11 C
Chania
Δευτέρα, 9 Μαρτίου, 2026

Τσίπρας: «Η ιδέα της μεγάλης προοδευτικής παράταξης θα γίνει πράξη» – Φουλ επίθεση σε Μητσοτάκη, καρφιά για Καρυστιανού

Τη διαβεβαίωση ότι δεν κάνει πίσω όσον αφορά τη δημιουργία κόμματος, έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας από το βήμα της παρουσίασης του βιβλίου του «Ιθάκη», στην κατάμεστη αίθουσα του κινηματογράφου «Ολύμπιον» στη Θεσσαλονίκη.

Ο πρώην πρωθυπουργός, απαντώντας σε φήμες και σενάρια που τον θέλουν να έχει «δεύτερες σκέψεις» έστειλε το μήνυμα ότι δουλεύει εντατικά αλλά και μεθοδικά για το σχέδιο της προοδευτικής πολιτικής αλλαγής.

«Και όμως κινείται!» ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως «μπορούμε και ξέρουμε ποια είναι η ρότα που πρέπει να χαράξει η χώρα. Έχουμε πυξίδα».

Και πρόσθεσε πως «η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Και θα γίνει πέρα και πάνω από ιδιοτέλειες και σκοπιμότητες. Θα γίνει όμως με σχέδιο, θα γίνει μεθοδικά, όχι πρόχειρα, όχι βιαστικά».

Ο Αλέξης Τσίπρας στο μεγαλύτερο τμήμα της ομιλίας του επιτέθηκε στην κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό για το επιτελικό κράτος, το αγροτικό ζήτημα, την εξωτερική πολιτική, αλλά και το FIR Αθηνών.

Όμως, αν και εν πολλοίς «μάζεψε» τις αιχμές για τα κόμματα της προοδευτικές αντιπολίτευσης, επιφύλαξε καρφιά για τη Μαρία Καρυστιανού και απάντησε στη δήλωσή της για το «τρίτο χειρότερο μνημόνιο» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς βέβαια να την κατονομάσει.

Σημείωσε αρχικά πως με αφορμή το βιβλίο «κάποιοι μας αναγκάζουν σε συγκρίσεις» και από την κυβέρνηση αλλά και από την αντιπολίτευση – «όχι όλοι» διευκρίνισε – που μιλούν για το «τρίτο χειρότερο μνημόνιο». Προς απάντηση σε αυτές τις φωνές παρέθεσε επιτεύγματα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ αντιπαραβάλλοντας τα με το «καθεστώς» του επιτελικού κράτους στο οποίο είπε πως η κοινωνία λέει «όχι». Το «όχι» όμως συμπλήρωσε, δεν αρκεί «όταν χειραγωγείται από τη δημαγωγία και οδηγεί τελικά στην αντιπολιτική, την απογοήτευση, την άκρα Δεξιά».

Σε άλλο σημείωσε ότι πως ο κόσμος αναζητά μια κυβερνώσα προοδευτική παράταξη και όχι κόμματα ανίσχυρα να κυβερνήσουν. Ούτε «μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, έχουμε τέτοιες, αυτό που πραγματικά ζητά είναι εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης».

«Χρειαζόμαστε ένα κράτος για όλους»

Έκανε λόγο για ένα «κράτος λάφυρο», που «που καταρρέει σε κάθε κρίση. Που δεν προστατεύει. Δεν προβλέπει. Δεν λογοδοτεί».

«Δεν έχουμε μόνο ένα κράτος παράλυτο, αλλά ένα κράτος επικίνδυνο. Για τις ίδιες τις ζωές των ανθρώπων. Το είδαμε στις φυσικές καταστροφές. Στην πολιτική προστασία. Στις υποδομές. Το είδαμε τραγικά στα Τέμπη. Και το είδαμε ξανά, τις τελευταίες μέρες, στο FIR Αθηνών», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας.

«Χρειαζόμαστε», συνέχισε, «ένα συνεκτικό, δημοκρατικό, προοδευτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Που δεν θα αφήσει τίποτε όρθιο από τις δομές της αναξιοκρατίας, της γραφειοκρατίας και της διαπλοκής. Που θα αλλάξει όχι μόνο το κράτος αλλά και την κουλτούρα εξουσίας. Ένα κράτος για όλους και όχι ένα εργαλείο για λίγους».

«Οι ανεξάρτητες αρχές, και πρώτα-πρώτα η Εθνική Αρχή Διαφάνειας να γίνουν πραγματικά ανεξάρτητες. Οι μηχανισμοί ελέγχου των δημοσίων συμβάσεων να αποκτήσουν τη θεσμική εξουσία και τα ψηφιακά εργαλεία για να κάνουν χωρίς παρεμβάσεις τη δουλειά τους. Είναι αναγκαίο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να μεταφερθούν πέρα από αρμοδιότητες και ουσιαστικοί πόροι. Είναι αναγκαία η εφαρμογή της ψηφιακής τεχνολογίας σε όλη την έκταση του κράτους και στην επαφή με τους πολίτες. Είναι αναγκαία η πραγματική διαφάνεια σε κάθε δημόσια δαπάνη. Και δεσμεύομαι στο επόμενο διάστημα να δοθεί στη δημοσιότητα σχετική μελέτη του ινστιτούτου μας για μια νέα διαδικτυακή πλατφόρμα-εξέλιξη της Διαύγειας που θα το διασφαλίζει», σχολίασε.

«Να τελειώνουμε με το βαθύ κράτος των μετακλητών και το κράτος να εκδημοκρατιστεί από κάτω μέχρι πάνω, σε όλες τις δομές και τις εκφάνσεις του. Είναι αναγκαίος ένας άλλος τρόπος, περισσότερο δημοκρατικός και αντιπροσωπευτικός, για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης αλλά και τις προαγωγές των δικαστικών. Είναι αναγκαίο τέλος, η κοινωνία των πολιτών με τους εκπροσώπους της θεσμικά να συμμετέχει στον έλεγχο του κράτους», πρόσθεσε ο Αλέξης Τσίπρας, τονίζοντας: «Το δικό μας όπλο ήταν η εντιμότητα».

«Το ταξίδι ξανάρχισε»

Ο Αλέξης Τσίπρας έστειλε μήνυμα επανεκκίνησης από τη Θεσσαλονίκη, αναλαμβάνοντας δέσμευση να «πείσει μία απογοητευμένη κοινωνία». «Το ταξίδι ξανάρχισε», ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Έχουμε πυξίδα. Αρκεί να πείσουμε μια απογοητευμένη κοινωνία να υπερβεί το στερεότυπο, ότι σε αυτή τη χώρα τίποτε δεν κινείται. Και όμως κινείται! Κερδίζει έδαφος καθημερινά η ιδέα μιας μεγάλης προοδευτικής παράταξης, που θα μπορέσει να βάλει τέλος στο κράτος της απολυταρχίας, της ολιγαρχίας, της αδικίας και της διαφθοράς. Ο προοδευτικός κόσμος αναζητά μια ισχυρή κυβερνώσα προοδευτική δύναμη, κι όχι μικρά και ανίσχυρα να κυβερνήσουν κόμματα», επισήμανε.

»Ούτε μια ακόμη δύναμη διαμαρτυρίας, αλλά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης λοιπόν, που θα γεννήσει την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και μαζί τη νέα ελπίδα, είναι αναγκαία και επιβεβλημένη. Και θα γίνει πέρα και πάνω από ιδιοτέλειες και σκοπιμότητες. Θα γίνει όμως με σχέδιο, θα γίνει μεθοδικά, όχι βιαστικά και πρόχειρα», πρόσθεσε.

«Συνδυάζοντας την αισιοδοξία της βούλησης με το ρεαλισμό της εμπειρίας και της πράξης. Τη μεγάλη και νικηφόρα προοδευτική παράταξη, αποφασισμένη, ριζοσπαστική, έμπειρη, έτοιμη να αναλάβει τα ηνία της χώρας, με πυξίδα την εντιμότητα, τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατία, θα γίνει πράξη, όσο κι αν τη διαβάλλουν, την πολεμούν, τη συκοφαντούν, οι αυτουργοί του σημερινού καθεστώτος, πριν καν ακόμα εμφανιστεί. Και το ταξίδι ξανάρχισε», διαμήνυσε.

«Απέναντι στις παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου»

Αναφερόμενος στις διεθνείς εξελίξεις με αφορμή καταρχάς την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί άνθρωποι είμαστε και θα είμαστε πάντα αλληλέγγυοι χωρίς καμιά διάκριση, στον αγώνα κάθε λαού για ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία και ελευθερία. Είτε είναι στη Βενεζουέλα, είτε στο Ιράν, είτε στη Ρωσία, είτε στις ΗΠΑ. Στον αγώνα κάθε λαού για να καθορίζει το μέλλον του με βάση τις δικές του ανάγκες και επιλογές. Αλλά είμαστε αποφασιστικά απέναντι στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου. Με οποιοδήποτε πρόσχημα και αν γίνονται. Απέναντι στη γενοκτονία της Γάζας και τις ένοπλες επεμβάσεις. Είτε είναι στο Ιράκ, είτε στην Ουκρανία, είτε στη Βενεζουέλα, είτε βέβαια στην Κύπρο – όποιες δικαιολογίες κι αν επικαλούνται οι δράστες. Όχι μόνο γιατί αυτό επιτάσσει η ιδεολογική και ηθική μας υπόσταση. Αλλά και γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πού οδηγούν τέτοιου είδους παράνομες και αιματηρές επεμβάσεις.

