του Κόμματος και της ΚΝΕ, βρίσκονται στη μάχη για την κατάσβεση της πυρκαγιάς, γιατί μόνο ο λαός τελικά σώζει τον λαό.

Από την πρώτη στιγμή είχαμε προειδοποιήσει, η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες διότι ήξερε όλα αυτά τα ζητήματα κι από αυτή τη σκοπιά πιστεύουμε ότι αυτό που προέχει αυτή τη στιγμή είναι να παρθούν άμεσα μέτρα, με ενίσχυση κι άλλων δυνάμεων και άλλων μέσων για την οριστική κατάσβεση της φωτιάς. Και βεβαίως, να γίνουν πολύ γρήγορα οι καταγραφές, γιατί οι αποζημιώσεις πρέπει να δοθούν στο 100% της ζημιάς για τους κατοίκους και όχι με λόγια του αέρα, όπως γίνεται συνήθως, αλλά στην πράξη να εκφραστεί αυτό.

Η κατάσταση είναι πάρα πολύ δύσκολη. Την κάνει ακόμη πιο δύσκολη το γεγονός ότι δεν έχει πάρει η κυβέρνηση ολοκληρωμένα μέτρα πρόληψης και προστασίας για τις περιοχές αυτές, παρότι είχε ενημερωθεί. Είμαστε γεμάτοι οργή, γιατί ακριβώς ενώ τα ήξερε όλα αυτά βλέπουμε ένα έγκλημα ξανά και ξανά να επαναλαμβάνεται και ακούμε τα ίδια άθλια λόγια, τις ίδιες άθλιες δικαιολογίες από τη σημερινή κυβέρνηση και ως συνέχεια των προηγούμενων.

Χρειάζεται άμεσα κινητοποίηση. Εμείς θα είμαστε στο πλευρό του λαού μας, εδώ στην περιοχή, σε όλες τις περιοχές που πλήττονται για να παρθούν πραγματικά και οριστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας όλης αυτής της δημόσιας περιουσίας, της ζωής, της περιουσίας των ανθρώπων και της προστασίας των δασών μας».

topontiki.gr

Ο Σμότριτς ανανεώνει τις εκκλήσεις προς τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό για το «πράσινο φως» σε τρεις οικισμούς στη βόρεια Γάζα

Ο ακραίος Υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπεζαλέλ Σμότριτς (Bezalel Smotrich), ανανέωσε την έκκλησή του προς τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου (Benjamin Netanyahu) να εγκρίνει τη δημιουργία τριών οικισμών στη βόρεια Γάζα, καθώς πιέζει για τον επανεποικισμό του διαλυμένου από τον πόλεμο θύλακα με Εβραίους Ισραηλινούς.

Ο Σμότριτς, ο οποίος είναι και ο ίδιος έποικος που ζει στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, δήλωσε το Σάββατο ότι η Διοίκηση Οικισμών του Υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ ήταν έτοιμη να ξεκινήσει την εφαρμογή «μόλις δοθεί το πράσινο φως».

Ο Σμότριτς έκανε τις δηλώσεις αυτές σε ανάρτησή του στο X, με αφορμή την 21η επέτειο της «αποδέσμευσης» του Ισραήλ από τη Λωρίδα της Γάζας το 2005, βάσει της οποίας το Ισραήλ αποσύρθηκε μονομερώς από τον θύλακα, διαλύοντας και τους 21 οικισμούς εκεί, καθώς και τέσσερις οικισμούς στην κατεχόμενη βόρεια Δυτική Όχθη.

Αυτοί οι τέσσερις ήταν οι Τζανίμ (Ganim), Καντίμ (Kadim), Χομές (Homesh) και Σα-Νούρ (Sa-Nur). Ο Σμότριτς δήλωσε ότι έκτοτε οι έποικοι έχουν επιστρέψει στους δύο τελευταίους, ενώ γίνονται προσπάθειες για την επανίδρυση των Τζανίμ και Καντίμ στη βόρεια Δυτική Όχθη.

Η περιοχή έχει δει πρόσφατα ένα κύμα πογκρόμ από επόικους με στόχο Παλαιστίνιους αμάχους, σπίτια και τζαμιά.

Ο Σμότριτς πρόσθεσε ότι η ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ δεν σκόπευε να σταματήσει στην επανικοδόμηση των τεσσάρων οικισμών που εκκενώθηκαν το 2005, αλλά αντίθετα σχεδίαζε να δημιουργήσει «μια μακρά αλυσίδα νέων οικισμών» σε ολόκληρη τη βόρεια Δυτική Όχθη για να «ενισχύσει και να εδραιώσει» την οικιστική δραστηριότητα.

Πρόσθεσε ωστόσο ότι αυτά τα σχέδια «δεν ήταν εξασφαλισμένα», επικαλούμενος τις γενικές εκλογές του Ισραήλ, που είναι προγραμματισμένες σε τρεις μήνες. Πρόσθεσε ότι οι ψηφοφόροι θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια επιλογή ανάμεσα σε «μια δεξιά κυβέρνηση που συνεχίζει να επεκτείνει τους οικισμούς» και σε αυτό που περιέγραψε ως «μια επικίνδυνη αριστερή κυβέρνηση» που θα διέλυε οικισμούς και φυλάκια και θα επιδίωκε μια πολιτική συμφωνία με τους Παλαιστίνιους.

Ο Σμότριτς κάλεσε για πρώτη φορά για την ίδρυση τριών οικισμών στη βόρεια Γάζα στις 29 Ιουνίου, μετά από συνάντηση με τον δήμαρχο της πόλης Σντερότ (Sderot) στο νότιο Ισραήλ, κοντά στον θύλακα.

Ο Σμότριτς, όπως και ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ (Itamar Ben-Gvir) και άλλοι ακραίοι υπουργοί της κυβέρνησης Νετανιάχου, υπήρξαν ένθερμοι υποστηρικτές του επανεποικισμού της Γάζας, η οποία στο μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται σε ερείπια μετά από σχεδόν τρία χρόνια γενοκτονικής εκστρατείας του Ισραήλ.

Παρά το γεγονός ότι η βία έχει υποχωρήσει σημαντικά μετά τη συμφωνία εκεχειρίας του Οκτωβρίου του 2025, οι ισραηλινές επιθέσεις συνεχίζουν να σκοτώνουν Παλαιστίνιους, με οκτώ ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους ως αποτέλεσμα ισραηλινών πληγμάτων το Σάββατο.

Περισσότεροι από 73.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί από την έναρξη του πολέμου τον Οκτώβριο του 2023, στην πλειονότητά τους άμαχοι.

«Για τα μάτια σας μόνο»: Ο κατάσκοπος του Ισραήλ μέσα στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών

Στις 20 Φεβρουαρίου 2015, ένα στέλεχος του Ταμείου των Ηνωμένων Εθνών για τον Πληθυσμό (UNFPA) έστειλε σε δύο Ισραηλινούς διπλωμάτες ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που περιείχε μια εμπιστευτική έκθεση για ένα ταξίδι που είχε πραγματοποιήσει δύο εβδομάδες νωρίτερα στην Ουάσινγκτον ο Ζέιντ Ραάντ Αλ-Χουσέιν (Zeid Ra’ad Al-Hussein), τότε Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

«Για τα μάτια σας μόνο. Μην το προωθήσετε», έγραψε ο Γιαχάβ Λίχνερ (Yahav Lichner) στον τότε Πρέσβη του Ισραήλ στον ΟΗΕ Ρον Πρόσορ (Ron Prosor) και στον διπλωμάτη Ρόνι Λέσνο-Γιαάρ (Ronny Leshno-Yaar) σε μήνυμα που εστάλη από τον προσωπικό λογαριασμό του Λίχνερ, περιγράφοντας την έκθεση ως «απόρρητη εσωτερική σύνοψη των συναντήσεων του Ζέιντ στην Ουάσινγκτον».

Οι συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν σε μια περίοδο που το Ισραήλ βρισκόταν αντιμέτωπο με έρευνα ανεξάρτητης επιτροπής του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ σχετικά με τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επίθεσης του 2014 κατά της Λωρίδας της Γάζας.

Ο Λέσνο-Γιαάρ απάντησε ότι σκόπευε να ενεργήσει βάσει των πληροφοριών που είχε παράσχει ο Λίχνερ: «Σε ευχαριστώ Γιαχάβ. Δεν έχω άλλη επιλογή και φυσικά χωρίς να αναφερθώ σε αυτές τις πληροφορίες, πρέπει να ενεργήσω με μέλη του Κογκρέσου για να τα κάνω να καταλάβουν», πριν παραθέσει τα επιχειρήματα που σχεδίαζε να προβάλει σχετικά με τον Αλ-Χουσέιν και τη γραμματεία της επιτροπής για τη Γάζα.

«Απολύτως», απάντησε ο Λίχνερ. «Έχεις δίκιο».

Η ανταλλαγή αυτή δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό: Σε μια περίοδο δύο ετών μεταξύ 2014 και 2015, τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δείχνουν ότι ο Λίχνερ προμήθευε επανειλημμένα Ισραηλινούς αξιωματούχους με εσωτερικά έγγραφα του ΟΗΕ, αναφορές ιδιωτικών συναντήσεων, υλικό πριν από τη δημοσίευσή του και άλλες πολιτικές πληροφορίες — συμπεριλαμβανομένων εγγράφων με τη σήμανση «αυστηρώς εμπιστευτικό» — τα οποία χρησιμοποιήθηκαν αργότερα από Ισραηλινούς αξιωματούχους για να βοηθήσουν στη διαμόρφωση των δικών τους προσπαθειών τόσο για την προληπτική άσκηση πίεσης (lobbying) στην κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και για την υπονόμευση πρωτοβουλιών του ΟΗΕ που θεωρούσαν δυσμενείς για το Ισραήλ.

