24.6 C
Chania
Κυριακή, 26 Ιουλίου, 2026

Εκδήλωση μνήμης για την 85η Επέτειο της Μάχης της Κρήτης στον Κόμβο Καλλεργιανών

Ο Δήμος Κισσάμου διοργανώνει εκδήλωση μνήμης και τιμής για την 85η Επέτειο από την Μάχη της Κρήτης, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 19 Μαΐου 2026 στις 19:00 στο Μνημείο Πεσόντων στον Κόμβο Καλλεργιανών.

Η επετειακή εκδήλωση περιλαμβάνει Επιμνημόσυνη Δέηση, Προσκλητήριο Πεσόντων και Κατάθεση στεφάνων. Θα τηρηθεί ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των Πεσόντων, ενώ θα ακολουθήσει ο Εθνικός Ύμνος.

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Δήμαρχος Κισσάμου κ. Γιώργος Μυλωνάκης. Η κεντρική ομιλία της βραδιάς έχει τίτλο «”Ποτέ ξανά” η μόνη κληρονομιά του πολέμου» και θα παρουσιαστεί από τον Σπύρο Νταουντάκη, ιστορικό του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”.

Την εκδήλωση θα πλαισιώσει μουσικά ο Σύλλογος Ριζιτών «Η Κίσσαμος» με ριζίτικο τραγούδι.

Η κατάθεση στεφάνων πραγματοποιείται με ευθύνη των φορέων.

«Θέλουν να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου, κουλτούρα φερέτρων και τυφλή υποταγή» – Παγκρήτια κινητοποίηση στη Βάση της Σούδας την Κυριακή 17 Μαΐου

Η Παγκρήτια Επιτροπή ενάντια στις βάσεις και στην εμπλοκή καλεί τον κρητικό λαό, τα εργατικά σωματεία και τους συλλόγους των αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων επαγγελματιών, φοιτητών, μαθητών και όλων των φορέων της Κρήτης, να συμμετέχουν στην Παγκρήτια κινητοποίηση στην Βάση της Σούδας την Κυριακή 17 Μαΐου.

Η κινητοποίηση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του πανελλαδικού αντιιμπεριαλιστικού Διημέρου 16-17 Μαΐου, με εκδηλώσεις και κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου υπάρχουν ΑμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις και στρατιωτικές υποδομές, και θα διατρανώνει την αντίθεση του λαού στο να γίνεται η Ελλάδα πολεμικό ορμητήριο και στόχος αντιποίνων.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής, η κινητοποίηση διεκδικεί τη Σούδα ως «Λιμάνι των Λαών», χωρίς να αποτελεί ορμητήριο πολέμων ή μαγνήτη κινδύνων. «Δεν θα πληρώσουμε τα σπασμένα του πολέμου τους» αναφέρεται χαρακτηριστικά, καθώς η Επιτροπή καταγγέλλει κάθε προσπάθεια που υποβαθμίζει τις αντιδράσεις του λαού μπροστά στην επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας και ειδικότερα της Κρήτης στον πόλεμο.

Η Παγκρήτια Επιτροπή επικαλείται δημοσκοπήσεις που, σύμφωνα με την ίδια, δείχνουν ότι πάνω από 70% του πληθυσμού ζητάει την απεμπλοκή από τον πόλεμο, ενώ πάνω από 80% δεν πιστεύει τα προσχήματα που χρησιμοποιούν ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και κυβέρνηση για να δικαιολογήσουν τον πόλεμο. Αντίθετα με την πρακτική της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, όπως αναφέρεται, εκατοντάδες φορείς σε όλη την Κρήτη έχουν διατρανώσει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι απαιτούν την απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο και το κλείσιμο της Βάσης της Σούδας.

Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο μόνος χαμένος από τον πόλεμο είναι ο ίδιος ο λαός, που πληρώνει ήδη τα σπασμένα του πολέμου. Επισημαίνεται ότι οι πολίτες πληρώνουν τις αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας και των ειδών πρώτης ανάγκης, ενώ η κυβέρνηση αρνείται να πάρει μέτρα προστασίας του εισοδήματος, με κατάργηση των έμμεσων φόρων στα καύσιμα και στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Την ίδια στιγμή, όπως καταγγέλλεται, βρίσκονται 7 δις για πολεμικούς εξοπλισμούς που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας, ενώ απορρίπτονται τα αιτήματα για ενίσχυση της Δημόσιας Παιδείας και Υγείας, για την προστασία της ίδιας της ανθρώπινης ζωής από φυσικές καταστροφές, για ασφαλείς μεταφορές, για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και για την υγεία και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.

Η Παγκρήτια Επιτροπή καταγγέλλει επίσης ότι «έχουν το θράσος να μας λένε να συνηθίσουμε την κουλτούρα των φερέτρων», ενώ υποστηρίζει ότι ο πόλεμος δεν έχει καμιά σχέση με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού και την προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Αντίθετα, σύμφωνα με την ανακοίνωση, η πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία και οι φρεγάτες εξυπηρετούν την προστασία των κερδών των εφοπλιστών, των μονοπωλίων της ενέργειας και των μεταφορών.

Η Επιτροπή αναφέρεται και σε δηλώσεις που αφορούν τον τουρισμό, σημειώνοντας ότι αφού έγιναν οι θάλασσες κέντρο διερχόμενων αεροπλανοφόρων, τώρα αναρωτιούνται αν θα δεχτεί πλήγμα ο τουρισμός. «Θέλουν να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου, κουλτούρα φερέτρων και τυφλή υποταγή» αναφέρεται, προσθέτοντας ότι γι’ αυτό καταγγέλλουν τις κινητοποιήσεις του λαού της Κρήτης και των Χανίων για να κλείσει η βάση της Σούδας, σαν αιτία που χάνονται έσοδα από την «αναψυχή» των ΝΑΤΟϊκών που κάνουν απόβαση στα Χανιά.

Οι εξελίξεις αυτές κάνουν ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να δυναμώσει τώρα η πάλη για απεμπλοκή της Ελλάδας από το πολεμικό σφαγείο, το κλείσιμο της Βάσης της Σούδας και όλων των βάσεων του θανάτου των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, καθώς και την επιστροφή όλων των στρατιωτικών αποστολών από το εξωτερικό, σύμφωνα με τα αιτήματα της Επιτροπής.

Η Παγκρήτια κινητοποίηση στη Βάση της Σούδας είναι προγραμματισμένη για την Κυριακή 17 Μάη, στις 12:00 το μεσημέρι, στην Αγορά στα Χανιά.

Το Θέατρο Σκιών Κρήτης παρουσιάζει «Το αφεντικό απ’ όξω» στο Θύραθεν

Την Κυριακή 17 Μαΐου ο Γιουβάν με το Θέατρο Σκιών Κρήτης θα παρουσιάσει την υπερκωμική ηλιόλουστη φάρσα «Το αφεντικό απ’ όξω» στον φιλόξενο χώρο του Θύραθεν.

Η παράσταση θα ξεκινήσει στις 11:00 π.μ. και απευθύνεται σε όλη την οικογένεια, με το Θέατρο Σκιών Κρήτης να υπόσχεται γέλια ακράτητα για μικρούς και μεγάλους.