«Ελλάδα ισχυρή που οικοδομεί συμμαχίες, δεν αναζητά προστάτες»

Μιλώντας για την ελληνική εξωτερική πολιτική επιτέθηκε στον πρωθυποουργό για την γνωστή δήλωσή του ότι «δεν είναι η ώρα να σχολιάσουμε την νομιμότητα» της επέμβασης ΗΠΑ στη Βενεζουέλα:

-Τι πρέπει να κάνουμε για να μη γίνει και η πατρίδα μας θύμα της βίας που περιφρονεί το διεθνές δίκαιο; Το πρώτο που πρέπει να διασφαλίσουμε είναι ότι η Ελλάδα θα είναι ισχυρή. Αλλά μια Ελλάδα ισχυρή, είναι μια Ελλάδα που οικοδομεί συμμαχίες.  Όχι μια Ελλάδα που αναζητά προστάτες. Και θέτει σε κίνδυνο τη χώρα δικαιολογόντας τα αδικαιολόγητα, επιδιώκοντας την εύνοιά τους. Ούτε μια Ελλάδα που μπλοκάρει κυρώσεις απέναντι στο Ισραήλ τη στιγμή που αυτό διαπράττει γενοκτονία. Και, αύριο, άραγε, πώς θα ζητήσει κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία;  Μια Ελλάδα που ο πρωθυπουργός της, αντί να υπερασπίζεται αταλάντευτα το διεθνές δίκαιο, ξεστομίζει με αφορμή την απαράδεκτη επέμβαση στη Βενεζουέλα,  ότι δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητά της. Και, αύριο, τι θα απαντήσει στον επιθετικό γείτονα ή μια ισχυρή χώρα όταν πουν το ίδιο για την Κύπρο, η το Αιγαίο;  Μια Ελλάδα που δεν στηρίζει απλά τον ουκρανικό λαό απέναντι στη ρωσική εισβολή, αλλά πρωτοστατεί στην αντιρωσική υστερία. Με όλους τους κινδύνους που αυτό επιφέρει.

«Τον τόνο στην κυβέρνηση δίνουν τα ακροδεξιά δεκανίκια»

Επιχείρησε να αποδομήσει το «κεντροδεξιό» και φιλελεύθερο προφίλ που προβάλλει ο πρωθυπουργός σημειώνοντας:

«Η κυβέρνηση είναι δήθεν κεντροδεξιά που τόνο όμως πάντα τον δίνουν τα ακροδεξιά δεκανίκια, που από τη μία μέρα στην άλλη, από αντισημίτες έγιναν υπερασπιστές των πιο ακραίων ισραηλινών θέσεων. Και απο φιλορώσοι έγιναν υπέρμαχοι της δήθεν «σωστής πλευράς της ιστορίας». Και σήμερα ως δια μαγείας έγιναν Τραμπικότεροι του Τραμπ.    

«Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν συνδυάζει διάλογο και υπεράσπιση κυριαρχικών δικαιωμάτων»

Στο αντίποδα της σημερινής άσκησης εξωτερικής πολιτικής αναφέρθηκε στα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή το Barbaros και τη Συμφωνία των Πρεσπών:

«Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι ισχυρή όταν συνδυάζει την πολιτική του διαλόγου με την πιο αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Όπως κάναμε εμείς όταν αποτρέψαμε την είσοδο του Barbaros στην ελληνική υφαλοκρηπίδα. Κι όταν – μαζί με τη Λευκωσία- εξασφαλίσαμε για πρώτη φορά ευρωπαϊκές κυρώσεις στην Τουρκία για τις έρευνές στην ΑΟΖ της Κύπρου.  Δεν είναι ισχυρή όταν αφήνει τουρκικά ερευνητικά να αλωνίζουν μέχρι το Καστελόριζο και την Κρήτη, επικαλούμενη πότε ότι “τα παίρνει ο άνεμος” και πότε ότι “δεν μπορούν να κάνουν έρευνες λόγω θορύβου”. Δεν είναι ισχυρή όταν δίνει τα πάντα στις ΗΠΑ και σε αντάλλαγμα, η Ουάσιγκτον ακυρώνει τον αγωγό Eastmed, πουλάει F16 χωρίς όρους στην Τουρκία και σφυρίζει αδιάφορα όταν αυτή εμποδίζει το ηλεκτρικό καλώδιο στο Αιγαίο.  Η Ελλάδα είναι ισχυρή όχι όταν απλά αγοράζει εξοπλιστικά δισεκατομμυρίων, αλλά όταν μπορεί να ενισχύσει και να χτίσει τη δική της αμυντική βιομηχανία.

Η Ελλάδα είναι ισχυρή όταν με βάση το διεθνές δίκαιο λύνει προβλήματα και δεν τα μεταφέρει στις επόμενες γενιές εν ονόματι του πολιτικού κόστος. Όπως κάναμε εμείς με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Γιατί ωφέλησε τη πατρίδα μας, κυρίως όμως γιατί αποδείξαμε τι σημαίνει πατριωτισμός. Να βάζεις το εθνικό συμφέρον πάνω από το πολιτικό και το κομματικό. Όταν οι πολιτικοί μας αντίπαλοι, ενώ το γνωρίζανε αυτό, μας έλεγαν προδότες για να κερδίσουν τις εκλογές.

Τους παραδώσαμε την αστυνόμευση του FIR της Βόρειας Μακεδονίας και αυτοί σήμερα δεν μπορούν να διαχειριστούν ούτε το FIR της Ελλάδας».

FIR Αθηνών: «Παραδώσαμε έτοιμη σύμβαση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη την έβαλε στον πάγο»

Για το FIR Αθηνών, ανέφερε ακόμα πως «η σύμβαση για ένα νέο, υπερσύγχρονο σύστημα είχε υπογραφεί από το 2019. Από  τη δική μας κυβέρνηση» και πως «η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε έτοιμη».

«Εμείς», συνέχισε, «σε συνθήκες μνημονιακής ασφυξίας είχαμε την έγνοια και προχωρήσαμε στη σχετική σύμβαση για την ασφάλεια των πτήσεων. Δεν τα ρίξαμε στον Καποδίστρια. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη την παρέλαβε και την έβαλε στον πάγο για επτά ολόκληρα χρόνια», από επιλογή και όχι από αμέλεια. Όπως «από επιλογή πάγωσαν, ακύρωσαν ή ξανασχεδίασαν δεκάδες έργαΑπό τους δασικούς χάρτες και την αγορά αστικών λεωφορείων μέχρι οδικούς και σιδηροδρομικούς άξονες και συστήματα τηλεπικοινωνιών σε κρίσιμες υποδομές».

Νέα εθνική πυξίδα – νέος πατριωτισμός

Ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε την πρότασή του για μια «νέα εθνική πυξίδα» και έναν «νέο πατριωτισμό»:

«Αναγκαία μια νέα εθνική πυξίδα και ένας νέος πατριωτισμός κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης. Ευθύνης του πολίτη να προσφέρει ανάλογα με τις δυνατότητές του στο κράτος και κυρίως ευθύνης ενός ισχυρού και δίκαιου κράτους να στηρίζει τον πολίτη. Να απελευθερώνει τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και την υγιή επιχειρηματικότητα. Ένας νέος πατριωτισμός για την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού, πράγμα που απαιτεί και συγκρούσεις και δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις. Για την εξωτερική μας πολιτική, για την οικονομία και την κοινωνία, για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.

Σε αντίθεση με την ασυδοσία και την ανευθυνότητα του επιτελικού κράτους που βλέπουμε σήμερα. Όπου πολλοί έχοντες και κατέχοντες ξεχνούν τον πατριωτισμό μπροστά στην εφορία και τον θυμούνται μόνο στις παρελάσεις. Όπου πρώτο μέλημα είναι να στηριχθεί μια κρατικοδίαιτη, παρασιτική οικονομία, τα μεγάλα συμφέροντα, οι μηχανισμοί και η κομματική πελατεία».

Πολιτική εγκατάλειψης των εθνικών συμφερόντων και στο αγροτικό

Επίσης ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στη στάση της χώρας στη συμφωνία με MERCOSUR και τις αγροτικές κινητοποιήσεις.

Ανέφερε πως τη Συμφωνία την υπερψήφισε η ελληνική κυβέρνηση που «εξευτέλισε κάθε ιδέα εντιμότητας με τον ΟΠΕΚΕΠΕ» και που «εμπαίζει τους απελπισμένους αγρότες και οργανώνει θεατρικές συναντήσεις με τους “δικούς της” για να διασπάσει τον αγώνα τους στα μπλόκα».

Πρόκειται είπε για μια συμφωνία που «μετά από 25 χρόνια διαπραγμάτευσης, δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές συνθήκες και προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αγρότες. Και ανοίγει διάπλατα την ευρωπαϊκή αγορά σε αθρόες εισαγωγές από τη Λατινική Αμερική. Σε προϊόντα παραγόμενα σε γιγαντιαίες εκμεταλλεύσεις, με χαμηλότερα υγειονομικά, περιβαλλοντικά και εργασιακά πρότυπα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Σε έναν αθέμιτο ανταγωνισμό που συνθλίβει τον Έλληνα αγρότη και κτηνοτρόφο. Λυπάμαι, αλλά αυτή δεν είναι πολιτική προστασίας των εθνικών συμφερόντων. Είναι πολιτική εγκατάλειψης των εθνικών συμφερόντων».