Οι επικοινωνίες που δείχνουν τον Λίχνερ να διαρρέει εμπιστευτικές πληροφορίες σε αξιωματούχους της ισραηλινής κυβέρνησης προέρχονται από μια παραβιασμένη βάση δεδομένων μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Πρόσορ, μόνιμου αντιπροσώπου του Ισραήλ στον ΟΗΕ από το 2011 έως το 2015. Τα emails αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο από το Distributed Denial of Secrets, έναν ιστότοπο αποκαλύψεων και κοινής χρήσης αρχείων, αφού αποκτήθηκαν από την Handala, μια ομάδα χάκερ που πιστεύεται ότι συνδέεται με τις ιρανικές μυστικές υπηρεσίες.

Ο Πρόσορ είναι σήμερα πρέσβης του Ισραήλ στη Γερμανία, ενώ ο Λίχνερ υπηρετεί από τον Ιανουάριο του 2025 ως διευθυντής του γραφείου της UNICEF, της οργάνωσης του ΟΗΕ για τα παιδιά, στην Ουάσινγκτον. Πριν προσχωρήσει στο Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Πληθυσμό (UNFPA), ο Λίχνερ εργάστηκε στην αποστολή του Ισραήλ στον ΟΗΕ από το 2011 έως τις αρχές του 2014.

Τα emails που δείχνουν διαρροές απόρρητων πληροφοριών του ΟΗΕ και άλλες επικοινωνίες με Ισραηλινούς αξιωματούχους προέρχονται από μια περίοδο κατά την οποία ο Λίχνερ υπηρετούσε στο UNFPA και δεν υποδεικνύουν εάν αυτό συνεχίστηκε ή όχι στον ρόλο του στη UNICEF. Ο Λίχνερ είχε υπηρετήσει προηγουμένως ως πολιτικός σύμβουλος του Πρόσορ στην πρεσβεία του Ισραήλ στο Λονδίνο και αργότερα ως ανώτερος σύμβουλος στην αποστολή του Ισραήλ στον ΟΗΕ.

Τα μηνύματα υποδηλώνουν ότι ο Πρόσορ προώθησε προσωπικά την υποψηφιότητα του Λίχνερ στο UNFPA, αξιοποιώντας τη βοήθεια της τότε Πρέσβειρας των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Σαμάνθα Πάουερ (Samantha Power) για να ασκήσει ιδιωτικά πιέσεις για τον διορισμό του και παρέχοντας αργότερα μια εξαιρετική συστατική επιστολή στον οργανισμό.

Αυτή η τοποθέτηση φάνηκε να αποδίδει καρπούς, καθώς ο Λίχνερ τροφοδοτούσε συνεχώς με εσωτερικές πληροφορίες από τον ΟΗΕ τον Πρόσορ και άλλους Ισραηλινούς διπλωμάτες, συμπεριλαμβανομένων μη εκδοθέντων σχεδίων εγγράφων που συνέταξε ο τότε Γενικός Γραμματέας Μπαν Κι-μουν (Ban Ki-moon), ιδιωτικών αναφορών από συναντήσεις αξιωματούχων του ΟΗΕ και εσωτερικών εκθέσεων με τη σήμανση εμπιστευτικό. Ο Λίχνερ παρείχε επίσης διορατικότητα και καθοδήγηση σχετικά με τις εσωτερικές διαδικασίες και τις διαβουλεύσεις του ΟΗΕ που σχετίζονταν με το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσής τους για τον έλεγχο της συμπεριφοράς του στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη.

Οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ υπόκεινται σε κανόνες που ορίζουν το προσωπικό ως διεθνείς δημόσιους υπαλλήλους των οποίων οι ευθύνες είναι «όχι εθνικές αλλά αποκλειστικά διεθνείς». Οι εσωτερικές κατευθυντήριες γραμμές του οργανισμού απαγορεύουν επίσης αυστηρά στους αξιωματούχους να μεταδίδουν πληροφορίες σε οποιαδήποτε «κυβέρνηση, οντότητα, πρόσωπο ή οποιαδήποτε άλλη πηγή οποιαδήποτε πληροφορία περιήλθε σε γνώση τους λόγω της επίσημης θέσης τους».

Πρώην ανώτερος αξιωματούχος του ΟΗΕ επιβεβαίωσε ότι η συμπεριφορά που τεκμηριώνεται στα emails απαγορεύεται ρητά από τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΗΕ.

«Όταν προσχωρείς στον ΟΗΕ, είσαι υποχρεωμένος να υπηρετείς τον ΟΗΕ παρά τη χώρα από την οποία προέρχεσαι, και ως εκ τούτου είσαι υποχρεωμένος να προωθείς τα συμφέροντα του οργανισμού. Υπογράφεις ένα έγγραφο με το οποίο αναγνωρίζεις ότι έχεις γίνει αξιωματούχος του ΟΗΕ και, ως εκ τούτου, δεσμεύεσαι από την εμπιστευτικότητα και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του οργανισμού παρά ενός κράτους μέλους», δήλωσε στο Drop Site News ο Τσαρλς Πέτρι (Charles Petrie), πρώην ανώτερος διπλωμάτης του ΟΗΕ και Βοηθός Γενικός Γραμματέας. «Αλλά δεν υπάρχουν συστήματα στον ΟΗΕ για την επιβολή συνεπειών για τη διαρροή πληροφοριών. Στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, όταν διαρρέεις, διαπράττεις στην πραγματικότητα έγκλημα επειδή έχεις αποδεχτεί τους όρους υπό τους οποίους μπορείς να έχεις πρόσβαση σε διαφορετικά επίπεδα. Αυτό δεν υπάρχει στον ΟΗΕ.»

Ο ίδιος πρόσθεσε: «Είναι σημάδι ενός θεσμού που δεν διαθέτει εσωτερική λογοδοσία. Και όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, τόσο λιγότερη λογοδοσία υπάρχει.»

Ο Λίχνερ, ο Πρόσορ και η Πάουερ δεν ανταποκρίθηκαν σε λεπτομερή αιτήματα για σχολιασμό. Η UNICEF δεν ανταποκρίθηκε σε αίτημα για σχολιασμό.

Αυστηρώς Εμπιστευτικό

Στις 10 Νοεμβρίου 2014, ο Λίχνερ έλαβε μια εσωτερική ημερήσια έκθεση από το Κέντρο Επιχειρήσεων και Κρίσεων του ΟΗΕ (UNOCC), η οποία παρείχε ενημερώσεις ασφαλείας και πολιτικές ενημερώσεις από διάφορες περιοχές του κόσμου. Η έκθεση έφερε τη σήμανση: «ΟΗΕ ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ – ΟΧΙ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΔΟΣΗ», επικαλούμενη τους κανόνες ταξινόμησης πληροφοριών του ΟΗΕ και με μια πρόσθετη σημείωση στο σώμα που υπογράμμιζε περαιτέρω ότι η έκθεση είναι «ευαίσθητη και ο Διευθυντής του Γραφείου του Γενικού Γραμματέα (Chef de Cabinet) έχει δώσει οδηγία να μην διαδοθεί περαιτέρω», μια αναφορά στον διευθυντή του γραφείου του Μπαν Κι-μουν.

Ο Λίχνερ προώθησε την έκθεση το επόμενο πρωί σε έξι Ισραηλινούς διπλωμάτες με το σχόλιο «Για τα μάτια σας μόνο», επισημαίνοντας ένα τμήμα σχετικά με τις απώλειες αμάχων από τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στο Ιράκ και εκφράζοντας την άποψη ότι «δεν υπάρχουν δηλώσεις καταδίκης από τον Γενικό Γραμματέα και καμία εξεταστική επιτροπή για τη βλάβη σε αθώους ανθρώπους» — μια εμφανής αντίθεση με την εστίαση εκείνη την εποχή στις ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα από τον οργανισμό.

Η έκθεση του UNOCC ήταν μια ανακεφαλαίωση αξιολογήσεων από διαφορετικά θερμά σημεία συγκρούσεων και είχε ταξινομηθεί ως εμπιστευτική. Οι επικοινωνίες του αρχείου δεν υποδεικνύουν εάν κάποιο από τα περιεχόμενά της ήταν χρήσιμο στους Ισραηλινούς διπλωμάτες.

Ωστόσο, άλλες επικοινωνίες στο αρχείο υποδηλώνουν ότι οι πληροφορίες που παρείχε ο Λίχνερ στην ισραηλινή κυβέρνηση ήταν χρήσιμες στις προσπάθειές της να αντισσταθεί στις πιέσεις της διεθνούς κοινότητας σχετικά με τον πόλεμο του 2014 στη Γάζα και τη συνεχιζόμενη κατοχή της Δυτικής Όχθης, συμπεριλαμβανομένης της διαμόρφωσης των επικοινωνιών ανώτερων αξιωματούχων του ΟΗΕ στους οποίους ο Λίχνερ είχε προνομιακή πρόσβαση.

Λίγους μήνες νωρίτερα, στις 4 Ιουλίου 2014, γράφοντας από τον λογαριασμό του στο UNFPA, ο Λίχνερ είχε στείλει σε πέντε Ισραηλινούς διπλωμάτες αυτό που αποκάλεσε «την εσωτερική/εμπιστευτική εβδομαδιαία έκθεση του ΟΗΕ για την Ιορδανία». Το έγγραφο περιείχε αναφορές για κλειστές διαβουλεύσεις με τον Υπουργό Εσωτερικών της Ιορδανίας, εξελίξεις στην ασφάλεια των συνόρων και εσωτερικές ταραχές.

Πέντε ημέρες αργότερα — μία ημέρα μετά την έναρξη της Επιχείρησης Προστατευτική Ακμή (Operation Protective Edge) του Ισραήλ στη Γάζα — ο Λίχνερ προμήθευσε τον Πρόσορ, τον Αναπληρωτή Πρέσβη Ντάβιντ Ροέτ (David Roet) και τρεις άλλους αξιωματούχους της αποστολής με δύο πρόσθετα έγγραφα: μια επιστολή που είχε στείλει ο Πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς στον Μπαν Κι-μουν και ένα μη δημοσιευμένο σχέδιο της απάντησης του επικεφαλής του ΟΗΕ.