Πρόκειται για μια από τις κλασικές κωμωδίες του ελληνικού θεάτρου σκιών, που παραμένει διαχρονικά επίκαιρη και αγαπημένη από το κοινό. Η συγκεκριμένη παραγωγή παρουσιάζεται ως υπερκωμική ηλιόλουστη φάρσα, προσφέροντας ψυχαγωγία για όλες τις ηλικίες.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να εξασφαλίσουν θέσεις για την παράσταση επικοινωνώντας στο τηλέφωνο κρατήσεων: 2810 711196.

Δικαστική διερεύνηση για πνιγμό ηλικιωμένης στα Χανιά: Στο στόχαστρο της δικαιοσύνης δύο διασώστες του ΕΚΑΒ – Στήριξη από εργαζόμενους ΕΚΑΒ και Πολάκη

Σε μια υπόθεση που εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη νομική θωράκιση των πληρωμάτων έκτακτης ανάγκης, δύο διασώστες του ΕΚΑΒ Χανίων βρίσκονται αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη μετά από μήνυση συγγενών 80χρονης ηλικιωμένης. Το περιστατικό, που ανάγεται στο καλοκαίρι του 2024, έχει εισέλθει πλέον στη φάση της προκαταρκτικής εξέτασης, με τις δικαστικές αρχές να διερευνούν τυχόν αμέλεια των διασωστών κατά τη διάρκεια επιχείρησης αναζωογόνησης σε παραλία του νομού.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία και τον κλάδο των υγειονομικών, καθώς οι διασώστες ελέγχονται για τα αδικήματα της έκθεσης σε βαθμό κακουργήματος και της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας (άρθρα 302 και 306 του Ποινικού Κώδικα). Μέχρι στιγμής δεν έχει ασκηθεί ποινική δίωξη, ωστόσο οι εμπλεκόμενοι έχουν ήδη κληθεί για ανωμοτί καταθέσεις, ενώ η διαδικασία αναμένεται να συνεχιστεί με νέες μαρτυρικές λήψεις.

Το χρονικό της επιχείρησης στην παραλία του Βλήτε

Το περιστατικό σημειώθηκε τον Ιούλιο του 2024 στην παραλία του Βλήτε στα Χανιά. Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, το ΕΚΑΒ ειδοποιήθηκε για περιστατικό πνιγμού ηλικιωμένης γυναίκας και το ασθενοφόρο έφτασε στο σημείο σε ελάχιστο χρόνο. Κατά την άφιξη του πληρώματος, η 80χρονη είχε ήδη ανασυρθεί στην ακτή από λουόμενους, ενώ ένας παρευρισκόμενος με γνώσεις πρώτων βοηθειών είχε ξεκινήσει τη διαδικασία καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ).

Οι δύο διασώστες ανέλαβαν άμεσα την παροχή εξειδικευμένης βοήθειας, συνεχίζοντας την ΚΑΡΠΑ, ωστόσο η γυναίκα δεν ανέκτησε ποτέ τις αισθήσεις της και διαπιστώθηκε ο θάνατός της. Οι καταθέσεις των διασωστών και των αυτοπτών μαρτύρων συγκλίνουν στο ότι η ηλικιωμένη ήταν σε άπνοια και χωρίς σφυγμό ήδη πριν από την άφιξη του ασθενοφόρου.

Τα ιατρικά δεδομένα και οι μαρτυρικές αποκλίσεις

Κεντρικό ρόλο στη δικαστική διερεύνηση παίζουν οι καταθέσεις των μαρτύρων και τα ιατρικά ευρήματα. Ο βασικός μάρτυρας, ο άνδρας που προσέφερε τις πρώτες βοήθειες πριν φτάσει το ΕΚΑΒ, κατέθεσε ότι η γυναίκα ήταν αναίσθητη και ότι κατά τη διάρκεια των μαλάξεων παρουσίασε αναρρόφηση τροφής. Το στοιχείο αυτό ταυτίζεται με τη γνωμάτευση του νοσοκομείου, η οποία αναφέρει ως αιτία θανάτου την αναρρόφηση τροφής και υγρών, ενισχύοντας την εκτίμηση ότι η 80χρονη εισήλθε στη θάλασσα λίγη ώρα μετά τη λήψη γεύματος.

Επιπλέον, πληροφορίες αναφέρουν ότι στέλεχος του Λιμενικού Σώματος κατέθεσε πως η άτυχη γυναίκα είχε προειδοποιηθεί από παρευρισκόμενους να μην κολυμπήσει λόγω του φαγητού. Στον αντίποδα, ο σύζυγος της θανούντος, ο οποίος δεν ήταν παρών τη στιγμή της ανάσυρσης καθώς στάθμευε το όχημά του, υποστηρίζει στην κατάθεσή του ότι η σύζυγός του ήταν ζωντανή και ότι την είδε να παίρνει μια βαθιά αναπνοή.

Κύμα συμπαράστασης και πολιτικές παρεμβάσεις

Στο πλευρό των δύο διασωστών έχει ταχθεί το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων ΕΚΑΒ, υπογραμμίζοντας ότι τα μέλη του έπραξαν το καθήκον τους κάτω από αντίξοες συνθήκες και με απόλυτο επαγγελματισμό. Η υπόθεση έχει λάβει και πολιτικές προεκτάσεις, με τον βουλευτή Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ, Παύλο Πολάκη, να παρεμβαίνει δημοσίως μέσω κοινωνικών δικτύων.

Ο κ. Πολάκης χαρακτήρισε τη δικαστική περιπέτεια των διασωστών ως «απόλυτο παραλογισμό», εκφράζοντας την πλήρη στήριξή του στους εργαζόμενους. «Ελπίζω να βρεθεί Εισαγγελέας που να κλείσει την υπόθεση χωρίς καμία δίωξη», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η ποινικοποίηση της προσπάθειας διάσωσης ανθρώπινης ζωής αποθαρρύνει τους λειτουργούς της υγείας.

Σκέψεις από μία επίσκεψη που μας έκανε να αισθανθούμε ξένοι, φιλοξενούμενοι στον τόπο μας…

Η συνήθης πρακτική, κάθε φορά που επισκέπτεται ο πρέσβης κάποιας ξένης χώρας τα Χανιά, είναι να επισκεφθεί τον Δήμαρχο στο Δημαρχείο Χανίων και τον Αντιπεριφερειάρχη στο κτίριο της Αντιπεριφέρειας, όπου εκεί θα συζητήσουν, θα γίνουν δηλώσεις και θα δοθούν αναμνηστικά δώρα. Δεν είναι απλά εθιμοτυπικό· είναι η αποτύπωση της αναγνώρισης και αποδοχής, εκ μέρους μιας ξένης αρχής, των φορέων που εκφράζουν τη λαϊκή βούληση και έχουν την εξουσία σε έναν τόπο.

Η πρακτική αυτή, ωστόσο, αγνοήθηκε επιδεικτικά στην περίπτωση της πρέσβειρας των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκιλφόιλ.

