«Το σημερινό διάγγελμα του πρωθυπουργού πιστοποίησε ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται σε αποδρομή», τονίζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, αναφορικά με τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και την εμπλοκή των «γαλάζιων» στελεχών.
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης υπογραμμίζει, σε δήλωσή του, ότι «ο εντολέας του παρακράτους των υποκλοπών, ο πρωθυπουργός που γνώριζε και επέτρεψε το ριφιφί στον ΟΠΕΚΕΠΕ εις βάρος αγροτών και κτηνοτρόφων από τη ‘γαλάζια’ συμμορία, σήμερα μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης, μας είπε ότι ήρθε η ώρα να τα βάλει με το ‘βαθύ κράτος’».
Ανδρουλάκης: Μα εσείς, κ. Μητσοτάκη, είστε το ‘βαθύ κράτος’ του ρουσφετιού, της διαφθοράς, των απευθείας αναθέσεων και της ατιμωρησίας
Για να σημειώσει χαρακτηριστικά, απευθυνόμενος στον ίδιο τον πρωθυπουργό: «Μα εσείς, κ. Μητσοτάκη, είστε το ‘βαθύ κράτος’ του ρουσφετιού, της διαφθοράς, των απευθείας αναθέσεων και της ατιμωρησίας. Εσείς σε πολλές περιπτώσεις δεν επιτρέψατε στη δικαιοσύνη να διερευνήσει ευθύνες των υπουργών σας. Εσείς υπονομεύσατε την ανεξαρτησία των θεσμών. Εσείς είστε αυτός που εκβιάζει δημόσια ως ‘Νίξον’ ο απόστρατος αξιωματούχος του Ισραήλ».
«Γι’ αυτό, αφήστε τα πρόχειρα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα», επισημαίνει ο Νίκος Ανδρουλάκης, τονίζοντας πως «η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή και νέο άνεμο» και ζητώντας, για μία ακόμη φορά, «εκλογές τώρα».
Την πολιτική υποκρισία του Κυριάκου Μητσοτάκη, ανάλογα με την περίσταση, σχολιάζει ο Αλέξης Τσίπρας.
Κατακόρυφα ανεβάζει τους τόνους ο Αλέξης Τσίπρας απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη
Αφορμή αυτή τη φορά στάθηκε η πρόταση του πρωθυπουργού για θέσπιση ασυμβίβαστου μεταξύ της ιδιότητας του υπουργού και του βουλευτή.
Ο Αλέξης Τσίπρας για τον «στριμωγμένο» Κυριάκο Μητσοτάκη
«Πριν λίγους μήνες ο κύριος Μητσοτάκης δήλωνε πόσο διαφωνεί με το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού. Σήμερα, εμφανώς στριμωγμένος από τις καταιγιστικές αποκαλύψεις της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, άλλαξε γνώμη. Για να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα», γράφει ο Αλέξης Τσίπρας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνοδεύοντας την ανάρτηση με βίντεο του πρωθυπουργού.
Πριν λίγους μήνες ο κύριος Μητσοτάκης δήλωνε πόσο διαφωνεί με το ασυμβίβαστο βουλευτή και υπουργού.
Σήμερα, εμφανώς στριμωγμένος από τις καταιγιστικές αποκαλύψεις της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, άλλαξε γνώμη.
Για να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα.
Ισως το μόνο ασυμβίβαστο που θα… pic.twitter.com/zBngEc80Gd
— Αλέξης Τσίπρας – Alexis Tsipras (@atsipras) April 6, 2026
Ο πρώην πρωθυπουργός, που πυκνώνει τις παρεμβάσεις του μέρα με τη μέρα, καταλήγει: «ίσως το μόνο ασυμβίβαστο που θα έπρεπε να θεσπιστεί είναι αυτό του πρωθυπουργού και του πολιτικού απατεώνα».
Ο πρωθυπουργός στο σημερινό τηλεοπτικό του μήνυμα για τον σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, εμφανίστηκε προκλητικός επιχειρώντας διάχυση ευθυνών και εισηγήθηκε προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο «μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή».
Σοβαρά τεχνικά προβλήματα παρατηρούνται τις τελευταίες ώρες, μετά την επίσημη εκκίνησή της στις 16:30 το απόγευμα της Μεγάλης Δευτέρας, στην πλατφόρμα υποδοχής αιτήσεων για τη χορήγηση επιδότησης αγοράς καυσίμων Fuel Pass ΙΙΙ.
Όπως έγινε γνωστό, λόγω της υψηλής επισκεψιμότητας, σε λιγότερο από μία ώρα λειτουργίας της, η πλατφόρμα vouchers.gov.gr κατέρρευσε και ήταν αδύνατη η είσοδος και λειτουργία της εφαρμογής.
Μέχρι τότε, είχαν γίνει ήδη 16.000 είσοδοι πολιτών και εκδόθηκαν περίπου 15.500 εγκρίσεις πληρωμών, οι οποίες προωθήθηκαν άμεσα στα τραπεζικά ιδρύματα προς ολοκλήρωση και πίστωση των σχετικών ποσών.
Fuel Pass: Έκτακτη σύσκεψη για την επίλυση του προβλήματος
Σύμφωνα με πληροφορίες, για την επίλυση του προβλήματος απαιτήθηκε έκτακτη σύσκεψη επιτελών των συναρμόδιων υπουργείων με τους τεχνικούς της εταιρείας που έχει αναλάβει το έργο της διασύνδεσης και άντλησης των στοιχείων από τις βάσεις δεδομένων των συναρμοδίων φορέων (όπως της ΑΑΔΕ, του Υπουργείου Μεταφορών κλπ).
Όπως ανέφεραν αρμόδιες πηγές, πριν σημειωθεί η κατάρρευση της πλατφόρμας, καταγράφονταν 30 είσοδοι ανά δευτερόλεπτο. Η λειτουργία της πλατφόρμας σταδιακά επανέρχεται.
Ωστόσο αρμόδιες στελέχη των εμπλεκόμενων υπουργείων επισημαίνουν ότι στο στάδιο των δοκιμών και όλες τις προηγούμενες ημέρες λάμβαναν διαβεβαιώσεις από τους υπευθύνους της αναδόχου εταιρείας ότι το σύστημα είναι έτοιμο και θα ανταπεξέλθει στον φόρτο χωρίς προβλήματα, κάτι που στην πράξη δεν επιβεβαιώνεται προς το παρόν.
Fuel Pass: Τα ποσά και αναλυτικά βήματα
Η επιδότηση μέσω της ψηφιακής κάρτας (Fuel Pass) διαμορφώνεται ως εξής:
Για τα αυτοκίνητα:
60 ευρώ για τις νησιωτικές περιοχές
50 ευρώ για την υπόλοιπη Ελλάδα
Για τις μοτοσικλέτες:
35 ευρώ για τις νησιωτικές περιοχές
30 ευρώ για την υπόλοιπη Ελλάδα
Τα μέτρα θα ισχύσουν για το δίμηνο Απριλίου – Μαΐου. Ωστόσο, τυχόν αδιάθετο ποσό θα παραμείνει ενεργό στην κάρτα μέχρι τέλος Ιουλίου.
Η υποβολή της αίτησης γίνεται μέσα από τέσσερα βήματα:
Είσοδος με Taxisnet: Συνδεθείτε στην πλατφόρμα vouchers.gov.gr με τους προσωπικούς σας κωδικούς Taxisnet.
Επιβεβαίωση στοιχείων: Ελέγξτε και ενημερώστε τα στοιχεία επικοινωνίας σας- email, κινητό και IBAN – ώστε να αποφευχθούν καθυστερήσεις στην πληρωμή.
Δήλωση οχήματος: Επιλέξτε το όχημα (ΙΧ ή μοτοσυκλέτα/μοτοποδήλατο) που είναι καταχωρημένο στο ΑΦΜ σας και πληροί τις προϋποθέσεις (σε κυκλοφορία, ασφαλισμένο, χωρίς οφειλές τελών κυκλοφορίας).
Επιλογή τρόπου πληρωμής: Διαλέξτε αν θέλετε την ψηφιακή κάρτα ή την κατάθεση στον τραπεζικό λογαριασμό.
Η τοπική κοινωνία των Χανίων και ο ιατρικός κόσμος της Κρήτης αποχαιρετούν από το μεσημέρι της Δευτέρας μια εξέχουσα προσωπικότητα με βαθύ κοινωνικό αποτύπωμα. Ο Γιάννης Σκαράκης, παθολόγος και άνθρωπος της προσφοράς, άφησε την τελευταία του πνοή, προκαλώντας κύμα συγκίνησης σε όσους γνώρισαν το έργο και την ανιδιοτελή του δράση. Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για τον τοπικό εθελοντισμό, καθώς ο εκλιπών υπήρξε για χρόνια η ψυχή και ο καθοδηγητής του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στην περιοχή.
Ο Γιάννης Σκαράκης δεν περιόρισε την επαγγελματική του διαδρομή στα στενά όρια του ιατρικού του γραφείου. Ως παθολόγος, κέρδισε την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό των συμπολιτών του, όμως ήταν η ενασχόλησή του με τα κοινά και τον ανθρωπισμό που τον κατέστησε σημείο αναφοράς για τα Χανιά.
Για πολλά έτη, από τη θέση του προέδρου του τμήματος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Χανίων, πρωτοστάτησε σε δράσεις αλληλεγγύης, οργανώνοντας την παροχή βοηθείας σε περιόδους κρίσης και ενισχύοντας το δίκτυο των εθελοντών. Η δράση του στον Ερυθρό Σταυρό χαρακτηρίστηκε από συνέπεια και όραμα, καταφέρνοντας να εμπνεύσει δεκάδες πολίτες να ασχοληθούν με την εθελοντική προσφορά.
Η θεσμική προσφορά και η φροντίδα των ευάλωτων
Η κοινωνική συνεισφορά του Γιάννη Σκαράκη επεκτάθηκε και στον τομέα της δημόσιας υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας μέσα από θεσμικούς ρόλους. Στο παρελθόν είχε διατελέσει πρόεδρος στο Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Νομού Χανίων, όπου η θητεία του συνδέθηκε με την προσπάθεια αναβάθμισης των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πάσχοντες.
Συνάδελφοί του και άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του κάνουν λόγο για έναν άνθρωπο που εργάστηκε με αφοσίωση για την προστασία των πλέον ευάλωτων μελών της κοινωνίας, συνδυάζοντας την επιστημονική του επάρκεια με την έμπρακτη ανθρωπιά.
