Στη σύγχρονη ειδησεογραφική κάλυψη των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή, η απόσταση μεταξύ της ωμής πραγματικότητας του πεδίου και της εγχώριας ερμηνείας της φαίνεται να διευρύνεται. Ενώ οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις αναδιαμορφώνουν τον χάρτη της περιοχής, στον δημόσιο διάλογο στην Ελλάδα αναδεικνύεται ένα κρίσιμο ερώτημα σχετικά με τον ρόλο και τη στάση των πλέον προβεβλημένων εκπροσώπων των μέσων ενημέρωσης. Η κριτική επικεντρώνεται σε μια αντιφατική προσέγγιση: μια ρητορική που συχνά εμφανίζεται πιο έντονα φιλοπόλεμη από εκείνη των ίδιων των πρωταγωνιστών των συγκρούσεων, θέτοντας υπό αμφισβήτηση τα όρια της δημοσιογραφικής αντικειμενικότητας.
Ένα από τα πλέον ακανθώδη σημεία της τρέχουσας αρθρογραφίας αφορά τον τρόπο με τον οποίο ιεραρχούνται οι ανθρώπινες απώλειες έναντι των ιδεολογικών συμβολισμών. Όταν η είδηση για την απώλεια άνω των 150 κοριτσιών σε ένα μοναδικό πλήγμα —με την εμπλοκή των ΗΠΑ και του Ισραήλ— έρχεται στο φως, η απάντηση που εστιάζει αποκλειστικά στην έλλειψη ελευθεριών υπό το «καθεστώς των μουλάδων» δημιουργεί έναν προβληματικό δυϊσμό.
Η δημοσιογραφική δεοντολογία επιτάσσει την ανάδειξη της αξίας της ανθρώπινης ζωής ως πρωταρχικό μέλημα. Η εστίαση στην αισθητική της ελευθερίας, όπως η αναφορά σε «μαλλιά που ανεμίζουν», έρχεται σε σκληρή αντίθεση με τη βιαιότητα των βομβαρδισμών που στερούν την ίδια την ύπαρξη. Η υπενθύμιση ότι η φυσική ακεραιότητα αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση οποιασδήποτε ατομικής ελευθερίας παραμένει μια αναγκαία, αν και συχνά παραλειπόμενη, επισήμανση στον δημόσιο λόγο.
Η ιστορική επιλεκτικότητα: Από το 1953 στο 1979
Η ανάλυση των σχέσεων της Δύσης με το Ιράν συχνά πάσχει από μια έντονη ιστορική αμνησία. Παρατηρείται μια συστηματική προβολή της εικόνας του Ιράν πριν από το 1979, με έμφαση σε lifestyle στοιχεία όπως οι δυτικές ενδυμασίες, ενώ ταυτόχρονα αποσιωπώνται οι σκοτεινές πτυχές του καθεστώτος του Σάχη. Τα βασανιστήρια και η καταπίεση εκείνης της περιόδου παραλείπονται από το κάδρο, δημιουργώντας μια παραπλανητική εικόνα νοσταλγίας.
Επιπλέον, η σύγχρονη προσέγγιση τείνει να παρουσιάζει την Ιρανική Επανάσταση του 1979 ως την αποκλειστική αφετηρία της έντασης με τις ΗΠΑ. Ωστόσο, η ιστορική πραγματικότητα καταγράφει το αμερικανικό πραξικόπημα του 1953 για την ανατροπή του Μοχαμάντ Μοσαντέκ ως την καθοριστική στιγμή που πυροδότησε τη μακροχρόνια καχυποψία. Η προτίμηση των μέσων ενημέρωσης σε «φωτογενείς» υποστηρικτές της δυναστείας Παχλαβί, έναντι μιας εμβριθούς ιστορικής αναδρομής, υπονομεύει την κατανόηση των πραγματικών αιτιών της κρίσης.
Τι θα γινόταν αν για τη Χούντα μιλούσε μόνο ο Σκαλούμπακας;
Η μεθοδολογία επιλογής των πηγών και των προσώπων που καλούνται να σχολιάσουν τις εξελίξεις αποτελεί ακόμη ένα σημείο τριβής. Η ανάδειξη αποκλειστικά φωνών που αναπολούν το προηγούμενο καθεστώς του Ιράν εγείρει ερωτήματα για την ποιότητα της ενημέρωσης. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της στρέβλωσης, θα μπορούσε κανείς να αναλογιστεί πώς θα φαινόταν η Ελλάδα στα μάτια της διεθνούς κοινότητας αν οι ξένοι ανταποκριτές έδιναν λόγο μόνο σε όσους αναπολούν την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας.
Αν οι διεθνείς αναλύσεις για την Ελλάδα βασίζονταν αποκλειστικά σε δηλώσεις προσώπων όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης ή ο Σκαλούμπακας, η εικόνα της χώρας θα ήταν μονοδιάστατη και ιστορικά ελλιπής. Η δημοσιογραφία οφείλει να αναζητά τη σύνθετη αλήθεια μιας κοινωνίας και όχι να αναπαράγει επιλεκτικά αφηγήματα που εξυπηρετούν προκατασκευασμένες απόψεις.
Η ενημέρωση για κρίσιμα διεθνή ζητήματα δεν μπορεί να εξαντλείται σε απλουστευτικά σχήματα ή σε μια αισθητικοποιημένη ανάγνωση της βίας. Η ελληνική δημοσιογραφία καλείται να επαναπροσδιορίσει τη στάση της, αποφεύγοντας την απόκρυψη γεγονότων και την ιστορική μονομέρεια. Η αναγνώριση του πλαισίου —από το πραξικόπημα του 1953 έως τις σημερινές ανθρωπιστικές καταστροφές— είναι ο μόνος δρόμος για μια ενημέρωση που σέβεται τον πολίτη και την ιστορική αλήθεια.
Το στρατηγικό πλαίσιο πολιτικής που προώθησε ο Ανδρέας Παπανδρέου για το κυπριακό, την πρώτη τετραετία της κυβέρνησης του ήταν:
Πρώτο, η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.
Και δεύτερο, η δημιουργία του ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας – Κύπρου.
Για το ενιαίο αμυντικό δόγμα γνωρίζω αρκετά, γιατί εργάσθηκα εδώ αλλά περισσότερο στην Κύπρο μαζί με άλλους μία διετία 1987 -1989, για την ίδρυση και την αποτελεσματική λειτουργία του.
Το παρεξηγημένο, για λίγους ευτυχώς, αμυντικό δόγμα δεν ήταν μια ομπρέλα με την οποία θα σκεπάζαμε την Κύπρο, για να αισθάνονται ασφάλεια οι Κύπριοι Έλληνες, αλλά προέβλεπε και έκανε πράξη από το 1987:
1. Ενιαίο μέτωπο από τον Έβρο μέχρι και την Κύπρο. Πόλεμος στην Κύπρο πόλεμος και στην Ελλάδα και αντίστροφα.
2. Την ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς με σύγχρονα άρματα μάχης, πυροβόλα όπλα, αντιαεροπορικά όπλα, ελικόπτερα, ραντάρ, βλήματα, κλπ – κλπ.
3.Την ανάπτυξη σύγχρονων ηλεκτρονικών και τηλεπικοινωνιακών εγκαταστάσεων και μέσων.
