33.8 C
Chania
Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου, 2026

Οι νέοι έχουν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να μην έχουν φίλους σε σχέση με μια δεκαετία πριν, διαπιστώνουν ειδικοί

Οι νέοι στο Ηνωμένο Βασίλειο εξελίσσονται στην «πιο μοναχική γενιά», καθώς έχουν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να μην έχουν καθόλου στενούς φίλους σε σύγκριση με 10 χρόνια πριν, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Σε έναν υπερ-ψηφιοποιημένο κόσμο σημαδεμένο από την πανδημία και τη λιτότητα, οι νέοι πληρώνουν το τίμημα καθώς είναι «δραματικά πιο απομονωμένοι μεταξύ τους».

Ένας στους 20 νέους στην Αγγλία δηλώνει πλέον ότι δεν έχει κανέναν στενό φίλο, έναντι ενός στους 100 το 2014, σύμφωνα με έκθεση της δεξαμενής σκέψης Institute for Public Policy Research (IPPR).

Το ποσοστό της ίδιας ηλικιακής ομάδας των 16 έως 21 ετών με τουλάχιστον τρεις στενούς φίλους έχει επίσης μειωθεί σημαντικά, όπως και η ποιότητα των φιλιών, με λιγότερους 14χρονους και 15χρονους να δηλώνουν ικανοποιημένοι με τους φίλους τους σε σύγκριση με μια δεκαετία πριν.

Η έκθεση διαπίστωσε ότι το μεγάλωμα «ορίζεται πλέον από την αποσύνδεση», καθώς είναι αποσυνδεδεμένοι από τον εαυτό τους, ο ένας από τον άλλον και από την ευρύτερη κοινωνία.

Η άνοδος του doomscrolling, «μιας θεμελιωδώς μοναχικής δραστηριότητας [που] έχει γίνει το καθημερινό χόμπι μιας γενιάς», τροφοδοτεί την τάση αποσύνδεσης, καθώς οι νέοι ηλικίας 15 έως 17 ετών περνούν περίπου έξιμισι ώρες στο διαδίκτυο κάθε μέρα, συνήθως στο YouTube, το TikTok, το Instagram και το Snapchat.

Ένας νέος δήλωσε στους ερευνητές: «Καθώς ξυπνάω, πρώτη σκέψη, TikTok, και μετά τρώω. Πρώτη σκέψη μετά από αυτό, TikTok, και μετά κάνω ντους και μετά TikTok· και μετά είμαι στο λεωφορείο, μαντέψτε τι κάνω; TikTok και μετά κατά τη διάρκεια του σχολείου δεν χρησιμοποιώ TikTok, αλλά μετά το σχολείο, μόλις βγω, λέω κάτσε να τσεκάρω το TikTok μου».

Η έκθεση διαπίστωσε επίσης ότι οι νέοι ένιωθαν αποσυνδεδεμένοι από την κοινωνία λόγω της πεποίθησής τους ότι οι υπηρεσίες υγείας, εκπαίδευσης και υποστήριξης δεν είχαν διαμορφωθεί για να εξυπηρετούν τις ανάγκες τους.

Ως αποτέλεσμα, σχεδόν οι μισές νέες γυναίκες ηλικίας 16 έως 24 ετών (47%) και πάνω από το ένα τρίτο των νέων ανδρών της ίδιας ηλικίας (36%) πληρούν πλέον το όριο για ψυχολογική δυσφορία.

Αυτό έχει βαθύ αντίκτυπο στην παραγωγικότητα. Την περίοδο 2010 έως 2012, μόλις το 4,1% των ατόμων ηλικίας 16 έως 24 ετών δήλωσε ότι η ψυχική τους υγεία σήμαινε πως κατάφεραν λιγότερα από όσα θα μπορούσαν κατά τον προηγούμενο μήνα. Σήμερα αυτός ο αριθμός έχει τετραπλασιαστεί στο 16,8%.

Το IPPR βάσισε τα ευρήματά του σε συνεντεύξεις με 150 νέους και στην ανάλυση επίσημων δεδομένων, συμπεριλαμβανομένου του συνόλου δεδομένων Understanding Society του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (National Centre for Social Research).

Η Άβνι Μορτζάρια (Avnee Morjaria), αναπληρώτρια διευθύντρια στο IPPR, δήλωσε: «Τα παιδιά δεν είναι υπερευαίσθητα (snowflakes). Αυτή είναι μια ορθολογική αντίδραση σε έναν ζοφερό κόσμο που τους έχουμε αφήσει.

«Μια γενιά έχει μεγαλώσει μέσα από τη λιτότητα, μια πανδημία και μια ψηφιακή επανάσταση, ενώ το κόστος απόκτησης κατοικίας και έναρξης μιας ενήλικης ζωής έχει εκτοξευθεί στα ύψη».

Η Έλι Χάρις (Ellie Harris), επικεφαλής του τομέα παιδιών και νέων στο IPPR, δήλωσε: «Ανεξάρτητα από το υπόβαθρό τους, πάρα πολλοί νέοι βιώνουν δυσφορία, μοναξιά και εμπόδια σε κάθε τους βήμα.

«Αυτό δεν μπορεί να λυθεί με μικροδιορθώσεις στην πολιτική για τη νεολαία, άλλη μια εκπαιδευτική πρωτοβουλία ή απλώς προσθέτοντας μερικούς ακόμη επαγγελματίες. Χρειαζόμαστε μια νέα συμφωνία για τους νέους που θα τους δίνει ελπίδα και ουσιαστικό ρόλο στο μέλλον».

Σε μία από τις τελευταίες του πράξεις ως πρωθυπουργός, ο Σερ Κιρ Στάρμερ (Sir Keir Starmer) εισήγαγε απαγόρευση των πλατφορμών μέσων κοινωνικής δικτύωσης για νέους κάτω των 16 ετών, συμπεριλαμβανομένων των Instagram, Snapchat και TikTok.

Το Ηνωμένο Βασίλειο ζήτησε διαβούλευση από την Αυστραλία, η οποία εισήγαγε την πρώτη παγκοσμίως πλήρη απαγόρευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για άτομα κάτω των 16 ετών τον Δεκέμβριο του 2025.

Υπόθεση Κωστή Μανιουδάκη: Τρία χρόνια από τον θάνατο στον Αποκόρωνα – Η μαντινάδα του γιου του και το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης

Τρία χρόνια συμπληρώνονται την Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2026, από τον θάνατο του 58χρονου Κωστή Μανιουδάκη κατά τη διάρκεια αστυνομικού ελέγχου στον επαρχιακό δρόμο Φρε – Βρυσών στον Αποκόρωνα Χανίων.

Η υπόθεση, η οποία παραμένει στο επίκεντρο της δικαστικής διερεύνησης μετά την απαγγελία κακουργηματικών κατηγοριών σε βάρος τεσσάρων αστυνομικών, εξακολουθεί να συγκεντρώνει έντονο κοινωνικό ενδιαφέρον στην Κρήτη.

Με αφορμή τη σημερινή θλιβερή επέτειο, ο γιος του εκλιπόντος, Αναστάσης Μανιουδάκης, προχώρησε σε δημόσια παρέμβαση τιμώντας τη μνήμη του πατέρα του και επαναβεβαιώνοντας την απόφαση της οικογένειας να συνεχίσει τον νομικό αγώνα μέχρι την πλήρη διαλεύκανση των συνθηκών του συμβάντος.

Η ανάρτηση του Αναστάση Μανιουδάκη και η μαντινάδα μνήμης

Μέσα από μια λιτή και συναισθηματικά φορτισμένη τοποθέτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο γιος του 58χρονου αποτύπωσε την προσήλωση της οικογένειας στη δικαστική διεκδίκηση, συνοδεύοντας το κείμενό του με μια κρητική μαντινάδα.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αναστάσης Μανιουδάκης:

«Για τώρα – για πάντα – για όσο χρειαστεί. Αυτές οι μέρες είναι του Κωστή. 3 χρόνια από την δολοφονία του πατέρα μου.