Η επιστολή του Μπαν ήταν ακόμη υπό διαμόρφωση και ο Λίχνερ υπέδειξε στους Ισραηλινούς διπλωμάτες ότι βοηθούσε στη διαμόρφωσή της από τα μέσα ώστε να είναι πιο ευνοϊκή για τις ανησυχίες του Ισραήλ. Ο Λίχνερ έγραψε ότι εργαζόταν με μια ανώνυμη γυναίκα «φίλη» που γνώριζε τις εσωτερικές διαβουλεύσεις στον οργανισμό — μια διατύπωση που εμφανίζεται συχνά στα emails — για να βελτιώσει το σχέδιο «όσο το δυνατόν περισσότερο».

«Για τα μάτια σας», έγραψε ο Λίχνερ. «Εργάζομαι με τη φίλη μας για βελτιώσεις στην επιστολή του Γενικού Γραμματέα, όσο το δυνατόν περισσότερο». Όταν ο Ροέτ είπε ότι το προσχέδιο δεν είχε φτάσει, ο Λίχνερ το έστειλε ξανά. «Εργαζόμαστε για να εισαγάγουμε μια αναφορά στη ρίψη πυραύλων», έγραψε, αναφερόμενος στη ρίψη πυραύλων από τη Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις αντίστασης προς το Ισραήλ.

Ο Λίχνερ έστειλε επίσης στους Ισραηλινούς διπλωμάτες εσωτερικές αναφορές για τις συναντήσεις του Μπαν με τον Πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, τον Πρωθυπουργό του Ιράκ και τον επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας Σαλίλ Σέτι (Salil Shetty). Η έκθεση για τον Σίσι περιλάμβανε μια ειλικρινή συζήτηση για τη Γάζα, τη Λιβύη, το καθεστώς των κρατούμενων δημοσιογράφων και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Αίγυπτο. Ο Λίχνερ, κοινοποιώντας τις εκθέσεις από το προσωπικό του email, ζήτησε «απόλυτη διακριτικότητα».

Ο Λίχνερ προώθησε επίσης την ημερήσια διάταξη για μια συνάντηση της Ομάδας Ανώτερης Διοίκησης του Μπαν — ενός οργάνου υψηλού επιπέδου που αποτελείται από ηγέτες διάφορων τμημάτων του ΟΗΕ και προεδρεύεται από τον γενικό γραμματέα — η οποία ήταν προγραμματισμένη να συζητήσει ένα σχέδιο ψαφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Παλαιστίνη. Σημείωσε ότι ο Μπαμπατούντε Οσοτιμέχιν (Babatunde Osotimehin), εκτελεστικός διευθυντής του UNFPA, θα παρευρισκόταν στη συνάντηση κεκλεισμένων των θυρών και υποσχέθηκε να παράσχει ενημέρωση στη συνέχεια. «Πρέπει να συλλεχθούν πληροφορίες μετά τη συνάντηση», πρόσθεσε ο Λίχνερ. «Όπως πάντα, με διακριτικότητα.»

Σε ένα άλλο email του 2015, ο Λίχνερ διαβίβασε μια λεπτομερή λίστα πληροφοριών από αυτό που περιέγραψε ως «μια πηγή στον κύκλο του Γενικού Γραμματέα», εκθέτοντας εσωτερικές εξελίξεις στον ΟΗΕ. Το email περιλάμβανε πληροφορίες σχετικά με προσπάθειες προώθησης συγκεκριμένων ατόμων σε θέσεις εντός του οργανισμού, εικασίες για το πολιτικό μέλλον του Μπαν Κι-μουν και συζήτηση για τον Βούλγαρο διπλωμάτη Νικολάι Μλαντένοφ (Nickolay Mladenov) — τώρα γενικό διευθυντή του Συμβουλίου Ειρήνης του Τραμπ που επιβλέπει τη Γάζα — ως πιθανό διάδοχο επικεφαλής του ΟΗΕ. «Αναφέρεται σε κλειστές συζητήσεις στο γραφείο του Γενικού Γραμματέα ως πιθανός υποψήφιος για την αντικατάσταση του Μπαν», έγραψε ο Λίχνερ. «Έχετε το νου σας σε αυτόν.»

Οι πληροφορίες που παρείχε ο Λίχνερ θεωρήθηκαν ιδιαίτερα πολύτιμες από τους πρώην Ισραηλινούς συναδέλφους του. Απαντώντας στη σημείωση σχετικά με τις ιδιωτικές συζητήσεις για διορισμούς ανώτερων στελεχών, ο Πρόσορ απάντησε: «Γιαχάβ, όπως συνήθως, καταπληκτικές και από πρώτο χέρι πληροφορίες.»

Σε ένα ξεχωριστό επεισόδιο, ο Λίχνερ έδωσε στην ισραηλινή αποστολή αυτό που περιέγραψε ως εσωτερική σύνοψη της Ύπατης Αρμοστείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR) σχετικά με μια συζήτηση στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ που αφορούσε τον τότε ειδικό εισηγητή για τα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, τον Ινδονήσιο διπλωμάτη Μακαρίμ Ουιμπισόνο (Makarim Wibisono).

Σε απάντησή της, η Ισραηλινή διπλωμάτης Νέλι Σίλοχ (Nelly Shiloh) παρατήρησε ότι η εσωτερική αναφορά παρέφραζε ανακριβώς μια ισραηλινή δήλωση σχετικά με το έργο του εισηγητή. Αλλά είπε στους συναδέλφους της ότι δεν μπορούσαν να ζητήσουν διόρθωση. «Προς το παρόν δεν μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση επειδή αυτή είναι η εσωτερική τους έκθεση, η οποία δεν έπρεπε να φτάσει σε εμάς», έγραψε η Σίλοχ.

Οι πληροφορίες που παρείχε ο Λίχνερ φάνηκε επίσης να αποσκοπούν στο να βοηθήσουν το Ισραήλ να αμβλύνει τον έλεγχο για θανατηφόρους πυροβολισμούς στη Δυτική Όχθη, παρέχοντας στους Ισραηλινούς διπλωμάτες εκ των προτέρων προειδοποίηση για τις εσωτερικές διαβουλεύσεις του ΟΗΕ σχετικά με παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βοηθώντας τους έτσι να προετοιμάσουν δημόσιες απαντήσεις.

Τον Μάιο του 2014, ο Λίχνερ χρησιμοποίησε τον προσωπικό του λογαριασμό Gmail για να στείλει στον Πρόσορ και σε τρεις άλλους Ισραηλινούς διπλωμάτες μια αναφορά της Haaretz με τίτλο «Ο ΟΗΕ ζητά έρευνα για τον πυροβολισμό Παλαιστινίων νεαρών». Το άρθρο ανέφερε ότι το βίντεο που λήφθηκε στη σκηνή υποδείκνυε ότι δύο έφηβοι που σκοτώθηκαν από ισραηλινά στρατεύματα, ο Μαχμούντ Οντέχ Σαλαμέχ (Mahmoud Odeh Salameh), 16 ετών, και ο Ναντίμ Νουουάρα (Nadim Nuwara), 17 ετών, δεν αποτελούσαν απειλή για τις ισραηλινές δυνάμεις και ανέφερε ότι ανώτερος αξιωματούχος του ΟΗΕ απαιτούσε «ανεξάρτητη και διαφανή» έρευνα.

«Τις τελευταίες δύο ημέρες, βρίσκομαι σε επαφή με τη φίλη μας για το θέμα», έγραψε ο Λίχνερ, αναφερόμενος ξανά σε μια ανώνυμη γυναικεία επαφή. Προειδοποίησε ότι το Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων του ΟΗΕ, το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (OCHA) και η OHCHR θα συνεδρίαζαν την επομένη και ότι οι πυροβολισμοί πιθανότατα θα συζητούνταν. Η ύπατη αρμοστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Νάβι Πιλάι (Navi Pillay), είχε παροτρυνθεί από το προσωπικό της στη Ραμάλα να γράψει στο Ισραήλ και να εκδώσει δήλωση εκφράζοντας ανησυχία για «υπερβολική χρήση βίας», ανέφερε ο Λίχνερ, προσθέτοντας ότι παρόμοια διατύπωση ενδέχεται να εισέλθει σε επικείμενη ενημέρωση από τον αναπληρωτή γενικό γραμματέα του ΟΗΕ για πολιτικές υποθέσεις.

«Με τη συμβουλή της φίλης μας», ο Λίχνερ προμήθευσε στη συνέχεια το Ισραήλ με δύο αντεπιχειρήματα: ότι ο ΟΗΕ αγνοούσε μια υπάρχουσα ισραηλινή στρατιωτική έρευνα ζητώντας ανεξάρτητη έρευνα, και ότι δεν θα έπρεπε να εκφράσει ανησυχία για υπερβολική βία πριν ολοκληρωθεί αυτή η έρευνα.

«Θα [σας] ενημερώσω μετά τη αυριανή συνάντηση», κατέληξε.

Λογοδοσία για τη Γάζα

Οι επικοινωνίες μεταξύ του Λίχνερ και Ισραηλινών διπλωματών στην αποστολή του ΟΗΕ πραγματοποιήθηκαν σε μια περίοδο που το Τελ Αβίβ βρισκόταν αντιμέτωπο με πρωτοφανή έλεγχο για τη μαζική δολοφονία αμάχων κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής εκστρατείας του καλοκαιριού του 2014 κατά της Γάζας.

Εκτός από την προώθηση λεπτομερειών σχετικά με τις συναντήσεις του Ζέιντ Αλ-Χουσέιν στην Ουάσινγκτον σχετικά με την έκθεση της επιτροπής για τη Γάζα, το αρχείο περιλαμβάνει αρκετές περιπτώσεις στις οποίες ο Λίχνερ έδωσε στο Ισραήλ προκαταρκτικές ή εσωτερικές πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα που αφορούσαν τη Γάζα. Τον Φεβρουάριο του 2015, προώθησε ένα εσωτερικό email σχεδιασμού της OHCHR που αποάλυπτε πότε η εξεταστική επιτροπή του ΟΗΕ σκόπευε να δημοσιοποιήσει την έκθεσή της.

