Ο Δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοράν Μαμντάνι (Zohran Mamdani), κοινοποίησε την Παρασκευή ένα βίντεο για την Ημέρα της Νάκμπα, η οποία τιμά τη μαζική εκτόπιση των Παλαιστινίων κατά τα έτη 1947-49, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από εβραϊκές οργανώσεις επειδή έγινε «χωρίς να αναγνωρίζεται η πλήρης ιστορία» της περιοχής.
Το βίντεο παρουσιάζει την Παλαιστινιοαμερικανίδα Ινέα Μπουσνάκ (Inea Bushnaq), κάτοικο της Νέας Υόρκης γεννημένη στην Ιερουσαλήμ, να μοιράζεται την ιστορία της για τον τρόπο που διέφυγε από το σπίτι της κατά τη διάρκεια της Νάκμπα.
«Ήμουν εννέα ετών. Ήταν νύχτα και ο πατέρας μου μπήκε στο δωμάτιό μας και μας είπε, παραδόξως, να πέσουμε στα τέσσερα και να κατευθυνθούμε προς τη σκάλα που οδηγεί στην ταράτσα. Δεν υπήρχαν παράθυρα στη σκάλα, επειδή σε εκείνη τη φάση είχαν περάσει σφαίρες μέσα από τα ξύλινα παντζούρια. Την επόμενη μέρα, πήραμε ό,τι μπορούσαμε να κουβαλήσουμε και πήγαμε στο σπίτι του θείου μου του Χουσεΐν στη Ναμπλούς, επειδή δεν γίνονταν μάχες εκεί. Οι Σιωνιστές έμπαιναν στην Ιερουσαλήμ.
Ο πατέρας μου είχε ένα μεγάλο, βαρύ κλειδί για τη σιδερένια εξώπορτά μας. Οι άνθρωποι, φυσικά, κλείδωναν τα σπίτια τους όταν έφευγαν, και το μόνο που τους είχε απομείνει από αυτά ήταν το κλειδί. Όταν αποδείχθηκε ότι δεν υπήρχε επιστροφή, αυτό ήταν όλο ό,τι είχαν στα χέρια τους από τα σπίτια τους, και πιθανότατα απλώς το κρεμούσαν στον τοίχο. Έτσι, έγινε ένα είδος συμβόλου: έχεις το κλειδί, αλλά όχι το σπίτι.
Υπάρχει μια ιστορία για ένα αγόρι από την Παλαιστίνη που πήγαινε στο Ισραήλ, του οποίου η γιαγιά τού είπε: «Πήγαινε στο χωριό μας. Φέρε μου μια χούφτα χώμα. Θα το βάλω κάτω από το μαξιλάρι μου για να νιώθω σαν να κοιμάμαι εκεί». Στο χωριό μου, αυτή η σύνδεση είναι πολύ ισχυρή.
Έχω ζήσει σε διάφορα μέρη και ήμουν πάντα ξένη. Στην Αγγλία, μας αποκαλούσαν στην πραγματικότητα «αλλοδαπούς» (aliens) στα διαβατήριά μας. Έζησα στην Ιταλία και, πάλι, δεν ήμουν ποτέ πραγματικά μέρος της. Μετά τον πόλεμο του 1967, ήρθα εδώ. Σε αυτή την πολυσυλλεκτική πόλη, νιώθω περισσότερο σαν στο σπίτι μου από τότε που έφυγα από την Παλαιστίνη. Νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό — έχει σημασία πού βρίσκεσαι. Δεν ξέρω τι συμβαίνει με εσάς, αλλά έχω δει τα Βραχώδη Όρη, κι όμως, είναι οι απαλοί λόφοι της Παλαιστίνης που με αγγίζουν πραγματικά.»
Στο βίντεο, το οποίο αναρτήθηκε στο X λίγο πριν από την έναρξη του Σαμπάτ στη Νέα Υόρκη, ένα μήνυμα στην οθόνη δήλωνε ότι «για τους Παλαιστίνιους, ο εκτοπισμός τους και η Νάκμπα συνεχίζονται μέχρι σήμερα».
Today marks Nakba Day, an annual day of remembrance to commemorate the expulsion of more than 700,000 Palestinians between 1947 and 1949 during the creation of the State of Israel and the year that followed.
