Η ραγδαία επέκταση των δικτύων οπτικών ινών, ενώ αποτελεί κρίσιμο βήμα για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας, εξελίσσεται σε μείζονα «πονοκέφαλο» για τις δημοτικές αρχές και τους πολίτες. Οι εκτεταμένες τομές στο οδόστρωμα, οι οποίες συχνά ακολουθούνται από πρόχειρες αποκαταστάσεις, έχουν οδηγήσει την κατάσταση στα άκρα, με τη σύγκρουση μεταξύ τηλεπικοινωνιακών παρόχων και Δήμων να μεταφέρεται πλέον στις αίθουσες του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ).
Μια πόλη υπό «πολιορκία»: Το τίμημα της ψηφιακής αναβάθμισης
Η εικόνα είναι γνώριμη σε σχεδόν κάθε ελληνική πόλη, από τα Χανιά έως την Αθήνα: μηχανήματα που «οργώνουν» την άσφαλτο, συνεργεία που κόβουν κατά λάθος σωλήνες υδροδότησης και πεζοδρόμια που μετατρέπονται σε παγίδες για τους πεζούς. Δρόμοι που ασφαλτοστρώθηκαν πρόσφατα εμφανίζουν πλέον τομές που θυμίζουν «μπακλαβά», ενώ με την πρώτη βροχή η κακή συμπίεση των σκαμμάτων προκαλεί καθιζήσεις, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο οδηγούς και πεζούς.
Αυτή η καθημερινή πραγματικότητα έχει προκαλέσει την οργή των δημοτών, οι οποίοι βλέπουν την ποιότητα ζωής και την ασφάλειά τους να υποβαθμίζονται. Οι Δήμοι, από την πλευρά τους, καλούνται συχνά να καλύψουν το κόστος μιας ουσιαστικής αποκατάστασης, την ώρα που οι πάροχοι τηλεπικοινωνιών επιταχύνουν τα έργα τους για να προλάβουν τα χρονοδιαγράμματα της αγοράς.
Το τελεσίγραφο της Λότζια: «Κίτρινη κάρτα» και εγγυητικές 1 εκατ. ευρώ
Στο Ηράκλειο Κρήτης, η δημοτική αρχή αποφάσισε να κλιμακώσει τη στάση της. Με μια κίνηση που χαρακτηρίζεται ως «κίτρινη κάρτα», ο Δήμος απέστειλε επιστολή στις εταιρείες που εκτέλεσαν έργα τους τελευταίους 18 μήνες, απαιτώντας την πλήρη αποκατάσταση των φθορών εντός 15 ημερών.
Η κίνηση αυτή δεν είναι μόνο συμβολική αλλά και οικονομικά επώδυνη. Σε περίπτωση που οι εταιρείες δεν συμμορφωθούν με την κανονιστική πράξη του Δήμου, η δημοτική αρχή προειδοποιεί με:
Ανάκληση των αδειών εργασιών.
Ολική κατάπτωση των εγγυητικών επιστολών, το ύψος των οποίων υπερβαίνει το 1.000.000 ευρώ, βάσει των μέτρων που έχουν εκσκαφεί.
Στη Λότζια ελπίζουν ότι η απειλή αυτή θα κινητοποιήσει τους παρόχους, καθώς το ποσό των εγγυητικών είναι διόλου ευκαταφρόνητο και η διαδικασία κατάπτωσης μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά την παρέλευση του 15ημέρου.
Η νομική μάχη στο Συμβούλιο της Επικρατείας
Ωστόσο, η σύγκρουση έχει λάβει και δικαστικές διαστάσεις. Η Cosmote έχει προσφυγεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας, προσβάλλοντας την ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Ηρακλείου που καθορίζει τις προδιαγραφές αποκατάστασης των τομών.
Η απόφαση του ΣτΕ αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς θα ξεκαθαρίσει το τοπίο των αρμοδιοτήτων. Θα κριθεί, ουσιαστικά, αν οι Δήμοι έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν αυστηρούς κανόνες αποκατάστασης και κυρώσεις ή αν οι εθνικές προτεραιότητες για την ανάπτυξη των οπτικών ινών υπερτερούν των τοπικών κανονιστικών πράξεων. Η δημοτική αρχή Ηρακλείου, πάντως, ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να περιμένει τη δικαστική απόφαση, καθώς η πίεση από τους πολίτες και η κατάσταση του οδικού δικτύου έχουν φτάσει στο απροχώρητο.
Η επόμενη ημέρα
Η εξέλιξη της υπόθεσης στο Ηράκλειο αποτελεί πιλότο για ολόκληρη την επικράτεια. Το διακύβευμα δεν αφορά πλέον μόνο την αισθητική των πόλεων, αλλά τη δομική ασφάλεια των υποδομών. Η ψηφιακή πρόοδος είναι αδιαμφισβήτητη ανάγκη, όμως η υλοποίησή της δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος της σωματικής ακεραιότητας των χρηστών του οδικού δικτύου.
Η ισορροπία ανάμεσα στην ταχύτητα εγκατάστασης των νέων δικτύων και την ορθή αποκατάσταση του δημόσιου χώρου παραμένει το μεγάλο ζητούμενο. Η απόφαση του ΣτΕ και η έκβαση του τελεσιγράφου στο Ηράκλειο θα καθορίσουν αν το «ράβε-ξήλωνε» θα συνεχιστεί ανεξέλεγκτα ή αν θα τεθούν επιτέλους σαφείς κανόνες λογοδοσίας για τις εταιρείες υποδομών.
Ο βουλευτής Χανίων Αλέξανδρος Μαρκογιαννάκης σχολίασε από το βήμα της Βουλής τις πρόσφατες εξελίξεις με την αποστολή ελληνικών φρεγατών και μαχητικών στην Κύπρο, κατά την τοποθέτησή του για την κύρωση των συμβάσεων με τη Chevron.
Ο Χανιώτης βουλευτής επισήμανε ότι η παρουσία της Ελλάδας στο πλευρό της Κύπρου, μαζί με κοινή ευρωπαϊκή ναυτική δύναμη, αποτελεί αποτέλεσμα των πρωτοβουλιών της κυβέρνησης τα τελευταία χρόνια. Διπλωματικών κινήσεων που έφεραν τη συμμαχία με τη Γαλλία αλλά και προϊόν του ταχύτατου επανεξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων.
Σε ό,τι αφορούσε στις συμβάσεις με τη Chevron, ο κ. Μαρκογιαννάκης τόνισε πρώτα από όλα τα οφέλη για την οικονομία. Όπως ανέφερε, εφόσον οι έρευνες αποδειχθούν επιτυχείς και εντοπιστούν εμπορικά εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα, το ελληνικό δημόσιο θα λάβει ένα ποσοστό κοντά στο 40% επί των κερδών. Αναλυτικά, το 20% θα προέρχεται ως φόρος εισοδήματος, το 5% ως περιφερειακός φόρος, καθώς και royalties – δικαιώματα που ξεκινούν από 4% και μπορεί να φτάσουν και στο 15%.
Ταυτόχρονα, όπως υπογράμμισε ο βουλευτής, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, ειδικά σε περιοχές όπως η Κρήτη, και συνολικά ανοίγεται ένα μεγάλο κεφάλαιο ανάπτυξης για την εθνική οικονομία.
Σε ό,τι έχει να κάνει με τη διασφάλιση των εθνικών συμφερόντων, ο κ. Μαρκογιαννάκης υποστήριξε ότι αυτό που συμβαίνει στην πράξη με την κύρωση των συμβάσεων είναι ότι ακυρώνεται το παράνομο και ανυπόστατο «τουρκολιβυκό μνημόνιο». «Η απόπειρα της Τουρκίας να διαστρεβλώσει τεχνηέντως τα ισχύοντα στην περιοχή πέφτει στο κενό» δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «η Ελλάδα είναι αξιόπιστος εταίρος και καθίσταται σημαντικός παίκτης στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου».
Μουσικοποιητική βραδιά διοργανώνεται την Τετάρτη 18 Μαρτίου στο Μουσείο Θύραθεν στα Χανιά, με έναρξη στις 20:30, φιλοξενώντας τρεις καταξιωμένους καλλιτέχνες της κρητικής μουσικής παράδοσης.
Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν οι Στέλιος Βασιλάκης στη λύρα και το τραγούδι, ο Αλέξης Αλεβιζάκης στο λαούτο και το τραγούδι, καθώς και ο Χαρίδημος Σιγανός στην απαγγελία και το τραγούδι. Η συνύπαρξη των τριών μουσικών υπόσχεται μια βραδιά γεμάτη αυθεντικούς ήχους και στίχους από την πλούσια παράδοση της Κρήτης.
Το Μουσείο Θύραθεν, χώρος πολιτισμού με έδρα τα Χανιά, φιλοξενεί τακτικά εκδηλώσεις που αναδεικνύουν την τοπική πολιτιστική κληρονομιά. Η προσεχής βραδιά εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο, δίνοντας βήμα σε καλλιτέχνες που διατηρούν ζωντανή την παράδοση της κρητικής μουσικής.
Η λύρα και το λαούτο αποτελούν τα κεντρικά όργανα της κρητικής μουσικής, με ιστορία που ξεπερνά τους αιώνες. Η συνδυασμένη παρουσία τους σε μια ενιαία εκδήλωση, μαζί με την απαγγελία ποιητικών κειμένων, δημιουργεί ένα πολυσύνθετο καλλιτεχνικό πρόγραμμα.
Οι ενδιαφερόμενοι για την παρακολούθηση της εκδήλωσης μπορούν να προμηθεύονται τα εισιτήριά τους μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας more.com.
Σε μια περίοδο όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες δοκιμάζονται στα όρια της παγκόσμιας αντοχής, οι αναλύσεις του καθηγητή Xueqin Jiang, ειδικού στην παιγνιοθεωρία και την προβλεπτική ιστορία, αποκτούν βαρύτητα που υπερβαίνει τον ακαδημαϊκό χώρο. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εκπομπή «Uncensored» του Πιρς Μόργκαν, ο καθηγητής Jiang, ο οποίος είχε προβλέψει με ακρίβεια την επάνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο και την πολεμική εμπλοκή με το Ιράν, σκιαγραφεί ένα ζοφερό μέλλον για την αμερικανική στρατηγική στη Μέση Ανατολή, προειδοποιώντας για μια συστημική οικονομική κατάρρευση.
Πόλεμος φθοράς και το δίλημμα των χερσαίων δυνάμεων
Η παρούσα σύγκρουση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν εξελίσσεται, σύμφωνα με τον καθηγητή Jiang, σε έναν κλασικό πόλεμο φθοράς. Ενώ η Ουάσιγκτον επιδιώκει την υποβάθμιση της στρατιωτικής ικανότητας της Τεχεράνης, η ιρανική ηγεσία απαντά με μια στρατηγική οικονομικής ασφυξίας, ασκώντας ασφυκτική πίεση στα κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC).
Ο καθηγητής εκτιμά ότι οι ΗΠΑ θα βρεθούν τελικά προ του διλήμματος της αποστολής χερσαίων δυνάμεων, μια κίνηση που χαρακτηρίζει ως «σημείο χωρίς επιστροφή». Επικαλούμενος τη θεωρία του «βυθισμένου κόστους» (sun cost fallacy), προειδοποιεί ότι μια τέτοια εμπλοκή θα μετατραπεί σε ένα νέο Βιετνάμ. «Το Ιράν είναι ένα ορεινό οχυρό και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν διαθέτουν επί του παρόντος το ανθρώπινο δυναμικό, τη βιομηχανική ικανότητα και την πολιτική βούληση για έναν μακροχρόνιο πόλεμο εδάφους», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Το Στενό του Ορμούζ ως εργαλείο παγκόσμιας ασφυξίας
Το κεντρικό όπλο της Τεχεράνης σε αυτή την αντιπαράθεση παραμένει ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ. Με το 20% της παγκόσμιας ροής πετρελαίου να διέρχεται από το σημείο, η πρόσφατη δήλωση του διαδόχου του Αγιατολάχ Χαμενεΐ για επ’ αόριστον κλείσιμο των Στενών προκαλεί τριγμούς στις αγορές.
Οι συνέπειες δεν περιορίζονται στο κόστος των καυσίμων, αλλά επεκτείνονται στην παγκόσμια παραγωγή τροφίμων και τεχνολογίας. Ο Jiang τονίζει ότι η διακοπή επηρεάζει την παραγωγή λιπασμάτων και θειικού οξέος, τα οποία είναι απαραίτητα για την παραγωγή ημιαγωγών και την τεχνητή νοημοσύνη. Με την τιμή του πετρελαίου να έχει ήδη ξεπεράσει τα 100 δολάρια το βαρέλι και το Ιράν να στοχεύει στα 200, ο καθηγητής υποστηρίζει ότι η παγκόσμια οικονομία έχει φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής.
Η μετατόπιση του «κέντρου βάρους» από το πετροδολάριο
Μια ενδεχόμενη αμερικανική υποχώρηση από τη Μέση Ανατολή θα σήμαινε, κατά τον Jiang, τη ριζική αναδιάταξη του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Οι μοναρχίες του Κόλπου, οι οποίες εισάγουν το 80-90% των τροφίμων τους, θα αναγκάζονταν να στραφούν προς το Ιράν και το σύστημα των BRICS ή τον χρυσό.
Ο καθηγητής περιγράφει την αμερικανική οικονομία ως ένα σύστημα εξαρτώμενο από τις επενδύσεις του GCC στην τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη. Μια παύση αυτής της χρηματοδότησης θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατάρρευση της οικονομίας των ΗΠΑ και σε εσωτερικές κοινωνικές αναταραχές. Η μετατόπιση του «κέντρου βάρους» μακριά από το πετροδολάριο αποτελεί, στην ανάλυσή του, την υπαρξιακή απειλή που ο Πρόεδρος Τραμπ καλείται να διαχειριστεί, παρά τις δεσμεύσεις του για αποφυγή νέων πολέμων.
Προς ένα νέο μοντέλο «αποβιομηχάνισης»
Η ανάλυση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια εποχή όπου οι οικονομίες θα αναγκαστούν να υιοθετήσουν μοντέλα «αποβιομηχάνισης» και μερκαντιλισμού για να επιβιώσουν από μελλοντικά σοκ. Ήδη στη Νοτιοανατολική Ασία, χώρες όπως το Βιετνάμ και η Ταϊλάνδη επιβάλλουν την τηλεργασία για την εξοικονόμηση καυσίμων, μια ένδειξη της νέας κανονικότητας που διαμορφώνεται.
Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, η ικανότητα των εθνών να εξασφαλίσουν βασικούς πόρους και να μειώσουν την εξάρτησή τους από τις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες θα καθορίσει την επιβίωσή τους. Ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν δεν είναι πλέον μια τοπική σύρραξη, αλλά ο καταλύτης για μια ριζική αναθεώρηση του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι.
O Jiang περιγράφει μια «γυάλινη» αρχιτεκτονική ασφαλείας, η οποία, υπό την πίεση της Τεχεράνης, κινδυνεύει με οριστική κατάρρευση, συμπαρασύροντας το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.
Η «γυάλινη» αρχιτεκτονική των μοναρχιών του Κόλπου
Η ανάλυση του καθηγητή Jiang ξεκινά από μια θεμελιώδη παραδοχή: τα κράτη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) είναι δομικά ασυνήθιστα και εξαιρετικά ευάλωτα. Χτισμένα στην καρδιά της ερήμου, στερούνται φυσικών πηγών νερού και επισιτιστικής ασφάλειας, με το 80% έως 90% των αναγκών τους να καλύπτεται από εισαγωγές. Η επιβίωσή τους βασίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στις μονάδες αφαλάτωσης και στην αμερικανική στρατιωτική προστασία.
Αυτή η εξάρτηση από την τεχνολογία και την εξωτερική ασφάλεια δημιουργεί ένα περιβάλλον χωρίς φυσική άμυνα. Το επίπεδο, εκτεθειμένο ανάγλυφο της περιοχής και η έλλειψη δημογραφικής συνοχής —με χαρακτηριστικό παράδειγμα το Ντουμπάι, όπου το 90% του πληθυσμού αποτελείται από ξένους υπηκόους— συνθέτουν μια εικόνα στρατηγικής τρωτότητας. Η στρατηγική του Ιράν να στοχεύει μονάδες αφαλάτωσης, αεροδρόμια και ξενοδοχεία πλήττει απευθείας την καρδιά του οικονομικού μοντέλου αυτών των κρατών, το οποίο ποντάρει στον τουρισμό, τον αθλητισμό και την ψυχαγωγία για το μέλλον του.