Όπως συνήθως, πρόσθεσε μια προειδοποίηση υπογραμμίζοντας τη μυστικότητα των πληροφοριών. «Οι πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία δημοσίευσης της έκθεσης — μετά τις εκλογές — είναι ευαίσθητες και δεν προορίζονταν για διανομή», έγραψε ο Λίχνερ. «Οι πληροφορίες δεν έπρεπε να διαβιβαστούν στο προσωπικό του Γραφείου και εισήλθαν στη παρακάτω σύνοψη κατά λάθος, και τώρα υπάρχει δράμα.»

Τον επόμενο μήνα, ο Λίχνερ προμήθευσε τον Πρόσορ και τον Λέσνο-Γιαάρ με εσωτερική αλληλογραφία μεταξύ του αξιωματούχου του ΟΗΕ Τζέιμς Ρόουλι (James Rawley), τότε Αναπληρωτή Ειδικού Συντονιστή για την Ειρηνευτική Διαδικασία στη Μέση Ανατολή, και της δημοσιογράφου της Guardian Χάριετ Σέργουντ (Harriet Sherwood). Η Σέργουντ ερευνούσε ισχυρισμούς που είπε ότι είχαν διαρρεύσει σε αυτήν μέσα από τον ΟΗΕ, οι οποίοι έδειχναν ότι η ισραηλινή πίεση είχε διαταράξει μια εσωτερική διαδικασία που συνιστούσε την εγγραφή των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) ως οντότητας που εμπλέκεται σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά των παιδιών.

Η απάντηση του Ρόουλι ανέφερε ότι η διαδικασία καταχώρισης ήταν αυστηρώς εμπιστευτική, παρέμενε σε εξέλιξη και δεν υποκειται σε περαιτέρω σχολιασμό.

Δύο ημέρες μετά τη δημοσίευση της έκθεσης της Guardian σχετικά με την ισραηλινή πίεση, ο Λίχνερ προώθησε στον Λέσνο-Γιαάρ την αλληλογραφία μεταξύ των αξιωματούχων του ΟΗΕ και της δημοσιογράφου, δηλώνοντας ότι ήταν μόνο για τα μάτια του και να μην χρησιμοποιηθεί ή αναφερθεί, ενώ παράλληλα προσπαθούσε να εντοπίσει την πηγή της Σέργουντ εντός του ΟΗΕ.

«Το γεγονός ότι η δημοσιογράφος της Guardian πλησίασε αυτούς τους δύο (Ρόουλι και Τζουν) υποδηλώνει ότι η διαρροή δεν προήλθε από αυτούς. Το στοίχημά μου είναι η UNRWA/OCHA», έγραψε ο Λίχνερ στις 19 Μαρτίου, πριν προσθέσει: «Εσωτερική αλληλογραφία — παρακαλώ μην τη χρησιμοποιήσετε ή την αναφέρετε.»

«Εκπαιδευόμενος αξιωματικός πληροφοριών»

Περισσότερο από έναν χρόνο νωρίτερα, ο Πρόσορ είχε οργανώσει μια ιδιωτική εκστρατεία για να βοηθήσει στην τοποθέτηση του Λίχνερ στο UNFPA. Τον Ιανουάριο του 2014, μετά από τηλεφωνική συνομιλία με την Πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Σαμάνθα Πάουερ, ο Πρόσορ της έστειλε email σχετικά με την αίτηση του Λίχνερ για μια θέση εξωτερικών σχέσεων. Είπε στην Πάουερ ότι ο Λίχνερ είχε καταταγεί πρώτος στη διαδικασία των συνεντεύξεων, προσθέτοντας: «Παρακαλώ μην το αναφέρεις αυτό ρητά, καθώς το γνωρίζουμε από εσωτερικές πηγές.»

Ο Πρόσορ ισχυρίστηκε ότι η ισραηλινή υπηκοότητα του Λίχνερ ήταν το μόνο εμπόδιο για τον διορισμό του και ζήτησε από την Πάουερ να μιλήσει προσωπικά με τον Εκτελεστικό Διευθυντή του UNFPA Μπαμπατούντε Οσοτιμέχιν για να μεταφέρει την υποστήριξη των ΗΠΑ για την πρόσληψη αυτού που ο Πρόσορ αποκάλεσε «τον καλύτερο και πιο επαγγελματία υποψήφιο». Ο Οσοτιμέχιν γνώριζε ήδη τον Λίχνερ και τη δουλειά του, έγραψε ο Πρόσορ, αλλά «χρειάζεται υποστήριξη για να λάβει τη σωστή απόφαση».

Όταν το UNFPA ζήτησε μια εμπιστευτική συστατική επιστολή τον επόμενο μήνα, ο Πρόσορ περιέγραψε τον Λίχνερ ως πρώην πολιτικό σύμβουλο και ανώτερο Ισραηλινό διπλωμάτη που είχε την «απόλυτη εμπιστοσύνη» του. Έδωσε στον Λίχνερ τις υψηλότερες δυνατές βαθμολογίες για την αξιοπιστία και την ομαδική εργασία και είπε στον οργανισμό ότι συμπεριφερόταν με «τη μέγιστη ακεραιότητα». Έως τον Μάιο του 2014, ο Λίχνερ αλληλογραφούσε από μια διεύθυνση του UNFPA υπό τον τίτλο Ειδικός Εξωτερικών Σχέσεων (External Relations Specialist).

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, συμβούλευε ξανά την πρώην αποστολή του — αλλά αυτή τη φορά ως ενεργή εσωτερική πηγή εντός της γραφειοκρατίας των Ηνωμένων Εθνών, διαρρέοντας εμπιστευτικές πληροφορίες κατά παράβαση των κανονισμών του ΟΗΕ.

Τον Ιούνιο εκείνου του έτους, ο Λίχνερ διένειμε ένα οργανόγραμμα του τμήματος δημόσιας πληροφόρησης του ΟΗΕ και εντόπισε μια μονάδα υπεύθυνη για την Παλαιστίνη, την αποικιοποίηση και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πρότεινε την εξέταση του προσωπικού της και τη περικοπή θέσεων όταν ο προϋπολογισμός του τμήματος θα έφτανε στην Πέμπτη Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης.

Τα emails υποδηλώνουν ότι ο Πρόσορ παρέμεινε ένας ισχυρός προστάτης στην καριέρα του Λίχνερ στον ΟΗΕ καθώς εκείνος ανερχόταν υψηλότερα εντός του οργανισμού.

Τον Μάιο του 2015, ο Λίχνερ προετοίμασε σημεία συζήτησης σε τρίτο πρόσωπο προκειμένου να τα χρησιμοποιήσει ο Πρόσορ για την προώθησή του για μια ενδεχόμενη θέση ως γραμματέα του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Αναπτυξιακού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών (UNDP). Το έγγραφο καθοδηγούσε τον Πρόσορ, ο οποίος είχε μια επικείμενη συνάντηση με τον διευθυντή εξωτερικών σχέσεων του οργανισμού, ότι ήταν σημαντικό να πιέσει έναν ανώτερο αξιωματούχο του UNDP για τη σημασία του διορισμού του Λίχνερ, ακόμη και αν τελικά η πρόσληψή του θα αποφασιζόταν αλλού.

Το email απαριθμούσε μια λίστα με σημεία συζήτησης για να χρησιμοποιήσει ο Πρόσορ ώστε να προωθήσει τον Λίχνερ κατά τη διάρκεια της συνάντησης. Ένα από αυτά αναφέρει: «Ο Γιαχάβ έχει πολύ καλές πολιτικές και αναλυτικές ικανότητες – γνωρίζει ακριβώς ποιες είναι οι πολιτικές θέσεις των κρατών μελών», προσθέτοντας ότι είναι ένας «εκπαιδευόμενος αξιωματικός πληροφοριών και διετέλεσε πολιτικός αξιωματούχος στην πρεσβεία του Ισραήλ στο Ηνωμένο Βασίλειο, εργαζόμενος με τους βουλευτές στη Βουλή των Κοινοτήτων και των Λόρδων.»

Τα διαθέσιμα emails δεν κάνουν καμία άλλη αναφορά στο ότι ο Λίχνερ εργαζόταν ή εκπαιδευόταν ως αξιωματικός πληροφοριών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Προσχώρηση στη UNICEF

Ο Λίχνερ παρέμεινε στο σύστημα του ΟΗΕ μετά την αλληλογραφία που τεκμηριώνεται στο αρχείο και άρχισε να εργάζεται σε θέματα που συνδέονται πιο άμεσα με τα ισραηλινά συμφέροντα στον οργανισμό. Το 2016, υπηρέτησε ως προσωρινός εκπρόσωπος του UNFPA στη Βρετανία, και έως το 2019 δημόσια στοιχεία τον αναγνώριζαν ως ανώτερο σύμβουλο της UNICEF. Τον Οκτώβριο του 2023, συνόδευσε την εκτελεστική διευθύντρια της UNICEF σε συνάντηση με τη Γαλλίδα Υπουργό Εξωτερικών Κατρίν Κολονά (Catherine Colonna) σχετικά με την προστασία των αμάχων και την ανθρωπιστική πρόσβαση στον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα.

Δημόσιες καταχωρίσεις σταδιοδρομίας τον αναγνωρίζουν ως υπηρετήσαντα στη συνέχεια ως κύριο σύμβουλο της Ανώτερης Συντονίστριας Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Ανασυγκρότησης του ΟΗΕ για τη Γάζα. Τον Ιούνιο του 2024, έγραψε ότι είχε επισκεφθεί την Ουάσινγκτον για να συζητήσει με Αμερικανούς αξιωματούχους τις ανθρωπιστικές επιχειρήσεις στη Γάζα και την εφαρμογή του Ψηφίσματος 2720 του Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο καλούσε για αυξημένη βοήθεια στη Γάζα. Τον Μάρτιο του 2026, το Πανεπιστήμιο Τζορτζ Ουάσινγκτον τον περιέγραψε ως ευρισκόμενο «στην πρώτη γραμμή» των διαπραγματεύσεων με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, της εμπλοκής στο Καπιτώλιο και της εφαρμογής του ψηφίσματος.

Ο Λίχνερ είναι τώρα διευθυντής του γραφείου της UNICEF στην Ουάσινγκτον. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν εάν η συμπεριφορά του που τεκμηριώνεται στο αρχείο του Πρόσορ συνεχίστηκε μετά το 2015, ούτε υπάρχουν στοιχεία ότι η UNICEF γνώριζε για την αλληλογραφία όταν τον διόρισε.

