Σε έναν κρίσιμο πρώτο αγώνα για τα ημιτελικά του European Conference League, η ισπανική Ράγιο Βαγιεκάνο εξασφάλισε τη νίκη με 1–0 επί της γαλλικής Στρασμπούρ. Ο αγώνας ήταν αμφίρροπος, αλλά ήταν η Ράγιο αυτή που πανηγύριζε μετά το τελικό σφύριγμα.
Ο 22χρονος Μαροκινός επιθετικός Ιλιάς Ακομάς ήταν από τους πρώτους που ενώθηκαν με τους υποστηρικτές μετά τη νίκη.
Κατά τη διάρκεια των πανηγυρισμών, οπαδοί τού παρέδωσαν μια σημαία της Παλαιστίνης, την οποία μετέφερε μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Η χειρονομία προκάλεσε έντονα χειροκροτήματα μέσα στο στάδιο και κέρδισε γρήγορα έδαφος στο διαδίκτυο, με βίντεο του Ακομάς να κυκλοφορούν ευρέως. Μέσα σε λίγες ώρες, η στιγμή είχε γίνει μία από τις πλέον συζητημένες στο European Conference League.
Διατηρώντας τον παλαιστινιακό αγώνα στο επίκεντρο
Ορισμένοι θεατές είδαν την πράξη ως ένδειξη αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους, ενώ άλλοι επεσήμαναν την ευρύτερη πολιτική της σημασία, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης γενοκτονίας του Ισραήλ στη Γάζα.
Η στιγμή αυτή έρχεται εν μέσω αυξανόμενης διεθνούς ανησυχίας για τον αντίκτυπο της σύγκρουσης στον παλαιστινιακό αθλητισμό. Σύμφωνα με οργανώσεις υπεράσπισης, εκατοντάδες αθλητές, συμπεριλαμβανομένων ποδοσφαιριστών, έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Επικριτές έχουν επίσης ζητήσει μεγαλύτερο έλεγχο της συμμετοχής του Ισραήλ στον διεθνή αθλητισμό, ενώ τα διοικητικά όργανα —από την πλευρά τους— δεν έχουν ακόμη αναλάβει σημαντική δράση.
Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, «αποφάσισε συνειδητά να παραβιάσει το νόμο και να χειριστεί την υπόθεση» υπογραμμίζει ο συνήγορος θυμάτων των παράνομων παρακολουθήσεων, Ζαχαρίας Κεσσές, σχολιάζοντας τη σημερινή αποκάλυψη του in.
Όπως τόνισε ο κ. Κεσσές, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου «υπέγραψε την πρωτοφανή παρακολούθηση για λόγους εθνικής ασφάλειας του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κ. Χατζηδάκη, του Οικονομικού Εισαγγελέα Χ.Μπαρδάκη, του Γ. Μυλωνάκη και της συζύγου του Τ. Μεσαροπούλου αλλά και της Α. Ξαγοράρη στενής συνεργάτιδας της συζύγου του Πρωθυπουργού».
Επισήμανε, ακόμη, πως η διάταξη του κ. Τζαβέλλα «ως εκ τούτου είναι επί της αρχής παράνομη και αυθαίρετη και ο ίδιος ποινικά και πειθαρχικά ελεγκτέος. Η συγκάλυψη φέρει και το δικό του όνομα με τον πιο πανηγυρικό τρόπο».
Όσα ανέφερε ο Ζαχαρίας Κεσσές:
«Σύμφωνα με το άρθρο 15 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας όλα τα δικαστικά πρόσωπα είναι εξαιρετέα, αν συντρέχουν λόγοι που προκαλούν υπόνοιες μεροληψίας, δηλαδή αν υπάρχουν γεγονότα που μπορούν να δικαιολογήσουν εμφανώς δυσπιστία για την αμεροληψία τους.
Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Τζαβέλλας αποφάσισε αντιδεοντολογικά και παράνομα να χειριστεί την υπόθεση των υποκλοπών ενώ συνέτρεχαν συγκεκριμένοι λόγοι δυσπιστίας στο πρόσωπο του και ειδικότερα:
1. Διετέλεσε επόπτης της ΕΥΠ την επίδικη περίοδο δηλαδή την ίδια περίοδο που έχει προκύψει με βάση τα νέα στοιχεία ότι στελέχη της ΕΥΠ συνεργάζονταν με τα στελέχη της Intellexa, έδιναν άδειες εισόδου σε απόρρητες εγκαταστάσεις, υπέβαλλαν προτάσεις συγχρηματοδότησης και επεξεργάζονταν από κοινού απόρρητα συμβατικά κείμενα συνεργασίας με ξένες μυστικές υπηρεσίες
2. Υπέγραψε ο ίδιος τις διατάξεις άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη, ο οποίος είναι διάδικος στην δικογραφία.
