Το Ισραήλ φέρεται να υπερηφανεύεται για πράξεις που άλλες χώρες όπως η Βουλγαρία, η οποία κάποτε χρησιμοποιούσε δηλητηριώδεις ομπρέλες για να δολοφονεί αντιφρονούντες, σήμερα αντιμετωπίζει με ντροπή.

Ο δημοσιογράφος Γκίντεον Λεβί σε ανάλυσή του που δημοσιεύθηκε στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz σχολίασε βίντεο που κυκλοφόρησε στο X όπου φαίνεται ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου και ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ Μάικ Χάκαμπι να επιδεικνύουν με υπερηφάνεια μια κάρτα στοχευμένων δολοφονιών.

Ο ίδιος κάνει λόγο για συμπεριφορά που παραπέμπει σε πρακτικές εγκληματικών οργανώσεων και όχι σε θεσμική λειτουργία κράτους.

Στο συγκεκριμένο βίντεο ο Νετανιάχου φέρεται να επιδεικνύει την κάρτα λέγοντας πως «είμαι ζωντανός, αλλά έχω αυτή την κάρτα» και στη συνέχεια προτρέπει τον συνομιλητή του να «μην την διαβάζει» ενώ προσποιείται πως την κρύβει.

Ο Λεβί τονίζει την κυνικότητα της σκηνής όταν ο πρωθυπουργός ισχυρίζεται πως «σήμερα έσβησα δύο ονόματα σε αυτή τη διάτρητη κάρτα και βλέπεις πόσα μένουν ακόμα σε αυτή την παρτίδα».

Η στάση του Αμερικανού πρεσβευτή, ο οποίος σύμφωνα με τον δημοσιογράφο οραματίζεται ένα εβραϊκό κράτος από τον Νείλο έως τον Ευφράτη, προκαλεί την αντίδρασή του, καθώς ο Χάκαμπι φέρεται να απαντά ότι «το λατρεύω» όταν ο Νετανιάχου τον διαβεβαιώνει πως «ώμο με ώμο, απαλλασσόμαστε από αυτούς τους παρανοϊκούς τρελούς» και πως «τους εξοντώνουμε».

Παράλληλα ο αρθρογράφος ισχυρίζεται πως το συγκεκριμένο υλικό δεν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας, αλλά ωμή καταγραφή της πραγματικότητας, όπου «το Ισραήλ λειτουργεί ως εγκληματική οργάνωση και ο Νετανιάχου ως ο αρχηγός της μαφίας», ενώ παρατηρεί πως το Ισραήλ φέρεται να υπερηφανεύεται για πράξεις που άλλες χώρες όπως η Βουλγαρία, η οποία κάποτε χρησιμοποιούσε δηλητηριώδεις ομπρέλες για να δολοφονεί αντιφρονούντες, σήμερα αντιμετωπίζει με ντροπή.

Σύμφωνα με τον Λεβί τα ονόματα στις λίστες εξόντωσης όπως του Χασάν Νασράλα, του Γιαχία Σινουάρ και του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ αντικαθίστανται διαρκώς από νέα ενώ τα τοπικά μέσα ενημέρωσης και το κοινό φέρεται να «τρέμουν από ενθουσιασμό» σε κάθε νέα δολοφονία.

Ο δημοσιογράφος υποστηρίζει πως αυτή η κανονικοποίηση της βίας μετατρέπει τα εγκλήματα σε πηγή εθνικής υπερηφάνειας και ενδέχεται να απομονώσει τη χώρα από τον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο.

Η ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα πως η αποδοχή αυτών των πρακτικών ως πηγή εθνικής ικανοποίησης ενδέχεται να μετατρέπει τη στοχευμένη δολοφονία σε έναν απλό ευφημισμό για τον φόνο.

Ο Λεβί υποστηρίζει πως όταν η ηγεσία ενός κράτους καυχιέται για μια διάτρητη κάρτα θανάτου, η βία κανονικοποιείται σε τέτοιο βαθμό που επηρεάζει ακόμα και τη συμπεριφορά των σωμάτων ασφαλείας στο πεδίο.

