Η σύμπραξη της Ελλάδας με την Εθνική Φρουρά της Πολιτείας της Φλόριντα, στο πλαίσιο της Συμφωνίας State Partnership Program, βρέθηκε στο επίκεντρο της συνάντησης που είχε τη Μεγάλη Τρίτη (07.04.2026) στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας ο Νίκος Δένδιας με την πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ.
Σε ανάρτησή του στα social media, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, ανέφερε ότι κατά τη συνάντηση του με την Κίμπερλι Γκιλφόιλ συζητήθηκε η ανακοίνωση της εν λόγω σύμπραξης, η οποία εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας και ΗΠΑ.
Ο Νίκος Δένδιας γνωστοποίησε ακόμη ότι ζήτησε από την Αμερικανίδα πρέσβη να μεταφέρει τις ευχαριστίες του προς τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, Pete Hegseth, επισημαίνοντας παράλληλα και τη συμβολή της ίδιας στην ολοκλήρωση της συμφωνίας.
Είχα σήμερα συνάντηση στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με την Πρέσβη των ΗΠΑ κα Kimberly Guilfoyle @USAmbassadorGR.
Στο επίκεντρο η ανακοίνωση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας State Partnership Program, της σύμπραξης της Ελλάδας με την Εθνική Φρουρά της Πολιτείας της Φλόριντα.
Σύμφωνα με τον υπουργό, στη συζήτηση με την Κίμπερλι Γκιλφόιλ τέθηκε επίσης η προοπτική περαιτέρω εμβάθυνσης των στρατηγικών αμυντικών σχέσεων μεταξύ Αθήνας και Ουάσιγκτον, σε μια συγκυρία κατά την οποία οι δύο χώρες επιδιώκουν να ενισχύσουν τη συνεργασία τους σε πολλαπλά επίπεδα.
Το 1941, ο Χένρι Λους, πρωτοπόρος εκδότης των περιοδικών Time και Life, ανακοίνωσε ότι δεν ήταν μόνο ώρα η Αμερική να εισέλθει στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να υπερασπιστεί τα δημοκρατικά ιδεώδη, αλλά ότι τα αποτελέσματα αυτής της παρεμβατικής δράσης θα βοηθούσαν στη δημιουργία ενός «Αμερικανικού Αιώνα» – μιας νέας εποχής στην οποία οι πράξεις της χώρας του θα διαμόρφωναν ολόκληρο τον κόσμο.
Ογδόντα πέντε χρόνια αργότερα, είναι δύσκολο να μην αισθανθεί κανείς ότι ο Λους δικαιώθηκε – εκτός, ίσως, από τους μαθηματικούς υπολογισμούς του.
Σε γενικές γραμμές, για το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων σχεδόν δέκα δεκαετιών, η αμερικανική παρέμβαση αυτοπαρουσιάστηκε ως μια δύναμη καλού, ανεξαρτήτως αν αυτό σε πολλές περιπτώσεις δεν ήταν αλήθεια.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η εξωφρενική απειλή του Ντόναλντ Τραμπ ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε, για να μην επανέλθει ποτέ ξανά», εκτός εάν ικανοποιηθεί το αίτημά του για επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, μπορεί τελικά να αποδειχθεί πιο ακριβής από ό,τι ο ίδιος επιδιώκει. Όμως, αντί για εκείνον του Ιράν, ο πολιτισμός που κινδυνεύει να πεθάνει θα είναι της ίδιας της χώρας του.
Αδιαμφισβήτητα, η Αμερική και οι πρόεδροί της έχουν διαπράξει ενέργειες τα τελευταία εκατό χρόνια που έχουν προκαλέσει το μερίδιο που τους αναλογεί σε μνησικακία: σκέφτεται κανείς τους ολέθριους πολέμους στο Βιετνάμ και το Ιράκ, για να μην πούμε τίποτα για άλλες, λιγότερο προβεβλημένες εισβολές σε άλλες χώρες. Ωστόσο, αυτές είναι δύσκολο να συγκριθούν με την πολιτική της «καμένης γης» του Τραμπ απέναντι στο Ιράν, το οποίο φαίνεται να εμπαίζει με μια διεστραμμένη χαρά, σαν ένας κακόβουλος μαθητής που βασανίζει μια σφήκα.
Όταν, αναπόφευκτα, το στριμωγμένο έντομο τσιμπήσει, ο τραυματισμένος δράστης θα νιώσει τότε μια σκληρή δικαίωση πατώντας το, τερματίζοντας τη ζωή του. Έτσι θα συμβεί αναπόφευκτα και με το Ιράν, το οποίο δεν έχει καμία διάθεση να αναζητήσει όρους κατάπαυσης του πυρός για να τερματίσει τον πόλεμο επιλογής του Τραμπ, χάρη στην ολοένα και πιο πολεμοχαρή και πλέον υβριστική ρητορική του προέδρου.
Υπό τον Τραμπ, η Αμερική είναι μια ολοένα και πιο ανήθικη χώρα, την οποία κυβερνά ένας πολεμοχαρής δεσπότης ο οποίος, όταν δεν εκτοξεύει φρικιαστικές απειλές στεκόμενος δίπλα στο Πασχαλινό Λαγουδάκι – μια εξέλιξη που κανένας σατιρικός δεν θα είχε το θράσος (cojones) να προτείνει – φαίνεται αποφασισμένος να ακολουθήσει μια πορεία δράσης που θα αφαιρέσει κάθε ηθική εξουσία που κατέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες για γενιές, ίσως και επ’ αόριστον.
Η προαναγγελία «μιας από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία του κόσμου» είναι μια γιγαντιαία πράξη ύβρεως – μια πράξη που σίγουρα προηγείται μιας επικής πτώσης.
Η δεύτερη θητεία του Τραμπ κερδήθηκε με πλειοψηφία σε κάθε ορισμό του όρου. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η Αμερική εξέλεξε αυτόν τον πλέον ακυβέρνητο των προέδρων από αβλεψία ή κατά λάθος. Ήταν ξεκάθαρος σε αυτό που θα πρόσφερε. Μια χώρα αηδιασμένη από τις υπεκφυγές της εποχής του Τζο Μπάιντεν, και ανίκανη να πιστέψει ότι η Κάμαλα Χάρις θα πρόσφερε κάτι καλύτερο, τον ψήφισε κατά εκατομμύρια.
Αυτό που όλοι, εκτός από τους πιο παρωπιδικούς οπαδούς του, θα παραδέχονταν τώρα είναι ότι αυτό το επίπεδο της ανεμπόδιστης, ανεξέλεγκτης εξουσίας έχει φτάσει σε σχεδόν τυραννικά επίπεδα.
Το βράδυ των εκλογών, ο Τραμπ δήλωσε ότι του δόθηκε μια «πρωτοφανής και ισχυρή» εντολή διακυβέρνησης – και, έκτοτε, είναι σε θέση να ακολουθήσει μια πορεία αποκομμένη από οποιαδήποτε ηθική ή πρακτική βάση.
Ο συνιδρυτής της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς, πρόκειται να καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου των ΗΠΑ τον Ιούνιο σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις του με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Επστάιν, επιβεβαίωσαν οι νομοθέτες.
Ο δισεκατομμυριούχος φιλάνθρωπος είναι το τελευταίο υψηλόβαθμο πρόσωπο που συμφώνησε να καταθέσει ενώπιον της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής, η οποία ερευνά τα αδικήματα του Επστάιν.
Ο Γκέιτς «ανυπομονεί να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις της επιτροπής για να υποστηρίξει το σημαντικό της έργο», δήλωσε εκπρόσωπος στο BBC. Η ακρόαση έχει προγραμματιστεί για τις 10 Ιουνίου.
Διευκρινίσεις σχετικά με την εμπλοκή του
Ο Γκέιτς δεν έχει κατηγορηθεί για ανάρμοστη συμπεριφορά από κανένα από τα θύματα του Επστάιν και η συμπερίληψή του στους φακέλους της έρευνας δεν υποδηλώνει εγκληματική δραστηριότητα. Λεπτομέρειες σχετικά με τις επικοινωνίες και τη σχέση του Γκέιτς με τον Επστάιν περιλαμβάνονταν σε περισσότερα από τρία εκατομμύρια έγγραφα που δόθηκαν στη δημοσιότητα νωρίτερα φέτος από το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Το υπουργείο έχει αποδεσμεύσει εκατομμύρια έγγραφα, αλλά εκατομμύρια άλλα παραμένουν αδημοσίευτα. Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Τραμπ υπέγραψε νομοθεσία που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο, η οποία απαιτεί από το Υπουργείο Δικαιοσύνης να δώσει στη δημοσιότητα όλο το υλικό από τις έρευνές του για τον Επστάιν, γεγονός που οδήγησε στη δημοσιοποίηση των λεπτομερειών για τη σύνδεση του Γκέιτς.