Σαν το νερό του ποταμού

Περνά ο καιρός και φεύγει

Κι όμως η φλόγα τση ζωής

Ποτέ τση δε στερεύγει»

Το χρονικό της 1ης Σεπτεμβρίου 2023 και η ανατροπή της αρχικής εκδοχής

Το περιστατικό εκτυλίχθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 2023, όταν ο Κωστής Μανιουδάκης ακινητοποιήθηκε για έλεγχο από αστυνομικές δυνάμεις στον δρόμο μεταξύ Φρε και Βρυσών. Η αρχική εικόνα που είχε διακινηθεί από τις αρχές έκανε λόγο για αιφνίδιο θάνατο συνεπεία ξαφνικής αδιαθεσίας.

Ωστόσο, η οικογένεια του 58χρονου αμφισβήτησε εξαρχής κατηγορηματικά τη συγκεκριμένη εκδοχή, καταγγέλλοντας δημόσια ότι του θανάτου είχε προηγηθεί άσκηση σωματικής βίας κατά τη διάρκεια του ελέγχου. Η επιμονή των συγγενών και τα στοιχεία που προσκομίστηκαν οδήγησαν σε σταδιακή ανατροπή των δεδομένων και σε εις βάθος διερεύνηση του συμβάντος από τις εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές.

Το κατηγορητήριο για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο

Η κρίσιμη καμπή στην υπόθεση σημειώθηκε τον Αύγουστο του 2024, όταν η δικαστική έρευνα κατέληξε στην απαγγελία βαρύτατων κατηγοριών. Ειδικότερα, ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος τεσσάρων αστυνομικών των Τμημάτων Αστυνομικών Επιχειρήσεων (ΤΑΕ) Σούδας για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο από κοινού σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, με τους κατηγορούμενους να καλούνται σε απολογία ενώπιον των αρμόδιων δικαστικών λειτουργών.

Από την πλευρά του, ο Αναστάσης Μανιουδάκης έχει επανειλημμένα υπογραμμίσει την ανάγκη να «λάμψει η αλήθεια» και να καταλογιστούν οι ευθύνες στο ακέραιο, ενώ σε προηγούμενες παρεμβάσεις του είχε θέσει και το ζήτημα της απομάκρυνσης των εμπλεκόμενων αστυνομικών από την ενεργό υπηρεσία έως ότου αποφανθεί η Δικαιοσύνη.

Ηράκλειο: Με επίκεντρο τους “μη προνομιούχους” και το τι θα σημάνει για τη χώρα 3η θητεία Μητσοτάκη, η κεντρική ομιλία Ανδρουλάκη για τα 52 χρόνια του ΠΑΣΟΚ

Με κεντρικό σύνθημα «3η Σεπτέμβρη – Ξεκίνημα Νίκης», την Πέμπτη στις 19:30 στην πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο Κρήτης θα πραγματοποιηθεί η πολιτική ομιλία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκου Ανδρουλάκη, για την 52η επέτειο από την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ την «3η Σεπτέμβρη».

Η κινητοποίηση είναι τεράστια, με κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ να σαρώνουν όλους τους νομούς της Κρήτης ήδη από σήμερα, πραγματοποιώντας εκδηλώσεις, αλλά και συναντήσεις με τοπικούς φορείς, επισκέψεις σε χώρους δουλειάς, αλλά και σε δρόμους και πλατείες. Προκύπτει εξάλλου, η επιθυμία της ηγεσίας του κόμματος να κάνει επίδειξη ισχύος στο νησί – προπύργιό του, τόσο αυτές τις ημέρες πριν και μετά την 3η Σεπτέμβρη, όσο κυρίως στις εκλογές.Με κεντρικό σύνθημα «ΠΑΣΟΚ τώρα», στην ομιλία του την 3η Σεπτέμβρη, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να επιλέξει κανείς το ΠΑΣΟΚ σήμερα.Πέραν από την κλασική πια αναδρομή στις μεγάλες στιγμές του ΠΑΣΟΚ που θα γίνει, όπως πάντα, στα γενέθλιά του, δηλαδή, θυμίζοντας σε όλους πώς συνέδεσε αυτό το Κίνημα το όνομά του με τις κοινωνικές μάζες, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα επιχειρήσει να στρέψει τώρα το βλέμμα του κόμματος στο σήμερα και το αύριο.

Θα μιλήσει για τους «μη προνομιούχους» του σήμερα, από τον εργαζόμενο που δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα και τον νέο που η χώρα δεν χωρά τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του με αποτέλεσμα να την εγκαταλείπει, διεκδικώντας μία καλύτερη τύχη στο εξωτερικό, ή το νέο ζευγάρι που δεν μπορεί να καλύψει το ενοίκιο ενός αξιοπρεπούς σπιτιού, μέχρι τον μικρομεσαίο που νιώθει να συνθλίβεται οικονομικά, τον αγρότη, τον νέο επιστήμονα και τον συνταξιούχο.

Σε αυτούς έχει αποφασίσει να στραφεί και πάλι το ΠΑΣΟΚ και αυτοί να αποτελέσουν την κορωνίδα των προτάσεών του.

Στην ίδια ομιλία, όμως, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα εξηγήσει και τι σημαίνει μία τυχόν τρίτη θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Σύμφωνα με την Χαριλάου Τρικούπη, σημαίνει μία τετραετία χαμένων ευκαιριών, καταστροφική για την χώρα, με τον ίδιο να δίνει έμφαση στο κομμάτι της εξωτερικής πολιτικής και του πατριωτισμού.

Ειδικότερα, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα υποστηρίξει ότι «πατριωτισμός είναι μία Ελλάδα που διαπρέπει, που οικοδομεί συμμαχίες στο εξωτερικό, που διεκδικεί και πετυχαίνει, μία Ελλάδα που δε διατηρεί ψευδαισθήσεις και δε συμβιβάζεται με τετελεσμένα». Και όλα αυτά, ενώ παράλληλα θα αντιπαραβάλει όλες τις μεγάλες εθνικές επιτυχίες που σημειώθηκαν επί ΠΑΣΟΚ, από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, ως την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, με άλυτο το κυπριακό.

Στα γενέθλια του κόμματος, όμως, ο Νίκος Ανδρουλάκης θα μιλήσει και για την ταυτότητά του. Ήτοι, για ένα κίνημα λαού, λαογέννητο από τη μία, αλλά και κίνημα που πορεύεται μαζί με τον λαό, από την άλλη, που πιστεύει στην ακηδεμόνευτη Ελλάδα.

Θα κάνει ακόμα λόγο για ένα κίνημα προοδευτικό, με την πρόοδο να μην μπορεί επουδενί να συμβαδίσει με την κατάργηση του Κράτους Δικαίου, αλλά κυρίως και ένα κίνημα αυτόνομο, που δεν έχει εξαρτήσεις, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αυτή συνιστά και την νούμερο ένα διαφορά του από τους δύο βασικούς αντιπάλους του. «Μόνη μας εξάρτηση είναι το Συμβόλαιο Τιμής που θα υπογράψουμε με τον ελληνικό λαό», αναμένεται να πει.

Η εκδήλωση θα κλείσει με καλλιτεχνικό πρόγραμμα με τη συμμετοχή του Νίκου Γωνιανάκη και του Βασίλη Σταυρακάκη.

 

Αποχωρεί η πολύτεκνη οικογένεια που έδωσε ζωή στα Φουρνά Ευρυτανίας: «Κάναμε ό,τι μπορούσαμε»

Η οικογένεια του Στέφανου και της Βάσως, μαζί με τα έξι παιδιά της, αποφάσισε να κλείσει τον κύκλο της διετούς παραμονής της στη Φουρνά Ευρυτανίας και να κάνει το επόμενο βήμα στη ζωή της

Σημειώνεται ότι, η οικογένεια είχε μετακομίσει πρώτη στη Φουρνά, ανταποκρινόμενη σε κάλεσμα της δασκάλας Παναγιώτας Διαμαντή και του ιερέα του χωριού. Η πρωτοβουλία αυτή είχε στόχο να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της ερήμωσης του χωριού, προσελκύοντας νέες οικογένειες στην περιοχή.

