Με αναφορά στον μεγάλο τελικό της EuroLeague ολοκλήρωσε την εβδομαδιαία ανασκόπησή του στα social media ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στέλνοντας δημόσια τις ευχές του στον Ολυμπιακό πριν από τη μάχη με τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Ο πρωθυπουργός στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της διοργάνωσης για τη χώρα, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα φιλοξενεί ξανά, έπειτα από χρόνια, το Final Four της EuroLeague, με μια ελληνική ομάδα μάλιστα να συμμετέχει στον τελικό.

«Είναι μεγάλη επιτυχία για την Ελλάδα που, μετά από τόσα χρόνια, φιλοξενεί ξανά αυτήν τη μεγάλη διοργάνωση, με τον Ολυμπιακό να δίνει το “παρών” στον μεγάλο τελικό. Καλή επιτυχία, λοιπόν, στους ερυθρόλευκους», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στην ίδια ανάρτηση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε και στη χρηματοδότηση του ελληνικού αθλητισμού, υπογραμμίζοντας ότι για πρώτη φορά μετά από δύο δεκαετίες η οικονομική ενίσχυση προς τις αθλητικές ομοσπονδίες φτάνει τα 31,3 εκατ. ευρώ

Όπως σημείωσε, η συνολική χρηματοδότηση είναι σχεδόν διπλάσια σε σχέση με το 2019, ενώ μόνο για φέτος διατέθηκαν επιπλέον 4,2 εκατ. ευρώ συγκριτικά με την προηγούμενη χρονιά.

Ο πρωθυπουργός συνέδεσε την ενίσχυση αυτή με τη συνολική στρατηγική της κυβέρνησης για την ανάπτυξη του ελληνικού αθλητισμού, κάνοντας παράλληλα αναφορές σε επενδύσεις και προγράμματα κοινωνικής στήριξης.

Η αναφορά του στον μεγάλο τελικό: «Τώρα μένει ο τελικός της Ευρωλίγκας, που φέρνει φέτος το βλέμμα όλης της μπασκετικής Ευρώπης στη χώρα μας. Είναι μεγάλη επιτυχία για την Ελλάδα που, μετά από τόσα χρόνια, φιλοξενεί ξανά αυτήν τη μεγάλη διοργάνωση, με τον Ολυμπιακό να δίνει το «παρών» στον μεγάλο τελικό. Καλή επιτυχία, λοιπόν, στους ερυθρόλευκους. Καλή Κυριακή!».

Η μαζική φυγή και ο εκπατρισμός των ελληνικών μεσαίων βιομηχανιών προς τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Βόρεια Μακεδονία δεν αποτελεί μια ξαφνική ή τυχαία επιχειρηματική επιλογή. Πρόκειται για το άμεσο, χειροπιαστό αποτέλεσμα ενός εξοντωτικού «κοκτέιλ» που έχει επιβάλει η παρατεταμένη κυβερνητική αδράνεια, συνθέτοντας ένα περιβάλλον βαθιά εχθρικό για κάθε σοβαρό παραγωγικό σχεδιασμό.

Το ανεξέλεγκτο ενεργειακό κόστος, οι δυσβάσταχτες εργοδοτικές εισφορές, η πλήρης αδυναμία του κράτους να συνδράμει στην εύρεση και κατάρτιση εξειδικευμένου προσωπικού, καθώς και ένα διαρκώς ασταθές φορολογικό καθεστώς, στραγγαλίζουν καθημερινά τη μεσαία παραγωγή. Μπροστά στο φάσμα του λουκέτου, οι επιχειρήσεις αναγκάζονται πλέον να αναζητήσουν σανίδα σωτηρίας στις γειτονικές βαλκανικές αγορές, όπου οι συνθήκες είναι σαφώς πιο ευνοϊκές.

