Εξοργίστηκε ο Παύλος Μαρινάκης, κυβερνητικός εκπρόσωπος, επειδή ο Χανιώτης βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης είπε το αυτονόητο, ότι”τα κορακια των funds έχουν φτασει τον κοσμο στα ορια του και θα δουμε αγρια πραγματα πλεον απο την απογνωση!”
Ο κ. Μαρινάκης χαρακτήρισε αδιανόητη τη συγκεκριμένη δήλωση του κ. Πολάκη σημειώνοντας με περίσσια υποκρισία ότι “το «τέρας» της βίας, όσο και αν επιμένουν, δεν είμαστε διατεθειμένοι, ούτε ως πολιτεία, ούτε ως κοινωνία, να το συνηθίσουμε”.
Όμως η αλήθεια είναι ότι η βία γεννά βία και είναι αδιανόητη η υποκρισία να περιμένεις όταν ασκείς διαρκώς βία σε εκατομμύρια πολίτες που βρίσκονται υπερχρεωμένοι και σε αδυναμία αποπληρωμής, όταν διαρκώς τους βάζεις στο πιστόλι στον κρόταφο, να μην υπάρχουν και στιγμές όπου η βία ανταποδίδεται.
Αδιανόητη, είναι η πραγματικότητα κ. Μαρινάκη που βιώνουν οι πολίτες όχι οι δηλώσεις που διαπιστώνουν ότι οι πολίτες έχουν φτάσει στα όριά τους και τα πράγματα κινδυνεύουν να αγριέψουν.
Αδιανόητο είναι ότι δεν κάνετε τίποτα για να βελτιωθεί η κατάσταση για τους πολίτες και θυμηθήκατε το τέρας της βίας μόνο όταν κτύπησε αυτούς που βίαια εξωθούν στο περιθώριο εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες. Πολίτες της χώρας που εσείς κυβερνάτε και δεν κάνετε τίποτα να δώσετε ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα που τους εξωθούν στα άκρα.
Είναι αδιανόητο πώς η κυβέρνηση προστατεύει διαρκώς τα συμφέροντα μίας χούφτας ανθρώπων, εις βάρος των συμφερόντων των πολλών.
Ιδού κάποιες δηλώσεις και στοιχεία:
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εμπορικών Συλλόγων Κρήτης, Γιώργος Πολιουδάκης, περιγράφει μια αγορά σε κατάσταση παρατεταμένης ασφυξίας:
“Η στρόφιγγα των τραπεζών έχει κλείσει για τους μικρομεσαίους. Μιλάμε για επιχειρήσεις που στηρίζουν την τοπική οικονομία, που απασχολούν εργαζόμενους, που συντηρούν ασφαλιστικά ταμεία. Και όμως, σήμερα δεν έχουν πρόσβαση σε κεφάλαιο κίνησης για να επιβιώσουν”
Αιχμηρός εμφανίζεται ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Ηρακλείου, Μενέλαος Σκουλούδης. Όπως αναφέρει, η φορολόγηση με τεκμαρτά εισοδήματα οδηγεί σε τεχνητή αύξηση του δηλωθέντος εισοδήματος, ανεβάζοντας τη φορολογική κλίμακα και εκτοξεύοντας τους φόρους.
«Οι μικρομεσαίοι καλούνται να πληρώσουν για εισοδήματα που δεν έχουν. Η Κυβέρνηση επιμένει σε ένα μοντέλο φορολόγησης, που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική εικόνα της αγοράς. Αυτό δημιουργεί ασφυξία σε καθημερινή βάση… Από τη μία μάς αποκαλούν ραχοκοκαλιά της οικονομίας. Από την άλλη, οι πολιτικές επιλογές μάς εξαντλούν οικονομικά και μας αποκλείουν από κάθε δίχτυ προστασίας…Στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, εργάζεται το 85% των Ελλήνων, είμαστε εμείς που στηρίζουμε το φορολογικό σύστημα, τα ασφαλιστικά ταμεία. Αλλά πλέον αντιμετωπίζουμε προβλήματα επιβίωσης των επιχειρήσεών μας».
Ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ρεθύμνου Γιάννης Γλεντζάκης αναφέρει για την κατάσταση με τους συνεταιρισμούς:
“Δυστυχώς, το 90% των συνεταιρισμών αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα. Το ποσοστό είναι συντριπτικό. Θα βρεθούμε τους επόμενους μήνες αντιμετώποι με φοβερές καταστάσεις.
Εάν δεν υπάρξει μία γενναία ρύθμιση για τα συνεταιριστικά δάνεια και τα χρέη, πώς θα κρατήσουν την περιουσία τους οι συνεταιρισμοί για να μην καταλήξουν στα funds και τις τράπεζες;”
Το φράγμα των 50 δισ. ευρώ έσπασαν οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία, υπενθυμίζοντας ότι το πρόβλημα του ασφαλιστικού δεν είναι μόνο δημογραφικό ή διαρθρωτικό, αλλά και βαθιά εισπρακτικό. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, μέσα σε μόλις έναν χρόνο το συνολικό χρέος αυξήθηκε κατά 1,84 δισ. ευρώ, φτάνοντας στο τέλος του τρίτου τριμήνου του 2025 τα 50,68 δισ. ευρώ. Η εικόνα αποτυπώνεται στην έκθεση του Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, η οποία περιγράφει μια «δεξαμενή» οφειλών που όχι μόνο δεν αδειάζει, αλλά βαθαίνει. Από τα 50,68 δισ. ευρώ, λιγότερα από 30 δισ. ευρώ αφορούν κύριες οφειλές. Τα υπόλοιπα –πάνω από 20 δισ. ευρώ– είναι πρόσθετα τέλη και προσαυξήσεις. Και εδώ βρίσκεται η ουσία του προβλήματος: η ετήσια αύξηση του χρέους προέρχεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τις προσαυξήσεις, που διογκώθηκαν κατά 1,58 δισ. ευρώ, την ώρα που οι κύριες οφειλές αυξήθηκαν μόλις κατά 258 εκατ. ευρώ. Πετάλι σε ποδήλατο χωρίς αλυσίδα κάνουν οι επτά στους δέκα οφειλέτες που εντάσσονται σε ρυθμίσεις, αφού λόγων των υψηλών τόκων και του ανελαστικού πλαισίου, η πλειονότητα αδυνατεί να ανταπεξέλθει στην αποπληρωμή τους. Η ρύθμιση των 24 δόσεων θεωρείται απολύτως αποτυχημένη. Μόλις 150.000 συνεχίζουν να την τηρούν, από το 1,36 εκατομμύρια που εντάχθηκαν. Η κυβέρνηση πώς αντιμετωπίζει αυτό το εκρηκτικό πρόβλημα; Με νομοθετική ρύθμιση αναθέτει σε ιδιωτικές εταιρείες αρμοδιότητες του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών (ΚΕΑΟ)! Σε εισπρακτικές δηλαδή! Για να εισπράξουν τα χρήματα που δεν υπάρχουν! Αν αυτό δεν είναι βία, τι είναι;
Χρέη ιδιωτών όσο το ΑΕΠ της χώρας:
Η συνολική οφειλή ιδιωτών προς το δημόσιο και τις τράπεζες (συμπεριλαμβανομένων των servicers) ξεπερνά πλέον τα 230 δισ. ευρώ. Το νούμερο αυτό προκαλεί ίλιγγο, καθώς προσεγγίζει το ετήσιο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας.
Η ανάλυση των επιμέρους στοιχείων είναι αποκαρδιωτική:
Χρέη προς την εφορία: 112 δισ. ευρώ.
Χρέη προς ασφαλιστικά ταμεία: 50 δισ. ευρώ.
«Κόκκινα» δάνεια (εκτός τραπεζικών ισολογισμών): 80 δισ. ευρώ.
Η στρατηγική της κυβέρνησης για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους έχει αποτύχει παταγωδώς. Η μεταφορά των «κόκκινων» δανείων από τους ισολογισμούς των τραπεζών στα funds (servicers) μπορεί να «εξυγίανε» τυπικά το τραπεζικό σύστημα, αλλά δεν έλυσε το πρόβλημα της πραγματικής οικονομίας. Το χρέος παραμένει εκεί, απειλώντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις με πλειστηριασμούς και πτώχευση, χωρίς να υπάρχει βιώσιμο πλαίσιο ρύθμισης που να λαμβάνει υπόψη την πραγματική φοροδοτική ικανότητα.