4. Την κατασκευή κατάλληλων στρατιωτικών υποδομών, αεροδρόμιο Πάφου, εγκαταστάσεις ραντάρ, κλπ- κλπ.
5. Την κοινή σχεδίαση και τη διεξαγωγή κοινών ασκήσεων.
Οι πρόεδροι, Κυπριανού μέχρι τέλος του 1987 και Γ. Βασιλείου, 1988 – 1993, φρόντισαν για την αγορά σύγχρονων όπλων και τη δημιουργία των υποδομών, αλλά δεν δέχθηκαν τη δημοσιοποίηση του κοινού δόγματος και τη διεξαγωγή κοινών ασκήσεων με την Ελλάδα.
Αντίθετα το 1994, με την κυβέρνηση ξανά του Ανδρέα Παπανδρέου στην Ελλάδα και πρόεδρο τον Γλαύκο Κληρίδη στην Κύπρο, δημοσιοποιήθηκε η ύπαρξη του ενιαίου αμυντικού δόγματος και ξεκίνησε η κοινή εκτέλεση ασκήσεων με αεροπορική υποστήριξη στο νησί.
Το 1994 υπουργός Άμυνας στην Ελλάδα ήταν ο Γεράσιμος Αρσένης.
«Δεν θα υπάρξει συμφωνία με το Ιράν», εκτός από «άνευ όρων παράδοση», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, μια εβδομάδα μετά την έναρξη του πολέμου με το Ισραήλ εναντίον της Τεχεράνης.
Πρόσθεσε ότι μετά από μια τέτοια εξέλιξη θα επιλεγεί μια «μεγάλη και αποδεκτή ηγεσία» και ότι οι ΗΠΑ, μαζί με τους συμμάχους τους, θα εργαστούν για να επαναφέρουν το Ιράν από το χείλος της καταστροφής.
«Το Ιράν θα έχει ένα σπουδαιο μέλλον» είπε, ενώ ανέφερε ότι στόχος είναι «να πάμε εκεί και να καθαρίσουμε τα πάντα».
Μιλώντας στο CNN, δήλωσε ότι η ηγεσία του Ιράν έχει «αποδυναμωθεί πλήρως» και ότι αναζητά νέα ηγεσία που θα αντιμετωπίζει καλά τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ακόμη κι αν πρόκειται για θεοκρατικό καθεστώς και όχι για ένα δημοκρατικό κράτος.
«Το Ιράν δεν είναι η ίδια χώρα που ήταν πριν από μία εβδομάδα. Πριν από μία εβδομάδα ήταν ισχυροί και τώρα έχουν πράγματι αποδυναμωθεί», δήλωσε.
Παράλληλα, εκτίμησε ότι η επιλογή νέου ηγέτη θα είναι εύκολη, επισημαίνοντας ότι θα μπορούσε να αποδεχθεί ακόμη και έναν θρησκευτικό ηγέτη στο Ιράν. «Ίσως ναι, εξαρτάται από το ποιο θα είναι το πρόσωπο. Δεν έχω πρόβλημα με τους θρησκευτικούς ηγέτες. Συνεργάζομαι με πολλούς θρησκευτικούς ηγέτες και είναι εξαιρετικοί», είπε.
Για το αν πρέπει να γίνει δημοκρατικό κράτος είπε «Όχι. Λέω ότι πρέπει να υπάρξει ένας ηγέτης που θα είναι δίκαιος και σωστός. Να κάνει εξαιρετική δουλειά. Να φέρεται καλά στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ και στις άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, είναι όλοι εταίροι μας».
Αναφερόμενος στις υπόλοιπες χώρες της Μέσης Ανατολής, υποστήριξε ότι «πολεμούν για εμάς».
O Αμερικανός πρόεδρος είχε επαναλάβει ότι δεν θέλει μια ηγεσία που θα χρειαστεί «δέκα χρόνια για να επαναφέρει τη χώρα», επισημαίνοντας πως υπάρχουν πρόσωπα που θα μπορούσαν να αναλάβουν την ηγεσία του Ιράν και τα οποία η Ουάσιγκτον παρακολουθεί προκειμένου να διασφαλίσει ότι δεν θα σκοτωθούν από τις επιθέσεις.
Χαρακτήρισε μάλιστα «άχρηστο σχόλιο» τις δηλώσεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών περί ετοιμότητας της Τεχεράνης για ενδεχόμενη αμερικανοϊσραηλινή χερσαία εισβολή, τονίζοντας ότι κάτι τέτοιο δεν βρίσκεται αυτή τη στιγμή στις προθέσεις του. «Είναι χάσιμο χρόνου. Έχουν χάσει τα πάντα».
Υπενθυμίζεται ότι ο Τραμπ δήλωσε στο Reuters την Πέμπτη ότι θέλει να… επιλέξει προσωπικά τον επόμενο ηγέτη του Ιράν.
Οφείλω να θυμίσω στον κ. Μητσοτάκη και στους υπουργούς του, αλλα σε όλα τα εγχώρια παπαγαλάκια του Τραμπ ,του Νετανιάχου και των υποτακτικων τους, Ευρωπαίων που στηρίζουν το παράνομο και ανήθικο πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντιον του Ιράν , ότι οταν το 2010 μας χρεοκόπησαν οι “φίλοι” μας οι Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι ,το Ιραν μας στήριξε.
Συνέχιζε,η κρατική εταιρεία του Ιραν να μας δίνει πετρέλαιο και το 2010 και το 2011 και το 2012, σε προνομιακές τιμές, παρότι ο Λάτσης, δεν πληρωνε και το χρέος των ΕΛΠΕ προς το Ιραν εφτασε το 2012 στα 580 εκατομμύρια δολάρια!!!
Την ίδια ωρα, οι “φίλοι” μας οι Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι, απαιτούσαν και μας “ξέσκιζαν” με τα μνημόνια και τα μνημονιακά μέτρα. Στην συνέχεια το Ιράν παρότι χρωστούσαμε 580 εκατομμύρια δολάρια, επέδειξε ηθική στάση που δύσκολα βρίσκεις στις εμπορικές συμφωνίες. Οταν το 2015 και το 2016 η νέα Διοίκηση των ΕΛΠΕ (Στάθης Τσοτσορός και Γρηγόρης Στεργιούλης), ζήτησε να γίνει νέα συμφωνία και δεσμεύτηκε να πληρώσει το παλαιό χρέος, οι Ιρανοί μας διευκόλυναν τα μέγιστα. Δέχθηκαν να αποπληρώσουμε το παλαιό χρέος των 580 εκατομμυρίων δολαρίων, με πολυ ευνοϊκους όρους. Παρότι ο κ. Βενιζέλος είχε κάνει άθλιες δηλώσεις.
Αν κ. Μητσοτάκη, κ. Δενδια και κ. Γεραπετρίτη κάνετε ότι τα έχετε ξεχάσει, σας προκαλώ να ρωτήσετε τον κ. Παπανδρέου, τον κ. Παπαδήμο, τον κ. Σαμαρά και τον κ. Τσίπρα, αλλά και τον κ. Σιάμεση. Εσείς όμως κ. Μητσοτάκη για το ευχαριστώ παρέχετε σήμερα, τη Σούδα στον Τραμπ και τον Νετανιάχου, για να τους βομβαρδίζουν και στέλνετε φρεγάτες και F 16 να προστατεύσουν τις Αγγλικές βάσεις από τις οποίες τους βομβαρδίζουν.