Την ίδια στιγμή, τα πολυδιαφημισμένα «μέτρα στήριξης» ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ, που παρουσίασε με επικοινωνιακό θόρυβο το οικονομικό επιτελείο, απαξιώθηκαν αμέσως από τον ίδιο τον βιομηχανικό κλάδο. Οι εκπρόσωποι της αγοράς τα χαρακτήρισαν ως σταγόνα στον ωκεανό, προσωρινά και τελείως αποκομμένα από τις πραγματικές, δομικές ανάγκες της εγχώριας παραγωγής.

Είναι πλέον κοινό μυστικό στους επιχειρηματικούς κύκλους ότι κορυφαίες ελληνικές βιομηχανίες τροφίμων με έντονη εξαγωγική δραστηριότητα, καθώς και ισχυρές εταιρείες από τον κλάδο του μετάλλου και των δομικών υλικών, σχεδιάζουν με άκρα μυστικότητα να μεταφέρουν το μεγαλύτερο μέρος του παραγωγικού τους έργου εκτός Ελλάδας. Στόχος τους δεν είναι άλλος από το να γλιτώσουν από τα δίχτυα της κυβερνητικής αδιαφορίας και του εγχώριου οικονομικού μαρασμού.

Το πλέον εξοργιστικό είναι η κραυγαλέα αντίφαση που καταγράφεται στην καθημερινότητα. Την ίδια ακριβώς ώρα που τα κυβερνητικά στελέχη αυτοαποθεώνονται στα τηλεοπτικά παράθυρα για τα διεθνή ρεκόρ στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και την περίφημη «πράσινη μετάβαση», η πραγματική ελληνική βιομηχανία εξακολουθεί να πληρώνει ένα από τα ακριβότερα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η πολυπόθητη πράσινη ενέργεια φαίνεται πως γεμίζει μόνο τα ταμεία των λίγων μεγάλων παρόχων, αφήνοντας τη μεταποίηση έκθετη στις ορέξεις των κερδοσκόπων.

Αυτό το τεράστιο, αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στην εικονική πραγματικότητα των κυβερνητικών non-papers και στα κρυφά ταξίδια των Ελλήνων βιομηχάνων στα Βαλκάνια για την εξεύρεση νέων οικοπέδων και εργοστασίων, αποδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος. Η χώρα αποβιομηχανίζεται βίαια, χάνοντας πολύτιμες θέσεις εργασίας, τεχνογνωσία και εγχώριο προϊόν.

Η κυβέρνηση, εγκλωβισμένη στο δικό της success story, παραμένει απλός θεατής της οικονομικής ασφυξίας που η ίδια προκάλεσε με τις επιλογές της. Αντί να λάβει γενναία μέτρα για τη μείωση του μη μισθολογικού κόστους και τη συγκράτηση των ενεργειακών τιμών, παρακολουθεί αμέτοχη τα τρένα της μετανάστευσης των ελληνικών επιχειρήσεων να σφυρίζουν προς τον Βορρά. Η αποβιομηχάνιση δεν είναι κίνδυνος του μέλλοντος, είναι η σημερινή ζοφερή πραγματικότητα.

topontiki.gr

Επεισοδιακό ήταν το σημερινό 20ό Διεθνές Συνέδριο για τις «Σύγχρονες Τάσεις στην Κλασική Φιλολογία», που ξεκίνησε από χθες στο ΚΕΔΕΑ, στη Θεσσαλονίκη.

Περίπου στις 11:00, άτομα από την εξωκοινοβουλευτική αριστέρα και μέλη φοιτητικών σχημάτων εισέβαλαν στην αίθουσα φωνάζοντας συνθήματα κατά του Ισραήλ και διακόπτοντας προσωρινά την εκδήλωση. Η εισβολή και τα συνθήματα είχαν ως στόχο τη Μαργκαλίτ Φίνκελμπεργκ, καθηγήτρια Ιστορίας και Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, που επρόκειτο να μιλήσει στο συγκεκριμένο συνέδριο στις 11:30 σε εισήγηση με θέμα «Γερμανικές ιστορίες του 19ου αιώνα για την Ελληνική Λογοτεχνία και το ιστορικό μετα-αφήγημα».