Το τέλος της αμερικανικής προστασίας και ο κίνδυνος για το Ντουμπάι
Το Ντουμπάι, η πλέον λαμπερή πόλη της περιοχής, αναδεικνύεται ως ο πιο αδύναμος κρίκος σε αυτή τη σύγκρουση. Επί σειρά ετών, η πόλη καλλιέργησε την εικόνα ενός «νέου Λονδίνου» ή ενός «νέου Χονγκ Κονγκ» της Μέσης Ανατολής, προσελκύοντας χιλιάδες εκατομμυριούχους λόγω του πολυτελούς τρόπου ζωής και του αφορολόγητου καθεστώτος. Ωστόσο, ο Jiang υπογραμμίζει ότι όλη αυτή η ευημερία βασιζόταν στην προϋπόθεση της παγκόσμιας ειρήνης και της αποκαλούμενης Pax Americana.
Η ικανότητα των ΗΠΑ να προβάλλουν ισχύ σε όλο τον κόσμο και να παρέχουν εγγυήσεις ασφαλείας λειτούργησε ως μια «αύρα» αήττητου, η οποία όμως τώρα φαίνεται να έχει θρυμματιστεί. Σύμφωνα με τον καθηγητή, μόλις μια τέτοια ψευδαίσθηση διαλυθεί, δεν υπάρχει τρόπος επιστροφής. Αυτή η εξέλιξη δεν απειλεί μόνο το Ισραήλ ή τις μοναρχίες του Κόλπου, αλλά στρέφεται κατά της ίδιας της αμερικανικής αυτοκρατορίας, αμφισβητώντας την ικανότητά της να διατηρήσει την περιφερειακή και παγκόσμια τάξη.
Μια σύγκρουση με εσχατολογικό πρόσημο
Η ανάλυση του Jiang αποκτά μια βαθύτερη, σχεδόν μεταφυσική διάσταση όταν αναφέρεται στα κίνητρα της Τεχεράνης. Υποστηρίζει ότι το Ιράν αντιλαμβάνεται τη συγκεκριμένη σύγκρουση όχι μόνο με πολιτικούς όρους, αλλά και με εσχατολογικούς. Για την ιρανική ηγεσία, υπάρχει ένα «ηθικό καθήκον» και μια θεϊκή επιταγή για την καταστροφή αυτού που αποκαλούν «Μεγάλο Σατανά», δηλαδή της αμερικανικής αυτοκρατορίας.
Το κέντρο βάρους αυτής της επίθεσης δεν είναι άλλο από την παγκόσμια οικονομία. Στοχεύοντας στη βάση της οικονομικής ισχύος των ΗΠΑ, το Ιράν επιδιώκει να προκαλέσει μια συστημική κατάρρευση. Καθώς η συζήτηση στρέφεται στον ρόλο του Προέδρου των ΗΠΑ ως κεφαλής αυτής της οικονομίας, ο Jiang αφήνει να εννοηθεί ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ουάσιγκτον υπερβαίνουν τα πρόσωπα και αγγίζουν τα θεμέλια της παγκόσμιας κυριαρχίας της.
Η συνέχεια της σύρραξης στη Μέση Ανατολή φαίνεται να οδηγεί σε έναν επαναπροσδιορισμό των διεθνών σχέσεων, όπου η ασφάλεια δεν μπορεί πλέον να θεωρείται δεδομένη μέσω παραδοσιακών συμμαχιών.
O Jiang ανέπτυξε τη θεωρία του για τα πραγματικά κέντρα εξουσίας των ΗΠΑ, τα οποία, όπως ισχυρίζεται, διέπονται από μια βαθιά θρησκευτική και εσχατολογική ατζέντα.
Πέρα από την Προεδρική Ισχύ: Τα Αθέατα Κέντρα Εξουσίας
Σύμφωνα με τον καθηγητή Jiang, η αντίληψη ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών αποτελεί το απόλυτο κέντρο ισχύος είναι εσφαλμένη. Στην ανάλυσή του, ο Jiang υποστηρίζει ότι η πραγματική βάση εξουσίας αποτελείται από μια συλλογή οργανώσεων και θυλάκων με μακρά ιστορία και εσχατολογική κοσμοθεωρία. Μεταξύ αυτών, κατονόμασε ομάδες όπως τους Τέκτονες (Ροδόσταυρους), τους Ναΐτες Ιππότες, τους Ιησουίτες, καθώς και θρησκευτικά κινήματα όπως οι Σαμπαταϊστές-Φρανκιστές, οι οποίοι είναι ενσωματωμένοι σε ευρύτερα ρεύματα.
Αυτές οι ομάδες, παρά τις εσωτερικές τους διαφορές, συγκλίνουν στην πεποίθηση ότι μια γενικευμένη σύρραξη στη Μέση Ανατολή είναι απαραίτητη για την πυροδότηση διαδικασιών που θα οδηγήσουν στη «συντέλεια του κόσμου», την έλευση του Μεσσία και τη δημιουργία μιας παγκόσμιας κυβέρνησης. Ο Jiang υπογραμμίζει ότι τα χρονοδιαγράμματα αυτών των οργανώσεων φαίνεται να ευθυγραμμίζονται με τις τρέχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις, προσδίδοντας στη σύγκρουση έναν χαρακτήρα που υπερβαίνει τη συμβατική διπλωματία.
Το Σχέδιο του «Μεγάλης Ισραήλ» και η Pax Judea
Στην καρδιά της θεωρίας του Jiang βρίσκεται η εκτίμηση ότι η πολεμική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην ήττα της «Αμερικανικής Αυτοκρατορίας». Η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με τον καθηγητή, θα αποτελέσει το προοίμιο για την υλοποίηση του σχεδίου της «Μεγάλης Ισραήλ», όπου το κράτος του Ισραήλ θα ελέγχει την περιοχή από τον Νείλο έως τον Ευφράτη.
Μετά την εδραίωση αυτής της νέας τάξης πραγμάτων, ο Jiang προβλέπει τη μετάβαση σε αυτό που ονομάζει «Pax Judea». Πρόκειται για ένα κράτος επιτήρησης βασισμένο στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AI surveillance state), το οποίο θα συνοδεύεται από τη θρησκευτική ολοκλήρωση συμβολικών πράξεων, όπως η καταστροφή του τεμένους Αλ-Άκσα και η ανοικοδόμηση του Τρίτου Ναού στην Ιερουσαλήμ. Ο καθηγητής ισχυρίζεται ότι τα παγκόσμια γεγονότα συμμορφώνονται με αυτό το «σενάριο», παρά τον φαντασιακό χαρακτήρα που μπορεί να του αποδίδουν πολλοί επικριτές.
Προγνωστικά Μοντέλα και Στρατηγική Ανάλυση
Απαντώντας στις αιτιάσεις του Πιρς Μόργκαν περί «φανταστικών θεωριών» και «αντισημιτικών στερεοτύπων», ο Jiang υπεραμύνθηκε της μεθοδολογίας του, κάνοντας λόγο για «προβλεπτική μοντελοποίηση» (predictive modeling). Υποστήριξε ότι η ανάλυσή του δεν είναι ιστορική αλλά κερδοσκοπική-θεωρητική, βασισμένη στην εξαγωγή συμπερασμάτων από την επιβεβαίωση προηγούμενων προβλέψεών του.
«Πριν από πέντε χρόνια θα έλεγα το ίδιο πράγμα», παραδέχθηκε ο Jiang, σημειώνοντας ότι η πραγματικότητα του πολέμου με το Ιράν τον αναγκάζει να αποδεχθεί την εγκυρότητα των θεωριών του. Για τον ίδιο, η επιβεβαίωση των προβλέψεων στο πεδίο των μαχών αποτελεί το μοναδικό κριτήριο νομιμοποίησης των θεωριών του για τα κέντρα εξουσίας.