Η στάση του Μπιλ Γκέιτς
Ο φιλάνθρωπος αναφέρθηκε στους δεσμούς του με τον καταδικασμένο σεξουαλικό δράστη κατά τη διάρκεια συνάντησης με το προσωπικό του φιλανθρωπικού του ιδρύματος και «ανέλαβε την ευθύνη για τις πράξεις του».
«Ο Μπιλ μίλησε ειλικρινά, απαντώντας λεπτομερώς σε αρκετές ερωτήσεις», ανέφερε το Ίδρυμα Γκέιτς σε ανακοίνωσή του.
Η Wall Street Journal ανέφερε ότι ο Γκέιτς ζήτησε συγγνώμη από το προσωπικό, δήλωσε ότι είχε δύο δεσμούς με Ρωσίδες τους οποίους ο Επστάιν ανακάλυψε αργότερα, και σχετικά με τον θανόντα χρηματιστή είπε: «Δεν έκανα τίποτα παράνομο. Δεν είδα τίποτα παράνομο».
Νωρίτερα φέτος, ο Γκέιτς, σε συνέντευξή του στο 9News στην Αυστραλία, μίλησε δημόσια για τους δεσμούς του με τον Επστάιν, λέγοντας ότι οι αλληλεπιδράσεις τους περιορίζονταν σε δείπνα και ότι δεν επισκέφθηκε το νησί του Επστάιν.
«Μετανιώνω για κάθε λεπτό που πέρασα μαζί του και ζητώ συγγνώμη που το έκανα», δήλωσε ο Γκέιτς.
Σε δήλωσή του στο BBC, εκπρόσωπος του Γκέιτς ανέφερε αργότερα ότι ο συνιδρυτής της Microsoft δεν είχε παρευρεθεί ποτέ σε πάρτι με τον θανόντα χρηματιστή και δεν είχε καμία ανάμιξη σε παράνομες δραστηριότητες που σχετίζονται με τον Επστάιν.
«Ενώ ο κ. Γκέιτς αναγνωρίζει ότι η συνάντηση με τον Επστάιν ήταν ένα σοβαρό σφάλμα κρίσης, αρνείται κατηγορηματικά οποιαδήποτε ανάρμοστη διαγωγή που σχετίζεται με τον Επστάιν και τις φρικτές δραστηριότητες στις οποίες εμπλεκόταν ο τελευταίος», ανέφερε η δήλωση.
Συνέχεια των ακροάσεων
Η Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής απέστειλε επιστολή στις 3 Μαρτίου ζητώντας την κατάθεση του Γκέιτς, η οποία έρχεται εν μέσω άλλων καταθέσεων υψηλού προφίλ.
Ο πρώην Πρόεδρος Μπιλ Κλίντον και η σύζυγός του, η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, εμφανίστηκαν ενώπιον της επιτροπής τον Φεβρουάριο.
Ο Υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λούτνικ και η πρώην Γενική Εισαγγελέας Παμ Μπόντι αναμένεται να καταθέσουν τις επόμενες εβδομάδες.
Σε μια μετωπική σύγκρουση με τον Λευκό Οίκο προχωρά η ηγεσία των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, εξαπολύοντας δριμεία επίθεση κατά του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του για τη σύρραξη στη Μέση Ανατολή. Η ηγετική ομάδα του Δημοκρατικού Κόμματος, σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανακοίνωση, χαρακτηρίζει τον Πρόεδρο «εντελώς εκτός ελέγχου» και προειδοποιεί για τον κίνδυνο διολίσθησης της χώρας σε έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το αίτημα για άμεση επανέναρξη των εργασιών του Κογκρέσου θέτει πλέον το νομοθετικό σώμα προ των ευθυνών του, σε μια στιγμή που η περιφερειακή κρίση φαίνεται να λαμβάνει υπαρξιακές διαστάσεις.
Η απειλή περί «εξολόθρευσης ενός πολιτισμού»
Η σπίθα που πυροδότησε την έντονη αντίδραση της αντιπολίτευσης ήταν η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ στην οποία αναφέρθηκε στην πιθανότητα καταστροφής ενός ολόκληρου πολιτισμού στο πλαίσιο της πολεμικής εμπλοκής με το Ιράν. Η ηγεσία των Δημοκρατικών υποστηρίζει ότι τέτοιου είδους ρητορική «σοκάρει τη συνείδηση» και δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη από τους θεσμικούς εγγυητές της αμερικανικής δημοκρατίας.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Δημοκρατικοί ζητούν την έκτακτη σύγκληση της Βουλής προκειμένου να διεξαχθεί ψηφοφορία για τον άμεσο τερματισμό αυτού που χαρακτηρίζουν ως «απερίσκεπτο πόλεμο επιλογής». Η κριτική τους εστιάζει στο γεγονός ότι η στρατηγική της κυβέρνησης δεν αποτελεί προϊόν εθνικής ανάγκης, αλλά μιας επικίνδυνης κλιμάκωσης που απειλεί την παγκόσμια ειρήνη.
Το ανθρώπινο και οικονομικό κόστος της σύρραξης
Πέρα από το επίπεδο της διπλωματικής ρητορικής, η ανακοίνωση των Δημοκρατικών παραθέτει συγκεκριμένα στοιχεία για τις επιπτώσεις του πολέμου στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών και στις ένοπλες δυνάμεις. Σύμφωνα με την ηγεσία του κόμματος, η αμερικανική παρουσία στη Μέση Ανατολή έχει ήδη πληρώσει βαρύ φόρο αίματος, με περισσότερους από δώδεκα στρατιώτες να έχουν χάσει τη ζωή τους και εκατοντάδες άλλους να έχουν τραυματιστεί στις επιχειρήσεις.
Παράλληλα, η οικονομική διάσταση της κρίσης γίνεται αισθητή στους Αμερικανούς πολίτες. Η ανακοίνωση επισημαίνει ότι:
Οι τιμές των καυσίμων σημειώνουν κατακόρυφη άνοδο.
Το κόστος ζωής στην Αμερική βρίσκεται εκτός ελέγχου.
Δισεκατομμύρια δολάρια των φορολογουμένων σπαταλώνται σε στρατιωτικές επιχειρήσεις αμφίβολης σκοπιμότητας.
Η σύνδεση της εξωτερικής πολιτικής με την εσωτερική οικονομική σταθερότητα αποτελεί κεντρικό επιχείρημα των Δημοκρατικών, οι οποίοι κατηγορούν τη διοίκηση Τραμπ για αλόγιστη διαχείριση του εθνικού πλούτου.
Έκκληση για υπερκομματική στάση
Η παρέμβαση των Δημοκρατικών στρέφεται και κατά του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, κατηγορώντας τα στελέχη του ότι επί χρόνια «ενθαρρύνουν και δικαιολογούν» την ακραία συμπεριφορά του Προέδρου. Με το σύνθημα «φτάνει πια», η ηγεσία της αντιπολίτευσης καλεί τους Ρεπουμπλικάνους βουλευτές να θέσουν το «πατριωτικό καθήκον» πάνω από την κομματική πειθαρχία.
Η προσπάθεια αυτή αποσκοπεί στη δημιουργία ενός υπερκομματικού μετώπου που θα μπορούσε να επιβάλει τον νομοθετικό έλεγχο στις προεδρικές αποφάσεις περί πολέμου. Οι Δημοκρατικοί υποστηρίζουν ότι η παρούσα συγκυρία απαιτεί εθνική ενότητα όχι πίσω από τον Πρόεδρο, αλλά πίσω από τη λογική και τη σταθερότητα, προκειμένου να «σταματήσει αυτή η τρέλα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν.
