Η Αρχή Καταπολέμησης Μαύρου Χρήματος, υπό τον επικεφαλής της πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπο Βουρλιώτη, ανίχνευσε νέα στοιχεία που καταδεικύνουν την απόκρυψη άνω των 10 εκατομμυρίων ευρώ από τον γνωστό συνδικαλιστή της Κρήτης Μύρωνα Χιλετζάκη και την σύζυγό του.
Υπενθυμίζεται ότι ο Χιλετζάκης έχει ήδη προφυλακιστεί για το σκάνδαλο των παράνομων επιδοτήσεων μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ.
Τι λέει το πόρισμα της Αρχής
Αναλυτικότερα, η Αρχή για τον εν λόγω κατηγορούμενο μετά από τον έλεγχο των περιουσιακών του στοιχείων την τετραετία 2019-2023 ανακάλυψε ότι ο γαλάζιος αγροτοσυνδικαλιστήςδεν υπέβαλε καθόλου δηλώσεις πόθεν έσχες ή υπέβαλε ανακριβείς δηλώσεις.
Το σύνολο της περιουσίας που φέρεται να απέκρυψε ανέρχεται στα 8 εκατ. ευρώ. Ακόμη, σε καθεστώς ελέγχου μπήκαν και τα περιουσιακά στοιχεία της συζύγου του συνδικαλιστή, η οποία -όπως προέκυψε- για δύο έτη φέρεται το ύψος της περιουσίας που είχε αποκρύψει να ανέρχεται σε 2,5 εκατ. ευρώ.
Τέλος, ο επικεφαλής της ανεξάρτητης Αρχής, διαβίβασε το πόρισμά του στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Ηρακλείου Κρήτης για να ξεκινήσει η διαδικασία του ποινικού σκέλους της υπόθεσης, ενώ παράλληλα ο φάκελος θα διαβιβαστεί και στο Ελεγκτικό Συνέδριο για τον καταλογισμό προστίμου από τα αδήλωτα περιουσιακά στοιχεία των δύο εμπλεκομένων.
Ο Γιώργος Καπουτζίδης παραχώρησε δηλώσεις στις τηλεοπτικές κάμερες το βράδυ της Κυριακής 15 Φεβρουαρίου, μετά το τέλος του εθνικού τελικού της Eurovision, όπου αναδείχτηκε νικητής ο Akyla.
Ο ηθοποιός και παρουσιαστής ρωτήθηκε από έναν δημοσιογράφο για τη διαδήλωση που έγινε έξω από το χώρο ζητώντας την απόσυρση του Ισραήλ από την Eurovision. «Δεν ήμασταν έξω, ήμασταν μέσα. Μην μας ρωτάτε τέτοια πράγματα, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Αυτή τη στιγμή εδώ θα μας ρωτήσετε για εμάς, του τι χρειάστηκε να κάνουμε εμείς, σας παρακαλώ πάρα πολύ», τόνισε φανερά ενοχλημένος ο Γιώργος Καπουτζίδης.
Υπενθυμίζουμε ότι την ώρα του τελικού, έξω από τον Πολυχώρο του Φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς πραγματοποιούνταν συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Το θέμα είναι φυσικά ότι η διοργανώτρια αρχή EBU δεν έχει θέμα με τη συμμετοχή των Ισραηλινών παρά τα όσα φρικτά έχει διαπράξει με την εισβολή στη Γάζα.
Υπενθυμίζουμε ότι η Ρωσία είχε αποκλειστεί από την Eurovision επειδή εισέβαλε στην Ουκρανία.
Χτυπάμε τα αυγά προσθέτοντας το γάλα και τα υπόλοιπα υλικά με 6 κουταλιές βιτάμ. Τα σιγοβράζομε ανακατεύοντας τα έως να πήξουν. Βουτυρώνομε 4 φύλλα, τα στρώνομε σε βουτυρωμένο ταψί. Αδειάζομε στο ταψί την κρέμα. Την σκεπάζομε με τα υπόλοιπα φύλλα καλά βουτυρωμένα. Ρίχνομε σ’ όλη την επιφάνεια το υπόλοιπο βιτάμ. Χαράζομε το γαλακτομπούρεκο επιφανειακά. Χωρίς ν’ ακουμπήσομε την κρέμα. Ψήνομε για 45’ λεπτά περίπου σε μέτριο φούρνο.
Κρύο σιρόπι ζεστό γλυκό. Από σιγά – σιγά το σιρόπι με κουτάλα.
Βάζομε το γάλα στη φωτιά αφού κρατήσομε ένα νεροπότηρο. Στην κατσαρόλα που έχομε στην φωτιά με το γάλα ρίχνομε τη ζάχαρη αφού κρατήσομε 4 κουταλιές. Χτυπάμε τα αυγά με τις 4 κουταλιές ζάχαρη, στο ποτήρι το γάλα που κρατήσαμε διαλύομε το κορνφλάουρ, το σιμιγδάλι και τις βανίλιες. Όταν γίνει καυτό το γάλα και ετοιμάζεται να βράσει το κατεβάζομε απ’ τη φωτιά και ρίχνομε μέσα τ’ αυγά με τη ζάχαρη που τα ‘χομε ανακατέψει με το ένα ποτήρι γάλα και κορνφλάουρ και σιμιγδάλι. Ανακατεύομε γρήγορα με το σύρμα το γυρνάμε στη φωτιά ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να πήξει η κρέμα.
Έχομε στρώσει σε βουτυρωμένο ταψί 7-8 φύλλα κρούστας βουτυρωμένα ένα – ένα. Ρίχνομε την κρέμα και από πάνω οκτώ φύλλα βουτυρωμένα ένα – ένα. Το χαράζομε επιφανειακά το ραντίζομε με λίγο νερό και ψήνομε σε μέτριο φούρνο έως να ροδίσει.
Έχομε εν τω μεταξύ ετοιμάσει σιρόπι με τρία ποτήρια ζάχαρη, δύο ποτήρια νερό. Σιρόπι εντελώς κρύο, το γλυκό ζεστό.
Γαλακτομπούρεκο (3)
Οκτώ ποτήρια γάλα, ένα κουτί κορνφλάουρ, βανίλια, ανθόνερο, ένα ποτήρι ζάχαρη, δύο αυγά, τετρακόσια γρ. φύλλο
Σιρόπι: δύο ποτήρια ζάχαρη, ένα ποτήρι νερό, λίγο λεμόνι ανθόνερο ή βανίλια. Εκτέλεση ως συνήθως
Γαλακτομπούρεκο (4)
Έξι νεροπότηρα γάλα, ένα και ένα τέταρτο νεροπότηρο ζάχαρη, μια κουταλιά βιτάμ, ενάμιση κρασοπότηρο άνθος αραβοσίτου βανίλια. Αφαιρούμε δύο κουταλιές και αντικαθιστούμε με δύο κουταλιές κορνφλάουρ. 4 αυγά.
Σιρόπι: τρία ποτήρια ζάχαρη, δύο ποτήρια νερό, φλούδα λεμονιού, ανθόνερο.
Κρέμα: ζάχαρη μέσα στο γάλα. Με λίγο γάλα ν’ ανακατέψω άνθος αραβοσίτου και θα το ρίξω στο γάλα. Θα ρίξω τ’ αυγά κτυπημένα. Όταν πήζει η κρέμα ανακατεύοντας γρήγορα αποσύρομε από τη φωτιά. Έχομε ρίξει και το βούτυρο.
Σε βουτυρωμένο ταψί πέντε φύλλα κάτω βουτυρωμένα ένα – ένα, κρέμα, 6 φύλλα από πάνω βουτυρωμένα ένα – ένα. Χαράζομε επιφανειακά. Ρίχνομε βούτυρο από πάνω ραντίζομε με λίγο νερό, μέτριος φούρνος έως να ροδίσει. Σιρόπι εντελώς κρύο, το γλυκό ζεστό.
Αν χρειαστεί να μπει στο ψυγείο το βάζομε ξέσκεπο.
Γαλακτομπούρεκο (Σμύρνης, 1922)
Δύο οκάδες (1300 γρ. η οκά) γάλα φρέσκο, μια οκά ζάχαρη, οκτώ αυγά ολόκληρα, πενήντα δράμια (65 γρ.) βούτυρο μέσα, εκατό δράμια σιμιγδάλι, ανθόνερο, μισή οκά φύλλο, πενήντα δράμια βούτυρο για βουτύρωμα φύλλων.
Σιρόπι: εκατό δράμια ζάχαρη. Ένα νεροπότηρο νερό να δέσει καλά. Ανθόνερο στο σιρόπι.
Σιρόπι εντελώς κρύο, το γλυκό ζεστό. Η κρέμα, το στήσιμο, το ψήσιμο ως συνήθως.
Καλές Αποκριές
Και τα Γαλακτομπούρεκα μας ήρθαν από την Μικρά Ασία.
Προγραμματισμένη διακοπή παροχής αρδευτικού νερού θα πραγματοποιηθεί από αύριο Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026 έως και τις 27 Φεβρουαρίου 2026 στην περιοχή Αλμυρίδα – Πλάκα του Δήμου Αποκορώνου, όπως ανακοίνωσε ο Οργανισμός Ανάπτυξης Κρήτης (Ο.Α.Κ.).
Η διακοπή αφορά τις πρωινές ώρες της εβδομάδας και κρίνεται αναγκαία για την εκτέλεση εργασιών αντικατάστασης τμήματος του παλαιωμένου αρδευτικού δικτύου.
Αντικατάσταση 400 μέτρων δικτύου
Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου του Οργανισμού, το έργο περιλαμβάνει την αντικατάσταση αγωγού συνολικού μήκους περίπου 400 μέτρων. Οι παρεμβάσεις εντάσσονται στο πλαίσιο της αναβάθμισης και βελτίωσης των υποδομών, με στόχο την ενίσχυση της αξιοπιστίας και της αποδοτικότητας του συστήματος άρδευσης.