Στο πλαίσιο της νέας τους ζωής, ο Στέφανος και η Βάσω δημιούργησαν τη δική τους επαγγελματική δραστηριότητα, ανοίγοντας το κατάστημα «Λίγο απ’ όλα», συμβάλλοντας έτσι στην τοπική οικονομία.

Πλέον, το κεφάλαιο Φουρνά έκλεισε για την πολύτεκνη οικογένεια, η οποία ετοιμάζεται να ξεκινήσει ένα νέο μονοπάτι.

Η μητέρα της οικογένειας, μέσα από ανάρτησή της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, αποχαιρέτησε το χωριό με ένα μήνυμα γεμάτο ευγνωμοσύνη, κάνοντας τον απολογισμό της διετούς εμπειρίας τους στη Φουρνά.

Ακολουθεί ολόκληρη η ανάρτηση της μητέρας:

«Ένα μεγάλο ευχαριστώ. Ήρθε η στιγμή να κλείσει ένας κύκλος που για εμάς ήταν από τους πιο δύσκολους, αλλά και από τους πιο σημαντικούς της ζωής μας.

Πριν από δύο χρόνια πήραμε μια μεγάλη απόφαση. Αφήσαμε πίσω μας τη ζωή που γνωρίζαμε και ήρθαμε στη Φουρνά με πίστη, όνειρα και την ελπίδα ότι μπορούμε κι εμείς, με τον δικό μας τρόπο, να προσφέρουμε κάτι σε αυτόν τον τόπο. Δουλέψαμε, προσπαθήσαμε, κουραστήκαμε, βάλαμε ό,τι είχαμε και δεν είχαμε και δημιουργήσαμε το δικό μας μικρό μαγαζί, το «Λίγο απ’ όλα».

Το αγαπήσαμε σαν να ήταν κομμάτι της οικογένειάς μας, γιατί μέσα του βάλαμε πολύ περισσότερα από χρήματα και δουλειά. Βάλαμε ψυχή, χρόνο, όνειρα και την ελπίδα ότι θα μπορέσουμε να ριζώσουμε εδώ.

Και μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια γνωρίσαμε ανθρώπους που θα κρατήσουμε για πάντα στην καρδιά μας. Θέλουμε λοιπόν να πούμε ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ στους ανθρώπους της Φουρνάς που στάθηκαν δίπλα μας. Σε εκείνους που μας άνοιξαν την πόρτα του σπιτιού τους, που μας έδωσαν μια καλημέρα, έναν καλό λόγο, μια αγκαλιά, μια βοήθεια, ένα χαμόγελο. Σε όλους εκείνους που μας έκαναν, έστω και για λίγο, να νιώσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι.

Μπορεί τελικά η ζωή να μην μας τα έφερε όπως τα ονειρευτήκαμε. Μπορεί κάποιες προσδοκίες να αποδείχθηκαν διαφορετικές από την πραγματικότητα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο κομμάτι αυτού του αποχωρισμού.

Δεν φεύγουμε όμως με θυμό. Φεύγουμε με ανάμεικτα συναισθήματα, κρατώντας τα όμορφα και αφήνοντας πίσω όσα μας πλήγωσαν. Θέλουμε μόνο να ξέρουν όλοι πως εμείς προσπαθήσαμε πραγματικά. Δεν ήρθαμε για να περάσουμε, ούτε φύγαμε επειδή δεν αγαπήσαμε αυτόν τον τόπο. Δώσαμε μια πραγματική ευκαιρία σε ένα όνειρο. Και όταν έρθει η ώρα να κοιτάξουμε πίσω, θα ξέρουμε ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε.

Η Φουρνά θα μείνει ένα κομμάτι της ζωής μας. Και οι άνθρωποι που μας αγάπησαν και μας στήριξαν θα έχουν πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας. Σας ευχαριστούμε για όλα όσα μας δώσατε αυτά τα δύο χρόνια. Και αν κάποια πράγματα δεν έγιναν όπως τα περιμέναμε, ας μείνει τουλάχιστον η σκέψη ότι εμείς ήρθαμε με καλή καρδιά, προσπαθήσαμε με όλη μας τη δύναμη και φύγαμε έχοντας δώσει ό,τι μπορούσαμε.

Να είστε όλοι καλά. Και ίσως κάποια «αντίο» να μην είναι για πάντα».

 

New York Times: Αυτοί οι στρατηγοί πολέμησαν για το Ισραήλ. Τώρα βλέπουν την «εβραϊκή τρομοκρατία» ως απειλή

Ένας αυξανόμενος αριθμός πρώην Ισραηλινών στρατηγών, αξιωματούχων των μυστικών υπηρεσιών και πρωθυπουργών κατηγορούν εποίκους στη Δυτική Όχθη ότι διαπράττουν εθνοκάθαρση με την υποστήριξη της κυβέρνησης. «Μόλις μια κοινωνία συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο», δήλωσε ένας εξ αυτών, «αυτή η κοινωνία είναι καταδικασμένη».

Περισσότεροι από 200 εξέχοντες Ισραηλινοί υπέγραψαν επιστολή τον Ιούνιο απαιτώντας από την κυβέρνηση να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων αμάχων στη Δυτική Όχθη. Στους υπογράφοντες περιλαμβάνονταν δύο πρώην πρωθυπουργοί, περισσότεροι από τρεις δωδεκάδες απόστρατοι στρατηγοί του Στρατού Ξηράς και της Πολεμικής Αεροπορίας, οι πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών εξωτερικών και εσωτερικών μυστικών πληροφοριών της χώρας, καθώς και ραβίνοι, ένας νομπελίστας και ένας από τους πιο σεβαστούς μυθιστοριογράφους του Ισραήλ.

Οι απόστρατοι και πρώην αξιωματούχοι προέρχονται από όλο το πολιτικό φάσμα, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του κόμματος του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, και πολλοί θεωρούνταν «γεράκια» της ασφάλειας.

Στην επιστολή τους, απηύθυναν έκκληση για τον τερματισμό της «εβραϊκής τρομοκρατίας» και της «εθνοκάθαρσης» που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Δυτική Όχθη. Και κατηγόρησαν την κυβέρνηση του κ. Νετανιάχου όχι μόνο για αμέλεια ως προς την αποτυχία της να την σταματήσει, αλλά και για την άσκηση «μιας σκόπιμης κυβερνητικής πολιτικής στην οποία ολόκληρος ο μηχανισμός ασφαλείας —συμπεριλαμβανομένου του στρατού, της Shin Bet και της αστυνομίας— είναι εν γνώσει του συνένοχος».

Κατηγόρησαν επίσης τον στρατό για συνενοχή στη βία, λέγοντας ότι οι στρατιώτες μένουν αμέτοχοι και παρακολουθούν καθώς δέχονται επιθέσεις οι Παλαιστίνιοι, ή μερικές φορές ακόμη και ενώνουν τις δυνάμεις τους με τους εποίκους για να επιτεθούν από κοινού σε παλαιστινιακά χωριά.

Η δημόσια καταγγελία, δεδομένου του από ποιους προέρχεται, προκαλεί κατάπληξη. Οι ακτιβιστές έχουν συχνά ισχυριστεί ότι το Ισραήλ διαπράττει θηριωδίες στη Δυτική Όχθη. Όμως οι κατηγορίες για εθνοκάθαρση από μια τόσο μεγάλη ομάδα πρώην πρωθυπουργών, στρατηγών και άλλων ανώτατων Ισραηλινών αξιωματούχων —των ίδιων ανθρώπων που κάποτε ηγούνταν των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας τους— είναι ουσιαστικά πρωτοφανείς.