Ωστόσο, τα emails που τεκμηριώνουν την παρελθούσα ιδιωτική συνεργασία του με την ισραηλινή κυβέρνηση και τις διαρροές εμπιστευτικών πληροφοριών αφορούν πολλά από τα ίδια θεσμικά όργανα και ζητήματα που βρίσκονται τώρα στο δημόσιο χαρτοφυλάκιό του, συμπεριλαμβανομένων των συναλλαγών με το Κογκρέσο και της ανθρωπιστικής διπλωματίας που σχετίζεται με τη Λωρίδα της Γάζας.

Το αρχείο δεν συνδέει τον Πρόσορ ή άλλους Ισραηλινούς αξιωματούχους με τον μεταγενέστερο διορισμό του σε ανώτερο ρόλο στη UNICEF.

Τον Απρίλιο του 2015, ωστόσο, αφού ο Λίχνερ ευχαρίστησε τον Πρόσορ για τον «ούριο άνεμο» γύρω από την ενίσχυση της θέσης του στο UNFPA, ο Πρόσορ προσέφερε μια ικανοποιημένη απάντηση για τις προσπάθειές του να βοηθήσει τον Λίχνερ να ανέβει στη γραφειοκρατία του ΟΗΕ: «Χαίρομαι που είχαμε επιρροή.»

dropsitenews.com

Σφοδρή επίθεση Π. Πολάκη για το πρόγραμμα «Anti-nero»: Καταγγελίες για τη διαχείριση κονδυλίων και την αποτελεσματικότητα της δασοπροστασίας

Στο επίκεντρο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης φέρνει τη διαχείριση της δασικής πυροπροστασίας ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ, Παύλος Πολάκης, εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Με δημόσια ανάρτησή του, ο κ. Πολάκης αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού σχεδιασμού και ειδικότερα του προγράμματος «Anti-nero», καταγγέλλοντας αδιαφάνεια στη διάθεση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, απουσία απολογισμού και ελλιπή εκτέλεση των έργων πρόληψης σε περιοχές που επλήγησαν από τις πυρκαγιές.

Το πρόγραμμα «Anti-nero» και η μεταφορά πόρων από τις αναδασώσεις

Στην ανάρτησή του, ο βουλευτής Χανίων αναφέρεται αναλυτικά στο ιστορικό και το πλαίσιο υλοποίησης του προγράμματος «Anti-nero», το οποίο ξεκίνησε το 2022 από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας με χρηματοδότηση κυρίως από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ) και φορέα υλοποίησης το ΤΑΙΠΕΔ.

Όπως υποστηρίζει ο κ. Πολάκης, το πρόγραμμα παρουσιάστηκε ως το μεγαλύτερο εγχείρημα προληπτικής θωράκισης των ελληνικών δασών, πλην όμως συνοδεύτηκε από αμφιλεγόμενες διοικητικές επιλογές.

Ειδικότερα, ο κ. Πολάκης καταγγέλλει τη μεταφορά πιστώσεων από το εθνικό σχέδιο αναδασώσεων προς το πρόγραμμα πρόληψης, σημειώνοντας:

«Στο πρόγραμμα Antinero μεταφέρθηκε μάλιστα με ΑΓΝΩΣΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ το ΣΥΝΟΛΟ σχεδόν των πιστώσεων του κρατικού προϋπολογισμού που είχαν διατεθεί για το εθνικό σχέδιο αναδασώσεων, το οποίο έτσι ουσιαστικά ματαιώθηκε!!!»

Παράλληλα, ο βουλευτής υποστηρίζει ότι, παρά τη διοχέτευση εκατομμυρίων ευρώ για καθαρισμούς δασών και δημιουργία αντιπυρικών ζωνών, δεν υφίσταται στοιχειώδης απολογισμός, ούτε προκύπτει το νομικό πλαίσιο βάσει του οποίου ανατέθηκαν τα έργα σε ιδιώτες ή αν εξετάστηκαν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις στα δασικά οικοσυστήματα.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος «Anti-nero III» εκτοξεύτηκε στο ποσό των 447.029.872,19 ευρώ.

Τα στοιχεία για τη Βοιωτία και τη Δυτική Αττική

Για να θεμελιώσει τις αιτιάσεις του, ο Παύλος Πολάκης παραθέτει συγκεκριμένα οικονομικά και συμβατικά στοιχεία για περιοχές της Βοιωτίας και της Δυτικής Αττικής που βρέθηκαν αντιμέτωπες με πύρινα μέτωπα:

  • Βοιωτία (Δασαρχεία Θήβας και Λιβαδειάς): Αναφέρει ότι διατέθηκαν 4.985.027,38 ευρώ το 2024 και 4.169.062,68 ευρώ το 2026 για εργασίες συντήρησης δασικού οδικού δικτύου, καθαρισμούς και διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών (όπως στις θέσεις «Διάσελο» και «Προφήτης Ηλίας»), θέτοντας το ερώτημα εάν τηρήθηκαν οι τρίμηνες προθεσμίες υλοποίησης.

  • Δυτική Αττική (Δασαρχείο Μεγάρων – Βίλια, Πόρτο Γερμενό): Σημειώνει τη δημοπράτηση ειδικού έργου 4.851.424,87 ευρώ το 2024 για αντιπυρικές ζώνες, καθώς και σύμβαση 3,2 εκατ. ευρώ (μέρος προκήρυξης 4.982.612,04 ευρώ). Προσθέτει ότι ακολούθησαν νέες προκηρύξεις ύψους 4.959.612,13 ευρώ το 2025 και 4.863.533,46 ευρώ το 2026.

Αναφερόμενος στη σύμβαση του 2026 για τη Δυτική Αττική, ο κ. Πολάκης υπογραμμίζει:

«Για το 2026 η σύμβαση με τον ανάδοχο υπεγράφη τον Μάρτιο και υποτίθεται θα ολοκληρωνόταν τον Ιούνιο! Αλλά τον Ιούνιο βρισκόταν ακόμα στον 1ο ΑΠΕ! Τελικά υλοποιήθηκε/ολοκληρώθηκε η Σύμβαση αυτή για την αντιπυρική προστασία, ΝΑΙ ή ΟΧΙ;;; Και, αν ΝΑΙ, γιατί ξανακαήκαμε φέτος; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΕΙ;»

Το αίτημα για δικαστική διερεύνηση

Καταλήγοντας στην τοποθέτησή του, ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ θέτει ζήτημα πολιτικών και νομικών ευθυνών για τη διαχείριση των δημόσιων πόρων και τα αποτελέσματα της αντιπυρικής περιόδου, εκφράζοντας την προσδοκία για παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών προκειμένου να διερευνηθεί η εκτέλεση των συμβάσεων και η αποτελεσματικότητα των έργων δασοπροστασίας στις πληγείσες περιοχές.

Αναλυτικά στην ανάρτησή του ο βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης αναφέρει:

Επανερχόμαστε στα επικοινωνιακά φούμαρα που μας ταΐζει το επιτελικό παρακράτος Μητσοτάκη εδώ και 4 χρόνια, ενώ συνεχίζουμε να καιγόμαστε και να πνιγόμαστε!

Το έχουμε ξαναπεί: Το μόνο που τους νοιάζει είναι ΝΑ ΤΡΩΝΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ. Με κάθε κόστος, με κάθε αφορμή, ακόμα και σε κάθε καταστροφή.

Τρανό παράδειγμα;

Το πρόγραμμα “Anti-nero”!!!

Που παρουσιάστηκε στο πόπολο ως “το μεγαλύτερο πρόγραμμα προληπτικής προστασίας και θωράκισης των ελληνικών δασών από τις πυρκαγιές που έχει εφαρμοστεί ποτέ στη χώρα”. Ξεκίνησε το 2022 από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (Υπουργείο Ευθύνης), με χρηματοδότηση κυρίως από το ΤΑΑ και φορέα υλοποίησης το ΤΑΙΠΕΔ. (ΦΩΤΟ 2-3)

Στο πρόγραμμα Antinero μεταφέρθηκε μάλιστα με ΑΓΝΩΣΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ το ΣΥΝΟΛΟ σχεδόν των πιστώσεων του κρατικού προϋπολογισμού που είχαν διατεθεί για το εθνικό σχέδιο αναδασώσεων, το οποίο έτσι ουσιαστικά ματαιώθηκε!!!

Έτσι, το Πρόγραμμα Antinero I, II και III χαρακτηρίστηκε επίσημα ως το “βασικό εργαλείο” για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών και την προστασία των δασών χωρίς ποτέ να γίνει ποτέ “καθαρό” το πώς εντάχθηκαν τα έργα αυτά στον συνολικό σχεδιασμό δασικής πυροπροστασίας που ίσχυε ήδη.

Και όπως συμβαίνει πάντα το επιτελικό (παρα)κράτος των ΑΧΡΗΣΤΩΝ, γιατί όπως είπαμε το μόνο που τους νοιάζει είναι να ΤΡΩΝΕ και να ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ λεφτά, τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ διοχετεύτηκαν εκατομμύρια ευρώ για υποτιθέμενους καθαρισμούς δασών, δημιουργία αντιπυρικών ζωνών και ζωνών αραιωμένης βλάστησης, όχι μόνο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ένας στοιχειώδης ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ, αλλά επιπλέον δεν προκύπτει από πουθενά με ποιο νομικό πλαίσιο σχεδιάστηκαν, μελετήθηκαν και ανατέθηκαν τα σχετικά έργα σε ιδιώτες, ούτε βέβαια αν εξετάστηκαν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους στα δασικά οικοσυστήματα.

ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΜΩΣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ σε περιοχές που κάηκαν και καίγονται φέτος;

Τολμάνε και λένε ΞΑΝΑ ότι δεν υπήρχαν αντιπυρικές ζώνες, ενώ έχουν προηγηθεί το ANTINERO I και ΙΙ, που οι ΙΔΙΟΙ σχεδίασαν και υλοποίησαν και ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ήδη στο ANTINERO ΙΙΙ, το κόστος του οποίου εκτοξεύτηκε από τα κλεφτόπουλα για να φτάσουμε να καιγόμαστε ακόμη περισσότερο!!!