Ο Ο.Α.Κ. δεσμεύεται ότι θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε οι εργασίες να ολοκληρωθούν το συντομότερο δυνατόν και η υδροδότηση να αποκατασταθεί άμεσα.
Την Καθαρά Δευτέρα ο Δήμος Χανίων διοργανώνει τη γιορτή των κουλουμάτων στο άλσος των Αγίων Αποστόλων, προσκαλώντας τους πολίτες να υποδεχθούν την Σαρακοστή με μουσική, παραδοσιακά εδέσματα και άφθονο κρασί.
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης
Η γιορτή θα ξεκινήσει από τις 11 το πρωί και θα διαρκέσει μέχρι αργά το απόγευμα. Το μουσικό σχήμα «Νότιος Δρόμος» θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα με κρητικά και λαϊκά τραγούδια, ενώ παραδοσιακά κεράσματα θα προσφέρει η Ένωση Παλαιών Προσκόπων Χανίων.
Το κρασί της εκδήλωσης είναι χορηγία του Λεωνίδα Περατσάκη.
Το ρεπερτόριο του σχήματος περιλαμβάνει τραγούδια και σκοπούς από κάθε γωνιά της Ελλάδας, αναδεικνύοντας τη διαφορετικότητα και τη ζωντάνια της ελληνικής μουσικής. Το σχήμα απαρτίζεται από καταξιωμένους και ταλαντούχους μουσικούς, που συνδυάζουν την τεχνική τους δεξιοτεχνία με τη μουσική ψυχή, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία μέσα από πλούσιες, συναρπαστικές και δυναμικές ενορχηστρώσεις.
«Πυρετός προετοιμασιών» επικρατεί στο Ρέθυμνο ενόψει των κορυφαίων εκδηλώσεων του φετινού καρναβαλιού, με την πόλη να βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα για να υποδεχθεί χιλιάδες επισκέπτες από όλη την Κρήτη και όχι μόνο.
Με το σύνθημα «Γίνε, ζήσε, ντύσου Ο,ΤΙ ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΑΙ», το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι καλεί μικρούς και μεγάλους να ζήσουν τη μαγεία μιας γιορτής με βαθιές ρίζες στην πολιτιστική, κοινωνική και ιστορική παράδοση του τόπου. Πρόκειται για μια αφορμή ελεύθερης προσωπικής έκφρασης, όπου οι συμμετέχοντες καλούνται να εκφραστούν χωρίς διακρίσεις και προκαταλήψεις, διαμορφώνοντας όλοι μαζί ένα συλλογικό και ονειρικό περιβάλλον.
Η ταυτότητα του Ρεθεμνιώτικου Καρναβαλιού
Το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι διαμορφώθηκε μέσα από πολυπολιτισμικές ζυμώσεις, σε μια πόλη που αποτέλεσε ανέκαθεν κοιτίδα γραμμάτων και τεχνών. Το Ρέθυμνο είχε πάντα το χάρισμα να αγκαλιάζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των διαφορετικών πολιτισμών που πέρασαν από εδώ, να τα ενσωματώνει στην δική του κουλτούρα και να προχωρά μπροστά ανοιχτό σε νέες ιδέες.
Ακόμα και σήμερα, οι εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες από ολόκληρο τον κόσμο αλληλεπιδρούν με την τοπική κοινωνία στα πολιτιστικά δρώμενα, σε μία γόνιμη ανταλλαγή ιδεών. Η πόλη προτρέπει κατοίκους και επισκέπτες να είναι ο εαυτός τους, να προχωρούν μπροστά και να κατακτούν τα δικά τους όνειρα.
Μια πόλη ασφαλής
Ο Δήμος Ρεθύμνης, σε συνεργασία με κάθε συναρμόδιο φορέα και υπηρεσία, έχει ολοκληρώσει όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες. Τα ξενοδοχεία, οι ξενώνες, τα ενοικιαζόμενα δωμάτια, τα καταστήματα εστίασης και αναψυχής καθώς και η εμπορική αγορά της πόλης έχουν προβεί σε κάθε κατάλληλη ενέργεια για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της διοργάνωσης.
Πανέτοιμες είναι επίσης οι υπηρεσίες για την προστασία του πολίτη, το Γενικό Νοσοκομείο Ρεθύμνου, τα σώματα εθελοντών και τα μέλη του Σώματος Σαμαρειτών-Διασωστών και Ναυαγοσωστών του Περιφερειακού Τμήματος Ρεθύμνης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Στο έργο τους συνεισφέρουν και οι καρναβαλιστές που περιφρουρούν τις παρελάσεις, συμβάλλοντας στην εφαρμογή των κανόνων ασφαλείας.
Στο κέντρο της πόλης θα υπάρχουν 120 εθελοντές του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού έτοιμοι να βοηθήσουν. Επίσης, θα λειτουργεί οργανωμένη Σκηνή Πρώτων Βοηθειών στην αυλή του 3ου Γυμνασίου – Λυκείου Ρεθύμνου στην Πλατεία Τεσσάρων Μαρτύρων, ενώ στελέχη του Ερυθρού Σταυρού θα υποστηρίζουν και το προσωπικό του Γενικού Νοσοκομείου Ρεθύμνου.
Χώροι στάθμευσης
Οι επισκέπτες θα έχουν στη διάθεσή τους τους εξής χώρους στάθμευσης κατά τη διάρκεια κορύφωσης των εκδηλώσεων:
Αυλή του 1ου ΓΕΛ με πρόσβαση από την οδό Κονδυλάκη
Αυλή του 2ου ΓΕΛ με πρόσβαση ανατολικά του σχολείου από την οδό Γεωργίου Σκουλά
Χώροι στάθμευσης της πλατείας Τεσσάρων Μαρτύρων
Χώροι στάθμευσης του Λιμενικού Ταμείου στο Εμπορικό Λιμάνι και στη μαρίνα
Το νέο πάρκινγκ στη Λεωφόρο Σταμαθιουδάκη (Οικόπεδο Φραγάκη)
Χώροι στάθμευσης των κέντρων διασκέδασης Μέγαρο και Φάρος
Πάρκινγκ του ΓΑΚ Γάλλου
Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις
Την ημέρα της μεγάλης παρέλασης, 22 Φεβρουαρίου 2026, θα εφαρμοστούν διακοπές κυκλοφορίας επί του άξονα της Μεγάλης Καρναβαλικής Παρέλασης: Μ. Πορτάλιου από το ύψος της οδού Σαουνάτσου επί της Εμμ. Πορτάλιου, Λ. Κουντουριώτη, Ηγουμένου Γαβριήλ έως το ύψος της οδού Κριάρη. Επιπρόσθετα θα υπάρχουν διακοπές και σε οδούς που οδηγούν στον άξονα της παρέλασης.
Περίπου τις μεσημβρινές ώρες, όταν θα εξακριβωθεί από αστυνομικούς της Τροχαίας ότι οι χώροι στάθμευσης είναι πλήρεις, θα διακοπεί η κυκλοφορία στις εισόδους της πόλης (Κόμβος Ατσιποπούλου, Κόμβος Σπηλίου, Κόμβος Αμαρίου, Κόμβος Γάλλου και είσοδος μέσω της Παλιάς Εθνικής οδού Ηρακλείου-Ρεθύμνου). Η κίνηση των οχημάτων θα εκτρέπεται στους χώρους στάθμευσης που έχουν οριστεί από το Δήμο Ρεθύμνου.
Συνεχής εξυπηρέτηση από το ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνου
Την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026 θα εκτελεστούν κατά μέσο όρο 240-250 δρομολόγια μόνο για τη μεταφορά επισκεπτών από τα πάρκινγκ προς το κέντρο και αντίστροφα. Στους δρόμους του Ρεθύμνου θα βρίσκονται πάνω από 350 λεωφορεία όλων των τύπων από το Ρέθυμνο και τα Χανιά.
Επί ποδός θα βρίσκεται σύσσωμο το προσωπικό του Σταθμού στο Ρέθυμνο, με ενισχύσεις από την έδρα της Εταιρείας στα Χανιά. Από τις 9 το πρωί έως τις 11 το βράδυ, λεωφορεία με έμπειρους οδηγούς θα είναι παραταγμένα στα πάρκινγκ των κέντρων «Μέγαρο-Φάρος» και στο Στάδιο Γάλλου για τη δωρεάν μεταφορά των επισκεπτών. Παρόντες στα πάρκινγκ θα είναι και οι διαχειριστές (συντονιστές) των οχημάτων.
Ανάλογα με την επιβατική κίνηση, η μεταφορά θα είναι μαζική, ακόμα και ανά 1 λεπτό εάν απαιτηθεί. Το αναλυτικό πρόγραμμα των δρομολογίων και τα έκτακτα δρομολόγια για το τριήμερο της Αποκριάς και την Καθαρά Δευτέρα είναι αναρτημένα στο www.e-ktel.com και στα social media της Εταιρείας.
Το πρόγραμμα και ψηφιακά – Τηλεοπτική μετάδοση
Όλες οι εκδηλώσεις αναφέρονται αναλυτικά στο ημερολόγιο εκδηλώσεων του Τμήματος Πολιτισμού του Δήμου Ρεθύμνης MoRE (Municipality of REthymno) καθώς και στην ιστοσελίδα rethymnocarnival.gr. Η πρόσβαση γίνεται εύκολα μέσω politismos.rethymno.gr ή με τα QR code που από πέρυσι το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι επέλεξε ως τρόπο επικοινωνίας, καταργώντας σχεδόν στο 100% το χαρτί.