Η κ. Γκιλφόιλ ήρθε στα Χανιά λες και επισκέφθηκε έναν τόπο που της ανήκει. Δεν επισκέφθηκε τις αρχές του τόπου, τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού των Χανίων στον χώρο τους. Αντιθέτως, επισκέφθηκε τη Βάση της Σούδας. Μετά, η ίδια κάλεσε σε δείπνο τις αρχές του τόπου —τον Αντιπεριφερειάρχη Χανίων, τον Δήμαρχο Χανίων, τον Αστυνομικό Διευθυντή, τον Λιμενάρχη Χανίων και τις στρατιωτικές αρχές— για να τους παραθέσει το δείπνο ο Διοικητής των Αμερικανικών Βάσεων.

Πρόκειται για μια συμβολική αντιστροφή της πραγματικότητας που, με τον τρόπο της, θέλει να αποτυπώσει ποιος πραγματικά έχει την εξουσία στον τόπο μας. Ήταν λες και οι αρχές του τόπου φιλοξενούνταν από τις αμερικανικές βάσεις και την πρέσβειρα των ΗΠΑ, και όχι το ορθό και κανονικό που είναι το ακριβώς αντίστροφο, δηλαδή ότι οι αμερικανικές βάσεις και η πρέσβειρα των ΗΠΑ είναι φιλοξενούμενοι στα Χανιά.

Ξέρετε, όταν κάποιος φιλοξενείται οπουδήποτε, υπάρχουν κάποιοι απαράβατοι, άγραφοι κανόνες.

Καταρχάς, ο φιλοξενούμενος πρέπει να σέβεται τις αρχές του τόπου και να συμπεριφέρεται ανάλογα, χωρίς να ξεπερνά τα όρια. Όταν κάποιος δεν σέβεται αυτά τα όρια και δεν σέβεται αυτόν που τον φιλοξενεί —όταν θέλει ο ίδιος να φέρεται λες και είναι αυτός που φιλοξενεί, ενώ στην πραγματικότητα είναι ο φιλοξενούμενος— τότε καταλαβαίνεις ότι τα όρια έχουν ξεπεραστεί και δεν είναι καλός φιλοξενούμενος.

Τότε, ο οικοδεσπότης οφείλει —αν σέβεται τον εαυτό του— να διώξει τον φιλοξενούμενο. Εκτός και αν ο οικοδεσπότης έχει χάσει οριστικά τον έλεγχο του σπιτιού του.

Σκέψεις σχετικά με την πρώτη επίσκεψη της πρέσβειρας των ΗΠΑ στα Χανιά, η οποία κινήθηκε στο σκοτάδι, χωρίς ενημέρωση, χωρίς δελτία τύπου από τις αρχές (όπως συνήθως συμβαίνει στις επισκέψεις εκπροσώπων άλλων χωρών), και που έμοιαζε λες και αυτός που φιλοξενεί είναι τελικά ο φιλοξενούμενος.

Σκέψεις από μία επίσκεψη που μας έκανε να αισθανθούμε ξένοι, φιλοξενούμενοι στον τόπο μας…

Δίκη Βαλυράκη: Πραγματογνώμονας παραδέχθηκε ότι παρέλειψε κατάθεση αυτόπτη για δεύτερο σκάφος

Σημαντικές αναφορές έγιναν στο δικαστήριο της Αθήνας κατά τη διάρκεια της δίκης για τη δολοφονία του Σήφη Βαλυράκη, μέσα από την κατάθεση ενός εκ των δύο διορισμένων πραγματογνωμόνων της υπόθεσης.

Ο μάρτυρας, ναυπηγός στο επάγγελμα, παραδέχθηκε ενώπιον του δικαστηρίου ότι στην έκθεση που παρέδωσαν στις αρχές δεν συμπεριλήφθηκε η κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα, ο οποίος είχε αναφερθεί σε δεύτερο σκάφος και σε χτύπημα που φέρεται να προηγήθηκε του θανάτου του πρώην υπουργού, παρότι – όπως είπε – γνώριζαν τη συγκεκριμένη μαρτυρία.

Σε ερώτηση του προέδρου του δικαστηρίου για ποιο λόγο δεν ενσωματώθηκε η συγκεκριμένη αναφορά στην πραγματογνωμοσύνη, ο μάρτυρας απάντησε ότι επρόκειτο για κοινή απόφαση των δύο πραγματογνωμόνων, καθώς η περιγραφή του αυτόπτη τους είχε φανεί «αφύσικη» και μη συμβατή με τα υπόλοιπα ευρήματα της έρευνάς τους.

O πραγματογνώμονας ανέφερε ακόμη ότι δεν πραγματοποιήθηκε έρευνα για τον εντοπισμό άλλου σκάφους, παρά το γεγονός ότι υπήρχε σχετική μαρτυρία. «Υπήρχε μαρτυρία για σκάφος που είχε παρενοχλήσει τον Βαλυράκη. Ρωτούσαμε αν τον βρήκαν και μας έλεγαν ότι δεν το έχουν εντοπίσει», κατέθεσε χαρακτηριστικά.

Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, η συνήγορος υποστήριξης της κατηγορίας Ζωή Κωνσταντοπούλου ανέφερε ότι το συγκεκριμένο σκάφος είχε τελικά εντοπιστεί και ότι είχε ζητηθεί από τους πραγματογνώμονες να το εξετάσουν, με τον μάρτυρα να απαντά πως κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ.

Ο διάλογος ανάμεσα στην δικηγόρο και το μάρτυρα είναι χαρακτηριστικός:

Μάρτυρας: αυτό που θυμάμαι ότι η περιγραφή του αυτόπτη για την κίνηση των σκαφών μου φάνηκε αφύσικη

Ζωή Κωνσταντοπουλου:Είναι επιτρεπτό να εξαιρείς αποδεικτικό υλικό!

Μάρτυρας: Δεν έχω κάνει παράλειψη.

Ο ίδιος υποστήριξε πάντως ότι από την αρχή αντιμετώπισαν την υπόθεση και ως πιθανή εγκληματική ενέργεια, προσθέτοντας ότι αν είχαν σαφή κατεύθυνση και τα απαραίτητα στοιχεία, θα είχαν προχωρήσει και σε περαιτέρω έρευνα για το δεύτερο σκάφος.

newsbomb.gr

Αδαμαντία Μανουσάκη: Η Κρητικιά γιατρός που έγινε αντάρτισσα και εκτελέστηκε στον Βόλο το 1949

Η συγκλονιστική ιστορία της Κρητικιάς αγωνίστριας που θυσιάστηκε στον βωμό της Εθνικής Αντίστασης — Από την Ιατρική Σχολή στις εξορίες και την εκτέλεση στο Καζανάκι

Μια άγνωστη στο ευρύ κοινό αλλά βαθιά συγκινητική ιστορία έρχεται στο φως χάρη σε ανάρτηση της δημοσιογράφου Νέλλης Κατσαμά, η οποία βρέθηκε στον Βόλο για συνέδριο και, μέσα από τα βιβλία που της χάρισε ο συνάδελφός της Θανάσης Κ. Βογιατζής, γνώρισε τη μορφή της Αδαμαντίας Μανουσάκη. Η νεαρή Ηρακλειώτισσα από τη Μεσαρά, που είχε ξεκινήσει σπουδές στην Ιατρική Σχολή της Αθήνας, οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα στο Καζανάκι του Βόλου στις 5 Αυγούστου 1949, σε ηλικία μόλις 33 ετών.