Ολόκληρη η δήλωση της Ηγεσίας των Δημοκρατικών:
«Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι εντελώς εκτός ελέγχου. Η δήλωσή του, η οποία απειλεί με εξολόθρευση έναν ολόκληρο πολιτισμό, σοκάρει τη συνείδηση και απαιτεί μια αποφασιστική απάντηση από το Κογκρέσο. Η Βουλή πρέπει να επανέλθει αμέσως σε συνεδρίαση και να ψηφίσει για τον τερματισμό αυτού του απερίσκεπτου πολέμου επιλογής στη Μέση Ανατολή, προτού ο Ντόναλντ Τραμπ βυθίσει τη χώρα μας στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Επί χρόνια, οι Ρεπουμπλικάνοι ενθαρρύνουν και δικαιολογούν τη βαθιά επικίνδυνη και ακραία συμπεριφορά του Ντόναλντ Τραμπ. Φτάνει πια. Οι γενναίοι άνδρες και οι γυναίκες μας με στολή έχουν τεθεί σε κίνδυνο στη Μέση Ανατολή. Πάνω από δώδεκα έχουν ήδη σκοτωθεί και εκατοντάδες έχουν τραυματιστεί. Οι τιμές της βενζίνης εκτοξεύονται, το κόστος ζωής στην Αμερική είναι εκτός ελέγχου και δισεκατομμύρια δολάρια των φορολογουμένων σπαταλώνται σε έναν απερίσκεπτο πόλεμο επιλογής.
«Είναι καιρός οι Ρεπουμπλικάνοι της Βουλής να θέσουν το πατριωτικό καθήκον πάνω από την κομματική πίστη και να ενωθούν με τους Δημοκρατικούς για να σταματήσουν αυτή την τρέλα».
Ο πρωθυπουργός του Πακιστάν, Σεμπάζ Σαρίφ, απηύθυνε έκκληση στον Τραμπ να παρατείνει το τελεσίγραφο προς το Ιράν κατά δύο εβδομάδες, αναφέροντας ότι οι εν εξελίξει διπλωματικές προσπάθειες είναι ελπιδοφόρες και πρέπει να συνεχιστούν.
«Οι διπλωματικές προσπάθειες για την ειρηνική επίλυση του συνεχιζόμενου πολέμου στη Μέση Ανατολή προχωρούν σταθερά, δυναμικά και αποφασιστικά, με πιθανότητες να οδηγήσουν σε ουσιαστικά αποτελέσματα στο εγγύς μέλλον», έγραψε ο Σαρίφ σε ανάρτησή του στο X. «Για να επιτραπεί στη διπλωματία να ακολουθήσει την πορεία της, ζητώ θερμά από τον Πρόεδρο Τραμπ να παρατείνει την προθεσμία για δύο εβδομάδες».
Ο Σαρίφ κάλεσε επίσης την Τεχεράνη να ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ για τις ίδιες δύο εβδομάδες«ως χειρονομία καλής θέλησης».
«Καλούμε επίσης όλα τα εμπόλεμα μέρη να τηρήσουν κατάπαυση του πυρός για δύο εβδομάδες, ώστε να επιτρέψουν στη διπλωματία να επιτύχει την οριστική λήξη του πολέμου, προς όφελος της μακροπρόθεσμης ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή», πρόσθεσε.
Diplomatic efforts for peaceful settlement of the ongoing war in the Middle East are progressing steadily, strongly and powerfully with the potential to lead to substantive results in near future. To allow diplomacy to run its course, I earnestly request President Trump to extend…— Shehbaz Sharif (@CMShehbaz) April 7, 2026
ΗΠΑ και Ιράν εξετάζουν την πρόταση
Το Ιράν «εξετάζει θετικά» την πρόταση του Πακιστάν για εκεχειρία δύο εβδομάδων, δήλωσε στο πρακτορείο Reuters, ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος.
Ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε από την πλευρά του ότι ο Ντόναλντ Τραμπ έχει ενημερωθεί για την πρόταση του πρωθυπουργού του Πακιστάν Σεμπάζ Σαρίφ για εκεχειρία δύο εβδομάδων, προκειμένου να συνεχιστούν οι διπλωματικές διαπραγματεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, προσθέτοντας ότι «θα δοθεί απάντηση».
«Ο Πρόεδρος έχει ενημερωθεί για την πρόταση και θα απαντήσει», δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, στο CNN.
Μια νέα, εξαιρετικά οξυμένη εστία αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης ξέσπασε τις τελευταίες ώρες, με επίκεντρο τους τίτλους σπουδών του νέου υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Μακάριου Λαζαρίδη. Η δημόσια αμφισβήτηση των προσόντων του υφυπουργού από τον βουλευτή Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ, Παύλο Πολάκη, υπερβαίνει τα όρια της συνήθους κοινοβουλευτικής κριτικής, θέτοντας σοβαρά ερωτήματα για τη διαδικασία επιλογής των κυβερνητικών στελεχών και την τήρηση των προτύπων της «αριστείας». Η σύγκρουση, η οποία ξεκίνησε εντός της αίθουσας της Ολομέλειας, μεταφέρθηκε με ιδιαίτερη ένταση στον ψηφιακό χώρο, προκαλώντας τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό.
Η αφορμή για τη σφοδρή επίθεση του Παύλου Πολάκη στάθηκε η αναγραφή των σπουδών του κ. Λαζαρίδη στο επίσημο βιογραφικό του, το οποίο είναι αναρτημένο στην ιστοσελίδα της Βουλής. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επικεντρώνει την κριτική του στο «College of Southeastern Europe», όπου ο υφυπουργός αναφέρει ότι σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημοσιογραφία. Σύμφωνα με τον κ. Πολάκη, ο συγκεκριμένος φορέας δεν αποτελεί πανεπιστημιακό ίδρυμα αλλά Εργαστήρι Ελευθέρων Σπουδών, γεγονός που, όπως υποστηρίζει, καθιστά τον τίτλο σπουδών «βεβαίωση» και όχι ισότιμο πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης.
Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε όταν ο κ. Πολάκης ζήτησε επιτακτικά από τον υφυπουργό να δώσει στη δημοσιότητα το απολυτήριο λυκείου του, καθώς και τη βεβαίωση σπουδών από το εν λόγω κολλέγιο. Ο βουλευτής Χανίων έφτασε στο σημείο να δημοσιεύσει στοιχεία που αφορούν την ιδιοκτησία του εκπαιδευτικού οργανισμού, κάνοντας λόγο για μια μονοπρόσωπη Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης (ΕΠΕ) με την επωνυμία «Τρισκέλιον», η οποία, κατά τους ισχυρισμούς του, διέθετε μέχρι και άδεια λειτουργίας καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος (σνακ μπαρ).
Η σύνδεση με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ
Πέρα από το ακαδημαϊκό σκέλος, ο Παύλος Πολάκης συνδέει την υπουργοποίηση του κ. Λαζαρίδη με την προγενέστερη κοινοβουλευτική του δράση. Συγκεκριμένα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι η τοποθέτηση του κ. Λαζαρίδη στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης αποτελεί «ανταμοιβή» για τη συμμετοχή του στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εκεί, ο κ. Λαζαρίδης είχε δηλώσει δημόσια πως «δεν υπάρχει σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ», θέση που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τις πρόσφατες εξελίξεις και τη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Η αναφορά του κ. Πολάκη σε «20 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας» που εμπλέκονται σε έρευνες για ρουσφέτια και διασπάθιση ευρωπαϊκών ενισχύσεων, προσδίδει στην αντιπαράθεση έναν ευρύτερο θεσμικό χαρακτήρα. Ο βουλευτής Χανίων κατηγορεί την κυβέρνηση ότι επιλέγει στελέχη με κριτήριο την πολιτική τους κάλυψη σε υποθέσεις διαφθοράς, αμφισβητώντας ευθέως το ηθικό πλεονέκτημα της παράταξης.
Το αίτημα παραίτησης και η σύγκριση με το παρελθόν
Στην ανάρτησή του, ο Παύλος Πολάκης δεν περιορίζεται στην κριτική, αλλά ζητά ευθέως την παραίτηση του Μακάριου Λαζαρίδη, απευθύνοντας παράλληλα έκκληση στον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, να τον απομακρύνει από το κυβερνητικό σχήμα. Χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα, συγκρίνει την περίπτωση του κ. Λαζαρίδη με εκείνη του Αντώνη Διαματάρη, ο οποίος είχε παραιτηθεί στο παρελθόν μετά από αποκαλύψεις για το βιογραφικό του, υποστηρίζοντας ότι η παρούσα περίπτωση είναι ακόμη πιο σοβαρή λόγω της έλλειψης τυπικών προσόντων.