Social media της διοργάνωσης:
Instagram – TikTok – YouTube: rethymno_carnival
Facebook: Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι
Εκτός των ζωντανών μεταδόσεων όλων των καρναβαλικών εκδηλώσεων, το Κρήτη TV θα μεταδώσει ζωντανά τη μεγάλη παρέλαση την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 2 μ.μ. με παρουσιάστρια τη Χριστιάνα Σκούρα. Η μετάδοση θα γίνεται παράλληλα σε όλο τον κόσμο μέσω δορυφορικής πλατφόρμας και μέσω YouTube.
Οργάνωση και χορηγοί
Το σύνολο των εκδηλώσεων συντονίζει το Τμήμα Πολιτισμού του Δήμου Ρεθύμνης με την υποστήριξη και τη συνεργασία του Ο.Ρ.Κ. (Ομάδες Ρεθεμνιώτικου Καρναβαλιού). Το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι χρηματοδοτείται από τον Δήμο Ρεθύμνης, με χορηγούς την Περιφέρεια Κρήτης και το Επιμελητήριο Ρεθύμνου. Μεγάλος χορηγός είναι η Saracakis Group of Companies – ENSER Υπηρεσίες Περιβάλλοντος, ενώ τηλεοπτικός χορηγός επικοινωνίας είναι και φέτος το Κρήτη TV.
«Οι δραστηριότητες υδρογονανθράκων που διεξάγει η Ελλάδα στο νότιο τμήμα της Κρήτης σε συνεργασία με διεθνείς εταιρείες αντιβαίνουν στο διεθνές δίκαιο και στις σχέσεις καλής γειτονίας», υποστηρίζει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της TRT Haber, που επικαλείται πληροφορίες που εξασφαλίστηκαν από πηγές του υπουργείου, οι εκτιμήσεις σχετικά με τη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της εταιρείας Chevron και τις δραστηριότητες στην περιοχή είναι ότι «αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο».
Τι αναφέρει η ανακοίνωση
Παράλληλα, στην ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εθνικής Άμυνας τονίζεται ότι παρακολουθούνται στενά οι δραστηριότητες που διεξάγει μονομερώς η Ελλάδα στα πεδία υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης και αναφέρονται τα εξής:
– Οι δραστηριότητες που διεξάγει μονομερώς η Ελλάδα με διεθνείς εταιρείες στα πεδία υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης, αν και δεν επηρεάζουν άμεσα τις θαλάσσιες περιοχές δικαιοδοσίας της χώρας μας, συνιστούν παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας.
– Είμαστε αντίθετοι σε αυτήν την παράνομη δραστηριότητα, η οποία επιχειρείται κατά παράβαση του Μνημονίου Συνεργασίας του 2019 για τις Περιοχές Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας μεταξύ της Λιβύης και της χώρας μας, και των περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας που η Λιβύη κοινοποίησε στα Ηνωμένα Έθνη στις 27 Μαΐου 2025. Συνεχίζουμε να παρέχουμε την απαραίτητη υποστήριξη στις λιβυκές αρχές για να λάβουν μέτρα κατά αυτών των μονομερών και παράνομων δραστηριοτήτων της Ελλάδας.
Εκατοντάδες μαθητές και μαθήτριες της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ξεχύθηκαν σήμερα στους δρόμους των Χανίων, συμμετέχοντας στην ποδηλατική δράση «Ερωτευμένοι με το Ποδήλατο», που διοργάνωσε ο Δήμος Χανίων για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, με στόχο την προώθηση της βιώσιμης αστικής κινητικότητας.
Συνεργασία φορέων για την επιτυχία της δράσης
Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κρήτης – Αντιπεριφέρεια Χανίων, το Τμήμα Τροχαίας Χανίων, τα Γραφεία Φυσικής Αγωγής και Σχολικού Αθλητισμού των Διευθύνσεων Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης Χανίων, το Τμήμα Σχολικών Δραστηριοτήτων Α/θμιας Εκπαίδευσης Χανίων, τη Συλλογικότητα «ΠοδηΛάτρεις», καθώς και τους Αθλητικούς Συλλόγους Ποδηλασίας Π.Ο.Χ. Τάλως ANEK LINES και Α.Ο. Κύδων.
Τη δράση πλαισίωσαν με την εθελοντική τους συνδρομή η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης, οι Βαραντέρο, ο Σύλλογος Κλασικού Ποδηλάτου και Κλασικής Μοτοσυκλέτας, ο Χάρης Παντελάκης στη μουσική και ο Μανώλης Χαραλαμπάκης στο drone.
Τρεις ποδηλατοτρένα στους δρόμους της πόλης
Τρεις οργανωμένες ομαδικές ποδηλατικές διαδρομές (ποδηλατοτρένα) με τη συμμετοχή μαθητών/τριών, εκπαιδευτικών και γονέων, διέσχισαν τους δρόμους των Χανίων για να καταλήξουν στην αυλή του Πειραματικού Γυμνασίου Χανίων. Εκεί πραγματοποιήθηκε μια εντυπωσιακή ομαδική φωτογραφία, καθώς και η κοπή της πίτας του ποδηλάτου.
Τις ποδηλατικές διαδρομές ακολούθησαν ανάμεσα στα παιδιά, ο Δήμαρχος Χανίων, Παναγιώτης Σημανδηράκης, ο Αντιδήμαρχος Παιδείας, Αντώνης Βαρδάκης και ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Γιάννης Γιαννακάκης, ο οποίος μάλιστα έδωσε και τον «ρυθμό» της δράσης ποδηλατώντας με μια κιθάρα.
Δηλώσεις του Δημάρχου Χανίων
Σε δηλώσεις στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, ο κ. Σημανδηράκης υπογράμμισε:
«Σήμερα είναι μια υπέροχη μέρα για τα Χανιά, με εξαιρετικό καιρό και θετική διάθεση, και κυρίως με τα υπέροχα παιδιά που συμμετείχαν στη δράση. Εκατοντάδες μαθητές της πόλης μας μπόρεσαν, είτε με τα ποδήλατά τους είτε πεζοί, να έρθουν εδώ, στο Πειραματικό Γυμνάσιο, διασχίζοντας τις διαδρομές της πόλης, για να ανακαλύψουν την ομορφιά του ποδηλάτου και, κυρίως, για να ενισχύσουν έναν εναλλακτικό τρόπο μετακίνησης, αφήνοντας το αυτοκίνητο, οι ίδιοι και οι συνοδοί τους, ώστε να συμβάλλουμε όλοι στη δημιουργία μιας πιο όμορφης πόλης. Νομίζω πως τα χαμόγελα των παιδιών αποτυπώνουν την επιτυχία της εκδήλωσης».
Ο Δήμαρχος ολοκλήρωσε τις δηλώσεις του ευχαριστώντας όλους όσοι συμμετείχαν στη δράση, ενώ τόνισε πως φιλοδοξία του Δήμου Χανίων είναι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία να καθιερωθεί και να πραγματοποιείται τουλάχιστον μία φορά τον μήνα.
Η συμβολή της Περιφέρειας Κρήτης
Από την πλευρά του, ο Στρατής Φλεμετάκης, περιφερειακός σύμβουλος και πρόεδρος της Περιφερειακής Αναπτυξιακής Κρήτης, δήλωσε: «Εκ μέρους της Περιφέρειας, θέλουμε να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας σε όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στη δράση», επισημαίνοντας ότι η Περιφέρεια Κρήτης στέκεται αρωγός σε ανάλογες πρωτοβουλίες. Παράλληλα, απηύθυνε συγχαρητήρια στον Δήμο Χανίων για την πρωτοβουλία να συγκεντρώσει όλους όσοι αγαπούν το ποδήλατο και τις ποδηλατικές διαδρομές, τονίζοντας πως το ποδήλατο αποτελεί τρόπο ζωής.
Μήνυμα από τον Αντιδήμαρχο Παιδείας
«Σήμερα είναι μια ημέρα γιορτής για τα σχολεία του Δήμου Χανίων, καθώς στο Πειραματικό Γυμνάσιο Χανίων βρίσκονται 350 ποδηλάτες, αλλά και περίπου 400–500 παιδιά που συμμετείχαν στη δράση στους δρόμους της πόλης» υπογράμμισε ο Αντιδήμαρχος Παιδείας και Πρόεδρος της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής, Αντώνης Ι. Βαρδάκης.
Ο κ. Βαρδάκης τόνισε: «Σκοπός της πρωτοβουλίας είναι να κινητοποιήσουμε τα παιδιά, τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και συνολικά τους πολίτες, ώστε να επιλέγουν έναν πιο βιώσιμο τρόπο μετακίνησης, που θα συμβάλει σε ένα καλύτερο αύριο για την πόλη μας. Από την πλευρά μας, σε συνεργασία με την εκπαιδευτική κοινότητα, τους καθηγητές Φυσικής Αγωγής και τα ίδια τα παιδιά, φιλοδοξούμε να δημιουργήσουμε ασφαλείς διαδρομές, τις οποίες θα μπορούν να ακολουθούν καθημερινά από και προς το σπίτι τους».
Φορείς και εκπαιδευτικοί συντάσσονται με το όραμα
Εκ μέρους της συλλογικότητας «ΠοδηΛάτρεις», η Χρύσα Πράσατζη δήλωσε: «Χαίρομαι που για δεύτερη χρονιά καταφέρνουμε να διοργανώσουμε αυτή τη δράση, η οποία μας δίνει την ευκαιρία να αναδείξουμε την αξία του ποδηλάτου και το πόσο μπορεί να διευκολύνει την καθημερινότητά μας».
Για την αξία της κίνησης έκανε λόγο ο Προϊστάμενος της Πρωτοβάθμιας Διεύθυνσης, Ψαράκης Γεώργιος, ευχαριστώντας τα παιδιά και τους φορείς που συμμετείχαν στη δράση.