Η είδηση της απώλειας του εκλεκτού επιστήμονα προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Ιατρικού Συλλόγου Χανίων. Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου, σε ένδειξη τιμής προς τον συνταξιούχο πλέον συνάδελφό τους, εξέδωσε ψήφισμα στο οποίο εξαίρεται η προσωπικότητα και η πορεία του Ιωάννη Σκαράκη.
Ήταν 5:15 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 όταν οι δυνάμεις του Γ’ Ράιχ ξεκίνησαν την ταυτόχρονη εισβολή τους στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία, σημαδέτοντας ανεξίτηλα την πορεία της χώρας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ογδόντα πέντε χρόνια μετά, η επέτειος αυτή παραμένει μια ημέρα βαριάς ιστορικής μνήμης, με τις πληγές της Κατοχής να παραμένουν στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, όχι μόνο ως ιστορικό γεγονός αλλά και ως μια εκκρεμής απαίτηση δικαιοσύνης. Η φετινή επέτειος πλαισιώνεται από παρεμβάσεις που συνδέουν τον ηρωισμό των οχυρών με το σύγχρονο αίτημα για την απόδοση των γερμανικών αποζημιώσεων και την επιστροφή του κατοχικού δανείου.
Η γερμανική επίθεση βρήκε τον ελληνικό στρατό να αμύνεται με σθένος, προκαλώντας τον αιφνιδιασμό της ναζιστικής ηγεσίας. Η αντίσταση στα οχυρά της ελληνοβουλγαρικής μεθορίου υπήρξε ηρωική, αποσπώντας τον σεβασμό τόσο των συμμάχων, με τον Ουίνστον Τσώρτσιλ να εξαίρει τη γενναιότητα των Ελλήνων, όσο και του ίδιου του Χίτλερ. Παρά την επίδειξη αυτοθυσίας, η στρατιωτική υπεροπλία της Γερμανίας και η ταχεία κατάρρευση του γιουγκοσλαβικού μετώπου διαμόρφωσαν μια δυσμενή πραγματικότητα.
Η εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων μέσω της ελληνογιουγκοσλαβικής μεθορίου οδήγησε στην κατάληψη της Θεσσαλονίκης στις 9 Απριλίου, σε μια στιγμή που τα περισσότερα οχυρά συνέχιζαν ακόμη να ανθίστανται. Μέχρι τις 13 Απριλίου, η αμυντική γραμμή του Βερμίου είχε ανατραπεί, επιτρέποντας στις δυνάμεις της Βέρμαχτ να κινηθούν ακάθεκτες προς την ενδοχώρα. Σύμφωνα με τους ιστορικούς αναλυτές, ο συνδυασμός των λαθών στον αμυντικό σχεδιασμό και η συντριπτική υπεροχή των γερμανικών επιθετικών μέσων δεν επέτρεψαν διαφορετική έκβαση στην πολεμική αναμέτρηση.
Η παρέμβαση της Μαρίας Καρυστιανού για την ιστορική μνήμη
Στο πλαίσιο της φετινής μαύρης επετείου, η Μαρία Καρυστιανού προχώρησε σε μια παρέμβαση που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, χρησιμοποιώντας ως σύμβολο τη φωτογραφία από τη Σφαγή στο Κοντομαρί. Στην ανάρτησή της, η κ. Καρυστιανού χαρακτήρισε την 6η Απριλίου ως μια ημέρα που έφερε βία, βασανιστήρια και μια πολυετή κατοχή, υπογραμμίζοντας ότι, παρά την παρέλευση 85 ετών, η μνήμη παραμένει ζωντανή επειδή «η ιστορία αυτή δεν έχει τελειώσει».
Η κ. Καρυστιανού εστίασε στο γεγονός ότι η δικαιοσύνη δεν έχει ακόμη αποδοθεί για το βαρύ τίμημα που πλήρωσε η Ελλάδα. Αναφέρθηκε στους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από την πείνα και τις εκτελέσεις, καθώς και στην ολοκληρωτική καταστροφή των υποδομών της χώρας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο κατοχικό δάνειο, το οποίο επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό υπό καθεστώς βίας και καταναγκασμού, παραμένοντας μέχρι σήμερα μια ανεκπλήρωτη οικονομική και ηθική υποχρέωση της Γερμανίας.
Στην ανάρτηση της γράφει:
6 Απριλίου. Ημέρα βαριάς ιστορικής μνήμης για την πατρίδα μας, μαύρη επέτειος της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα που έφερε βία, βασανιστήρια, καταστροφές και πολυετή κατοχή.
Πέρασαν 85 χρόνια από τότε.
Κι όμως η μνήμη δεν έχει σβήσει.
Γιατί η ιστορία αυτή δεν έχει τελειώσει.
Γιατί η δικαιοσύνη δεν έχει αποδοθεί.
Η Ελλάδα πλήρωσε τίμημα βαρύ κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.
Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί από πείνα, σφαγές κι εκτελέσεις.
Ολοκληρωτική καταστροφή πόλεων, χωριών και υποδομών της χώρας μας, και ένα κατοχικό δάνειο που επιβλήθηκε στον ελληνικό λαό, ως αποτέλεσμα βίας και καταναγκασμού.
Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα ο φάκελος των γερμανικών αποζημιώσεων, παραμένει ανοιχτός, χωρίς καμία κυβέρνηση να έχει επιδείξει ανάστημα στην άσκηση των νομίμων αξιώσεων της χώρας.
Για άλλη μία φορά δουλική συμπεριφορά που δεν αρμόζει στην ιστορία της πατρίδας μας και τη γενναιότητα των αγώνων του λαού μας!
Για τους λόγους αυτούς χαιρετίζουμε κάθε πρωτοβουλία που κρατά ζωντανή αυτή την ιερή υποχρέωση κι ευχόμαστε να έρθει σύντομα η στιγμή που η τήρησή της θα γίνει πράξη!
Πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα διαπραγματεύσεις για την καταβολή των αποζημιώσεων για τα ναζιστικά εγκλήματα και την επιστροφή του κατοχικού δανείου.
Ο Δημήτρης Λάσκαρης, είναι Ελληνοκαναδός δικηγόρος και δημοσιογράφος, που γεννήθηκε και εργάζεται στον Καναδά, με καταγωγή από την Καλαμάτα στην οποία διαμένει μεγάλο διάστημα κάθε χρόνο. Για πολλά χρόνια ήταν δικηγόρος στη Γουόλ Στρητ στη Νέα Υόρκη και στο Παρίσι και μετά στον Καναδά όμως τα τελευταία χρόνια αποφάσισε να αφοσιωθεί στη δημοσιογραφία. Τώρα, λειτουργεί ένα κανάλι στο youtube με 167.000 συνδρομητές, το Reason2Resist στο οποίο αναρτά υλικό εξαιρετικά κριτικό προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Βρέθηκε επί 10 ημέρες στο Ιράν καλεσμένος του καθεστώτος μαζί με άλλους δημοσιογράφους, επισκεπτόμενος 7 πόλεις του, εν μέσω του πολέμου. Ήταν ο μοναδικός ελληνικής καταγωγής ανταποκριτής , που βρέθηκε στη χώρα εν καιρώ πολέμου. Αυτες τις μέρες βρέθηκε στην Κρήτη και ειδικά στα Χανιά στα πλαίσια έρευνάς του για τον ρόλο των βάσεων της Σούδας στον πόλεμο του Ιράν. Πριν αναχωρήσει για την Κύπρο μίλησε στην εφημερίδα μας.
Ο λόγος που ο Λάσκαρης επέλεξε να σταματήσει στην Κρήτη ήταν συγκεκριμένος: ήθελε να διερευνήσει τι ακριβώς συμβαίνει στη βάση της Σούδας κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράν. Μίλησε με κατοίκους της περιοχής.
Τον Μάιο του προηγούμενου έτους είχε περάσει μία εβδομάδα στην Τεχεράνη, στο πλαίσιο ενός φεστιβάλ μέσων ενημέρωσης. Αυτή τη φορά, όμως, η επίσκεψη ήταν εντελώς διαφορετική: 11 ημέρες, εφτά πόλεις, εν μέσω ενεργού πολέμου.
Η πρόσκληση ήρθε από τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα του Ιράν, τον οποίο ο Λάσκαρης παρομοιάζει με την ΕΡΤ. Αρχικά προσκλήθηκαν 20 ξένοι δημοσιογράφοι, αλλά τελικά μόνο τέσσερις μπόρεσαν να ταξιδέψουν.
Ο Λάσκαρης τόνισε ότι κανείς δεν έλεγξε τις αναφορές του πριν τη δημοσίευσή τους. Ο μόνος περιορισμός που τους τέθηκε ήταν η απαγόρευση βιντεοσκόπησης στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Σε αρκετές περιπτώσεις, ο ίδιος βγήκε μόνος από το ξενοδοχείο, περπάτησε στις πόλεις και κατέγραψε βίντεο χωρίς συνοδεία.
Ένα από τα κεντρικά σημεία της μαρτυρίας του Λάσκαρη αφορά τη στάση του ιρανικού λαού. Σύμφωνα με την περιγραφή του, η αφήγηση στη Δύση — ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ιρανών αντιτίθεται στην κυβέρνησή τους — δεν ανταποκρίνεται σε αυτό που βίωσε ο ίδιος.
«Μίλησα σε περίπου διακόσιους ανθρώπους όσο ήμουν εκεί. Κάποιους τους διάλεξα εγώ, τυχαία. Κανένας δεν μου είπε ότι αντιτίθεται στην κυβέρνηση. Κάθε άνθρωπος που μίλησα μου είπε ότι στηρίζει το κράτος αυτή τη στιγμή, ακόμα κι αν κάποτε έχει ασκήσει κριτική. Κανένας δεν εξέφρασε υποστήριξη στον Ντόναλντ Τραμπ, ούτε στον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ούτε στον Παχλαβί. Κανένας. Μηδέν», τόνισε ο Λάσκαρης.
Ο Λάσκαρης εξήγησε ότι, σύμφωνα με φίλους του στην Τεχεράνη, υπάρχει μια σταθερή μειοψηφία υπέρ της κυβέρνησης, μια σταθερή μειοψηφία εναντίον, και μια μεσαία ομάδα που ταλαντεύεται. Ο πόλεμος, κατά τον ίδιο, έχει ωθήσει αυτή τη μεσαία ομάδα να κλίνει συντριπτικά προς την κυβέρνηση.
