O Τάκερ Κάρλσον προειδοποιεί ότι η λογική της κλιμάκωσης στον πόλεμο του Ιράν οδηγεί σε μη συμβατικά όπλα — και ζητά από τους αξιωματούχους να πουν «όχι» στον πρόεδρο
Το Σαββατοκύριακο του Πάσχα, ο Μαρκ Λέβιν — παρουσιαστής στο Fox News τον οποίο ο ίδιος ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει συστήσει δημόσια στους Αμερικανούς — παρουσίασε στην εκπομπή του ένα επιχείρημα που προκάλεσε σοκ. Συγκρίνοντας την κατάσταση στο Ιράν με τη Μάχη των Αρδεννών και την Οκινάβα, υποστήριξε ότι η χρήση πυρηνικών όπλων είναι η πιο «ανθρώπινη» επιλογή για να τελειώσει ο πόλεμος. Ο Τάκερ Κάρλσον, σε μια από τις πιο οξείες παρεμβάσεις του, απάντησε ότι αυτό δεν είναι υστερία — είναι απόλυτα πραγματικό, και ζήτησε από όσους βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο να πουν «όχι».
Η λογική της κλιμάκωσης: Γιατί τα Στενά του Ορμούζ δεν ανοίγουν με συμβατικά μέσα
Ο Κάρλσον επιχειρηματολογεί με αφετηρία ένα απλό ερώτημα: τι συμβαίνει όταν η συμβατική στρατιωτική ισχύς δεν αρκεί; Τα Στενά του Ορμούζ, υποστηρίζει, δεν πρόκειται να ανοίξουν με συμβατικά αεροπορικά πλήγματα. Για προφανείς λόγους: μπορείς να τα κλείσεις με νάρκες. Και αν φτάσεις στο όριο της συμβατικής ισχύος, τι απομένει; Μη συμβατική ισχύς. Και αυτό είναι ευφημισμός για πυρηνικά όπλα.
Ο Κάρλσον αναλύει τις συνέπειες μιας τέτοιας χρήσης. Η ζωή στο Ιράν θα ήταν αδύνατη — μια χώρα 92 εκατομμυρίων ανθρώπων θα εξαλειφόταν. Αλλά ρωτά: τι θα γινόταν με τις χώρες ακριβώς απέναντι, στην άλλη πλευρά του Περσικού Κόλπου; Εφτά χώρες, όλες σύμμαχοι των ΗΠΑ, οι μεγαλύτερες πετρελαιοπαραγωγοί χώρες στον κόσμο. Θα μπορούσε κανείς να ζήσει εκεί μετά από πυρηνικό χτύπημα; Τι θα γινόταν με τους εκατό εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν σε αυτές τις χώρες;
«Θα ακολουθούσε ένα πυρηνικό χτύπημα από ειρήνη; Μάλλον όχι. Οι ΗΠΑ δεν είναι η μόνη χώρα στον κόσμο με πυρηνικά όπλα. Θα μπορούσαμε να έχουμε παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο. Γι’ αυτό δεν έχουμε χρησιμοποιήσει πυρηνικά εδώ και 80 χρόνια. Κανείς δεν τα χρησιμοποίησε γιατί δεν ξέρεις πού οδηγεί. Αυτό είναι τρέλα», δήλωσε ο Κάρλσον.
Η εκπομπή του Μαρκ Λέβιν: Μηνύματα μέσα από το Fox News
Ο Κάρλσον εστιάζει στην εκπομπή του Μαρκ Λέβιν στο Fox News, η οποία μεταδόθηκε το Σαββατοκύριακο του Πάσχα και για την οποία ο Τραμπ κάλεσε τους πολίτες να την δουν. Ο Λέβιν, στην εκπομπή του, παρουσίασε ιστορικές αναλογίες από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο: τη Μάχη των Αρδεννών (80.000-90.000 θύματα, σχεδόν το 10% όλων των αμερικανικών θυμάτων στον πόλεμο) και τη Μάχη της Οκινάβα (50.000 θύματα, πάνω από 12.000 νεκροί). Σύμφωνα με τον Λέβιν, αυτές οι απώλειες ήταν που έπεισαν τον πρόεδρο Τρούμαν το 1945 ότι οι ΗΠΑ θα έχαναν ένα εκατομμύριο στρατιώτες αν δεν έριχναν τις ατομικές βόμβες.
Ο Λέβιν στη συνέχεια χαρακτήρισε τον πόλεμο στο Ιράν ως μια αποστολή εξίσου σημαντική με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, λέγοντας ότι πρόκειται για αποστολή ειρήνης με στόχο τη σταμάτηση πυρηνικών όπλων, και κάλεσε τους Αμερικανούς να γιορτάσουν τις επιτυχίες του στρατού τους και να τον παροτρύνουν να ολοκληρώσει το έργο.