Ορισμένοι από τους απόστρατους αξιωματούχους υποστηρίζουν ότι η εκστρατεία εναντίον των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη θυμίζει τον ναζισμό — ένας εξαιρετικά επίμαχος ισχυρισμός, ειδικά στο Ισραήλ, όπου πολλοί Εβραίοι βρήκαν καταφύγιο αφού οι οικογένειές τους εξοντώθηκαν στην Ευρώπη.

Ο Μοσέ Γιααλόν (Moshe Ya’alon), ο πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού που υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας υπό τον κ. Νετανιάχου έως το 2016, παρομοίασε πρόσφατα την ιδεολογία των εξτρεμιστών Ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη με εκείνη της Γερμανίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

«Τι είναι η εβραϊκή ανωτερότητα;» δήλωσε πρόσφατα στο Ynet, έναν ισραηλινό ειδησεογραφικό ιστότοπο, ο κ. Γιααλόν, ο οποίος θεωρούνταν επί μακρόν «γεράκι» της ασφάλειας. «Ογδόντα χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα, το “Ο Αγών μου” (Mein Kampf) αντίστροφα. Η κυρίαρχη φυλή είμαστε εμείς».

Άλλοι πρώην υψηλόβαθμοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι που περιόδευαν στη Δυτική Όχθη μαζί του μοιράστηκαν την ίδια αγανάκτηση.

«Αυτό είναι εθνοκάθαρση, για να το θέσω απλά», δήλωσε ο Εφραίμ Σνεχ (Ephraim Sneh), απόστρατος ταξίαρχος και πρώην υπουργός Υγείας, σχετικά με τις επιθέσεις των Ισραηλινών εποίκων σε Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη.

Ο Ασάφ Αγκμόν (Asaf Agmon), απόστρατος πτέραρχος, πήγε ακόμη παραπέρα, συγκρίνοντάς το με αυτό που υπέστησαν οι πρόγονοι ορισμένων Ισραηλινών στο Ολοκαύτωμα — όχι ως προς την κλίμακα της βίας, όπως εξήγησε, αλλά ως προς την προσπάθεια εξάλειψης της παλαιστινιακής παρουσίας από μεγάλο μέρος της Δυτικής Όχθης.

«Μόλις μια κοινωνία συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο», είπε, «αυτή η κοινωνία είναι καταδικασμένη».

Όμως, στη σκιά αυτών των συγκρούσεων, ένα πιο αθόρυβο μέτωπο έχει αναδυθεί στη Δυτική Όχθη. Ένοπλοι Ισραηλινοί έποικοι, ενθαρρυμένοι από την πιο δεξιά κυβέρνηση στην ιστορία της χώρας, κάνουν επιδρομές και πυρπολούν παλαιστινιακά σπίτια, τζαμιά και χωριά με φαινομενική ατιμωρησία, προσπαθώντας ανοιχτά να τους εκδιώξουν από την επικράτεια.

Ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη έχει προειδοποιήσει ότι η βία κινδυνεύει να βάλει φωτιά στην περιοχή. Οι έποικοι έχουν εξαπολύσει χιλιάδες επιθέσεις στη Δυτική Όχθη από τις 7 Οκτωβρίου 2023, τραυματίζοντας χιλιάδες Παλαιστινίους, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη. Περισσότεροι από 3.200 Παλαιστίνιοι έχουν εκτοπιστεί από επιθέσεις εποίκων μόνο φέτος — διπλάσιος ρυθμός από πέρυσι.

Καθώς ο ρυθμός της βίας αυξάνεται, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ο αριθμός των Παλαιστινίων που τραυματίζονται σε επιθέσεις εποίκων έχει αυξηθεί από έναν μέσο όρο ενός ατόμου κάθε τρεις ημέρες το 2020 σε περισσότερους από τρεις την ημέρα το 2026.

Οι απόστρατοι στρατηγοί που καταδικάζουν αυτή τη βία αποτελούν μέρος μιας μικρής αλλά ταχέως επεκτεινόμενης ομάδας επιδραστικών Ισραηλινών, συμπεριλαμβανομένων πολλών από τα ανώτατα κλιμάκια του στρατιωτικού μηχανισμού και των μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι δηλώνουν δημόσια ότι η ανομία στη Δυτική Όχθη αποτελεί απειλή για την ύπαρξη του Ισραήλ ως δημοκρατίας.

Περισσότεροι από 200 εξέχοντες Ισραηλινοί υπέγραψαν επιστολή τον Ιούνιο απαιτώντας από την κυβέρνηση να σταματήσει τις επιθέσεις εναντίον Παλαιστινίων αμάχων στη Δυτική Όχθη. Στους υπογράφοντες περιλαμβάνονταν δύο πρώην πρωθυπουργοί, περισσότεροι από τρεις δωδεκάδες απόστρατοι στρατηγοί του Στρατού Ξηράς και της Πολεμικής Αεροπορίας, οι πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών εξωτερικών και εσωτερικών μυστικών πληροφοριών της χώρας, καθώς και ραβίνοι, ένας νομπελίστας και ένας από τους πιο σεβαστούς μυθιστοριογράφους του Ισραήλ.

Οι απόστρατοι και πρώην αξιωματούχοι προέρχονται από όλο το πολιτικό φάσμα, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του κόμματος του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, και πολλοί θεωρούνταν «γεράκια» της ασφάλειας.

Στην επιστολή τους, απηύθυναν έκκληση για τον τερματισμό της «εβραϊκής τρομοκρατίας» και της «εθνοκάθαρσης» που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Δυτική Όχθη. Και κατηγόρησαν την κυβέρνηση του κ. Νετανιάχου όχι μόνο για αμέλεια ως προς την αποτυχία της να την σταματήσει, αλλά και για την άσκηση «μιας σκόπιμης κυβερνητικής πολιτικής στην οποία ολόκληρος ο μηχανισμός ασφαλείας —συμπεριλαμβανομένου του στρατού, της Shin Bet και της αστυνομίας— είναι εν γνώσει του συνένοχος».

Οι υπογράφοντες ανέφεραν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε κρατικές δαπάνες για παράνομα ισραηλινά φυλάκια και αγροκτήματα, και απαίτησαν πλήρη απολογισμό όλων των δημόσιων πόρων που δαπανήθηκαν για δρόμους, νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, οχήματα και όπλα για την υποστήριξή τους.

Κατηγόρησαν επίσης τον στρατό για συνενοχή στη βία, λέγοντας ότι οι στρατιώτες μένουν αμέτοχοι και παρακολουθούν καθώς δέχονται επιθέσεις οι Παλαιστίνιοι, ή μερικές φορές ακόμη και ενώνουν τις δυνάμεις τους με τους εποίκους για να επιτεθούν από κοινού σε παλαιστινιακά χωριά.

Η δημόσια καταγγελία, δεδομένου του από ποιους προέρχεται, προκαλεί κατάπληξη. Οι ακτιβιστές έχουν συχνά ισχυριστεί ότι το Ισραήλ διαπράττει θηριωδίες στη Δυτική Όχθη. Όμως οι κατηγορίες για εθνοκάθαρση από μια τόσο μεγάλη ομάδα πρώην πρωθυπουργών, στρατηγών και άλλων ανώτατων Ισραηλινών αξιωματούχων —των ίδιων ανθρώπων που κάποτε ηγούνταν των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας τους— είναι ουσιαστικά πρωτοφανείς.

Πολλοί από τους Ισραηλινούς επικριτές έλαβαν μέρος σε ακραία βία κατά τη διάρκεια της δικής τους στρατιωτικής σταδιοδρομίας, διατάσσοντας στοχευμένες δολοφονίες, φονικές αεροπορικές επιδρομές, εφόδους και άλλες επιθέσεις σε Παλαιστινίους, συμπεριλαμβανομένης της Δυτικής Όχθης. Αλλά λένε ότι ενεργούσαν προς το συμφέρον της ισραηλινής ασφάλειας, υπό ιεραρχική διοίκηση και νομική εποπτεία.