Επιβεβαιώνοντας αυτό που είναι γνωστό πως αναφέρεται σε καθηκια, “Ουδείς, αγνωμονέστερος του ευεργετηθέντος.” Και βέβαια, το Μάη του 2022 είχατε κατασχέσει ανοικτά της Καρύστου τάνκερ με Ιρανικό πετρέλαιο αφού είστε πάντα yes men των ΗΠΑ.
ΥΓ. Γνωρίζετε κ. Μητσοτάκη ότι είναι αλήθεια ό,τι σας γράφω, διότι τα γνωρίζω πολυ καλά αφού ημουν Τομεαρχης ενέργειας της Κ Ο. του τότε ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έθεσε εκτός του «κλαμπ MAGA» τον Τάκερ Κάρλσον, αφού ο συντηρητικός παρουσιαστής podcast επέκρινε τα αμερικανο-ισραηλινά στρατιωτικά πλήγματα κατά του Ιράν.
Η κυβέρνηση Τραμπ καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να «πουλήσει» την Επιχείρηση Epic Fury στον αμερικανικό λαό, εν μέρει δημοσιεύοντας βίντεο τύπου προωθητικού σποτ από τα πλήγματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά ο Κάρλσον και άλλοι δεν πείθονται.
Ο Κάρλσον χαρακτήρισε την απόφαση του Τραμπ να επιτεθεί στο Ιράν «απολύτως αηδιαστική και κακή» σε δήλωσή του στον Τζόναθαν Καρλ του ABC News, όταν ξεκίνησαν τα πλήγματα το Σαββατοκύριακο.
Ο στόχος της Επιχείρησης Epic Fury είναι «να εξαλείψει την ικανότητα του Ιράν να απειλεί τους Αμερικανούς», δήλωσε την Πέμπτη ο ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, ο οποίος ηγείται της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM). Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι το Ιράν ανοικοδομούσε το πυρηνικό του πρόγραμμα και σχεδίαζε να επιτεθεί στις αμερικανικές δυνάμεις πριν από τα πλήγματα.
Ο Κάρλσον δήλωσε στο podcast του τη Δευτέρα: «Αυτός είναι ο πόλεμος του Ισραήλ. Δεν είναι ο πόλεμος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτός ο πόλεμος δεν διεξάγεται για χάρη των στόχων εθνικής ασφάλειας της Αμερικής — για να κάνει τις Ηνωμένες Πολιτείες ασφαλέστερες ή πλουσιότερες. Αυτός ο πόλεμος δεν αφορά καν τα όπλα μαζικής καταστροφής, τα πυρηνικά».
Εν μέσω της κριτικής του Κάρλσον για τον πόλεμο στο Ιράν, ο Τραμπ εξαπέλυσε επίθεση κατά του πρώην παρουσιαστή του Fox News, λέγοντας στον Καρλ την Πέμπτη: «Ο Τάκερ έχει χάσει τον δρόμο του».
«Το ήξερα αυτό εδώ και πολύ καιρό, και δεν είναι MAGA. Το MAGA σώζει τη χώρα μας. Το MAGA κάνει τη χώρα μας ξανά μεγάλη. Το MAGA είναι “Πρώτα η Αμερική” (America First), και ο Τάκερ δεν είναι τίποτα από αυτά. Και ο Τάκερ δεν είναι πραγματικά αρκετά έξυπνος για να το καταλάβει αυτό», δήλωσε ο Τραμπ.
Ο Independent επικοινώνησε με τους εκπροσώπους του Κάρλσον για κάποιο σχόλιο.
Μετά τα σχόλια του προέδρου, ο Κάρλσον δήλωσε στον Όλιβερ Ντάρσι του Status: «Υπάρχουν φορές που εκνευρίζομαι με τον Τραμπ, συμπεριλαμβανομένης οπωσδήποτε και της τωρινής». Πρόσθεσε: «Αλλά θα τον αγαπώ πάντα, ό,τι κι αν λέει για μένα».
Η δεξιά ακτιβίστρια και σύμμαχος του Τραμπ, Λόρα Λούμερ, έσπευσε να υπερασπιστεί τον πρόεδρο και επιτέθηκε στον Κάρλσον την Πέμπτη, γράφοντας στο X: «Ο Τάκερ κάνει ενεργά “πλάτες” στο ιρανικό καθεστώς και προσπαθεί εσκεμμένα να διασπάσει τη βάση του America First MAGA από μέσα».
«Ο Τάκερ είναι ένα τεράστιο βαρίδι για τον Πρόεδρο και η αρρωστημένη προδοσία του προς τη χώρα μας πρέπει να ΕΚΤΕΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ πλήρως!»
Ο όρος «Πρώτα η Αμερική» (America First), πάνω στον οποίο ο Τραμπ στήριξε την προεδρική του εκστρατεία το 2024, πιστεύεται ευρέως ότι σημαίνει την τοποθέτηση των συμφερόντων του αμερικανικού λαού πάνω από τα ξένα ζητήματα. Συνήθως συνδέεται με την αντίθεση σε νέους πολέμους.
Αλλά τώρα, ο Αναπληρωτής Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, Στίβεν Μίλερ, τον όρισε ως την Αμερική που είναι η «μεγαλύτερη, πιο αδιαμφισβήτητη και ασυναγώνιστη δύναμη στον κόσμο».
«Ο πρόεδρος έχει καταστήσει σαφές ότι πιστεύει πως η τρομερή στρατιωτική ισχύς της Αμερικής πρέπει να χρησιμοποιείται για την προστασία και την υπεράσπιση των συμφερόντων της Αμερικής», δήλωσε ο Μίλερ στον Σον Χάνιτι του Fox News την Τετάρτη. «”Πρώτα η Αμερική” σημαίνει ότι η Αμερική θα είναι η μεγαλύτερη, πιο αδιαμφισβήτητη και ασυναγώνιστη δύναμη στον κόσμο, και σημαίνει ότι θα υπερασπιστούμε τις ζωές των Αμερικανών».
Ο Τραμπ δήλωσε στον νικητήριο λόγο του για τις εκλογές του 2024: «Δεν πρόκειται να ξεκινήσω έναν πόλεμο. Θα σταματήσω τους πολέμους». Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Αμερικανοί δεν είναι ευχαριστημένοι με την απόφαση του προέδρου να επιτεθεί στο Ιράν.
Μια δημοσκόπηση των Hart Research Associates/Public Opinion Strategies που διεξήχθη για το NBC News διαπίστωσε ότι το 54% των Αμερικανών ψηφοφόρων αποδοκιμάζει τον χειρισμό της κατάστασης από τον Τραμπ, και όταν ρωτήθηκαν συγκεκριμένα αν οι ΗΠΑ θα έπρεπε να είχαν αναλάβει στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, το 52% απάντησε ότι δεν θα έπρεπε.
Σε δημοσκόπηση του CNN που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, 6 στους 10 ερωτηθέντες δήλωσαν ότι ο πρόεδρος στερείται «ενός σαφούς σχεδίου για τον χειρισμό της κατάστασης», ενώ ένα ελαφρώς υψηλότερο ποσοστό, 62%, δήλωσε ότι θα έπρεπε να λάβει την έγκριση του Κογκρέσου πριν εξαπολύσει περαιτέρω πλήγματα.