Ένα από τα πιο φορτισμένα σημεία της συνέντευξης αφορά τον βομβαρδισμό σχολείου στο Ιράν. Ο Λάσκαρης δήλωσε ότι επισκέφτηκε το σχολείο, επιθεώρησε κάθε γωνία του και δεν βρήκε κανένα στοιχείο στρατιωτικής λειτουργίας.
«Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ήταν σκόπιμο. Δεδομένων των δυνατοτήτων συλλογής πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών — βρήκαν τον Ανώτατο Ηγέτη και τον σκότωσαν. Αν μπορούν να τον βρουν, μπορούσαν να δουν τι ήταν εκείνο το σχολείο. Δεν βρίσκεται καν κοντά σε στρατιωτική βάση. Το χτύπησαν με πολλαπλούς πυραύλους Tomahawk. Ήξεραν ακριβώς τι έκαναν», είπε.
Ο Λάσκαρης συνέδεσε τον βομβαρδισμό αυτό με αυτά που χαρακτήρισε ως ανάλογες πρακτικές στη Γάζα τα τελευταία δυόμισι χρόνια, υποστηρίζοντας ότι όποιος πίστευε πως κάτι τέτοιο δεν θα συνέβαινε στο Ιράν ήταν αφελής.
Ο Λάσκαρης περιέγραψε ότι η πρώτη επίσκεψή του στο Ιράν τον εξέπληξε. Η εικόνα που είχε σχηματίσει από τη Δύση ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που αντίκρισε. Ανέφερε ότι στην Τεχεράνη υπήρχαν λίγοι αστυνομικοί στους δρόμους, σχεδόν κανείς ένοπλος — κάτι που τον σόκαρε σε σύγκριση με τις δυτικές πόλεις. Δεν είδε κανέναν άστεγο σε κανένα από τα δύο ταξίδια του. Είδε εκατοντάδες γυναίκες στους δρόμους χωρίς μαντίλα, χωρίς κανείς να τις ενοχλεί.
Στο δεύτερο ταξίδι, είδε περισσότερες πόλεις, κάποιες από τις οποίες χαρακτήρισε ακόμα πιο όμορφες από την Τεχεράνη — ιδίως το Ισφαχάν. Παρατήρησε ότι το μετρό της Τεχεράνης ήταν καλύτερο από αυτό της Αθήνας — σε μια χώρα υπό κυρώσεις.
Ο Λάσκαρης αναφέρθηκε και στο θέμα της μαντίλας, σημειώνοντας ότι η ιρανική κυβέρνηση εξελίχθηκε μετά τις διαμαρτυρίες του 2022, αποδεχόμενη ότι πολλές γυναίκες δεν επιθυμούσαν να φορούν μαντίλα. Σήμερα, σύμφωνα με τον ίδιο, οι γυναίκες μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα χωρίς αυτή.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, ο Λάσκαρης δήλωσε ότι είδε τουλάχιστον δέκα με δεκαπέντε φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις που επισκέφτηκε. Δεν είδε ούτε μία αντικυβερνητική. Χαρακτήρισε ψέμα τον ισχυρισμό ορισμένων δυτικών μέσων ενημέρωσης ότι υπάρχουν Ιρανοί που στηρίζουν τον πόλεμο εναντίον της χώρας τους.
Στο τέλος της συνέντευξης, ο Δημήτρης Λάσκαρης απηύθυνε δύο μηνύματα.
Πρώτον, τόνισε ότι ούτε ο λαός ούτε η κυβέρνηση του Ιράν αποτελούν απειλή για την Ελλάδα. Αντιθέτως, υποστήριξε ότι η Ελλάδα, μέσω της συμμαχίας της με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αποτελεί απειλή για το Ιράν. Πρόσθεσε ότι πολλοί Ιρανοί εξέφρασαν αγάπη και σεβασμό για τον ελληνικό λαό, ακόμη κι αν δεν συμπαθούν την ελληνική κυβέρνηση.
Δεύτερον, προειδοποίησε για τα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με τον ίδιο, αν η ιρανική κυβέρνηση αποφασίσει να τα κλείσει, κανείς δεν θα μπορέσει να τα ανοίξει. Και αν αυτό συμβεί, η Ευρώπη θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια οικονομική καταστροφή.
«Αν συνεχίσουμε στον δρόμο που βρισκόμαστε, ο ελληνικός λαός θα υποφέρει ακόμα περισσότερο — πολύ περισσότερο από ό,τι υπέφερε κατά τη λιτότητα. Καλύτερα να ξυπνήσουν γρήγορα, γιατί οδεύουμε προς οικονομική καταστροφή», κατέληξε.
Διαβάστε την αποκλειστική συνέντευξη που έδωσε στον “Α.τ.Κ.”:
ΕΡΩΤΗΣΗ: Καταρχάς, ποια ήταν η αφορμή που επισκεφτήκατε την Κρήτη;
Δημήτρης Λάσκαρης: Γιατί ήρθα στην Κρήτη; Μα ήθελα να μάθω τι γίνεται εδώ στη Σούδα. Τι κάνουν οι Αμερικάνοι…
ΕΡΩΤΗΣΗ: Οπότε ήρθατε στην Κρήτη για ερευνητικούς — δημοσιογραφικούς λόγους. Και έχετε κάποια ευρήματα από την έρευνά σας εδώ στην Κρήτη;
Δημήτρης Λάσκαρης: Λοιπόν, γνωρίζετε κι εσείς τι γίνεται εδώ στη βάση. Μίλησα προφανώς με ανθρώπους εδώ στα Χανιά και πιστεύουν ακράδαντα ότι οι βάσεις έχουν ένα σημαντικό ρόλο — παρέχοντας ναυτική υποστήριξη. Ένας άντρας που ζει απέναντι από τον κόλπο, κοντά στη στρατιωτική βάση στην ακτή, μου επιβεβαίωσε ότι στρατιωτικές πτήσεις πραγματοποιούνται εδώ και μέρες κατά τη διάρκεια του πολέμου.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ναι, ναι. Αυτά είναι γνωστά, άλλωστε έχουν γραφτεί και στον τοπικό και αθηναϊκό τύπο.
Δημήτρης Λάσκαρης: Η Ελλάδα είναι συνένοχη. Η κυβέρνηση της Ελλάδας, είναι μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ — είναι βαθιά συνένοχη και για τα εγκλήματα που διαπράττονται εναντίον του παλαιστινιακού λαού.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Τώρα, εσείς είστε ένας Έλληνας που γεννήθηκε και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στον Καναδά, αν δεν κάνω λάθος.
Δημήτρης Λάσκαρης: Ναι, αλλά είμαι πολίτης της Ελλάδας και έχω σπίτι στην Καλαμάτα εδώ και πέντε χρόνια τώρα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Είχατε ξαναπάει στο Ιράν; Ήταν η πρώτη φορά αυτή, ή… από ό,τι διάβασα, επισκεφτήκατε έξι διαφορετικές πόλεις που δέχτηκαν επιθέσεις. Σωστά;
Δημήτρης Λάσκαρης: Είναι η δεύτερη φορά. Ήμουν εκεί τον Μάιο πέρυσι για μία εβδομάδα. Πέρασα εφτά μέρες. Έμεινα στην Τεχεράνη. Βγήκα και έξω από την Τεχεράνη. Αλλά αυτή τη φορά ήμουν εκεί για έντεκα μέρες και πήγαμε σε εφτά πόλεις.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πήγατε εκεί για δημοσιογραφική έρευνα; Είστε δημοσιογράφος στον Καναδά σε κάποιο μέσο και στείλατε ανταπόκριση; Ή είναι δική σας πρωτοβουλία; Επειδή έχετε ένα κανάλι στο YouTube στο οποίο αναρτάτε υλικό. Εξηγήστε μας λιγάκι τη δουλειά σας. Ήσασταν πάντα δημοσιογράφος;
Δημήτρης Λάσκαρης: Είμαι δικηγόρος εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια. Σπούδασα στον Καναδά και όταν τελείωσα τις σπουδές μου, πήγα αμέσως στη Νέα Υόρκη και δούλεψα σε ένα δικηγορικό γραφείο της Wall Street. Και αυτό το γραφείο, μετά από δύο χρόνια, με έστειλε στο Παρίσι, στη Γαλλία. Δούλεψα εκεί για μερικά χρόνια και μετά γύρισα στον Καναδά. Αντί να είμαι δικηγόρος για τους πλούσιους, έγινα — δεν ξέρω πώς να το πω — δικηγόρος για αυτούς που έχουν ανάγκη. Αυτό το έκανα για δεκαπέντε χρόνια, και το 2016, επειδή είχα μαζέψει αρκετά λεφτά για να ζω καλά, από εκείνη τη στιγμή έγινα δημοσιογράφος. Και δεν έχω κερδίσει τίποτα — ούτε ευρώ. Το κάνω από αγάπη γι’ αυτή τη δουλειά.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ωραία. Τώρα, θα υπάρχουν δυσκολίες, σωστά; Ως κάποιος που είναι εξωτερικός παρατηρητής — δεν είστε Ιρανός, είστε κάποιος που επισκέφτηκε το Ιράν — ποια είναι η αντίληψη που έχετε, καταρχάς, για την πραγματική κατάσταση στο Ιράν; Δεύτερον, θα ήθελα να μάθω ποια είναι η αντίληψη του κόσμου. Και θα ήθελα επίσης να μάθω ποια είναι η αντίληψη αυτών που αντιτίθενται στο καθεστώς, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που αντιτίθενται στο καθεστώς στο Ιράν.
Δημήτρης Λάσκαρης: Υπάρχει αντιπολίτευση σε κάθε χώρα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ναι, ναι, το ξέρω, παντού υπάρχει. Όμως η σύγκρουση τώρα, ο πόλεμος, έχει αλλάξει τις αντιλήψεις του κόσμου; Εξακολουθούν να είναι ενάντια στο καθεστώς; Είναι ενάντια στο καθεστώς αλλά δεν υποστηρίζουν τον πόλεμο; Πώς εξελίσσεται αυτό, από τη δική σας οπτική;
Δημήτρης Λάσκαρης: Ωραία, αυτό θα μου πάρει λίγα λεπτά να απαντήσω. Υπάρχουν πολλά να αναλυθούν. Καταρχάς, μας έχουν πει — όταν λέω «μας», εννοώ εμάς που ζούμε στη Δύση, στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική — ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ιρανικού λαού είναι αντίθετη στην κυβέρνησή του. Δεν πιστεύω ότι αυτό ισχύει. Έχω πάει εκεί δύο φορές. Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στο Ιράν που είναι πιστοί μουσουλμάνοι — υπάρχουν πραγματικά. Και υπάρχουν πολλές γυναίκες στο Ιράν που φοράνε τη μαντίλα επειδή θέλουν να τη φοράνε. Δεν αναγκάζονται. Υπήρξαν γυναίκες που αναγκάστηκαν — αυτό είναι αλήθεια — αλλά υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού που συμφωνεί ότι η κυβέρνηση πρέπει να είναι ισλαμική. Οπότε, δεν ήταν ποτέ αλήθεια, κατά τη γνώμη μου — δεν έχω δει κανένα στοιχείο γι’ αυτό — ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ιρανικού λαού αντιτίθεται στην κυβέρνηση.