Για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα μίλησαν νωρίτερα ο νομικός, πρώην πλέον στέλεχος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος στην Α’ Θεσσαλονίκης Αντώνης Σαουλίδης, η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου, γεωπόνος, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος στο Κτήμα Σπυρόπουλος, ο πρόεδρος του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ Άρης Στυλιανού, ο εργατολόγος Διονύσης Τεμπονέρας και ο πολιτικός μηχανικός κι επιχειρηματίας (και προσωπικός φίλος του Αλέξη Τσίπρα) Κώστα Τούμπουρος. Την εκδήλωση συντονίζει η ηθοποιός Φαίη Κοκκινοπούλου.

 

Τραμπ: Προσκάλεσε τον Ερντογάν στο «Συμβούλιο Ειρήνης» για τη Γάζα – Απούσα ξανά η Ελλάδα

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προσκάλεσε τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να γίνει μέλος του «Συμβουλίου Ειρήνης», το οποίο θα εποπτεύει την προσωρινή διακυβέρνηση της Γάζας, όπως ανακοίνωσε το Σάββατο η τουρκική προεδρία.

«Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ έστειλε επιστολή με την οποία προσκαλεί τον πρόεδρο Ερντογάν να γίνει ιδρυτικό μέλος του Συμβουλίου Ειρήνης για τη Γάζα», ανέφερε το γραφείο του Ερντογάν.

Παράλληλα ο υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου, Μπαντρ Αμπντελάτι δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου πως εξετάζει την πρόσκληση του Ντόναλντ Τραμπ προς τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι να συμμετάσχει στο λεγόμενο “Συμβούλιο Ειρήνης” για τη Γάζα.

Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε την Παρασκευή ορισμένα μέλη του Συμβουλίου Ειρήνης, στο οποίο θα προεδρεύει ο Τραμπ.

Ανάμεσά τους είναι ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, καθώς και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο, ο ειδικός απεσταλμένος του Τραμπ Στιβ Γουίτκοφ, ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ και ο γαμπρός του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ.

Την ίδια ώρα, η Αίγυπτος εξετάζει μια πρόσκληση από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς τον Αιγύπτιο ομόλογό του Άμπντελ Φατάχ αλ Σίσι να συμμετάσχει στο επονομαζόμεν «Συμβούλιο της Ειρήνης» για τη Γάζα, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης Τύπου.

topontiki.gr

Μητσοτάκης: Δεν έχω καμία πρόθεση να δώσω περισσότερα στους αγρότες – Δεν υπάρχει ζήτημα ασφάλειας πτήσεων

 

Τις προθέσεις του εν όψει της συνάντησης με τους αγρότες της πλειοψηφίας τη Δευτέρα στο Μαξίμου ξεκαθάρισε εκ νέου ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.

“Εγώ θα τους ακούσω. Γνωρίζουν όμως ότι το πλαίσιο παρεμβάσεων, που η κυβέρνηση μπορεί να κάνει, έχει πρακτικά ήδη ανακοινωθεί. Με χαρά να κάνουμε μία ευρεία συζήτηση. Αλλά δεν έχω καμία πρόθεση να δώσω περισσότερα χρήματα από αυτά που αντέχει ο προϋπολογισμός, από αυτά που επιβάλλει η κοινωνική δικαιοσύνη -γιατί δεν είναι μόνο οι αγρότες- και από αυτά που μας επιτρέπει η Ευρώπη”, δήλωσε ειδικότερα μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha.

Ο πρωθυπουργός μάλιστα επιχείρησε να υποβαθμίσει τη συνάντηση με την επιτροπή που όρισε η πανελλαδική των μπλόκων, λέγοντας: Οι αγρότες έχουν ήδη έρθει στο Μαξίμου. Το λέω διότι συναντήθηκα με μεγάλη ομάδα αντιπροσωπευτική από όλη την Ελλάδα. Να μη νομίζουμε ότι αυτοί που μονοπωλούν τον τηλεοπτικό χρόνο εκφράζουν όλους τους αγρότες”. 

Οσον αφορά στον επικεφαλής του μπλόκου των Μαλγάρων, Κώστα Ανεστιδη, για τον οποίο το Μαξίμου είχε θέσει βέτο με αφορμή δηλώσεις του off camera κατά του πρωθυπουργού και ο οποίος τελικά μένει εκτός της επιτροπής σύμφωνα με την ανακοίνωση της πανελλαδικής των μπλόκων, ο κ.Μητσοτάκης είπε: “Δεν θέλω να κάνω σχόλιο. Ολοι μπορούν να βγάλουν τα συμπεράσματα τους” και σχολίασε: “Δυστυχώς για 10 δευτερόλεπτα δημοσιότητας πολλοί -ειδικά άνθρωποι που δεν έχουν εμπειρία στα μέσα – μπορεί να καταφεύγουν σε ακρότητες. Δε νομίζω ότι αυτή είναι η εικόνα του πρωτογενούς τομέα”.

“Ενα και μόνο ζήτημα με την Τουρκία, η ΑΟΖ”

Ερωτηθείς πότε τελικά θα πραγματοποιηθεί το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας- Τουρκίας και άρα η επόμενη συνάντηση του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο πρωθυπουργός διευκρίνισε: “Η ημερομηνία δεν έχει κλειδώσει. Ευελπιστούμε μέσα στο πρώτο 15νθήμερο του Φεβρουαρίου”.

Ενώ όσον αφορά στις δηλώσεις Φιντάν για “μόνιμη λύση στο Αιγαίο”, ο κ.Μητσοτάκης ξεκαθάρισε: “Ο καθένας έχει μία διαφορετική οπτική για το τι πρέπει να λύσουμε. Η Ελλάδα λέει, βεβαίως οριστική λύση, για το ένα και μόνο ζήτημα, την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο. Θα πρέπει η Τουρκία να αποστεί από διεκδικήσεις, που είναι ανυπόστατες και δεν θα αναγνωριστούν από καμία ελληνική κυβέρνηση”.

Εκτίμησε πάντως ότι: “Διαμορφώνεται πλαίσιο για ειλικρινή συζήτηση”. Ενώ δήλωσε ότι: “Και να διαφωνούμε -που διαφωνούμε- με την Τουρκία, δε σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε συνεχώς στα κόκκινα. Οι ανοιχτοί δίαυλοι πρέπει να διατηρούνται”. Ενώ κατέληξε: “Εγώ θα πάω στην Τουρκία ως επικεφαλής υπουργικής αντιπροσωπείας για να συζητήσουμε και τα μεγάλα και τα επιμέρους θέματα”.

Όσον αφορά στις ειρωνικές δηλώσεις του Έντι Ράμα ότι οι Έλληνες νομίζουν πως είναι απόγονοι του Πλάτωνα, ο πρωθυπουργός σημείωσε ότι τον γνωρίζει έξι χρόνια και ξέρει τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο εκφράζεται. “Μερικές φορές του ξεφεύγουν πράγματα που δεν πρέπει να λέει. Νομίζω ότι κατάλαβε το λάθος του. Αυτό ήταν μία χοντράδα απίστευτη”, είπε ο κ. Μητσοτάκης. Τόνισε ότι “ξέρει ο κ. Ράμα ότι η πορεία της Αλβανίας στην ΕΕ περνάει μέσα από την Ελλάδα” και έκανε λόγο για μία “άστοχη δήλωση, που είναι καλύτερα να την αφήσουμε πίσω μας”. 

“Δεν πέφτουν πάντα μέσα οι δημοσκοπήσεις”

Για το προαναγγελθέν κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, ο κ.Μητσοτάκης σχολίασε: “Είναι παράξενο δημοσκοπικά – δεν ξέρω πόσο δεοντολογικό είναι – να μετριούνται κόμματα που ακόμη δεν έχουν δημιουργηθεί”. 

Εξέφρασε την άποψη ότι: “Θα αποτυπωθεί η πραγματικότητα, μόνο όταν έχουμε συγκεκριμένες εξαγγελίες”. Ενώ σχολίασε πως: “Υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ να είσαι γονιός θύματος μίας εθνικής τραγωδίας και να είσαι αρχηγός κόμματος”. 

Ο πρωθυπουργός επανέλαβε ότι οι εκλογές θα πραγματοποιηθούν την άνοιξη του 2027. Και όσον αφορά στις δημοσκοπήσεις, που δείχνουν τη Νέα Δημοκρατία μακριά από το κατώφλι της αυτοδυναμίας, καταρχήν επικαλέστηκε ότι: “Απέχουμε ακόμη ένα χρόνο- και από τις εκλογές. Στην πολιτική ένας χρόνος είναι ένας αιώνας. Ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη πόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα, σε τι ευμετάβολο περιβάλλον είμαστε” και πρόσθεσε:

Και πριν τις εκλογές του 2023 οι δημοσκοπήσεις έδειχναν τη ΝΔ στο 33% και τον ΣΥΡΙΖΑ στο 25% και τελικά η ΝΔ πήρε 41% και ο ΣΥΡΙΖΑ 20%. Δεν πέφτουν πάντα μέσα οι δημοσκοπήσεις”. 