«Για ποια αριστεία μιλάς Μητσοτάκη;» διερωτάται ο κ. Πολάκης, θέτοντας τον Πρωθυπουργό προ των ευθυνών του για την επιλογή ενός στελέχους που, κατά την άποψή του, στερείται των απαραίτητων ακαδημαϊκών και επαγγελματικών εχεγγύων για τη διαχείριση ενός κρίσιμου χαρτοφυλακίου.
Γράφει αναλυτικά ο Παύλος Πολάκης:
Καλημερα-Καλημερα!! ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ…ΑΝΑΡΤΗΣΗ 1η
ΜΑΚΑΡΙΕ ΛΑΖΑΡΙΔΗ!!
Σε εβαλε ο Μητσοτακης υφυπουργο Αγροτικης Αναπτυξης μετα που 20 βουλευτες της ΝΔ κρεμαστηκαν στα μανταλακια της δικογραφιας της Ευρωπαικης Εισαγγελιας για ρουσφετια και διασπαθιση Ευρωπαικων Ενισχυσεων !
Προφανως ηταν η ανταμοιβη σου για την αποκρουστική και προκλητικη στο λαικο αίσθημα συμμετοχή σου στην Εξεταστικη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ μετα την πρωτη δικογραφια και την εξοργιστικη σου δηλωση πως «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΟΠΕΚΕΠΕ»!!!
Πες μας λοιπον τωρα:
Στο βιογραφικο σου που ειναι αναρτημενο στη Βουλη αναφερεις πως οι Σπουδες σου ειναι «Πολιτικές Επιστημες και δημοσιογραφια στο College of Southeastern Europe”!!!!(φωτο 2-3)
Μετα τη δημοσιοτητα που πηρε το θεμα απο τη χθεσινη μου επιθεση σε σενα στη Βουλη οταν σε ρωτησα που ειναι αυτο το Πανεπιστημιο και τι πτυχία δίνει ,απάντησες κατά λέξη απο το βημα της Βουλης πως «σπουδασες στο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ το College of Southeastern Europe “
ΑΡΑ:
1) Δεν σπουδασες σε ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ,αλλα σε ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΙΕΚ!!
2) Δεν εχεις ΠΤΥΧΙΟ ,αλλά «βεβαίωση σπουδων» που προφανως δεν εχει καμια ισοτιμία με τιτλο Πανεπιστημιου!!!
ΠΕΣ ΜΑΣ ΛΟΙΠΟΝ :
1) Απολυτήριο Λυκειου εχεις;; Αναρτησε το να το δουμε!
2) Αναρτησε αυτη τη βεβαιωση σπουδων απο το ΙΕΚ κατω Παναγιας ,να δουμε πότε «σπούδασες», για ποιο χρονικο διαστημα , και με ποιο περιεχομενο;;; Εκανες «Πολιτικες Επιστημες»;; Εκανες «Δημοσιογραφια»; Η και τα δυο;Η τίποτα;
3) Που ΑΚΡΙΒΩΣ εχει ή ειχε εγκαταστασεις αυτο το «κολλεγιο»; Που ειναι το κτιριο του;
Πες μας και το προγραμμα σπουδων του;
Πες μας και ποιος ειναι ιδιοκτητης;;;
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΤΙ ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ για την ερωτηση 3 σε βοηθαω ως εξης:
4) Το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ που σπουδασες ειναι αυτο που φαινεται το καταστατικο του στις φωτογραφιες 5-6-7-8 ως Μονοπροσωπη ΕΠΕ με το ονομα «ΤΡΙΣΚΕΛΙΩΝ»(😂😂😂😂) η οποια εχει και άδεια σνακ μπαρ ;
5)Το κτιριο αυτού του «ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ»ειναι αυτο στην φωτογραφια 4 στην Πατριαρχου Ιερεμιου 17 στην Αθηνα;;;
Εκει σπουδασες ;
Σε αυτην την πολυκατοικια;;; Και πότε;;
6) Τελευταια ερωτηση για τωρα:
Ολη σου την προυπηρεσια σε διαφορες θεσεις ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΣΤΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΟΥ;;;(φωτο 3)
Εχεις κατι να κρυψεις;;;ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ;;;
Συνεχιζεται…….
ΥΓ1: Περιμενω απαντησεις μεχρι το μεσημερι και νομιζω καλύτερα ειναι να ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΛΛΗ ΦΑΣΑΡΙΑ!!!
ΥΓ2: Για ΠΟΙΑ ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΜΙΛΑΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ;;;; Εκανες Υπουργο αυτον τον αμορφωτο με πτυχιο απο ΙΕΚ της Κατω Μαγουλας;;;;; Να διαχειριστει τι;;; Με ποια προσοντα;;
Μπροστα του ο Διωματαρης με το πλαστο πτυχιο απο το Columbia που τον εδιωξες ,ηταν ερευνητης του Χαρβαρντ!!!
Οι υγειονομικές αρχές του Ιράν, διένειμαν 180.000 δισκία ιωδίου στους κατοίκους της πόλης Μπουσέρ, όπου βρίσκεται ο μοναδικός πυρηνικός σταθμός της χώρας, στο πλαίσιο ενός “σχεδίου ετοιμότητας για την αντιμετώπιση κρίσεων”, όπως ανέφερε τοπικός αξιωματούχος, και στη σκιά του τελεσίγραφου του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος απειλεί τη χώρα με “σφοδρές επιθέσεις”.
Ο αναπληρωτής υπεύθυνος υγείας στο Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών του Μπουσέρ δήλωσε ότι η διανομή ξεκίνησε πριν από τον 12ήμερο πόλεμο τον Ιούνιο του 2025, βάσει απόφασης του εθνικού αρχηγείου διαχείρισης κρίσεων, σύμφωνα με τον κρατικό οργανισμό Young Journalists Club (YJC).
Ο αξιωματούχος ανέφερε ότι η διανομή έδωσε αρχικά προτεραιότητα στις περιοχές γύρω από τον πυρηνικό σταθμό, προτού επεκταθεί ώστε να καλύψει ολόκληρη την πόλη. Τα δισκία διατίθενται σε όλα τα κέντρα υγείας του Μπουσέρ.
«Από την έναρξη του σχεδίου, όλα τα κέντρα υγείας διανέμουν δισκία ιωδίου έτοιμα έντυπα και οδηγίες, και τώρα είναι διαθέσιμα σε όλους τους κατοίκους», δήλωσε ο αξιωματούχος.
Οι αρχές δήλωσαν ότι τα δισκία προορίζονται για χρήση σε περίπτωση ραδιολογικού συμβάντος. Συνιστάται στους κατοίκους να λαμβάνουν τα δισκία από 24 ώρες πριν έως και τέσσερις ώρες μετά από πιθανή έκθεση, με ένα δισκίο ανά άτομο, αν και η δοσολογία ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία.
Οι υγειονομικές αρχές εξήγησαν ότι κατά τη διάρκεια πυρηνικών συμβάντων ενδέχεται να απελευθερωθεί ραδιενεργό ιώδιο, το οποίο απορροφάται εύκολα από τον θυρεοειδή αδένα. Με τη λήψη δισκίων ιωδίου, ο θυρεοειδής αδένας κορέζεται με σταθερό ιώδιο, μειώνοντας την ικανότητά του να απορροφά ραδιενεργό ιώδιο και μειώνοντας τον κίνδυνο βλάβης του θυρεοειδούς.
Καθώς οι απειλές κατά των κρίσιμων υποδομών του Ιράν έχουν φτάσει σε πρωτοφανές επίπεδο, μια πανεθνική εκστρατεία ξεκίνησε να πραγματοποιείται το μεσημέρι της Τρίτης 7 Απριλίου.
Νέοι σε όλο το Ιράν συγκεντρώνονται γύρω από σταθμούς παραγωγής ενέργειας σε διάφορες πόλεις, σχηματίζοντας ανθρώπινες αλυσίδες σε μια συμβολική πράξη εν μέσω επιθέσεων και απειλών κατά πολιτικών εγκαταστάσεων.
Η εκστρατεία, με τίτλο «Ιρανική Ανθρώπινη Αλυσίδα Νέων για ένα Φωτεινό Αύριο», συμφωνήθηκε με τον Αλιρεζά Ραχίμι, Υφυπουργό Νεολαίας στο Υπουργείο Αθλητισμού και Νεολαίας του Ιράν, ως μια πρωτοβουλία που προέκυψε «μετά από πρόταση των ίδιων των νέων».