Ο Κούπερ δήλωσε την Πέμπτη ότι οι ΗΠΑ βύθισαν ή κατέστρεψαν περισσότερα από 30 πλοία του ιρανικού ναυτικού και «κατέστρεψαν ανελέητα την αεράμυνα του Ιράν».
Ο διοικητής δήλωσε ότι ο στρατός των ΗΠΑ εργάζεται επίσης για να «αποσυναρμολογήσει συστηματικά την ικανότητα παραγωγής πυραύλων του Ιράν για το μέλλον».
Παραμένει ασαφές πότε θα τελειώσει η Επιχείρηση Epic Fury, με τον Υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ να δηλώνει την Πέμπτη: «Μόλις τώρα αρχίσαμε να πολεμάμε».
Το Journalist Network for Palestine καταγγέλλει την πρωτοφανή και χυδαία επίθεση λάσπης που εξαπολύθηκε εναντίον του Έλληνα καθηγητή του American University of Beirut, Νικόλα Κοσματόπουλο, από τον δημοσιογράφο Νίκο Ευαγγελάτο σε τηλεοπτική εκπομπή του Mega Channel.
Όπως αναφέρει στην καταγγελία του το Journalist Network for Palestine (JNfP), αντί για μια ουσιαστική δημοσιογραφική συζήτηση γύρω από τις εξελίξεις στον Λίβανο – θέμα για το οποίο είχε προσκληθεί ο πανεπιστημιακός – ο παρουσιαστής επέλεξε να εξαπολύσει προσωπικές επιθέσεις, παρουσιάζοντάς τον ως «άνθρωπο που υποστηρίζει το καθεστώς του Ιράν» και κατηγορώντας τον για «θεωρίες συνωμοσίας».
«Η πρακτική αυτή δεν αποτελεί δημοσιογραφική αντιπαράθεση επιχειρημάτων αλλά μια συνειδητή προσπάθεια σπίλωσης και απαξίωσης ενός πανεπιστημιακού που παρεμβαίνει δημόσια για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Η συγκεκριμένη στάση δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια πειθάρχησης του δημόσιου λόγου γύρω από τη Μέση Ανατολή» τονίζει ακόμα το JNfP και συμπληρώνει:
«Όποιος αμφισβητεί την κυρίαρχη αφήγηση που προωθούν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης για τις εξελίξεις στην περιοχή, στοχοποιείται και συκοφαντείται. Η στοχοποίηση αυτή αφορά συνολικά την προσπάθεια διαμόρφωσης ενός μονοφωνικού δημόσιου λόγου που θα δικαιολογεί επιθετικές πολιτικές απέναντι στο Ιράν, στον Λίβανο, στη Παλαιστίνη και συνολικά στη Μέση Ανατολή από τα “γεράκια” του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού.»
«Το Journalist Network for Palestine θεωρεί απαράδεκτο να μετατρέπονται οι τηλεοπτικές εκπομπές σε πεδία συκοφαντίας και δημόσιας διαπόμπευσης επιστημόνων και αναλυτών. Για τον λόγο αυτό ζητούμε την άμεση παρέμβαση της Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων, προκειμένου να εξετάσει τη συγκεκριμένη υπόθεση και να τοποθετηθεί δημόσια απέναντι σε πρακτικές που προσβάλλουν τις στοιχειώδεις αρχές της δημοσιογραφικής δεοντολογίας» καταλήγει η ανακοίνωση.
Τα λάπαθα είναι αγριόχορτο. Γίνονται πολύ ωραίοι ντολμάδες γιαλαντζί. Φαγητό που οι μαμάδες μας έφτιαχναν συχνά την Σαρακοστή λίγο πριν ‘’βγουν’’ τα αμπελόφυλλα. Και με λάχανο βέβαια έφτιαχναν.
Τα λάπαθα θα τα βρείτε στη λαϊκή και σε κάποια μανάβικα ίσως. Και στα χωριά σας αν πηγαίνετε θα τα βρείτε στα χωράφια. Πριν ρίξουν δυστυχώς αυτά τα φυτοφάρμακα οι γεωργοί. Παλιά δεν έριχναν φυτοφάρμακα. Βοσκούσαν τα οικόσιτα τους που δεν ήταν μόνο σκυλιά. Ήταν και κατσικούλες και προβατάκια. Και παίζαμε με τα μικρά τους, εμείς τα μικρά επίσης τότε. Άφηναν τα χόρτα που ξεραινόταν μόλις σταματούσαν οι βροχές. Και εκεί, γύρω στο Μάη, ζευγάριζαν τα χωράφια που είχαν τα ξερά χόρτα. Που έτσι έσπαγαν τις ρίζες, τα πολτοποιούσαν με το τρακτέρ, φρέζα, δεν θυμάμαι ακριβώς τι ήταν. Και αυτό γινόταν φυσικό λίπασμα. Και την Άνοιξη οι αγροί γέμιζαν ξανά με παπαρούνες κόκκινες, με μαχαιρίδες ή αλλιώς τα λέγαμε τσαλαπετεινούς και που ήταν είδος άγριας ορχιδέας. Ροζ, γέμιζαν οι αγροί. Εμείς δεν ρίχνομε φυτοφάρμακα κι έτσι υπάρχει ακόμα σ’ ένα χωράφι μας αυτό το ωραίο άγριο λουλούδι. Και μας γεμίζει χαρά. Σύνδεσμος με τα ευτυχισμένα παιδικά μας χρόνια.
Τώρα βέβαια, με την ακρίβεια του πετρελαίου όοοπου να ‘ναι θα πηγαίνουμε στα χωριά μας με γάιδαρο. Υπάρχουν; Ή είναι είδος προς εξαφάνιση;
Λοιπόν, ας πούμε τώρα την συνταγή μας.
Παίρνομε τα λάπαθα, τα πλένομε καλά. Τα ζεματάμε πολύ λίγο γιατί είναι εύθραυστα.
Φτιάχνομε την γέμιση. Τα υλικά έχομε μάθει να τα υπολογίζομε με το ‘’μάτι’’. Όποια έχει εμπειρία το κάνει αυτό εύκολα. Βάζομε σ’ ένα μπωλ ελαιόλαδο μια φλυτζάνα περίπου ρύζι Καρολίνα, κρεμμύδια ξερά ξυσμένα 3-4. Επίσης φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα. Αρκετό ψιλοκομμένο μαϊντανό, δυόσμο, μάραθο ή άνιθο. Τρεις – τέσσερεις ντομάτες ώριμες τριμμένες στον τρίφτη, μια κουταλιά της σούπας ντοματοπελτέ, νερό, αλάτι πιπέρι.
Τα ανακατεύομε όλα πολύ καλά. Δεν τα τσιγαρίζομε. Αφήνομε την γέμιση φρέσκια. Παίρνομε δύο λάπαθα. Το ένα λάπαθο το βάζομε στο χέρι μας οριζόντια. Από πάνω του και αφήνοντας λίγο από πάνω για να διπλωθεί, βάζομε ένα λάπαθο κάθετο. Γίνεται σαν σταυρός. Στη μέση του περίπου βάζομε μια κουταλιά με γέμιση. Γυρνάμε και διπλώνομε το πάνω μέρος του λάπαθου και τις άκριες προς τα μέσα και το διπλώνομε έτσι όλο. Βάζομε στο τσικάλι στον πάτο, λάπαθα. Τα σπασμένα και ό,τι είχαμε ξεδιαλέξει καλά πλυμένα. Από πάνω κυκλικά βάζομε τα ντολμαδάκια. Αν είναι πολλά, συνεχίζομε και μ’ άλλες σειρές από πάνω. Στίβομε πολύ λεμόνι χυμό και ρίχνομε στα ντολμαδάκια νερό να τα σκεπάζει. Βάζομε από πάνω τους ένα πιάτο να τα πλακώσει. Ψήνομε σε μέτρια φωτιά, να μη τσικνίσουν. Τα τραβάμε, τους ρίχνομε και άλλο λεμόνι ή τα κάνομε ντερμπιγιέν. Δηλαδή ζωμό απ’ το φαγητό, χυμό λεμόνι και κορνφλάουρ που τα δένομε στη φωτιά σε σάλτσα και ρίχνομε από πάνω. Αν τα κάνομε έτσι, θέλουν μέσα λιγότερη ντομάτα.