Η Μανουσάκη εντάχθηκε από νωρίς στον αντιστασιακό αγώνα. Η πρώτη της καταδίκη ήρθε το 1939, με εξορία στη Γαύδο μαζί με την αδελφή της Μαρία. Ακολούθησαν μεταγωγές στην Κίμωλο, αποδράσεις, συλλήψεις και νέα εξορίες. Δεν λύγισε ποτέ. Παρέμεινε στρατευμένη στις αξίες της Εθνικής Αντίστασης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Μετά τα Δεκεμβριανά, η καταδίκη της σε θάνατο από το Κακουργιοδικείο Χαλκίδας την ανάγκασε να αλλάξει ταυτότητα και πόλη, όπως υποδείχθηκε από το ΚΚΕ. Έτσι, το 1946 εγκαταστάθηκε στον Βόλο ως «Ελένη Λουκοπούλου». Πρώτος της σταθμός η Λάρισα, και από εκεί, μετά από συνεννόηση με κομματικά στελέχη, εντάχθηκε στη τοπική οργάνωση του Βόλου, όπου η κάλυψη ήταν πιο εφικτή.

Φιλοξενήθηκε αρχικά σε σπίτι φίλων της οργάνωσης, και πολύ σύντομα βρήκε στέγη στο πέτρινο διώροφο της οικογένειας Ξηραδάκη, στην οδό Βλαχάβα 31. Μοιραζόταν την καθημερινότητα με τους ενοίκους, φρόντιζε τα παιδιά σαν αδελφή τους και χρησιμοποιούσε όσα είχε μάθει από την Ιατρική για να τους βοηθά όταν αρρώσταιναν. Το όνειρό της να γίνει γιατρός, παιδίατρος, έμελλε να μείνει ανεκπλήρωτο.

Η δράση της ήταν στενά συνδεδεμένη με το παράνομο κομματικό δίκτυο. Η Μανουσάκη συμμετείχε στην έκδοση της εφημερίδας «Αναγέννηση» και στην προετοιμασία καμπανιών. Όμως η καταστολή δεν άργησε να έρθει. Μετά το χτύπημα του τυπογραφείου της οργάνωσης, η αστυνομία την εντόπισε και τη συνέλαβε. Υπάρχουν μαρτυρίες για βασανισμούς συναγωνιστών της που οδήγησαν στην αποκάλυψή της, ενώ άλλες αναφορές κάνουν λόγο για πληροφορία που έφτασε στην Ασφάλεια από συγγενή της.

Μαζί της συνελήφθη και η σπιτονοικοκυρά της, όμως η Μανουσάκη ανέλαβε την ευθύνη κατά τη δίκη, για να την προστατεύσει. Η απολογία της στο Στρατοδικείο Βόλου μεταδιδόταν από μεγάφωνα στην παραλία της πόλης. «Εάν εσείς που έχετε όλα τα μέσα και τους ανθρώπους κάνατε δύο χρόνια να με βρείτε, αυτή η χήρα γυναίκα, απλή, αγράμματη, πώς να καταλάβει ποια ήμουν;», είχε δηλώσει υπερασπιζόμενη τη γυναίκα που της πρόσφερε στέγη.

Η Αδαμαντία Μανουσάκη εκτελέστηκε στο Καζανάκι στις 5 Αυγούστου 1949. Η τελευταία της επιθυμία, όπως μαρτυρά συγκρατούμενή της στην Κίτρινη Αποθήκη, ήταν να εντοπιστούν κάποια έγγραφα που είχε κρύψει στο σπίτι όπου διέμενε. Δεν βρέθηκαν ποτέ.

Σήμερα, η μνήμη της διατηρείται με σεμνότητα. Το όνομά της αναγράφεται στο μνημείο του Καζανακίου στον Βόλο, σε σχέδιο του γλύπτη Θανάση Φάμπα, με πρωτοβουλία της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και συγγενών εκτελεσμένων.

Η ιστορία της Αδαμαντίας Μανουσάκη αποτελεί μια σπάνια μαρτυρία αφοσίωσης, θάρρους και ανθρωπιάς. Μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί ξανά και ξανά — όχι μόνο ως ανάμνηση ενός μαρτυρικού παρελθόντος, αλλά και ως υπενθύμιση της ανεκτίμητης αξίας της αντίστασης απέναντι στην αδικία.

Διαβάστε ολόκληρη την ανάρτηση της δημοσιογράφου Νέλλης Κατσαμά:

Βρίσκομαι στον Βόλο για ένα συνέδριο κι ένας συνάδελφος,ο Θανάσης Κ.Βογιατζής, μου χαρίζει τρία βιβλία του. Στο ένα από αυτά, πέφτω πάνω σε Ηρακλειώτισα από την Μεσσαρά, την Αδαμαντία Μανουσάκη, η οποία είχε ξεκινήσει να σπουδάσει γιατρός, αλλά εκτελέστηκε στις 5 Αυγούστου του 49 στο Καζανάκι στον Βόλο.

Δεν γνώριζα το παραμικρό γιαυτήν την αγωνίστρια. Μπήκε νωρίς στον αγώνα. 1η καταδίκη και εξορία στην Γαύδο, με την αδελφή της Μαρία το 39.

Τι εξορία λοιπόν, σε Γαύδο, σε Κίμωλο, τι αποδράσεις είχε στο ενεργητικό της… και πόσο άγνωστη στον τόπο της…..

Λοιπόν θα προσπαθήσω να αφηγηθώ την ιστορία της όπως την καταγράφει ο Θανάσης Κ Βογιατζής.

Η «Ελένη» είχε έρθει στο Βόλο, στα μέσα του ’46. Η «Ελένη» φθάνοντας στο Βόλο, πήγε για λίγο από τον παραλιακό δρόμο, έβλεπε την θάλασσα που πλημμύρισε τα μάτια της. Πόσο της είχε λείψει τόσο καιρό στην Αθήνα και μετά στην άγρια παρανομία. Η καταδίκη της ερήμην σε θάνατο από το Κακουργιοδικείο Χαλκίδας «για συμμετοχή της στην «ανταρσία» του Δεκεμβρίου» όπως αναφερόταν στο κατηγορητήριο, η Μανουσάκη, δεν είχε άλλο δρόμο, όπως εκτιμήθηκε και από την καθοδήγηση του Κόμματος «παρά μόνον, η συνέχιση της κομματικής δραστηριότητας κάτω από άλλο όνομα και σε άλλη πόλη».