Inea is a New Yorker and a Nakba survivor. She shared her story with us… pic.twitter.com/z2PBOaJq5Z
— Mayor Zohran Kwame Mamdani (@NYCMayor) May 15, 2026
Σημαίνοντας «καταστροφή» στα αραβικά, η Νάκμπα αναφέρεται σε περισσότερους από 700.000 Παλαιστίνιους που διέφυγαν ή εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους κατά την περίοδο 1947-49, σε αυτό που το Ισραήλ αποκαλεί Πόλεμο της Ανεξαρτησίας του. Η ετήσια ημέρα μνήμης πραγματοποιείται στις 15 Μαΐου, την επόμενη ημέρα από την ημερομηνία του γρηγοριανού ημερολογίου της διακήρυξης της ανεξαρτησίας του Ισραήλ.
Η UJA-Federation της Νέας Υόρκης, ένας εβραϊκός μη κερδοσκοπικός οργανισμός, επέκρινε την ανάρτηση του Μαμντάνι, λέγοντας ότι παρέλειψε να αναφέρει ότι «22 αραβικά κράτη εξαπέλυσαν πόλεμο για να καταστρέψουν το Ισραήλ στις 15 Μαΐου 1948», αφού απέρριψαν ένα σχέδιο του ΟΗΕ που προέβλεπε ένα αραβικό κράτος στην Παλαιστίνη, καθώς και τη μεταγενέστερη απέλαση 800.000 Εβραίων από τις αραβικές χώρες.
Ο οργανισμός εξέφρασε επίσης τη δυσαρέσκειά του για τη χρονική στιγμή της ανάρτησης. «Επιλέξατε τις 5:40 μ.μ. την Παρασκευή για να την αναρτήσετε, την ώρα που οι Εβραίοι Νεοϋορκέζοι προετοιμάζονται να ανάψουν τα κεριά του Σαμπάτ. Το προσέξαμε».
Ο Μαρκ Τρέιγκερ (Mark Treyger), επικεφαλής του Εβραϊκού Συμβουλίου Δημοσίων Σχέσεων της Νέας Υόρκης, απάντησε στην ανάρτηση του Μαμντάνι, λέγοντας ότι «η αναφορά σε αυτό το κεφάλαιο της ιστορίας χωρίς την αναγνώριση της πλήρους ιστορίας, συμπεριλαμβανομένου του σχεδίου διχοτόμησης του ΟΗΕ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που υποστήριζε δύο κράτη για δύο λαούς, το οποίο οι Εβραίοι αποδέχθηκαν, δεν προσφέρει τίποτα στην προώθηση της κατανόησης».
Επικαλούμενος τον «αυξανόμενο αντισημιτισμό, συμπεριλαμβανομένης μιας τρομοκρατικής απειλής εναντίον συναγωγής της Νέας Υόρκης και διαδηλώσεων μίσους που στοχοποιούν εβραϊκές οικογένειες στο Μπρούκλιν», ο Τρέιγκερ ζήτησε «μια ηγεσία που ρίχνει τους τόνους, φέρνει τους ανθρώπους κοντά και κάνει κάθε κοινότητα να αισθάνεται ότι την βλέπουν, τη σέβονται και είναι ασφαλής, συμπεριλαμβανομένων των Εβραίων Νεοϋορκέζων».
Η Νέα Υόρκη φιλοξενεί τη μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα εκτός του Ισραήλ. Για τη συντριπτική πλειονότητα των Εβραίων Νεοϋορκέζων, η σύνδεση με το Ισραήλ δεν είναι πολιτικό θέατρο ή θέατρο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Είναι προγονική, πνευματική, ιστορική και βαθιά προσωπική. Σε μια στιγμή αυξανόμενης
Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής Ράντι Φάιν (Randy Fine) απάντησε επίσης στην ανάρτηση του Μαμντάνι, γράφοντας στο X: «Είσαι μια ζωντανή διαφήμιση για μαζική αφαίρεση ιθαγένειας (denaturalizarion)», γράφοντας λάθος τη λέξη “denaturalization”. Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος έχουν ζητήσει να αφαιρεθεί η ιθαγένεια από τον Μαμντάνι. Ο βουλευτής του Τενεσί Άντι Όγκλς (Andy Ogles), για παράδειγμα, έχει ζητήσει στο παρελθόν την αφαίρεση της αμερικανικής ιθαγένειας του Μαμντάνι και την απέλασή του.