Αστυνομικοί που ήταν παρόντες φυγάδευσαν την ακαδημαϊκό από το Ισραήλ και η εκδήλωση διεκόπη προσωρινά. Όπως δήλωσε στη Voria.gr η Ιωάννα Καραμάνου, πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας του ΑΠΘ, το συνέδριο συνεχίζεται και η καθηγήτρια από το Ισραήλ πραγματοποίησε κανονικά την εισήγησή της.

Σημειώνεται ότι χθες φοιτητικό σχήμα με την επωνυμία «Ασυνέχεια στον ρου της Ιστορίας στο Ιστ.-Αρχ.» δημοσιοποίησε ανακοίνωση με την οποία απαιτούσε την απόσυρση από το πάνελ του συνεδρίου της συγκεκριμένης καθηγήτριας. «Καμία συνεργασία των ελληνικών πανεπιστημίων με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ», αναγραφόταν, μεταξύ άλλων, σε αυτήν.

Πιο αναλυτικά σε σχετικό κείμενο αναφέρονταν τα εξής:

Στο συνέδριο συμμετείχαν συνολικά 20 μελετητές από διάφορα γνωστικά πεδία των αρχαιογνωστικών επιστημών. Οι ανακοινώσεις του συνεδρίου στόχευαν στην ανάλυση της δομής του γραμματολογικού υπο-είδους, των γενεαλογικών δικτύων, των εθνικών οπτικών και των μεταβαλλόμενων προσλήψεων από κορυφαίους δημιουργούς. Ιδιαίτερη έμφαση δινόταν σε παρακειμενικά στοιχεία, όπως τίτλοι, εισαγωγές, υποσημειώσεις και πίνακες περιεχομένων.

Θα συμμετέχουν ως ομιλητές διακεκριμένοι επιστήμονες, διεθνώς καταξιωμένοι για το έργο τους στην Κλασική Φιλολογία και τις ανθρωπιστικές επιστήμες εν γένει, μεταξύ των οποίων η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Amsterdam Irene de Jong, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Cambridge Richard Hunter, o καθηγητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, Berkeley James I. Porter, η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Constanze Guthenke, η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας Judith E. Kalb. κ.ά.

Η θεματική του συνεδρίου είναι αφιερωμένη στην ιστορία των γραμματολογιών της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, ήδη, κατά την αρχαιότητα, γινόταν λόγος για χρονολογικές υποδιαιρέσεις της λογοτεχνικής ιστορίας των ελληνικών γραμμάτων και είχαν διαμορφωθεί κανόνες από τους Αλεξανδρινούς φιλολόγους. Η ανάδυση, ωστόσο, της ιστορίας της ελληνικής λογοτεχνίας ως αυτόνομου υπο-είδους σημειώνεται στην Ευρώπη κατά τον 19ο αιώνα. Υπό την επήρεια του εθνικισμού, οι μελετητές της εποχής άρχισαν να συντάσσουν εθνικές γραμματολογίες, στρέφοντας παράλληλα το ενδιαφέρον τους προς την αρχαία ελληνική και τη λατινική γραμματεία, οι οποίες διδάσκονταν ευρέως, καθώς γίνονταν αντιληπτές ως κοινή ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά. Ένα από τα πρώτα δείγματα της τάσης αυτής αποτελεί το έργο του Friedrich von Schlegel, «Geschichte der Poesie der Griechen und Römer» (1798).

Όπως ανέφεραν οι διοργανωτές, «παρόλο που οι κλασικές σπουδές και η ιστορία τους, κατά τον 19ο αιώνα, έχουν μελετηθεί επαρκώς, ο ειδικός ρόλος των γραμματολογιών δεν έχει τύχει ανάλογης προσοχής και συστηματικής μελέτης. Επιπλέον, ενώ ο εθνικισμός και η επίδρασή του στην κλασική φιλολογία έχουν διερευνηθεί διεξοδικά, η σύνδεσή τους με την ιστορία της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας εξακολουθεί να παραμένει ζητούμενο».