Η Επιρροή του Χριστιανικού Σιωνισμού στο Πεντάγωνο
Μια ιδιαίτερα κρίσιμη πτυχή της ανάλυσης Jiang αφορά τον ρόλο του Χριστιανικού Σιωνισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αναφέρθηκε στην οργάνωση «Christians United for Israel» του πάστορα Τζον Χέιγκι, η οποία αριθμεί περίπου 7 εκατομμύρια μέλη και διαθέτει βαθιά ερείσματα στον μηχανισμό εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τον Jiang, η επιρροή αυτή φτάνει μέχρι το εσωτερικό του Πενταγώνου. Επικαλέστηκε αναφορές σύμφωνα με τις οποίες Αμερικανοί διοικητές φέρονται να μεταφέρουν στα στρατεύματά τους την ιδέα ότι αυτή η σύγκρουση έχει ως απώτερο σκοπό την «επιστροφή του Ιησού», προτρέποντάς τους να μην αισθάνονται φόβο. Η ενσωμάτωση τέτοιων εσχατολογικών αντιλήψεων στο στρατιωτικό δόγμα των ΗΠΑ αποτελεί, κατά τον καθηγητή, την ισχυρότερη ένδειξη ότι η στρατηγική της Ουάσιγκτον κινείται πλέον πέρα από τον παραδοσιακό ρεαλισμό.
Κριτική στις συμβάσεις της κυβέρνησης με την Chevron για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου άσκησε ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, κατά την τοποθέτησή του στην Ολομέλεια της Βουλής επί του σχετικού σχεδίου νόμου.
Ο κ. Μαμουλάκης αναφέρθηκε στις συνθήκες αβεβαιότητας που επικρατούν σήμερα εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή, αλλά και στην αντικατάσταση του Διεθνούς Δικαίου με το νόμο του ισχυρού, γεγονός που αποτελεί απειλή για την ίδια την ιδέα της συνύπαρξης των λαών. Τόνισε ότι η Ελλάδα οφείλει να έχει καθαρή στάση υπέρ της ειρήνης, της διπλωματίας και της αποκλιμάκωσης, χωρίς να εμπλακεί σε πολεμικές επιχειρήσεις.
Αναφορικά με το σχέδιο νόμου, ο Βουλευτής Ηρακλείου επισήμανε ότι αποκαλύπτει μια σοβαρή αντίφαση σε σχέση με τις κυβερνητικές δηλώσεις περί πράσινης μετάβασης, ενώ παρατηρείται ο διαρκής εγκλωβισμός της χώρας σε ένα περιβάλλον ενεργειακής ανασφάλειας. «Η ενεργειακή πολιτική δεν είναι τεχνική συζήτηση. Είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Είναι ζήτημα εθνικής στρατηγικής», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι «σήμερα η Ελλάδα μένει πίσω στην αποθήκευση ενέργειας, μένει πίσω στα δίκτυα, στις υποδομές, στις ενεργειακές κοινότητες, στην πραγματική αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Και παρουσιάζεται ως μεγάλη επιτυχία οι συμβάσεις εξορύξεων που αν ποτέ αποδώσουν, να πούμε ότι 15% είναι οι πιθανότητες εύρεσης κοιτάσματος, θα αποδώσουν μετά από μια 10ετία και αν…».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Μαμουλάκης στη ρήτρα του άρθρου 30, παράγραφος 3 της συμφωνίας, η οποία προβλέπει ότι αν στο μέλλον αλλάξει η οριοθέτηση ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδας με άλλο κράτος, τότε μπορούν να αλλάξουν και τα όρια της παραχώρησης. «Με απλά λόγια, αν αλλάξουν τα σύνορα στη θάλασσα, αλλάζουν και τα οικόπεδα. Και αυτό σημαίνει ότι περιοχές όπου σήμερα η Ελλάδα ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα μπορεί αύριο να βρεθούν εκτός σύμβασης», εξήγησε.
Ο Βουλευτής Ηρακλείου έθεσε επανειλημμένα το ερώτημα: «Ποιος έβαλε αυτή τη ρήτρα; Ποιος αποφάσισε ότι σε μια ενεργειακή σύμβαση θα μπει μέσα το ενδεχόμενο αλλαγής ελληνικών θαλάσσιων ζωνών;». Όπως τόνισε, «αυτό δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια. Είναι βαθιά πολιτική επιλογή», καταλήγοντας: «Η Ελλάδα δεν θωρακίζεται όταν γράφει σε συμβάσεις ότι τα όριά της μπορεί να αλλάξουν. Η Ελλάδα θωρακίζεται όταν τα υπερασπίζεται».
Το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης έρχεται στο Πολύκεντρο Βουκολιών του Δήμου Πλατανιά με την παράσταση «4 λεπτά & 12 δευτερόλεπτα» του Τζέιμς Φριτς, την Τετάρτη 18 Μαρτίου στις 19:30, σε μια συνεργασία που ενισχύει την πολιτιστική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων.
Το έργο αποτελεί μια από τις σημαντικότερες θεατρικές επιτυχίες του Λονδίνου, έχοντας αποσπάσει το 2ο βραβείο «Verity Bargate» στο διαγωνισμό για το καλύτερο νέο αγγλικό έργο. Ο συγγραφέας James Fritz εστιάζει σε ένα προκλητικό και επίκαιρο θέμα, ρίχνοντας φως στις ύπουλες ευκαιρίες που προσφέρει η νέα τεχνολογία σε έναν κόσμο όπου οι κάμερες και τα smartphones είναι πανταχού παρόντα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, τίποτα δεν πεθαίνει σε απευθείας σύνδεση, εκτός από την αξιοπρέπεια.
Τέσσερις ηθοποιοί δημιουργούν μπροστά στους θεατές μία παράσταση με γρήγορους ρυθμούς, αγωνία, χιούμορ και πολλές ανατροπές. Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από την Νταϊάνα και τον Ντέβιντ, δύο γονείς που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους για να δώσουν στον έφηβο γιο τους, Τζακ, την ευκαιρία που εκείνοι δεν είχαν ποτέ: να λάβει τους απαραίτητους βαθμούς για να σπουδάσει Νομική στο Πανεπιστήμιο.
Ένα αναπάντεχο γεγονός ακριβώς έξω από το σχολείο απειλεί να καταστρέψει τα πάντα, όταν ο γιος τους βρίσκεται χτυπημένος από τον αδερφό της κοπέλας του. Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, οι γονείς αρχίζουν να αμφιβάλλουν για τους κολλητούς φίλους του Τζακ, για τον ίδιο τον γιο τους και τελικά για τους ίδιους τους εαυτούς τους. Η κατάσταση περιπλέκεται δραματικά όταν ανακαλύπτουν ότι έχει ανέβει στο YouTube ένα ερασιτεχνικό βίντεο του Τζακ διάρκειας 4 λεπτών και 12 δευτερολέπτων, το οποίο θέτει σε κίνδυνο τη συμμετοχή του στις εξετάσεις. Το βίντεο έχει ήδη συγκεντρώσει 500.000 views. Ποιον μπορούν να εμπιστευτούν; Πρέπει να καλέσουν την αστυνομία ή να το χειριστούν μόνοι τους;
Το The Guardian χαρακτήρισε το έργο «συναρπαστικό και γρήγορο… για τέσσερις δυνατές ερμηνείες».
Η μετάφραση, η σκηνοθεσία και οι φωτισμοί είναι του Νικορέστη Χανιωτάκη, ενώ την πρωτότυπη μουσική υπογράφει ο Κωστής Μαραβέγιας. Την επιμέλεια κίνησης έχει αναλάβει η Φαίδρα Νταϊόγλου, τα σκηνικά και κοστούμια η Ιωάννα Καλαβρού, ενώ βοηθός σκηνοθέτη είναι η Στέλλα Καραγεώργη. Οι φωτογραφίες αφίσας, προβών και του trailer είναι του Πάτροκλου Σκαφίδα, οι φωτογραφίες παράστασης του Γιώργου Αναστασάκη και το design του Κωστή Σωτηράκου.
Στην παράσταση παίζουν αλφαβητικά οι Μάριος Βερτζίνης, Κατερίνα Πυρινή, Μαργαρίτα Ράμμου και Χρήστος Ροδάμης. Η διάρκεια της παράστασης είναι 75 λεπτά χωρίς διάλειμμα. Σημειώνεται ότι η παράσταση είναι ακατάλληλη για θεατές κάτω των 12 ετών.