Και με τα κριτήρια που ταίριαξαν σε μια λαϊκή αγωνίστρια, μπήκε νωρίς στον αγώνα για την δικαίωση των προσδοκιών του κόσμου της Εθνικής Αντίστασης, δέχτηκε την ολοκληρωτική στράτευσή της στην συμφωνία της και δύσκολες συνθήκες του αγώνα, ύστερα από την συμφωνία της Βάρκιζας χωρίς πικρίες αυτή συμφώνησε να μπεί σε αυτό τον δρόμο που μπορούσε να τις επιφύλασσε και την θυσία στον βωμό της λευτεριάς. Πρώτος σταθμός της η Λάρισα, όπου είχε συνάντηση με στέλεχος του γραφείου περιοχές, του ΚΚΕ, όπου τελικά επιλέχθηκε η ένταξή της στην οργάνωση του Βόλου, όπου υπήρχαν περισσότερες πιθανότητες κάλυψής της, μία πόλη μεγαλύτερη και όπου είχαν καταφύγει κι άλλοι καταδιωκόμενοι. Την άλλη μέρα βρέθηκε στο Βόλο και το πρώτο βράδυ φιλοξενήθηκε σε κάποιο φιλικό σπίτι στην είσοδο της πόλης. Η δουλειά, άλλωστε που ανέλαβε μετά την συνάντησή της και με τον εκπρόσωπο της Περιφερειακής επιτροπής Βόλου, περιελάμβανε και ως απαραίτητη προϋπόθεση να ζεί μόνη της. Την ανεύρεση του σπιτιού την ανέλαβε ένα έμπιστο γυναικείο στέλεχος από την οργάνωση του Βόλου η Μαρία Φαλιά, αποστολή που έφερε σε πέρας πολύ γρήγορα, βρίσκοντάς της ένα δωμάτιο, στο σπίτι μίας οικογένειας που είχε άμεση ανάγκη χρημάτων από την ενοικίαση χώρου. Αυτή η περίπτωση βρήκε αντανάκλαση στην ενοικίαση ενός δωματίου στο πέτρινο δίπατο σπίτι της οικογένειας του Νίκου Ξηραδάκη, στην οδό Βλαχάβα 31, που μόλις πρόσφατα είχε χάσει από αρρώστια, τον προστάτη της παλιό σιδηροδρομικό. Κάτω έμενε η οικογένεια του κουρέα Λευτέρη Τσατάλα και πάνω η οικογένεια Ξηραδάκη, μάνα με τρία παιδιά (τον Επαμεινώνδα, την Μαρία και το Βαγγέλη), που στριμώχθηκε στο ένα δωμάτιο.

Μία μέρα νωρίτερα η οργάνωση χάρις και στην βοήθεια ενός ενωμοτάρχη του Β΄ αστυνομικού τμήματος φίλα διακείμενου στο ΚΚΕ και δύο κομματικών μελών, που βεβαίωσαν ότι λέγεται «Ελένη Λουκοπούλου», γεννήθηκε στην Πάτρα και είναι ιδιωτική υπάλληλος, της έδωσαν της νέα «ταυτότητά της». Η επικύρωσή της έγινε από τον φανατικό αντικομμουνιστή μοίραρχο Αντυπάτη, που με την υπογραφή του, νομιμοποιούσε «την καινούργια ζωή» της Αδαμαντίας Μανουσάκη. Την ίδια μέρα εγκαταστάθηκε και στο νέο σπίτι της, το δεύτερο σπίτι αριστερά ανεβαίνοντας την Βλαχάβα ακριβώς μετά την Ρήγα Φεραίου και γρήγορα έγινε φίλη και με την Μαρία Φαλιά το σπίτι της ήταν το διπλανό και αυτή αποτελούσε το μόνιμο σύνδεσμό της με την οργάνωση του ΚΚΕ στο Βόλο. Η ίδια νησιώτισσα, Κρητικιά από τον Μεσσαρά του Ηρακλείου, από πολύ μικρή «στην ταξική πάλη» μαζί με την αδερφή της Μαρία, που και αυτή ζούσε στην παρανομία μετά την καταδίκη της σε θάνατο. Τώρα λέγεται «Ελένη Λουκοπούλου» σύμφωνα με την ταυτότητα που της είχε δώσει ο μηχανισμός του Κόμματος, «Σε τόση δύσκολη και καθοριστική στιγμή για το κίνημα» σκέφθηκε όταν «συνάντησε» την οδό Βλαχάβα, «να βρεί το νούμερο 31». Λίγο πιο πίσω την ακολουθούσε η νέα της φίλη. Εγκαταστάθηκε και δεν άργησε να γίνει αγαπητή στην σπι-τονοικοκυρά της «γιατί ήταν σπουδαίος άνθρωπος», θυμάται εξήντα έξι χρόνια μετά ο μικρός γιός της οικογένειας Ξηραδάκη, ο Βαγγέλης. Ασχολιόταν με τα παιδιά της η νοικάρισσα της, σαν να είναι η μεγάλη αδερφή τους. Και όταν αρρώσταιναν δίπλα τους εξασκούσε ότι είχε μάθει να κάνει όταν σπούδαζε στην Ιατρική σχολή της Αθήνας, πριν το πό λεμο. Το όνειρό της να γίνει γιατρός, παιδίατρος…

Το κτύπημα του Τυπογραφείου της «Αναγέννησης», στο σπίτι των Μάργαρη παραμονή της 28ης Οκτωβρίου και ενώ η Οργάνωση ετοιμάζονταν να κάνει μεγάλη καμπάνια και παρέμβαση με το ρίξιμο χιλιάδων προκηρύξεων, την έκδοση της εφημερίδας ανήμερα της επετείου, η σύλληψη μετά από δύο- τρεις μέρες και της «Ελένης» (Αδαμαντία Μανουσάκη), έκανε τον φόβο να κυριαρχήσει παντού.

«… Το 1939, συλληφθείσα για πρώτη φορά στην Αθήνα, φοιτήτρια της Ιατρικής σχολής, απεστάλη εξορία εις Γαύδον…», έγραφαν οι ασφαλίτες στο φάκελό της, που την ακολουθούσε και ας μην τον είχε διαβάσει ποτέ. Τότε εκεί στην Γαύδο, τώρα τόσο μακριά από τα δικά της μέρη, του γενέθλιο τόπο. «… Η ποινή της ανανεώθη επί εν έτος και μετεφέρθη εις Κίμωλον το 1940 όπου εσυνεχίσθη η εκτόπισίς της μέχρι της 20ης Μαίου οπότε και απέδρασε».

«… Συλληφθείσα και πάλιν την 19ην Ιουνίου 1941 μετήχθη και πάλιν εις Κίμωλον, διά να αποδράση διά δευτέραν φοράν την 24ην Ιουλίου 1942 καταφυγούσα και πάλιν εις Αθήνας». Πήρε μέρος, στην ανασυγκρότηση του κινήματος, στην ανάπτυξη των οργανώσεων του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, πήρε μέρος στον εθνικοα-πελευθερωτικό αγώνα. Όμως και πάλι συνελήφθη τις άγριες ημέρες του 1944 «την 10ην Φεβρουαρίου, φέρουσα πλαστήν ταυτότητα με το όνομα Γεωργιάδου Ευτυχία. Αφέθηκε ελεύθερη τις παραμονές της απελευθέρωσης, συνεχίζει το σημείωμα του φακέλου της «μετέσχε στο στασιαστικόν κομμουνιστικόν κίνημα των Αθηνών και ακολούθησε τους στασιαστάς κατά την εξ Αθηνών αποχώρησίν των. Εις τας Αθήνας επανήλθε μετά την συμφωνίας της Βάρκιζας, εδιώκετο έκτοτε δυνάμει της υπ’ αριθμόν 25 από 9/7/1946 ερήμην αποφάσεως του δικαστηρίου των εν Αθήναις συνέδρων δι’ ης κατεδικάσθη εις θάνατον διά φόνους». Αυτά τα χαρτιά, δεν αναφέρονται μόνον σε αυτήν αλλά και στην οικογένεια : «Έχει αδερφήν ονόματι Μαρίαν η οποία φέρει ψευδώνυμον Νίκη Λαζαρίδου και η οποία συλληφθείσα εις Χαλκίδαν, κατεδικάσθη του υπό εκεί Στρατοδικείου τρις εις θάνατον…». Την άλλη μέρα από το χτύπημα του Τυπογραφείου της Αναγέννησης οι ασφαλίτες ξαναπήγαν στο σπίτι της οδού Βλαχάβα 31. Είχαν βάλει λίρες σαν επικήρυξη… Έκαναν και την παραπλανητική κίνηση οι διώκτες της, ότι το είχαν βρεί «με μία δήθεν επιστολή που του είχαν στείλει και έλεγε για το μέρος που είναι εγκατεστημένο το Τυπογραφείο, στο σπίτι της οικογένειας Μάργαρη, πάνω στην Αχιλλοπούλου», ενώ στην πραγματικότητα, λέγεται, ήταν το ξύλο μέχρι σχεδόν θανάτου, που έφαγε εκείνος ο νεαρός φοιτητής μέλος της Επιτροπής πόλης του ΚΚΕ και τα ξέρασε όλα και τώρα τον έχει και σαν βασανιστή των παλιών του συντρόφων. Ωστόσο άλλη μαρτυρία λέει…