Ο συνολικός προϋπολογισμός του προγράμματος Antinero III ανήλθε τελικά στο ιλιγγιώδες ποσό των 447.029.872,19 €, με “στόχο” λέει του έργου την «πρόληψη και προστασία των δασικών οικοσυστημάτων» και την «θωράκιση των οικισμών» από τον κίνδυνο της πυρκαγιάς!

Το βλέπουμε!!! Όπως βλέπουμε και τι συμβαίνει σε Βοιωτία και Δυτική Αττική που καίγονται ακόμη!!!, ελπίζοντας να παρέμβει εισαγγελέας!!! ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ:

ΒΟΙΩΤΙΑ

Δασαρχεία Θήβας και Λιβαδειάς: Εργασίες χωρίς αντίκρισμα!

Για τη Βοιωτία, το 2024 διατέθηκαν ποσά ύψους 4.985.027,38 € και το 2026 διατέθηκαν ποσά ύψους 4.169.062,68 € (ΦΩΤΟ 4-5).

Μεταξύ άλλων, για το Δασαρχείο Θήβας το αντικείμενο περιλάμβανε τη συντήρηση του δασικού οδικού δικτύου (ισοπεδώσεις, καθαρισμοί τάφρων κλπ) και για το Δασαρχείο Λιβαδειάς προβλέπονταν έργα, όπως: εκτεταμένοι καθαρισμοί, διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών και προστασία αναδασώσεων σε θέσεις όπως το «Διάσελο» και ο «Προφήτης Ηλίας».

Οι συμβάσεις όριζαν ότι οι εργασίες έπρεπε να ολοκληρωθούν εντός 3 μηνών. Έγιναν τα έργα; Τηρήθηκαν οι προθεσμίες; Γιατί ξανακάηκαν τόσες χιλιάδες στρέμματα φέτος;

ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ

Δασαρχείο Μεγάρων: Εκατομμύρια για «ζώνες» που δεν λειτούργησαν!

Για την περιοχή των Μεγάρων και της Δυτικής Αττικής (που περιλαμβάνει το Πόρτο Γερμενό και τα Βίλια), έγιναν επίσης μια σειρά από δαπανηρές συμβάσεις:

Το 2024 προκηρύχθηκε ειδικό έργο ύψους 4.851.424,87 € ειδικά για τη δημιουργία αντιπυρικών ζωνών, όπου περιλαμβάνονται τα Μέγαρα και τα Βίλια (ΦΩΤΟ 6).

Επίσης το 2024 υπογράφηκε σύμβαση ύψους 3,2 εκατ. € για καθαρισμούς, συντήρηση πυροφυλακίων, αντιπυρικών ζωνών κ.λπ., ως μέρος μεγαλύτερης προκήρυξης συνολικού ύψους: 4.982.612,04 € (ΦΩΤΟ 7).

Το 2025 και το 2026 ακολούθησαν ΝΕΕΣ προκηρύξεις για αντιπυρική προστασία και καθαρισμούς χιλιάδων στρεμμάτων στην ίδια περιοχή!!!.

Το 2025 το ποσό ανήλθε σε 4.959.612,13 € και το 2026 σε 4.863.533,46 € αντίστοιχα!!! (ΦΩΤΟ 8-9)

ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ; Τα έργα των προηγούμενων ετών ΔΕΝ ολοκληρώθηκαν, ΔΕΝ έφτασαν ή ΔΕΝ ήταν αποτελεσματικά;;;

Για το 2026 η σύμβαση με τον ανάδοχο υπεγράφη τον Μάρτιο και υποτίθεται θα ολοκληρωνόταν τον Ιούνιο!

Αλλά τον Ιούνιο βρισκόταν ακόμα στον 1ο ΑΠΕ! (ΦΩΤΟ 10-11)

Τελικά υλοποιήθηκε/ολοκληρώθηκε η Σύμβαση αυτή για την αντιπυρική προστασία, ΝΑΙ ή ΟΧΙ;;;

Και, αν ΝΑΙ, γιατί ξανακαήκαμε φέτος; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΕΙ;

Η «διαχρονική» επιχείρηση μετάθεσης ευθυνών του Κυρ. Μητσοτάκη: Από τα καιρικά φαινόμενα μέχρι τις «χρόνιες παθογένειες»

Το ημερολόγιο έγραφε 10.12.2017, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε (μιλώντας σε προσυνεδριακή ημερίδα της ΝΔ για το περιβάλλον στο Περιστέρι), δήλωνε ότι «είμαστε μια χώρα, στην οποία έχουμε να αντιμετωπίσουμε μετά βεβαιότητας σεισμούς, φωτιές και πλημμύρες. Και είμαστε ασυγχώρητοι εάν δεν είμαστε έτοιμοι να [τα] αντιμετωπίσουμε», ενώ επικαλούμενος λόγια του «πολύ καλού φίλου» του, Κωστή Συνολάκη, έλεγε μάλιστα ότι «η φυσική καταστροφή για την οποία πρέπει να σχεδιάσουμε είναι αυτή που ενδεχομένως δεν έχει γίνει ποτέ. Λοιπόν, αυτό το οποίο δεν περιμένουμε, αυτό το οποίο είναι έξω από τη σφαίρα του εφικτού και του λογικού. Να σκεφτούμε, δηλαδή, έξω από το κουτί για ενδεχόμενες καταστροφές, οι οποίες, αν, ο μη γένοιτο, συμβούν σήμερα -λυπάμαι που θα το πω- θα μας πιάσουν τελείως απροετοίμαστους. Κι αυτό δεν μπορώ να το δεχτώ».

Έκτοτε η ιστορία είναι γνωστή. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2018, σε ειδική συνέντευξη Τύπου στην Πειραιώς, υποσχέθηκε ότι έχει όλες τις μαγικές λύσεις για την Πολιτική Προστασία στο τσεπάκι, προκειμένου να γίνει πρωθυπουργός το 2019, αλλά από όταν το πέτυχε και μετά, το «επιτελικό κράτος» του έχει αποδειχτεί απροετοίμαστο και έχει αποτύχει μπροστά σε όλες τις μεγάλες κρίσεις και φυσικές καταστροφές που κλήθηκε να αποτρέψει (πυρκαγιές, πλημμύρες, χιονιάς).

Μετάθεση ευθυνών

Μόνιμη επωδός του πρωθυπουργού σε κάθε τέτοια αποτυχία είναι βέβαια η προσπάθεια μετάθεσης των κυβερνητικών ευθυνών στα ακραία καιρικά φαινόμενα και την κλιματική κρίση. Κάτι το οποίο είδαμε και αυτές τις μέρες που η χώρα βιώνει μία νέα ανείπωτη πύρινη καταστροφή, με τον Κυρ. Μητσοτάκη να επιλέγει, στην κυριακάτικη ανάρτησή του, την απουσία οποιασδήποτε αυτοκριτικής και να ρίχνει, για άλλη μια φορά, όλη την ευθύνη στις «ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες» και στην «ένταση των καιρικών φαινομένων» που «ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό και κάθε επιχειρησιακή δυνατότητα».

Φυσικά η τακτική αυτή του πρωθυπουργού να μεταθέτει αλλού τις κυβερνητικές ευθύνες, δεν εξαντλείται μόνο στις φυσικές καταστροφές και είναι ορατή δια γυμνού οφθαλμού σε διαφορετικές περιπτώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της επταετούς διακυβέρνησης του «επιτελικού κράτους» και ιδίως στις κεντρικές υποθέσεις που κλυδωνίζουν το μέγαρο Μαξίμου μέχρι σήμερα. Ενδεικτικά σταχυολογούμε:

Το… πόρισμα στα Τέμπη

Στην υπόθεση των Τεμπών, ήδη από την πρώτη στιγμή ο Κυρ. Μητσοτάκης, σε μια προσπάθεια να αποσείσει τις κυβερνητικές ευθύνες, έσπευσε να βγάλει ο ίδιος προσωπικό πόρισμα, προκαταλαμβάνοντας ευθέως τη δικαστική διερεύνηση και να αποφανθεί ότι «το δράμα οφείλεται, δυστυχώς, κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος».

Με αυτόν τον τρόπο, ο πρωθυπουργός επέλεγε ως τακτική το να φορτωθούν όλες οι ευθύνες στον σταθμάρχη (ενώ στον παραιτηθέντα υπουργό Μεταφορών Κώστα Αχιλλέα Καραμανλή να αποδοθεί μόνο η «αντικειμενική πολιτική ευθύνη»).

«Διαχρονικές ευθύνες και παθογένειες»

Ταυτόχρονα ο Κυρ. Μητσοτάκης επιστράτευε και τη γνωστή πια κυβερνητική ρητορική περί «διαχρονικών ευθυνών», ενώ ευθύνες για την τραγωδία των Τεμπών επιχειρούσε να μεταθέσει και σε κάποιο «βαθύ κράτος» του Δημοσίου, στο οποίο ανακοίνωνε ότι κηρύσσει τον «πόλεμο».

Ίσως η φράση του πρωθυπουργού, η οποία συμπυκνώνει πλήρως την προσπάθεια μετάθεσης των ευθυνών οπουδήποτε αλλού εκτός από την κυβέρνηση, είναι ότι «στα Τέμπη συγκρούστηκαν ανθρώπινα λάθη με χρόνιες παθογένειες της ελληνικής δημόσιας διοίκησης».

Αλλά η ρητορική περί «χρόνιων παθογενειών» είναι η μόνιμη κυβερνητική επωδός που βρίσκει εφαρμογή σε όλες τις σκανδαλώδεις υποθέσεις για τις οποίες είναι υπόλογο το μέγαρο Μαξίμου.

«Χρόνιες παθογένειες» και για ΟΠΕΚΕΠΕ

Για «χρόνια παθογένεια» μιλούσε ο πρωθυπουργός αναφερόμενος και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, την υπόθεση δηλαδή των «γαλάζιων» Φραπέδων και Χασάπηδων, για την οποία και επέλεξε να μπλοκάρει τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τους πρώην υπουργούς του Βορίδη – Αυγενάκη (μέσω των γνωστών μεθοδεύσεων στη Βουλή με τις επιστολικές ψήφους) και αντί για αυτήν να στρίψει δια της εξεταστικής επιτροπής (με τα γνωστά αποτελέσματα).