Στόχοι και προοπτικές
Στόχος της δράσης ήταν να προωθήσει με βιωματικό τρόπο την ασφαλή, ενεργητική και βιώσιμη μετακίνηση με το ποδήλατο και το περπάτημα στην καθημερινή ζωή, ενθαρρύνοντας τη χρήση του ποδηλάτου ιδιαίτερα για τη μετακίνηση από και προς το σχολείο, και προωθώντας την οδική ασφάλεια, τη συνύπαρξη στον αστικό ιστό και τη διαμόρφωση ενεργών και υπεύθυνων πολιτών από νεαρή ηλικία.
Η δράση στηρίζεται ενεργά από την πρωτοβουλία του Δήμου Χανίων Move it Now, η οποία τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και υλοποιείται σε συνεργασία με το Τμήμα Τροχαίας Χανίων, τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Εκπαίδευσης, περισσότερους από 40 φορείς και 35 σχολικές μονάδες του Δήμου Χανίων.
Κάθε μία από τις πράξεις μας κατά τη διάρκεια της ημέρας, σε όλο το φάσμα της οικιακής ζωής μας θα καταγράφεται στιγμιαία … Το βράδυ, θα καθόμαστε και θα σαρώνουμε τα στιγμιότυπα της ζωής μας, τα οποία θα επιλέγονται προσεκτικά από έναν υπολογιστή εκπαιδευμένο ώστε να διαλέγει μόνο τα καλύτερα προφίλ μας, τους πιο πνευματώδεις διαλόγους μας, τις πιο συγκινητικές εκφράσεις μας όπως έχουν καταγραφεί μέσα από τα πιο ευγενικά φίλτρα. Αυτά μετά θα τα συνδέουμε δημιουργώντας μία αναπαράσταση της ημέρας. Ανεξάρτητα από τη θέση μας στην οικογενειακή ιεραρχία, ο καθένας από εμάς μέσα από την ιδιωτικότητα των ολόδικών μας δωματίων θα είναι το αστέρι, ο κεντρικός χαρακτήρας, ο πρωταγωνιστής σε ένα διαρκώς εξελισσόμενο οικογενειακό έπος, με τους γονείς, τους συζύγους, τις γυναίκες και τα παιδιά να υποβιβάζονται αναλόγως σε έναν κατάλληλο δευτερεύοντα ρόλο…
J.G. Ballard, «The Intensive Care Unit», Vogue, 1977
Tα social media ήρθαν με την υπόσχεση ότι θα φέρουν τους ανθρώπους πιο κοντα. Όμως σχεδόν 20 χρόνια μετά, ο κόσμος μας μοιάζει πιο μοναχικός από ποτέ. Τι έχει συμβεί;
Σκρολ είναι η κίνηση με το δάκτυλο πάνω στην οθόνη του κινητού όπου ο χρήστης των ψηφιακών πλατφόρμων παρακολουθεί μία ροή αναρτήσεων χωρίς τέλος να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια του. Ο χρόνος μπορεί να περνά μονότονα καθώς επαναλαμβάνω την χαρακτηριστική κίνηση με το δάκτυλο στην οθόνη, στην εξατομικευμένη ροή που καθορίζει ο αλγόριθμος των εταιρειών. Προσπαθούν να παρουσιάσουν το υλικό τους με έναν τρόπο που θα με κάνει να αισθανθώ ότι αξίζει να ξοδέψω χρόνο πάνω του και να πατήσω like: μία παράταξη στοιχείων που στόχο έχει να τραβήξει την προσοχή μου. Το πετυχαίνει. Το βλέμμα μου παραμένει προσηλωμένο στην οθόνη.
Οι εποχές όπου η επικοινωνία των ανθρώπων γινόταν μέσω τηλεφώνων που συνδέονταν με καλώδια μοιάζουν τόσο μακρινές. Τότε, η επικοινωνία γινόταν μόνο από σταθερά σημεία, σε σπίτια ή σε θαλάμους που υπήρχαν για να μπορούν οι άνθρωποι να επικοινωνούν, εφόσον υπήρχε ανάγκη, και από εκεί και πέρα δεν υπήρχε περαιτέρω δυνατότητα επαφής με όποιον ήθελε να έρθει σε επικοινωνία μαζί μας. Έτσι, αυτό που είχε σημασία περισσότερο ήταν αυτό που βρισκόταν στο πολύ κοντινό περιβάλλον μας. Αυτό που είχε περισσότερο σημασία ήταν αυτό που συνέβαινε στη στιγμή, στο σημείο όπου βρισκόμασταν, το εδώ και τώρα.
Ακόμη και οι εποχές όπου τα κινητά τηλέφωνα ήταν αυτό ακριβώς, δηλαδή, τηλέφωνα τα οποία μπορούσαμε να κουβουλήσουμε μαζί, μοιάζουν πια μακρινές. Με αυτές τις συσκευές, ο καθένας μπορούσε να επικοινωνήσει με τους ανθρώπους του κοντινού του περιβάλλοντος, όπου και αν βρισκόταν – αρκεί να υπήρχε σήμα, μπαταρία και μονάδες στο κινητό – αλλά μόνο μέσω συγκεκριμένων γραπτών μηνυμάτων ή τηλεφωνικής επικοινωνίας. Είχαμε διαρκής πρόσβαση στην επικοινωνία, όμως μόνο με τους ανθρώπους στους οποίους είχαμε μοιραστεί τον αριθμό του τηλεφώνου μας.
Μετά ήρθε το iphone και όλα άλλαξαν.
Το iphone δεν ήταν απλά ένα κινητό τηλέφωνο, ήταν μαζί και υπολογιστής, και κάμερα, που κατέγραφε εικόνα, βίντεο και ήχο. Τώρα, όχι μόνο μπορούσε κάποιος να επικοινωνήσει μαζί μας από οπουδήποτε κι οποιοδήποτε στιγμή αλλά μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε και με πολλούς άλλους τρόπους.
Εμφανίστηκαν μία πλειάδα προγραμμάτων που ήρθαν να αξιοποιήσουν αυτές τις νέες δυνατότητες. Δόθηκε η δυνατότητα της άμεσης και γρήγορης επεξεργασίας φωτογραφιών μέσω του κινητού, ή των κλήσεων με βίντεο. Πλέον μπορούσαμε να λάμβάνουμε email οποιαδήποτε στιγμή, η σύνδεσή μας με τα κοινωνικά μέσα έγινε διαρκή, και αποκτήσαμε τη δυνατότητα να αναρτούμε διαρκώς νέο υλικό ή να κάνουμε live streaming.
Πάνω σε αυτό το έδαφος άνθισαν τα κοινωνικά μέσα.
Σήμερα, το instagram έχει πάνω από 2 δισεκατομμύρια χρήστες σε μηνιαία βάση, το youtube περίπου 2,7 δισεκατομμύρια χρήστες, ενώ το facebook έχει αντιστοίχως 3 δισεκατομμύρια χρήστες. Όμως το πιο γρήγορα αναπτυσσόμενο κοινωνικό μέσο είναι το tik tok, το οποίο προτιμούν οι νεότερες γενιές.
Στο tik-tok, οι χρήστες μετατρέπονται κυρίως σε δημιουργούς υλικού. Μαθαίνουν πώς να δημιουργούν με τα κινητά τους, χωρίς κόστος, σύντομα εθιστικά βίντεο με στόχο, όχι κάποιους φίλους ή γνωστούς – όπως συνέβαινε στην αρχική περίοδο των social media – αλλά όλο και παραπάνω για ένα ευρύτερο κοινό, για αυτούς τους εκατοντάδες εκατομμύρια άγνωστους που αποτελούν τους χρήστες των κοινωνικών μέσων, τους εν δυνάμει followers στους οποίους επιθυμούν να απευθυνθούν με βίντεο που δημιουργούν με σκοπό το virality… Η πλειοψηφία αυτού του υλικού παράγεται μέσω της χρήσης έξυπνων κινητών.
Κι έτσι, από την εποχή του σταθερού τηλεφώνου όπου η επικοινωνία περιοριζόταν μεταξύ φίλων και συγγενών και δεν υπήρχε κάτι άλλο να μας αποσπάσει την προσοχή από αυτό που συνέβαινε στον φυσικό κόσμο, μέσα σε ένα διάστημα μικρότερο των 20 ετών έχουμε περάσει πια στην εποχή όπου η επικοινωνία είναι κάτι πολύ ευρύτερο, είναι μέρος μίας ψηφιακής ταυτότητας που κατασκευάζουμε, ενός εικονικού δίδυμου που παίζει έναν ολοένα και πιο σημαντικό ρόλο στη ζωή μας.
Ζούμε στην εποχή των έξυπνων τηλεφώνων και των κοινωνικών μέσων, όπου ο κάθε ένας που επικοινωνεί είναι πλέον και εν δυνάμει παραγωγός υλικού. Υλικό που παράγεται για να απευθυνθεί κυρίως σε ανθρώπους που δε γνωρίζουμε, που μπορεί να βρίσκονται πολύ μακριά από τον τόπο που ζουμε, με τους οποίους πλέον συνδεόμαστε, επικοινωνούμε, ανταλλάσσουμε απόψεις ψηφιακά. Αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας ως τους κεντρικούς χαρακτήρες μιας ιστορίας που οφείλουμε να μοιραστούμε με τους άλλους.
Από τα chatrooms στα chat–bot τεχνητής νοημοσύνης
Η προέλευση του όρου «κοινωνικά μέσα» δεν είναι απολύτως ξεκάθαρη.
Ως όρος έκανε την εμφάνισή του στα τέλη της δεκαετίας του ’90 καθώς το ίντερνετ μετατρεπόταν από χώρος αρχειοθέτησης υλικού σε ένα χώρο πολύ περισσότερο διαδραστικό.