“Κανείς δεν είναι ισόβιος. Όλοι κρινόμαστε από τα αποτελέσματα”

Εξέφρασε εκ νέου την πίστη του τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Χρησιμοποίησε δε μία ναυτική αναλογία λέγοντας: “Το δικό μου σύνθημα είναι πρόσω ολοταχώς. Αυτό κατά την άποψη μου γίνεται καλύτερα με αυτοδύναμες κυβερνήσεις”. 

Πρόσθεσε πάντως: “Αλλά τελικά ο κυρίαρχος λαός θα καθορίσει, με βάση τους σημερινούς κανόνες του παιχνιδιού έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί από τον εκλογικό νόμο -γιατί δεν τίθεται θέμα αλλαγής- εάν θα έχουμε κυβέρνηση αυτοδύναμη ή συνεργασίας”. 

Στο ερώτημα εάν υπάρχει περίπτωση να αποχωρήσει μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών, ο κ.Μητσοτάκης απάντησε: “Με πάτε πολύ μακριά. Κανείς δεν είναι ισόβιος. Όλοι κρινόμαστε από τα αποτελέσματα”. 

Σχολίασε δε, με αφορμή την πρόσφατη επέτειο των 10 ετών από την εκλογή του στην ηγεσία της ΝΔ, ότι: “Εγώ ξέρω ότι για μία 10ετία έχω καταφέρει να έχω τη ΝΔ πρώτη και κυρίαρχη πολιτικά. Και θέλω να συνεχίσω σε αυτή τη διαδρομή. Οχι για πολιτική φιλοδοξία, αλλά γιατί η πολιτική σταθερότητα που δίνει η ΝΔ είναι προϋπόθεση για να έχουμε σταθερές αυξήσεις στους μισθούς, σταθερή ενίσχυση των ΕΔ, σταθερή βελτίωση της υγείας”. 

Δήλωσε μάλιστα ότι στόχος είναι: “Να διεκδικήσουμε – όχι σε πρώτο ενικό, αλλά σε πρώτο πληθυντικό- μία τρίτη τετραετία”, στέλνοντας έτσι ένα μήνυμα στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος.

Δεν υπάρχει ζήτημα ασφάλειας πτήσεων

Ο κ.Μητσοτάκης τοποθετήθηκε για πρώτη φορά και για το μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών.

“Δεν κρύβομαι πίσω από το δάχτυλο μου. Ήταν ένα περιστατικό ανησυχητικό, όμως δεν υπήρξε θέμα ασφάλειας πτήσεων. Αλλά δεν μπορεί να κλείνει ο εναέριος χώρος της χώρας”, δήλωσε.

Διαβεβαίωσε ότι ζήτημα με την ασφάλεια των πτήσεων με τα παλιά μηχανήματα δεν υπάρχει, απλά δεν επιτρέπουν περισσότερα αεροπλάνα στον εναέριο χώρο, γεγονός που δημιουργεί πρόβλημα ειδικά το καλοκαίρι. Δήλωσε ότι ο εξοπλισμός θα ανανεωθεί εντός δύο ετών και επικαλέστηκε ότι “κληρονομήσαμε μια προβληματική κατάσταση, θα το ξεπεράσουμε με διαδικασίες κατεπείγοντος. Ο εκσυγχρονισμός του εξοπλισμού αντιμετωπίζεται ήδη”. 

«MAGA for Mamdani»: Πώς το 10% των υποστηρικτών του Ντόναλντ Τραμπ στράφηκε στον Σοσιαλιστή Ζοχράν Μαμντάνι | Βίντεο

Η οικονομική ανασφάλεια και η απόρριψη του κατεστημένου ενώνουν δύο φαινομενικά ασύμβατους κόσμους.

Μια απροσδόκητη πολιτική μεταστροφή καταγράφεται στη Νέα Υόρκη, ανατρέποντας τις παραδοσιακές κομματικές διαχωριστικές γραμμές. Σε ένα σενάριο που αψηφά την πολιτική ορθοδοξία, η πόλη που το 2024 σημείωσε στροφή προς τα δεξιά, εξέλεξε έναν χρόνο αργότερα τον πρώτο σοσιαλιστή δήμαρχο στην ιστορία της, τον Ζοχράν Μαμντάνι. Το πλέον αξιοσημείωτο στοιχείο αυτής της εκλογικής αναμέτρησης δεν είναι η νίκη του Μαμντάνι καθαυτή, αλλά η δεξαμενή των ψηφοφόρων του: σύμφωνα με τα exit polls, ένας στους δέκα πολίτες που ψήφισαν τον Ντόναλντ Τραμπ, επέλεξαν στη συνέχεια τον δημοκρατικό σοσιαλιστή υποψήφιο για τη δημαρχία.

Η κατάρρευση των κομματικών στεγανών

Το φαινόμενο «MAGA for Mamdani» (υποστηρικτές του Τραμπ υπέρ του Μαμντάνι) προκαλεί σύγχυση στους πολιτικούς αναλυτές, καθώς ενώνει δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Οι ψηφοφόροι αυτοί, που συχνά χαρακτηρίζονται ως «υποκριτές» ή «μπερδεμένοι» από τον περίγυρό τους, φαίνεται να μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό: την πλήρη απογοήτευση από το status quo και την αναζήτηση λύσεων εκτός των συστημικών επιλογών.

Ο Ρον Μπάρμπα, ηθοποιός και χρηματιστής, αποτελεί μια χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της νέας τάσης. Εμφανίστηκε σε συγκέντρωση του Μαμντάνι φορώντας καπέλο με το σύνθημα «MAGA for Mamdani», προκαλώντας έκπληξη και δυσπιστία. «Ο κόσμος με ρωτούσε αν είμαι αληθινός ή δημιούργημα τεχνητής νοημοσύνης», δηλώνει ο ίδιος, εξηγώντας πως για εκείνον η επιλογή αυτή ήταν απόλυτα φυσική, παρά τις αντιδράσεις που δέχτηκε.

Ο κοινός παρονομαστής: Κόστος ζωής και επιβίωση

Πέρα από τις ιδεολογικές ταμπέλες, ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των ψηφοφόρων του Τραμπ και του Μαμντάνι εντοπίζεται στην οικονομική πραγματικότητα. Σε μια πόλη όπου το ενοίκιο για ένα διαμέρισμα τριών υπνοδωματίων αγγίζει τα 4.000 δολάρια και το κόστος ζωής εκτοξεύεται, η πολιτική ταυτότητα υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη για επιβίωση.

Ο Κρίστιαν Σπαριόσου, κάτοικος του Κουίνς και γιος μεταναστών εργατικής τάξης, αποτελεί το πρόσωπο αυτής της δημογραφικής ομάδας. Πρώην πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης Ρεπουμπλικανών στο κολλέγιό του και ένθερμος υποστηρικτής του Τραμπ το 2016 και το 2020, ο Σπαριόσου γοητεύτηκε από τον αντισυστημικό λόγο του τέως προέδρου. Ωστόσο, η εμπειρία του από το σύστημα υγείας της Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια των σπουδών του, αλλά και η άμεση ανταπόκριση του γραφείου του Μαμντάνι σε ένα προσωπικό του πρόβλημα στέγασης, άλλαξαν την οπτική του.

«Όταν ο σπιτονοικοκύρης αρνιόταν να φτιάξει τη διαρροή στη στέγη, το γραφείο του Μαμντάνι παρενέβη και έλυσε το πρόβλημα. Ήταν η πρώτη φορά που ένας πολιτικός έκανε κάτι για μένα», αναφέρει ο Σπαριόσου. Η δέσμευση του Μαμντάνι για «πάγωμα» των ενοικίων και δωρεάν παιδική φροντίδα ήχησε στα αυτιά του όχι ως σοσιαλιστική προπαγάνδα, αλλά ως κοινή λογική και, κατά παράδοξο τρόπο, ως συντηρητική αξία που προστατεύει τον θεσμό της οικογένειας.

Από τον Τραμπ στον Σοσιαλισμό: Μια ταξική ψήφος;

Η στροφή αυτών των ψηφοφόρων υποδηλώνει ότι για ένα σημαντικό τμήμα της εργατικής τάξης, η πολιτική δεν είναι πλέον ζήτημα «Ρεπουμπλικανών εναντίον Δημοκρατικών», αλλά μια μορφή ταξικού πολέμου. Η αίσθηση ότι το πολιτικό σύστημα εργάζεται αποκλειστικά για το «1%» των πλουσίων, αφήνοντας τη μεσαία τάξη να συρρικνώνεται, οδηγεί τους πολίτες σε επιλογές που υπόσχονται ρήξη με το κατεστημένο, ανεξαρτήτως ιδεολογικής προέλευσης.

«Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Όλοι μιλούν για την ακρίβεια, αλλά ποιος θα μας βοηθήσει πραγματικά;», διερωτάται ένας ψηφοφόρος. Η απογοήτευση από τη δεύτερη θητεία του Τραμπ, η οποία, σύμφωνα με τον Σπαριόσου, εστίασε σε εξωτερική βοήθεια και διάσωση ξένων οικονομιών αντί για τα εσωτερικά προβλήματα, ενίσχυσε την πεποίθηση ότι απαιτείται μια νέα προσέγγιση.