Πόση αντιπολίτευση υπάρχει, δεν είμαι σίγουρος. Έχω φίλους στην Τεχεράνη. Τους μίλησα γι’ αυτό και ο τρόπος που μου το έθεσαν ήταν ο εξής: υπάρχει μια σταθερή μειοψηφία που είναι πάντα υπέρ της κυβέρνησης, μια σταθερή μειοψηφία που είναι πάντα εναντίον της κυβέρνησης, και μετά υπάρχουν άνθρωποι στη μέση που ταλαντεύονται από τη μία πλευρά στην άλλη.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Πιθανόν υπάρχουν άνθρωποι που είναι δυσαρεστημένοι και για άλλους λόγους. Μπορεί να υπάρχουν και οικονομικοί λόγοι — μπορεί να αντιτίθεσαι σε μια κυβέρνηση όχι μόνο για πολιτισμικούς λόγους…
Δημήτρης Λάσκαρης: Και αυτό εξελίσσεται με τον καιρό, και κάποιοι αλλάζουν γνώμη, γιατί το Ιράν δεν είναι διαφορετικό. Αυτό που βλέπω είναι ότι, όπως ανέφερα, υπάρχει αυτή η μεσαία ομάδα που ταλαντεύεται — μερικές φορές είναι εναντίον της κυβέρνησης, μερικές φορές την υποστηρίζουν. Ο πόλεμος έχει κάνει αυτή την ομάδα να κλίνει συντριπτικά προς την κυβέρνηση. Οπότε, εξακολουθεί να υπάρχει μια μειοψηφία — δεν ξέρω πόσο μεγάλη είναι — αλλά σίγουρα υπάρχει μια μειοψηφία που συνεχίζει να αντιτίθεται στην κυβέρνηση. Αλλά αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή, απ’ ό,τι μπόρεσα να διαπιστώσω, μια μεγάλη πλειοψηφία του ιρανικού λαού υποστηρίζει την κυβέρνηση. Μια μεγάλη πλειοψηφία.
Μίλησα σε περίπου διακόσιους ανθρώπους όσο ήμουν εκεί. Κάποιους τους διάλεξα εγώ ο ίδιος — μου σύστησαν κάποιους ανθρώπους, αλλά κάποιους τους διάλεξα εγώ, τυχαία, για να τους μιλήσω. Κανένας δεν μου είπε ότι αντιτίθεται στην κυβέρνηση. Κανένας. Κάθε άνθρωπος που μίλησα μου είπε ότι στηρίζει το κράτος, στηρίζει την κυβέρνηση αυτή τη στιγμή, ακόμα κι αν κάποτε έχει ασκήσει κριτική. Και είναι εξοργισμένοι με αυτό που γίνεται στη χώρα τους. Κανένας δεν εξέφρασε υποστήριξη στον Ντόναλντ Τραμπ, ούτε στον Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ούτε στον γιο του Σάχη, τον Παχλαβί. Κανένας. Μηδέν.
Τώρα, υπάρχει ένας άνθρωπος στην ομάδα μας — είναι Αμερικανός δημοσιογράφος — και βρήκε ένα άτομο που επέκρινε την κυβέρνηση. Ήταν μια νέα γυναίκα. Αυτό που του είπε ήταν ότι η κυβέρνηση μερικές φορές επιβάλλει τις θρησκευτικές της απόψεις πάνω της, και αντιτίθεται σε αυτό. Εκείνος της επισήμανε — κάτι που ισχύει — ότι στο Ιράν σήμερα υπάρχουν πολλές γυναίκες που δεν φοράνε μαντίλα και δεν τους συμβαίνει τίποτα. Μπορείτε να το δείτε στα βίντεό μου — μπορείτε να δείτε γυναίκες σε όλες τις πόλεις του Ιράν που δεν φοράνε μαντίλα. Εκείνη είπε: «Ναι, αυτό ισχύει. Σήμερα μπορείς να βγεις δημόσια ως γυναίκα χωρίς μαντίλα. Αλλά παρόλα αυτά, η κυβέρνηση προσπαθεί να μου επιβάλει τις θρησκευτικές της απόψεις, και αντιτίθεμαι γι’ αυτόν τον λόγο.» Μετά τη ρώτησε: «Τι πιστεύεις για τον πόλεμο;» Εκείνη είπε: «Αντιτίθεμαι στην κυβέρνησή μου, αλλά είμαι απόλυτα αντίθετη με αυτό που κάνουν στη χώρα μου.»
Οπότε, κανένας — κανένας από όσους μιλήσαμε — δεν υποστηρίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν υποστηρίζει το Ισραήλ, ούτε υποστηρίζει τον Παχλαβί.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Εννοώ, είναι λογικό όταν βομβαρδίζουν τη χώρα σου. Βομβαρδίζουν τη χώρα σου, οπότε δεν είναι θέμα πεποιθήσεων.
Δημήτρης Λάσκαρης: Ακριβώς. Πώς θα αντιδρούσε οποιοσδήποτε αν αυτά τα τέρατα άρχιζαν να βομβαρδίζουν τα σχολεία σου και τα νοσοκομεία σου; Φυσικά θα είσαι αντίθετος. Και η ιδέα ότι μας λένε — ακούμε στα εταιρικά μέσα ενημέρωσης ότι υπάρχουν άνθρωποι μέσα στο Ιράν που υποστηρίζουν αυτό που γίνεται στη χώρα τους. Αυτό είναι ψέμα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Εννοώ, ξέρετε, είναι κάτι παράξενο. Υπήρξε αυτή η αντίληψη, νομίζω, από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ — δεν ξέρω αν ήταν πραγματική η αντίληψη ή απλά αυτό εξέφραζαν για τους δικούς τους λόγους — ότι όταν βομβάρδιζαν, ο κόσμος θα εξεγειρόταν ενάντια στο καθεστώς στο Ιράν. Αλλά πώς μπορούσαν να περιμένουν κάτι τέτοιο, όταν το πρώτο πράγμα που έκαναν ήταν να βομβαρδίσουν ένα σχολείο με παιδιά, ότι ο λαός του Ιράν θα εξεγειρόταν; Παιδιά… Ακόμα κι αν ήταν κατά λάθος, αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος. Αυτό είναι έγκλημα — ένα τεράστιο έγκλημα. Και όταν ξεκινάς έναν πόλεμο με ένα τέτοιο έγκλημα…
Δημήτρης Λάσκαρης: Δεν έχω καμία αμφιβολία στο μυαλό μου ότι ήταν σκόπιμο. Πήγα σε εκείνο το σχολείο. Επιθεώρησα κάθε γωνία του σχολείου. Μπορείτε να δείτε την αναφορά μου. Δεν υπάρχει απολύτως κανένα στοιχείο ότι αυτό είχε οποιαδήποτε στρατιωτική λειτουργία. Και δεδομένων των δυνατοτήτων συλλογής πληροφοριών των Ηνωμένων Πολιτειών — βρήκαν τον Ανώτατο Ηγέτη και τον σκότωσαν. Αν μπορούν να βρουν τον Ανώτατο Ηγέτη και όλους αυτούς τους στρατιωτικούς ηγέτες και να τους σκοτώσουν μαζί με τις οικογένειές τους, μπορούσαν να δουν τι ήταν εκείνο το σχολείο — και ήταν σχολείο, και ήταν προφανές ότι ήταν σχολείο, και δεν βρίσκεται καν κοντά σε στρατιωτική βάση. Το χτύπησαν με πολλαπλούς πυραύλους Tomahawk. Ήξεραν ακριβώς τι έκαναν και δολοφόνησαν εκείνα τα παιδιά. Αυτό συνέβη. Και γιατί να εκπλαγεί κανείς; Αυτό κάνουν στη Γάζα εδώ και δυόμισι χρόνια. Δολοφονούν παιδιά. Οπότε, φυσικά, θα το κάνουν και στους Ιρανούς. Όποιος νόμιζε ότι δεν θα το έκαναν είναι ανόητος.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ωραία. Θέλω να ρωτήσω κάτι άλλο. Μου είπατε ότι ήσασταν μια ομάδα δημοσιογράφων εκεί. Πήγατε με μια ομάδα άλλων δημοσιογράφων στο Ιράν ή μόνος σας;
Δημήτρης Λάσκαρης: Όχι, με κάλεσε ο κρατικός τηλεοπτικός σταθμός, που είναι σαν την ΕΡΤ. Και κάλεσαν είκοσι ξένους δημοσιογράφους.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Από ποιες χώρες; Από τη Δύση;
Δημήτρης Λάσκαρης: Από όλο τον κόσμο, αλλά μόνο τέσσερις από εμάς — προφανώς θα κάνουν αρκετά τέτοια ταξίδια, οπότε εμείς ήμασταν η πρώτη ομάδα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Εννοώ, οποιοσδήποτε μπορεί να πάει στο Ιράν και να καλύψει αυτό που συμβαίνει; Για παράδειγμα, αν αποφάσιζα σήμερα να πάω, δεν θα είχα πρόβλημα;
Δημήτρης Λάσκαρης: Έστειλαν πρόσκληση σε είκοσι ανθρώπους, αλλά μόνο τέσσερα άτομα μπόρεσαν να έρθουν σε αυτό το ταξίδι. Οι τέσσερις ήμασταν: εκτός από εμένα, ήταν ένας κύριος από την Αυστραλία, ο Τιμ Άντερσον, ένας δημοσιογράφος από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Άχμεντ Μασούν — που στην πραγματικότητα είναι Ιρακινός Κούρδος αλλά πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών και ζει εκεί — και μετά ήταν ένας Τούρκος κύριος. Αυτή ήταν η ομάδα. Υπήρχαν επίσης αρκετοί Ιρανοί δημοσιογράφοι μαζί μας στην ομάδα.