𝗩𝗜𝗗𝗘𝗢 | Students form a human chain on Iran’s historic Dezful Bridge following US-Israeli threats to target Iran’s vital civilian infrastructure.
Δήλωσε: «Ορισμένοι φοιτητές πανεπιστημίου, νέοι καλλιτέχνες και οργανώσεις νέων πρότειναν τη δημιουργία ενός ανθρώπινου δακτυλίου και αλυσίδας γύρω από σταθμούς παραγωγής ενέργειας».
🚨 BREAKING: Iran is now forming HUMAN CHAINS in front of a power plant in Kazerun in a bid to dissuade President Trump’s strikes come 8PM
Σύμφωνα με τον Ραχίμι, η εκδήλωση πραγματοποιείται «ταυτόχρονα σε όλη τη χώρα σε χώρους σταθμών παραγωγής ενέργειας σε κάθε πόλη». Τονίζοντας τη φύση της πρωτοβουλίας, πρόσθεσε: «Αυτό το πρόγραμμα είναι εξ ολοκλήρου ανθρωποκεντρικό και το Υπουργείο Αθλητισμού και Νεολαίας παρενέβη μόνο για να βοηθήσει στον συντονισμό».
Ali Ghamsari, a widely respected independent Iranian composer and musician known for blending traditional Persian music with contemporary expression, has consistently used his art and platform to stand with the people of Iran. He has shown up during natural disasters, supported… pic.twitter.com/gIH3istUbb
Οι διοργανωτές λένε ότι οι συμμετέχοντες θα προέρχονται από διαφορετικά κοινωνικά υπόβαθρα – συμπεριλαμβανομένων αθλητών, καλλιτεχνών και ακτιβιστών της κοινωνίας των πολιτών. Παράλληλα με τον σχηματισμό ανθρώπινων αλυσίδων, αναμένεται επίσης να προβληθούν διεθνή μηνύματα. Ο Ραχίμι σημείωσε: «Έχουν προετοιμαστεί διεθνή μηνύματα για αυτό το πρόγραμμα και θα παρουσιαστούν έτσι ώστε η φωνή της νεολαίας του Ιράν να ακουστεί παγκοσμίως».
In response to Trump’s threat to vaporise Iranian power plants and bridges…
Ali Ghamsari, the famous Iranian musician says that he will remain outside the Iranian power plants and keep playing the music of peace and love.
Yaar, how brave this nation is! pic.twitter.com/oQepCU40BI
Ο κορυφαίος Αμερικανός οικονομολόγος εξαπολύει δριμεία επίθεση κατά της κυβέρνησης Τραμπ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου, περιγράφοντας τον πόλεμο με το Ιράν ως μια «παγκόσμια καταστροφή» χωρίς νικητές. Γιατί η σημερινή κρίση θεωρείται η πιο επικίνδυνη στιγμή μετά την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1942 και πώς η εμμονή για έλεγχο των πετρελαίων απειλεί να τινάξει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία μέσα σε 30 ημέρες.
Την ώρα που οι σειρήνες του πολέμου στη Μέση Ανατολή ηχούν πιο απειλητικά από ποτέ, μια από τις πιο επιδραστικές φωνές της παγκόσμιας οικονομικής και πολιτικής σκέψης, ο καθηγητής Τζέφρι Σακς, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για μια επερχόμενη «συντριβή» που δεν θα αφήσει κανέναν αλώβητο. Σε μια ανάλυση που χαρακτηρίζεται από ωμό ρεαλισμό και βαθιά απογοήτευση για την τροχιά της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, ο Σακς περιγράφει την τρέχουσα σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν όχι ως μια στρατηγική επιχείρηση, αλλά ως μια «παγκόσμια καταστροφή» όπου η έννοια της νίκης είναι ανύπαρκτη.
«Κανείς δεν κερδίζει αυτόν τον πόλεμο, γιατί και οι δύο πλευρές καταστρέφονται», δηλώνει κατηγορηματικά ο Σακς. Σύμφωνα με τον ίδιο, το Ισραήλ πρόκειται να «διαλυθεί ολοσχερώς», οι χώρες του Κόλπου θα υποστούν ανεπανόρθωτες πλήγματα και το Ιράν θα βρεθεί αντιμέτωπο με μια «τρομερή τραγωδία». Πέρα όμως από το γεωπολιτικό πεδίο, ο Αμερικανός οικονομολόγος προειδοποιεί για μια σφοδρή κάμψη της παγκόσμιας οικονομίας, χαρακτηρίζοντας τον πόλεμο ως μια πρόταση «lose-lose» (διπλής ήττας).
Η ανατομία μιας «αιματηρής παρανόησης»
Για τον Σακς, η τρέχουσα κλιμάκωση αποτελεί τη συνέχεια μιας μακράς σειράς αποτυχημένων αμερικανικών παρεμβάσεων. «Όλη μου τη ζωή παρακολουθώ την κυβέρνησή μου να προβαίνει σε αυτές τις τρομερές, αιματηρές περιπέτειες που είναι απλώς καταστροφικές και δεν επιτυγχάνουν απολύτως τίποτα», σημειώνει, παραλληλίζοντας τη σημερινή κρίση με παλαιότερες επεμβάσεις που βύθισαν περιοχές στο χάος
Η κριτική του εστιάζει στην εγκατάλειψη της διπλωματίας. Υπενθυμίζει ότι το Ιράν βρισκόταν υπό αυστηρή παρακολούθηση από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας (IAEA) μέσω της πυρηνικής συμφωνίας, την οποία ο Ντόναλντ Τραμπ «έσκισε» το 2018, υπό την «ενθουσιώδη καθοδήγηση» του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Κατά τον Σακς, ο πραγματικός στόχος της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ δεν ήταν ποτέ η μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, αλλά η ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος και ο απόλυτος έλεγχος της πολιτικής σκηνής της Τεχεράνης.
Το πετρέλαιο ως λάφυρο και η ρητορική της υποτέλειας
Στην καρδιά της σύγκρουσης, σύμφωνα με τον καθηγητή, βρίσκεται η επιθυμία των ΗΠΑ να «επιτάξουν» τα παγκόσμια ενεργειακά αποθέματα. Αυτό το μοτίβο, όπως υποστηρίζει, είδαμε στην περίπτωση της Βενεζουέλας και το ίδιο βλέπουμε τώρα στον Περσικό Κόλπο. Οι ΗΠΑ ήδη «υπαγορεύουν» την πετρελαϊκή πολιτική χωρών όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Εμιράτα.
Μάλιστα, ο Σακς αναφέρεται με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα στις πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε υβριστική ρητορική κατά του Σαουδάραβα πρίγκιπα διαδόχου, απαιτώντας απόλυτη υποταγή. «Θα παρατηρήσει κάποιος ότι αυτό δεν είναι σωστό;» διερωτάται, τονίζοντας ότι η απουσία αντίδρασης από τη διεθνή κοινότητα εκλαμβάνεται ως «ατιμωρησία» για την Ουάσιγκτον.
Το στοίχημα των BRICS και η απουσία των «ενηλίκων»
Ο Τζέφρι Σακς στρέφει τα βέλη του και προς τους άλλους μεγάλους παίκτες της παγκόσμιας σκακιέρας. Θεωρεί ότι αν ηγέτες όπως ο Μόντι της Ινδίας, ο Σι της Κίνας, ο Πούτιν της Ρωσίας και ο Λούλα της Βραζιλίας έλεγαν ξεκάθαρα στον Τραμπ «πρέπει να σταματήσεις πριν καταστρέψεις τον κόσμο», η κατάσταση θα μπορούσε να αλλάξει.
Ωστόσο, παρατηρεί μια διστακτικότητα. «Γιατί αφήνεται σε έναν καθηγητή να λέει την αλήθεια; Γιατί ένας πρωθυπουργός μιας χώρας 1,5 δισεκατομμυρίου ανθρώπων δεν τολμά να πει στον Ντόναλντ Τραμπ: “Σταμάτα τις παραισθήσεις σου, ρισκάρεις ολόκληρο τον κόσμο”;» σημειώνει με πικρία. Κατά την άποψή του, ο Τραμπ είναι ένας ηγέτης που αναζητά τον σεβασμό των «μεγάλων παικτών» και μια τέτοια ευθεία παρέμβαση θα τον ανάγκαζε να αναθεωρήσει την επιθετική του στάση.