Το στοίχημα της επόμενης μέρας

Ο Ζοχράν Μαμντάνι, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του, δεσμεύτηκε ότι η Νέα Υόρκη δεν θα είναι πλέον μια πόλη «που ανήκει μόνο σε όσους μπορούν να αγοράσουν την ελευθερία τους». Η επιτυχία του να συσπειρώσει έναν ετερόκλητο συνασπισμό δυσαρεστημένων πολιτών αποτελεί ένα πείραμα με ευρύτερες προεκτάσεις για την αμερικανική πολιτική σκηνή.

Το ερώτημα που παραμένει είναι εάν αυτή η συμμαχία είναι συγκυριακή ή αν σηματοδοτεί μια βαθύτερη αναδιάταξη του πολιτικού χάρτη, όπου τα οικονομικά συμφέροντα της εργατικής τάξης υπερκερούν τις παραδοσιακές κομματικές ταυτότητες. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο Σπαριόσου: «Οι άνθρωποι θα ενωθούν και θα πουν “τελειώσαμε με αυτό”. Ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας ή φύλου, η μεσαία τάξη εξαφανίζεται».

 

Ακραία πόλωση στις ΗΠΑ: Η συντριπτική πλειοψηφία των Δημοκρατικών καταδικάζει και θέλει κατάργηση της ICE, συντριπτική υπέρ της ICE οι Ρεπουμπλικάνοι

Την οργή των πολιτών των ΗΠΑ έχει προκαλέσει η αμερικανική αστυνομία μετανάστευσης (ICE), η οποία ανέλαβε να εφαρμόσει την πολιτική μαζικών απελάσεων μεταναστών, τρομοκρατώντας ολόκληρες περιοχές, ενώ έχει φτάσει στο σημείο να δολοφονεί πολίτες.

Δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Αμερικανών καταδικάζει τον τρόπο που έδρασε ο πράκτορας της ICE που πυροβόλησε και σκότωσε την Ρενέ Γκουντ, 37 ετών, μητέρα τριών παιδιών, την 7η Ιανουαρίου στη Μινεάπολη (βόρεια).

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Κουίνιπιακ, το 57% των ψηφοφόρων καταδικάζει τις μεθόδους της ICE. Ωστόσο η σύνθεση έχει σημασία: το κάνει το 94% όσων δηλώνουν ψηφοφόροι των δημοκρατικών και το 64% όσων δηλώνουν ανεξάρτητοι. Απεναντίας, το 84% όσων δηλώνουν ψηφοφόροι των ρεπουμπλικάνων τις υποστηρίζει.

Άλλη δημοσκόπηση, των YouGov/The Economist, υπέδειξε ότι το ποσοστό όσων τάσσονται υπέρ της κατάργησης της ICE (46%) ξεπέρασε, για πρώτη φορά, αυτό των Αμερικανών που εναντιώνονται στην ιδέα (43%).

ΗΠΑ: Οι παράνομες πρακτικές της ICE και η «πλήρης ασυλία»

Πέρα από τις απόψεις για την αντιμεταναστευτική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ, οι μέθοδοι που εφαρμόζουν οι πράκτορες της ICE, που κατά κανόνα φορούν μάσκες και ενίοτε φέρουν βαρύ οπλισμό, έρχονται σε αντίθεση με αρχές θεμελιωμένες στον πολιτικό και νομικό πολιτισμό των ΗΠΑ, τονίζει στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Στίβεν Σουίν, καθηγητής Δικαίου στο πανεπιστήμιο του Ιλινόι στο Σικάγο.

Επικαλείται ως παράδειγμα τους ελέγχους ταυτοτήτων των αστυνομικών, θυμίζοντας πως δεν επιτρέπονται, αν δεν υπάρχει «εύλογη υποψία» για παράνομη δραστηριότητα.

Όταν πράκτορες της ICE ζητούν για παράδειγμα από ειρηνικούς διαδηλωτές να τους δείξουν τα χαρτιά τους, ή όταν στοχοποιούν κόσμο με βάση εθνοτικά ή φυλετικά χαρακτηριστικά, «πολύς κόσμος το εκλαμβάνει αυτό» ως πρακτική «δικτατορικών ή ολοκληρωτικών καθεστώτων», εξηγεί.

Ο πανεπιστημιακός χαρακτηρίζει εξάλλου «άνευ προηγουμένου» το εύρος της ανάπτυξης των αστυνομικών της ICE–είναι πλέον 22.000 σε όλη τη χώρα, από 10.000 πριν από έναν χρόνο, σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας–καθώς και την προστασία της οποίας χαίρουν από πλευράς της εκτελεστικής εξουσίας.

«Πράκτορες της ICE: έχετε ασυλία στην εκτέλεση της αποστολής σας», δήλωνε πρόσφατα ο Στίβεν Μίλερ, από τους συμβούλους του Λευκού Οίκου με τη μεγαλύτερη επιρροή.

Ο αμερικανός πρόεδρος Τζέι Ντι Βανς συμφωνεί: ότι ο αστυνομικός της ICE που πυροβόλησε τη Ρενέ Γκουντ χαίρει «απόλυτης ασυλίας», έκρινε.

Ωστόσο, σύμφωνα και με ρεπορτάζ του Axios, η αμερικανική κυβέρνηση παρήγγειλε δικές της δημοσκοπήσεις και διαπίστωσε πως μειώνεται η υποστήριξη στην αστυνομία μετανάστευσης ακόμη και στις τάξεις των ψηφοφόρων της δεξιάς.

Gen Ζ: Πώς παγιδεύεται σε μια αγορά εργασίας που αλλάζει υπέρ των μεγαλύτερων σε ηλικία – Η AI ως καταλύτης

Ολοένα και λιγότερες ευκαιρίες να μπει στην αγορά εργασίας έχει η Gen Z, καθώς οι επιχειρήσεις σε ΗΠΑ και Ευρώπη φαίνεται να στρέφονται σε εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας και μεγαλύτερης εμπειρίας. Παράλληλα, η AI μετασχηματίζει το τοπίο των entry-level θέσεων, με την αυτοματοποίηση να κερδίζει έδαφος.

Πέραν της AI, οι νέοι έρχονται αντιμέτωποι και με μια διαρθρωτική επιβράδυνση των προσλήψεων

Απόφοιτοι κορυφαίων πανεπιστημίων μαθαίνουν να κινούνται μέσα στη δίνη του networking και των συστάσεων, των διαδικτυακών ομάδων αναζήτησης εργασίας και των συνεντεύξεων, προσπαθώντας να αξιοποιήσουν τα πτυχία και τα ταλέντα τους.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της εταιρείας ανάλυσης δεδομένων Revelio Labs, που δημοσιεύτηκε στις 6 Ιανουαρίου, την οποία επικαλείται η Washington Post, ένας από τους κύριους παράγοντες αυτής της μετατόπισης στην αγορά εργασίας είναι η γήρανση του πληθυσμού και το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται μέχρι τα 60 και τα 70 τους χρόνια.

Η ανάλυση το επιβεβαιώνει: Το 2025, η μέση ηλικία των νεοπροσλαμβανόμενων στις ΗΠΑ ήταν τα 42 έτη, έναντι 40,5 το 2022 και 40 το 2016. Το ποσοστό των εργαζομένων ηλικίας έως 25 ετών μειώθηκε από 14,9% σε 8,8% την περίοδο 2022–2025. Οι προσλήψεις σε αυτή την ηλικιακή ομάδα έχουν μειωθεί πάνω από 45% σε σύγκριση με το 2019, ενώ αντιθέτως οι προσλήψεις στην κατηγορία 65+ αυξήθηκαν σχεδόν κατά 80% την ίδια περίοδο.

Η επικεφαλής οικονομολόγος της εταιρείας, Λίζα Σάιμον, εξηγεί ότι τα χρόνια της οικονομικής και πολιτικής αβεβαιότητας, καθώς και η ώθηση προς τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης για τον ανασχηματισμό της εργασίας, έχουν οδηγήσει τους εργοδότες να δίνουν μεγαλύτερη αξία στην «εμπειρία και να είναι λίγο πιο επιφυλακτικοί ως προς το ποιον προσλαμβάνουν και σε ποιον είναι διατεθειμένοι να επενδύσουν».

Η παγίδα

Αυτό αποτελεί παγίδα για τους νεώτερους εργαζομένους σε μια εποχή όπου «οι εργοδότες περιμένουν από τους υποψηφίους να αποδίδουν από την πρώτη μέρα, χωρίς να τους δίνουν πραγματικά την ευκαιρία να εκπαιδευτούν», προσθέτει η ίδια.

Οι πιο έντονες ενδείξεις παραμονής μεγαλύτερων εργαζομένων καταγράφονται σε επαγγέλματα με άμεση επαφή με το κοινό και έντονο χαρακτήρα υπηρεσιών, όπως πωλητές και μεσίτες ακινήτων. Πρόκειται για ρόλους όπου η συσσωρευμένη εμπειρία και οι διαπροσωπικές δεξιότητες είναι καθοριστικές για την παραγωγικότητα.

Οι αλλαγές αυτές έρχονται τη στιγμή που οι εταιρείες επενδύουν όλο και περισσότερο στην τεχνητή νοημοσύνη. Στη σημερινή αγορά, οι εργοδότες «δίνουν μεγαλύτερη αξία στην εμπειρία, την κρίση και τις διαπροσωπικές δεξιότητες – τομείς στους οποίους οι μεγαλύτεροι εργαζόμενοι έχουν πλεονέκτημα», λέει ο Ματ Μπέαρντ, ανώτερος οικονομολόγος στο LinkedIn.