Η έλευση των άμεσων μηνυμάτων, η δημιουργία των πρώτων φόρουμ και των δωματίων συζήτησης (chatrooms) όπου οι άνθρωποι αντάλλασσαν απόψεις ή απλά μιλούσαν μεταξύ τους, αποτύπωσαν αυτή τη ριζική αλλαγή.
Τη δεκαετία του 2000 ιστότοποι όπως το Friendster και το MySpace διαμόρφωσαν ένα νέο τρόπο επικοινωνίας. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυρίαρχησαν ως χώροι διασύνδεσης με άτομα που γνωρίζαμε στην πραγματική ζωή. Όμως σε αντίθεση με το σήμερα, για να μάθουμε τα νέα τους, έπρεπε να επισκεφθούμε τις σελίδες στο προφίλ τους. Το facebook και το instagram τα άλλαξαν όλα αυτά.
Η πρώτη σημαντική αλλαγή ήρθε όταν οι ενημερώσεις για το τι έκαναν οι κοντινοί ή οι μακρινοί φίλοι μας άρχισαν να φτάνουν αυτόματα, σε μία προσεκτικά καθορισμένη ροή.
Τότε ακόμα όλα έμοιαζαν σχετικά αθώα, και το μήνυμα της Εταιρείας ότι «το facebook ήρθε για να κάνει τον κόσμο πιο ανοικτό και συνδεδεμένο» έμοιαζε αληθινό.
Υπήρχε μία διάχυτη αισιοδοξία ότι η αύξηση της συνδεσιμότητας των ανθρώπων θα ενδυνάμωνε και τις πραγματικές κοινότητες και ότι εν τέλει θα ήταν καλή για το κοινωνικό σύνολο και θα συντελούσε στην πιο εύρυθμη λειτουργία της Δημοκρατίας αφού θα αύξανε τη δυνατότητα ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων – πιο άμεσα, πιο κατανοητά και πιο αποτελεσματικά. Όμως καθώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μεγάλωναν, η εκφραζόμενη αισιοδοξία σιγά – σιγά άρχισε να υποχωρεί.
Οι πολιτικές συζητήσεις έγιναν όλο και πιο θυμωμένες, οι θεωρίες γινόταν όλο και πιο ακραίες, οι βίαιες ιδεολογίες έβρισκαν όλο και περισσότερους ακόλουθους. Γινόμασταν περισσότερο ακόλουθοι και μέλη φυλών, περισσότερο διψασμένοι για αποδοχή, λιγότεροι ικανοί να συζητήσουμε.
Η αλλαγή δεν έγινε από τη μία μέρα στην άλλη.
Στην αρχική τους μορφή το Myspace ακόμη και το facebook αποτελούσαν χώρους σύνδεσης με φίλους. Μπορεί μεν μέσω αυτών να παρουσιάζονταν – όπως περίπου και σήμερα – προσεκτικά επιμελειμμένες εκδοχές της ζωής και του εαυτού μας – και αυτό ήταν ένα πρώτο προβληματικό σημάδι – όμως δεν λειτουργούσαν με τρόπο ενισχυτικό προς τον φθόνο και την οργή.
Οι αλλαγές που ξετυλίχθηκαν σταδιακά έγιναν – σύμφωνα με τις εταιρείες – για να βελτιώσουν την εμπειρία των χρηστών αλλά στην πραγματικότητα αυτό που βελτίωσαν ήταν την εθιστική λειτουργία των κοινωνικών μέσων και τον χρόνο που εμείς ως χρήστες ξοδεύουμε σε αυτά.
Η αρχή έγινε με το twitter το 2006 όταν καθιέρωσε μία συνεχή ροή ενημερώσεων με σύντομες αναρτήσεις των 140 χαρακτήρων. Λίγους μήνες μετά και το facebook καθιέρωσε μία παρόμοια μορφής λειτουργία δίχως όμως τον περιορισμό των λέξεων.
Η έλευση του iphone το 2007, εκτόξευσε την επιρροή των κοινωνικών μέσων αφού πλέον η πρόσβαση σε αυτά δεν περιοριζόνταν στους υπολογιστές που βρισκόνταν σε κάποιο σταθερό σημείο – συνήθως στο σπίτι μας ή σε κάποιο γραφείο ή βιβλιοθήκη – αλλά μπορούσε να πραγματοποιηθεί από παντού, αρκούσε απλά να κοιτάξουμε το κινητό στην παλάμη μας, αυτό που κουβαλούσαμε καθ’ όλη τη διάρκεια της μέρας διαρκώς μαζί μας. Μέσω των iphone μπορούσαμε επίσης να τραβήξουμε μία φωτογραφία και να την ποστάρουμε άμεσα στο λογαριασμό μας. Έτσι, κάθε στιγμή στον φυσικό κόσμο μετατράπηκε σε στιγμή που μπορούσε να μετατραπεί σε υλικό που θα μπορούσαμε να μοιραστούμε με τον υπόλοιπο κόσμο, ψηφιακά.
Το 2009, η facebook πήρε μία απόφαση που εκτόξευσε την εθιστικότητα. Πρόσθεσε το κουμπί «Like», δημιουργώντας για πρώτη φορά μια δημόσια μονάδα μέτρησης για τη δημοφιλία του περιεχομένου που αναρτούσε ο χρήστης. Για πρώτη φορά μπορούσαμε και ως χρήστες να εκφράσουμε με ορατό τρόπο προς τους άλλους χρήστες την προτίμησή μας για αυτό που βλέπαμε στην οθόνη μας. Γίναμε κριτές και κρινόμενοι. Οι αναρτήσεις απόκτησαν αντικειμενική, μετρήσιμη αξία.
Κάθε στιγμή της πραγματικής ζωής μπορούσε πλέον να αποκτήσει ένα νουμερικό αποτύπωμα της αποδοτικότητάς και επιρροής της στις ζωές των άλλων.
Στη συνέχεια η ίδια εταιρεία πρόσθεσε μια άλλη καινοτομία: έναν αλγόριθμο που καθόριζε ποιες αναρτήσεις θα έβλεπε ένας χρήστης, με βάση την προβλεπόμενη πιθανότητα αλληλεπίδρασης του μαζί τους και το virality. Αυτή η καινοτομία μετάτρεψε κάθε ροή σε εξατομικευμένη ροή, με στόχο πάντα την όσο μεγαλύτερη παραμονή του χρήστη στις ψηφιακές πλατφόρμες.
Η αλγοριθμική ταξινόμηση του περιεχομένου στο News Feed εξαφάνισε την όποια αξιοπιστία ως κριτήριο για την εμφάνιση μίας ανάρτησης στη ροή. Οποιαδήποτε ανάρτηση από οποιονδήποτε χρήστη, ανεξαρτήτως τι αναφερόταν σε αυτή, μπορούσε να παραμείνει στην κορυφή της ροής και να γίνει viral, αρκεί να προκαλούσε την αυξημένη εμπλοκή μας. Μοναδικό ουσιαστικό κριτήριο ήταν η ευρύτητα της αποδοχής της.
Οι «ψεύτικες ειδήσεις» άνθισαν σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον, σε μία οικονομία όπου μετασχηματιζόταν και βασιζόταν όλο και παραπάνω στην κατάκτηση της προσοχής. Σε αντίθεση όμως με μία εφημερίδα που έχει επιπτώσεις όταν δημοσιεύει ψεύτικες ειδήσεις, στις ψηφιακές πλατφόρμες, η ευθύνη μεταβιβάστηκε στο άτομο – χρήστη, που είναι ο παραγωγός του υλικού, ακόμη και αν η εταιρεία επέτρεπε τη διάδοση του υλικού στα πλαίσια της ανάγκης της για virality που αυξάνει την κερδοφορία της.
Λίγο αργότερα, το 2009, το Twitter έκανε επίσης μια σημαντική αλλαγή: Πρόσθεσε το κουμπί «Retweet»!
Μέχρι τότε, οι χρήστες έπρεπε να αντιγράψουν και να επικολλήσουν παλαιότερα tweets στις ενημερώσεις των λογαριασμών τους, ένα μικρό εμπόδιο που έδινε ένα περιθώριο μερικών δευτερολέπτων σκέψης και προσοχής που πολλές φορές λειτουργούσε αποτρεπτικά στη διάδοση. Το κουμπί Retweet ουσιαστικά εξαφάνισε αυτό το χρονικό περιθώριο σκέψης που υπήρχε. Επέτρεψε την απρόσκοπτη διάδοση του περιεχομένου, στιγμιαία, πολλές φορές μόνο με το συναίσθημα.
Με ένα μόνο κλικ ο χρήστης πλέον μπορούσε να διαμοιραστεί το tweet κάποιου άλλου χρήστη σε όλους τους ακολούθους του – και να λάβει και αυτός έτσι μερίδιο προσοχής από τη διάδοση του viral περιοχόμενου.
Ο Chris Wetherell, ένας από τους μηχανικούς που δημιούργησαν το κουμπί Retweet για το Twitter, σε συνέντευξή του πρόσφατα στο BuzzFeed παραδέχτηκε ότι το έχει μετανιώσει.
Καθώς παρακολουθούσε τους πρώτους όχλους του Twitter να χρησιμοποιούν το νέο του εργαλείο, έπιασε τον εαυτό του να μονολογεί:
«Ίσως μόλις δώσαμε σε ένα 4χρονο παιδί ένα όπλο γεμάτο σφαίρες».
Το 2012, το Facebook προσέφερε τη δική του εκδοχή του retweet, το κουμπί «Share», αρχικά στο ταχύτερα αναπτυσσόμενο κοινό του: τους χρήστες smartphone.