«… Άμα, δεν ήταν εκείνος ο αρχιμανδρίτης, ο θείος της λεγάμενης, να ει δοποιήσει τις αρχές για την ανηψιά του ότι μένει στο Βόλο μετά το γράμμα που πήρε από αυτή, σε κάποια στιγμή της απόλυτης μοναξιάς και αγωνίας, της ανάγκης να μιλήσει σε έναν «δικό της άνθρωπο». Αυτός ήξερε ότι η ανεψιά του καταζητούνταν από την Αστυνομία, είδαν την σφραγίδα του Ταχυδρομείου και κατάλαβαν ότι μένει στον Βόλο..Η Αδαμαντία Μανουσάκη συλαμβάνεται μαζί με την σπιτονοικοκυρά της.

Θυμάται η Καλουδίτσα Αντωνίου συγκρατούμενη της Αδαμαντίας Μανουσάκη στην Κίτρινη Αποθήκη «μου ζήτησε να πάω στο σπίτι της, όταν μπορέσω όταν βγώ από την φυλακή και να ψάξω να βρώ κάτι έγγραφα και άλλα χαρτιά που είχε αφήσει και κρύψει, λίγες ημέρες πριν συλληφθεί σε ένα παλιό δωμάτιο που υπήρχε στην αυλή του σπιτιού όπου διέμενε στην οδό Βλαχάβα 31, λίγο πριν την Αναλήψεως. Και προσθέτει: «Όταν μετά από καιρό με άφησαν, αφού πέρασα Στρατοδικείο στη Λάρισα, πήγα στο σπίτι αυτό και στο σημείο όπου μου είπε η Αδαμαντία, έψαξα στο σημείο όπου μου είπε, αλλά δει βρήκα τίποτα…».Η Αδαμαντία Μανουσάκη, θα περάσει στρατοδικείο τον Ιούλιο του ’49 και στις 5 Αυγούστου θα εκτελεσθεί στο Καζανάκι. Ήταν 33 ετών. Στην απολογία της στο Στρατοδικείο Βόλου που ακουγόταν στην παραλία του Βόλου από τα μεγάφωνα που είχαν τοποθετηθεί από τους διώκτες της θα πάρει την ευθύνη της ενοικίασης του σπιτιού, αθωώνοντας την σπιτονοικοκυρά της που δικαζόταν και εκείνη «για υπόθαλψη συμμοριτών…». Θα θυμηθεί ο Βαγγ. Ξηραδάκης: «Εάν εσείς που έχετε όλα τα μέσα και τους ανθρώπους κάνατε δύο χρό να για να με βρείτε ότι εγώ είμαι η Αδαμαντία Μανουσάκη, αυτή χήρα γυναίκα, απλή, αγράμματη που να καταλάβει ποια ήμουν..»

Η Αδαμαντία Μανουσάκη είναι ένα όνομα κάτω από μια ημερομηνία, της εκτέλεσης της στο Καζανάκι, όπου και το μνημείο σε σχέδιο του γλύπτη Θανάση Φάμπα, με έξοδα της ΠΕΑΕΑ-ΔΕΣ και επίγονοι.

Με «Σταματήστε τη γενοκτονία» και «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» η εμφάνιση του Ισραήλ στον ημιτελικό της Eurovision

Συνθήματα όπως «Σταματήστε τη γενοκτονία» και «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» ακούγονται στη ζωντανή μετάδοση στην αρχή του τραγουδιού. Ο αυστριακός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ORF δήλωσε ότι δεν θα χρησιμοποιήσει τεχνολογία κατά των αποδοκιμασιών (anti-booing) μέσα στην αρένα.

Ο εκπρόσωπος του Ισραήλ, Noam Bettan, εμφανίστηκε στο Wiener Stadthalle της Βιέννης εν μέσω αυξημένων μέτρων ασφαλείας και αντιπαραθέσεων, καθώς πέντε έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Ιρλανδίας, μποϊκοτάρουν την εκδήλωση λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ.

Η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ολλανδία, η Σλοβενία και η Ισλανδία αποφάσισαν να αποχωρήσουν από τη Eurovision πέρυσι ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα και μετά από αποκαλύψεις για αθέμιτες πρακτικές ψηφοφορίας στον διαγωνισμό του 2025.

Ο αυστριακός φορέας φιλοξενίας ORF επιβεβαίωσε πριν ξεκινήσουν οι ημιτελικοί ότι δεν θα απαγορεύσει τη χρήση της παλαιστινιακής σημαίας εντός του χώρου και δεν θα λογοκρίνει τις αποδοκιμασίες από το πλήθος.

Ο Bettan δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι προετοιμαζόταν για τη Eurovision ζητώντας από την ομάδα του να τον αποδοκιμάζει κατά τη διάρκεια των προβών.

Οι αποψινές εμφανίσεις πραγματοποιούνται καθώς μια έρευνα των New York Times διαπίστωσε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση δαπάνησε τουλάχιστον 1 εκατομμύριο δολάρια (850.000 ευρώ) σε προωθητικές καμπάνιες που σχετίζονται με προσπάθειες επηρεασμού της ψηφοφορίας στη Eurovision τα τελευταία δύο χρόνια.

Μια διαδήλωση πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη κατά της συμμετοχής του Ισραήλ στον διαγωνισμό απόψε – μία από τις αρκετές που έχουν προγραμματιστεί για την εβδομάδα.

Οι αρχές προγράμμάτισαν έντονη παρουσία ασφαλείας στην πόλη καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας, με στελέχη κατά του εξτρεμισμού, drones και μονάδες σκύλων ανίχνευσης βομβών να επιστρατεύονται, ενώ μονάδες αποκατάστασης τάξης τέθηκαν σε ετοιμότητα.

Μέτρα ασφαλείας τύπου αεροδρομίου εφαρμόστηκαν για όποιον εισερχόταν στον χώρο του διαγωνισμού καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας.