Τον περασμένο Νοέμβριο, ο CEO της JPMorgan Chase, Τζέιμι Ντίμον, παρότρυνε τους εργαζομένους της Gen Z να επικεντρωθούν σε «δεξιότητες με ζήτηση» επειδή «δεν αρκεί πλέον να λες ‘δουλεύω σκληρά’». Πρόσθεσε ότι η AI και ο προγραμματισμός είναι τομείς στους οποίους «ξέρουμε ότι χρειαζόμαστε δεξιότητες».

Σύμφωνα με την έκθεση Future of Jobs του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, το 41% των οργανισμών αναμένει να μειώσει το εργατικό του δυναμικό έως το 2030 λόγω αυτοματοποίησης, ενώ το 70% σκοπεύει να προσλάβει εργαζόμενους με νέες δεξιότητες. Ωστόσο, η AI είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας. Κορυφαίοι οικονομολόγοι αποδίδουν την επιβράδυνση των προσλήψεων εισαγωγικού επιπέδου σε ευρύτερες διαρθρωτικές δυνάμεις και όχι σε μαζική τεχνολογική εκτόπιση.

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, Τζερόμ Πάουελ, αποδίδει την τρέχουσα κατάσταση στην επιφυλακτικότητα των επιχειρήσεων σε μια οικονομία που επιβραδύνεται, παρά στην αυτοματοποίηση. Αναμφίβολα, η AI αναδιαμορφώνει την εργασία, αλλά οι βραδύτεροι κύκλοι προσλήψεων και τα διευρυνόμενα κενά δεξιοτήτων φαίνεται να είναι οι βασικότεροι παράγοντες που διαμορφώνουν την απασχόληση των νέων.

Προκλήσεις-ρεκόρ για τη Gen Z

Η ανεργία των νέων αυξάνεται και μαζί οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν. Σύμφωνα με έρευνα της Morgan Stanley που παρουσιάστηκε στο Bloomberg, τα ποσοστά για τους νέους εργαζόμενους σε τμήματα της Ασίας και της Αφρικής είναι πολύ υψηλότερα από αυτά των ΗΠΑ (4,3%) – 17% στην Ινδία, 16,5% στην Κίνα και περίπου 36% στο Μαρόκο.

Το 2024, εκτιμάται ότι 1,2 εκατομμύρια απόφοιτοι στο Ηνωμένο Βασίλειο διεκδικούσαν λιγότερες από 17.000 θέσεις εισαγωγικού επιπέδου. Αν και το αφήγημα ότι η τεχνητή νοημοσύνη καταργεί θέσεις εργασίας έχει πλέον παγιωθεί, πολλοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η πραγματική εικόνα είναι πιο σύνθετη.

Για την πρώτη πλήρως διαδικτυακή γενιά, η πρόκληση της απασχόλησης εκτείνεται πέρα από την AI και την αυτοματοποίηση. Οι νέοι έρχονται αντιμέτωποι και με μια διαρθρωτική επιβράδυνση των προσλήψεων, στασιμότητα της κοινωνικής κινητικότητας και εντεινόμενες αναντιστοιχίες δεξιοτήτων, σε ένα περιβάλλον οικονομικής αβεβαιότητας και αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων.

Τα χαρακτηριστικά αυτής της κρίσης διαφέρουν ανά περιοχή, όμως η απογοήτευση των νέων εργαζομένων είναι παγκόσμια. Σε όλη την Ασία, τα ποσοστά ανεργίας των νέων είναι δύο έως τρεις φορές υψηλότερα από τον συνολικό μέσο όρο. Στην Ινδία, τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι μόλις το 2,3% των εργαζομένων διαθέτει πιστοποιημένη επαγγελματική κατάρτιση, έναντι 75% στη Γερμανία και 96% στη Νότια Κορέα, αφήνοντας μια ολόκληρη γενιά παγιδευμένη ανάμεσα στα εκπαιδευτικά συστήματα και τις προσδοκίες των εργοδοτών.

Στην Αφρική, διαδηλώσεις με πρωταγωνιστές τους νέους έχουν ξεσπάσει στην Κένυα, τη Μαδαγασκάρη και το Μαρόκο, τροφοδοτούμενες από τις περιορισμένες ευκαιρίες και το αυξανόμενο κόστος ζωής. Με το 70% του πληθυσμού της ηπείρου κάτω των 30 ετών, ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας αναμένεται να διπλασιαστεί έως το 2050, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ.

Το πρόβλημα της Ευρώπης

Στην Ευρώπη, από την άλλη, το πρόβλημα είναι συχνά η επισφάλεια της εργασίας και όχι η ανεργία. Στην Ισπανία, η ανεργία των νέων έχει μειωθεί από 40% σε 27%, ωστόσο οι συμβάσεις είναι μικρότερης διάρκειας και οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι. Παρόμοια μοτίβα «μπες-βγες» στην απασχόληση παρατηρούνται σε όλη τη Γαλλία και τη Γερμανία, με τους νέους εργαζόμενους να εναλλάσσονται συχνά σε προσωρινές δουλειές στους τομείς του τουρισμού, του λιανεμπορίου και της τεχνολογίας.

Σύμφωνα με την έκθεση Future of Jobs Report 2025, οι περισσότεροι εργοδότες σχεδιάζουν να αναβαθμίσουν τις δεξιότητες του προσωπικού τους προσφέροντας και επανεκπαίδευση σε δεξιότητες AI, ωστόσο το 63% αναφέρει τα κενά δεξιοτήτων ως το βασικό εμπόδιο. Σε κάθε περίπτωση, η Gen Z προσαρμόζεται γρήγορα.

Παρότι οι θέσεις εισαγωγικού επιπέδου έχουν μειωθεί, πολλοί νέοι διαφοροποιούν τις πηγές εισοδήματός τους. Οι μαθητείες και η επαγγελματική κατάρτιση γνωρίζουν επίσης αναβίωση. Σύμφωνα με το Forbes, το 37% των αποφοίτων της Gen Z εκπαιδεύεται ή ήδη εργάζεται σε χειρωνακτικά επαγγέλματα που θεωρούνται πιο ανθεκτικά στην αυτοματοποίηση.

Η κρίση απασχόλησης της Gen Z είναι πραγματική, αλλά δυνητικά αναστρέψιμη. Παρά τον εκτεταμένο φόβο γύρω από την αυτοματοποίηση, η AI είναι πιο πιθανό να ενισχύσει υπάρχουσες διαρθρωτικές αδυναμίες παρά να τις δημιουργήσει. Οι λύσεις βρίσκονται στην ενίσχυση της δημιουργίας θέσεων εργασίας, στη μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης και στη διεύρυνση της πρόσβασης σε διαδρομές που ανταμείβουν τις δεξιότητες και όχι μόνο τα τυπικά προσόντα.

Δουλεύουμε τις μισές μέρες του χρόνου για να ταΐζουμε ένα εχθρικό νεοφιλελεύθερο κράτος σε καθεστώς ακρίβειας και χαμηλών μισθών

Η μελέτη του ΚΕΦΙΜ δείχνει ελαφρά μείωση του χρόνου που εργαζόμαστε για την εφορία, ωστόσο η πρωτιά στους έμμεσους φόρους και η χαμηλή αγοραστική δύναμη συνθέτουν ένα ασφυκτικό μείγμα για το ελληνικό νοικοκυριό.

Για τον μέσο Έλληνα φορολογούμενο, το ημερολόγιο του 2025 χωρίζεται σε δύο άνισα μέρη: μέχρι τα τέλη Ιουνίου εργάζεται αποκλειστικά για να καλύψει τις υποχρεώσεις του προς το κράτος, και μόνο από το καλοκαίρι και μετά αρχίζει ουσιαστικά να εργάζεται για τον εαυτό του και την οικογένειά του.

Σύμφωνα με την ετήσια μελέτη για την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας, που δημοσιεύει το Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), φέτος απαιτούνται 177 ημέρες εργασίας για την αποπληρωμή φόρων και εισφορών.

Αν και οι αριθμοί δείχνουν μια οριακή βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα έτη, η ανάγνωση πίσω από τη στατιστική αποκαλύπτει μια πιο σύνθετη και πιεστική πραγματικότητα. Σε μια συγκυρία όπου η ακρίβεια επιμένει και οι μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν ουραγοί στην Ευρωζώνη, το φορολογικό βάρος δεν μετριέται μόνο σε ημέρες, αλλά σε στέρηση βασικών αναγκών.

Η «μεγάλη εικόνα» των αριθμών

Βάσει των απολογιστικών στοιχείων της μελέτης, την οποία επιμελήθηκε ο επικεφαλής ερευνητής του ΚΕΦΙΜ, Κωνσταντίνος Σαραβάκος, αξιοποιώντας δεδομένα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (AMECO, Δεκέμβριος 2025), η Ελλάδα κατατάσσεται στη 10η θέση μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ ως προς το μέγεθος της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης.

Τα ευρήματα παρουσιάζουν μια τάση αποκλιμάκωσης:

  • Το 2025 εργαστήκαμε 177 ημέρες για το κράτος, δηλαδή δύο ημέρες λιγότερες από το 2024 και τρεις λιγότερες από το 2019.