Μας είπαν: «Είστε προσκεκλημένοι να καλύψετε αυτό που συμβαίνει εδώ. Θα σας πάμε σε εφτά πόλεις.» Μας είπαν εκ των προτέρων τι σχεδίαζαν να κάνουν. Μερικές φορές κάναμε αιτήματα — θέλαμε να δούμε πράγματα που δεν σχεδίαζαν να μας δείξουν, και μας τα έδειξαν. Κανείς δεν έλεγξε τις αναφορές μου πριν τις δημοσιεύσω. Κανείς δεν έβαλε κανέναν περιορισμό — ο μόνος περιορισμός που μας τέθηκε ήταν ότι δεν επιτρεπόταν να βιντεοσκοπήσουμε στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Και σε ορισμένες περιπτώσεις βγήκα από το ξενοδοχείο μου μόνος μου και άρχισα να περπατάω στις πόλεις και να τραβάω βίντεο μόνος μου, χωρίς κανέναν μαζί μου.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ωραία. Τώρα, θα επιστρέψετε στο Ιράν ή θα πάτε κάπου αλλού για να συνεχίσετε την έρευνά σας; Ποιο είναι το σχέδιο;
Δημήτρης Λάσκαρης: Θα πάω τώρα στην Κύπρο. Θα πάω στο Ακρωτήρι και θα ερευνήσω τι γίνεται εκεί. Και μετά μπορεί να πάω πίσω στον Λίβανο. Έχω πάει στον Λίβανο τέσσερις φορές.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Νομίζω ότι θα ήταν ενδιαφέρον να μας πείτε την προηγούμενη φορά που επισκεφτήκατε το Ιράν, ποιος ήταν ο λόγος; Υπήρχε κάτι άλλο εκείνη την περίοδο;
Δημήτρης Λάσκαρης: Υπήρχε ένα φεστιβάλ μέσων ενημέρωσης, λέγεται «So Media Festival». Με κάλεσαν εκεί μαζί με εκατοντάδες δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο — ήταν μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων. Ήμουν στην Τεχεράνη για μια εβδομάδα, και πολλές μέρες βγήκα από το ξενοδοχείο μου και απλά περπατούσα στην πόλη.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Και την πρώτη φορά που πήγατε στο Ιράν, πώς ήταν η ατμόσφαιρα; Ποια ήταν η ουσία της εμπειρίας σας στο Ιράν, και πώς έχει αλλάξει αυτό από τότε μέχρι τώρα;
Δημήτρης Λάσκαρης: Λοιπόν, η πρώτη φορά ήταν μια μεγάλη έκπληξη για μένα, γιατί η χώρα ήταν πολύ διαφορετική από αυτό που μου είχαν πει. Αλλά πάλι, ήμουν μόνο στην Τεχεράνη σε εκείνο το ταξίδι. Καταρχάς, υπήρχαν πολύ λίγοι αστυνομικοί στους δρόμους. Και οι αστυνομικοί που είδα δεν είχαν όπλα. Σχεδόν δεν υπήρχαν ένοπλοι αστυνομικοί. Και αυτό ήταν σοκαριστικό για μένα, γιατί στις πόλεις που ζω και ταξιδεύω στη Δύση, υπάρχουν ένοπλοι αστυνομικοί παντού.
Δεύτερον, δεν είδα κανέναν άστεγο πουθενά. Ούτε έναν. Δεν έχω δει άστεγο στο Ιράν σε κανένα από τα δύο ταξίδια μου. Σε όλες τις μεγάλες πόλεις στη Δύση, βλέπω αστέγους παντού. Και χειροτερεύει.
Είδα εκατοντάδες γυναίκες στην Τεχεράνη να περπατούν στους δρόμους χωρίς μαντίλα και κανείς δεν τις ενοχλούσε.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Φυσικά, ξέρετε, στο παρελθόν υπήρξαν μεγάλες διαδηλώσεις γι’ αυτό το θέμα, και ίσως αυτό είναι κάτι που κατέκτησαν μέσα από τους αγώνες που έδωσαν οι γυναίκες στο Ιράν.
Δημήτρης Λάσκαρης: Αλλά η κυβέρνηση, προς τιμήν της αναγνώρισε το αίτημα — και παρεμπιπτόντως, είμαι άθεος. Δεν θα ήθελα να ζω υπό θεοκρατική κυβέρνηση. Και μάλιστα αντιτίθεμαι στο γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι τόσο εύνοϊκή προς την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ως άθεος, αντιτίθεμαι σε αυτό. Αλλά εν πάση περιπτώσει, προς τιμήν της, η ιρανική κυβέρνηση εξελίχθηκε. Ανταποκρίθηκε στις διαμαρτυρίες με φιλελευθεροποίηση. Ήταν πολύ πιο δύσκολο για τις γυναίκες να βγουν δημόσια πριν από χρόνια. Αλλά μετά το 2022, η κυβέρνηση αποδέχτηκε ότι αυτό ήταν κάτι που πολλές γυναίκες της χώρας δεν ήθελαν, και τώρα είναι ελεύθερες να βγουν δημόσια χωρίς μαντίλα.
Το άλλο πράγμα στο Ιράν που με εντυπωσίασε ήταν ότι η Τεχεράνη είναι μια πολύ καθαρή πόλη. Έχει δεκαπέντε εκατομμύρια κατοίκους, είναι τεράστια, και παρόλα αυτά ήταν καλά οργανωμένη. Το μετρό ήταν πολύ πιο ωραίο από το μετρό της Αθήνας. Και αυτή είναι μια χώρα που υπόκειται σε συντριπτικές κυρώσεις. Οπότε ήμουν εντυπωσιασμένος.
Αυτή τη φορά είδα πολύ περισσότερα από την Τεχεράνη. Και μάλιστα, κάποιες από τις πόλεις που είδα ήταν ακόμα πιο όμορφες από την Τεχεράνη, όπως το Ισφαχάν. Πάλι, είναι πολύ καθαρές πόλεις, πολύ καλά οργανωμένες. Δεν υπάρχουν άστεγοι. Είδα πολύ λίγους ένοπλους αστυνομικούς. Γυναίκες σε όλες τις πόλεις που πήγα περπατούσαν στους δρόμους χωρίς μαντίλα. Και είδα πολλές φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις σε αυτό το ταξίδι. Είδα τουλάχιστον δέκα με δεκαπέντε φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις που πήγα. Δεν είδα ούτε μία αντικυβερνητική διαδήλωση.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να στείλετε στον κόσμο της Κρήτης; Τι θέλετε να τους πείτε για την Ελλάδα και τον ρόλο της στον πόλεμο, αλλά και για το Ιράν, για αυτό που συμβαίνει στον κόσμο;
Δημήτρης Λάσκαρης: Το πρώτο μου μήνυμα στον κόσμο της Κρήτης είναι ότι ο λαός του Ιράν — ούτε η κυβέρνηση ούτε ο λαός του Ιράν — αποτελεί απειλή για την Ελλάδα. Δεν αποτελούν με κανέναν τρόπο απειλή για την Ελλάδα. Εμείς τους απειλούμε, γιατί έχουμε συμμαχήσει με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, και επομένως εμείς είμαστε απειλή για αυτούς. Αν δεν συμμαχήσουμε με τους επιτιθέμενους, τους ανθρώπους που σκοτώνουν τα παιδιά τους, δεν θα έχουν ποτέ κανένα πρόβλημα με τον ελληνικό λαό. Και μάλιστα, πολλοί από αυτούς εξέφρασαν αγάπη για τον ελληνικό λαό. Δεν τους αρέσει η κυβέρνηση της Ελλάδας, αλλά νιώθουν αγάπη και σεβασμό για τον ελληνικό λαό.
Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να πω στον κόσμο της Ελλάδας είναι ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος — κανένας τρόπος — να ανοίξει κανείς τα Στενά του Ορμούζ. Αν η ιρανική κυβέρνηση θέλει να είναι κλειστά, θα είναι κλειστά. Και αν παραμείνουν κλειστά, η Ευρώπη θα βιώσει μια τεράστια οικονομική καταστροφή, η οποία ήδη αρχίζει.
Αν συνεχίσουμε στον δρόμο που βρισκόμαστε, ο ελληνικός λαός θα υποφέρει ακόμα περισσότερο — πολύ περισσότερο από ό,τι υπέφερε κατά τη λιτότητα. Καλύτερα να ξυπνήσουν γρήγορα, γιατί οδεύουμε προς οικονομική καταστροφή.
Επίθεση κατά μέτωπο στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και στη διαχρονική κουλτούρα της δεξιάς εξαπέλυσε ο Τομεάρχης Διαφάνειας και Βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης, κατά τη συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής του σχεδίου νόμου με τίτλο «Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο, Ταμείο Εκσυγχρονισμού και άλλες διατάξεις».
Ο βουλευτής Χανίων, μιλώντας από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης για το ποιος ήταν ο στόχος της παρέμβασής του. «Η πρώτη και βασική διαχρονική παθογένεια αυτού του τόπου, είναι ότι όταν το Μητσοτακέικο έχει την εξουσία, γεμίζει τις τσέπες του», τόνισε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι αυτό συμβαίνει «και όχι μόνο τις δικές του, αλλά και 80, 100 οικογενειών, οι οποίες πίνουν το αίμα του ελληνικού λαού».
Ο Π. Πολάκης δεν περιορίστηκε εκεί. Με σκληρή γλώσσα, επιτέθηκε και στον ίδιο τον πρωθυπουργό για τις εξαγγελίες του περί καταπολέμησης του βαθέος κράτους. «Σιγά ας ξεκρεμάσει τα φυσεκλίκια ο Μητσοτάκης που θέλει να παλέψει με το βαθύ κράτος», είπε, χαρακτηρίζοντας το βαθύ κράτος «δημιούργημα της δεξιάς και της ακροδεξιάς μετά τον εμφύλιο, ένα σκληρό πελατειακό κράτος που κυνήγησε το δημοκρατικό στρατόπεδο, που έφερε πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, που έφτιαξε κοινωνικές κατηγορίες, πελάτες ψηφοφόρους».