Η διαφορά τώρα, λένε, είναι ότι η βία είναι ανεξέλεγκτη, αδιάκριτη και στοχεύει αθώους πολίτες, με σκοπό την εκκαθάριση μεγάλων εκτάσεων της Δυτικής Όχθης, ώστε οι Ισραηλινοί να τις οικειοποιηθούν και να εξαλείψουν κάθε προοπτική ενός παλαιστινιακού κράτους.

Η σημερινή αδικία, υποστηρίζουν, έχει ξεπεράσει μια ηθική κόκκινη γραμμή, κατά την οποία το κράτος επιτρέπει, και μερικές φορές βοηθά, Ισραηλινούς πολίτες να ξυλοκοπούν, να μαχαιρώνουν και να πυροβολούν άλλους χωρίς σχεδόν καμία συνέπεια.

Ο Αζριέλ Νέβο (Azriel Nevo), ο οποίος υπηρέτησε ως στρατιωτικός γραμματέας τεσσάρων πρωθυπουργών, υποστήριξε ότι άλλοι πρωθυπουργοί για τους οποίους εργάστηκε «δεν θα επέτρεπαν ποτέ να συμβεί αυτό».

«Σοκαριστικό», ήταν ο τρόπος που περιέγραψε αυτό που είδε κατά την περιοδεία.

Ορισμένοι από τους απόστρατους αξιωματούχους υποστηρίζουν ότι η εκστρατεία εναντίον των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη θυμίζει τον ναζισμό — ένας εξαιρετικά επίμαχος ισχυρισμός, ειδικά στο Ισραήλ, όπου πολλοί Εβραίοι βρήκαν καταφύγιο αφού οι οικογένειές τους εξοντώθηκαν στην Ευρώπη.

Ο Μοσέ Γιααλόν (Moshe Ya’alon), ο πρώην αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού που υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας υπό τον κ. Νετανιάχου έως το 2016, παρομοίασε πρόσφατα την ιδεολογία των εξτρεμιστών Ισραηλινών εποίκων στη Δυτική Όχθη με εκείνη της Γερμανίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

«Τι είναι η εβραϊκή ανωτερότητα;» δήλωσε πρόσφατα στο Ynet, έναν ισραηλινό ειδησεογραφικό ιστότοπο, ο κ. Γιααλόν, ο οποίος θεωρούνταν επί μακρόν «γεράκι» της ασφάλειας. «Ογδόντα χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα, το “Ο Αγών μου” (Mein Kampf) αντίστροφα. Η κυρίαρχη φυλή είμαστε εμείς».

Το γραφείο του πρωθυπουργού αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τις αυξανόμενες κατηγορίες από πρώην στρατηγούς και άλλους αξιωματούχους, και η κυβέρνηση δεν απάντησε σε πολλαπλά αιτήματα για δεδομένα σχετικά με τις επιθέσεις εποίκων στη Δυτική Όχθη.

Στο παρελθόν, ο κ. Νετανιάχου έχει απορρίψει τη βία των εποίκων ως παράνομες πράξεις «μιας χούφτας παιδιών», ενώ ορισμένοι υπουργοί στην κυβέρνησή του έχουν δηλώσει ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η εβραϊκή τρομοκρατία.

Αλλά καθώς η καταδίκη της βίας των εποίκων αυξάνεται, συμπεριλαμβανομένης και αυτής από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η πίεση εντείνεται προς τον κ. Νετανιάχου να απαντήσει πιο δυναμικά. Έποικοι πολιόρκησαν πρόσφατα αρκετά παλαιστινιακά σπίτια, ένα εκ των οποίων ανήκε σε Αμερικανό πολίτη. Σε μια σπάνια δήλωση κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, ο κ. Νετανιάχου δήλωσε ότι τέτοιες «εγκληματικές πράξεις» προκαλούν «τεράστια ζημιά» στους νομοταγείς εποίκους και «βλάπτουν τη θέση του Ισραήλ στον κόσμο».

Ο ισραηλινός στρατός απορρίπτει οποιονδήποτε υπαινιγμό ότι υποστηρίζει «τις ενέργειες βίαιων ομάδων» στη Δυτική Όχθη. Δηλώνει ότι η αποστολή του είναι να «προστατεύει όλους τους κατοίκους» και ότι κάθε στρατιώτης που συμμετέχει σε επιθέσεις εποίκων ή μένει αμέτοχος ενώ αυτές συμβαίνουν «ενεργεί με πλήρη περιφρόνηση» των διαταγών του.

Θρησκευτικοί ηγέτες που υποστηρίζουν τους ισραηλινούς οικισμούς στη Δυτική Όχθη επαίνεσαν τον στρατό και την κυβέρνηση για την υποστήριξη ενός αριθμού-ρεκόρ νέων φυλακίων και αγροκτημάτων, τα οποία οι απόστρατοι στρατηγοί υποστηρίζουν ότι τροφοδοτούν τη βία των εποίκων στη Δυτική Όχθη.

Αλλά ο ραβίνος Ελιακίμ Λεβανόν (Elyakim Levanon), ο οποίος επιβλέπει ένα θρησκευτικό συμβούλιο στη Δυτική Όχθη, προειδοποίησε πρόσφατα τους υποστηρικτές να αποφεύγουν τη βία, λέγοντας ότι οι επικριτές τη χρησιμοποιούσαν ως δικαιολογία για να βλάψουν τη «φήμη του εποικιστικού κινήματος τόσο στο Ισραήλ, όσο και στις ΗΠΑ και παγκοσμίως».

Οι επιθέσεις των εποίκων εκτυλίσσονται την ίδια στιγμή που ο ισραηλινός στρατός δρα πολύ πιο επιθετικά στη Δυτική Όχθη.

Από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου σχεδόν τρία χρόνια πριν, περισσότεροι από 1.100 Παλαιστίνιοι, ορισμένοι εκ των οποίων μαχητές, έχουν σκοτωθεί στην περιοχή, η συντριπτική πλειονότητα εξ αυτών από τα χέρια των ισραηλινών δυνάμεων. Αυτός είναι περίπου ο ίδιος αριθμός Παλαιστινίων που σκοτώθηκαν στη Δυτική Όχθη από το 2005 έως το 2022, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη. Από το 2023, 67 Ισραηλινοί έχουν σκοτωθεί από Παλαιστινίους στη Δυτική Όχθη.

Καθώς η βία κλιμακώνεται —και οι δολοφονίες, οι εμπρησμοί και οι λεηλασίες μένουν ατιμώρητες— ακόμη και ορισμένοι που κάποτε υπερασπίζονταν την κατοχή κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

«Αν χρειαζόταν, θα μπορούσα να προβάλω μια νομική υπεράσπιση για όσα έχουν κάνει οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις στη Γάζα», δήλωσε ο Γκαλ Λέβερτοφ (Gal Levertov), πρώην επικεφαλής του διεθνούς τμήματος στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, ο οποίος εκπροσώπησε το Ισραήλ ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου στη Χάγη.

«Αλλά τι συμβαίνει σήμερα στη Δυτική Όχθη;» πρόσθεσε. «Είναι αδύνατο να το προασπίσεις».

Ολόκληρο το άρθρο στους nytimes.com

Μέλλουσα βασίλισσα της Νορβηγίας προς Επστάιν: “Πάντα με κάνεις να χαμογελώ. Σύντομα οι άνθρωποι δε θα μπορούν να δημιουργούν ανθρώπους. Αυτό θα ήταν υπέροχο! Θα τους σχεδιάζαμε σε εργαστήρια!”

Νέες πτυχές γύρω από τον τρόπο με τον οποίο ο Τζέφρι Έπσταϊν (Jeffrey Epstein) αξιοποιούσε επιστημονικές και φουτουριστικές συζητήσεις για να διατηρεί επαφές με μέλη βασιλικών οίκων και διεθνείς προσωπικότητες αποκαλύπτουν αποχαρακτηρισμένα δικαστικά έγγραφα (EFTA00947189). Στο επίκεντρο των στοιχείων βρίσκεται ηλεκτρονική αλληλογραφία του Νοεμβρίου 2012 ανάμεσα στον Αμερικανό χρηματιστή και τη διάδοχο του νορβηγικού θρόνου, Πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ (Mette-Marit).