Η ερμηνεία Κάρλσον: Δοκιμή επιχειρημάτων για πυρηνικό χτύπημα
Ο Κάρλσον ερμηνεύει τα λόγια του Λέβιν ως κάτι πολύ περισσότερο από τηλεοπτικό σχολιασμό. Υποστηρίζει ότι αυτό που παρουσιάστηκε είναι ένα επιχείρημα υπέρ της χρήσης πυρηνικών όπλων εναντίον του Ιράν — ένα επιχείρημα που δοκιμάζεται δημόσια. Σημειώνει ότι, εφόσον κανείς δεν αντέδρασε σε αυτό, ενδέχεται να βρίσκεται ήδη σε πλήρη εφαρμογή.
«Το πιάσατε; Αυτή είναι η συμβουλή του Μαρκ Λέβιν στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Αυτή τη στιγμή κοιτάτε μια επιλογή ανάμεσα στην καταστροφική απώλεια στρατιωτών σε χερσαίο πόλεμο — ή στη χρήση πυρηνικών όπλων, τα οποία, αν το σκεφτείτε, είναι στην πραγματικότητα μια πράξη ειρήνης. Το πιο ανθρώπινο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να τελειώσετε αυτό τώρα με πυρηνικά. Αυτό είναι το επιχείρημα που κάνει ο Μαρκ Λέβιν στον πρόεδρο», είπε ο Κάρλσον.
Ο ρόλος των νεοσυντηρητικών ως αγγελιοφόρων
Ο Κάρλσον αναπτύσσει μια θεωρία για τον ρόλο ορισμένων μορφών στο αμερικανικό τηλεοπτικό τοπίο. Υποστηρίζει ότι οι πιο γνωστοί νεοσυντηρητικοί σχολιαστές — χωρίς να τους κατονομάζει όλους — δεν είναι αυτοί που χαράσσουν πολιτική. Δεν κατανοούν τίποτα σε βάθος, δεν έχουν μεγάλα ακροατήρια, δεν διαθέτουν οργανική ισχύ. Είναι αγγελιοφόροι. Είναι αυτοί που δέχονται την κριτική για τις πολιτικές άλλων.
Ο Κάρλσον παρομοιάζει τον ρόλο τους με αυτόν του Τζέφρι Έπσταϊν — όχι ο κακός εγκέφαλος, αλλά ένας υπάλληλος, ένας κόμβος επικοινωνίας, ένας τρόπος να μεταδοθεί το μήνυμα. Και σημειώνει ότι ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ έχει πει δημόσια στους Αμερικανούς να παρακολουθούν τον Μαρκ Λέβιν το Σάββατο βράδυ. Ρωτά: αυτό γίνεται για να ανεβάσει τη θεαματικότητα ενός ανθρώπου που κανείς δεν θέλει να δει; Η απάντησή του είναι πως το νόημα είναι η αποστολή μηνύματος.
«Η εκπομπή του Λέβιν, γραμμένη πιθανότατα όχι από τον ίδιο, η οποία δεν έχει σχεδόν κανέναν τηλεθεατή, ήταν ένα μέρος όπου αποκαλύπτεται το μέλλον σε γενικές γραμμές. Ένας τόπος δοκιμής ιδεών. Ένας τόπος για να ανακοινωθεί πλαγίως αυτό που πρόκειται να συμβεί», δήλωσε ο Κάρλσον.
Πάσχα, χριστιανισμός και η συμβολική πρόκληση
Ο Κάρλσον δεν παραλείπει τη συμβολική διάσταση της χρονικής επιλογής. Η εκπομπή του Λέβιν μεταδόθηκε το Σαββατοκύριακο του Πάσχα — και ο Κάρλσον ρωτά αν θα μπορούσε κανείς να διαλέξει χειρότερο Σαββατοκύριακο για να προσβάλει τον χριστιανισμό. Η απάντησή του: φυσικά και δεν θα μπορούσε. Αυτό ήταν ακριβώς το νόημα. Όποιος αποδεχτεί αυτό, θα αποδεχτεί οποιαδήποτε ταπείνωση.
Αυτό το σημείο αντανακλά ένα ευρύτερο επιχείρημα του Κάρλσον, ο οποίος πλαισιώνει τη δημόσια σιωπή απέναντι στην κλιμάκωση ως ένα τεστ αντοχής: αν ο αμερικανικός λαός δεχτεί την προπαγάνδα υπέρ πυρηνικών όπλων ανήμερα του Πάσχα, τότε ο δρόμος είναι ανοιχτός για ακόμα πιο ακραία βήματα.
Η λογική της κλιμάκωσης: Πεζοναύτες ή πυρηνικά
Ο Κάρλσον υποστηρίζει ότι ο Λέβιν, κατά κάποιον τρόπο, έχει δίκιο — όχι ηθικά, αλλά λογικά. Τα Στενά του Ορμούζ δεν πρόκειται να ανοίξουν από το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ, την 82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία, ή τις ειδικές δυνάμεις. Η λογική της κλιμάκωσης οδηγεί αναπόφευκτα σε μη συμβατικά μέσα — όπλα που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ σε πόλεμο.