Οι τιμές εισιτηρίων ορίζονται στα 10 ευρώ για το κανονικό και 8 ευρώ για το μειωμένο, που αφορά τρίτεκνους, πολύτεκνους, άνεργους, μαθητές, φοιτητές, άνω των 65 ετών και ΑΜΕΑ. Η ηλεκτρονική προπώληση πραγματοποιείται μέσω της ιστοσελίδας more.com, ενώ εισιτήρια θα διατίθενται και στο ταμείο του θεάτρου μιάμιση ώρα πριν από την παράσταση.
Γερμανός στρατιωτικός περιγράφει στο «ΒΗΜΑ» τους κινδύνους από έναν πόλεμο «χωρίς σχέδιο για την επόμενη μέρα» και τα αργά αντανακλαστικά της ΕΕ, εξηγεί γιατί «δεν μπορούμε να βασιστούμε στον Τραμπ» και επισημαίνει ότι «είναι πανεύκολο» να χτυπηθεί η Σούδα
Μεσημέρι στην ηλιόλουστη πλατεία Πότσνταμ του Βερολίνου. Χιλιάδες Ιρανοί διαδηλώνουν. Στα χέρια τους τρίχρωμες σημαίες με το λιοντάρι μπροστά από έναν ανατέλλοντα ήλιο. Τυχαία η επονομασία «Lion’s Roar» (O βρυχηθμός του λιονταριού) της ισραηλινής επιχείρησης που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου; Ενας Ιρανός αρπάζει το μικρόφωνο και απευθύνεται στο πλήθος. Δεν προλαβαίνει τα τελειώσει.
Οι συγκεντρωμένοι ξεσπούν σε παραλήρημα, πέφτει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου κλαίγοντας και χορεύοντας από συγκίνηση. Και φωνάζουν ένα όνομα που δύσκολα ακούγεται μέσα στη βουή. Ρωτώ κάποιον τι συνέβη. «Οι ισραηλινοί βομβάρδισαν τον Χαμενεΐ τον σκότωσαν».
Ετσι έμαθε το «Β» εκείνο το σαββατιάτικο απομεσήμερο στη βερολινέζικη ιστορική πλατεία, όπου το Τείχος χώριζε μια πόλη κι έναν κόσμο σε καλό και κακό, τον θάνατο του θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν ώρες πριν ανακοινωθεί επίσημα.
Το όνομα που φώναζαν οι Ιρανοί ακούστηκε πιο καθαρά στην πορεία που ακολούθησε. Ηταν του Ρεζά Παχλαβί, πρωτότοκου υιού του τελευταίου Σάχη της Περσίας, που απολαμβάνει υποστήριξη από μεγάλα τμήματα της ιρανικής Διασποράς και στη Γερμανία.
«Σαν οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα»
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που ο Παχλαβί βρέθηκε επί γερμανικού εδάφους ως προσκεκλημένος στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου στα μέσα Φεβρουαρίου. Ο Παχλαβί συναντήθηκε με πολιτικούς και ειδικούς ασφαλείας και έλαβε μέρος σε πάνελ με συντονίστρια την Κριστιάν Αμανπούρ, ιρανικής καταγωγής και η ίδια που έζησε στην Τεχεράνη μέχρι ηλικίας 12 χρόνων.
«Η σημασία του Ρεζά Παχλαβί αυξάνεται αυτές τις ημέρες, θα έβλεπα μια ευκαιρία να υποστηριχθεί ακόμη και ως μεταβατική λύση» λέει στο «Β» ο Ραλφ Τίλε. Ο γερμανός συνταγματάρχης ε.α. και πρόεδρος της Πολιτικο-Στρατιωτικής Εταιρείας PMG στο Βερολίνο γνωρίζει το καθεστώς του Σάχη και πολλούς αξιωματικούς από κοινές ασκήσεις στις ΗΠΑ. Από τότε έχει κυλήσει βέβαια πολύ νερό στο αυλάκι και σήμερα βρισκόμαστε οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών.
Ο Τίλε είναι πολύ ανήσυχος. Περιγράφει τις επιχειρήσεις σαν οδήγηση στο αντίθετο ρεύμα ή «σαν μια υπερσύγχρονη ισχυρή ομάδα που μπαίνει σε τείχος καπνού. Και δεν ξέρουμε αν θα βγει, πώςθα βγει, τι θα συμβεί στο διάστημα μέχρι την έξοδο. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Το σχέδιο αναπτύσσεται μέσα από τα γεγονότα. Στον Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορούμε να βασιστούμε, το μυαλό του είναι στις εκλογές».
«ΕΕ και ΝΑΤΟ πάντα δύο βήματα πίσω»
Η ανησυχία του γερμανού εμπειρογνώμονος επικεντρώνεται κυρίως στην Ευρώπη και στους ανθρώπους της. «Ο μεγάλος κίνδυνος είναι στην πραγματικότητα ένας ατέρμονος πόλεμος, ασύμμετρος, με υβριδική πολεμική δράση σε ολόκληρη την περιοχή, ακόμη και μέχρι την Ευρώπη». Του επισημαίνουμε ότι η Κύπρος δέχθηκε ως πρώτη χώρα της ΕΕ επίθεση με drones. Ισως να δοκιμάζει το Ιράν την ετοιμότητα των Ευρωπαίων να εφαρμόσουν τη ρήτρα αμοιβαίας βοήθειας βάσει του άρθρου 42 (7) της Συνθήκης για την ΕΕ.
Κάποιοι γερμανοί αναλυτές σχολίασαν αρνητικά ότι δεν κινητοποιήθηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός. Ο Τίλε μιλά με την εμπειρία δεκαετιών: «Η ΕΕ είναι πάντα πολύ αργή, δυστυχώς ισχύει και για το ΝΑΤΟ. Είναι πάντα δύο βήματα πίσω από την πραγματικότητα. Υπάρχει μια πολύ σημαντική φράση, που είναι η βασική ιδέα της ΕΕ, ότι είναι ένα έργο ειρήνης. Η πλειονότητα των γραφειοκρατών στις Βρυξέλλες δεν συμπαθεί τις Ενοπλες Δυνάμεις και δηλώνει αναρμόδια».
Στη Γερμανία, ένα 58% των πολιτών αποδοκιμάζει τη στρατιωτική επέμβαση Ισραήλ – ΗΠΑ στο Ιράν, σύμφωνα με τελευταία δημοσκόπηση του Ινστιτούτου infratest dimap για λογαριασμό του τηλεοπτικού καναλιού ARD. Ενα 77% αισθάνεται φόβο και απειλή, κι αυτό ανεξαρτήτως κόμματος. Την περασμένη Τρίτη, αξιωματούχοι του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών κάλεσαν τον ιρανό πρέσβη για να ζητήσουν εξηγήσεις γιατί το Ιράν επιτέθηκε σε αμερικανικές βάσεις σε χώρες του Κόλπου.
«Η Κρήτη είναι πολύ σημαντική»
Στο πίσω μέρος του μυαλού τους βέβαια ήταν οι αμερικανικές βάσεις σε γερμανικό έδαφος. Κάτοικοι των γύρω περιοχών παρατηρούν μεγάλη κινητικότητα από τις αρχές του χρόνου. Οπως και στη βάση της Σούδας. «Η Κρήτη είναι πολύ, πολύ σημαντική. Από εκεί έχουν περάσει πρακτικά όλα τα αμερικανικά αεροσκάφη»επισημαίνει ο Τίλε.
«Ολες οι ενισχύσεις έρχονται από εκεί. Οσο περισσότερο διαρκεί αυτός ο πόλεμος, τόσο περισσότερο γίνονται στόχος τέτοια κέντρα. Το Ιράν θέλει στην πραγματικότητα να αντέξει για πολύ καιρό και να χτυπήσει όλους αυτούς τους μαλακούς στόχους, δηλαδή τους τουριστικούς προορισμούς. Με την ελπίδα ότι τότε οι χώρες που θα χτυπηθούν θα στραφούν εναντίον της Αμερικής και θα δυσκολέψουν τη δράση της».
«Πανεύκολο να χτυπηθεί η Σούδα»
Αλλά πόσο εύκολο θα ήταν αυτό; «Πανεύκολο, χρειάζεστε εκρηκτικά, dronesκαικάποιοννα θέλει να το κάνει. Dronesυπάρχουν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, χρειάζονται μόνο μερικά χιλιόμετρα πτήσης. Αρκούν δύο, τρεις επιθέσεις, δεν χρειάζεται να ξεσπάσει πόλεμος. Αρκεί να προκληθεί μακελειό. Οσο περισσότερο διαρκεί ο πόλεμος, τόσο περισσότερο φουντώνει ο φανατισμός».