Η αποτυχία της διαμεσολάβησης και η έλλειψη εμπιστοσύνης
Παρά τις αναφορές για έμμεσες συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν μέσω Πακιστάν, Τουρκίας και Αιγύπτου, ο Σακς εμφανίζεται εξαιρετικά σκεπτικός. Θεωρεί ότι οι Ιρανοί δεν έχουν κανέναν λόγο να εμπιστευτούν αυτές τις διαδικασίες, ειδικά τη στιγμή που νέα αμερικανικά στρατεύματα αποβιβάζονται στον Κόλπο.
«Πώς μπορεί οι BRICS να αφήνουν αυτό το θέμα στο Πακιστάν; Είναι αστείο», δηλώνει. Για τον ίδιο, οι μόνοι αξιόπιστοι μεσολαβητές θα ήταν η Ρωσία, η Κίνα και η Ινδία – οι τρεις άλλες υπερδυνάμεις του κόσμου. Μόνο αυτές θα μπορούσαν να επιβάλουν στον «ακόλουθο» των ΗΠΑ, το Ισραήλ, να σταματήσει τις επιθέσεις σε πολλαπλά μέτωπα: Λίβανο, Ιράν, Ιράκ, Συρία και Δυτική Όχθη.
Η αντίστροφη μέτρηση των 30 ημερών
Η πιο ανατριχιαστική προειδοποίηση του Σακς αφορά το άμεσο μέλλον. Εκτιμά ότι οι επόμενες 30 ημέρες είναι κρίσιμες και θα μπορούσαν να δουν την ολοκληρωτική καταστροφή των ενεργειακών υποδομών της Μέσης Ανατολής. Πετρελαιοπηγές, διυλιστήρια και σταθμοί άντλησης βρίσκονται εκτεθειμένοι, χωρίς ουσιαστική προστασία ακόμη και από απλά drones.
«30 ημέρες είναι πολύς χρόνος σε αυτόν τον πόλεμο. Είναι αρκετός χρόνος για να καταστραφεί ένα μεγάλο μέρος των ενεργειακών υποδομών της περιοχής», προειδοποιεί. Ήδη οι τιμές του πετρελαίου Brent έχουν σκαρφαλώσει στα 114 δολάρια το βαρέλι και ο Σακς δεν αποκλείει να φτάσουν τα 130, 140 ή και 150 δολάρια. Μια τέτοια εξέλιξη δεν θα επηρεάσει μόνο την τιμή της βενζίνης, αλλά θα προκαλέσει ντόμινο αυξήσεων στο ντίζελ, τα λιπάσματα και τα πετροχημικά, οδηγώντας σε παγκόσμια οικονομική ασφυξία.
«Βρισκόμαστε στο χείλος της ανατίναξης των παγκόσμιων ενεργειακών αποθεμάτων. Όχι μόνο στο Στενό του Ορμούζ, αλλά στην ίδια την παραγωγή», καταλήγει στο πρώτο μέρος της ανάλυσής του.
Το Δόγμα του «Μεγάλου Ισραήλ» και η Αυταπάτη της Πυρηνικής Απειλής
Συνεχίζοντας την ανάλυσή του, ο Τζέφρι Σακς εστιάζει σε αυτό που θεωρεί ως τον «μεγαλύτερο υπονομευτή της ειρήνης» στη Μέση Ανατολή: το κράτος του Ισραήλ. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μια χώρα 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, η απόλυτη εξάρτησή της από τις ΗΠΑ για την ασφάλειά της, της επιτρέπει να λειτουργεί με μια «ιδιότυπη ασυλία» που κανένα άλλο κράτος δεν διαθέτει
Σύμφωνα με τον Σακς, η στρατηγική του Ισραήλ βασίζεται στο δόγμα του «Μεγάλου Ισραήλ». Αυτό σημαίνει την άσκηση κυριαρχίας τουλάχιστον από τον Ιορδάνη ποταμό μέχρι τη Μεσόγειο, κάτι που συνεπάγεται τον έλεγχο, την απέλαση ή την εξόντωση των 8 έως 10 εκατομμυρίων Παλαιστινίων που ζουν εκεί.
Ο καθηγητής προχωρά ένα βήμα παρακάτω, επισημαίνοντας την ύπαρξη «ζηλωτών» εντός του ισραηλινού συστήματος που ονειρεύονται εδάφη από την Αίγυπτο μέχρι τη Μεσοποταμία. Μάλιστα, καταγγέλλει τη στάση του νέου Αμερικανού πρέσβη –τον οποίο χαρακτηρίζει «Χριστιανό Σιωνιστή»– ο οποίος δήλωσε δημόσια ότι το Ισραήλ δικαιούται όλη τη γη από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη. «Απολύθηκε; Ανακλήθηκε; Όχι, αυτό θεωρήθηκε κανονικό», σημειώνει ο Σακς, υπογραμμίζοντας την πλήρη ταύτιση της Ουάσιγκτον με τις πιο ακραίες επεκτατικές τάσεις του Ισραήλ.
Ένας αποσταθεροποιητής με παγκόσμια εμβέλεια
Ο Σακς δεν περιορίζει τη δράση του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή. Υποστηρίζει ότι το Τελ Αβίβ υπήρξε ο «μαζορέτα» κάθε πολέμου στην Αφρική και τη Βόρεια Αφρική, από την ανατροπή του Καντάφι στη Λιβύη μέχρι τις συγκρούσεις στο Σουδάν και τη Σομαλία.
«Είναι ο μεγάλος αποσταθεροποιητής γιατί είναι μια χώρα που δεν ζει μέσα στα σύνορά της», αναφέρει χαρακτηριστικά. Αυτή η συμπεριφορά, κατά τον ίδιο, τροφοδοτείται από την ατιμωρησία που του παρέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες με τη σειρά τους απολαμβάνουν την ατιμωρησία που τους παρέχει ο υπόλοιπος κόσμος.
Το «παραπέτασμα καπνού» του πυρηνικού προγράμματος
Ερωτηθείς για το αν το Ιράν βρισκόταν ποτέ κοντά στην κατασκευή πυρηνικού όπλου, όπως ισχυρίζεται επανειλημμένα ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Σακς είναι κατηγορηματικός: «Το Ιράν προσπαθούσε απεγνωσμένα να διαπραγματευτεί μια συμφωνία για 15 χρόνια».
Ο καθηγητής αποκαλύπτει ότι γνωρίζει προσωπικά πως Ιρανοί διπλωμάτες αναζητούσαν εναγωνίως διαύλους επικοινωνίας με τον Λευκό Οίκο, προσφέροντας πλήρη διεθνή έλεγχο στο πρόγραμμά τους με αντάλλαγμα την άρση των εξοντωτικών οικονομικών κυρώσεων. Οι κυρώσεις αυτές έχουν πλήξει ανεπανόρθωτα το βιοτικό επίπεδο και τα ποσοστά επιβίωσης του ιρανικού λαού.
«Δεν ήταν παιχνίδι από την πλευρά τους. Ήταν αφελείς πιστεύοντας ότι οι ΗΠΑ θα διαπραγματεύονταν πραγματικά», τονίζει ο Σακς. Κατά την άποψή του, η Ουάσιγκτον δεν ήθελε ποτέ διαπραγμάτευση, αλλά «παράδοση» και αναστροφή της επανάστασης του 1979. Αντίστοιχα, το Ισραήλ επιδιώκει να επιβάλει τη στρατιωτική του ηγεμονία σε ολόκληρη τη Δυτική Ασία και το Κέρας της Αφρικής.
Η αμερικανική μέθοδος: Απαιτήσεις, όχι διαπραγματεύσεις
Η κριτική του Σακς επεκτείνεται στον τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν ολόκληρο τον πλανήτη. Περιγράφει μια εξωτερική πολιτική που βασίζεται σε διαταγές και όχι σε συνομιλίες. «Θέλουν να λένε στην Ινδία αν μπορεί να αγοράσει ρωσικό πετρέλαιο ή όχι. Αυτός είναι ο αμερικανικός τρόπος παντού: απαιτήσεις, όχι διαπραγματεύσεις».