Μάλιστα στην ομιλία του στη Βουλή για τη σύσταση εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου θέλησε να κάνει λόγο για «μία χρόνια πάθηση της δημόσιας ζωής», υποστηρίζοντας ότι είναι «διαχρονική και διακομματική», ο Κυρ. Μητσοτάκης, έχοντας στερέψει από άλλες γραμμές άμυνας, επιδόθηκε σε μία προσπάθεια διάχυσης των ευθυνών, όχι μόνο στα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά κυριολεκτικά σε όλους: Στην Ευρώπη, στους ίδιους τους αγρότες, μέχρι και στις κυβερνήσεις των προκατόχων του στην ηγεσία της ΝΔ, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά.

Η τελευταία στάση του πρωθυπουργού στην υπόθεση αυτή, είναι, ως γνωστόν, οι πανηγυρισμοί του γιατί τέσσερις -και όχι 11- βουλευτές και πρώην υπουργοί της ΝΔ παραπέμφθηκαν στη Δικαιοσύνη για… «απλά πλημμελήματα», αλλά και η επίθεση του Κυρ. Μητσοτάκη στην ευρωπαϊκή εισαγγελία, την οποία κατηγόρησε ότι «φάνηκε να εμπλέκεται στον εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό», όταν βέβαια οι αρχειοθετήσεις από την πλευρά της για τους υπόλοιπους πλην των τεσσάρων βουλευτών, καταρρίπτουν και τις κυβερνητικές αυτές κατηγορίες σε βάρος της.

«Διαχρονικές παθογένειες» και στις… υποκλοπές

Όσο για το σκάνδαλο των υποκλοπών, ακόμα και εκεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην πρώτη του δημόσια δήλωση μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου, είχε μιλήσει για… «διαχρονικές παθογένειες της υπηρεσίας πληροφοριών».

Τότε που είχε ισχυριστεί ότι η παρακολούθηση Ανδρουλάκη μέσω επισύνδεσης της ΕΥΠ ήταν «νόμιμη, αλλά λάθος» και ότι ο ίδιος δεν την γνώριζε, αναγκαζόμενος να θυσιάσει τότε τον εκλεκτό του, Διοικητή της ΕΥΠ, Παναγιώτη Κοντολέοντα (για τον οποίο δεν είχε διστάσει μέχρι και να αλλάξει το νόμο, προκειμένου να μπορέσει να τον διορίσει στη θέση αυτή, καθώς δεν διέθετε τα τυπικά προσόντα), αλλά και τον γενικό γραμματέα του και ανιψιό του (και τότε νούμερο 2 της κυβέρνησης) Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος, κατά δική του πρόσφατη δήλωση, «έφαγε τη σφαίρα για να μείνει πάνω το αφεντικό».

Η περίπτωση Δημητριάδη

Μάλιστα στην περίπτωση του κ. Δημητριάδη, η πρώτη αντίδραση του μεγάρου Μαξίμου ήταν να προσπαθήσει να τον περισώσει, αποδίδοντας την παραίτησή του στο «κλίμα τοξικότητας» και όχι στο ζήτημα των ευθυνών του. Για να αλλάξει ρότα στη συνέχεια και να έρθει ο κ. Μητσοτάκης στο τηλεοπτικό του μήνυμα να του χρεώσει τελικά την «αντικειμενική πολιτική ευθύνη», σε μια απέλπιδα προσπάθεια να την αποσείσει από πάνω του, αφού, ως γνωστόν, η «αντικειμενική πολιτική ευθύνη» εξ ορισμού ανήκει στον πολιτικό προϊστάμενο, δηλαδή στον ίδιο τον πρωθυπουργό, ο οποίος και όταν ανέλαβε πρωθυπουργός φρόντισε να περάσει την ΕΥΠ στην προσωπική του αρμοδιότητα στο Μαξίμου.

Σήμερα που οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών όλο και πληθαίνουν, δείχνοντας εμφατικά κοινό Κέντρο ΕΥΠ και Predator, το Μαξίμου επιμένει να προσπαθεί να διαχωρίσει τις επισυνδέσεις της ΕΥΠ από τις παρακολουθήσεις μέσω του παράνομου λογισμικού και προσπαθεί να ρίξει όλες τις ευθύνες για τις δεύτερες στους «τέσσερις ιδιώτες» που καταδικάστηκαν πρωτόδικα από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας. Εδώ η κυβερνητική προσπάθεια απόσεισης των ευθυνών διεξάγεται με την οχύρωση του Μαξίμου πίσω από τις εισαγγελικές διατάξεις του Αρείου Πάγου που δεν είδαν κρατική εμπλοκή στην υπόθεση, κόντρα βέβαια στην απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Εσωκομματική θύελλα στο Κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»: Κοινή σκληρή απάντηση πρώην στελεχών στη Μαρία Καρυστιανού για τις αποχωρήσεις

Σε τροχιά έντονης εσωτερικής κρίσης εισέρχεται το Κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», καθώς ομάδα πρώην στελεχών του προχώρησε σε κοινή δημόσια παρέμβαση-απάντηση προς τις πρόσφατες τοποθετήσεις της Μαρίας Καρυστιανού.

Με ένα αυστηρά δομημένο κείμενο, τα αποχωρήσαντα στελέχη απορρίπτουν κατηγορηματικά τις αιτιάσεις περί προσωπικών φιλοδοξιών, επιδιώξεων για αξιώματα ή έλλειψης αντοχής, καταγγέλλοντας συγκεντρωτικό μοντέλο λήψης αποφάσεων, απουσία θεσμικών διαδικασιών και επικράτηση παρασκηνιακών μηχανισμών.

Όπως υποστηρίζουν, η έξοδός τους από το εγχείρημα αποτελεί στάση αρχής και πράξη συνέπειας προς τις ιδρυτικές αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης και της λογοδοσίας.

Οι καταγγελίες για συγκεντρωτισμό, «αυλές» και απουσία θεσμικών κανόνων

Στην κοινή δήλωσή τους, τα πρώην στελέχη ξεκαθαρίζουν εξ αρχής το πλαίσιο της απόφασής τους, σημειώνοντας ότι η αποχώρηση δεν συνιστά «έλλειψη χαρακτήρα», αλλά δικαίωμα και στάση αρχής απέναντι σε πρακτικές που θεωρούν ασύμβατες με τις διακηρυγμένες αρχές του φορέα. Όπως αναφέρουν, εντάχθηκαν στο εγχείρημα πιστεύοντας στην ιδέα ενός αυθεντικού κινήματος πολιτών που θα οικοδομούνταν από τη βάση προς την κορυφή, εκφράζοντας το αίτημα για Αλήθεια, Δικαιοσύνη και Λογοδοσία.

Ωστόσο, σύμφωνα με τους υπογράφοντες, η πραγματικότητα που διαμορφώθηκε στην πορεία υπήρξε διαφορετική από τις προσδοκίες τους:

«Στην πορεία, όμως, διαπιστώσαμε πρακτικές συγκέντρωσης αποφασιστικών αρμοδιοτήτων σε έναν περιορισμένο κύκλο προσώπων, χωρίς την αντίστοιχη θεσμική και δημοκρατική νομιμοποίηση. Αντί για συλλογικές διαδικασίες, διαφάνεια και θεσμική συγκρότηση, διαμορφώθηκε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο αποφάσεων από ελάχιστα πρόσωπα, με λογικές “αυλών”, μηχανισμών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών».

Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι η δημοκρατία σε έναν πολιτικό φορέα δεν ξεκινά μετά την ολοκλήρωση της στελέχωσης, αλλά από τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο αυτή πραγματοποιείται, ζητώντας σαφή, αντικειμενικά και θεσμοθετημένα κριτήρια για την αξιολόγηση υποψηφίων και τη λήψη αποφάσεων.

«Η αποχώρηση είναι στάση αρχής»: Η απάντηση στους χαρακτηρισμούς

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην απόρριψη των αιτιάσεων που διατυπώθηκαν δημόσια από τη Μαρία Καρυστιανού σχετικά με τα αίτια των παραιτήσεων. Οι αποχωρήσαντες τονίζουν ότι δεν απομακρύνθηκαν από τις αρχές τους, αλλά αντίθετα επέλεξαν να αποχωρήσουν επειδή διαπίστωσαν ότι οι αρχές αυτές δεν υπηρετούνταν πλέον με τον ενδεδειγμένο τρόπο.

Απαντώντας στο σχόλιο ότι «όποιος φεύγει δείχνει τον χαρακτήρα του», το κείμενο επισημαίνει:

«Πράγματι, η αποχώρηση δείχνει χαρακτήρα. Δείχνει αν ένας άνθρωπος είναι διατεθειμένος να παραμείνει σε έναν χώρο μόνο και μόνο για να διατηρήσει τη θέση του ή αν είναι έτοιμος να αποχωρήσει όταν οι πράξεις και οι αρχές πάψουν να συμβαδίζουν. Ο δικός μας χαρακτήρας δεν κρίνεται από το αν παραμείναμε. Κρίνεται από το αν μείναμε πιστοί σε αυτά που πιστεύαμε όταν αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε».

Στο ίδιο πλαίσιο, σημειώνουν ότι οι περισσότεροι εξ αυτών διαέθεταν ήδη δική τους επαγγελματική, κοινωνική και πολιτική διαδρομή, χωρίς να έχουν ανάγκη το συγκεκριμένο εγχείρημα για την απόκτηση αναγνωρισιμότητας, γεγονός που καθιστά τη διαπίστωση της παρέκκλισης από τους αρχικούς στόχους ακόμη πιο επώδυνη.

Ολόκληρη η κοινή δήλωση: 

«Η αποχώρηση δεν είναι έλλειψη χαρακτήρα. Είναι δικαίωμα και, όταν χρειάζεται, στάση αρχής.»