Ισχυρίζεται επίσης πως μια χώρα που εξοντώνει ηγέτες και προσωπικότητες σε τέτοια κλίμακα, από τον ποιητή Γασάν Καναφάνι το 1972 μέχρι τον Ιρανό αξιωματούχο Αλί Λαριτζανί το 2026, δυσκολεύεται να παραμείνει ένα σεβαστό μέλος της διεθνούς κοινότητας.

Η ταύτιση της εθνικής επιτυχίας με τον αριθμό των θυμάτων φέρεται να απομακρύνει την προοπτική οποιασδήποτε ηθικής διαχείρισης των συγκρούσεων, αφήνοντας στη θέση της την εικόνα μιας ηγεσίας που απολαμβάνει τον ρόλο του τιμωρού.

koutipandoras.gr

2026: Το τέλος της «Pax Americana»; – Οι προειδοποιήσεις του Βίκτορ Ζικάι Γκάο για το πυρηνικό αδιέξοδο και την κρίση στη Μέση Ανατολή

Σε μια περίοδο καταιγιστικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων, ο διαπρεπής Κινέζος ειδικός στις διεθνείς σχέσεις και ακαδημαϊκός, Βίκτορ Ζικάι Γκάο (Victor Zhikai Gao), προχωρά σε μια βαρυσήμαντη ανάλυση της παγκόσμιας κατάστασης, χαρακτηρίζοντας το έτος 2026 ως την αφετηρία για το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας. Μιλώντας στην ψηφιακή πλατφόρμα The Cradle, ο κ. Γκάο, ο οποίος κατέχει τη θέση του Αντιπροέδρου στο Κέντρο για την Κίνα και την Παγκοσμιοποίηση (CCG) στο Πεκίνο, σκιαγραφεί ένα ζοφερό μέλλον για τις παραδοσιακές ισορροπίες ισχύος, εστιάζοντας στην κατάρρευση των αμυντικών συστημάτων της Δύσης και τον κίνδυνο πυρηνικής ανάφλεξης.

Η πυρηνική αποτροπή και το μέλλον του Ισραήλ

Το πλέον αιχμηρό σημείο της παρέμβασης του κ. Γκάο αφορά την αποτροπή χρήσης πυρηνικών όπλων στη Μέση Ανατολή. Ο Κινέζος αναλυτής υποστήριξε ότι οποιαδήποτε απόπειρα του Ισραήλ να χρησιμοποιήσει πυρηνική κεφαλή εναντίον άλλης χώρας θα σήμανε την οριστική κατάρρευση του ίδιου του κράτους. Όπως εξήγησε, μια τέτοια ενέργεια θα μετέτρεπε το Ισραήλ σε «δημόσιο εχθρό νούμερο ένα» για τη διεθνή κοινότητα, προκαλώντας τεράστιες συνέπειες που υπερβαίνουν την απλή διπλωματική καταδίκη.

Παράλληλα, ο κ. Γκάο έθεσε το ερώτημα της επιρροής του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες, διερωτώμενος γιατί η Ουάσινγκτον φαίνεται να δέχεται υπαγορεύσεις σχετικά με την ανάπτυξη των στρατευμάτων της. Στο πλαίσιο αυτό, έκανε μια αμφιλεγόμενη αναφορά στην ανάγκη «εξάλειψης του κακού» που αντιπροσωπεύει η υπόθεση του Τζέφρι Έπσταϊν, υπονοώντας ότι οι λεπτομέρειες αυτής της υπόθεσης επηρεάζουν τις διμερείς σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ και ότι «τα πάντα θα έρθουν τελικά στο φως».