Η ανταλλαγή απόψεων, η οποία ξεκίνησε από τη διαμάχη για τα βιολογικά τρόφιμα και τα συνθετικά χημικά, κατέληξε σε έναν δηκτικό διάλογο για τις επιπτώσεις στη γονιμότητα και τη δυνατότητα «σχεδιασμού ανθρώπων σε εργαστήριο» —μια άμεση αναφορά στα γνωστά ενδιαφέροντα του Έπσταϊν για τον τρανσουμανισμό και τη γενετική μηχανική. Η επικοινωνία έλαβε χώρα τέσσερα χρόνια μετά την καταδίκη του Έπσταϊν στη Φλόριντα το 2008, επιβεβαιώνοντας τη διατήρηση του κοινωνικού και διανοητικού του δικτύου σε ανώτατο επίπεδο.

Ο διάλογος για τα χημικά, τη γονιμότητα και τα «εργαστηριακά μωρά»

Η αλληλογραφία καταγράφεται την 1η και 2α Νοεμβρίου 2012. Αρχικά, ο Έπσταϊν απέστειλε συνδέσμους με μελέτες που αμφισβητούσαν τη διατροφική ανωτερότητα των βιολογικών προϊόντων, μεταξύ των οποίων ένα άρθρο του Hudson Institute από το 1998 και ένα δημοσίευμα του U.S. News & World Report του 2012.

Σχολιάζοντας την παλαιότητα των πηγών, η Πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ («H.K.H. Kronprinsessen») ανέφερε:

«Αυτό το άρθρο είναι από το 1998, Τζέφρι. Υπάρχουν διαθέσιμα νεότερα δεδομένα;»

Λίγο αργότερα, η συζήτηση επεκτάθηκε στις μακροπρόθεσμες συνέπειες των μη φυσικών ουσιών στην ανθρώπινη βιολογία, με τη Νορβηγίδα πριγκίπισσα να σημειώνει σε οικείο και σκωπτικό τόνο:

«Πάντα με κάνεις να χαμογελώ, γιατί μου γαργαλάς το μυαλό (“you tickle my brain”). Αλλά θέλω τα δεδομένα! Από τώρα, αλλιώς ο λογαριασμός είναι δικός μου! Είναι το κοκτέιλ όλων των μη φυσικών [ουσιών] που έχει βαθιά επίδραση στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης στους ανθρώπους. Σύντομα οι άνθρωποι δεν θα μπορούν πλέον να δημιουργούν νέους ανθρώπους. Αλλά υποθέτω ότι αυτό θα ήταν υπέροχο, ένας τέλειος κόσμος (“la la land great”)· μπορούμε απλώς να τους σχεδιάζουμε σε ένα εργαστήριο».

Από την πλευρά του, ο Έπσταϊν απάντησε υπερασπιζόμενος τη θέση ότι η φύση παράγει τα δικά της ισχυρά τοξικά στοιχεία:

«[Υπάρχουν] τόνοι [δεδομένων] και όλα οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα, ότι η φύση προστατεύει ακόμη και τα λαχανικά της… Τα πιο ισχυρά δηλητήρια είναι ΦΥΣΙΚΑ, οι περισσότερες ασθένειες είναι αποτέλεσμα της επικράτησης άλλων ειδών. Η ιδέα ότι το να ζεις σε αρμονία με τη φύση δεν προέρχεται από το 1998, αλλά από το 1998 π.Χ. — μια έννοια που υποστήριζε τους τέσσερις χυμούς του σώματος: γη, νερό, φωτιά κ.λπ. Τα αντιβιοτικά είναι ακριβώς αυτό: πράγματα που σκοτώνουν φυσικούς οργανισμούς… Ελπίζω να χαμογελάς, ξέρω ότι προτιμάς να ζεις στη χώρα των παραμυθιών (“land of make believe”), κι εγώ το ίδιο».

Ο τρανσουμανισμός του Έπσταϊν

Η αναφορά στον «σχεδιασμό ανθρώπων σε εργαστήριο» εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο των γνωστών εμμονών του Τζέφρι Έπσταϊν γύρω από τη γενετική μηχανική, την τεχνητή εξέλιξη του ανθρώπινου είδους και τον τρανσουμανισμό. Ο Αμερικανός χρηματιστής είχε επενδύσει επί σειρά ετών στη χρηματοδότηση επιστημονικών ερευνών και στη διοργάνωση διαλέξεων με διακεκριμένους γενετιστές και διανοητές, προβάλλοντας ιδέες ευγονικής και αναπαραγωγής μέσω εργαστηριακών μεθόδων.

Τα σχέδια του Έπσταϊν σχετικά με τους δικούς του απογόνους άρχισαν να συζητούνται στις αρχές της δεκαετίας του 2000, σύμφωνα με τρεις πηγές με τις οποίες επικοινώνησαν οι Times.

«Ο Έπσταϊν μίλησε σε επιστήμονες και επιχειρηματίες για τις φιλοδοξίες του να χρησιμοποιήσει το ράντσο του στο Νέο Μεξικό ως βάση όπου γυναίκες θα γονιμοποιούνταν με το σπέρμα του και θα γεννούσαν τα μωρά του … Στόχος του κ. Έπσταϊν ήταν να μένουν έγκυες 20 γυναίκες ταυτόχρονα στο ράντσο Zorro Ranch, έκτασης 33.000 τετραγωνικών ποδιών, σε μια μικρή πόλη έξω από τη Σάντα Φε», ανέφεραν οι Times.

Το πεδίο μελέτης του Έπσταϊν χαρακτηρίστηκε ως «μετανθρωπισμός», αλλά αποτελούσε μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή της ευγονικής.

Ο δικηγόρος Άλαν Ντέρσοβιτς (Alan Dershowitz), ο οποίος υπερασπίστηκε τον Έπσταϊν το 2008 και έχει κατονομαστεί σε αστική αγωγή που άσκησε η κατήγορος του Έπσταϊν Βιρτζίνια Τζιούφρε (Virginia Giuffre), δήλωσε στους Times ότι ήταν αποτροπιασμένος από το ενδιαφέρον του χρηματιστή για τη γενετική χειραγώγηση, δεδομένης της χρήσης της ευγονικής από τους Ναζί τη δεκαετία του 1930.

Η επαφή μετά την καταδίκη του 2008 και η δημόσια μεταμέλεια του 2019

Η χρονική συγκυρία της αλληλογραφίας, στα τέλη του 2012, καταδεικνύει ότι ο Έπσταϊν συνέχισε να διατηρεί ενεργές κοινωνικές σχέσεις με μέλη ευρωπαϊκών δυναστειών αρκετά χρόνια μετά την καταδίκη του το 2008 στη Φλόριντα για σεξουαλικά αδικήματα.

Η σχέση αυτή απασχόλησε έντονα τη νορβηγική κοινή γνώμη το 2019, οδηγώντας την Πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ σε δημόσια δήλωση παραδοχής και μεταμέλειας. Στην τοποθέτησή της, η πριγκίπισσα εξέφρασε τη βαθιά της λύπη για τις συναντήσεις και την επαφή που διατήρησε με τον Έπσταϊν κατά την περίοδο 2011–2013 —κατόπιν γνωριμίας μέσω κοινών κοινωνικών κύκλων—, αναγνωρίζοντας ότι όφειλε να είχε διερευνήσει εξ αρχής το ποινικό παρελθόν του.