Αρκετές φιλοπαλαιστινιακές διαδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί κατά τη διάρκεια της εβδομάδας της Eurovision, συμπεριλαμβανομένης μιας μουσικής εκδήλωσης με τίτλο «Όχι Σκηνή για τη Γενοκτονία» (No Stage for Genocide). Οι υποστηρικτές της προέτρεψαν τους καλλιτέχνες της Eurovision να αποσυρθούν από τον διαγωνισμό.

«Πιστεύω ότι είναι ηθική υποχρέωση για κάθε καλλιτέχνη να αναλάβει δράση και να αποχωρήσει από τον διαγωνισμό», δήλωσε ο Κονγκολέζος-Αυστριακός ακτιβιστής Patrick Bongola.

Το Ισραήλ αρνείται σθεναρά ότι διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα. Διαδηλώσεις υποστήριξης της συμμετοχής της χώρας είναι επίσης προγραμματισμένες αυτή την εβδομάδα στη Βιέννη.

Το μποϊκοτάζ των πέντε χωρών αποτελεί πλήγμα στα έσοδα και την τηλεθέαση για μια εκδήλωση που οι διοργανωτές λένε ότι παρακολούθησαν 166 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πέρυσι. Η Βουλγαρία, η Μολδαβία και η Ρουμανία επέστρεψαν αφού απείχαν από την εκδήλωση για καλλιτεχνικούς ή οικονομικούς λόγους τα τελευταία χρόνια, αλλά ο αριθμός των συμμετεχόντων, στους 35, παραμένει ο χαμηλότερος από το 2003.

Ο Jonathan Hendrickx, ερευνητής μέσων ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, δήλωσε ότι οποιαδήποτε επιπλέον μποϊκοτάζ θα πιέσουν τη δομή του διαγωνισμού και θα εγείρουν αμφιβολίες για το μέλλον του.

«Βρίσκονται πραγματικά στα όριά τους τώρα, όσον αφορά το τι μπορούν να διαχειριστούν με το τρέχον φορμάτ», είπε ο Hendrickx.

Ο Dean Vuletic, συγγραφέας του βιβλίου «Η μεταπολεμική Ευρώπη και ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision», είναι σίγουρος ότι η Eurovision μπορεί να ξεπεράσει τις τελευταίες καταιγίδες.

«Θα δούμε διαδηλώσεις, αλλά θα δούμε επίσης πολλά πολύχρωμα γεγονότα που θα αντιπροσωπεύουν πραγματικά το νόημα της Eurovision, δηλαδή να φέρνει τους Ευρωπαίους κοντά», δήλωσε.

«Αν κοιτάξετε την ιστορία της Eurovision, έχει περάσει τόσες πολλές κρίσεις, τόσες πολιτικές προκλήσεις, τόσες γεωπολιτικές αλλαγές στην Ευρώπη, και πάντα κατάφερνε να επιβιώσει».

O Νικήτας δικαιολογούσε τον 54χρονο, και έλεγε πως «δεν σκοπεύει να του κάνει κακό, απλώς πρόκειται για έναν πονεμένο πατέρα»

Σε κατάσταση σοκ παραμένει η Κρήτη, αλλά και ολόκληρη η χώρα, μετά τη δολοφονία του 21χρονου Νικήτα στην Αμμουδάρα Ηρακλείου, ο οποίος έπεσε νεκρός από έξι πυροβολισμούς του 54χρονου καθ’ ομολογίαν δράστη και πατέρα αδερφικού του φίλου.

Το απόγευμα της Τρίτης, 5/5, το νήμα της ζωής του νεαρού άνδρα κόπηκε βίαια μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όταν ο 54χρονος τον εντόπισε στον δρόμο, έπεσε με το όχημά του πάνω στο αυτοκίνητό του για να τον ακινητοποιήσει και στη συνέχεια τον πυροβόλησε εν ψυχρώ με περίστροφο. Στο περιστατικό ήταν παρούσα και η σύζυγος του δράστη, η οποία -όπως και ο 54χρονος- έχει προφυλακιστεί στον Κορυδαλλό έως τη διεξαγωγή της δίκης για την υπόθεση.

Την ίδια ώρα, οι συγγενείς του Νικήτα βρίσκονται σε κατάσταση βαθιάς οδύνης. Πρόκειται για μια «δεμένη» οικογένεια που καλείται πλέον να διαχειριστεί την απώλεια του μικρότερου μέλους της. Όπως έχουν δηλώσει, περίμεναν ότι θα συνέβαινε κάτι κακό, καθώς ο 54χρονος τους απειλούσε επί μία τριετία και είχε επιχειρήσει και στο παρελθόν να δολοφονήσει τον 21χρονο.

Ο ίδιος απέδιδε ευθύνες στον 21χρονο για τον θάνατο του γιου του, στενού φίλου του Νικήτα, που είχε σκοτωθεί σε τροχαίο δυστύχημα στο οποίο οδηγούσε ο νεαρός. Από τότε ο 54χρονος αναζητούσε εκδίκηση.

Οι κινήσεις του 21χρονου λίγη ώρα πριν πέσει νεκρός

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, ο 54χρονος είχε στήσει ενέδρα στον Νικήτα. Εκείνη την ημέρα ο 21χρονος είχε ρεπό και είχε προγραμματίσει να επισκεφθεί κουρείο. Πριν από αυτό, πέρασε από συνεργείο φίλου του, όπου και κατεγράφη από κάμερες ασφαλείας. Στα πλάνα ο 21χρονος φαίνεται να συζητά με τον φίλο του και να ακούν μουσική, χωρίς να γνωρίζει τι επρόκειτο να ακολουθήσει.

Σε κάποιο σημείο του βίντεο, ο 21χρονος φαίνεται να κάνει μια χορευτική κίνηση, όμως στρέφει το βλέμμα του δύο φορές προς την είσοδο του συνεργείου, σα να αντιλαμβάνεται κάτι ασυνήθιστο. Ο φίλος του, που τον είδε λίγο πριν τη δολοφονία, περιέγραψε ότι ο Νικήτας δικαιολογούσε τον 54χρονο, και έλεγε πως «δεν σκοπεύει να του κάνει κακό, απλώς πρόκειται για έναν πονεμένο πατέρα».

«Ήρθε όπως είχαμε κανονίσει για ραντεβού, να με βοηθήσει και να κάνουμε το παρεάκι μας. Πάντα έτσι κάναμε στα ρεπό του. Μπήκε χαρούμενος μέσα για έναν ανόητο -για κάποιους- λόγο, αλλά έτσι ήταν. Πάντα χαρούμενος ακόμη και στον φόβο του, χόρευε. Δεν το περίμενε κανείς. Πιστεύαμε ότι θα γίνει κάτι, αλλά όχι αυτό. Είναι ένα κοπέλι που το αγαπούσαν όλοι. Τον “έτρωγε” που είχε “φύγει” ο Γιώργος και μου το έλεγε. Όταν έγινε η τελευταία απόπειρα ήταν εδώ και του είπα “τι θες; Τι περιμένεις; Καλύτερα αυτός παρά εσύ”. Και μου είπε: “Θα μου παίξει κάμποσες ξυλιές. Το πολύ πολύ να με σακατέψει. Πονάει ο άνθρωπος”. Τον δικαιολογούσε κιόλας. Στην αρχή μας έβαζε ο Νικήτας να καταλάβουμε τον πόνο του. Ξέραμε ότι ήταν λάθος. Είχε φοβίες, πάντα γυρνούσε και κοιτούσε τον δρόμο, ανησυχούσε συχνά. Το σπίτι του 54χρονου είναι εδώ κοντά, θα μπορούσε ο Νικήτας να περνά από εκεί για να πάει στο δικό του σπίτι αλλά έκανε τον κύκλο», περιέγραψε ο φίλος του 21χρονου.