  • Οι προβλέψεις για το μέλλον είναι ελαφρά ενθαρρυντικές σε απόλυτους αριθμούς, με την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας να εκτιμάται στις 174 ημέρες το 2026 και στις 172 ημέρες το 2027.

Παράλληλα, τα φορολογικά έσοδα για το 2025 αναμένεται να αυξηθούν κατά 2,8% σε σχέση με τον Προϋπολογισμό, μια εξέλιξη που αποδίδεται κυρίως στην επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών και την αύξηση των αμοιβών εξαρτημένης εργασίας.

Η «Αχίλλειος Πτέρνα»: Έμμεσοι φόροι και ακρίβεια

Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο της μελέτης, που συνδέεται άμεσα με την αίσθηση ακρίβειας στην αγορά, είναι η διάρθρωση των εσόδων. Πάνω από το 55% των συνολικών φορολογικών εσόδων προέρχεται από φόρους επί αγαθών και υπηρεσιών, δηλαδή από έμμεσους φόρους.

Συγκεκριμένα, καταγράφεται αύξηση κατά 3,6% στα έσοδα από ΦΠΑ και κατά 1,8% στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης (ΕΦΚ). Αυτή η δομή καθιστά το ελληνικό φορολογικό σύστημα εξαιρετικά αντιστρόφως προοδευτικό.

Οι έμμεσοι φόροι, σε αντίθεση με τους άμεσους που βασίζονται στη φοροδοτική ικανότητα, επιβαρύνουν οριζόντια όλους τους πολίτες. Όταν, όμως, οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ καλπάζουν, η υψηλή φορολόγηση στην κατανάλωση πλήττει δυσανάλογα τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, ροκανίζοντας το διαθέσιμο εισόδημα πολύ πριν τελειώσει ο μήνας.

Γιατί οι 177 ημέρες στην Ελλάδα «πονούν» περισσότερο από την Ευρώπη

Εδώ εντοπίζεται το κρίσιμο ερώτημα: Γιατί οι 177 ημέρες φορολογικής εργασίας στην Ελλάδα βιώνονται ως «θηλιά στον λαιμό», ενώ σε χώρες της Βόρειας Ευρώπης, όπου η φορολογική επιβάρυνση είναι συχνά υψηλότερη, το βιοτικό επίπεδο παραμένει υψηλό;

Η απάντηση βρίσκεται στον παρονομαστή της εξίσωσης: τους μισθούς και την αγοραστική δύναμη.

Η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει έναν από τους χαμηλότερους μέσους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ σε όρους αγοραστικής δύναμης (PPS) βρίσκεται σταθερά στις τελευταίες θέσεις, ανταγωνιζόμενη χώρες με πολύ χαμηλότερο κόστος ζωής.

Όταν ένας εργαζόμενος στη Γερμανία ή την Ολλανδία καλείται να αποδώσει το 50% του εισοδήματός του στο κράτος, το εναπομείναν ποσό επαρκεί για μια αξιοπρεπή διαβίωση, καθώς ο αρχικός μισθός είναι πολλαπλάσιος του ελληνικού.

Αντίθετα, στην Ελλάδα, ο πολίτης καλείται να επιβιώσει με το υπόλοιπο ενός μισθού που έχει ήδη εξανεμιστεί από τον πληθωρισμό, καλούμενος να πληρώσει τιμές προϊόντων και ενέργειας που συχνά υπερβαίνουν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το γεγονός ότι 177 ημέρες του μόχθου του πηγαίνουν στο κράτος, αφήνει ελάχιστα περιθώρια για αποταμίευση ή κάλυψη έκτακτων αναγκών, δημιουργώντας ένα καθεστώς μόνιμης οικονομικής ανασφάλειας.

Η μείωση των ημερών που εργαζόμαστε για το κράτος είναι, αναμφίβολα, μια θετική ένδειξη δημοσιονομικής εξυγίανσης. Ωστόσο, όσο η μείωση αυτή δεν συνοδεύεται από ουσιαστική αύξηση του πραγματικού εισοδήματος και όσο το κράτος συνεχίζει να γεμίζει τα ταμεία του κυρίως μέσω της κατανάλωσης σε συνθήκες ακρίβειας, η «Φορολογική Ελευθερία» θα παραμένει για πολλούς μια λογιστική έννοια και όχι μια βιωμένη πραγματικότητα.

Το ζητούμενο δεν είναι μόνο να δουλεύουμε λιγότερες μέρες για την εφορία, αλλά οι μέρες που δουλεύουμε για εμάς να έχουν πραγματικό αντίκρισμα στην ποιότητα της ζωής μας.

Κάτι που επ’ ουδενί δε συμβαίνει στην Ελλάδα 2.0 του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Κίμων, (Μπελ)χαρά και αστικά πανηγύρια

Του Γιάννη Περράκη *

Στην εποχή της ήττας του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος και της διάλυσης των μετώπων πάλης του λαού, είναι εξηγήσιμο γιατί μαζί με την αντεργατική πολιτική και την πολεμική εμπλοκή, συνοδεύεται και η ένταση της ιδεολογικής τρομοκρατίας. Η οποία πλάι στην ιδεολογική υπεροχή του συστήματος, αναδεικνύει σαν δίκαιο και ορθό τις ανάγκες και τα θέλω του κεφάλαιου, απαξιώνει την εργατολαϊκή ζωή και διαμορφώνει το “εθνικό” αφήγημα.

Όσο λοιπόν επιβάλλεται η πολιτική όλα στο κεφάλαιο, όσο κατοχυρώνονται (και νομικά) τα 13ωρα, η υποταγή στο δίκιο της εργοδοσίας, όσο οι μισθοί γίνονται πείνας, τόσο εξελίσσεται και η αντιδραστική πολιτική που ορίζουν το βάθεμα στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και οι φιλοδοξίες του ντόπιου κεφάλαιου. Στα πλαίσια λοιπόν της ατζέντας 2030 και του εξοπλιστικού πακέτου 25 – 28δις, στις γραμμές του ReArm Europe και στα πολεμοδάνεια και κονδύλια της ΕΕ, εκεί εντάσσεται και ο ερχομός της νέας φρεγάτας Belharra Κίμων. Μιας φρεγάτας που “ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη χώρα” όπως τονίζουν στελέχη της πολιτικής ηγεσίας και του στρατού, κόστους 1δις, με ραντάρ εμβέλειας 500χλμ, αντιαεροπορικούς πυραύλους aster αλλά και πυραύλους κρουζ elsa με εμβέλεια άνω των 1000χλμ!!!

Ενδεικτική είναι και η στάση της “αντιπολίτευσης”, με το ΠΑΣΟΚ να καλωσορίζει τον ερχομό της φρεγάτας, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο πνεύμα να αποτιμά θετικά το γεγονός, με την όποια κριτική να αφορά τα “παραπέρα ελείμματα της πολιτικής άμυνας”. Συμπληρωματικά στην κυβερνητική γραμμή και πάντα υπηρετώντας την πιο ωμή έκφρασή της, τα ακροδεξιά κόμματα και μορφώματα κατηγορούν την κυβέρνηση για καθυστερήσεις και μετριοπάθεια απέναντι στην Τουρκία, με τον Βελόπουλο να τονίζει την ανάγκη να επενδυθούν πολύ περισσότερα σε πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.

Όσο για την αριστερά; Όταν η κριτική αφορά ” τα συμφέροντα άμυνας της χώρας που δεν εξυπηρετούνται”, δεμένο με το σχήμα -επιτιθέμενη Τουρκία υποχωρητική Ελλάδα-, το ΚΚΕ όχι μόνο δεν υπηρετεί τα ταξικά συμφέροντα, αλλά δρα επιζήμια, όσες “ταξικές” κορώνες κι αν χρησιμοποιεί. Άλλο τόσο επιφανειακές και προβληματικές είναι και οι εξωκοινοβουλευτικές τοποθετήσεις (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), που μένουν στην οικονομική-οικονομίστικη διάσταση, χωρίς να μπαίνουν στην ουσία του ζητήματος. Φυσικά, είναι εξοργιστικό να βλέπει κανείς το χορό των δις για τα εξοπλιστικά προγράμματα, τη στιγμή που ο λαός δεινοπαθεί στις συμπληγάδες ακρίβειας και αντεργατικής επίθεσης. Όπως εξοργιστική είναι και η αντιπαραβολή των παραπάνω, με την αντιμετώπιση που δέχονται από την κυβέρνηση τα δίκαια αιτήματα της φτωχομεσαίας αγροτιάς που δίνει αγώνα επιβίωσης.

Όμως ούτε η επέλαση σε κατακτήσεις και δικαιώματα προκύπτει απλά και μόνο επειδή “πρέπει” να αυξηθούν οι στρατιωτικές δαπάνες, ούτε φυσικά οι συνέπειες αφορούν μόνο την παραπέρα οικονομική αφαίμαξη. Εξάλλου, πάντα ήταν είναι και θα είναι ζήτημα συσχετισμού δυνάμεων, ζήτημα ταξικής πάλης, το μέγεθος της λεηλασίας του εισοδήματος, το αν ακόμα καταφέρει η εργατική τάξη και ο λαός να ζουν ειρηνικά στον τόπο τους. Ο λαός μας διαισθάνεται τους κινδύνους, σε μια συγκυρία που οι φωτιές του πολέμου πυκνώνουν, σε μια περιοχή έντονου ιμπεριαλιστικού ενδιαφέροντος.