Μια βαθιά ανθρώπινη και πολιτική αναδρομή στη δράση του γιατρού Κωστή Νικηφοράκη, του ανθρώπου που επαναπροσδιόρισε την έννοια της κοινωνικής αλληλεγγύης στα Χανιά, παρουσιάζεται στο ευρύ κοινό μέσα από το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Η ζωή αξίζει μονάχα αν τη μοιράζεσαι», που τελεί υπό την αιγίδα και τη συνδρομή της Περιφέρειας Κρήτης, συμμετέχει στο επίσημο πρόγραμμα της πλατφόρμας «Πλατφόρμα+», φέρνοντας στο προσκήνιο το διαχρονικό ερώτημα της συλλογικής μνήμης και της προσφοράς προς τον «αόρατο» συνάνθρωπο.
Η ιστορία του Κωστή Νικηφοράκη δεν είναι μια απλή βιογραφία, αλλά η αφήγηση της γέννησης ενός κινήματος. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η πολυσχιδής δράση του στα Χανιά λειτούργησε ως καταλύτης για τη δημιουργία μιας ισχυρής κοινωνικής βάσης αλληλεγγύης. Σε μια εποχή που οι κοινωνικές δομές συχνά προσπερνούσαν όσους δεν είχαν φωνή, ο Νικηφοράκης επέλεξε να στραφεί προς τους περιθωριοποιημένους και τους κοινωνικά αποκλεισμένους, μετατρέποντας την ιατρική του ιδιότητα σε εργαλείο κοινωνικής χειραφέτησης.
Μέσα από την κάμερα, αναδεικνύεται το πώς ο Κωστής έδωσε νέα ορμή και ταυτότητα στην έννοια της προσφοράς. Για τον ίδιο, η αλληλεγγύη δεν αποτελούσε μια παθητική πράξη φιλανθρωπίας, αλλά μια δυναμική πρόταση για την κοινωνία του μέλλοντος, η οποία οφείλει να αναζητά νέους δρόμους μέσα από τη συλλογική δράση και τη συμπερίληψη. Το αποτύπωμα που άφησε πίσω του παραμένει ανεξίτηλο, αποτελώντας ένα παράδειγμα ζωής που προκαλεί τον θεατή να αναλογιστεί τη δική του στάση απέναντι στο κοινό καλό.
Η συλλογική μνήμη στην ψηφιακή εποχή
Το ντοκιμαντέρ θέτει καίρια ερωτήματα που απασχολούν την τρέχουσα κοινωνική πραγματικότητα: Τι έχει διασωθεί στη συλλογική μνήμη από εκείνες τις δεκαετίες της έντονης δράσης; Πώς έχει μετασχηματιστεί η κοινωνική αλληλεγγύη στις μέρες μας και ποιες μορφές λαμβάνει σε ένα περιβάλλον που μεταβάλλεται διαρκώς; Η ταινία λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος, διερευνώντας αν οι σπόροι που φυτεύτηκαν τότε συνεχίζουν να καρποφορούν στις σύγχρονες δομές αλληλεγγύης της Κρήτης και της Ελλάδας συνολικότερα.
Η συμμετοχή της Περιφέρειας Κρήτης και του Ιατρικού Συλλόγου Χανίων στην παραγωγή υπογραμμίζει τη σημασία της ανάδειξης τοπικών προσωπικοτήτων που υπερέβησαν τα στενά γεωγραφικά όρια, προσφέροντας οικουμενικά διδάγματα περί ανθρωπισμού.
Πρόσβαση στην προβολή και ψηφιακή πρεμιέρα
Στο πλαίσιο της υβριδικής φύσης των σύγχρονων φεστιβάλ, το έργο θα είναι προσβάσιμο σε όλη την Ελλάδα μέσω της online πλατφόρμας του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Οι προβολές ξεκινούν την Παρασκευή 6 Μαρτίου και θα διαρκέσουν έως και την Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παρακολουθήσουν το ντοκιμαντέρ στην ηλεκτρονική διεύθυνση του Φεστιβάλ, επιλέγοντας τον τίτλο «Η ζωή αξίζει μονάχα αν τη μοιράζεσαι | Life Has Meaning Only When Shared». Η τιμή της ψηφιακής προβολής έχει οριστεί στα 4 ευρώ, επιτρέποντας στο κοινό να στηρίξει την ανεξάρτητη κινηματογραφική παραγωγή και να γνωρίσει την ιστορία ενός ανθρώπου που ταύτισε την ύπαρξή του με τη μοίρα των πολλών.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δημοσίευσε στο διαδίκτυο τρία υπομνήματα του FBI που περιγράφουν συνεντεύξεις σχετικά με κατηγορίες σεξουαλικής κακοποίησης εναντίον του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίες έλειπαν από τον τεράστιο όγκο αρχείων του Έπσταϊν που δημοσίευσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Όπως αναφέρει το CNN, προηγουμένως είχε αποκαλύψει ότι δεκάδες συνεντεύξεις μαρτύρων έλειπαν από το ηλεκτρονικό αρχείο αποδεικτικών στοιχείων που σχετίζονται με την έρευνα για τον Τζέφρι Έπσταϊν, οι οποίες είχαν καταγραφεί στα υπομνήματα γνωστά ως «302» που περιείχαν τις καταθέσεις των ερωτηθέντων στους πράκτορες του FBI.
Μεταξύ των αρχείων που έλειπαν ήταν τρία υπομνήματα σχετικά με συνεντεύξεις με μια γυναίκα που είπε στους πράκτορες ότι ο Έπσταϊν την είχε κακοποιήσει επανειλημμένα σωματικά και σεξουαλικά πριν από δεκαετίες, ξεκινώντας όταν ήταν περίπου 13 ετών, και η οποία επίσης κατηγόρησε τον Τραμπ για σεξουαλική επίθεση εναντίον της.
Ο Λευκός Οίκος χαρακτηρίζει αναξιόπιστες τις καταγγελίες
Ο Τραμπ έχει αρνηθεί επανειλημμένα οποιαδήποτε παράνομη πράξη σε σχέση με τον Έπσταϊν. Σε δήλωση την Πέμπτη, η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, χαρακτήρισε τις ισχυρισμούς από τις συνεντεύξεις του FBI ως «εντελώς αβάσιμες κατηγορίες, που δεν υποστηρίζονται από καμία αξιόπιστη απόδειξη». Αμφισβήτησε επίσης την αξιοπιστία της κατήγορου, το όνομα της οποίας έχει διαγραφεί από τα αρχεία, επισημαίνοντας το ποινικό της μητρώο.