Ενδείξεις προμελετημένης παγίδας

Μαρτυρίες αναφέρουν ότι ο 54χρονος και η σύζυγός του περίμεναν για λίγα λεπτά σε παρακείμενο στενό από το σημείο όπου έλαβε χώρα η δολοφονία, γεγονός που γεννά ερωτήματα για το αν γνώριζαν την πορεία του 21χρονου. Η ανάλυση των βίντεο δείχνει χρονικό κενό περίπου τριών λεπτών: Ενώ ξεκίνησαν στις 18:32 από το νεκροταφείο, εμφανίζονται στο σημείο της δολοφονίας δέκα λεπτά αργότερα, παρότι η απόσταση καλύπτεται σε επτά λεπτά.

Η επίθεση αιφνιδίασε τον 21χρονο. Ο 54χρονος προσέκρουσε στο όχημα του νεαρού στο αντίθετο ρεύμα, ακινητοποιώντας τον. Ακολούθησε προσπάθεια διαφυγής του Νικήτα, ο οποίος τον κλώτσησε, όμως ο δράστης ήταν οπλισμένος. Οι έξι πυροβολισμοί που ακολούθησαν έβαλαν τέλος στη ζωή του μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.

Η παρουσία της συζύγου του 54χρονου στη γειτονιά του Νικήτα, λίγο μετά το έγκλημα

Νέο οπτικό υλικό που έφερε στο «φως» το Live News δείχνει τη σύζυγο του 54χρονου να κινείται με το αγροτικό τους όχημα στην περιοχή όπου ζούσε ο Νικήτας, περίπου μισή ώρα μετά το έγκλημα.

Μάρτυρας που μίλησε στην εκπομπή ανέφερε για τη σύζυγο του 54χρονου: «Ένας πολύ κοντινός άνθρωπος που πήγε να συλλυπηθεί στους συγκεκριμένους ανθρώπους, επειδή και ο ίδιος έχει χάσει το παιδί του πριν πολλά χρόνια, θεώρησε πως όφειλε να κάνει το ίδιο. Στην κουβέντα τώρα που… καταρχήν είδε αυτό, ότι ήταν πλήρως ατημέλητοι και οι δύο, εμφανώς με πολύ σοβαρό πρόβλημα, δηλαδή όπως λένε και όσοι έχουν πει τα ίδια πράγματα που τους γνώριζαν. Ένα άτομο που γνωρίζω που δούλευε στην ίδια δουλειά με την κυρία, δεν μπορούσε ούτε να της πει καλημέρα κάποιος».

«Στην προκειμένη τους είδε ατημέλητους, τους είδε άπλυτους, αχτένιστους και τους δύο. Δύο μήνες πριν από το συγκεκριμένο περιστατικό. Και συζητώντας της είπε ότι εγώ δε θα ησυχάσω αν δεν πάρω εκδίκηση και αν δεν τον δω στο στύλο. Στον στύλο λέγοντας τη φωτογραφία του στον στύλο έτσι; Αυτή ήταν η κουβέντα η συγκεκριμένη που ειπώθηκε από τη συγκεκριμένη μητέρα. Ότι θα πάρω εκδίκηση, δεν θα ησυχάσω και αν δεν τον δω στον στύλο. Της είπε ότι μην το λες αυτό, γιατί όπως και το δικό μου παιδί δυστυχώς χάθηκε σε τροχαίο που δεν ευθυνόταν όπως φάνηκε κανένας και στην προκειμένη περίπτωση ο Νικήτας δεν το ήθελε. Μην το λες αυτό. Άλλα ό,τι κι αν έλεγε δεν καταλάβαιναν. Ό,τι και αν έλεγε ήταν σαν να μιλούσε στον τοίχο», πρόσθεσε.

Σε επιφυλακή οι Αρχές στην Κρήτη

Η οικογένεια του 21χρονου θεωρεί πως το έγκλημα ήταν προσχεδιασμένο, με τους κατηγορούμενους να έχουν οργανώσει κάθε λεπτομέρεια. Από την άλλη πλευρά, η σύζυγος του 54χρονου υποστηρίζει ότι πρόκειται για τυχαία συνάντηση: «Ήμασταν μέσα σε κλίμα βαθιάς θλίψης και οδύνης, ξαφνικά συναντήσαμε τυχαία τον συγχωρεμένο, ο οποίος μόλις μάς αντιλήφθηκε από μακριά, έκανε μία άσεμνη χειρονομία προς τον Κώστα».

Οι εξελίξεις, οι μαρτυρίες και τα ευρήματα κρατούν σε αυξημένη επιφυλακή τις αστυνομικές Αρχές, που επιχειρούν να αποτρέψουν το ενδεχόμενο νέας βεντέτας στην Κρήτη.

Ο 54χρονος και η σύζυγός του παραμένουν προφυλακισμένοι στον Κορυδαλλό, ενώ η οικογένεια και οι φίλοι του Νικήτα προσπαθούν να διαχειριστούν την απώλεια και το σοκ της δολοφονίας του.

topontiki.gr

Χρ. Μόσχος για Mercosur: Χρησιμοποιούν παράνομες στην Ευρώπη αυξητικές ορμόνες, σωματοτροπίνες και στεροειδή. Αυτά τα κρέατα θα έρθουν στην Ελλάδα

Ο κτηνίατρος και κτηνοτρόφος Χρήστος Μόσχος, σε ανάρτησή του, αναφέρεται στις ορμόνες και στη Mercosur:

«Τελευταία, επειδή γίνεται μια πολύ μεγάλη συζήτηση γύρω από τις ορμόνες, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Ορμόνες χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη. Απλά, είναι ορμόνες συγχρονισμού οίστρου. Δεν είναι ορμόνες αυξητικές, όπως είναι οι σωματοτροπίνες ή τα στεροειδή, τα οποία αυξάνουν το βάρος και θέτουν σε λειτουργία τον αναβολισμό.

Ο αναβολισμός είναι μια λειτουργία του μεταβολισμού, ο οποίος “ρίχνει” όλες τις λειτουργίες για να μπορέσει το ζώο να αναβάλει κάθε κατάσταση και έτσι παίρνει, παίρνει, παίρνει, παίρνει όσο το δυνατόν περισσότερο βάρος γίνεται.

Αυτές οι ορμόνες δεν επιτρέπονται πουθενά στην Ευρώπη. Επιτρέπονται μόνο στις μονάδες παραγωγής των χωρών της Mercosur. Αυτά τα κρέατα θα έρθουν στην Ελλάδα. Να είστε προετοιμασμένοι. Διαλέξτε ελληνικό».