«Αυτό δεν είναι θεωρία συνωμοσίας. Είναι ένα προς ένα. Είναι πραγματικά προφανές πού κατευθυνόμαστε. Κινούμαστε προς τη χρήση όπλων αδιάκριτης μαζικής καταστροφής — πιθανώς πυρηνικών — αλλά μη συμβατικών όπλων, όχι βόμβες από αεροπλάνα ή πυραύλους από εκτοξευτές, αλλά χρήση όπλων που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ σε πόλεμο», τόνισε ο Κάρλσον.
Η ανάλυσή του συνεχίζει: το ίδιο επιχείρημα που ακούστηκε το 1945 — ότι είναι πιο ανθρώπινο να σκοτώσεις δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες αμάχους παρά να στείλεις πεζοναύτες στις βραχώδεις ακτές του Ιράν — επαναλαμβάνεται σήμερα. Αλλά αυτή τη φορά, σημειώνει, οι συνέπειες θα ήταν αδιανόητα μεγαλύτερες.
Η έκκληση: Πείτε «όχι» στον πρόεδρο
Το πιο αξιοσημείωτο μέρος της τοποθέτησης του Κάρλσον είναι η απευθείας έκκληση προς τους αξιωματούχους του Λευκού Οίκου και τον αμερικανικό στρατό. Αν εργάζεστε στον Λευκό Οίκο ή στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, λέει, τώρα είναι η ώρα να πείτε όχι. Απόλυτα όχι. Να πείτε κατ’ ευθείαν στον πρόεδρο: αν σκέφτεστε να χρησιμοποιήσετε κάποιο όπλο μαζικής καταστροφής εναντίον του πληθυσμού του Ιράν — στο όνομα του οποίου, μόλις πριν έναν μήνα, ισχυριστήκαμε ότι τον απελευθερώσαμε — η απάντηση πρέπει να είναι όχι.
«Θα παραιτηθώ. Θα κάνω ό,τι μπορώ νόμιμα για να το σταματήσω, γιατί αυτό είναι τρέλα. Και αν δοθεί η διαταγή, δεν πρόκειται να την εκτελέσω. Βρείτε τους κωδικούς στο πυρηνικό βαλιτσάκι μόνοι σας, γιατί τα πάντα κρέμονται στο ζύγι αυτή τη στιγμή», δήλωσε ο Κάρλσον, αναφερόμενος σε αυτά που θα έπρεπε να πουν οι στρατιωτικοί ηγέτες στον πρόεδρο.
Υπνοβάτες σε μια κρίσιμη στιγμή
Ο Κάρλσον κλείνει την τοποθέτησή του με μια παρατήρηση: ο αμερικανικός λαός, κατά τη γνώμη του, βαδίζει ως υπνοβάτης. Τα σημάδια, υποστηρίζει, είναι ένα εκατομμύριο. Η πιο ξεκάθαρη ένδειξη είναι ότι οι πιο ακραίοι νεοσυντηρητικοί στον περίγυρο του Τραμπ το λένε ανοιχτά. Και ωστόσο, δεν υπάρχει αντίδραση.
«Αυτό δεν είναι υστερία. Αυτό είναι 100% πραγματικό. Και παρόλα αυτά, οι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα στην πλειοψηφία τους περπατάνε στον ύπνο τους», κατέληξε ο Κάρλσον.
Η σημασία της τοποθέτησης Κάρλσον
Η παρέμβαση του Τάκερ Κάρλσον δεν προέρχεται από τον χώρο της αριστεράς ή του αντιπολεμικού κινήματος. Ο Κάρλσον είναι μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της αμερικανικής δεξιάς, με εκατομμύρια ακολούθους. Η επιλογή του να τοποθετηθεί τόσο ευθέως εναντίον μιας πιθανής χρήσης μη συμβατικών όπλων — και μάλιστα να ζητήσει ανυπακοή από στρατιωτικούς αξιωματούχους — αντανακλά τον βαθμό ανησυχίας που υπάρχει ακόμα και εντός του συντηρητικού χώρου στις ΗΠΑ.
Ταυτόχρονα, η ανάλυσή του θέτει ένα ζήτημα που ξεπερνά τα αμερικανικά σύνορα: αν η λογική της στρατιωτικής κλιμάκωσης οδηγεί αναπόφευκτα σε μη συμβατικά όπλα, τότε κάθε χώρα που εμπλέκεται — ως σύμμαχος, ως γείτονας, ως εμπορικός εταίρος — βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες. Για την Ελλάδα, χώρα που φιλοξενεί αμερικανικές βάσεις στη Σούδα και βρίσκεται σε στρατηγική εγγύτητα με τη Μέση Ανατολή, το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό.
Ο Κάρλσον δεν προσφέρει λύσεις. Προσφέρει μια προειδοποίηση. Και η ίδια η ύπαρξη αυτής της προειδοποίησης — από μια φωνή τόσο κοντά στο κέντρο της αμερικανικής εξουσίας — είναι ίσως η πιο ανησυχητική πληροφορία απ’ όλες.