Φωτογραφία: redningsselskapet

Αλγοριθμικό «μπλόκο» σε πολίτες για οφειλές 100 και 500 ευρώ, την ώρα που τα χρέη της ΝΔ ξεπερνούν τα 600 εκατομμύρια ευρώ

Μια αγεφύρωτη αντίφαση ανάμεσα στην εξονυχιστική ψηφιακή επιτήρηση των πολιτών και στην οικονομική πραγματικότητα των κομματικών ταμείων φέρνει στην επιφάνεια η εφαρμογή της νέας ενιαίας «ταυτότητας οικονομικής αξιοπιστίας» μέσω του gov.gr.

Ενώ για έναν απλό φορολογούμενο, έναν χαμηλόμισθο οικογενειάρχη ή έναν μικρό επαγγελματία μια ληξιπρόθεσμη οφειλή μόλις 100 ή 500 ευρώ αρκεί για να ενεργοποιήσει τους κρατικούς αλγόριθμους υποβάθμισης και να επιφέρει πιστωτικό αποκλεισμό, το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας εμφανίζει συνολικές υποχρεώσεις που αγγίζουν τα 602 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 508 εκατ. ευρώ αφορούν συσσωρευμένους τόκους.

Το νέο κρατικό credit score, το οποίο τίθεται σε τροχιά λειτουργίας υπό τη Γενική Γραμματεία Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, μετατρέπει τις ελάχιστες καθυστερήσεις των αδύναμων νοικοκυριών σε μόνιμο ψηφιακό στίγμα, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για τη θέσπιση δύο μέτρων και δύο σταθμών στην οικονομική διαχείριση.

Το κατώφλι των 100 ευρώ και ο κίνδυνος του χρηματοπιστωτικού στραγγαλισμού

Το θεσμικό πλαίσιο που εδράζεται στον νόμο 4972/2022 και εξειδικεύτηκε με τις δύο υπουργικές αποφάσεις του Ιουλίου 2026, εγκαθιδρύει έναν μηχανισμό συλλογής και αλγοριθμικής επεξεργασίας κάθε διαθέσιμου οικονομικού στοιχείου. Εισοδήματα, κινητή και ακίνητη περιουσία, τρέχουσες οφειλές, ρυθμίσεις, καθυστερήσεις πληρωμών και αναγκαστικά μέτρα, όπως πλειστηριασμοί, συμπυκνώνονται σε έναν ενιαίο βαθμό πιστοληπτικής ικανότητας.

Η αυστηρότητα του συστήματος αποτυπώνεται στον τρόπο παραμετροποίησης του αλγορίθμου:

  • Ως «ουσιώδες ληξιπρόθεσμο ποσό» ορίζεται το όριο των 100 ευρώ για τα φυσικά πρόσωπα και των 500 ευρώ για τα νομικά πρόσωπα, εφόσον η καθυστέρηση διατηρηθεί για 90 ημέρες.

  • Η αξιολόγηση συνυπολογίζει το ύψος του εισοδήματος και το βάρος των υποχρεώσεων, προβλέποντας ρητά υποβαθμίσεις της βαθμίδας ανάλογα με το συνολικό ετήσιο εισόδημα του πολίτη.

Το εξαιρετικά χαμηλό αυτό κατώφλι σημαίνει ότι μια πρόσκαιρη ταμειακή δυσχέρεια —ακόμη και για ένα αμελητέο ποσό— καταγράφεται άμεσα στα ψηφιακά μητρώα. Έτσι, ο άνεργος, ο εργαζόμενος των 800 ευρώ ή ο μικρός έμπορος που αδυνατεί να καλύψει εμπρόθεσμα μια οφειλή 100 ή 500 ευρώ, κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο: βαθμολογείται αρνητικά όχι κατ’ ανάγκη λόγω δόλιας ασυνέπειας, αλλά εξαιτίας της χαμηλής εισοδηματικής του στάθμης, με αποτέλεσμα να χάνει την πρόσβαση σε δανεισμό, να στερείται τραπεζικές διευκολύνσεις ή να επιβαρύνεται με δυσβάστακτο κόστος χρήματος ακριβώς τη στιγμή που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη ρευστότητας.

Η εικόνα του ισολογισμού της ΝΔ: 602 εκατ. ευρώ χρέη και εκτός ελέγχου τόκοι

Στον αντίποδα της εξοντωτικής αυτής πειθαρχίας που επιβάλλεται στους πολίτες για οφειλές της τάξεως των 100 και 500 ευρώ, η οικονομική εικόνα του ίδιου του κυβερνώντος κόμματος αποτυπώνει ένα μέγεθος χρέους που, εάν διερχόταν από το ίδιο κρατικό credit score, θα κατέτασσε τη Νέα Δημοκρατία βαθιά «στα κόκκινα».

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του δημοσιευμένου ισολογισμού της Νέας Δημοκρατίας για το 2025:

  • Συνολικές υποχρεώσεις: 602.139.154,80 ευρώ.

  • Τραπεζικές υποχρεώσεις: 592.950.327,28 ευρώ.

  • Τόκοι και ανατοκισμός: Περίπου 508,53 εκατομμύρια ευρώ.

  • Ετήσια διόγκωση: Μέσα σε ένα μόνο έτος, το κομματικό χρέος αυξήθηκε κατά 60,27 εκατομμύρια ευρώ (από 541.866.905,86 ευρώ το 2024).

Η διάσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα των πολιτών και σε εκείνη της κομματικής ηγεσίας ενισχύεται από τη δημόσια παραδοχή του ίδιου του αντιπροέδρου του κόμματος, ο οποίος έχει αναγνωρίσει ανοιχτά ότι τα τοκοχρεολύσια αυτά δεν πρόκειται να πληρωθούν ποτέ.

Πιο συγκεκριμένα ο κ. Γεωργιάδης τον Μάη του 2026 είχε παραδεχτεί:

“Στην πραγματικότητα τα χρέη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορούν ποτέ να πληρωθούν. Μόνο θα αυξάνονται”

Ποια ακριβώς θεολογική ανάγκη εξυπηρετεί η ορκωμοσία του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος από τον Αρχιεπίσκοπο;

Από το fb του Manos Lambrakis

Ποια ακριβώς θεολογική ανάγκη εξυπηρετεί η ορκωμοσία του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος από τον Αρχιεπίσκοπο; Σε ποιο σημείο της νομισματικής πολιτικής απαιτείται η παρουσία επισκόπων, πρωτοπρεσβυτέρων και συνοδικών γραμματέων;

Ποια σχέση συνδέει τα επιτόκια, τις αγορές, τον πληθωρισμό, την τραπεζική εποπτεία και τους ισολογισμούς με το ιερό Ευαγγέλιο;

Και κυρίως: τι ακριβώς καλείται να ευλογήσει η Εκκλησία;

Τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος; Την κυκλοφορία του χρήματος; Την πειθαρχία των αγορών;

Ή μήπως την ίδια τη διαρκή ανάγκη του ελληνικού κράτους να ντύνει με θρησκευτικό μανδύα κάθε μορφή εξουσίας, ακόμη και εκείνες που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την πνευματική ζωή;

Η εικόνα είναι σχεδόν αλληγορική.

Εκείνος που ανέτρεψε τα τραπέζια των αργυραμοιβών στον Ναό, που προειδοποίησε ότι «ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά», που προδόθηκε έναντι τριάντα αργυρίων, καλείται σήμερα να προσφέρει το τελετουργικό της κύρος στην κορυφαία τραπεζική αρχή της χώρας.

Και η ειρωνεία γίνεται ακόμη βαθύτερη όταν αυτή η σκηνή παρουσιάζεται ως κάτι αυτονόητο, ως μια φυσική συνέχεια μιας παράδοσης που ελάχιστοι πλέον τολμούν να εξετάσουν κριτικά.

Το πρόβλημα δεν είναι η πίστη. Ούτε η Εκκλησία.

Ούτε φυσικά το πρόσωπο του διοικητή.

Το πρόβλημα είναι η αδυναμία του ελληνικού κράτους να ενηλικιωθεί θεσμικά.

Ένα κράτος που εξακολουθεί να συμπεριφέρεται σαν να χρειάζεται την ιεροποίηση της εξουσίας για να αισθανθεί ασφαλές.