Αυτή η «κακή πίστη», όπως την αποκαλεί, έφτασε στο αποκορύφωμά της με την εγκατάλειψη της JCPOA (πυρηνική συμφωνία). Ο Σακς υποστηρίζει ότι κάθε φορά που το Ιράν προσπαθούσε να δείξει καλή θέληση, η απάντηση ήταν βομβαρδισμοί ή δολοφονίες επιστημόνων και ηγετών.
Η ελπίδα της «ωρίμανσης»
Παρά τη ζοφερή εικόνα, ο Τζέφρι Σακς δηλώνει ότι δεν είναι απαισιόδοξος, αλλά βαθιά εκνευρισμένος από την έλλειψη «ενηλίκων» στην παγκόσμια ηγεσία. Πιστεύει ότι αν οι μεγάλοι παίκτες του κόσμου αντιμετώπιζαν απευθείας την Ουάσιγκτον, η κρίση θα τελείωνε, γιατί η αμερικανική στάση περιέχει πολλή «μπλόφα, παλικαρισμό και παραίσθηση».
«Είναι δυνατόν να μεταπείσουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά όχι όταν όλοι κανονικοποιούν αυτή την κατάσταση και πιστεύουν ότι ένας πρόεδρος μπορεί να μιλάει ή να βομβαρδίζει με τέτοια χυδαιότητα και να ξεφεύγει», σημειώνει.
Το ιστορικό ορόσημο του κινδύνου
Κλείνοντας την ανάλυσή του, ο Σακς τοποθετεί τη σημερινή στιγμή στην ιστορική της διάσταση. Αν και θεωρεί την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας το 1962 ως την πιο επικίνδυνη στιγμή (καθώς ο κόσμος βρέθηκε δευτερόλεπτα από τον πυρηνικό όλεθρο), κατατάσσει τη σημερινή κρίση στη δεύτερη θέση.
«Εδώ βρισκόμαστε ημέρες ή εβδομάδες μακριά από την ανατίναξη του παγκόσμιου ενεργειακού εφοδιασμού», προειδοποιεί. Η έκκλησή του είναι σαφής: Η σύγκρουση πρέπει να σταματήσει τώρα, πριν η οικονομική και κοινωνική συντριβή γίνει μη αναστρέψιμη για ολόκληρο τον πλανήτη.
Έξι εβδομάδες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, η Ουάσιγκτον βρίσκεται αντιμέτωπη με το απόλυτο στρατηγικό αδιέξοδο. Η αποτυχία των αμερικανικών στόχων στον Περσικό Κόλπο και η ρητορική περί «θανάτου ενός ολόκληρου πολιτισμού» πυροδοτούν παγκόσμιο συναγερμό για τη χρήση μη συμβατικών όπλων.
Την Τρίτη, 7 Απριλίου 2026, η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα μια ρητορική κλιμάκωση χωρίς ιστορικό προηγούμενο από τον Λευκό Οίκο. Ενώ ο πόλεμος με το Ιράν εισέρχεται στην έβδομη εβδομάδα του, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, σε μια σειρά από δημόσιες παρεμβάσεις του, φαίνεται να διολισθαίνει από την άσκηση στρατιωτικής πίεσης στην ανοιχτή απειλή γενοκτονίας. Η δήλωσή του ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πεθάνει απόψε» εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, δεν συνιστά πλέον μόνο μια διπλωματική απειλή, αλλά, σύμφωνα με κορυφαίους αναλυτές, μια παραδοχή στρατηγικής απελπισίας.
Στο επίκεντρο της ανάλυσης βρίσκεται ο καθηγητής Τζον Μιρσχάιμερ, ηγετική μορφή της σχολής του πολιτικού ρεαλισμού, ο οποίος σε μια εκτενή παρέμβασή του στην εκπομπή «Judging Freedom» του Andrew Napolitano, προειδοποιεί ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται στην πιο επικίνδυνη καμπή της σύγχρονης ιστορίας. Για τον Μιρσχάιμερ, η παρούσα κρίση δεν είναι το αποτέλεσμα μιας ορθολογικής στρατιωτικής επιχείρησης, αλλά το προϊόν ενός προέδρου που αντιλαμβάνεται ότι η υστεροφημία του και η εξουσία του απειλούνται από έναν πόλεμο που δεν μπορεί να κερδίσει.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στο πεδίο των μαχών αποκάλυψαν μια σκοτεινή πλευρά της αμερικανικής εμπλοκής. Η κατάρριψη ενός αεροσκάφους αναγνώρισης και η αμφιλεγόμενη επιχείρηση διάσωσης του συγκυβερνήτη του, έφεραν στο φως πληροφορίες για μια προσπάθεια της Ουάσιγκτον να υφαρπάξει εμπλουτισμένο ουράνιο από τις ιρανικές εγκαταστάσεις. Η παρουσία ενός αντισυνταγματάρχη στη θέση του αξιωματικού οπλικών συστημάτων —πίσω από έναν υπολοχαγό πιλότο— υποδηλώνει, κατά τον Μιρσχάιμερ, μια αποστολή ειδικού σκοπού που απέτυχε πριν καν ξεκινήσει.
Αν και η αμερικανική κυβέρνηση παρουσίασε τη διάσωση ως «τολμηρή», η πραγματικότητα στο έδαφος δείχνει ότι οι στρατηγικοί στόχοι παραμένουν ανεκπλήρωτοι. Το εμπλουτισμένο ουράνιο παραμένει υπό ιρανικό έλεγχο και το καθεστώς της Τεχεράνης, παρά τις απώλειες, δεν δείχνει σημάδια κατάρρευσης. Αντιθέτως, η επιχείρηση αυτή φαίνεται πως ώθησε το Ιράν σε ακόμη μεγαλύτερη εγρήγορση για την προστασία των πυρηνικών του αποθεμάτων, καθιστώντας κάθε μελλοντική προσπάθεια κλοπής ή καταστροφής τους σχεδόν αδύνατη.
Έξι εβδομάδες αδιεξόδου: Ο κατάλογος των αποτυχιών
Η ανάλυση του καθηγητή Μιρσχάιμερ είναι καταπελτική όσον αφορά τα αποτελέσματα των πρώτων έξι εβδομάδων του πολέμου. Κανένας από τους στόχους που έθεσε ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει επιτευχθεί. Το Στενό του Ορμούζ, η κρισιμότερη ενεργειακή αρτηρία του πλανήτη, παραμένει κλειστό, στραγγαλίζοντας την παγκόσμια οικονομία. Το καθεστώς της Τεχεράνης παραμένει στη θέση του, οι βαλλιστικοί πύραυλοι του Ιράν δεν έχουν εξουδετερωθεί και το Ισραήλ βρίσκεται εγκλωβισμένο σε μια εξαιρετικά δύσκολη αναμέτρηση στον Λίβανο.
«Ο Τραμπ δεν έχει πετύχει τίποτα», σημειώνει ο Μιρσχάιμερ. Η έλλειψη στρατιωτικών στόχων έχει οδηγήσει την αμερικανική ηγεσία σε μια επικίνδυνη μετατόπιση. Καθώς οι «νόμιμοι» στρατιωτικοί στόχοι εξαντλούνται, η Ουάσιγκτον στρέφεται πλέον προς τις μη στρατιωτικές υποδομές. Η απειλή για την καταστροφή γεφυρών, νοσοκομείων και δικτύων ενέργειας συνιστά, κατά τον Μιρσχάιμερ, μια συνειδητή απόφαση για τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου. Πρόκειται για μια εκστρατεία «τιμωρίας» του άμαχου πληθυσμού, με στόχο να αναγκαστεί η ηγεσία του Ιράν σε συνθηκολόγηση — μια στρατηγική που ιστορικά σπάνια αποδίδει τα αναμενόμενα.
Η γενοκτονική πρόθεση
Η ανάρτηση του Προέδρου Τραμπ στο «Truth Social» την 7η Απριλίου, όπου αναφέρεται στον θάνατο ενός «ολόκληρου πολιτισμού», αποτελεί σημείο καμπής. Η χρήση λέξεων όπως «εκμηδένιση» και η παραδοχή ότι «πιθανώς θα συμβεί», παραπέμπουν, σύμφωνα με τον καθηγητή, σε γενοκτονική πρόθεση. Η σύγκριση που επιχειρεί ο Μιρσχάιμερ με τη ρητορική σκοτεινών εποχών της ευρωπαϊκής ιστορίας υπογραμμίζει το βάθος της κρίσης.