Με αφορμή πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις της κ. Μαρίας Καρυστιανού σχετικά με τις αποχωρήσεις στελεχών από το Κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», θεωρούμε αναγκαίο να απαντήσουμε συλλογικά, καθαρά και χωρίς υπεκφυγές.

Δεν θα επιτρέψουμε να παρουσιαστούν οι αποχωρήσεις μας ως αποτέλεσμα προσωπικών φιλοδοξιών, προσωπικών ατζεντών, έλλειψης αντοχής ή ακόμη χειρότερα ως ένδειξη «χαρακτήρα».

Γνωρίζουμε πολύ καλά γιατί μπήκαμε σε αυτό το εγχείρημα. Και γνωρίζουμε εξίσου καλά γιατί αποχωρήσαμε.

Δεν αποχωρήσαμε επειδή μας έλειψαν οι καρέκλες. Δεν αποχωρήσαμε επειδή δεν μας δόθηκαν αξιώματα. Δεν αποχωρήσαμε επειδή «δεν αντέξαμε».

Αποχωρήσαμε ακριβώς επειδή αρνηθήκαμε να συμβιβαστούμε με πρακτικές που θεωρήσαμε ασύμβατες με τις αρχές για τις οποίες ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα.

Και οι λόγοι των αποχωρήσεών μας, παρά τις διαφορετικές προσωπικότητες και τις διαφορετικές διαδρομές μας, παρουσιάζουν σημαντικές κοινές αναφορές.

Πιστέψαμε στην ιδέα ενός πραγματικού κινήματος πολιτών, το οποίο θα οικοδομούνταν από τη βάση προς την κορυφή. Πιστέψαμε ότι επιδιώκαμε να μεταφέρουμε στη δημόσια ζωή το αυθεντικό κοινωνικό αίτημα εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών ,για Αλήθεια, Δικαιοσύνη και Λογοδοσία. Ένα πραγματικό Κίνημα Πολιτών ενάντια στη σήψη του πολιτικού συστήματος.

Πιστέψαμε ότι οι πολίτες θα είχαν ουσιαστικό λόγο στη διαμόρφωση των οργάνων, των διαδικασιών και των αποφάσεων.

Στην πορεία, όμως, διαπιστώσαμε πρακτικές συγκέντρωσης αποφασιστικών αρμοδιοτήτων σε έναν περιορισμένο κύκλο προσώπων, χωρίς την αντίστοιχη θεσμική και δημοκρατική νομιμοποίηση. Αντί για συλλογικές διαδικασίες, διαφάνεια και θεσμική συγκρότηση, διαμορφώθηκε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο αποφάσεων από ελάχιστα πρόσωπα, με λογικές “αυλών”, μηχανισμών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών.

Αυτό δεν είναι μια προσωπική μας εντύπωση που πρέπει να απορριφθεί. Είναι μια πολιτική και οργανωτική διαφωνία που δικαιούμαστε να εκφράζουμε.

Σε ένα δημοκρατικό εγχείρημα η διαφορετική άποψη δεν μπορεί να θεωρείται εχθρική πράξη.

Η κριτική δεν είναι προδοσία. Η διαφωνία δεν είναι υπονόμευση. Η αποχώρηση δεν είναι έλλειψη χαρακτήρα.

Και όποιος επιλέγει να αποχωρήσει επειδή δεν μπορεί πλέον να συνυπάρξει με μια πολιτική ή οργανωτική πραγματικότητα που θεωρεί λανθασμένη, δεν οφείλει να απολογείται για την αξιοπρέπειά του.

Αντιθέτως, ίσως αυτό ακριβώς να αποτελεί ένδειξη συνέπειας.

Υπήρξαν ζητήματα που για ορισμένους από εμάς δεν ήταν απλώς οργανωτικές διαφωνίες αλλά ζητήματα αρχής.

Υποστηρίζουμε κάτι διαφορετικό, ότι ένα πολιτικό εγχείρημα που διεκδικεί να εκφράσει την κοινωνική δικαιοσύνη οφείλει να σταθμίζει όχι μόνο τη νομιμότητα, αλλά και την ηθική διάσταση των επιλογών του και συλλογικά και προσωπικά..

Ένα κίνημα που ζητά από τους πολίτες να το εμπιστευθούν οφείλει να λειτουργεί με κανόνες που είναι γνωστοί και ξεκάθαροι σε όλους.

Η καταστατική συγκρότηση οργάνων, η εκλογή προσώπων, η αξιολόγηση υποψηφίων και η λήψη αποφάσεων πρέπει να διέπονται από σαφή, αντικειμενικά και δημοκρατικά κριτήρια.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από τους πολίτες να εμπιστευθούν ένα νέο πολιτικό μοντέλο και ταυτόχρονα να τους ζητούμε να αποδεχθούν διαδικασίες που δεν έχουν προηγουμένως θεσμοθετηθεί με τρόπο διαφανή και δημοκρατικό..

Η Δημοκρατία δεν αρχίζει όταν ολοκληρωθεί η στελέχωση. Αρχίζει από τον τρόπο με τον οποίο στελεχώνεται ένας δημοκρατικός φορέας.

Μας προβληματίζει ιδιαίτερα η λογική σύμφωνα με την οποία, όποιος αποχωρεί πρέπει να θεωρείται ότι απομακρύνεται από τις αρχές του εγχειρήματος.

Ας είμαστε ξεκάθαροι:

Δεν αποχωρήσαμε από τις αρχές μας. Αποχωρήσαμε επειδή θεωρήσαμε ότι οι αρχές αυτές δεν υπηρετούνταν πλέον με τον τρόπο που εμείς πιστεύαμε ότι πρέπει. Αυτό είναι ουσιαστική διαφορά & δεν μπορεί να διαγραφεί με χαρακτηρισμούς.

Ακούσαμε την άποψη ότι «όποιος φεύγει δείχνει τον χαρακτήρα του». Συμφωνούμε.

Πράγματι, η αποχώρηση δείχνει χαρακτήρα. Δείχνει αν ένας άνθρωπος είναι διατεθειμένος να παραμείνει σε έναν χώρο μόνο και μόνο για να διατηρήσει τη θέση του ή αν είναι έτοιμος να αποχωρήσει όταν οι πράξεις και οι αρχές πάψουν να συμβαδίζουν.

Ο δικός μας χαρακτήρας δεν κρίνεται από το αν παραμείναμε. Κρίνεται από το αν μείναμε πιστοί σε αυτά που πιστεύαμε όταν αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε.

Οι περισσότεροι από εμάς δεν είχαμε ανάγκη το συγκεκριμένο εγχείρημα για να αποκτήσουμε δημόσια αναγνωρισιμότητα, επαγγελματική υπόσταση ή πολιτική παρουσία.

Είχαμε ήδη τη δική μας διαδρομή. Μπήκαμε επειδή πιστέψαμε ότι μπορούσε να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό.

Και ακριβώς επειδή το πιστέψαμε, πονά περισσότερο όταν διαπιστώνουμε ότι αυτό που οραματιστήκαμε κινδυνεύει να αποκτήσει χαρακτηριστικά από εκείνα που υποσχέθηκε ότι θα αφήσει πίσω του.

Δεν επιθυμούμε προσωπική σύγκρουση με την κ. Καρυστιανού ούτε με κανένα άλλο πρόσωπο.

Δεν έχουμε ανάγκη από χαρακτηρισμούς. Έχουμε ανάγκη από απαντήσεις. Ποιος αποφασίζει;

Με ποια διαδικασία; Ποιος ελέγχει ποιον; Πώς συμμετέχει πραγματικά η βάση; Πώς διασφαλίζεται η διαφάνεια; Ποια είναι τα αντικειμενικά κριτήρια επιλογής προσώπων;

Και, κυρίως, ποια είναι η πραγματική θέση των πολιτών μέσα σε ένα Κίνημα που δημιουργήθηκε στο όνομά τους; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέσαμε.

Και επειδή δεν λάβαμε τις απαντήσεις που θεωρούσαμε αναγκαίες, επιλέξαμε τον δρόμο της αποχώρησης. Δεν αποχωρήσαμε από την Ελπίδα και ότι πιστεύαμε ότι εξέφραζε.

Αποχωρήσαμε από ένα συγκεκριμένο οργανωτικό και πολιτικό μοντέλο. Δεν αποχωρήσαμε από την ανάγκη για διαφάνεια και κοινωνική δικαιοσύνη και ασφαλώς δεν αποχωρήσαμε από τους πολίτες που πίστεψαν σε μια διαφορετική Ελλάδα.

Αυτές οι αρχές δεν ανήκουν σε κανένα πρόσωπο και σε κανέναν κομματικό μηχανισμό, ανήκουν στην κοινωνία

Και γι’ αυτό θα συνεχίσουμε να τις υπηρετούμε, ο καθένας από τον δικό του δρόμο.

Δεν ζητούμε να μας πιστέψει κανείς επειδή το λέμε εμείς.

Ζητούμε μόνο να μας κρίνει για όσα πραγματικά είπαμε, για όσα πραγματικά κάναμε και για τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους αποχωρήσαμε, γιατί η Δημοκρατία δεν φοβάται αυτούς που αποχωρούν επειδή αρνούνται να σιωπήσουν.

Οι υπογράφοντες

Μερικά από τα αποχωρήσαντα στελέχη του Κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»

Κοκοτσάκης Βασίλειος, Αυγερινός Αθανάσιος, Νίκος Ζαρκαδούλας, Λενακάκη Αγγελική, Τζουγανάτος Αθανάσιος, Τάκης Κοτσιόργιος, Ρομπογιαννάκης Αχιλλέας, Ηλίας Μιχαλάς, Κατερίνα Σωτηράκου, Βαμβακάς Κων/νος, Σοφούλης Μανόλης, Σταύρος Σταυρουλάκης, Φρονιμάκης Γιάννης, Κατερίνα Μουτσάτσου, Μπαγκέρης Ιάσων,Λαινάς Ιωάννης, Παναγιώτα Κάπου, Γιαννής Γρηγορίου,Ηρώ Βουρδούμπα, Παναγ.Παντελάκης, Κλωθάκης Δημήτρης και Μαρία Παιζάκη

Σ.σ. : Με την σειρά αποχώρησης»