4 εκατομμύρια πολίτες αδυνατούν να ανταποκριθούν στην Εφορία!:
Το πιο τραγικό στοιχείο αυτής της οικονομικής εξίσωσης είναι ο ανθρώπινος παράγοντας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ, σχεδόν 4 εκατομμύρια έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο. Πρόκειται ουσιαστικά για τον μισό ενεργό πληθυσμό της χώρας. Το γεγονός ότι λιγότερο από το 25% αυτών μπορεί να τηρήσει κάποια ρύθμιση αποδεικνύει ότι το πρόβλημα δεν είναι η «κουλτούρα κακοπληρωτή», όπως συχνά αφήνουν να εννοηθεί κυβερνητικά στελέχη, αλλά η αντικειμενική αδυναμία πληρωμής.
Η υπερφορολόγηση, έμμεση και άμεση, σε συνδυασμό με την ακρίβεια που καλπάζει ανεξέλεγκτα και τους καθηλωμένους μισθούς, έχει εξαντλήσει τα νοικοκυριά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Είναι ενδεικτικό ότι μόλις το 4,03% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου (που ανέρχεται σε 85 δισ. ευρώ) βρίσκεται σε ρύθμιση, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 3,44 δισ. ευρώ.
Αποπληρωμή δανείων μνημονίου …10 χρόνια νωρίτερα
Και ενώ οι πολίτες σπρώχνονται στα άκρα, κυριολεκτικά αφαιμάζονται, τα λεφτά δεν επιστρέφουν στους πολίτες μέσω έργων που βελτιώνουν τη ζωή τους αλλά πηγαίνουν στους “εταίρους” τοκογλύφους! Τον Δεκέμβρη καταβλήθηκε 5,3 δισ. ευρώ. Αποπληρώθηκαν δηλαδή δόσεις των διμερών δανείων που είχε συνάψει το 2010, οι οποίες κανονικά θα έπρεπε να πληρωθούν ακόμη και το μακρινό 2040 και 2041! Οι χώρες που πήραν αυτά τα χρήματα – τα οποία βγήκαν από τα ταμειακά μας διαθέσιμα που αυτήν τη στιγμή φτάνουν τα 45 δισ. ευρώ – είναι η Γερμανία (1,45 δισ.), η Γαλλία (1,1 δισ εκατ.) και η Ιταλία (950 εκατ.) ενώ τα υπόλοιπα μοιράστηκαν στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης με βάση τη σύνθεση του τότε, το 2010, όταν και προχωρήσαμε σε αυτά τα δάνεια. Μένει να αποληρωθεί μέχρι το 2031 ένα υπόλοιπο 26,1 δισ. ευρώ. Για να γίνει πράξη αυτό δέκα χρόνια νωρίτερα, καταβάλλοντας 7,2 δισ. ευρώ στη Γερμανία, 5,3 δισ. ευρώ στη Γαλλία και 4,7 δισ. ευρώ στην Ιταλία, εξοφλούμε αυτά τα δάνεια… Από λεφτά που δεν έχει ο ελληνικός λαός αποπληρώνουν τους κεφαλαιοκράτες πανίσχυρων χωρών…
Μία κοινωνία που ζει μία αδιανόητη πραγματικότητα…
Η κυβέρνηση καλό θα είναι να καταλάβει ότι οι πολίτες βρίσκονται στα όριά τους. Και μπορεί διαρκώς να βάζει πάνω στο καπάκι της χύτρας όλο και μεγαλύτερο βάρος προσπαθώντας να το κρατήσει στη θέση του, αλλά οι νόμοι της φυσικής είναι αμείλικτοι:
Κάποια στιγμή θα υπάρξει έκρηξη. Και αυτό δε θα είναι καθόλου αδιανόητο, θα είναι η λογική συνέπεια μίας καταστροφικής, ηλίθιας πολιτικής.