3. Υπέγραψε και την παράταση της άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του Κουκάκη, ενώ διέταξε την αιφνίδια διακοπή της μόλις ο Κουκάκης έκανε αίτηση στην ΑΔΑΕ στις 12.8.2020 για να ενημερωθεί αν τελούσε υπό επισύνδεση. Αυτό αποτελεί την απόλυτη απόδειξη ότι δεν υπήρχαν ποτέ πραγματικοί λόγοι σχετιζόμενοι με την εθνική ασφάλεια.
4. Υπέγραψε και άλλες τουλάχιστον δέκα άρσεις του απορρήτου των επικοινωνιών για πρόσωπα για τα οποία δεν υπήρχε αποδεδειγμένα κανένας λόγος εθνικής ασφάλειας και η παρακολούθηση τους ήταν καταχρηστική.
5. Υπέγραψε την πρωτοφανή παρακολούθηση για λόγους εθνικής ασφάλειας του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κ. Χατζηδάκη, του Οικονομικού Εισαγγελέα Χ.Μπαρδάκη, του Γ. Μυλωνάκη και της συζύγου του Τ. Μεσαροπούλου αλλά και της Α. Ξαγοράρη στενής συνεργάτιδας της συζύγου του Πρωθυπουργού.
6. Υπέγραψε τις παρακολουθήσεις Κουκάκη, Μπαρδάκη και Μυλωνάκη την 1.6.2020 και την αμέσως επόμενη ημέρα (2.6.2020) ξεκίνησε η αποστολή των μηνυμάτων που μετά από λίγο παγίδευσαν με Predator τα προαναφερόμενα πρόσωπα.
7 .Κατέθεσε ως μάρτυρας στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για την υπόθεση, κάτι που από μόνο του θα αρκούσε να τον αποτρέψει από το να ασκήσει εισαγγελικά καθήκοντα στην ίδια υπόθεση.
Ο κ. Τζαβέλλας γνωρίζει εξαιρετικά νομικά, κάτι που αποκλείει την περίπτωση να μην γνώριζε τη διάταξη του άρθρου 15. Αποφάσισε συνειδητά να παραβιάσει το νόμο και να χειριστεί την υπόθεση. Η διάταξη του ως εκ τούτου είναι επί της αρχής παράνομη και αυθαίρετη και ο ίδιος ποινικά και πειθαρχικά ελεγκτέος. Η συγκάλυψη φέρει και το δικό του όνομα με τον πιο πανηγυρικό τρόπο».
Σύμφωνα με το άρθρο 15 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας όλα τα δικαστικά πρόσωπα είναι εξαιρετέα, αν συντρέχουν λόγοι που προκαλούν
υπόνοιες μεροληψίας, δηλαδή αν υπάρχουν γεγονότα που μπορούν να δικαιολογήσουν
Διαγραφή της λέξης “Επέκταση” και αντικατάσταση με τις λέξεις: “καθορισμός” και “θέσπιση”, όπως λέει το Δίκαιο της θάλασσας {UNCLOS}.
Των Χρήστου Κηπουρού και Μανώλη Λουτσέτη *
Η Ανατομία ενός εγκλήματος
Η ιστορική λεξιβλακεία είναι αμείλικτη: Στην Ολομέλεια της 1ης Ιουνίου 1995, η Βουλή των Ελλήνων, προσέφερε στο πιάτο, ως μάνα εξ ουρανού για την Άγκυρα, τη λέξη «Επέκταση». Μία εβδομάδα αργότερα, στις 8 Ιουνίου 1995, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση ψηφίζει το Casus Belli, το οποίο δημοσιεύεται στις 13 Ιουνίου (Φύλλο 22312), με την ίδια λέξη «Επέκταση». Παρά το γεγονός ότι η Αθήνα είχε 15 ημέρες για να απαλλαγεί από το ατόπημα, δημοσίευσε τελικά τον Νόμο 2321/1995 στις 23 Ιουνίου, σε πλήρη αντίθεση με τον κυριαρχικό «Καθορισμό» (establish) της UNCLOS, και με την ίδια τη στοιχειώδη Λογική.