Το παράδοξο της στάσης του Τραμπ —ο οποίος από τη μία εύχεται «ο Θεός να ευλογεί τον λαό του Ιράν» και από την άλλη απειλεί να τον εξαφανίσει από τον χάρτη— αντανακλά έναν ηγέτη σε κατάσταση πανικού. Η προεδρία του, που ξεκίνησε με υποσχέσεις για απεμπλοκή από τους «ατέρμονους πολέμους», βρίσκεται πλέον δέσμια μιας σύγκρουσης που απειλεί να καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία και την ίδια την υπόσταση των Ηνωμένων Πολιτειών ως ηθικής δύναμης.
Η σιωπή του Κογκρέσου
Ένα από τα πλέον ανησυχητικά στοιχεία της παρούσας συγκυρίας είναι η απουσία ουσιαστικών αντιδράσεων από το αμερικανικό Κογκρέσο και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Η έννοια των θεσμικών αντιβάρων (checks and balances) φαίνεται να έχει ατονήσει. Ενώ ο Πρόεδρος απειλεί ανοιχτά με μαζικές δολοφονίες αμάχων, οι φωνές που υψώνονται για να τον συγκρατήσουν είναι ελάχιστες.
Αυτή η σιωπή, σύμφωνα με τον Μιρσχάιμερ, αποτελεί συνέχεια της στάσης που τηρήθηκε κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων στη Γάζα. Η «συνεργασία» ΗΠΑ και Ισραήλ σε μια σειρά από επιχειρήσεις που έχουν χαρακτηριστεί ως γενοκτονικές, έχει δημιουργήσει ένα προηγούμενο ατιμωρησίας. Όταν ο Υπουργός Άμυνας χαρακτηρίζει τους κανόνες εμπλοκής ως «ηλίθιους» και ο Πρόεδρος απειλεί με ολική καταστροφή, το διεθνές δίκαιο και οι συμβάσεις της Γενεύης φαίνεται να έχουν μετατραπεί σε απλά κομμάτια χαρτιού.
Η ρητορική του Μαρκ Λέβιν
Η παρέμβαση του Μαρκ Λέβιν, την οποία ο ίδιος ο Πρόεδρος Τραμπ προέτρεψε τους Αμερικανούς να παρακολουθήσουν, αποτελεί το πιο ανησυχητικό δείγμα αυτής της νέας πραγματικότητας. Ο Λέβιν υποστήριξε ότι η χρήση πυρηνικών όπλων κατά του Ιράν θα μπορούσε να θεωρηθεί «πράξη ειρήνης», προκειμένου να αποφευχθούν οι απώλειες εκατοντάδων χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών σε μια ενδεχόμενη χερσαία εισβολή.
Ο καθηγητής Μιρσχάιμερ απορρίπτει αυτούς τους παραλληλισμούς ως «γελοίους». Η σύγκριση με την Οκινάουα, όπου έχασαν τη ζωή τους δεκάδες χιλιάδες Αμερικανοί, με μια σύγκρουση όπου οι αμερικανικές απώλειες είναι —μέχρι στιγμής— περιορισμένες, στερείται κάθε λογικής βάσης. Ωστόσο, η υιοθέτηση αυτής της επιχειρηματολογίας από τον Λευκό Οίκο υποδηλώνει μια προσπάθεια ψυχολογικής προετοιμασίας της κοινής γνώμης για το αδιανόητο. Ο «πυρηνικός εκβιασμός» φαίνεται να είναι το τελευταίο εργαλείο στην εργαλειοθήκη ενός προέδρου που έχει εξαντλήσει όλες τις συμβατικές επιλογές του.
Ο ρόλος του Τζέι Ντι Βανς
Ο ρόλος του Αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα της κρίσης. Σε πρόσφατες δηλώσεις του, ο Βανς τόνισε ότι ο Πρόεδρος διαθέτει εργαλεία που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ακόμη και ότι δεν θα διστάσει να τα επιστρατεύσει εάν η Τεχεράνη δεν αλλάξει στάση. Για τον Μιρσχάιμερ, η αναφορά σε «εργαλεία» και όχι σε «στρατιωτικές στρατηγικές» φωτογραφίζει άμεσα τα πυρηνικά όπλα, καθώς όλες οι άλλες συμβατικές δυνάμεις έχουν ήδη αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί.
Ταυτόχρονα, η στάση του Βανς εκμηδενίζει κάθε πιθανότητα ενεργοποίησης της 25ης Τροπολογίας του Συντάγματος για την απομάκρυνση του Προέδρου λόγω πνευματικής ανικανότητας. Καθώς ο Αντιπρόεδρος αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο αυτής της διαδικασίας, η πλήρης ευθυγράμμισή του με τον Τραμπ διασφαλίζει ότι ο Πρόεδρος θα παραμείνει στο τιμόνι της χώρας, ανεξάρτητα από την πνευματική του κατάσταση ή τις παρορμητικές του αποφάσεις.
Η κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου
Η παρούσα σύγκρουση φαίνεται να δίνει το τελειωτικό χτύπημα στο οικοδόμημα των διεθνών νόμων που δημιουργήθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Συμβάσεις της Γενεύης, που προωθήθηκαν από τον Χάρι Τρούμαν για να αποτρέψουν την επανάληψη της φρίκης της Χιροσίμα, μοιάζουν πλέον ανίσχυρες.
Ο Μιρσχάιμερ επισημαίνει μια πικρή αλήθεια: δεν υπάρχει ανώτερη αρχή που να μπορεί να επιβάλει το διεθνές δίκαιο σε μια υπερδύναμη όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αποφασίζουν να αγνοήσουν τους κανόνες του πολέμου, η διεθνής έννομη τάξη καταρρέει. Η καταστροφή του Ιράν ως λειτουργικής κοινωνίας, εάν πραγματοποιηθεί, θα σημάνει το οριστικό τέλος της ηθικής ηγεμονίας της Δύσης και θα εισάγει τον πλανήτη σε μια εποχή απόλυτου κυνισμού και βίας.
Η ανταρσία των Στρατηγών
Μπροστά στην πιθανότητα μιας διαταγής για μαζική εξόντωση αμάχων ή χρήση πυρηνικών όπλων, το βλέμμα όλων στρέφεται στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων. Θα υπακούσουν οι Αμερικανοί στρατηγοί σε διαταγές που παραβιάζουν κατάφωρα τον Στρατιωτικό Κώδικα και τη διεθνή νομοθεσία;
Ο Μιρσχάιμερ θεωρεί ότι αυτό παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα. Αν ο Τραμπ διατάξει μια εκστρατεία «εκκαθάρισης» του Ιράν από τον χάρτη, είναι πιθανό να βρεθεί αντιμέτωπος με μια εσωτερική ανταρσία. Η σύγκρουση μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και της στρατιωτικής ιεραρχίας μπορεί να είναι το τελευταίο εμπόδιο πριν από την καταστροφή, αλλά ταυτόχρονα και μια συνταγή για εσωτερικό χάος στις ΗΠΑ.
Η Μοιραία Νύχτα της 7ης Απριλίου
Η προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε μια τροχιά που μοιάζει μη αναστρέψιμη. Είτε επιτεθεί απόψε με πρωτοφανή σφοδρότητα, είτε υπαναχωρήσει, η ζημιά στην αξιοπιστία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ήδη ανυπολόγιστη. Ο κόσμος αντιλαμβάνεται πλέον την Αμερική ως μια επικίνδυνη και απρόβλεπτη δύναμη, στα χέρια μιας ηγεσίας που δεν δεσμεύεται από κανέναν ηθικό ή νομικό φραγμό.
Η σημασία των όσων συμβαίνουν σήμερα ξεπερνά τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Πρόκειται για μια δοκιμασία της ίδιας της ανθρώπινης ικανότητας να θέτει όρια στη βία. Εάν ο πολιτισμός του Ιράν οδηγηθεί στον αφανισμό «σε μια νύχτα», τότε ολόκληρος ο παγκόσμιος πολιτισμός θα έχει υποστεί μια ήττα από την οποία μπορεί να μην συνέλθει ποτέ. Η ευθύνη βαραίνει πλέον όχι μόνο τον Λευκό Οίκο, αλλά και όλους εκείνους που, με τη σιωπή τους, επιτρέπουν την πορεία προς το γκρεμό.