Σε αυτά τα πλαίσια τζογάρει, ποντάρει η αστική τάξη, οικοδομώντας συμμαχίες με τα πιο αντιδραστικά καθεστώτα, γίνεται ο καλύτερος φίλος του γενοκτόνου σιωνιστικού μαντρόσκυλου, μεγαλώνει το αμερικανονατοϊκό αποτύπωμα βαθαίνοντας την ιμπεριαλιστική εξάρτηση. Αστική τάξη που αυτοπροβάλλεται σαν το προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης, το πιο υπάκουο παιδί των ΗΠΑ ΝΑΤΟ που φιλοδοξεί να γίνει πρωτοπαλίκαρο των πιο αιματοβαμμένων και εγκληματικών προς τους λαούς σχεδιασμών. Όχι μόνο τραυματίζει ανεπανόρθωτα σχέσεις φιλίας και αλληλεγγύης των λαών της περιοχής, αλλά βάζει στο μάτι του κυκλώνα το λαό και τη χώρα. Οι ξεδιάντροπες δηλώσεις Μητσοτάκη για τη Βενεζουέλα, απλά υπογραμμίζουν την ταύτιση με την πλευρά της ιστορίας που διαχρονικά φέρει την ευθύνη για τα μεγαλύτερα εγκλήματα.

Σε κάθε περίπτωση, στο σήμερα αξιοποιεί την επιλογή και στάση αυτή, για να επιβληθεί απέναντι στον εχθρό λαό, να εκβιάσει, να πειθαναγκάσει, να υποτάξει τις λαϊκές συνειδήσεις ώστε να προχωρήσει την αντεργατική πολιτική. Εξ αντικειμένου λοιπόν δεμένα τα μέτωπα που ανοίγει η επίθεση του συστήματος, άρα και οι αντιστάσεις του σήμερα, η πάλη για το μεροκάματο αλληλοτροφοδοτούνται με την πάλη ενάντια στον πόλεμο, την εμπλοκή, τις βάσεις και τον ιμπεριαλισμό. Δεν είναι λοιπόν η φρεγάτα “μας”, δεν είναι η “άμυνά μας”, ανάδελφα και αντιτιθέμενα τα συμφέροντα του λαού και της εργατιάς απέναντι στα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Ειρήνη, ψωμί, περίθαλψη, ζωή και όχι επιβίωση, αυτά θέλει ο καθένας από εμάς, αυτά ακριβώς τσαλαπατούνται από τις δυνάμεις του κεφάλαιου.

* μέλος της συλλογικότητας Αντίσταση και Πάλη

Ηράκλειο: Ελπίδες για τον 33χρονο γιατρό – Μαρτυρία ότι εθεάθη κοντά στο Ρέθυμνο

Κορυφώνεται η αγωνία για τον 33χρονο γιατρό από την Κρήτη, που αγνοείται εδώ και 40 ημέρες.

Σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες, η οικογένειά του έλαβε ελπιδοφόρα νέα, καθώς ο 33χρονος γιατρός του Βενιζέλειου νοσοκομείου φέρεται να είναι ζωντανός.

Πολίτης φέρεται να επικοινώνησε με τις Αρχές, υποστηρίζοντας πως πριν από περίπου πέντε ημέρες, είδε τον 33χρονο να κινείται σε περιοχή κοντά στο Ρέθυμνο.

Τα ίχνη του 33χρονου χάθηκαν στην περιοχή Φρέ Αποκορώνου στα Χανιά, στις 7 Δεκεμβρίου του 2025.

Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα, ξεκίνησε νέος κύκλος ερευνών για τον εντοπισμό του, με τη συνδρομή της εθελοντικής ομάδας Όμιλος Φίλων Κυνηγών Ακτής Θερμαϊκού.

Η ομάδα παράλληλα, έδωσε στη δημοσιότητα μία ΑΙ φωτογραφία, που δείχνει πως θα είναι σήμερα, μετά από 40 ημέρες ο 33χρονος.

«Μια σοβαρή πληροφορία όμως, που μας ήρθε το απόγευμα (της Παρασκευής) μας “ανέβασε” το ηθικό τόσο το δικό μας όσο και της μητέρας του Αλέξη που είναι συνέχεια δίπλα μας!!! Η φωτογραφία που ανεβάσαμε το πρωί στη σελίδα μας είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης (και δείχνει την πιθανή εμφάνιση του Αλέξη σήμερα) όπου με τη σύμφωνη γνώμη της μητέρας, και της αστυνομίας την κοινοποιήσαμε.

»Οι έρευνες θα συνεχιστούν και αύριο (σ.σ. σήμερα), σε νέα τοποθεσία με βάση την πληροφορία που έχουμε», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανάρτησή της ομάδας.

Μερτς: Οι ΗΠΑ αντί να τηρούν το διεθνές δίκαιο, ασκούν πολιτική ισχύος και συμφέροντος

«Καθαρή πολιτική ισχύος» ασκούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, δήλωσε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και τόνισε την ανάγκη η Ευρώπη να χειραφετηθεί και να μη βασίζεται πλέον στις ΗΠΑ.

«Παρακολουθούμε τον σημαντικότερο σύμμαχό μας στον κόσμο – και είναι μέχρι και σήμερα οι ΗΠΑ – να απομακρύνεται από μια τάξη η οποία βασίζεται σε κανόνες. Αντί να τηρεί το διεθνές δίκαιο, η πολιτική των ΗΠΑ εξελίσσεται σε μια προσέγγιση που στηρίζεται αποκλειστικά στην ισχύ και στο συμφέρον», δήλωσε ο κ. Μερτς μιλώντας το βράδυ της Παρασκευής σε κομματική εκδήλωση του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) στη Βάδη-Βυρτεμβέργη.

«Μπορεί κανείς να του ασκήσει κριτική», σημείωσε ο καγκελάριος αναφερόμενος στον Αμερικανό πρόεδρο, «αλλά τι νόημα έχει η κριτική, αν το άτομο στο οποίο απευθύνεται δεν αντιδρά σε αυτήν, αλλά αντίθετα πιστεύει ότι αυτό που κάνει είναι το σωστό;». Αν ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίσει την ίδια πολιτική, τόνισε, «δεν θα πρέπει να στρουθοκαμηλίζουμε και να λέμε ότι θα υποταχθούμε σε όλα, δεν θα πρέπει να δεχτούμε να γίνουμε πιόνι των υπερδυνάμεων και να προσπαθούμε να επιβιώσουμε σε κάποια μικρή θέση». Αυτός ο λογαριασμός δεν βγαίνει, είπε χαρακτηριστικά ο Φρίντριχ Μερτς. «Ζούμε σε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο επιτυχημένα βιομηχανικά κράτη του κόσμου», πρόσθεσε.

Μεγαλύτερη επικέντρωση στην οικονομική ανταγωνιστικότητα

Και οι ΗΠΑ όμως παρακολουθούν την Γερμανία, ανέφερε ο κ. Μερτς, προειδοποιώντας ταυτόχρονα ότι «δεν θα τους ενδιαφέρουμε εάν γίνουμε μικροί και αποστασιοποιηθούμε, αλλά θα μας σεβαστούν μόνο εάν έχουμε στην Ευρώπη συμμάχους που μιλούν την ίδια γλώσσα με εμάς». Για να επιτευχθεί αυτό, συνέχισε, θα πρέπει να είναι κανείς ικανός να επιχειρηματολογεί από θέση ισχύος και σε αυτό το πλαίσιο, απαιτείται μεγαλύτερη επικέντρωση στην οικονομική ανταγωνιστικότητα.

«Προκειμένου η Γερμανία να γίνεται σεβαστή, πρέπει να μάθει να επιδιώκει τα συμφέροντά της», ανέφερε ο καγκελάριος και ανέδειξε την ανάγκη να αυξηθούν οι ώρες και τα χρόνια εργασίας, ενώ στάθηκε και στην ανάγκη διατήρησης της βιομηχανικής βάσης της χώρας. Διαφορετικά, είπε, οι προκλήσεις για τη Γερμανία δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν.

«Η χώρα αγωνίζεται για το μέλλον της από πολλές απόψεις, τόσο στην εξωτερική όσο και στην εσωτερική πολιτική. Είμαστε σίγουροι για την ικανότητά μας να λύσουμε αυτά τα προβλήματα, επειδή η λύση βρίσκεται ακριβώς στις δυνατότητές μας», δήλωσε ο καγκελάριος.

Στο ίδιο πνεύμα, έκανε λόγο για υπερβολικά υψηλά ποσοστά αναρρωτικών αδειών, με 14,5 ημέρες ασθένειας ετησίως κατά μέσο όρο για τους εργαζόμενους. «Αυτό σημαίνει σχεδόν τρεις εβδομάδες κατά τις οποίες οι άνθρωποι στη Γερμανία δεν μπορούν να εργαστούν λόγω ασθένειας. Είναι αυτό πραγματικά σωστό; Είναι αυτό πραγματικά απαραίτητο;», διερωτήθηκε και συμπλήρωσε ότι είναι απαραίτητο να γίνει συζήτηση σχετικά με το πώς θα δημιουργηθούν κίνητρα προκειμένου να παραμείνουν οι άνθρωποι απασχολούμενοι, υποδεικνύοντας ως παράδειγμα την κατάργηση των πιστοποιητικών αναρρωτικής άδειας που εκδίδονται τηλεφωνικά.

topontiki.gr