«Η πλήρης αβάσιμη φύση αυτών των κατηγοριών υποστηρίζεται επίσης από το προφανές γεγονός ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης του Τζο Μπάιντεν γνώριζε για αυτές εδώ και τέσσερα χρόνια και δεν έλαβε κανένα μέτρο — επειδή γνώριζε ότι ο Πρόεδρος Τραμπ δεν είχε κάνει απολύτως τίποτα κακό», πρόσθεσε η Λέβιτ.
Πράκτορες του FBI πραγματοποίησαν τέσσερις συνεντεύξεις με τη γυναίκα, αλλά μόνο ένα υπόμνημα που καταγράφει μια συνέντευξη τον Ιούλιο του 2019 ήταν διαθέσιμο στη βάση δεδομένων του υπουργείου Δικαιοσύνης που δημοσιοποιήθηκε νωρίτερα φέτος. Σε αυτή τη συνέντευξη, η γυναίκα ισχυρίστηκε ότι υπέστη επανειλημμένα κακοποίηση από τον Έπσταϊν όταν ήταν ανήλικη και ζούσε στη Νότια Καρολίνα. Δεν έκανε καμία κατηγορία εναντίον του Τραμπ σε αυτή τη συνέντευξη.
Τι αναφέρουν οι συνεντεύξεις του FBI για τον Τραμπ
Τα νεοδημοσιευμένα αρχεία καλύπτουν τρεις επιπλέον συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν με τη γυναίκα τον Αύγουστο και τον Οκτώβριο του 2019.
Στη δεύτερη συνέντευξη, η γυναίκα περιέγραψε επιπλέον κακοποίηση από τον Έπσταϊν και αρκετούς από τους άνδρες συνεργάτες του. Είπε ότι ο Έπσταϊν «την οδήγησε ή/και την πέταξε είτε στη Νέα Υόρκη είτε στο Νιου Τζέρσεϊ» κάποια στιγμή όταν ήταν μεταξύ 13 και 15 ετών, και την πήγαν σε ένα «πολύ ψηλό κτίριο». Εκεί, είπε, ο Έπσταϊν την σύστησε στον Τραμπ.
Ο Τραμπ ζήτησε από όλους να φύγουν από το δωμάτιο όπου συναντήθηκαν και «είπε κάτι σαν: “Άσε με να σου μάθω πώς πρέπει να είναι τα μικρά κορίτσια”», σύμφωνα με την περιγραφή των σχολίων της γυναίκας στη συνέντευξη. Στη συνέχεια, άνοιξε το φερμουάρ του παντελονιού του και έβαλε το κεφάλι της «κάτω στο πέος του», είπε στους πράκτορες.
Η γυναίκα είπε στους πράκτορες ότι δάγκωσε τον Τραμπ, ο οποίος στη συνέχεια την χτύπησε και είπε «κάτι σαν: “Πάρτε αυτή τη μικρή σκύλα από εδώ”».
Αργότερα στην συνέντευξη, η γυναίκα είπε στους πράκτορες ότι άκουσε τον Τραμπ και τον Επστάιν να μιλάνε για τον εκβιασμό ανθρώπων από τον Επστάιν και άκουσε επίσης τον Τραμπ «να μιλάει για ξέπλυμα χρήματος μέσω καζίνο».
Στην τρίτη συνέντευξη της γυναίκας με το FBI, περίπου τρεις εβδομάδες αργότερα, οι πράκτορες έγραψαν ότι περιέγραψε ότι έλαβε απειλητικά τηλεφωνήματα τα οποία, όπως είπε, πίστευε ότι είχαν σχέση με τον Epstein ή τον Trump, καθώς και διάφορα περιστατικά όπου «σχεδόν την έβγαλαν από το δρόμο» άλλα αυτοκίνητα.
Κατά τη διάρκεια της τέταρτης συνέντευξης – περίπου δύο μήνες μετά την τελευταία συνάντησή της με τους πράκτορες του FBI – η γυναίκα δεν είχε δικηγόρο παρόντα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες συναντήσεις. Είπε στους πράκτορες ότι ένιωθε άβολα με την ηχογράφηση και τους ρώτησε «ποιο είναι το νόημα» να προχωρήσει με τις κατηγορίες αφού η προθεσμία παραγραφής είχε πιθανώς παρέλθει, έγραψαν οι πράκτορες.
Στο σημείωμα αναφερόταν ότι οι πράκτορες την ενθάρρυναν «να πάει σπίτι και να πάρει όσο χρόνο χρειαζόταν για να σκεφτεί αν θα μιλήσει περαιτέρω με τους πράκτορες».
Δεν είναι σαφές τι απέγινε η έρευνα του FBI σχετικά με τους ισχυρισμούς της γυναίκας. Σε ένα email που ανταλλάχθηκαν πράκτορες του FBI το περασμένο καλοκαίρι και περιλαμβάνεται στα αρχεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σημειώνεται ότι «ένα αναγνωρισμένο θύμα κατήγγειλε κακοποίηση από τον Τραμπ, αλλά τελικά αρνήθηκε να συνεργαστεί», αν και δεν διευκρινίζεται αν πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο με την κατήγορο.
Μια αγωγή εναντίον της περιουσίας του Έπσταϊν περιλαμβάνει ένα θύμα που υπέβαλε καταγγελίες εναντίον του χρηματοδότη – ότι την είχε κακοποιήσει στη Νότια Καρολίνα και την είχε φέρει σε συγκεντρώσεις στη Νέα Υόρκη με «επιφανείς, πλούσιους άνδρες» – που ταιριάζουν με ορισμένες από τις καταγγελίες που έκανε η γυναίκα στις συνεντεύξεις του FBI. Δεν κατονομάζει τον Τραμπ στην αγωγή.
Το θύμα αυτό, που ταυτοποιήθηκε ως «Jane Doe 4», «κριθεί ως μη επιλέξιμο για αποζημίωση» από το Πρόγραμμα Αποζημίωσης Θυμάτων του Έπσταϊν, ένα σύστημα που δημιουργήθηκε για να εξετάζει ανεξάρτητα τις καταγγελίες των θυμάτων, σύμφωνα με ένα δικαστικό αρχείο από τον Μάιο του 2021. Δεν είναι σαφές γιατί κρίθηκε μη επιλέξιμη.
Απέσυρε οικειοθελώς την αγωγή της τον Δεκέμβριο του 2021 και ο δικηγόρος της δήλωσε στην εφημερίδα The Post and Courier τον Ιανουάριο ότι έλαβε οικονομική αποζημίωση από την περιουσία. Ο δικηγόρος της αρνήθηκε να σχολιάσει το θέμα στο CNN την περασμένη εβδομάδα.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν έχει εξηγήσει γιατί δεν δημοσιεύθηκαν οι περιγραφές των συνεντεύξεων των μαρτύρων που σχετίζονται με τον Τραμπ, αλλά δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι είχε ξεκινήσει μια επανεξέταση για να διαπιστώσει αν κάποια έγγραφα «επισημάνθηκαν ακατάλληλα κατά τη διαδικασία επανεξέτασης». Αν αυτό συνέβη, το υπουργείο δήλωσε ότι θα τα δημοσιεύσει, σύμφωνα με την ανακοίνωση.