Ο βουλευτής Χανίων συνέχισε με συγκεκριμένα παραδείγματα που, όπως υποστήριξε, αποδεικνύουν τη συνέχεια αυτής της πρακτικής. «Βαθύ κράτος είναι αυτά που βγαίνουν στη φόρα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που αν είχατε λίγο τσίπα και φιλότιμο θα είχατε παραιτηθεί», ανέφερε, κάνοντας λόγο για περιπτώσεις μεσολάβησης υπουργών για την επιδότηση ανύπαρκτων κτηνοτρόφων και πληρωμές που δεν έπρεπε να γίνουν. «Το να μπαίνει η κ. Αραμπατζή στη μέση για να επιδοτηθούν τρεις κτηνοτρόφοι που δεν υπάρχουν, δεν είναι σκάνδαλο; Το να μεσολαβεί η κ. Παπακώστα για να πληρωθούν κάποιοι που δεν έπρεπε, το ίδιο και ο κ. Τσιάρας, αυτό δεν είναι σκάνδαλο; Δεν είναι βαθύ κράτος; Δεν είναι εξαγορά ψηφοφόρων;», διερωτήθηκε ρητορικά.
Η παρέμβαση του Π. Πολάκη επεκτάθηκε και στο ζήτημα των υποκλοπών, με αφορμή πρόσφατη αποκάλυψη. «Βγήκε ο δημοσιογράφος κ. Β. Λαμπρόπουλος εχθές στο Βήμα και αποκάλυψε από πού πληρώθηκε το Predator και ο Μητσοτάκης δηλώνει άγνοια και εξακολουθεί να λέει ότι ιδιώτες παρακολουθούσαν το μισό υπουργικό συμβούλιο», σημείωσε.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Τομεάρχης Διαφάνειας απευθύνθηκε στον νέο υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Μάξιμο Λαζαρίδη, θέτοντας δημόσια ερωτήματα για τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Συγκεκριμένα, ζήτησε να ξεκαθαρίσει «από πού έχει πάρει ακριβώς το πτυχίο του και που εδρεύει το College of Southeastern Europe στο οποίο αναφέρεται στο βιογραφικό του». Σύμφωνα με τον Π. Πολάκη, ο υφυπουργός απάντησε ότι το πτυχίο του προέρχεται από κάποιο Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες για την έδρα του ιδρύματος, το οποίο ο βουλευτής Χανίων χαρακτήρισε «ψευτοκολλέγιο».
Καταλήγοντας την παρέμβασή του, ο Π. Πολάκης ήταν κατηγορηματικός για την επόμενη ημέρα. «Ο μόνος τρόπος να ξεμπερδέψουμε απ’ το βαθύ κράτος είναι να φύγετε από την κυβέρνηση. Να παραιτηθείτε και να προκηρύξουμε εκλογές για να αναπνεύσει η χώρα», τόνισε, απευθύνοντας παράλληλα κάλεσμα προς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να υπογράψουν την πρόταση μομφής.
Μεγάλη Δευτέρα, Μεγάλη Μαχαίρα
Μεγάλη Τρίτη, Μεγάλη Κρίση
Μεγάλη Τετάρτη, ο Χριστός εχάθη
Μεγάλη Πέμπτη, ο Χριστός ευρέθη
Μεγάλη Παρασκευή, ο Χριστός εις το καρφί
Μεγάλο Σάββατο, Χριστός Ανέστη κι οι Ιουδαίοι στο καρφί.
Και το Μεγάλο Σάββατο, τα αγόρια της γειτονιάς, μάζευαν ξύλα και πανιά από τα σπίτια μας και έφτιαχναν ένα σκιάχτρο, τον Ιούδα και τον έβαζαν πάνω στα ξύλα. Μόλις χτυπούσε η καμπάνα της Ανάστασης τα αγόρια ορμούσαν και ο καϋμένος ο αδελφός μου, μαζί, που πέθανε νέος – και έβαζαν φωτιά στα ξύλα και γινόταν μια μεγάλη ‘’φουντάνα’’. Ο παπάς – έχει φύγει και αυτός – θύμωνε, γιατί γελούσαμε και απολαμβάναμε το κάψιμο του προδότη και χοροπηδούσαμε τα παιδιά και του χαλούσαμε τη λειτουργία. Και οι μεγάλοι, θύμωναν. Αλλά εγώ θυμάμαι τη γιαγιά μου που ήταν απ’ την Σμύρνη να χαίρεται και αυτή με το κάψιμο του Ιούδα και να λέει: ‘’Καλά να πάθει ο προδότης που σταύρωσαν οι Ιουδαίοι τον Χριστό με την προδοσία του. Καλά τους έκαναν και τους λένε τώρα: ‘’Οι περιπλανώμενοι Ιουδαίοι’’. Να μην έχουν πατρίδα, να μην έχουν γη! Γιατί μας πρόδιδαν και μας, όταν μας κυνηγούσαν οι Τούρκοι και μας σκότωναν και μας έκαιγαν τα σπίτια μας. Μας έδειχναν στους Τούρκους που είμασταν κρυμμένοι, μας χλεύαζαν και μας έφτυναν καθώς φεύγαμε με την ψυχή στο στόμα!’’
Είναι γεγονός πως η γιαγιά μου δεν συμπαθούσε καθόλου τους Εβραίους. Χωρίς να είναι ρατσίστρια. Είχε βιώματα απ’ τον ξεριζωμό τους. Τους λυπήθηκε όμως όταν τους έπνιξαν οι Γερμανοί με το ΝΑΪΖ. Ειδικά τα παιδιά τους. Αλλά στην ‘’Οβραϊκή’’ είχαν καταφέρει να σωθούν κάποιοι ελάχιστοι Εβραίοι. Με κρατούσε απ’ το χέρι κατά την δεκαετία του ’50 και σ’ έναν ‘’αργυραμοιβό’’ πηγαίναμε, του ‘δινε κάποια απ’ τα χρυσαφικά που είχε σώσει απ’ τον διωγμό τους και της έδινε χρήματα. Λίγα όμως, όχι την αξία του κοσμήματος. Και τότε καθώς φεύγαμε, πάλι τον έβριζε. Πάλι ξυπνούσε το μίσος της. Λοιπόν στις συνταγές μας τώρα.
Μεγάλη Πέμπτη, τηγάνιζαν ή έβραζαν χοχλιούς γιατί τους βάζομε ξύδι. Και έτσι που ρουφούσαν τον χοχλιό ήταν σαν το σφουγγάρι με το ξύδι που την Μεγάλη Πέμπτη έβαζαν οι δήμιοι στο στόμα του Χριστού όταν τους ζητούσε νερό και τον βασάνιζαν.
Χοχλιοί τηγανιτοί
Τους καθαρίζομε, τους βγάζομε την μεμβράνη, τους πλένομε καλά, τους βάζομε στο νερό να βγάλουν τις μύτες τους. Αυτούς που έχουν βγάλει τις μύτες τους, τους τραβάμε απ’ το νερό αυτό, και τους βάζομε στην κατσαρόλα με καθαρό νερό και τους βράζομε. Όχι πολύ, γιατί μετά δεν θα βγαίνουν εύκολα. Ίσα να βγάλουν τους αφρούς τους. Βάζομε σ’ ένα πιάτο αλεύρι, αλάτι, πιπέρι. Βουτάμε τον βρασμένο χοχλιό, όχι όλο, το στόμα του μόνο, στο αλεύρι και τους τηγανίζομε με ελαιόλαδο. Προς το τέλος, τους ρίχνομε ξύδι και ροσμαρί. Δεν τους ξεροτηγανίζομε.
Χοχλιοί βραστοί
Το ίδιο γίνονται όπως η προηγούμενη συνταγή. Μόνο που δεν τους τηγανίζομε τους βράζομε περισσότερο και τους ρίχνομε ξύδι καθώς βράζουν, προς το τέλος. Και αλάτι βέβαια στο νερό.
Χοχλιοί με αγκινάρες και κουκιά
Βάζομε στην κατσαρόλα μια φλυτζάνα ελαιόλαδο. Ρίχνομε χοντροκομμένες μερικές σκελίδες σκόρδο και ψιλοκόβομε και ένα ξερό κρεμμύδι. Μόλις μαραθούν ρίχνομε μερικά φρέσκα κρεμμυδάκια χοντροκομμένα και άνιθο ή μάραθα χοντροκομμένα.
Έχομε βράσει τους χοχλιούς ακολουθώντας την διαδικασία που σας γράψαμε στην πρώτη συνταγή. Έχομε ξεφλουδίσει τα κουκιά. Όσα είναι δροσερά, τ’ αφήνομε με το φλούδι τους, που το ‘χομε ‘’παλεκήσει’’ και από τις δύο πλευρές. Έχομε καθαρίσει τις αγκινάρες και τις ρίχνομε σε νερό με λεμόνι για να μη μαυρίσουν έως να τις χρησιμοποιήσομε. Καθαρίζομε πατάτες, τις κόβομε στα τέσσερα. Τα ρίχνομε όλα αυτά, χοχλιούς, κουκιά, πατάτες στην κατσαρόλα που μαράναμε τα μυρωδικά. Αλάτι και πιπέρι προσθέτομε. Αφήνομε να τσιγαριστούν λίγο και μετά τους ρίχνομε νερό. Ρίχνομε νερό από λίγο έως να ψηθούν. Αφήνομε στην κατσαρόλα, να έχει μείνει ζωμός. Να μην έχει μείνει μόνο με το λάδι. Τραβάμε το ζωμό σε μια κούπα. Στίβομε 5-6 λεμόνια και διαλύομε μέσα δύο μεγάλες κουταλιές κορνφλάουρ ή αλεύρι. Ρίχνομε τον ζωμό χτυπώντας με το σύρμα στο λεμόνι. Το γυρνάμε στο τσικάλι με το φαγητό και βράζομε να δέσει λίγο. Όχι να πήξει. Γίνεται και κόκκινο με ντομάτα και τότε δεν ρίχνομε λεμόνι με αλεύρι.
Σε πεδίο έντονης πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης μετατρέπεται η αξιοποίηση του πρώην Στρατοπέδου Μαρκοπούλου στα Χανιά, μετά τις πρόσφατες τοποθετήσεις του Δημάρχου Παναγιώτη Σημαντηράκη στο Δημοτικό Συμβούλιο της 26ης Μαρτίου 2026. Η «Πρωτοβουλία Χανιωτών για το Στρατόπεδο Μαρκοπούλου», με παρέμβασή της, εξαπολύει δριμεία επίθεση κατά της δημοτικής αρχής, κατηγορώντας την για αλαζονική συμπεριφορά και συστηματική προσπάθεια παγίωσης χρήσεων που έρχονται σε σύγκρουση με τον αρχικό στόχο της δημιουργίας ενός αμιγούς πνεύμονα πρασίνου. Το ζήτημα λαμβάνει πλέον διαστάσεις που αφορούν τη βιωσιμότητα του αστικού ιστού και την τήρηση των θεσμικών δεσμεύσεων που ανέλαβε ο Δήμος κατά την αγορά της έκτασης.