Πριν λίγες ημέρες, ο γάλλος πρόεδρος, σε βαρυσήμαντη ομιλία του, άνοιξε και πάλι τη συζήτηση προτείνοντας την υπαγωγή των ευρωπαϊκών χωρών που το επιθυμούν στη γαλλική ομπρέλα πυρηνικής αποτροπής. Η Γαλλία εγγυήτρια της ευρωπαϊκής ασφάλειας; Ο Τίλε κρατά μικρό καλάθι.
«Ο Τραμπ υπονομεύει την αξιοπιστία»
«Η Γαλλία θέλει μόνο να μοιραστεί τα έξοδα, όχι την ευθύνη»μας λέει.«Πρόκειται για μια ολόκληρη διαδικασία που πρέπει να τηρηθεί. Οι Γερμανοί, για παράδειγμα, δεν διαθέτουν πυρηνικά όπλα αλλά μαχητικά αεροσκάφη με ταοποία μπορούν να μεταφέρουν, μέχρι στιγμής, μόνο πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ, ενώστο μέλλον ίσως και πυρηνικά όπλα από τη Βρετανία ή τη Γαλλία. Για τον σκοπόαυτόνπρέπει να συμφωνηθούν ακόμη διαδικασίες αδειοδότησης. Και τέλος θα πρέπεινα εμπιστευτούμε τον γάλλο πρόεδρο ή τον βρετανό πρωθυπουργό ότι σε ώρα ανάγκηςθα δώσουν την έγκριση. Είναι ο τελευταίος σημαντικός κρίκος.Πρέπει να υπάρχει αξιοπιστία, θέλουμε τα όπλα για να μη χρειαστεί να ταχρησιμοποιήσουμε. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ο Τραμπ υπονομεύει την αξιοπιστία».
Η Ουκρανία σε δεύτερη μοίρα
Μεγάλος χαμένος του νέου πολέμου είναι και η Ουκρανία που περνά πάλι σε δεύτερη μοίρα. Μέσα σε δύο μόνο ημέρες, Ισραηλινοί και Αμερικανοί ξόδεψαν πυρομαχικά που χρειάστηκαν και τις 12 ημέρες στον πόλεμο του περασμένου Ιουνίου. «Αυτό σημαίνει ότι θα περισσέψουν μόνο λίγα για τους Ουκρανούς. Κι επειδή οι Ευρωπαίοι τα αγοράζουν από τους Αμερικανούςκαι τα δίνουν στην Ουκρανία, θα γίνουν πιο σπάνια και πιο ακριβά». Τι εναλλακτικές υπάρχουν; Ο γερμανός εμπειρογνώμων δεν βλέπει παρά μόνο ένα γρήγορο τέλος του πολέμου με αλλαγή καθεστώτος. «Αν δεν υπάρξει αλλαγή καθεστώτος, θα είναι δυσάρεστο για εμάς. Για όλους μας. Οχι μόνο για τους Αμερικανούς, στους οποίους πολλοί το εύχονται».
Η Aisha Gaddafi, που ζει στην εξορία στο Ομάν, κόρη του συνταγματάρχη Καντάφι ενάμιση μήνα πριν την επίθεση που εξαπέλυσαν εν μέσω διπλωματικών διαβουλεύσεων οι δυνάμεις των ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν είχε στείλει ένα μήνυμα προειδοποίησης προς τον λαό του Ιράν.
Διαβάστε τι ανέφερε:
«Ω ακλόνητε και ελεύθερε λαέ του Ιράν!
Σου μιλώ από καρδιά γεμάτη καταστροφή, πόνο και προδοσία.
Είμαι η φωνή μιας γυναίκας που έγινε μάρτυρας της καταστροφής της χώρας της – όχι από τα χέρια ανοιχτών εχθρών, αλλά αφού παγιδεύτηκε από τα απατηλά χαμόγελα της Δύσης και τις ψεύτικες υποσχέσεις της.
Σας προειδοποιώ να μην πέσετε με τα παραπλανητικά λόγια και τα συνθήματα των δυτικών ιμπεριαλιστών. Κάποτε είπαν στον πατέρα μου, συνταγματάρχη Καντάφι: «Αν εγκαταλείψετε τα πυρηνικά και πυραυλικά σας προγράμματα, η πόρτα του κόσμου θα ανοίξει για εσάς.
Ο πατέρας μου επέλεξε τον δρόμο της παραχώρησης με καλές προθέσεις και εμπιστοσύνη στον διάλογο. Αλλά στο τέλος είδαμε τις βόμβες του ΝΑΤΟ να μετατρέπουν τη χώρα μας σε ερείπια. Η Λιβύη πνίγεται στο αίμα και οι άνθρωποι της παγιδεύτηκαν στη φτώχεια, τις διώξεις και την καταστροφή.
Αδελφοί μου από το Ιράν, το θάρρος, η αξιοπρέπεια και η ανθεκτικότητα σας απέναντι στις κυρώσεις, τους πληροφοριοδότες και τον οικονομικό πόλεμο είναι απόδειξη της τιμής και της αληθινής ελευθερίας του έθνους σας. Το να δίνεις παραχωρήσεις σε έναν εχθρό φέρνει μόνο καταστροφή, διχασμό και δεινά.
Η διαπραγμάτευση με τον λύκο δεν θα σώσει το πρόβατο ή θα φέρει διαρκή ειρήνη – ορίζει μόνο την ημερομηνία του επόμενου γεύματος!
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι εκείνοι που στάθηκαν σταθεροί – από την Κούβα, τη Βενεζουέλα και τη Βόρεια Κορέα μέχρι την Παλαιστίνη – παραμένουν ζωντανοί στις καρδιές των ηρώων του κόσμου και έχουν γίνει τιμητικά αθάνατοι σε όλη την ιστορία. Κι όσοι παραδόθηκαν έγιναν στάχτη, ξεχασμένα τα ονόματά τους.
Χαιρετισμούς στον γενναίο λαό του Ιράν!
Χαιρετισμούς στο ιρανικό αντιστασιακό κίνημα!
Χαιρετισμούς στην παγκόσμια αλληλεγγύη στον Παλαιστινιακό λαό!
Σε ένα κλίμα έντονης πολιτικής πόλωσης και γεωπολιτικής αβεβαιότητας, το κέντρο της Αθήνας μετατράπηκε την Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2026, σε πεδίο διαμαρτυρίας κατά των στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή. Με φόντο τις επιθέσεις που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κατά της Τεχεράνης στις 28 Φεβρουαρίου, διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος, αναδεικνύοντας τις εσωτερικές αντιδράσεις για τον ρόλο της Ελλάδας και των στρατηγικών της υποδομών, με επίκεντρο τη βάση της Σούδας, στην εξελισσόμενη σύρραξη.
Η διαδήλωση σημαδεύτηκε από την παρουσία του πρώην υπουργού και ιδρυτή της «Λαϊκής Ενότητας», Παναγιώτη Λαφαζάνη, ο οποίος πρωτοστάτησε στην πορεία προς το Κοινοβούλιο. Η κίνηση του κ. Λαφαζάνη να κρατά ένα μεγάλου μεγέθους πορτρέτο του εκλιπόντος πλέον ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, προσέδωσε έναν ιδιαίτερο συμβολικό χαρακτήρα στην κινητοποίηση, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις.
Φωτογραφία: Γιώργος Κονταρίνης
Παρέμβαση υπέρ του Π. Λαφαζάνη έκανε ο καθηγητής Φιλοσοφίας και Ιστορίας της Επιστήμης του Πολυτεχνείου Κρήτης, Δημήτρης Πατέλη. Μέσω δημόσιας τοποθέτησής του, ο κ. Πατέλης εξέφρασε την πλήρη στήριξή του στη δράση του κ. Λαφαζάνη, εστιάζοντας στην κρισιμότητα των στρατιωτικών υποδομών που φιλοξενούνται σε ελληνικό έδαφος.