Το Επίρρημα «ΝΟΤΙΩΣ»: Εξαφανίζουν το όνομα για να κλέψουν την ύπαρξη
Η εμμονή στο επίρρημα «Νοτίως της Κρήτης» αντί του ονόματος «ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ» είναι ο ορισμός του Γεωφασισμού. Εξαφανίζουν το όνομα για να κλέψουν την ύπαρξη της ελληνικής θάλασσας, επιβάλλοντας έναν Εθελοντικό Ακρωτηριασμό για να «παραμείνουν κάποιοι στα πράγματα».
Ο φασισμός της Αδράνειας
Το πιο εξοργιστικό είναι ότι ακόμη και στις περιοχές όπου το Casus Belli δεν ισχύει —από τη Νότια Πελοπόννησο και τα Δυτικά Κύθηρα και Αντικύθηρα, μέχρι τη Δυτική και Νότια Κρήτη και τα Νότια Δωδεκάνησα— η Ελλάδα συνεχίζει το «γουδί το γουδοχέρι» της αδράνειας. Αρνείται να Καθορίσει τα 12 μίλια και να ανακηρύξει ΑΟΖ της, αποδεικνύοντας ότι ο φόβος της «Επέκτασης» έχει γίνει πλέον εσωτερική τροχοπέδη. Σαν να αποδέχεται ότι είναι ιμπεριαλιστική χώρα, αφού ο επεκτατισμός που ετυμολογικά βγαίνει από την «Επέκταση» συνδέεται με τον ιμπεριαλισμό. Με το θύμα δηλαδή να γίνεται θύτης, μια και η «Επέκταση» που σημαίνει εξάπλωση, ασκείται σε βάρος της άλλης χώρας.
Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΕΓΝΑΤΙΑ
Αν όντως τα βιβλία βλέπονται και οι χάρτες διαβάζονται, και όχι αντίστροφα, τότε, ο ύπερθεν χάρτης περιέχει δυο Γεωγραφικά ονοματεπώνυμα. Το Αιγαίον Αρχιπέλαγος και τη Βαθιά Ελληνίδα Αρχιθάλασσα. Με το που η Ελλάδα σταματήσει να αισθάνεται ότι αμαρτάνει επειδή ασκεί το δίκιο της σε αυτήν, όπου επιπλέον δεν ισχύει καν το CasusBelli. το πρώτο έργο εδώ και χρόνια όφειλε να ήταν η θαλάσσια Εγνατία, αν όχι μια ομώνυμη Orient Express: “Σικελία, Πελοπόννησος, Κρήτη, Κύπρος”.
Όταν μάλιστα Σικελία και η παρόλο το βαρύτατο τραυματισμό της Κύπρος, έχουν τόσο 12 μίλια όσο και ΑΟΖ, είναι πολύ μεγαλύτερο έγκλημα, από τα ύπερθεν αναφερθέντα, το να μη κινείται φύλο στη θαλάσσια Νότια Ελλάδα. Και αν ενέχεται κανείς σε όλα αυτά, δεν είναι άλλος από τη διαχρονικά μικρή Ελλάδα των Αθηνών.
Ένας Νόμος, με ένα Άρθρο!
Προτείνουμε την εισαγωγή Νόμου ενός Άρθρου, που θα τροποποιεί την επικύρωση της UNCLOS, διαγράφοντας οριστικά τον όρο «Επέκταση» και αντικαθιστώντας τον με τις λέξεις της Σύμβασης: «ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ» και «ΘΕΣΠΙΖΕΙ» την κυριαρχία.
Σε μια κίνηση που θέτει υπό αμφισβήτηση τη νομική βάση των κυβερνητικών χειρισμών, το ελληνικό νομικό τμήμα της διεθνούς πρωτοβουλίας Global Sumud Flotilla απέστειλε επίσημο αίτημα παροχής διευκρινίσεων προς την ηγεσία των Υπουργείων Εξωτερικών και Ναυτιλίας.
Η παρέμβαση αυτή έρχεται σε συνέχεια της αναχαίτισης του στολίσκου από ισραηλινές δυνάμεις σε διεθνή ύδατα, εντός όμως της ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης (SAR), το βράδυ της 29ης Απριλίου 2026.