Η ένταση πυροδοτήθηκε κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, όταν ο κ. Σημαντηράκης, απαντώντας σε προβληματισμούς του προέδρου του Συλλόγου Κατοίκων Αγίου Ιωάννη σχετικά με την ασφάλεια των παιδιών κατά τη διεξαγωγή συναυλιών, πρότεινε τη δημιουργία μόνιμου χώρου εκδηλώσεων στο σημείο. Η Πρωτοβουλία Χανιωτών επισημαίνει ότι η στάση αυτή παραγνωρίζει τις ανάγκες της γειτονιάς, ενώ παράλληλα στηλιτεύει την απόφαση να χρησιμοποιείται ο χώρος ως περιφερειακό πάρκινγκ και ως έδρα για τη λαϊκή αγορά της Δευτέρας.
Σύμφωνα με την καταγγελία της Πρωτοβουλίας, η δημοτική αρχή παρουσιάζει ως «δεδομένη» τη θετική ανταπόκριση των πολιτών σε αυτές τις χρήσεις, χωρίς ωστόσο να έχει προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση. Η χρήση κινήτρων, όπως το δωρεάν ηλεκτρικό λεωφορείο, θεωρείται από την Πρωτοβουλία ως ένα μέσο τεχνητής δημιουργίας αποδοχής για λύσεις που χαρακτηρίζονται ως πρόχειρες και μη βιώσιμες σε βάθος χρόνου.
Επιστημονικές μελέτες έναντι πολιτικών αποφάσεων
Κεντρικό σημείο της διαφωνίας αποτελεί η απόσταση που χωρίζει τις τρέχουσες αποφάσεις από τις υπάρχουσες επιστημονικές μελέτες για την πόλη. Η Πρωτοβουλία υπενθυμίζει ότι το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ) ορίζει συγκεκριμένους χώρους για στάθμευση, ενώ η Πολεοδομική Μελέτη για την αναθεώρηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου υπογραμμίζει το έλλειμμα 300 στρεμμάτων πρασίνου που απαιτούνται για να καταστούν τα Χανιά μια βιώσιμη πόλη.
Οι εκπρόσωποι της Πρωτοβουλίας κατηγορούν τον Δήμαρχο ότι απαξιώνει τις μελέτες των ειδικών, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως οι αναφορές στην ανάγκη για πράσινο αντιμετωπίζονται από τη δημοτική αρχή ως «ρητορικά σχήματα». Επιπλέον, τίθεται το ερώτημα της διαφάνειας σχετικά με τον «Συμμετοχικό Σχεδιασμό» του γραφείου Δοξιάδη. Παρόλο που τα αποτελέσματα φέρονται να έχουν παραδοθεί στον Δήμο εδώ και ένα μήνα, η Πρωτοβουλία καταγγέλλει ότι αυτά παραμένουν άγνωστα στο κοινό, εγείροντας υπόνοιες για πιθανή επεξεργασία τους προκειμένου να εναρμονιστούν με τις επιδιώξεις της διοίκησης.
Διαβάστε αναλυτικά τι αναφέρεται σε ανακοίνωση:
Μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει η στάση του κ. Σημαντηράκη στο Δημοτικό Συμβούλιο της 26/03/2026. Με λίγα λόγια, αναφερόμενος στον χώρο του πρώην Στρατοπέδου Μαρκοπούλου και, απαντώντας στους δικαιολογημένους ήπιους προβληματισμούς που εξέφρασε ο πρόεδρος του Συλλόγου των κατοίκων του Αη-Γιάννη για τον τρόπο λειτουργίας των συναυλιών που προγραμματίζονται εκεί, θέτοντας το πρόβλημα της ασφάλειας για τα παιδιά που παίζουν στο χώρο τις μέρες μεταξύ των συναυλιών, ξεπέρασε κάθε όριο, λέγοντας ότι πρέπει να δημιουργηθεί εκεί μόνιμος χώρος συναυλιών! Προηγήθηκε η αναφορά του ότι είναι δεδομένη η θετική ανταπόκριση των πολιτών για χρήση του χώρου ως περιφερειακού χώρου στάθμευσης και ως χώρου για την λαϊκή αγορά της Δευτέρας. Προβληματίστηκε μάλιστα: Πήραμε τον χώρο, να δούμε τι θα τον κάνουμε !
Έτσι μάθαμε ότι ο Άγιος Ιωάννης άλλαξε θέση και είναι στην περιφέρεια της πόλης, αφού ο μέγας πολεοδόμος το αποφάσισε. Επίσης «ξέχασε» να αναφέρει το παρκινγκ ως «προσωρινό». Το άλλο που μάθαμε είναι ότι ο δήμαρχος έχει γίνει και αρχιτέκτονας αφού αυτός αποφασίζει ότι στον χώρο, θα γίνει και θέατρο! Έχει γίνει και ειδικός επί του πρασίνου των πόλεων, αφού είπε στο ίδιο δημοτικό συμβούλιο ότι τα 300 στρ. που έχει ανάγκη η πόλη είναι μια ακόμα «καραμέλα»!
Κανείς δεν είναι καλύτερος επιστήμονας από αυτόν. Ούτε οι μελετητές που συνέταξαν το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας, οι οποίοι ορίζουν πού θα πρέπει να γίνουν οι χώροι στάθμευσης, ούτε οι μελετητές που συνέταξαν την Πολεοδομική μελέτη για την Αναθεώρηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου και αναφέρουν ότι τα 300 στρ. πρασίνου λείπουν από την πόλη για να είναι βιώσιμη. Αυτός είναι ο Βασιλιάς-Ήλιος που όλα τα ξέρει και για όλα αποφασίζει. Και όποιοι αντιδρούν, έχουν άλλα κίνητρα, είναι κομμουνιστές, είναι αναρχικοί, είναι μειονότητες και δεν έχουν δικαίωμα να ομιλούν. Αυτός είναι η εξουσία της πόλης, αποφασίζει και διατάζει!
Είναι μεγάλο ψέμα να λέει ο κ. Σημαντηράκης ότι «ο κόσμος αγκάλιασε το πάρκινγκ, ή τη λαϊκή ή τις συναυλίες». Πότε ρώτησε η δημοτική αρχή τη γνώμη του κόσμου; Πότε πήγε σε οποιαδήποτε γειτονιά να ακούσει τα προβλήματά της: Οι πρόχειρες λύσεις μπορεί να δίνουν κάποια ανακούφιση προσωρινά, ιδίως αν τις «πλασάρεις» κατάλληλα (Δεν είναι βιώσιμες λύσεις βέβαια). Και μάλιστα όταν το ηλεκτρικό λεωφορείο είναι δωρεάν, ο κόσμος θα πάει για ένα παραπάνω λόγο, γιατί του δημιουργείς επιπλέον κίνητρο. Γιατί ο κ. Σημαντηράκης δεν βάζει δωρεάν λεωφορείο και στην Χαλέπα ή στα Νεροκούρου, αλλά, μόνο στο Μαρκοπούλου; Για να βγαίνει να λέει ότι «ο κόσμος το αγκάλιασε»;
Ο κ. Σημαντηράκης δεν εκλέχτηκε Δήμαρχος για να νομοθετεί δικούς του νόμους. Το στρατόπεδο αγοράστηκε για να γίνει Μεγάλο Αστικό Πάρκο και, σύμφωνα με την νομοθεσία, δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο. Για αυτόν τον λόγο αγοράστηκε από το ταμείο Εθνικής Άμυνας. Η όποια άλλη χρήση απαιτούσε διαγωνισμό και όχι απ’ ευθείας αγορά. Επομένως το ερώτημα που έθεσε στο δημοτικό συμβούλιο «να δούμε τι θα το κάνουμε» είναι παραπλανητικό. Η δήλωσή του ότι θα πρέπει να καλύψει τις ανάγκες της πόλης είναι ψευδής. Το στρατόπεδο δεν αγοράστηκε για να μπει μέσα η κάθε χρήση που ψάχνει χώρο στην πόλη, αλλά για να γίνει χώρος πρασίνου.
Εντός των χώρων πρασίνου, σύμφωνα με την νομοθεσία που ισχύει για όλη την ελληνική επικράτεια (και των Χανίων συμπεριλαμβανομένων), προβλέπονται ελάχιστοι χώροι στάθμευσης, μόνο για τους χρήστες, και πιθανώς μικρό ανοιχτό θέατρο. Όχι χώροι στάθμευσης και μετεπιβίβασης 10 στρ. ούτε άλλα τόσα, για λαϊκή αγορά. Πόσο μάλλον δε, για φαραωνικά θέατρα. Αυτόν τον χώρο που η πόλη αγόρασε για χώρο πρασίνου, μόνο πράσινος δεν βλέπει να γίνεται.
Να πληροφορήσουμε τον κ. Δήμαρχο, ότι μια πόλη χαράζει την στρατηγική της, για το καλό των πολιτών και όχι για ιδιωτικά συμφέροντα. Οι μελέτες για την πόλη γίνονται από ειδικούς επιστήμονες και δεν μένουν σε αχρηστία. Δεν μπορεί να μπαίνουν από το παράθυρο όποιες χρήσεις θέλω, όπου θέλω, επειδή είμαι Δήμαρχος, οι οποίες εν τέλει παγιώνονται, αφού «έχουν την θετική ανταπόκριση από τον κόσμο». Δεν λειτουργούν έτσι οι σύγχρονες πόλεις. Σήμερα, σε όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις οι δημοτικές αρχές αντιλαμβάνονται το πρόβλημα της κλιματικής κρίσης και, για να προστατεύσουν τους πολίτες τους, τώρα και μελλοντικά, φυτεύουν, όπου μπορούν, περισσότερα δέντρα. Εδώ η δημοτική αρχή Σημαντηράκη νομίζει ότι είμαστε σε άλλο πλανήτη και βλέπει όλα τα άλλα προβλήματα της πόλης, εκτός από την έλλειψη πρασίνου.