Ο κ. Πατέλης, υπεραμυνόμενος της «θαρραλέας εμφάνισης» του κ. Λαφαζάνη, επέκρινε δριμύτατα τη χλεύη που δέχθηκε η κίνησή του, χαρακτηρίζοντας την ως προϊόν μιας «βολεμένης μικροαστικής τάξης». Μάλιστα συνέδεσε τον Αγιατολάχ Χαμενεΐ με ιστορικές μορφές της ελληνικής αντίστασης, όπως ο Άρης Βελουχιώτης, αλλά και διεθνείς επαναστατικές φυσιογνωμίες όπως ο Τσε Γκεβάρα, χαρακτηρίζοντας τον αγώνα του Ιράν ως μια δίκαιη παλλαϊκή άμυνα απέναντι σε έναν εξωτερικό εχθρό.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
Ναι ρεμάλια, με την εικόνα του Χαμενεΐ και του Άρη! Δεν πρόκειται να αναφερθώ εδώ στις πολιτικές διαφωνίες μου με τον Παναγιώτης Λαφαζάνης τις τελευταίες δεκαετίες. Ωστόσο, πείτε μου ρε ρεμάλια, έχετε δει πολλούς πολιτικούς και πρώην υπουργούς να έχουν τα κότσια να το κάνουν αυτό σήμερα!; Του βγάζω λοιπόν το καπέλο για την διεθνιστική του συνέπεια, για το ότι πρωτοστάτησε στον αγώνα μας κατά της απαγόρευσης από τον Δήμο Αθηναίων της εκδήλωσης αλληλεγγύης στο λαό του Ιράν, για την επιτυχή διοργάνωση και διεξαγωγή της σε άλλο χώρο στη συνέχεια και για την αγωνιστική παρουσία του όπου αλλού χρειάστηκε.
Επομένως, θεωρώ άθλια τη χλεύη του συρφετού της βολεμένης ευρωατλαντικής μικροαστίλας για την σημερινή θαρραλέα εμφάνισή του στη διαδήλωση με εικόνα του μάρτυρα ηγέτη των Σιιτών και των Ιρανών Αγιατολάχ Σαγιέντ Αλί Χουσεΐνι Χαμενεΐ.
Αν μπορούσα και σήμερα να είμαι στη διαδήλωση, θα κρατούσα και εγώ περήφανα την εικόνα του και θα ανέμιζα μαζί με την κόκκινη σημαία των κομμουνιστών-διεθνιστών και την ιρανική, για να διατρανώσουμε την αλληλεγγύη μας με τον αλύγιστο αδελφό λαό που ματώνει ανυποχώρητα στον αγώνα κατά του ιμπεριαλιστικού άξονα, που -μαζί με τους λαούς της Υεμένης, της Κούβας, του Ντονμπάς-Ρωσίας, της Βενεζουέλας, της Παλαιστίνης, της Λ.Δ. της Κορέας, του Λιβάνου κ.ά.- σώζει την αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας. Γιατί ο αντιιμπεριαλισμός δεν συγκροτείται σε νικηφόρο επαναστατικό κίνημα με πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, γραφειοκρατικά βιβλιάρια κομματικής ένταξής, ούτε και με στερεοτυπικές συνταγές που αραδιάζουν αδαείς ξερόλες.
Θα κρατούσα λοιπόν την εικόνα του Χαμενεΐ, μαζί με την εικόνα των εξαϋλωμένων από την γενοκτονική μανία 168 μαθητριών του σχολείου της Μινάμπ στο νότιο Ιράν, του Τομά Ισιντόρ Νοέλ Σανκαρά, του Τσε, του Πατρίς Λουμούμπα και πολλών άλλων ηρώων, θυμάτων του ποικιλόμορφου, για αυτό και γόνιμου αντιιμπεριαλισμού όλων των λαών του πλανήτη. Θα τις κρατούσα μαζί με τις εικόνες του δικού μας μάρτυρα ήρωα αρχηγού Άρη, και των παλικαριών του: παπα-Ανυπόμονου, παπα-Χολέβα- «Παπαφλέσσα» κ.ά…
Οι κομμουνιστές ποτέ δεν χλευάζουν τους λαούς, ιδιαίτερα όταν αυτοί ορθώνουν το ανάστημά τους στους δυνάστες, με όποια ιδεολογική σκευή και αν ξεκινούν τον αγώνα ζωής ή θανάτου. Οι κομμουνιστές αφουγκράζονται το λαό και δίνουν προοπτική στην ελπίδα, στον αγώνα, στον ξεσηκωμό, όχι με αφράτα λόγια και αφηρημένες αφ’ υψηλού διδαχές περί του «πως θα έπρεπε» να είχαν κάνει τις επαναστάσεις τους ή πως θα πατήσουν το κουμπάκι των φανταστικών «καθαρών επαναστάσεων», «όταν ωριμάσουν οι συνθήκες», αλλά με το δικό τους θετικό παράδειγμα, πρωτοστατώντας την σεμνότητα και την αυταπάρνησή τους όπου καίει η φλόγα του δίκαιου αγώνα, του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, της παλλαϊκής άμυνας, της εξέγερσης, της πραγματικής επανάστασης.
Ήδη ο λαός του Ιράν, μαζί με την ηγεσία του, έχει γράψει κάποιες απ’ τις πιο λαμπρές σελίδες της ιστορίας του πιο ταξικού Παγκοσμίου, του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου! Ποτέ δεν έγινε πράξη τόσο γρήγορα, αποτελεσματικά και συστηματικά η εξολόθρευση δεκάδων ιμπεριαλιστικών βάσεων, υποδομών και εγκαταστάσεων ιμπεριαλιστικού στρατού κατοχής σε τόσες χώρες μιας από τις πιο σημαντικές στρατηγικά περιοχές του πλανήτη! Κάποτε θα το καταλάβουν και τα ρεμάλια που καμώνονται τους επαναστάτες, αλλά θα είναι αργά για αυτούς…
Νίκη στα όπλα του Ιράν, του Άξονα της Αντίστασης και όλων των λαών που αντιστέκονται και αντεπιτίθενται στον ιμπεριαλισμό-сiwνισμό!
Καταιγιστικές είναι οι εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ μετά την απόφαση του Νίκου Ανδρουλάκη να διαγράψει από την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος τον βουλευτή Αρκαδίας Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο. Με μήνυμα που έστειλε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος σε ομαδική συνομιλία βουλευτών της πράσινης παράταξης γνωστοποιεί την απόφαση του να παραιτηθεί από την έδρα και να την παραδώσει στο κόμμα, με το οποίο εκλέγεται βουλευτής από το 2009, ενώ γνωστοποιεί ότι θα ψηφίσει και το πρόσωπο που θα αποφασίσει η ηγεσία να τον αντικαταστήσει στη θέση του αντιπροέδρου της Βουλής.
Αναλυτικά όσα αναφέρει ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος στο μήνυμά του:
«Κύριε Πρόεδρε, μετά τη χθεσινή απόφασή σας, θεώρησα απαραίτητο να ενημερώσω πρώτα εσάς και την Κ.Ο για την απόφασή μου να παραδώσω την έδρα μου, στο κόμμα με το οποίο εκλέγομαι από το 2009 στην Αρκαδία και αμέσως μετά να ενημερώσω τον Πρόεδρο της Βουλής. Είναι βαθιά μου πεποίθηση, όπως άλλωστε γνωρίζετε καλά, ότι οι βουλευτές υπηρετούν τον λαό και την παράταξη με την οποία εξελέγησαν.
» Σε όλη μου τη θητεία, είχα τις θέσεις μου και απόψεις μου, αλλά συντασσόμουν πάντα με την πλειοψηφία του κόμματος μου.
» Πιστεύω ότι τα κόμματα είναι πυλώνες της δημοκρατίας και αυτό εξαρτάται από τις πράξεις μας, την αξιοπιστία μας και τη συνέπεια λόγων και πράξεων.
» Θα ζητήσω από τον Πρόεδρο της Βουλής να κάνω την τελευταία μου ομιλία την ημέρα εκλογής του νέου αντιπροέδρου εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, τον οποίο και θα ψηφίσω.
Καλή δύναμη στο έργο σας».
Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου
Δεν έπεσε σαν κεραυνός στα δημοσιογραφικά γραφεία χθες η ανακοίνωση από τη Χαριλάου Τρικούπη της απόφασης του Νίκου Ανδρουλάκη να διαγράψει από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο. Η σχέση των δύο ήταν ταραγμένη το τελευταίο διάστημα και μάλιστα έμπειρα στελέχη υπενθυμίζουν ότι η επιστολή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου μετά τις ευρωεκλογές αποτέλεσε θρυαλλίδα εξελίξεων για τις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ.