Η χαριστική βολή ήρθε το 2012 και το 2013, όταν το Upworthy και άλλοι ιστότοποι άρχισαν να αντιλαμβάνονται τι πραγματικά σηματοδοτούσαν αυτές οι αλλαγές και άρχισαν να εκμεταλλεύονται αυτό το νέο σύνολο χαρακτηριστικών, πρωτοπορώντας στην τέχνη της κατασκευής ειδησεογραφικών τίτλων με σκοπό την επίτευξη του υψηλότερου αριθμού κλικ.
Αυτή ήταν η αρχή της εποχής των listicle, άρθρα στη μορφή λίστας: Άρχισαν να εμφανίζονται τίτλοι όπως: «Δεν θα το πιστέψετε …» και «10 συμβουλές από έναν ειδικό για την τριχόπτωση» και «9 χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου που είναι πραγματικά δυστυχισμένος» ή «οι 5 λόγοι που οι ΗΠΑ θα επιλέξουν τον πόλεμο από την ειρήνη».
Ένα νέο μοντέλο ενημέρωσης άρχισε να κυριαρχεί, το οποίο απευθύνεται στον χρήστη των social media και το virality που οι αναρτήσεις παράγουν. Το ίντερνετ πλημμύρισε με νέες ιστοσελίδες που παρήγαγαν υλικό infotainment, ενημερωτικό junk food, κάτι μεταξύ πληροφόρησης και φτηνής διασκέδασης.
Λίγα χρόνια μετά, στις 24 Φεβρουαρίου του 2016, το Facebook έθεσε επίσημα σε εφαρμογή μία σειρά άλλων «αντιδράσεων» πέραν από το like, επιτρέποντας στους χρήστες να επιλέγουν μέσα από πέντε προκαθορισμένα συναισθήματα. Για πρώτη φορά πλέον δεν μπορούσαμε να εκφράσουμε απλά την προτίμησή μας, αλλά και τον θαυμασμό, την ειρωνία, τη χαρά αλλά και την οργή μας… την θλίψη.
Τα συναισθήματά μας – η ατομική επιλογή μας να τα εκφράζουμε για να αποτυπώσουμε μέσω αυτών την ταυτότητά μας – έγιναν πηγή ακραίου πλούτου για μια χούφτα ανθρώπων που ελέγχουν τις εταιρείες των κοινωνικών μέσων.
Τώρα, ως ανθρωπότητα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο όριο.
Από την εποχή των chatrooms πλέον εισερχόμαστε στην εποχή που επικοινωνούμε όλο και παραπάνω με chatbots τεχνητής νοημοσύνης. Μηχανές που μπορούν να μας κατανοήσουν, και να μας προσφέρουν αποτελεσματικά τις απαντήσεις που ζητάμε. Προσφέρουν έναν κόσμο που όλη η προσοχή είναι στραμμένη πάνω μας, στο κέντρο του οποίου βρίσκεται πάντα ο εαυτός.
Σε αυτή την εποχή που έχει ξεκινήσει, άνθρωποι προτιμούν να μιλούν με την αλγοριθμική μηχανή, όχι με τον άνθρωπο. Καποιοι την ερωτεύονται κιόλας.
Από την υπόσχεση ότι η τεχνολογία θα μας έφερνε πιο κοντά από ποτέ, η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με μία επιδημία μοναξιάς. Η τεχνολογία αρχικά εμφανίστηκε ως ενδιάμεσος στη σχέση των ανθρώπων, πλέον δίνει τη δυνατότητα κάλυψης της ανάγκης για επικοινωνία με τον άνθρωπο, ο οποίος αναγνωρίζεται ως το πρόβλημα που η τεχνολογία λύνει αντικαθιστώντας το με κάτι πιο αποδοτικό και προβλέψιμο.
Στο κείμενο που ακολουθεί θα προσπαθήσω να παρουσιάσω όλες αυτές τις πτυχές που καθορίζουν τον υπερ-μοντέρνο κόσμο στον οποίο ζούμε.
Έναν κόσμο που ολοένα και περισσότερο τον βιώνουμε μπροστά από οθόνες και συνομιλώντας με ενδιάμεσο ή απευθείας με τη μηχανή.
Μία αγάπη όπως «like»
Στη σημερινή εποχή, βρισκόμαστε σε ένα σημείο που λειτουργούμε όλο και παραπάνω ως παραγωγοί υλικού.
Στη διαρκώς διασυνδεμένη ύπαρξή μας, η πραγματική ζωή πλέον μετατρέπεται στο σκηνικό από όπου οι άνθρωποι αντλούν το αναγκαίο υλικό για το τάισμα (των λογαριασμών) των ψηφιακών διδύμων τους. Αυτοί, μεγαλώνουν, επεκτείνουν την επιρροή τους, γίνονται όλο και πιο ισχυροί. Και τώρα πλέον μοιάζουν να ασκούν έλεγχο στις πραγματικές ζωές μας.
Στα κοινωνικά μέσα σε αντιδιαστολή με τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, γινόμαστε το προϊόν το οποίο καλούνται οι άλλοι να καταναλώσουν. Προσαρμοζόμαστε στις ανάγκες ενός διαρκώς μεταλασσόμενου αλγόριθμου που διαχειρίζεται τεράστιες βάσεις δεδομένων με απίστευτη ταχύτητα. Οι ζωές μας μοιάζουν να προσαρμόζονται.
Εμείς αναζητούμε μεθόδους και μοντέλα για να τον νικήσουμε με σκοπό να προσελκύσουμε πάνω μας περισσότερη προσοχή.
Μπορεί να είναι ένα ηλιοβασίλεμα ή ο παφλασμός των κυμμάτων, στιγμές μεγάλης χαράς, μοναδικές στη ζωή ενός ανθρώπου. Μπορεί να είναι ένα τρυφερό φιλί, ο γάμος μας, η γέννηση του πρώτου παιδιού σε μία οικογένεια, τα πρώτα βήματά του, τα πρώτα του λόγια, στιγμές μεγάλης θλίψης, ο χαμός ενός κατοικιδίου, ακόμη κι ένας θανάτος αγαπημένου ανθρώπου μας… Όλα μπορούν να μετατραπούν σε υλικό με αξία. Ο πόνος μας απαλύνεται, η χαρά μας μεγαλώνει ανάλογα με τον αριθμό των like που λαμβάνουμε.
Οι αποφάσεις που λαμβάνουμε δεν είναι ποτέ ατομικές. Πάντα τελούν υπό αξιολόγηση και παρακολούθηση από τους άλλους χρήστες και τελούν υπό την έγκριση του αλγόριθμου. Πράττουμε αναλόγως.
Στο τέλος αυτορυθμιζόμαστε παράγωντας υλικό το οποίο θα ανταποκρίνεται στην ιδέα που έχουμε για τις ανάγκες του βλέμματος του άλλου, στις ανάγκες του «χρήστη». Τελικός κριτής ο αλγόριθμος που «αξιοκρατικά» αποφασίζει αυτό που θα μεγιστοποιήσει τον χρόνο παραμονής μας στην πλατφόρμα και ως εκ τούτου τα κέρδη για την εταιρεία.
Γνωρίζουμε ότι οι ζωές μας βρίσκονται υπό επιτήρηση, αλλά δε θέλουμε να χάσουμε την ευκαιρία να επιδειχθούμε. Επιμελούμαστε τη διαδικτυακή περσόνα μας προσεκτικά εν γνώσει μας ότι παρακολουθούμαστε, ασπαζόμενοι ταυτόχρονα μια laissez-faire οπτική σε σχέση με την ιδιωτικότητά την οποία εμείς διαχειριζόμαστε.
Η δημοφιλία έχει μετατραπεί πια σε ένα σημαντικό σκοπό για εμάς για την επίτευξη της οποίας τα like είναι ένας αναγκαίος πόρος.
Αυτό αποτυπώνεται και σε έρευνες.
Σύμφωνα με τον David Brooks, το να γίνεις διάσημος είναι πλέον το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο. Πριν μερικά μόλις χρόνια ήταν μόλις η 18η προτεραιότητα. [1]
Αναγνωρίζουμε ως ορθό, αυτό που τροφοδοτεί την αγορά μίας οικονομίας που βασίζεται στην προσοχή. Και αξία έχει μόνο αυτό που συντελεί στην εύρυθμη και αποδοτική λειτουργία της. Αυτό που συντελεί στην κερδοφορία.
Ότι «αρέσει». [2]
Οι λέξεις που αναζητήθηκαν πιο συχνά το 2024 στο google search ήταν youtube, whatsapp, facebook και μετά chatgpt. [3, 4]
H αξία του facebook έχει ξεπεράσει κατά πολύ το μισό τρισεκατομμύριο δολάρια.
Ο Μαρκ Ζούκεμπεργκ κερδίζει 298,701 δολάρια κάθε δύο λεπτά.
Απλά προσπαθήστε να συλλάβετε το νούμερο… [5]
Στην εποχή των social media όπου και ζούμε, όλοι θέλουν μία ζωή με «νόημα», όπου η ζωή τους θα έχει σημασία. Κανείς δε θέλει να είναι «άσημος». Όλοι θέλουν να είναι διάσημοι. Οι ζωές των διασήμων έχουν «νόημα».
Σήμερα, είναι πολύ λιγότεροι αυτοί που θέλουν να γίνουν διάσημοι επειδή ειναι σπουδαίοι επιστήμονες και πολύ περισσότεροι αυτοί που θέλουν να γίνουν σπουδαίοι επειδή είναι διάσημοι.
Δεν είναι ένας εύκολος στόχος. [6]
O μαθηματικός Samuel Arbesman αποτυπώνει τη δυσκολία της βούλησής μας για δημοφιλία.
Διαιρώντας τον αριθμό στην κατηγορία των «ζωντανών ανθρώπων» στη Wikipedia με τον παγκόσμιο πληθυσμό κατέληξε ότι οι πιθανότητες να γίνει κάποιος διάσημος είναι μόλις 0.0086%. Οι πιθανότητες είναι κατά πολύ μικρότερες αν η αντιστοιχία γίνει μόνο με συγκεκριμένους τύπους διασημότητας.