Σύμφωνα με το νόμο, το Υπουργείο Δικαιοσύνης μπορεί να παρακρατήσει αρχεία που είναι διπλά, εμπιστευτικά ή αποτελούν μέρος μιας εν εξελίξει ομοσπονδιακής έρευνας.
Ο Τάκερ Κάρλσον και ο αναλυτής εθνικής ασφάλειας Μπράντον Βάικερτ αποκαλύπτουν μια εικόνα που δεν ακούγεται στα mainstream μέσα: στρατιώτες IDF με εμβλήματα του Τρίτου Ναού, εξάντληση πυραύλων Tomahawk σε τέσσερις ημέρες, αμφισβήτηση για τον ρόλο της αμερικανικής διπλωματίας στη δολοφονία Χαμενεΐ και κίνδυνος παγκόσμιου θρησκευτικού πολέμου
Ενώ τα δυτικά μέσα ενημέρωσης εστιάζουν σε χάρτες μάχης και στατιστικά πληγμάτων, ο Τάκερ Κάρλσον και ο αναλυτής εθνικής ασφάλειας Μπράντον Βάικερτ — εκδότης στο 19FortyFive.com και συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων — ανοίγουν μια συζήτηση που σχεδόν κανείς στην Ουάσιγκτον δεν θέλει να κάνει: ότι ο πόλεμος στο Ιράν δεν είναι μόνο γεωπολιτικός αλλά και θρησκευτικός, ότι τα αμερικανικά πυρομαχικά εξαντλούνται επικίνδυνα, και ότι η δολοφονία του Χαμενεΐ μπορεί να ήταν αποτέλεσμα σκόπιμης διπλωματικής παγίδας.
Το γεωπολιτικό υπόστρωμα: ΗΠΑ εναντίον Κίνας μέσω Ιράν
Ο Κάρλσον τοποθετεί τον πόλεμο στο Ιράν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο: τη σύγκρουση μεταξύ μονοπολικού και πολυπολικού κόσμου. Οι ΗΠΑ κυριαρχούσαν αδιαμφισβήτητα από το 1991 — μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ — αλλά η Κίνα, ιδίως μετά την ένταξή της στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου το 2001, αποτελεί πλέον ισότιμη δύναμη σε βιομηχανική παραγωγή, τεχνολογία και πραγματική οικονομία.
Η λογική λύση, σύμφωνα με τον Κάρλσον, θα ήταν μια άτυπη συμφωνία κατανομής ισχύος — «εσύ παίρνεις την Ανατολή, εγώ τη Δύση». Αλλά η Ουάσιγκτον, σημειώνει, αρνείται να αποδεχθεί αυτή την πραγματικότητα. Και έτσι, όπως πάντα, η σύγκρουση μεταξύ μεγάλων δυνάμεων εκδηλώνεται σε τρίτες χώρες — Βιετνάμ, Αφγανιστάν, Κορέα, και τώρα Ιράν.
Η Ρωσία και η Κίνα, αν και δεν πολεμούν ανοιχτά δίπλα στο Ιράν, βρίσκονται στο πλευρό του και το αποτέλεσμα τις αφορά άμεσα.
Η θρησκευτική διάσταση: Εμβλήματα του Τρίτου Ναού σε στολές IDF
Ο Κάρλσον εστιάζει σε μια πτυχή που, όπως λέει, οι περισσότεροι Αμερικανοί αγνοούν αλλά ο υπόλοιπος κόσμος παρακολουθεί εντατικά: τη θρησκευτική διάσταση του πολέμου. Επικαλείται τον γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο οποίος δήλωσε δημόσια σε δημοσιογράφους: «Αυτός είναι θρησκευτικός πόλεμος».
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο λεγόμενος Θεμέλιος Λίθος (Foundation Stone) στην Ιερουσαλήμ — ο βράχος πάνω στον οποίο, σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, ο Αβραάμ οδήγησε τον Ισαάκ για θυσία, σύμφωνα με την ισλαμική παράδοση ο Μωάμεθ ανέβηκε στον ουρανό, και δίπλα στον οποίο, σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη, σταυρώθηκε ο Ιησούς. Πάνω σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται σήμερα το Τέμενος του Βράχου (Dome of the Rock) και το Τέμενος Αλ Άκσα — ιερά μέρη του Ισλάμ.
Ο Κάρλσον παρουσιάζει βίντεο στρατιώτη του IDF — φαινομενικά Αμερικανού — ο οποίος δηλώνει ρητά ότι πολεμά για την ανοικοδόμηση του Τρίτου Ναού (Beta HaMikdash). Στη στολή του φέρει σχετικό έμβλημα — και, σύμφωνα με τον Κάρλσον, δεν πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση. Παρουσιάζει πολλαπλές φωτογραφίες στρατιωτών IDF με το ίδιο έμβλημα σε επίσημες στολές.
Χριστιανοί σιωνιστές, Χαμπάντ και ο Υπουργός Άμυνας Χέγκσεθ
Ο Κάρλσον σημειώνει ότι η ιδέα ανοικοδόμησης του Τρίτου Ναού δεν προωθείται μόνο από εβραϊκές ορθόδοξες ομάδες — αναφέρει ιδίως τον οργανισμό Χαμπάντ (Chabad) — αλλά και από Αμερικανούς ευαγγελικούς ηγέτες, τους λεγόμενους χριστιανούς σιωνιστές.
Παρουσιάζει βίντεο του πάστορα Γκρεγκ Λόκατς, ο οποίος δηλώνει ότι το Ισραήλ πρέπει να ισοπεδώσει τη Γάζα, να ανατινάξει το Τέμενος του Βράχου «για να ξαναχτίσουμε τον Τρίτο Ναό και να φέρουμε τον Ιησού». Ο Κάρλσον χαρακτηρίζει αυτές τις θέσεις ευθεία αντίθεση προς τη χριστιανική θεολογία, υπενθυμίζοντας ότι ο Ιησούς δήλωσε «Εγώ είμαι ο Ναός».
Στη συνέχεια, παρουσιάζει βίντεο του 2018 στο οποίο ο Πιτ Χέγκσεθ — τότε δημοσιογράφος του Fox News, σήμερα Υπουργός Άμυνας — εκφράζει δημοσίως στην Ιερουσαλήμ την ελπίδα ανοικοδόμησης του Ναού. «Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι το θαύμα της αποκατάστασης του Ναού στο Όρος του Ναού δεν είναι δυνατό», λέει ο Χέγκσεθ στο βίντεο.
Ο Κάρλσον σχολιάζει: «Αυτός είναι ο Υπουργός Άμυνας που εποπτεύει αυτόν τον πόλεμο τώρα». Επίσης παρουσιάζει βίντεο του Αργεντινού προέδρου Χαβιέρ Μιλέι στο Τείχος των Δακρύων να εκφράζει χαρά για την προοπτική ανοικοδόμησης του Τρίτου Ναού.
Το σενάριο «ψευδούς σημαίας» στο Αλ Άκσα
Ο Κάρλσον θέτει ένα σενάριο: εν μέσω πολέμου, ιρανικοί πύραυλοι πέφτουν ήδη στο Ισραήλ. Τι θα γινόταν αν ένας πύραυλος — ή κάτι που θα παρουσιαζόταν ως ιρανικός πύραυλος — χτυπούσε το Τέμενος Αλ Άκσα; Σε συνθήκες λογοκρισίας πολέμου, πώς θα μάθαινε κανείς την αλήθεια;
Επικαλείται βίντεο του 2024 στο οποίο ο Ισραηλινός ραβίνος Γιόσεφ Μίζρα περιγράφει ακριβώς αυτό το σενάριο: «Αν ήταν στο χέρι μου, θα προσποιούμουν ότι ένας ιρανικός πύραυλος χτύπησε το Τέμενος του Βράχου. Τότε όλοι οι Άραβες θα στραφούν κατά του Ιράν». Ο ραβίνος χρησιμοποιεί τη φράση: «Στρέφεις τους εχθρούς σου τον έναν εναντίον του άλλου».