Οι άλλοτε φίλοι, στενοί συνεργάτες και συνοδοιπόροι είχαν ήδη περάσει στην αντίπερα όχθη. Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και ο βουλευτής που στην πρώτη νίκη Ανδρουλάκη για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αποτελούσε το δεξί του χέρι, στις τελευταίες εκλογές στήριξε ανοιχτά την υποψηφιότητα του Χάρη Δούκα.
Στα ΠΑΣΟΚικά πηγαδάκια κυκλοφορούσε έντονα ότι η επιλογή του προέδρου να κατεβάσει το ΠΑΣΟΚ ως υποψήφιο στις εθνικές εκλογές στο ψηφοδέλτιο της Αρκαδίας τον Βαγγέλη Γιαννακούρα έγινε κόκκινο πανί για τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο.
Μετά τις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές και την επανεκλογή Ανδρουλάκη στην ηγεσία, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έκανε μετρημένες τηλεοπτικές εμφανίσεις, στις οποίες όμως έλεγε πάντα την άποψή του κυρίως ενάντια στην πορεία του κόμματος παίρνοντας πολλές φορές και θέσεις ενάντια στην εκφρασμένη θέση του ΠΑΣΟΚ.
Χαρακτηριστική είναι και η ανάρτηση Κωνσταντινόπουλου για τη στάση που τηρεί ο Σοσιαλιστής πρόεδρος της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ σε σχέση με τον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον Ιράν:
«Η κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να αποφασίσει πως θέλει να διαχειριστεί την κρίση που βιώνουμε.Η Ισπανία αποτελεί μέλος του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν αντιμετωπίζει άμεση απειλή από γειτονική της χώρα και την ίδια ώρα πουλάει όπλα στην Τουρκία, που απειλεί μια ευρωπαϊκή χώρα (Ελλάδα) και έχει υπό την κατοχή της, παράνομα το 37% μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα (Κύπρο).Παράλληλα δεν στέλνει δυνάμεις να υπερασπιστεί (αμυντικά) ευρωπαϊκό έδαφος από οποιαδήποτε απειλή, όπως έκανε η Γαλλία κλπ.
Η χώρα μας χρειάζεται προσεκτικές κινήσεις, ενότητα και σοβαρότητα για να ανταπεξέλθει σε αυτή την δραματική κατάσταση που βιώνουμε. Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι αποδεχόμαστε τα θέλω και την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου με την ισχύ των όπλων από οποιονδήποτε. Εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, εξαιρετικά λεπτοί χειρισμοί για να παραμείνει η χώρα μας ασφαλής και δυνατή. Ενωμένοι θα τα καταφέρουμε».
Τη συγκεκριμένη θέση συνεχάρη ο Υπουργός Υγείας Άδνις Γεωργιάδης λέγοντας ότι “η υποκρισία της Αριστεράς με τον Ισπανό πρωθυπουργό έχει ξεπεράσει κάθε όριο». Την αποθέωση γνώρισε για αυτή τη θέση και από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας Παύλο Μαρινάκη…
Στην τελευταία του δημόσια παρέμβαση στο OPEN την Τετάρτη ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος έκανε σκληρή κριτική και κάλεσμα στους υποψήφιους προέδρους να αναλάβουν πρωτοβουλίες: «Όλοι οι υποψήφιοι στις εσωκομματικές εκλογές πήραν 70% απέναντι στον κ. Ανδρουλάκη που πήρε 30% την πρώτη Κυριακή και στη δεύτερη κέρδισε και έγινε πρόεδρος σε μια δημοκρατική διαδικασία αψεγάδιαστη. Πρέπει όμως αυτοί οι υποψήφιοι ως ηγεσία του ΠΑΣΟΚ που τους ψήφισε ο κόσμος να κάτσουν μαζί με τον πρόεδρο και να βρουν ποια είναι η λύση για να κερδίσουμε» είχε τονίσει ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
Με δηκτικό τρόπο είχε σχολιάσει και τη διεύρυνση που επιχειρεί το κόμμα του.
«Εάν το ΠΑΣΟΚ σήμερα ήταν στο 20% δεν θα μπαίναμε σε συζήτηση για τον κ. Πελεγρίνη ή τον κ. Κορακάκη, αλλά μπαίνουμε σε αυτή τη συζήτηση γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί με αυτές τις πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει όλο αυτό το διάστημα να ανταποκριθεί και να αυξήσει τα ποσοστά του. Αυτό είναι το κυρίαρχο ζήτημα που πρέπει να απαντήσουμε όλοι μαζί με εντιμότητα και καθαρότητα. Η διεύρυνση που συζητάμε μέχρι στιγμής δεν έχει φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα» σημείωσε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
Το παρασκήνιο της διαγραφής
Φαίνεται ότι στο μυαλό του Νίκου Ανδρουλάκη κέρδισε έδαφος η διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου ήδη από το πρωί της Τετάρτης, ωστόσο η συζήτηση στην ολομέλεια της Ευρωβουλής για το θέμα των υποκλοπών, την οποία δεν ήθελε να επισκιάσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με εσωκομματικά ζητήματα έδωσε παράταση λίγων ωρών στη διαγραφή Κωνσταντινόπουλου.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συζήτησε με ελάχιστους στενούς συνεργάτες την απόφαση του μετά τη χθεσινή του ομιλία στη Βουλή για το νομοσχέδιο για τις ενεργειακές συμβάσεις και η επίσημη ανακοίνωση για τη διαγραφή του βουλευτή του ήρθε λίγα λεπτά μετά την ολοκλήρωση των κεντρικών δελτίων ειδήσεων. Πάντως, το τηλέφωνο του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου δεν χτύπησε και η ενημέρωσή του ήρθε από την ανακοίνωση και δημοσιογράφους.
Πηγές κοντά στην ηγεσία αναφέρουν μεταξύ άλλων ότι ο κ. Κωνσταντινόπουλος έχει μείνει εμμονικά στις πίσω σελίδες της εσωκομματικής διαδικασίας.
«Ο κ. Κωνσταντινόπουλος, χθες, για πολλοστή φορά επέλεξε να δώσει μια συνέντευξη 20λεπτης διάρκειας χωρίς να κάνει ούτε μια αναφορά στο έργο και τις κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να αρθρώσει ούτε μια γραμμή κριτικής στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Δεν βρήκε μια λέξη να πει για τη συζήτηση, που γινόταν στο Ευρωκοινοβούλιο με πρωτοβουλία των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών για το κράτος δικαίου και τη δικαίωση του Νίκου Ανδρουλάκη στη δίκη των υποκλοπών μετά την απόφαση-σταθμό του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου.
Δεν βρήκε μια λέξη να πει για τη μάχη, που έδωσε την προηγούμενη μέρα η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ για να αναδείξει τη συγκάλυψη, που επιχείρησε η κυβέρνηση με το πόρισμα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Συνειδητός στόχος αυτής της συνέντευξης ήταν να αντιπολιτεύεται επί 20 λεπτά το κόμμα του και να προσπαθεί να αλλάξει την ατζέντα, ώστε αντί να απολογείται η κυβέρνηση για τα πεπραγμένα της να συζητάμε για την τεχνητή εσωστρέφεια του ΠΑΣΟΚ.
Εξάλλου, το τελευταίο διάστημα κάθε φορά που είχε δημόσιο βήμα, το αξιοποίησε αποκλειστικά και μόνο για να υπονομεύσει το ΠΑΣΟΚ και όχι για να υπερασπιστεί και να επικοινωνήσει στους πολίτες τις θέσεις του, το πρόγραμμα του, τους πολιτικούς του στόχους» αναφέρουν μεταξύ άλλων πηγές της Χαριλάου Τρικούπη.
Το γάντι σήκωσε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος που έκανε λόγο για φοβική ηγεσία: «Η διαγραφή είναι το τελευταίο καταφύγιο μιας φοβικής ηγεσίας. Μετά από 20 χρόνια συνεπούς πορείας στο ΠΑΣΟΚ και όντας από τους ελάχιστους που παρέμειναν στα πέτρινα χρόνια στην Παράταξη, ο κ. Ανδρουλάκης με διέγραψε γιατί είπα την αλήθεια: αυτό που γνωρίζουν όλοι και ο ίδιος αρνείται να αποδεχτεί» σημείωσε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