Όμως, αυτό το στοιχείο δεν εμποδίζει τους ανθρώπους από το να συνεχίζουν να κυνηγάνε το όνειρο της διασημότητας.
Όλοι θέλουν να κυνηγήσουν τις πιθανότητές τους για το έστω μικρό μερίδιο διασημότητας που τους αναλογεί.
«Η θεμελιώδης αλήθεια σχετικά με το κίνητρο για φήμη είναι ότι ποτέ δε μπορεί να ικανοποιηθεί και οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να ζουν όλες τις ζωές τους με αυτό το ανεκπλήρωτο της αποτυχίας».
«Όσο σκληρά και να προσπαθούν να γίνουν διάσημοι, θα αποτύχουν να επιτύχουν αυτό το οποίο κυνηγούν», λέει από την πλευρά του κι ο συγγραφέας του βιβλίου «Look at Me! The Fame Motive from Childhood to Death» Gilbert Brim.. [7]
Ο κουλοχέρης των socialmedia
Σύμφωνα με τον Tristan Harris η εξάρτηση από τα social media που φουντώνει την πείνα μας για φήμη που τόσο δύσκολα μπορούμε να ικανοποιήσουμε, επιτυγχάνεται με τον ίδιο τρόπο που ένας ταχυδακτυλουργός ξεγελά αυτόν που τον παρακολουθεί:
«Οι ταχυδακτυλουργοί ξεκινούν αναζητώντας τα τυφλά σημεία, τα τρωτά σημεία και τα όρια της αντίληψης των ανθρώπων, ώστε να μπορούν να επηρεάσουν αυτό που κάνουν οι άνθρωποι χωρίς καν αυτοί να το συνειδητοποιούν. Μόλις μάθουν πώς να πατούν τα κατάλληλα πλήκτρα των ανθρώπων, μπορούν να τους χειριστούν σαν να είναι πιάνο.
Αυτό ακριβώς κάνουν οι σχεδιαστές προϊόντων με το μυαλό των χρηστών. Παίζουν με τα ψυχολογικά τους τρωτά σημεία (συνειδητά και ασυνείδητα) για να τραβήξουν την προσοχή τους.
Όπως λέει:
«… Δίνουν στους ανθρώπους την ψευδαίσθηση της ελευθερίας επιλογής, ενώ παράλληλα επιλέγουν προσεκτικά τις επιλογές του μενού που δίνουν στους ανθρώπους. Έτσι διαμορφώνουν τις συνθήκες ώστε πάντα να κερδίζουν ό,τι κι αν ο χρήστης ελεύθερα (;) επιλέξει…»
Σε ένα άλλο επίπεδο, όπως λέει ο Tristan Harris, τα social media λειτουργούν όπως λειτουργεί ένας κουλοχέρης:
«Αν θέλεις να αυξήσεις το βαθμό του εθισμού, όλοι οι σχεδιαστές προγραμμάτων γνωρίζουν ότι αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να συνδέσουν την κίνηση του χρήστη να δει το κινητό του με μία πιθανή ανταμοιβή. Τραβάς το μοχλό (στην περίπτωσή μας ανοίγεις την εφαρμογή) και άμεσα μαθαίνεις να περιμένεις κάποιου είδους ανταμοιβη ή… τίποτα. Ο εθισμός μεγιστοποιείται όταν το είδος της ανταμοιβής είναι περισσότερο μεταβλητό».
Η απλή αλήθεια είναι ότι παίζουμε κουλοχέρη όταν ποστάρουμε μία φωτογραφία και περιμένουμε να δούμε πόσα like, shares και comments θα λάβουμε, όταν πιάνουμε στα χέρια το κινητό μας και το ανοίγουμε για να δούμε τι είδους καινούργια μυνήματα έχουμε λάβει, όταν ανανεώνουμε το email μας για να δούμε ποιο καινούργιο μήνυμα έχει φτάσει, όταν σκρολάρουμε στα ατελείωτα feed στο instagram και στο facebook για να δούμε τι φωτογραφίες ή βίντεο ακολουθούν.
Περιμένουμε κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό να συμβεί.
Περιμένουμε να κερδίσουμε.
Περιμένουμε να λάβουμε μία επιβράβευση.
Περιμένουμε μία ακόμη μικρή δόση ντοπαμίνης… Να αισθανθούμε λίγο καλύτερα. Να νοιώσουμε λίγο παραπάνω ανακούφιση.
Έχουμε ανάγκη όλο και μεγαλύτερες δόσεις επιβράβευσης για να μένουμε ικανοποιημένοι.
Δίνουμε όλο και μεγαλύτερη βαρύτητα στην επιβράβευση. Περιμένουμε να έρχεται χωρίς κόπο, στιγμιαία.
Όπως ένας εθισμένος στον τζόγο τραβά τον μοχλό στον κουλοχέρη, κάνουμε μία επιλογή και περιμένουμε μία επιβράβευση, αλλά στην πραγματικότητα, δεν είναι η δική μας επιλογή απόλυτα. Επιτρέπουμε στην «τυχαιότητα» να αποφασίσει για εμάς. Δίνουμε λοιπόν τον έλεγχο σε κάτι άλλο.
Αυτό που αναγνωρίζουμε ως «τυχαιότητα» γίνεται αυτό που τελικά ασκεί εξουσία.
Το ζάρι σύντομα παίρνει τον έλεγχο και γίνεται ένας μηχανισμός εξουσίας πάνω σε αυτόν που έχει εθιστεί, στην ανάγκη του για επιβράβευση, στην τεχνητή ανάγκη του για δημοφιλία. [8]
Ζώντας με ενισχυτές φθόνου
Ο εθισμός στα social media και η συνεπακόλουθη έκρηξη της ανάγκης για δημοφιλία οδηγεί επίσης στην έκρηξη του φθόνου για τις ζωές των άλλων, τις ζωές αυτών που βλέπουμε τις αναρτήσεις τους στα feed μας, που είναι πιο επιτυχημένοι, που μας φαινόνται πιο ευτυχισμένοι, που επιβραβεύονται γι’ αυτό και μαζεύουν περισσότερα like, που κατορθώνουν και είναι πιο δημοφιλείς στο ανταγωνιστικό περιβάλλον της laisser faire ελεύθερης αγοράς των κοινωνικών μέσων που συμμετέχουμε.
Το άτομο κατευθύνεται εκεί από την ίδια την αρχιτεκτονική των μέσων. Πιστεύει ότι είναι η δική του ελεύθερη βούληση να φθονεί.
Η ψυχολόγος Richard Andrew παρατήρησε στους ασθενείς της ότι η γνώση τους ότι παρακολουθούν μία επεξεργασμένη εικόνα της πραγματικότητας, η συνειδητοποίηση ότι λ.χ. το hashtag #nofilter είναι παραπλανητικό, δεν αποτελεί επαρκή άμυνα εναντίον της συναισθηματικής δύναμης του φθόνου.
Μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό και να το εκλογικεύσουμε. Όμως σε ένα συναισθηματικό επίπεδο και παρά τη γνώση μας, συνεχίζει να μας ασκεί μία μεγάλη ψυχολογική πίεση.
Ζούμε με ενισχυτές φθόνου. Κοιμάστε δίπλα τους. Και μας βάζουν μέσω των κινητών μας σε πειρασμό από τη στιγμή που ξυπνάμε. [9]
Σύμφωνα με την Alexandra Samuel τα social media μετατρέπουν μία σειρά αποτελεσμάτα, αγαθά και εμπειριές να τα αισθανόμαστε πολύ πιο προσιτά απ’ ότι πραγματικά είναι. Έχουμε μια αίσθηση οικειότητας με ένα πολύ μεγαλύτερο εύρος ανθρώπων. Όμως αυτή η οικειότητα είναι ψευδής.
Μπορούμε να μπαίνουμε στους λογαριασμούς τους και να σχολιάζουμε φωτογραφίες που μοιράζονται από προσωπικές τους στιγμές (στιγμές που μέχρι πρόσφατα οι άνθρωποι μοιράζονταν με λίγους ανθρώπους του κλειστού τους κύκλου), να συνομιλούμε μαζί τους, έτσι ώστε να μπορούμε πλέον να συγκρίνουμε τους εαυτούς και τις ζωές μας με άλλων ανθρώπων όπως επιλεγμένες όψεις των ζωών τους προβάλλονται ιδεατά μέσω των social media.
Αισθανόμαστε ότι κι εμείς θα μπορούσαμε να είμαστε στη θέση τους και το γεγονός ότι δεν είμαστε παρά την οικειότητα που αισθανόμαστε ψευδώς ότι έχουμε μαζί τους, δημιουργεί φθόνο. [10, 11]
Ξαφνικά όλοι έγιναν σπουδαίοι. Και όταν οι άλλοι δεν αναγνωρίζουν την σπουδαιότητά τους, όταν δε λαμβάνουμε την επιβράβευση που πιστεύουμε ότι αξίζουμε, όταν βλέπουν άλλους να λαμβάνουν παραπάνω αναγνώριση, θυμώνουν, οργίζονται, φθονούν.
Άλλωστε εμείς είμαστε οι πρωταγωνιστές. Και το γεγονός οτι δε μας το αναγνωρίζουν μας πληγώνει.
Ουδείς διαφεύγει από τον φθόνο.
Από γυναίκες που φθονούν άλλες γυναίκες για το πόσο αρέσει η εικόνα τους στους προσωπικούς λογαριασμούς τους στο instagram μέχρι επιχειρηματίες – γυναίκες και άντρες – που ψάχνουν για στρατηγικές και συμβουλές στα social media και καταλήγουν να φθονούν αυτούς που αναγνωρίζουν ως πιο «επιτυχημένους».