Σαν να μην αρκεί η συνταγματική νομιμοποίηση, η επιστημονική επάρκεια, η θεσμική λογοδοσία και η δημοκρατική τάξη.

Σαν να πρέπει κάθε κορυφή της κρατικής πυραμίδας να αποκτά και ένα μεταφυσικό επίχρισμα, λες και χωρίς αυτό κινδυνεύει να αποκαλυφθεί η ανθρώπινη, απολύτως κοσμική φύση της.

Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες, δύσκολα αποφεύγει κανείς την αίσθηση ότι δεν παρακολουθεί μια διαδικασία του 2026 αλλά μια τελετουργική αναπαράσταση ενός παλαιού καθεστώτος συμβολισμών.

Από τη μία πλευρά οι εκπρόσωποι της πνευματικής εξουσίας.

Από την άλλη οι διαχειριστές της οικονομικής εξουσίας.

Και ανάμεσά τους ένα κράτος που εξακολουθεί να αδυνατεί να διακρίνει τα όρια των ρόλων τους.

Ένα κράτος που ζητά από την Εκκλησία να νομιμοποιήσει συμβολικά ακόμη και εκείνους τους θεσμούς που θα έπρεπε να αντλούν το κύρος τους αποκλειστικά από τη διαφάνεια, την αποτελεσματικότητα και τη δημόσια λογοδοσία.

Και αν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος χρειάζεται θρησκευτικό όρκο, γιατί όχι και ο πρόεδρος μιας συστημικής τράπεζας;

Γιατί όχι ο διοικητής της ΑΑΔΕ; Γιατί όχι ο πρόεδρος μιας εισηγμένης εταιρείας;

Πού ακριβώς σταματά η θεολογία και πού αρχίζει η οικονομία;

Ποιος χαράσσει τη γραμμή;

Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι η τελετή.

Είναι η σιωπή.

Είναι το γεγονός ότι ελάχιστοι φαίνεται να αντιλαμβάνονται πόσο παράδοξη είναι αυτή η εικόνα.

Πόσο βαθιά αντιφατικό είναι να επικαλείται κανείς το Ευαγγέλιο την ίδια στιγμή που περιβάλλει με θρησκευτικό κύρος τους μηχανισμούς του χρήματος.

Όχι γιατί το χρήμα είναι κακό. Αλλά γιατί το Ευαγγέλιο υπήρξε πάντοτε εξαιρετικά καχύποπτο απέναντι στη δύναμή του.

Κάποτε η Εκκλησία θα χρειαστεί να αναρωτηθεί αν η αποστολή της βρίσκεται δίπλα στους φτωχούς, στους πενθούντες, στους εγκαταλελειμμένους, στους ανθρώπους που αναζητούν νόημα και παρηγορία ή αν ο ρόλος της είναι να παρέχει το τελετουργικό σκηνικό της κρατικής εξουσίας.

Και κάποτε το κράτος θα χρειαστεί να αποφασίσει αν θέλει μια Εκκλησία ελεύθερη και πνευματική ή μια Εκκλησία διαρκώς παρούσα ως συμβολικό εξάρτημα των επίσημων φωτογραφιών.

Γιατί η Εκκλησία δεν κινδυνεύει όταν αρνείται να ορκίσει έναν τραπεζίτη.

Κινδυνεύει όταν δίνει την εντύπωση ότι λησμόνησε ποιος ανέτρεψε τα τραπέζια των αργυραμοιβών και ποιος πληρώθηκε με τριάντα αργύρια.

Και τότε το πρόβλημα δεν είναι η σχέση της με το κράτος.

Είναι η σχέση της με την ίδια της την αφήγηση.

Νετανιάχου για «Ασπίδα του Αχιλλέα»: Μια από τις μεγαλύτερες συμφωνίες για το Ισραήλ

Ως «μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία του Ισραήλ» χαρακτήρισε τη συμφωνία που υπογράφηκε σήμερα με την Ελλάδα για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπένιαμιν Νετανιάχου, σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Όπως επισημαίνει, «η συμφωνία ασφάλειας που υπογράφηκε σήμερα με την Ελλάδα, μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της χώρας, αποτελεί άμεση συνέχεια της συμμαχίας στην Ανατολική Μεσόγειο που δημιουργήσαμε πριν από μια δεκαετία με την Ελλάδα και την Κύπρο.»

Προσθέτει ότι η συμφωνία «είναι ακόμη μία απόδειξη των τεράστιων δυνατοτήτων των αμυντικών και τεχνολογικών βιομηχανιών του Ισραήλ. Η κίνηση αυτή εκφράζει τη δύναμη του Ισραήλ, την εμπιστοσύνη στις αμυντικές εξαγωγές μας και την ενίσχυση των περιφερειακών συμμαχιών.»

 

 

“Η κάθοδος Διαμαντοπούλου στα Χανιά για την 3η του Σεπτέμβρη στέλνει λάθος μήνυμα στους πολίτες”

Δεν το λέμε εμείς, αυτό μας λένε πολλοί πολίτες.

Η Άννα Διαμαντοπούλου έχει οπωσδήποτε μία μακρά πορεία, όμως είναι μία πορεία άμεσα συνδεδεμένη με το σημιτικό ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς ή ευτυχώς, αυτό το ΠΑΣΟΚ – τα κορυφαία στελέχη του – έχουν μετακομίσει σε μεγάλο βαθμό στη Νέα Δημοκρατία.

Η ίδια η Άννα Διαμαντοπούλου εδώ και χρόνια μπορεί να μην το λέει ανοιχτά αλλά πάντα βρίσκει τρόπους να το πει ότι δεν είναι ενάντια σε μία κυβερνητική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, ενάντια στις θέσεις που εκφράζει σταθερά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης ενάντια σε μία τέτοια προοπτική.

Τώρα βεβαίως έχει ευθυγραμμιστεί, αλλά για πόσο καιρό; Και άραγε, είναι η Άννα Διαμαντοπούλου το άτομο που εκφράζει το ΠΑΣΟΚ της 3ης του Σεπτέμβρη; Ο Κώστας Σημίτης θα έλεγε κανείς ότι ήταν ο μεγάλος αντίπαλος του Ανδρέα Παπανδρέου εντός του ΠΑΣΟΚ και την περίοδο της πρωθυπουργίας του το ΠΑΣΟΚ απομακρύνθηκε από τις αρχές του.

Και βεβαίως η Άννα Διαμαντοπούλου έχει δεσμούς με τα Χανιά αλλά είναι τυχαίο ότι στα Χανιά που στελέχη του ΠΑΣΟΚ συνεργάστηκαν σε κάθε βαθμίδα με τη ΝΔ το ΠΑΣΟΚ κατέγραψε τα χαμηλότερα ποσοστά του στην Κρήτη;

Όλα αυτά δίνουν μπερδεμένα μηνύματα στους πολίτες που δε γνωρίζουν ποια είναι η στάση του ΠΑΣΟΚ. Είναι το ΠΑΣΟΚ της 3ης του Σεπτέμβρη, ένα φιλολαϊκό κόμμα που έχει την τεχνογνωσία για να βελτιώσει τις ζωές των πολιτών ή είναι το νεοφιλελεύθερο, σχεδόν δεξιό ΠΑΣΟΚ της περίοδος Σημίτη; Είναι το ΠΑΣΟΚ που λέει όχι στη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία ή είναι το ΠΑΣΟΚ που αφήνει ανοικτές τις πόρτες της συνεργασίας “για το καλό της πατρίδας” και των ολιγαρχών;

Και ξέρετε, το πιο σπουδαίο πράγμα είναι η εμπιστοσύνη. Αν το ΠΑΣΟΚ δεν κατορθώσει να διαμορφώσει σχέση εμπιστοσύνης με τους πολίτες, αν οι πολίτες δεν είναι βέβαιοι ότι αυτά που λέει το ΠΑΣΟΚ τα εννοεί, τότε το ΠΑΣΟΚ θα αποτύχει.