Η κατάρρευση της «Pax Americana» και η αποτυχία των αμυντικών συστημάτων

Ανασκοπώντας τις εξελίξεις του 2026, ο κ. Γκάο εκτίμησε ότι η ιστορία θα καταγράψει τη φετινή χρονιά ως την αρχή του τέλους της Pax Americana. Στήριξε την άποψή του στην κλιμάκωση της αμερικανικής στρατιωτικής δραστηριότητας, αναφέροντας ως παραδείγματα την «επιθετική σύρραξη» κατά του Ιράν, τις στρατιωτικές ενέργειες στη Βενεζουέλα —συμπεριλαμβανομένης της απαγωγής του προεδρικού ζεύγους— καθώς και τις απειλές κατά της κυριαρχίας του Καναδά, της Γροιλανδίας και της Δανίας.

Σύμφωνα με τον Κινέζο ειδικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποδείξει την αδυναμία τους να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, καθώς τα αντιπυραυλικά συστήματα τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ισραήλ υπέστησαν «θανάσιμη κατάρρευση». Το αξιοσημείωτο, κατά τον ίδιο, είναι ότι αυτή η αποτυχία προκλήθηκε από το Ιράν, μια χώρα που τελεί υπό καθεστώς κυρώσεων και απομόνωσης για δεκαετίες, η οποία ωστόσο κατάφερε να κινητοποιήσει πόρους ικανούς να επιφέρουν καίρια πλήγματα.

Το Ιράν και ο «ληκμαίος λίθος» του Παλαιστινιακού

Η ανάλυση του κ. Γκάο αναδεικνύει το Ιράν ως έναν παράγοντα με απρόβλεπτες ακόμη δυνατότητες, σημειώνοντας ότι κανείς δεν γνωρίζει τι άλλο μπορεί να εξαπολύσει η Τεχεράνη σε περίπτωση συνέχισης του πολέμου. Στο περιβάλλον αυτό, η Κίνα εμφανίζεται, κατά τον ίδιο, ως ο σθεναρότερος υποστηρικτής του παλαιστινιακού λαού.

Ο κ. Γκάο κατέληξε υποστηρίζοντας ότι η στάση απέναντι στα νόμιμα δικαιώματα των Παλαιστινίων αποτελεί τον «ληκμαίο λίθο» (litmus test) για το ποια χώρα είναι πραγματικός φίλος του αραβικού και ισλαμικού κόσμου. Η τοποθέτηση αυτή αντανακλά τη στρατηγική μετατόπιση του Πεκίνου προς μια πιο ενεργή διπλωματική εμπλοκή στα ζητήματα της Μέσης Ανατολής, την ώρα που η παραδοσιακή επιρροή της Δύσης δοκιμάζεται σκληρά στο πεδίο των μαχών και της διεθνούς ηθικής.

Σημασία και μελλοντικές προεκτάσεις

Οι δηλώσεις του Βίκτορ Ζικάι Γκάο στο The Cradle δεν αποτελούν απλώς μια ακαδημαϊκή προσέγγιση, αλλά αντικατοπτρίζουν την οπτική μιας ανερχόμενης παγκόσμιας δύναμης για την τρέχουσα κρίση. Η αμφισβήτηση της αμερικανικής στρατιωτικής υπεροχής και η ανάδειξη της Παλαιστίνης ως κεντρικού άξονα της κινεζικής εξωτερικής πολιτικής προμηνύουν μια νέα εποχή πολυπολικής διπλωματίας. Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί πλέον με κομμένη την ανάσα αν οι προβλέψεις για το τέλος της αμερικανικής ειρήνης θα επιβεβαιωθούν από τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν στο υπόλοιπο του 2026.

Οργισμένοι Ισραηλινοί έποικοι επιτέθηκαν στον ακροδεξιό Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ και την συνοδεία του και τους εκδίωξαν από το Αράντ.

Σε έξαλλη κατάσταση μια Ισραηλινή φωνάζει στον Γκβιρ: «Εσύ φέρεις την ευθύνη για όλους αυτούς τους θανάτους. Δεν έχεις θέση εδώ. Φύγε από την πόλη μου!» Και στο τέλος τον αποκαλεί και Ναζί.

Η αντιπαράθεση αυτή αντικατοπτρίζει την αυξανόμενη οργή μεταξύ των Ισραηλινών καθώς ο πόλεμος φτάνει στα σπίτια τους.