Δεν περιορίζεται σε ανθρώπους που είναι «επιτυχημένοι». Το ίδιο συμβαίνει και με ανθρώπους του στενού οικογενειακού μας κύκλου και φίλους. Οι ζωές τους που προβάλλονται στα social media γίνονται αντικείμενο φθόνου. Και ο φθόνος είναι κάτι σκοτεινό…
Όπως σημειώνει η Patricia Polledri, ο φθόνος είναι η επιθυμία να καταστρέψεις αυτό που καποιος άλλος έχει:
«Δε θες απλά να έχεις αυτό που κάποιος άλλος έχει, αλλά θέλεις κανείς να μη μπορεί να το έχει. Είναι κακία. Καθαρό μίσος»…
Η κοινωνική ψυχολόγος Sherry Turkle σημειώνει ότι υπάρχει κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό στην εποχή μας. Στο τέλος το άτομο φθάνει σε τέτοιο σημείο ώστε ο εαυτός να φθονεί τον κατασκευασμένο εαυτό που προβάλλεται στα social media:
«Βλέπουμε τις ζωές που έχουμε κατασκευάσει ψηφιακά όπου δείχνουμε μόνο τον καλύτερο εαυτό μας και αντιλαμβανόμαστε ότι οι πραγματικές μας ζωές απέχουν πολύ από τις ζωές που λέμε στους άλλους ότι ζούμε. Βλέπουμε τον εαυτό που έχουμε κατασκευάσει ως ένα άλλο και νοιώθουμε κατώτεροι από αυτόν. Τον φθονούμε γιατί δε μπορούμε να είμαστε σαν αυτόν. Νοιώθουμε ότι μας εγκλωβίζει. Ότι μπορούμε να αγαπηθούμε μόνο αν είμαστε σαν αυτόν, κάτι που δε μπορεί να γίνει. Αυτό δημιουργεί μία αίσθηση αυτο-φθόνου που είναι βαθιά αποξενωτική».
Αισθανόμαστε μη αυθεντικοί, ένοχοι, αδύναμοι, μισούμε τα ίδια τα άβαταρς μας – τις εξιδανικευμένες εκδόσεις του εαυτού μας – τα οποία ποτέ δε μπορούμε να φθάσουμε. Ειμαστε δεμένοι συναισθηματικά μαζί τους γιατί έχουμε επενδύσει χρόνο και ενέργεια για την ανάπτυξή τους. Πέρνουν τον έλεγχο της ζωής μας. Οι άλλοι αναγνωρίζουν στις ψηφιακές εκδοχές μας αυτό που πραγματικά είμαστε.
Η εικόνα του εαυτού, γίνεται παράγοντας καταπίεσης, σα ένα αντιστραμμένο πορτραίτο του Ντόριαν Γκραίη στο οποίο ο πρωταγωνιστής δεν έχει έλεγχο της ζωής του αφού πρέπει πάντα να καθρεπτίζει το ψεύτικο και αψεγάδιαστο. Του υπενθυμίζει ότι η αποδοχή που λαμβάνει είναι γι’ αυτό που ποτέ δεν ήταν και ποτέ δε μπορεί να γίνει.
Η εποχή των selfies είναι ταυτόχρονα και η εποχή του φθόνου.
Σε αυτή την εποχή οι μαύρες γάτες δε δολοφονούνται όπως τον μεσαίωνα, αλλά παραμένουν στα αζήτητα των καταφυγίων ζώων και οδηγούνται στην ευθανασία επειδή δεν είναι αρκετά «selfie friendly».
Πεθαίνουν γιατί δε γράφουν ωραία στις κάμερες.
Στην πραγματικότητα, οι πραγματικοί εαυτοί μας βρίσκονται στα αζήτητα, δεν είναι «selfie friendly».
Ο πραγματικός εαυτός είναι η μαύρα γάτα. Μπαίνει σε ένα ιδιότυπο περιθώριο, όσο ο ψηφιακός δίδυμος γίνεται όλο και πιο ισχυρός. [12, 13, 14, 15]
Την προγραμματική σύμβαση για την αναβάθμιση των αθλητικών υποδομών του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Ηρακλείου (ΕΑΚΗ) υπέγραψαν σήμερα στο Ηράκλειο ο Υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης, ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης και ο Πρόεδρος του ΕΑΚΗ Μηνάς Καπετανάκης. Το έργο, συνολικού προϋπολογισμού 1.200.000 ευρώ, χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Αθλητισμού και υλοποιείται με την παρακολούθηση της Περιφέρειας Κρήτης.
Το έργο και οι παρεμβάσεις
Σύμφωνα με το δελτίο τύπου της Περιφέρειας Κρήτης, το έργο στοχεύει στον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων που εξυπηρετούν καθημερινά τους πολίτες και τα αθλητικά σωματεία του Ηρακλείου. Οι κύριες παρεμβάσεις περιλαμβάνουν:
Την κατασκευή μιας νέας πισίνας 25 μέτρων, η οποία θα αποσυμφορήσει την κεντρική πισίνα του κολυμβητηρίου όπου αθλούνται 1.500 παιδιά
Τη ριζική συντήρηση της μεγάλης δεξαμενής, με αποξήλωση των υφιστάμενων πλακιδίων που χρονολογούνται από το 1978
Την εφαρμογή νέας στεγάνωσης και την τοποθέτηση καινούργιων πλακιδίων
Στόχος των εργασιών είναι η εγκατάσταση να εξυπηρετεί με ασφάλεια τις αθλητικές ανάγκες για τις επόμενες δεκαετίες.
Δήλωση Υπουργού Αθλητισμού
Ο Γιάννης Βρούτσης χαρακτήρισε τη σημερινή ημέρα «εξαιρετικά σημαντική για τον αθλητισμό στο Ηράκλειο και συνολικά στην Κρήτη».
«Η σημερινή υπογραφή της προγραμματικής σύμβασης αποτελεί μια σπουδαία μέρα για τον αθλητισμό στο Ηράκλειο και συνολικά στην Κρήτη. Μέσα από την άριστη συνεργασία μας με την Περιφέρεια και τον Περιφερειάρχη Σταύρο Αρναουτάκη, προχωράμε στη ριζική αναβάθμιση των εγκαταστάσεων του ΕΑΚΗ, δίνοντας οριστικές λύσεις σε ανάγκες πολλών ετών. Με τη δημιουργία της νέας πισίνας και τον εκσυγχρονισμό των υποδομών, παραδίδουμε στη νέα γενιά, στα σωματεία και στους αθλητές του νησιού ένα σύγχρονο, ασφαλές και λειτουργικό αθλητικό κέντρο. Αποδεικνύουμε έμπρακτα πως, όταν η Πολιτεία και η Αυτοδιοίκηση ενώνουν τις δυνάμεις τους, ο αθλητισμός της Κρήτης αλλάζει σελίδα και στοχεύει ακόμα πιο ψηλά», δήλωσε ο Υπουργός.
Δήλωση Περιφερειάρχη Κρήτης
Από την πλευρά του, ο Σταύρος Αρναουτάκης υπογράμμισε τη σημασία της σύμπραξης των φορέων και τον ευρύτερο σχεδιασμό της Περιφέρειας για τις αθλητικές υποδομές του νησιού.
«Μέσα από μια σημαντική συνεργασία με το Υπουργείο Αθλητισμού και τον Υπουργό Γιάννη Βρούτση, καθώς και με τη διοίκηση του ΕΑΚΗ και τον Πρόεδρο Μηνά Καπετανάκη, προχωράμε στην υλοποίηση ενός σπουδαίου έργου 1.200.000 ευρώ, το οποίο χρηματοδοτείται από το Υπουργείο. Η συνεργασία και η συνέργεια πρέπει να υπάρχει για τους αθλητές και για όλους τους ανθρώπους που ασχολούνται με τον αθλητισμό. Έχουμε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό ως Περιφέρεια και ανακοινώνουμε αθλητικές εγκαταστάσεις στο Ηράκλειο, το Λασίθι, και αργότερα σε Ρέθυμνο και Χανιά, αναβαθμίζοντας όλες τις υποδομές. Επενδύουμε στον αθλητισμό. Ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και οφείλουμε τα χρήματα που υπάρχουν να τα διαχειριζόμαστε με τον καλύτερο τρόπο, υπέρ των αθλητών και των παιδιών μας», τόνισε ο Περιφερειάρχης.
Δήλωση Προέδρου ΕΑΚΗ
Ο Μηνάς Καπετανάκης εξέφρασε τις ευχαριστίες του προς τον Υπουργό και τον Περιφερειάρχη, εκ μέρους και της διοίκησης του ΕΑΚΗ. Όπως επισήμανε, η νέα 25άρα πισίνα θα δώσει μια τεράστια «ανάσα» στις προπονήσεις των 1.500 παιδιών αλλά και των αθλητών που φέρνουν διεθνείς διακρίσεις, ενώ τα έργα συντήρησης στη μεγάλη πισίνα θα αναβαθμίσουν την ποιότητα και την ασφάλεια της υποδομής, «ωθώντας το άθλημα της κολύμβησης ακόμα πιο ψηλά».
Παρόντες στην υπογραφή
Στην τελετή υπογραφής της προγραμματικής σύμβασης παραβρέθηκαν ο Βουλευτής Ηρακλείου Μάξιμος Σενετάκης, ο Ευρωβουλευτής Μανόλης Κεφαλογιάννης, ο Αναπληρωτής Περιφερειάρχης Γιώργος Πιτσούλης, ο Αντιπεριφερειάρχης Ηρακλείου Νίκος Συριγωνάκης, ο Πρόεδρος της ΔΕΕΠ Ηρακλείου Κώστας Γιαννουλάκης, εκπρόσωποι φορέων και μέλη της Διοίκησης του ΕΑΚΗ.