Η υποχρέωση του Δημάρχου για την προστασία του πρασίνου και τη μέριμνα για το «ευ ζην» των δημοτών είναι θεσμική και νομική, απορρέοντας απευθείας από το Σύνταγμα (Άρθρο 24) και την εξειδικευμένη νομοθεσία για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Αλήθεια, τι έγινε με τα αποτελέσματα του περίφημου «Συμμετοχικού Σχεδιασμού» για το πάρκο Μαρκοπούλου, που έχει στα χέρια του ο Δήμος, εδώ και ένα μήνα, κατά δήλωση του υπεύθυνου μελετητή κ. Δοξιάδη; Πόσο συμμετοχικός είναι, όταν δεν γίνεται γνωστός στους πολίτες; Μήπως μαγειρεύονται τα αποτελέσματά του;
Διαπιστώνουμε εν τέλει ότι η δημοτική αρχή έχει περάσει σε άλλα επίπεδα. Έχει ξεπεράσει πλέον το ψέμα και, με την αλαζονεία που την διακρίνει, υποθηκεύει τη βιωσιμότητα της πόλης.
Δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι θα αγωνιστούμε με κάθε τρόπο για να γίνει το πρώην στρατόπεδο Μαρκοπούλου πάρκο-άλσος. Αυτό που έχει ανάγκη η πόλη μας.
Την 1 Απριλίου 2026, πραγματοποιήθηκε, η ετήσια γενική συνέλευση του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων μέσα σε ένα κλίμα γενικότερης ανησυχίας και ανασφάλειας. Η συζήτηση με ευθύνη του προεδρείου προσπάθησε να κινηθεί μακριά από τα πραγματικά προβλήματα των αυτοαπασχολουμένων και μικρών εμπόρων που αποτελούν και την συντριπτική πλειοψηφία του κλάδου του εμπορίου.
Με ιδιαίτερο θράσος το προεδρείο του συλλόγου με την καθοριστική συμμετοχή του προέδρου του ΕΒΕΧ και την καθοδήγηση της Ν.Δ, προσπάθησαν να αντιστρέψουν την πραγματικότητά. Όλοι αυτοί οι κυβερνητικοί «συνδικαλιστές» επιχείρησαν να πείσουν τους αυτοαπασχολουμένους, ότι η πολιτική της κυβέρνησης δεν ευθύνεται ,για το γεγονός ότι δεν έχουν να πληρώσουν το ενοίκιο τους και τις οικονομικές υποχρεώσεις τους .
Απέναντι στα προβλήματα που έχουν οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί έμποροι , παρουσιάστηκε σαν λύση η έλευση του αεροπλανοφόρου. Στις τοποθετήσεις τους μας είπαν, ότι φταίνε οι αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, που οι έμποροι των Χανίων, χάνουν λεφτά !!Το προεδρείο του Εμπορικού Συλλόγου και ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου, επιτέθηκαν σε όσους διαδηλώνουν ενάντια στην εμπλοκή της χώρας, λες και αυτοί εισπράττουν το ΦΠΑ και όχι το κράτος. Επιτέθηκαν σε όσους κινητοποιούνται γιατί λέει χάθηκαν εκατομμύρια από 4500 ΝΑΤΟΙκους , που θα κατέβαιναν στην πόλη.
Σύμφωνα με τα στελέχη της Ν.Δ στο εμπόριο, για την κατάσταση που βιώνουν οι μικροί και αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες φταίει οτιδήποτε άλλο, εκτός από την κυβερνητική πολιτική. Κάνουν ότι δεν βλέπουν ότι τις συνέπειες του πολέμου τις πληρώνουν ήδη οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί επαγγελματίες, με το τεράστιο κύμα ακρίβειας, στα καύσιμα, στην ενέργεια, στα είδη πρώτης ανάγκης, που έχει τσακίσει το εισόδημά μας. Δεν είπαν κουβέντα για την φοροληστεια που βιώνουμε τόσα χρόνια ( φορολογία από το πρώτο ευρω , τεκμαρτή φορολόγηση, αύξηση της έμμεσης φορολογίας ),με τα κρατικά πλεονάσματα να φτάνουν τα 11δις. Δεν τους πείραξαν, οι υπέρογκες Νατοϊκές δαπάνες, κοντά στα 7 δίς που δεν έχουν καμία σχέση με την άμυνα της χώρας, με το μάρμαρο να το πληρώνει ο ελληνικός λαός. Δεν τους ένοιαξε για την υποστελέχωση και το ξεχαρβάλωμα της Δημόσιας Παιδείας και Υγείας, που μας αναγκάζει να βάζουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη. Υπερασπίζονται τα ατελείωτα ωράρια και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας σύμφωνα με τα θέλω των πολυεθνικών. Δεν προβληματίζονται για τον ανελέητο ανταγωνισμός μας με τα μονοπώλια, την στιγμή που η κυβέρνηση τα μπουκώνει με ζεστό χρήμα, κάνοντας τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Για όλα αυτά ούτε είπαν ούτε έχουν κάνει τίποτα.
Αυτό που βγήκε, τόσο από τον διοικητικό απολογισμό, αλλά και από την παρέμβαση του προέδρου του ΕΒΕΧ πουθενά δεν φταίει η κυβέρνηση αλλά οι κινητοποιήσεις των μαζικών φορέων που διεκδικούν την απεμπλοκή από τον πόλεμο της χώρας μας, να μην πληρώσει ο λαός τα «σπασμένα» .
Θέλουν να κρύψουν ότι η συμμετοχή της χώρας μας στον πόλεμο με ευθύνη της κυβέρνησης, βάζει τον λαό και τις οικογένειες μας, σε ανυπολόγιστους κίνδυνους εξαιτίας της βάσης της Σούδας
Θέλουν να κρύψουν ότι η αιτία του πολέμου , είναι η μεγιστοποίηση των κερδών μιας χούφτας επιχειρηματικών ομίλων, όπως οι εφοπλιστές, οι ενεργειακοί και κατασκευαστικοί όμιλοι, τράπεζες. Κρύβουν ότι ο πόλεμος γίνεται για τον έλεγχο του πετρελαίου, των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των δρόμων μεταφοράς, ενώ την ίδια ώρα μεταφέρουν τον λογαριασμό στην πλάτη μας .
Κρύβουν ότι η πολεμική εμπλοκή της χώρας ,μας στοχοποιει , βάζοντας σε κίνδυνο την τουριστική σαιζόν(βλέπετε Ντουμπαι ,Κύπρος κ.α.) . Μάλιστα από τα πιο επίσημα χείλη τόσο Αμερικανών αξιωματούχων ,όσο και Ιρανών, αλλά και Ευρωπαίων έχει ειπωθεί ότι οι Βάσεις που φιλοξενούν δυνάμεις που μπλέκονται στον πόλεμο είναι στόχος. Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου μάλλον βάζει στο ζύγι 4500 Αμερικάνους ναύτες ,με σχεδόν 6 εκατομμύρια τουρίστες που έρχονται κάθε σαιζόν στο νησί. Λένε ότι οι κινητοποιήσεις για τον πόλεμο σπέρνουν τον πανικό ,την ίδια στιγμή που τα στοιχεία που παρουσιάζουν ξενοδόχοι και τοπικό κράτος(αντιπεριφερεια τουρισμού) δείχνουν ότι υπάρχει αβεβαιότητα και πάγωμα στις κρατήσεις..
Θέλουν να κρύψουν ότι πουθενά δεν συνδυάζεται ο «στρατιωτικός τουρισμός» με τον πραγματικό τουρισμό. Αλήθεια πόσο ωραίο είναι για τον τουρίστα που έρχεται στο αεροδρόμιο Χανίων, το πρώτο πράγμα που αντικρύζει είναι τα πολεμικά αεροπλάνα ή για τον τουρίστα της κρουαζιέρας να βλέπει απέναντι αεροπλανοφόρα και πολεμικά πλοία οπλισμένα σαν «αστακούς». Οι εικόνες αυτές κάνουν τον γύρο του κόσμου και είναι αυτές οι εικόνες που προκαλούν αβεβαιότητα και όχι οι κινητοποιήσεις του λαού των Χανίων.
Η κυβέρνηση αλλά και οι πρόθυμοι κολαούζοι τους θέλουν διακαώς να επικρατήσει σιγή νεκροταφείου .Να αρκεστούμε με τα ψίχουλα που μας πετάνε. Ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου δεν δίστασε να μας πει ότι τον πήρε τηλέφωνο ενοχλημένος ο διοικητής της Βάσης .Το καλοκαίρι κάποιος πρώην υπουργός έλεγε στα τηλέφωνα ότι οι Αμερικανοί στα Χανιά ανεβοκατεβάζουν μητροπολίτες. Ο κ.Ροκακης προχθές μας είπε ότι οι Αμερικανοί καθοδηγούν τον εμπορικό σύλλογο και το ΕΒΕΧ. Μάλιστα μας προειδοποίησε να κάτσουμε καλά γιατί μπορεί να βρούμε τον μπελά μας!!!
Τους λέμε καθαρά ότι δεν μας φοβίζουν οι απειλές τους .Δεν μας φοβίζουν ότι έχουν μαζί τους την αμερικανική πρεσβεία και την νατοϊκή διοίκηση. Είναι άξιος ο μισθός τους σαν σύγχρονοι πλιατσικολόγοι..
Καλούμε κάθε συνάδελφο ,κάθε τίμιο συνδικαλιστή και μαζικό φορέα που δεν κρέμεται από τα «φουστάνια» της κυβέρνησης και της πολιτικής που ακολουθεί, να διεκδικήσουμε μαζί να μην πληρώσουμε τα σπασμένα του πολέμου τους. Καλούμε κάθε μικρό και αυτοαπασχολούμενο επαγγελματία σε συμπόρευση ώστε να απαιτήσουμε:
Πλαφόν στις τιμές πετρελαίου, φυσικού αερίου, ηλεκτρικού ρεύματος ξεκινώντας από τις τιμές χονδρικής και τα διυλιστήρια
Κατάργηση του ΕΦΚ και του ΦΠΑ στην ενέργεια
Κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας, αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων της χώρας για την μείωση του κόστους της ενέργειας, εγκατάλειψη των κυρώσεων κατά της Ρωσίας που εκτινάσσουν το φυσικό αέριο
Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης
Κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης και της προκαταβολής φόρου για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις
Αφορολόγητο όριο στις 12.000 ευρώ, με προσαύξηση 3.000 για κάθε προστατευόμενο μέλος
Απαγόρευση πλειστηριασμών 1ης κατοικίας και μικρής επαγγελματικής στέγης. Ειδικός ακατάσχετος τραπεζικός λογαριασμός για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις για την εξυπηρέτηση των λειτουργικών τους εξόδων
Ρυθμίσεις με δόσεις στο 10% του εισοδήματος για χρέη σε εφορία και ΕΦΚΑ (προσωπικής ασφάλισης). Διαγραφή τόκων, προστίμων και των χρεών της περιόδου της πανδημίας
Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις».