Ο Κάρλσον σημειώνει ότι μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε παγκόσμιο θρησκευτικό πόλεμο μεταξύ 2 δισεκατομμυρίων μουσουλμάνων και 2,5 δισεκατομμυρίων χριστιανών — ένας πόλεμος που δεν θα έμενε στη Μέση Ανατολή αλλά θα εξαπλωνόταν στην Ευρώπη (65 εκατομμύρια μουσουλμάνοι), στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία.
Εξάντληση πυρομαχικών: 400 Tomahawk σε τέσσερις ημέρες
Ο αναλυτής Μπράντον Βάικερτ φέρνει στη συζήτηση τη στρατιωτική πραγματικότητα. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ διαθέτουν περίπου 4.000 πυραύλους Tomahawk στο οπλοστάσιό τους, αλλά αυτοί εξαντλούνται ήδη από το 2022-2023 λόγω Ουκρανίας. Σε τέσσερις ημέρες πολέμου στο Ιράν, δαπανήθηκαν 400 — δηλαδή 100 ημερησίως. Ο προϋπολογισμός του 2026 προέβλεπε αγορά μόλις 59 νέων πυραύλων.
Η μετάβαση σε «βαρυτικές βόμβες» (gravity bombs) και μεγάλες αερομαχίες, που ανακοίνωσε ο Χέγκσεθ, δεν αποτελεί, κατά τον Βάικερτ, ένδειξη επιτυχίας αλλά αναγκαιότητας: τα αποθέματα πυραύλων μεγάλης εμβέλειας εξαντλούνται. Η αμυντική βιομηχανική βάση των ΗΠΑ, σημειώνει, είναι «σπασμένη και διεφθαρμένη».
Αναφέρει επίσης ότι το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln πρόκειται να επανατοποθετηθεί εντός εμβέλειας ιρανικών αντιπλοϊκών βαλλιστικών πυραύλων — κίνηση που δείχνει είτε ότι οι ΗΠΑ πιστεύουν πως έχουν υποβαθμίσει αρκετά τις ιρανικές δυνατότητες, είτε ότι ρισκάρουν επειδή εξαντλούνται τα μέσα τους.
Η δολοφονία Χαμενεΐ: Διπλωματική παγίδα;
Σύμφωνα με τον Βάικερτ, η διαδικασία που οδήγησε στη δολοφονία του Χαμενεΐ ακολούθησε ένα συγκεκριμένο μοτίβο: η αμερικανική πλευρά χρησιμοποίησε τις διπλωματικές συνομιλίες για να δημιουργήσει ψευδή αίσθηση ασφάλειας. Εν αναμονή ιερής εβδομάδας, ο Χαμενεΐ βγήκε από το καταφύγιό του πιστεύοντας ότι θα υπάρξει αναβολή. Την Παρασκευή δόθηκε η εντύπωση ότι οι ΗΠΑ είναι ανοιχτές σε διαπραγματεύσεις. Ο Χαμενεΐ χαλάρωσε τα μέτρα ασφαλείας του. Και εκείνη τη στιγμή, ισραηλινοί πύραυλοι τον εξουδετέρωσαν.
Ο Βάικερτ πιστεύει ότι ο Στιβ Γουίτκοφ και ο Τζάρεντ Κούσνερ ήταν πιθανότατα ενήμεροι. Σημειώνει ότι η Ουάσιγκτον αρνείται κάθε εμπλοκή, πιθανότατα λόγω φόβου πολιτικών και νομικών συνεπειών.
Η υπόθεση της αμερικανικής πλευράς, σύμφωνα με τον αναλυτή, ήταν ότι ο θάνατος του Χαμενεΐ θα κατέρρεε το καθεστώς μέσα σε 72 ώρες. Αυτός ήταν ο λόγος που ο Τραμπ αγνόησε τις προειδοποιήσεις του στρατηγού Νταν Ράιζεν Κέιν, προέδρου των Αρχηγών Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος, σύμφωνα με τον Βάικερτ, προειδοποίησε ότι υπάρχουν πυρομαχικά για μόλις 8 ημέρες στο CENTCOM πριν χρειαστεί να αφαιρεθούν πόροι από το INDOPACOM — δηλαδή από την περιοχή που αφορά την Κίνα.
Η «χρυσή έξοδος» που στενεύει
Ο Βάικερτ θυμίζει μια συνέντευξη του 2004 στην οποία ο Τραμπ συμβούλευε τον Τζορτζ Μπους να κηρύξει νίκη στο Ιράκ και να φέρει τους στρατιώτες σπίτι. Σύμφωνα με τον αναλυτή, ο Τραμπ θα μπορούσε να κάνει το ίδιο τώρα: να διεκδικήσει τον θάνατο του Χαμενεΐ ως νίκη και να σταματήσει. Αλλά το παράθυρο κλείνει — ίσως μέσα σε 48 ώρες.
Αν δεν πάρει αυτή την «χρυσή έξοδο», ο πόλεμος, κατά τον Βάικερτ, θα αποκτήσει δική του δυναμική. Ήδη γίνεται λόγος για εξοπλισμό Κούρδων, επέκταση σε Ιράκ, και αύξηση της διάρκειας στις 5-8 εβδομάδες — πολύ πέρα από τις 4-5 εβδομάδες που υποσχέθηκε αρχικά ο Τραμπ.
Σε οικονομικό επίπεδο, ο Βάικερτ αναφέρει εκτιμήσεις ότι αν ο πόλεμος συνεχιστεί για 4-8 εβδομάδες, η τιμή πετρελαίου μπορεί να ξεπεράσει τα 200 δολάρια το βαρέλι — επίπεδο ύφεσης ή ακόμα και κατάρρευσης. Οι ιρανικές επιθέσεις σε διυλιστήρια Κατάρ και Σαουδικής Αραβίας, σύμφωνα με τον ίδιο, θα αφήσουν κενό στην παγκόσμια αγορά ενέργειας για μήνες ή χρόνια.
Ένας πόλεμος χωρίς ορατή έξοδο
Η ανάλυση Κάρλσον-Βάικερτ σκιαγραφεί μια σύρραξη πολύ πιο σύνθετη και επικίνδυνη από αυτήν που παρουσιάζεται στα περισσότερα μέσα. Πέρα από τα πλήγματα και τα αντίποινα, υπάρχουν ερωτήματα που αφορούν τη θεμελιώδη δομή του διεθνούς συστήματος: ποιος θέτει τους κανόνες σε έναν πολυπολικό κόσμο, ποιος αποφασίζει πότε σταματά ένας πόλεμος που κανείς δεν φαίνεται να ελέγχει, και τι συμβαίνει όταν θρησκευτικά κίνητρα συναντούν πυρηνικά οπλοστάσια.
Στον πυρήνα όλων αυτών, μια απλή ερώτηση παραμένει αναπάντητη:
