Συγκλονίζει η νέα ανάρτηση της αδελφής του 21χρονου Νικήτα Γεμιστού, που δολοφονήθηκε στην Αμμουδάρα. Με λόγια βγαλμένα από τον πιο βαθύ πόνο και δύο μαντινάδες της Βέρας Σουλτάτου Ξυλούρη, αποχαιρετά τον αδελφό της, προκαλώντας κύμα συγκίνησης στα κοινωνικά δίκτυα
Μέσα σε λίγες μόνο γραμμές, η αδελφή του 21χρονου Νικήτα Γεμιστού κατάφερε να συμπυκνώσει τον αβάσταχτο πόνο,τη σιωπή και το κενό που άφησε πίσω του ο άδικος χαμός του αδελφού της.
Με μία νέα ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, η Μαρία Γεμιστού προχώρησε σε έναν ακόμη σπαρακτικό αποχαιρετισμό, που ράγισε καρδιές και προκάλεσε κύμα συγκίνησης.
«Και δα; Τίποτα. Σκοτάδι… Εγώ έτρεξα να σε βγάλω από αυτό το αμάξι και εγώ έτρεξα να σε σηκώσω από το δρόμο… Μα εδά όμως δε μ’ απαντούσες Ρούλιο μου…», γράφει, περιγράφοντας τις εφιαλτικές στιγμές που βίωσε.
Σε άλλο σημείο της ανάρτησής της αναφέρει: «Μακάρι μονάκριβέ μου να σ’ ανταμώσω γρήγορα γιατί δε κάνω χωρίς σου», αποτυπώνοντας τη συντριβή και το αβάσταχτο βάρος της απώλειας.
Την ανάρτηση συνοδεύουν δύο μαντινάδες της Βέρας Σουλτάτου Ξυλούρη, γεμάτες συμβολισμό και πόνο:
«Άσπρα μαντήλια βάλετε
κι ανάψτε το καντήλι…
Όμορφο νιο να υποδεχτεί
του κάτω κόσμου η πύλη»
και
«Άσπρα φορεί να κατέβει
στου Άδη το παλάτι…
Ένας αητός που έχασε
τση γης το μονοπάτι…»
Λόγια που αποτυπώνουν το βαρύ πένθος μίας οικογένειας που αδυνατεί ακόμη να πιστέψει πως ο Νικήτας δεν βρίσκεται πια στη ζωή.
Ανατριχίλα προκαλούν νέες αναφορές για «ανθρώπινα σαφάρι» στο Σαράγεβο. Πλούσιοι, διεστραμμένοι ξένοι που πυροβόλησαν αθώους κατά την πολιορκία του Σαράγεβο ανταγωνίζονταν για το ποιος θα μπορούσε να σκοτώσει τις πιο όμορφες γυναίκες, σύμφωνα με ένα νέο βιβλίο που παρουσιάζουν οι Times.
Οι πλούσιοι «κυνηγοί κεφαλών» έδωσαν 80.000 γερμανικά μάρκα μεταξύ 1992 και 1996 – περίπου 53.000 δολάρια την εποχή εκείνη – στους Σέρβους χειριστές τους για να σκοτώσουν γυναίκες μέσης ηλικίας στο πλαίσιο ενός ταξιδιού «ανθρώπινου σαφάρι».
Το ποσό αυξήθηκε σε 95.000 μάρκα για να πυροβολούν νεαρές γυναίκες και 110.000 μάρκα (72.000 δολάρια) για να πυροβολήσουν έγκυες γυναίκες.
Οι αποκαλύψεις εμφανίστηκαν στο βιβλίο του Κροάτη δημοσιογράφου Ντομαγκόι Μάργκετιτς «Πλήρωσε και Άνοιξε Πυρ», ο οποίος επικαλείται έγγραφα που παρέδωσε ο αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών της Βοσνίας Νέντζαντ Ούγκλιεν, ο οποίος σκοτώθηκε το 1996.
«Ο Ούγκλιεν έγραψε επίσης ότι οι ξένοι ανταγωνίζονταν για το ποιος θα μπορούσε να πυροβολήσει τις πιο όμορφες γυναίκες», δήλωσε o Μάργκετιτς.
Ο Ούγκλιεν μίλησε με μέλη της σερβοβοσνιακής πολιτοφυλακής και φέρεται να έμαθε ότι μεταξύ των δραστών ήταν μέλος βασιλικής οικογένειας. «Έφτανε με ελικόπτερο, έμενε στη Βόγκοσκα κοντά στο Σεράγεβο και ήθελε να πυροβολήσει παιδιά», φέρεται να είπε ο Ούγκλιεν.
Παρόλο που οι τουρίστες πλήρωναν τους Σέρβους χειριστές τους, η ιδέα του σαφάρι δεν προήλθε από τη Σερβία, αλλά από την Κροατία, με εμπλεκόμενο τον Ζβόνκο Χόρβατιντσιτς — ο οποίος εργαζόταν για τις γιουγκοσλαβικές δυνάμεις πληροφοριών στην Κροατία πριν από τους πολέμους της δεκαετίας του 1990.
«Ήταν μια δραστηριότητα που χειρίζονταν οι υπηρεσίες ασφαλείας επειδή εμπλέκονταν ξένοι», εξήγησε ο Μαργκέτιτς.
«Όταν ξεκίνησε η πολιορκία του Σεράγεβο, πλούσιοι Ιταλοί τον ρώτησαν το καλοκαίρι του 1992 αν μπορούσαν να πάνε εκεί».
Περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στο Σεράγεβο από ελεύθερους σκοπευτές και βομβαρδισμούς μεταξύ της περιόδου 1992 – 1996.
Πέρυσι, Ιταλοί εισαγγελείς διερεύνησαν ισχυρισμούς ότι πλούσιοι τουρίστες πλήρωσαν πάνω από 90.000 δολάρια για να πυροβολήσουν ανθρώπους σε ανθρώπινα σαφάρι.
Η έρευνα ξεκίνησε μετά τον ισχυρισμό του ερευνητή συγγραφέα Έτζιο Γκαβατσένι ότι «Υπήρχαν Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι… άνθρωποι από όλες τις δυτικές χώρες που πλήρωσαν μεγάλα χρηματικά ποσά για να μεταφερθούν εκεί για να πυροβολήσουν πολίτες».
Η έρευνα ξεκίνησε για να εντοπιστούν τυχόν Ιταλοί που εμπλέκονταν στη νοσηρή υπόθεση.
Τον Φεβρουάριο, ένας 80χρονος πρώην οδηγός φορτηγού τέθηκε υπό έρευνα στο πλαίσιο της έρευνας. Αντιμετωπίζει αρκετές κατηγορίες για προμελετημένη δολοφονία, αλλά πηγές δεν είπαν στο Reuters εάν όντως πραγματοποίησε τις δολοφονίες.
Ο στρατός του Ισραήλ δήλωσε ότι ερευνά έναν Ισραηλινό στρατιώτη που φωτογραφήθηκε να καπνίζει και να τοποθετεί ένα άλλο τσιγάρο στο στόμα ενός αγάλματος της Παναγίας στον κατεχόμενο νότιο Λίβανο.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο χριστιανικό χωριό Ντεμπέλ, όπου ένας άλλος στρατιώτης φωτογραφήθηκε τον περασμένο μήνα να χτυπά με βαριοπούλα στο πρόσωπο ένα άγαλμα του Ιησού πάνω σε σταυρό.
Ο στρατός δήλωσε ότι αντιμετωπίζει το περιστατικό με τη «μέγιστη σοβαρότητα» και ότι η διαγωγή του στρατιώτη «αποκλίνει εντελώς από τις αξίες που αναμένονται από το προσωπικό του».
Ο επικεφαλής της ενορίας του Ντεμπέλ, πατέρας Φάντι Φελφέλι, δήλωσε στο BBC: «Ειλικρινά, αυτό το ζήτημα μας προκάλεσε πραγματικά, ειδικά μετά τη συγγνώμη σχετικά με τον σταυρό. Δείχνει επίσης ότι υπάρχουν άτομα εντός του [ισραηλινού] στρατού που στερούνται ηθικής και αξιών και είναι μισαλλόδοξα. Αυτό αντανακλά μεγάλο βαθμό φανατισμού».
Ο πατέρας Φελφέλι είπε ότι επιβεβαίωσε πως το άγαλμα της Παναγίας παρέμενε ανέπαφο και δεν είχε σπάσει, αλλά χαρακτήρισε τέτοιες ενέργειες «ανήθικες».
«Αντικατοπτρίζουν εξτρεμισμό και μισαλλοδοξία που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν, ειδικά προς ένα χωριό που εκτιμά την ειρήνη και την ουδετερότητα και δεν εμπλέκεται στον πόλεμο».
Η πράξη καταδικάστηκε επίσης ως «ασέβεια και εξοργιστική συμπεριφορά» από τον εκπρόσωπο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στους Αγίους Τόπους.
«Καλούμε την ισραηλινή κυβέρνηση και τις IDF [Ισραηλινές Δυνάμεις Άμυνας] να δράσουν και να στείλουν ένα σαφές μήνυμα ότι τέτοια συμπεριφορά είναι απαράδεκτη, δεν πρέπει να επαναληφθεί και ότι η υπόθεση πρέπει να αντιμετωπιστεί με τη μέγιστη σοβαρότητα», δήλωσε η Custodia Terrae Sanctae στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz.
Ο εκπρόσωπος των IDF, αντισυνταγματάρχης Ναντάβ Σοσάνι, δήλωσε ότι η φωτογραφία τραβήχτηκε πριν από αρκετές εβδομάδες και ότι θα ληφθούν «πειθαρχικά μέτρα» κατά του στρατιώτη σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας.
«Οι IDF σέβονται την ελευθερία της θρησκείας και της λατρείας, καθώς και τους ιερούς τόπους και τα θρησκευτικά σύμβολα όλων των θρησκειών και κοινοτήτων», πρόσθεσε.
Στον στρατιώτη που χτύπησε το άγαλμα του Ιησού και σε έναν άλλον που φωτογράφησε την πράξη επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 30 ημερών σε στρατιωτική φυλακή μετά από διεθνή καταδίκη.
Χιλιάδες ισραηλινά στρατεύματα συνεχίζουν να κατέχουν μια ευρεία περιοχή του νότιου Λιβάνου μετά την έναρξη ισχύος μιας συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου στις 16 Απριλίου.
Η κατάπαυση του πυρός απέτυχε να σταματήσει τον πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και της σιιτικής μουσουλμανικής ένοπλης οργάνωσης Χεζμπολάχ, με τις δύο πλευρές να αλληλοκατηγορούνται για παραβιάσεις.
Τα ισραηλινά πλήγματα συνεχίζονται καθημερινά στον νότιο Λίβανο, με περισσότερους από 120 νεκρούς την τελευταία εβδομάδα, συμπεριλαμβανομένων αμάχων, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου.
Η Χεζμπολάχ εν τω μεταξύ επιτίθεται σε ισραηλινά στρατεύματα στον νότιο Λίβανο αλλά και στο βόρειο Ισραήλ με ρουκέτες, drones και όλμους.
Το βράδυ της Τετάρτης, ισραηλινή αεροπορική επιδρομή έπληξε τα νότια προάστια της λιβανέζικης πρωτεύουσας, Βηρυτού, για πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησε η κατάπαυση του πυρός.
Οι IDF δήλωσαν ότι η επίθεση στην Νταχίγια σκότωσε τον διοικητή της επίλεκτης δύναμης Radwan της Χεζμπολάχ, Άχμεντ Άλι Μπαλούτ. Δεν υπήρξε άμεση επιβεβαίωση από τη Χεζμπολάχ.
Τουλάχιστον 2.715 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στον Λίβανο από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος στις 2 Μαρτίου, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας του Λιβάνου.
Οι ισραηλινές αρχές δήλωσαν ότι 17 στρατιώτες και ένας πολίτης έχουν σκοτωθεί στον νότιο Λίβανο, μαζί με δύο πολίτες στο βόρειο Ισραήλ.
Ένα κινεζικής ιδιοκτησίας δεξαμενόπλοιο πετρελαιοειδών δέχθηκε επίθεση κοντά στα Στενά του Ορμούζ τη Δευτέρα, ανέφερε το κινεζικό μέσο ενημέρωσης Caixin, την ίδια ημέρα που ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εγκαινίασε ένα αμερικανικό σχέδιο για τη βοήθεια εγκλωβισμένων σκαφών, το οποίο όμως ανέστειλε μία ημέρα αργότερα.
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που δέχθηκε επίθεση κινεζικό πετρελαιοφόρο, δήλωσε στο Caixin την Πέμπτη ένα άτομο που γνωρίζει το θέμα. Η κυκλοφορία μέσω των ζωτικής σημασίας στενών, από τα οποία διέρχεται το 20% των παγκόσμιων προμηθειών πετρελαίου και φυσικού αερίου, βρίσκεται σε σχεδόν πλήρη ακινησία από τότε που ξεκίνησε η σύγκρουση με το Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Στο κατάστρωμα του ανώνυμου σκάφους ξέσπασε πυρκαγιά και το πλοίο έφερε τη σήμανση “CHINA OWNER & CREW” (Κινεζική Ιδιοκτησία & Πλήρωμα), σύμφωνα με το Caixin.
Δεν ήταν σαφές εάν τραυματίστηκε κάποιο από τα μέλη του πληρώματος του σκάφους.
Η Κίνα παραμένει βασικός αγοραστής ιρανικού πετρελαίου, το οποίο έχει στοχοποιηθεί από αμερικανικό αποκλεισμό στον Κόλπο του Ομάν.
Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό εκτός ωραρίου εργασίας.
Ο Τραμπ δήλωσε τη Δευτέρα ότι οι ΗΠΑ θα ξεκινήσουν προσπάθειες για να βοηθήσουν πλοία που έχουν εγκλωβιστεί στο Ορμούζ, αν και τις ανέστειλε μία ημέρα αργότερα, αφού το Ιράν απάντησε εκτοξεύοντας drones και πυραύλους εναντίον αρκετών πλοίων και εναντίον των γειτόνων του, ιδιαίτερα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ). Πηγές ναυτικής ασφάλειας ανέφεραν ότι το κινεζικό σκάφος που υπέστη ζημιές πιστεύεται ότι είναι το δεξαμενόπλοιο πετρελαιοειδών και χημικών JV Innovation, με σημαία Νήσων Μάρσαλ, το οποίο είχε αναφέρει πυρκαγιά στο κατάστρωμά του σε κοντινά πλοία τη Δευτέρα. Το περιστατικό έλαβε χώρα στα ανοικτά των ακτών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στον Κόλπο, κοντά στη Μίνα Σακρ, αναφέρει η έκθεση.
Λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, εκατοντάδες πλοία και 20.000 ναυτικοί παραμένουν εγκλωβισμένοι μέσα στον Κόλπο, με την κυκλοφορία μέσω του Ορμούζ να έχει παραλύσει μετά από νέες επιθέσεις σε πλοία αυτή την εβδομάδα.
Ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας Ουάνγκ Γι συναντήθηκε με τον Ιρανό ομόλογό του Αμπάς Αραγτσί στο Πεκίνο μία ημέρα νωρίτερα και συζήτησαν το άνοιγμα των στενών, ανέφερε δήλωση του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών.
Οι ΗΠΑ και το Ιράν πλησιάζουν προς μια περιορισμένη, προσωρινή συμφωνία για τη διακοπή του πολέμου, δήλωσαν πηγές και αξιωματούχοι, με ένα προσχέδιο πλαισίου που θα σταματούσε τις εχθροπραξίες αλλά θα άφηνε τα πιο επίμαχα ζητήματα ανεπίλυτα.
Η άρνηση του Γιάνη Βαρουφάκη να συμμετάσχει στο πρόσφατο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ για τα γεγονότα του πρώτου εξαμήνου του 2015, επανέφερε με ένταση στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης και την καταγραφή της σύγχρονης ιστορίας. Ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25, σε μια εκτενή παρέμβασή του στο Kontra Channel, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στους συντελεστές της παραγωγής, χαρακτηρίζοντας το εγχείρημα ως απόπειρα «παραποίησης και πλαστογράφησης» των γεγονότων από τη σκοπιά των δανειστών. Η σύγκρουση αυτή δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά συνδέεται άρρηκτα με την τρέχουσα οικονομική πραγματικότητα, τις τιμές της ενέργειας και το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας.
Η κριτική στο ντοκιμαντέρ και η «γραμμή» της Τρόικας
Ο πρώην Υπουργός Οικονομικών ξεκαθάρισε εξαρχής τους λόγους της απουσίας του από το ντοκιμαντέρ, το οποίο βασίζεται στο βιβλίο των δημοσιογράφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού. Κατά τον κ. Βαρουφάκη, η παραγωγή αποτελεί «παράδειγμα προς αποφυγήν» και δείγμα «αντιδεοντολογικής δημοσιογραφίας», καθώς υιοθετεί πλήρως το αφήγημα των Ευρωπαίων αξιωματούχων.
«Το να συμμετάσχω θα σήμαινε νομιμοποίηση του μη νομιμοποιήσιμου», τόνισε, υποστηρίζοντας ότι η ιστορία επιχειρείται να γραφτεί από την πλευρά των «κατακτητών». Παράλληλα, εξέφρασε τη δυσπιστία του για τον τρόπο επεξεργασίας των συνεντεύξεων, σημειώνοντας ότι η αποσπασματική χρήση δηλώσεων λίγων δευτερολέπτων από συζητήσεις ωρών αλλοιώνει το περιεχόμενο και την ουσία των επιχειρημάτων.
Η αντιπαράθεση με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε ο χαρακτηρισμός που επεφύλαξε ο κ. Βαρουφάκης για τον πρώην επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, αποκαλώντας τον «Μακάριο Λαζαρίδη της Τρόικας». Με την αναφορά αυτή, ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 επιχείρησε να παραλληλίσει τον Ολλανδό πολιτικό με τον Έλληνα βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στο ζήτημα της αμφισβήτησης ακαδημαϊκών τίτλων, υποστηρίζοντας ότι ο κ. Ντάισελμπλουμ είχε «πιαστεί στα πράσα να έχει πλαστογραφήσει πτυχίο που δεν είχε».
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κ. Ντάισελμπλουμ ήταν ένας «ανίκανος και άσχετος» παράγοντας που δεν κατανοούσε καν το περιεχόμενο των προγραμμάτων που πρότεινε, λειτουργώντας ως «ακατέργαστη πέτρα» κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
Το «λογιστήριο» του 2015: Χρέος, ρευστότητα και το κόστος των 100 δισ.
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε για ακόμη μια φορά το περιβόητο «κόστος της διαπραγμάτευσης», το οποίο πολιτικοί αντίπαλοι και δανειστές ανεβάζουν στα 100 ή και 200 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο κ. Βαρουφάκης απέρριψε αυτούς τους ισχυρισμούς ως αυθαίρετους, αντιπαραβάλλοντας τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους:
Χρέος: Παρέδωσε χρέος κατά 10 δισεκατομμύρια ευρώ μικρότερο από αυτό που παρέλαβε.
Ρευστότητα: Παρέλαβε ταμειακά διαθέσιμα για 11-23 ημέρες και παρέδωσε διαθέσιμα για 50-60 ημέρες.
Λιτότητα: Υπογράμμισε ότι είναι ο μόνος υπουργός που δεν επέβαλε νέους φόρους και δεν μείωσε συντάξεις ή μισθούς.
Όσον αφορά το τρίτο μνημόνιο των 86 δισεκατομμυρίων ευρώ, το χαρακτήρισε ως μια «νέα πιστωτική κάρτα» την οποία ο ίδιος αρνήθηκε να υπογράψει, παραχωρώντας τη θέση του. Κατηγόρησε δε τους Γιάννη Στουρνάρα, Κλάους Ρέγκλινγκ και Τόμας Βίζερ για «πλειοδοσία ψεύδους» σχετικά με το οικονομικό αποτύπωμα εκείνης της περιόδου.
Το κλείσιμο των τραπεζών και ο ρόλος του Μάριο Ντράγκι
Αποκαλυπτικός ήταν ο κ. Βαρουφάκης σχετικά με το κλείσιμο των τραπεζών τον Ιούνιο του 2015. Επικαλούμενος πληροφορίες από εσωτερικό πληροφοριοδότη (whistle blower) της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, υποστήριξε ότι ο Μάριο Ντράγκι είχε ζητήσει νομική γνωμοδότηση από γραφείο των Βρυξελλών ήδη από τον Απρίλιο του 2015 για το αν είχε το δικαίωμα να κλείσει τις ελληνικές τράπεζες.
«Τις έκλεισε ο Ντράγκι και το έψαχναν από τον Απρίλιο για να εκβιάσουν την ψήφο του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα», σημείωσε, αναφέροντας ότι η ΕΚΤ αρνήθηκε να δώσει τη γνωμοδότηση στη δημοσιότητα, γεγονός που οδήγησε σε δικαστική διαμάχη στα ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Η σημερινή οικονομική «σταθερότητα» και το όραμα του ΜέΡΑ25
Μεταφερόμενος στο σήμερα, ο Γιάνης Βαρουφάκης αμφισβήτησε το κυβερνητικό αφήγημα περί σταθερότητας, παρομοιάζοντας την ελληνική οικονομία με «ασθενή σε κώμα». Εστίασε στην κρίση στέγης με το 1,1 εκατομμύριο ακίνητα στα χέρια των funds και στο «καρτέλ ενέργειας» που οδηγεί σε κλείσιμο μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Καταλήγοντας, ο επικεφαλής του ΜέΡΑ25 έθεσε το δίλημμα της επόμενης ημέρας: «Ή θα πτωχεύσουν οι άνθρωποι ή θα πτωχεύσουν τα funds». Η πρόταση του κόμματός του συνοψίζεται στη λέξη «Επανάκτηση»: επανάκτηση της ΔΕΗ, των εργαλείων πολιτικής και του δημόσιου πλούτου, μακριά από τη λογική της «μόνιμης χρεοκοπίας» που, όπως υποστηρίζει, επιβλήθηκε μέσω των μνημονίων.
Οι ηγέτες της ΕΕ προετοιμάζονται για πιθανές συνομιλίες με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος, καθώς οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν απογοητευτεί από τις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία υπό την ηγεσία του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με τους Financial Times.
Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα δήλωσε ότι πιστεύει ότι υπάρχει «δυνατότητα» η ΕΕ να διαπραγματευτεί με τον Πούτιν και ότι το μπλοκ έχει την υποστήριξη του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι για να το πράξει.
«Μιλώ με τους 27 εθνικούς ηγέτες [της ΕΕ] για να δούμε τον καλύτερο τρόπο να οργανωθούμε και να προσδιορίσουμε τι χρειάζεται να συζητήσουμε αποτελεσματικά με τη Ρωσία όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή για να το κάνουμε αυτό», δήλωσε ο Κόστα.
Σε μια σύνοδο κορυφής των ηγετών της ΕΕ στην Κύπρο τον περασμένο μήνα, ο Ζελένσκι «μας κάλεσε να είμαστε έτοιμοι να συμβάλουμε θετικά στις διαπραγματεύσεις», πρόσθεσε ο Κόστα. Η μακροχρόνια πολιτική της ΕΕ είναι να αντιτίθεται σε συζητήσεις ή αποφάσεις για την Ουκρανία χωρίς τη συμμετοχή της Ουκρανίας.
Αλλά πολλοί ηγέτες φοβούνται ότι οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Ουκρανίας για τον τερματισμό του πολέμου που διαρκεί περισσότερο από τέσσερα χρόνια έχουν σημειώσει μικρή πρόοδο και έχουν αφήσει την ΕΕ επικίνδυνα στο περιθώριο και ευάλωτη στο να αναγκαστεί να αποδεχτεί μια συμφωνία με την οποία δεν συναινεί. Ο Κόστα δήλωσε ότι οι Βρυξέλλες θα «αποφύγουν να διαταράξουν τη διαδικασία της οποίας ηγείται ο Πρόεδρος Τραμπ» και παραδέχτηκε ότι δεν υπήρχε κανένα σημάδι από το Κρεμλίνο ότι ο Πούτιν ήταν πρόθυμος να καθίσει με οποιονδήποτε εκπρόσωπο του μπλοκ.
«Ναι, υπάρχει πιθανότητα [να διαπραγματευτούμε με τον Πούτιν]», δήλωσε ο Κόστα σε εκδήλωση στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο στη Φλωρεντία. «[Αλλά] προς το παρόν, κανείς δεν έχει δει κανένα σημάδι από τη Ρωσία ότι θέλει να συμμετάσχει αποτελεσματικά σε σοβαρές διαπραγματεύσεις».
Το γραφείο του Ζελένσκι επιβεβαίωσε τη συζήτηση με τον Κόστα, αλλά δήλωσε ότι θα πρέπει να συντονιστεί με τρόπο που να δείχνει μια ενωμένη ευρωπαϊκή φωνή και να μπορεί να ασκήσει πίεση στη Ρωσία. Ορισμένοι ηγέτες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού του Βελγίου Μπαρτ Ντε Βέβερ, έχουν θέσει το ενδεχόμενο να επιχειρηθεί άνοιγμα ενός καναλιού συνομιλιών με το Κρεμλίνο, αλλά άλλοι λένε ότι δεν υπάρχει συναίνεση μεταξύ των 27 ηγετών ως προς το ποιος θα πρέπει να διοριστεί για να μιλήσει εκ μέρους του μπλοκ, πότε θα πρέπει να καταβληθεί μια τέτοια προσπάθεια και ποιο θα είναι το ύφος που θα απευθύνεται στον Πούτιν.
Ο Ζελένσκι δήλωσε την Τρίτη ότι ο Ρουστέμ Ούμεροφ, γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας, έφτασε στις ΗΠΑ για να συναντηθεί με τους ειδικούς απεσταλμένους του Τραμπ, συμπεριλαμβανομένου του Στιβ Γουίτκοφ. Στόχος, είπε, ήταν «η αναζωογόνηση της διπλωματικής διαδικασίας», η οποία έχει σταματήσει από τότε που ο Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμό του με το Ιράν. Η τελευταία τριμερής συνάντηση μεταξύ ΗΠΑ, Ουκρανίας και Ρωσίας ήταν στις 18 Φεβρουαρίου. Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι το Κίεβο παρέμεινε «σε συνεχή επικοινωνία με την αμερικανική πλευρά και γνωρίζει τις σχετικές επαφές των εταίρων μας με τη ρωσική πλευρά».
«Εργαζόμαστε για να διασφαλίσουμε ότι αυτό θα βοηθήσει στην επίτευξη μιας αξιοπρεπούς ειρήνης και στην εγγύηση της ασφάλειας», είπε. Ταυτόχρονα, είπε, «η ρωσική πλευρά δεν υιοθετεί μια εποικοδομητική προσέγγιση ακόμη και όσον αφορά το καθεστώς εκεχειρίας».
Το Κίεβο και η Μόσχα αντάλλαξαν αντίπαλες προτάσεις για την παύση των επιθέσεων αυτή την εβδομάδα. Ο Πούτιν δήλωσε ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα τηρήσουν μια σύντομη εκεχειρία για να πραγματοποιήσει η Μόσχα την ετήσια παρέλαση της Ημέρας της Νίκης στις 9 Μαΐου, κατά την οποία αναμένει ότι η Ουκρανία θα σταματήσει επίσης τις επιθέσεις
Ο Ζελένσκι, ωστόσο, ανέλαβε την πρωτοβουλία και ανακοίνωσε μονομερή κατάπαυση του πυρός στις 6 Μαΐου. Το γραφείο του δήλωσε στους FT ότι ο πρόεδρος ήθελε να δείξει ότι εάν η Ρωσία μπορεί να εξασφαλίσει εκεχειρία για την Ημέρα της Νίκης, θα μπορούσε να την επεκτείνει ευρύτερα σε ολόκληρο το μέτωπο του πολέμου και να αποκαλύψει την αντίφαση ότι ο Πούτιν ζητά ασφάλεια για την παρέλασή του, ενώ συνεχίζει τις επιθετικές επιχειρήσεις εντός της Ουκρανίας. Η Ρωσία εξαπέλυσε επιθέσεις λίγο αργότερα, σκοτώνοντας 27 ανθρώπους σε πόλεις σε όλη την Ουκρανία και τραυματίζοντας τουλάχιστον 120 άλλους.
Προμελέτη και όχι βρασμό ψυχής βλέπει ο καθηγητής εγκληματολογίας στη Βοστώνη Νίκος Πασσάς πίσω από τη δολοφονία του 21χρονου Νικήτα Γεμιστού από τον 54χρονο Κώστα Παρασύρη.
«Κατά τα φαινόμενα, ο δράστης είχε πάρει αυτή την απόφαση μετά τον θάνατο του παιδιού και η αδερφή του θύματος το έχει πει ευθέως ότι εδώ και τρία χρόνια προσπαθούσε να τον σκοτώσει. Αυτό σημαίνει ότι μιλάμε για περίπου 2,5 χρόνια συσσώρευσης. Η εκδίκηση σπάνια είναι αυθόρμητη και πολύ συχνά προαναγγέλλεται», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής.
Σύμφωνα με τον κ. Πασσά, στο συγκεκριμένο έγκλημα διακρίνονται τρεις παράγοντες: το αδιαχείριστο πένθος, η αίσθηση απουσίας θεσμικής ανταπόκρισης και το πολιτισμικό υπόβαθρο που σε ορισμένες τοπικές κοινωνίες νομιμοποιεί την αυτοδικία. «Έχουμε δει και στο παρελθόν τον σασμό και βεντέτα στην Κρήτη», πρόσθεσε ο κ. Παππάς.
Δεν πρόκειται για έγκλημα μίσους
Ο καθηγητής εγκληματολογίας εξήγησε ότι «με την τεχνική έννοια δεν έχουμε έγκλημα μίσους. Εδώ το κίνητρο είναι προσωπικό. Και δεν είναι απλή ψυχρή εκτέλεση με την έννοια κάποιου αποστασιοποιημένου υπολογισμού. Η πράξη έχει διπλό χαρακτήρα: Από τη μια πλευρά σαφής προετοιμασία, βλέπουμε ότι ο δράστης κατείχε όπλο, μπλοκάρισε το αυτοκίνητο, έριξε 4-6 σφαίρες. Από την άλλη πλευρά η μανία που αποτυπώνεται από μαρτυρίες ότι συνέχισε να κλωτσά το σώμα του θύματος, ενώ κείτονταν αιμόφυρτος στο έδαφος, βλέπουμε, όπως και η αδερφή του θύματος περιγράφει ότι ο αδερφός της βγήκε από το αμάξι, άρχισε να τρέχε, προσπάθησε να μπει σε ξενοδοχείο που ήταν κλειστό και τότε ο δράστης άρχισε να πυροβολεί. Θα χαρακτήριζε την πράξη, προσχεδιασμένη αυτοδικία, με έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο».
Ηθική αυτοδικαίωση
Ο 54χρονος είχε απόλυτη επίγνωση της πράξης του. «Γνώριζε απολύτως τι έκανε αλλά θεώρησε την πράξη του δίκαιη. Δίνει την εικόνα κάποιου που έχει ολοκληρώσει την αποστολή του. Ένα είδος ηθικής αυτοδικαίωσης. Που είναι το ίδιο επικίνδυνο γιατί μπορεί να βρει απήχηση σε όσους βιώνουν παρόμοιες απογοητεύσεις. Διαιωνίζει την νοοτροπία της βεντέτας».
Ο ρόλος της συζύγου
Για την εμπλοκή της συζύγου του 54χρονου οι εκδοχές διίστανται, σύμφωνα με τον καθηγητή, καθώς ο δράστης ισχυρίζεται πως η σύζυγός του προσπάθησε να τον αποτρέψει και η ίδια είπε ότι δεν γνώριζε πως σχεδίαζε να τον δολοφονήσει. Οι αστυνομικές πηγές όμως αναφέρουν ότι παρακολουθούσε ατάραχη τη δολοφονία μέσα στο αυτοκίνητο, τον προέτρεπε συστηματικά σε αντεκδίκηση και είχε καταλυτικό ρόλο στις αποφάσεις του. «Αν επιβεβαιωθεί ότι υπήρχε διαρκής παρότρυνση, δεν μιλάμε απλά για ψυχική συνδρομή αλλά για ουσιαστική ηθική αυτουργία».
Η κουλτούρα των όπλων
Ο Νίκος Πασσάς, περνώντας στις ευθύνες των αρχών που δεν προστάτεψαν τον Νικήτα, τόνισε ότι θα πρέπει να απαντηθεί ποιος έλεγξε αν τηρούνται οι περιοριστικοί όροι και ποιος έλεγξε την οπλοχρησία. Μίλησε σε κάθε περίπτωση για μια κουλτούρα όπλων και βίας που αναπαράγεται από γενιά σε γενιά. «Τα παιδιά μεγαλώνουν βλέποντας τα όπλα ως φυσιολογικό μέρος της καθημερινότητας, βλέποντας τη βεντέτα ως τιμή και τη δικαιοσύνη ως αδύναμη. Αυτά δεν αλλάζουν μόνο με αστυνόμευση. Χρειάζονται μακροπρόθεσμα μέσα από την εκπαίδευση, μέτρα και προγράμματα».
Στις παρεμβάσεις που σχεδιάζονται για την Κρήτη, στο νέο επιχειρησιακό σχέδιο της ΕΛ.ΑΣ. για το κυκλοφοριακό στην Αττική, αλλά και στις αλλαγές στο σωφρονιστικό σύστημα αναφέρθηκε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά».
Ο υπουργός τοποθετήθηκε εκτενώς για τη δολοφονία του 21χρονου στην Κρήτη από 54χρονο, τονίζοντας ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο το νησί, αλλά ευρύτερες νοοτροπίες που εξακολουθούν να καλλιεργούνται. Όπως είπε, μετά το τροχαίο δυστύχημα στο οποίο είχε χάσει τη ζωή του ο γιος του δράστη, διαμορφώθηκε μια έντονη συναισθηματική κατάσταση, η οποία, κατά τον ίδιο, αποτυπώνει βαθύτερες παθογένειες.
Ο κ. Χρυσοχοΐδης υπογράμμισε ότι υπάρχει απόλυτος σεβασμός στον πόνο δύο γονέων που χάνουν το παιδί τους, σημειώνοντας όμως ότι η πράξη που ακολούθησε οδήγησε στην απώλεια ακόμη ενός νέου ανθρώπου. «Χάθηκε ακόμα ένα παιδί», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στις προηγούμενες κινήσεις του 54χρονου, ο υπουργός είπε ότι ο δράστης επιχειρούσε για μεγάλο διάστημα να πλησιάσει και να βλάψει τον 21χρονο. Σύμφωνα με τον ίδιο, είχαν ληφθεί προστατευτικά μέτρα, τα οποία όμως παραβιάστηκαν. Όπως ανέφερε, το αρμόδιο αστυνομικό τμήμα ενημέρωσε εγγράφως την Εισαγγελία για την παραβίαση, όμως η εισαγγελική απόφαση ήταν να αφεθεί ελεύθερος.
«Αυτός ο άνθρωπος έπρεπε να συλληφθεί κανονικά και να κρατηθεί προληπτικά», δήλωσε ο υπουργός, διευκρινίζοντας ότι οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης πρέπει να γίνονται σεβαστές. Παράλληλα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι στην οικογένεια του παιδιού που είχε χάσει τη ζωή του στο τροχαίο είχε καλλιεργηθεί μίσος απέναντι στον 21χρονο.
Για το ενδεχόμενο βεντέτας στην Κρήτη, ο κ. Χρυσοχοΐδης ανέφερε ότι δεν τον φοβίζει με την έννοια ότι, όπως είπε, «έχουν γίνει δύο κακά πια». Σημείωσε ότι το πρώτο αφορά την απώλεια ενός παιδιού από απρόσεκτη οδηγική συμπεριφορά, ζήτημα που θα κριθεί από τα δικαστήρια, και το δεύτερο τη δολοφονία του 21χρονου.
Στο πεδίο της οπλοκατοχής στην Κρήτη, ο υπουργός ανακοίνωσε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη σοβαρή δουλειά και ότι ιδρύονται νέες υπηρεσίες. Όπως είπε, σε λίγες ημέρες θα εγκαινιαστεί νέα υπηρεσία στα Βορίζια, στην περιοχή του δήμου Φαιστού, ενώ έχει ήδη βρεθεί χώρος για τη στέγαση του λεγόμενου «FBI της Κρήτης», μιας μεγάλης υπηρεσίας με 130 άτομα. Η υπηρεσία στη Φαιστό θα στελεχωθεί με 70 άτομα και νέο προσωπικό.
Σκοτώθηκε με έξι πυροβολισμούς επειδή είχε την «ατυχία» να επιζήσει. Αυτή η φράση συμπυκνώνει τη φρίκη μιας Κρήτης που αρνείται να ενηλικιωθεί. Από τη μία, λευκά μπαλόνια για έναν 17χρονο που χάθηκε στην άσφαλτο. Από την άλλη, λευκά ρούχα για τον 21χρονο που εκτελέστηκε εν ψυχρώ από τους γονείς του θύματος. Η «δικαιοσύνη» της κάννης επιβλήθηκε για άλλη μια φορά πάνω από το νόμο, σε ένα νησί όπου η ανθρώπινη ζωή μοιάζει συχνά φθηνότερη από μια σφαίρα.
Το παραμύθι της παράδοσης ως προπέτασμα καπνού
Ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας: η οπλοκατοχή στη μεγαλονήσο δεν πατάει σε καμία πραγματική παράδοση. Οι παλιοί Κρητικοί είχαν όπλα για να προστατεύουν το βιος τους και τα κοπάδια τους. Σήμερα, αυτό που βαφτίζουμε «έθιμο» δεν είναι τίποτα άλλο από ένας «φερετζές» της μαφίας. Τα όπλα που διακινούνται δεν ικανοποιούν καμία λαογραφική ανάγκη· τροφοδοτούν ένα στεγνό, παράνομο εμπόριο που λυμαίνεται τον τόπο.
Η βεντέτα έχει καταντήσει το τέλειο άλλοθι για τη δράση εγκληματικών οργανώσεων. Όταν βαφτίζουμε τους φονιάδες «ήρωες τιμής», γινόμαστε όλοι συνένοχοι. Είναι η προσπάθεια μιας ολόκληρης κοινωνίας να συναινέσει διά της σιωπής, να αποδεχθεί το έγκλημα ως μέρος μιας «ιδιότυπης» κουλτούρας. Όμως, η αλήθεια είναι πιο πεζή και πιο βρώμικη: πίσω από τα στιβάνια κρύβονται ναρκωτικά, «νταραβέρια», real estate για ξέπλυμα και ένας στρατός από «λεβεντολαλάκες» που εξαργυρώνουν την παραβατική τους μαγκιά σε πλούτο και κοινωνική επιβολή.
Η βιομηχανία της εκδίκησης: Από το τζιπ στο «κουμπούρι»
Το πρόβλημα ξεκινά από τα μαντριά και τις πλατείες, εκεί όπου τα «κοπέλια» μαθαίνουν ότι η αμφισβήτηση του νόμου είναι δείγμα ανδρισμού. Όταν ένας 15χρονος οδηγεί τζιπ και ένας 17χρονος κυκλοφορεί με το «κουμπούρι» στη μέση, η αποτυχία του κράτους και της οικογένειας είναι ολοκληρωτική. Γιατί να σπουδάσει ένας νέος, όταν μπορεί να ζει με διπλές και τρίδιπλες επιδοτήσεις για «ζα» που δεν υπάρχουν, γυαλίζοντας το όπλο του και τρομοκρατώντας όποιον τολμήσει να του κάνει παρατήρηση;
Σε αυτό το μαύρο θέατρο, ο ρόλος της μάνας είναι ο πιο τραγικός. Η γυναίκα που θα έπρεπε να είναι πηγή ζωής, γίνεται ο ομφάλιος λώρος της βίας. Μεγαλώνει τα παιδιά της και ζει με τον άντρα της με το «δηλητήριο» της εκδίκησης, θυμίζοντάς τους διαρκώς το χρέος του αίματος. «Μην ξεχάσεις τον πατέρα σου, μην ξεχάσεις το γιο σου», λένε, και από αυτή τη φράση φυτρώνει η επόμενη σφαίρα. Είναι μια τύφλα που μεταδίδεται, μετατρέποντας την απώλεια σε αέναο φόνο.
Η κρατική ανευθυνότητα και το κυνήγι της ψήφου
Και το κράτος; Το κράτος παρακολουθεί ως θεατής, συχνά χαϊδεύοντας τα αυτιά των παρανομούντων. Όλοι γνωρίζουν —κυβέρνηση, βουλευτές, εισαγγελείς, αστυνομία— αλλά κανείς δεν ακουμπά το «κακό σπυρί». Γιατί πίσω από την παραβατικότητα κρύβονται ψήφοι. Πολλές ψήφοι. Το ρουσφέτι θριαμβεύει πάνω από τα πτώματα και οι πολιτικοί προτιμούν να κάνουν δημόσιες σχέσεις παρά να επιβάλουν την τάξη.
Η κορύφωση αυτής της ανευθυνότητας ήρθε πριν λίγους μήνες από τα χείλη του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη. Σε μια στιγμή πρωτοφανούς πολιτικής επιπολαιότητας, ο άνθρωπος που εποπτεύει τα νοσοκομεία —τα ίδια νοσοκομεία που υποδέχονται τα θύματα των πυροβολισμών— πρότεινε τη νομιμοποίηση της οπλοκατοχής στα πρότυπα των ΗΠΑ. Πρόκειται για ένα επικίνδυνο «χάϊδεμα» ακροδεξιών ενστίκτων που βαφτίζει το «νόμο του Λιντς» ως δικαίωμα στην άμυνα. Είναι μια ρητορική που το μόνο που καταφέρνει είναι να δίνει άλλοθι σε όσους θέλουν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους.
Η ώρα της αλήθειας
Δεν μπορούν αυτές οι μειοψηφίες να συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν την Κρήτη γιατί δεν εκπροσωπούν την Κρήτη. Δεν μπορεί να τους επιτρέπεται να συνεχίζουν να ζουν σε ένα καθεστώς ανομίας. Δεν είναι «περηφάνια» να κάνεις δώρο καλάσνικοφ σε γάμους και βαφτίσεις. Δεν είναι «παράδοση» να θερίζεις ζωές για μια τιμή που έχει χαθεί προ πολλού. Όσο η Πολιτεία ανέχεται τη σήψη στην ενδοχώρα για να μην χάσει την εκλογική της πελατεία, το χώμα θα συνεχίσει να ποτίζεται με αίμα κι η επαρχία θα ερημώνει γιατί οι πιο παραγωγικοί άνθρωποι δε θα μπορούν να βρούν θέση σε αυτή.
Η αλλαγή δεν θα έρθει με ευχολόγια, αλλά με την πλήρη αποκαθήλωση της υποκουλτούρας της βίας και την αυστηρή εφαρμογή του νόμου, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς «πλάτες».
Ουδείς δικαιούται να σκοτώνει άνθρωπο επειδή νοιώθει και είναι πληγωμένος.
Ως Κρητικός, θεωρώ χρέος μου προς τους παλιούς Κρητικούς που τίμησαν τα όπλα πολεμώντας για την ελευθερία και την ένωση με την Ελλάδα, να γράψω τα εξής.
Η σημερινή οπλοκατοχή και η οπλοχρησία στην Κρήτη ΔΕΝ είναι παράδοση, είναι εγκληματική δραστηριότητα και ξεγιβέντισμα (ξεφτίλισμα) του Κρητικού και της Κρητικής παράδοσης. Οι λεβέντες Κρητικοί παλιά, είχαν τα όπλα χωσμένα (κρυμμένα), «για μιαν ανάγκη», θυμάμαι να λένε, και εννοούσαν δύο πράγματα.
Για τον αγώνα υπέρ της ελευθερίας – ένωσης με την Ελλάδα (και όχι για μια αυτόνομη Κρήτη…) και για τα «οικογενειακά» δηλαδή τις ιστορίες τιμής. Η επίδειξη ήταν άγνωστη λέξη.
Γνώρισα Κρητικούς που είχαν γερμανικά λούγκερ θαμμένα ένα μέτρο βαθιά στην αυλή τους. Ποτέ δεν τα ξέθαψαν, απλώς ήξεραν ότι υπήρχαν εκεί και αυτό τους ήταν αρκετό. Θυμίζω ότι οι Κρήτες παρέδωσαν μια φορά τα όπλα τους ξεγελασμένοι από την μεταξική δικτατορία τάχα για τον πόλεμο του 1940. Έτσι βρέθηκαν άοπλοι όταν πέσανε οι «ουρανίτες» οι Γερμανοί αλεξιπτωτιστές τον Μάιο του 1941. Αν οι Κρήτες είχαν όπλα, η μάχη της Κρήτης πιθανόν να εξελισσόταν διαφορετικά…..
Οι βοσκοί πάλι είχαν δίκαννα «τσιφτέδες» για τους λαγούς ή και πολεμικά όπλα για προστασία στις ερημιές που γύριζαν. Αρκετοί τα χρησιμοποιούσαν και για βεντέτες που έχουν όμως εκλείψει εδώ και χρόνια. Θυμίζω την απαγωγή της Τασούλας το 1950 που συντάραξε όλη την Κρήτη αλλά και την χώρα (η Ρέα Γαλανάκη έχει γράψει σχετικά το βιβλίο «Βαθειά αμίλητα νερά»).
Η πρώτη και τελευταία μεταπολεμική επίσημη «ηρωική» παρέλαση οπλοφόρων στο Ηράκλειο ήταν το 1978, όταν η κυβέρνηση Καραμανλή, σκόπευε να πάρει τα αρχαία από το μουσείο για να τα εκθέσει στο εξωτερικό. Έτσι ξεθάφτηκαν όχι μόνο όπλα αλλά και όλμοι και πολυβόλα. Ήταν τότε που ο Καραμανλής είχε πει το αξέχαστο «Ντρέπομαι, έξω μόνο πάμε καλά». Ας πούμε ότι η έξοδος των αρχαίων από το νησί έθιξε μια ευαίσθητη χορδή του Κρητικού.
Δεν θυμάμαι παλιά κανέναν Κρητικό να τριγυρνά και να επιδεικνύει τα κουμπούρια του. Εθεωρείτο ντροπή και άνανδρο.
Η φωτογραφία γράφει από πίσω «Οι Πιτσιδιανοί στην επανάσταση της Θερίσσου 1908». Ο αμούστακος νεαρός δεξιά είναι ο αδελφός της γιαγιάς μου ο Πετρονικολής, που τον πρόλαβα και εγώ, γέροντα βεβαίως. Ήταν τότε που οι Κρητικοί είχαν σοβαρούς λόγους να βαστούν τ’ άρματά τους.
Το να κουβαλά σήμερα κάποιος σιδερικό είναι θράσος και δειλία, αν βεβαίως δεν ανήκει σε κάποια μαφία. Ας μην ξεχνάμε ότι τα όπλα συντηρούν μια μαύρη αγορά και μια εγκληματική δραστηριότητα με υψηλό ανθρώπινο, οικονομικό και κοινωνικό κόστος για την Κρήτη. Ας μην ξεχνάμε ότι η οπλοκατοχή και η οπλοχρησία ενθαρρύνονται και από πολιτικούς που κατά καιρούς γίνονται δεκτοί στο νησί με «μπαλωτές». Οι πυροβολισμοί αυτοί σε γλέντια και γάμους κλπ στοιχίζουν ζωές κάθε χρόνο στο νησί. Παιδιά που παίζουν αμέριμνα έχουν δεχτεί σφαίρες από το πουθενά…
Όσοι (κυρίως μη Κρητικοί) θεωρούν τα όπλα μια Κρητική γραφικότητα (που εξυμνείται μάλιστα από κάποιους αγοραίους τηλεοπτικούς μουζικάντες), ας εύχονται να μην βρεθούν ποτέ τους αντιμέτωποι με νταήδες οπλοφόρους να διαφωνούν πχ για μια θέση πάρκιν ή με μεθυσμένους παλικαράδες σε γλέντια.. Τα έχω ζήσει και τα δύο και ομιλώ μετά λόγου γνώσεως.
Kάποιοι από τους παλιούς Κρητικούς που κράτησαν όπλα σε δύσκολές εποχές ήταν συγγενείς μου και έχω μιλήσει μαζί τους για αυτές. Κρίνω σκόπιμο να αναφέρω τα ονόματά τους.
Ο θείος Τζίμης, μετανάστης στις ΗΠΑ από το 1908, γύρισε το 1912 εθελοντής, πολέμησε στο Μπιζάνι και ξενητεύθηκε πάλι το 1913 για να επιστρέψει οριστικά το 1970 και να πεθάνει στο χωριό το 1980. Ο θείοι Γιάννης, Αντώνης, Γιώργης. Πέτρος, Χαρίδημος. Πολέμησαν το 1922 στην Μικρασία και το 1940-41 στα ηπειρώτικα βουνά. Αφού εκπλήρωσαν το καθήκον τους στην πατρίδα, δεν ξανάπιασαν όπλο, παρά μόνο το ξινάρι για να ποτίσουν ταπεινά με τον ιδρώτα τους την Κρητική γη.
