Η Καρυστιανού, μιλώντας για τις θέσεις του κόμματος που ετοιμάζεται, είπε πως «επειδή σέβομαι την ελεύθερη βούληση και είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη, θεωρώ ότι είναι ένα θέμα δημόσιας διαβούλευσης, ας αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει. Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στο θέμα,  γιατί αφορά τα δικαιώματα της γυναίκας, αλλά και του εμβρύου. Επειδή είμαι και παιδίατρος, λόγω της επιστήμης μου, διχάζομαι στο ποια δικαιώματα πρέπει να είναι παραπάνω, δεν μπορώ να τα ιεραρχήσω. Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει για το σώμα της, το θέμα είναι ότι στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει κι ένα άλλο ηθικό θέμα που για μένα είναι πολύ σημαντικό. Το θέμα δεν είναι τι πιστεύω εγώ ή εσείς, γι’ αυτό λέω για δημόσια διαβούλευση, είναι πιο δημοκρατικό, γιατί μιλάμε για μια ζωή που τώρα γεννάται».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σε ένα σύντομο σχόλιο, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, είπε: «Το πιο φοβερό είναι ότι αυτό ακούστηκε και από γιατρό. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω σε συζητήσεις που είναι λυμένες».

Παρατίθεται ανακοίνωση του Τομέα Δικαιωμάτων & Ισότητας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΠΣ Έλενας Ακρίτα, σχετικά με τις πρόσφατες δηλώσεις Καρυστιανού γύρω από το θέμα των αμβλώσεων. Ευχαριστούμε για τη συνεργασία.

Ακρίτα: Η δήλωση της Μ. Καρυστιανού για το δικαίωμα στην άμβλωση ανοίγει επικίνδυνους δρόμους

«Η πρόσφατη δήλωση της Μαρία Καρυστιανού ότι οι αμβλώσεις πρέπει να τεθούν σε «δημόσια διαβούλευση» δεν είναι απλώς ατυχής: είναι βαθιά πολιτική και επικίνδυνη. Πρόκειται για μια σκοταδιστική αντίληψη που ιστορικά συνδέεται με θεοκρατικά καθεστώτα, τον βαθύ αμερικανικό Νότο και την τραμπική ιδεολογία» αναφέρει, από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, η Έλενα Ακρίτα, και συνεχίζει:

Στην Ελλάδα (η άμβλωση είναι νόμιμη από το 1986) και στην Ευρώπη, η συντριπτική πλειονότητα των κρατών αναγνωρίζει το δικαίωμα αυτό ως θεμελιώδες. Ελάχιστες – κι αποκαλυπτικές ως προς την ακραία συντηρητική ιδεολογία τους – οι εξαιρέσεις.

Το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση δεν χαρίστηκε. Κατακτήθηκε μέσα από δεκαετίες αγώνων φεμινιστριών απέναντι στην πατριαρχία, την εμφυλη βία και την θρησκοληψία.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν παζαρεύονται και δεν ζυγίζονται με δημοψηφισματα και «διαβουλεύσεις».

Η κ. Καρυστιανού δηλώνει πως ιδεολογικά δεν βρίσκεται «ούτε δεξιά ούτε αριστερά». Ωστόσο η αμφισβήτηση της στο δικαίωμα της άμβλωσης την τοποθετεί αυτόματα στο κόμμα Νίκη, που ήδη εκπροσωπείται στην Βουλή.»

Γαβριήλ Σακελλαρίδης: «Βαθιά προβληματική και άκρως επικίνδυνη» τοποθέτηση.

«Το άνοιγμα αυτής της συζήτησης από την Μ. Καρυστιανού δεν προμηνύει τίποτα θετικό για τη δικαιοσύνη, τις ελευθερίες και το κράτος δικαίου. Αντίθετα, πυκνώνει τα μαύρα σύννεφα σε μια συγκυρία όπου η κοινωνία δεν αντέχει άλλη οπισθοδρόμηση» έγραψε μεταξύ άλλων ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Η υπεράσπιση της δικαιοσύνης, του κράτους δικαίου και των δικαιωμάτων δεν μπορεί να γίνεται α λα καρτ. Δεν μπορούμε να επικαλούμαστε αποσπασματικά ορισμένες όψεις τους και να αποσιωπούμε ή να υποβαθμίζουμε άλλες που αφορούν μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας.

Η τοποθέτηση της Μ. Καρυστιανού για τις αμβλώσεις σήμερα στο Open, ως ζήτημα που απαιτεί «δημόσια διαβούλευση» επειδή δήθεν τίθενται σε αντιπαράθεση «τα δικαιώματα του εμβρύου» με τα δικαιώματα των γυναικών, είναι βαθιά προβληματική και άκρως επικίνδυνη. Και αυτό γιατί κουμπώνει –δυστυχώς– με μια διεθνή, συντονισμένη επίθεση της Ακροδεξιάς, που επιχειρεί να επαναφέρει την απαγόρευση των αμβλώσεων: από τις ΗΠΑ του Τραμπ μέχρι την Ουγγαρία του Όρμπαν.

Οι γυναίκες έχουν κατακτήσει το δικαίωμα στην άμβλωση ύστερα από δεκαετίες αγώνων, υπερασπιζόμενες την επιλογή, την αυτοδιάθεση του σώματός τους και το θεμελιώδες δικαίωμα στην υγεία.

Το άνοιγμα αυτής της συζήτησης από την Μ. Καρυστιανού δεν προμηνύει τίποτα θετικό για τη δικαιοσύνη, τις ελευθερίες και το κράτος δικαίου. Αντίθετα, πυκνώνει τα μαύρα σύννεφα σε μια συγκυρία όπου η κοινωνία δεν αντέχει άλλη οπισθοδρόμηση.

Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα είναι ένα σαφές, καθαρό και αδιαπραγμάτευτο μέτωπο απέναντι στον συντηρητισμό και την Ακροδεξιά».

Η εικόνα στην αγορά ενοικίων μοιάζει ολοένα και περισσότερο με «αγώνα αντοχής» για χιλιάδες νοικοκυριά. Οι αυξήσεις καταγράφονται σε πολλές περιοχές, η αναζήτηση κατοικίας γίνεται δυσκολότερη, ενώ η δημόσια συζήτηση ανακυκλώνεται ανάμεσα σε επιδοτήσεις, φορολογικά κίνητρα και περιορισμούς, χωρίς να είναι σαφές αν υπάρχει σχέδιο με ορίζοντα και συνέπεια. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, νέα έρευνα της διαΝΕΟσις σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ επιχειρεί να χαρτογραφήσει τις αιτίες της κρίσης και να προτείνει παρεμβάσεις, φέρνοντας ξανά στο τραπέζι ακόμη και την ιδέα ενός πλαισίου ελέγχου των ενοικίων – όχι ως γενικό «πλαφόν», αλλά ως μηχανισμό ανάσχεσης ακραίων αυξήσεων.

Η μελέτη, με συντονιστή τον γενικό διευθυντή του ΙΟΒΕ και καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Νίκο Βέττα, απορρίπτει την άποψη ότι πρόκειται για συγκυριακή διόρθωση της αγοράς. Αντίθετα, υποστηρίζει ότι η σημερινή ένταση είναι το αποτέλεσμα πολλών ετών συσσώρευσης: ανεπαρκής προσφορά κατοικιών προς μίσθωση, ισχυρή ζήτηση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, έξαρση των βραχυχρόνιων μισθώσεων σε γειτονιές που «αδειάζουν» από μακροχρόνιους ενοικιαστές, αλλά και μια διαχρονική πολιτική έμφαση στην ιδιοκατοίκηση που άφησε την ενοικίαση με λιγότερα θεσμικά εργαλεία. Το αποτέλεσμα, κατά τη μελέτη, είναι ότι το κόστος στέγασης «τρώει» όλο και μεγαλύτερο κομμάτι του εισοδήματος.

Στους αριθμούς, η Ελλάδα εμφανίζεται με τη μεγαλύτερη επιβάρυνση στην Ευρώπη: οι δαπάνες στέγασης αντιστοιχούν κατά μέσο όρο στο 35,5% του διαθέσιμου εισοδήματος, όταν ο μέσος όρος της Ε.Ε. είναι 19,2%. Τα ποσοστά αυτά δεν σημαίνουν απλώς οικονομική δυσκολία, αλλά και περιορισμό επιλογών: καθυστέρηση στη δημιουργία νέων νοικοκυριών, αναβολή μετακίνησης για εργασία, πίεση σε φοιτητές και χαμηλότερα εισοδήματα. Και όμως, παρά τους δείκτες, η αποτελεσματικότητα των μέχρι τώρα μέτρων παραμένει αντικείμενο συζήτησης: πόσο πραγματικά «ανακουφίζουν» και πόσο απλώς ακολουθούν την άνοδο;

Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόταση για έλεγχο ενοικίων παρουσιάζεται ως στοχευμένη παρέμβαση. Η λογική είναι να μη μετατραπεί σε οριζόντιο κανόνα που μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μικρότερη προσφορά, αλλά να ενεργοποιείται σε «θερμές» περιοχές και να περιορίζει ακραίες αυξήσεις. Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει είναι το πώς θα ορίζονται αυτές οι περιοχές, με ποια δεδομένα και με ποια ρήτρα λήξης. Χωρίς σαφείς προϋποθέσεις, ένας τέτοιος μηχανισμός κινδυνεύει είτε να μην εφαρμοστεί ποτέ είτε να δημιουργήσει νέα παράθυρα και στρεβλώσεις.

Η έρευνα δίνει κεντρική θέση στη δημιουργία Ταμείου Ασφάλισης Εκμισθώσεων, που θα απορροφά κινδύνους για ιδιοκτήτες, όπως απλήρωτα μισθώματα, ζημιές ή δικαστικά κόστη. Η χρηματοδότηση μέσω του φόρου εισοδήματος από ενοίκια εμφανίζεται ως τρόπος να μειωθεί το ρίσκο και να αυξηθεί η διάθεση για μακροχρόνιες μισθώσεις. Παραμένει, όμως, το ερώτημα της εφαρμογής: ποιος θα το διαχειρίζεται, πόσο γρήγορα θα αποζημιώνει και πώς θα αποτρέπονται καταχρήσεις – ζητήματα που συχνά κρίνουν την επιτυχία τέτοιων εργαλείων.

Στο ίδιο πνεύμα, η μελέτη επισημαίνει ότι τα επιδόματα στέγασης δεν «πιάνουν» πάντα τον στόχο, επειδή δεν συνδέονται επαρκώς με το πραγματικό κόστος. Προτείνεται σύνδεση με το ποσοστό εισοδήματος που πηγαίνει στο ενοίκιο και πιο αντικειμενικά τεκμήρια. Όμως και εδώ τίθεται θέμα ισορροπίας: η στήριξη, αν δεν συνοδευτεί από αύξηση της προσφοράς, μπορεί να καταλήξει να τροφοδοτεί έμμεσα υψηλότερες τιμές.

Η ενεργοποίηση κενών κατοικιών προτείνεται μέσω επιδότησης ανακαινίσεων, αλλά με ανώτατα όρια ενοικίων και ελάχιστη διάρκεια μίσθωσης, ώστε η δημόσια ενίσχυση να επιστρέφει ως προσιτή κατοικία. Για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις προτείνονται γεωγραφικά στοχευμένες ρυθμίσεις, ενώ για τη Χρυσή Βίζα τίθεται πρόταση περαιτέρω περιορισμού ή και πλήρους αποσύνδεσης από την αγορά κατοικίας.

Το συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η κρίση δεν αντιμετωπίζεται με αποσπασματικά μέτρα, αλλά με ένα συνεκτικό πλαίσιο κοινωνικής στέγασης και πολιτικές που κινούν ταυτόχρονα τη ζήτηση και την προσφορά. Το ζητούμενο, τελικά, δεν είναι μόνο η λίστα προτάσεων, αλλά η ικανότητα του κράτους να τις υλοποιήσει με κανόνες, δεδομένα και συνέπεια – στοιχεία που μέχρι σήμερα συχνά απουσιάζουν από τη συζήτηση για τη στέγη.

Το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου αναμένεται να περάσει σήμερα στις 13:00 η 25μελής αντιπροσωπεία των αγροτών, συνοδευόμενη από έξι παρατηρητές.

Εκεί, στη συνάντηση με τον Κ. Μητσοτάκη θα του παρουσιάσουν το σύνολο των αιτημάτων του αγροτικού κόσμου μία ημέρα μετά την ξεκάθαρη τοποθέτηση του πρωθυπουργού, πως δεν υπάρχουν περιθώρια για επιπλέον δημοσιονομικά μέτρα.

Η δήλωση αυτή φέρνει την συνάντηση κάτω από κακές συνθήκες, με τους αγρότες ωστόσο να θέλουν να πείσουν τον πρωθυπουργό για τους λόγους που πρέπει να ακουστούν και να γίνουν δεκτά τα 14 αιτήματα που έχουν αποσταλεί ήδη στην κυβέρνηση.

Έμφαση δίνουν κυρίως στη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης–Mercosur η οποία ωστόσο έχει υπογραφεί πλέον, στη μείωση του κόστους ρεύματος και πετρελαίου για όλους τους αγρότες, στις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ για όλες τις νόσους και τους φυσικούς κινδύνους, καθώς και στην αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος.

Ιδιαίτερα οι Θεσσαλοί αγρότες προσέρχονται στη συνάντηση διεκδικώντας, μεταξύ άλλων, ενισχύσεις για το σιτάρι και το βαμβάκι για το σύνολο των παραγωγών, μεγαλύτερες εκπτώσεις στο αγροτικό πετρέλαιο, διαγραφή των δικογραφιών που αφορούν κινητοποιήσεις, αλλά και την άμεση εκκίνηση και ολοκλήρωση αντιπλημμυρικών έργων που θα θωρακίσουν τη Θεσσαλία τον χειμώνα και θα διασφαλίσουν επαρκή υδάτινα αποθέματα για τις καλλιέργειες το καλοκαίρι.

Σε ένδειξη καλής θέλησης, έχουν αποφασίσει να αποχωρήσουν από τα μπλόκα τη Δευτέρα, μετά την ολοκλήρωση της αυριανής συνάντησης στο Μέγαρο Μαξίμου. Όπως επισημαίνουν σε ανακοίνωσή τους, η αποχώρηση δεν συνιστά υποχώρηση.

«Η πρωτοφανής 50ήμερη κινητοποίηση ολοκληρώνεται τη Δευτέρα, έπειτα από πολύωρες διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση που οδήγησαν σε εξαγγελίες, λύσεις αλλά και απορρίψεις», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Μετά την ολοκλήρωση του διαλόγου στο Μέγαρο Μαξίμου, τα συλλογικά όργανα των αγροτών αναμένεται να συνεδριάσουν προκειμένου να αποφασίσουν τις επόμενες κινήσεις τους.

Που δίνουν έμφαση τα «μπλόκα»

Η αντιπροσωπεία των Θεσσαλών αγροτών μεταβαίνει στην Αθήνα με τη λίστα των αιτημάτων που εγκρίθηκε στην πανελλαδική συνέλευση της 6ης Δεκεμβρίου. Ο πρώτος άξονας αφορά τη μείωση του κόστους παραγωγής και ο δεύτερος την αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στα προβλήματα της κτηνοτροφίας, κυρίως στον εμβολιασμό των αιγοπροβάτων λόγω της ευλογιάς.

Οι αγρότες εκτιμούν ότι υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια για βελτιώσεις σε μέτρα που έχει ήδη ανακοινώσει η κυβέρνηση. Στην ομάδα των 25 μελών συμμετέχουν 15 αγρότες και 10 κτηνοτρόφοι, μελισσοκόμοι και αλιείς, ενώ την Τρίτη θα πραγματοποιηθούν λαϊκές συνελεύσεις στο μπλόκο της Νίκαιας για ενημέρωση και συντονισμό σε τοπικό επίπεδο.

Χωρίς δημοσιονομικές παρεκκλίσεις, επιμένει η κυβέρνηση

Η κυβέρνηση διαμηνύει ωστόσο ότι η συνάντηση δεν είναι προσχηματική, αλλά υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει περιθώριο για δημοσιονομικές παρεκκλίσεις. Όπως σημειώνει, ο διάλογος θα επικεντρωθεί τόσο σε διαρθρωτικά ζητήματα όσο και σε τεχνικές παρεμβάσεις που μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινότητα των παραγωγών.

Μεταξύ άλλων, εξετάζονται προτάσεις για την επίλυση ζητημάτων όπως ο ΑΤΑΚ, καθώς και ιδέες για την κατανομή των εξοικονομήσεων που προκύπτουν από το νέο σύστημα επιδοτήσεων.