Οι νομικοί εκπρόσωποι της οργάνωσης ζητούν σαφείς απαντήσεις για τη στάση της Αθήνας, εγείροντας ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, εφαρμογής του Δικαίου της Θάλασσας και προστασίας των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας και της αβλαβούς διέλευσης
Στο επίκεντρο της επιστολής, η οποία κοινοποιήθηκε στους Υπουργούς Γεώργιο Γεραπετρίτη και Βασίλη Κικίλια, βρίσκεται η δραστηριότητα ξένων στρατιωτικών δυνάμεων σε απόσταση μικρότερη των 80 ναυτικών μιλίων δυτικά της Κρήτης. Η νομική ομάδα επικαλείται τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), τονίζοντας ότι το δικαίωμα της «αβλαβούς διέλευσης» πολεμικών πλοίων δεν είναι ανεπιφύλακτο, ειδικά όταν θίγεται η ασφάλεια του παράκτιου κράτους.
Τα ερωτήματα που τίθενται είναι αμείλικτα: Διαπιστώθηκε από τις ελληνικές υπηρεσίες παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας; Ποια μέτρα ελήφθησαν για την προστασία της εθνικής ασφάλειας και αν υπήρξε ρητή άδεια των ελληνικών αρχών για τη δράση των ισραηλινών πλοίων στην περιοχή; Η νομική ομάδα υπογραμμίζει ότι η παρουσία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων με επιχειρησιακό χαρακτήρα σε τόσο μικρή απόσταση από τις ελληνικές ακτές απαιτεί πλήρη διαφάνεια ως προς τη νομική της κάλυψη.
Δικαιοδοσία σε διεθνή ύδατα και το ερώτημα της «συνέργειας»
Μια άλλη κρίσιμη πτυχή της υπόθεσης αφορά τη νομιμότητα της επέμβασης σε σκάφη υπό ξένη σημαία. Οι νομικοί σημειώνουν ότι, βάσει των άρθρων 92 και 100 της UNCLOS, ένα κράτος δεν μπορεί να ασκήσει εξουσία σε πλοίο σε διεθνή ύδατα χωρίς τη συναίνεση του κράτους της σημαίας, εκτός ακραίων περιπτώσεων όπως η πειρατεία.
Συνεργασία με το Ισραήλ: Ζητείται να διευκρινιστεί με βάση ποιον κανόνα δικαίου η Ελλάδα συνεργάστηκε για τη διακοπή μιας ανθρωπιστικής πρωτοβουλίας.
Η ιδιότητα των επιβαινόντων: Ερωτάται με ποια νομική ιδιότητα παραδόθηκαν οι υπήκοοι Ε.Ε. από τις ισραηλινές αρχές και παραλήφθηκαν από τις ελληνικές, δεδομένου ότι η μεταφορά τους χαρακτηρίζεται από τους νομικούς ως «παράνομη απαγωγή».
Διεθνής Ευθύνη: Τίθεται το ζήτημα της ενδεχόμενης διεθνούς ευθύνης της Ελλάδας λόγω συμμετοχής ή συνέργειας σε πράξεις που ενδέχεται να αντιτίθενται στο διεθνές δίκαιο.
Η παράκαμψη των υποχρεώσεων Έρευνας και Διάσωσης (SAR)
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις υποχρεώσεις της Ελλάδας στο πλαίσιο της Σύμβασης SAR. Παρά τις αναφορές για εκπομπή σημάτων κινδύνου (SOS), καταστροφή σκαφών και επικείμενη κακοκαιρία, οι ελληνικές αρχές εμφανίζονται να μην έχουν αναλάβει τον πρωτεύοντα ρόλο που τους αναλογεί εντός της περιοχής ευθύνης τους. Η νομική ομάδα ερωτά εάν υποβλήθηκε αίτημα βοήθειας από τους επιβαίνοντες και ποιες ενέργειες έγιναν για τη διασφάλιση της ζωής τους, αντί της απλής «υποδοχής» τους κατόπιν συνεννόησης με το Ισραήλ.
Η τύχη των αγνοουμένων και οι καταγγελίες για κακοποίηση
Η επιστολή κλείνει με την έκφραση έντονης ανησυχίας για δύο μέλη της αποστολής, υπηκόους της Ε.Ε. και της Βραζιλίας, οι οποίοι δεν αποβιβάστηκαν στην Ελλάδα αλλά μεταφέρθηκαν στο Ισραήλ για «ανάκριση». Οι νομικοί χαρακτηρίζουν την ενέργεια αυτή ως «αρπαγή» κατά τον Ποινικό Κώδικα και θέτουν ζητήματα παραβίασης των άρθρων 3 και 6 της ΕΣΔΑ περί απαγόρευσης βασανιστηρίων και δικαιώματος σε δίκαιη δίκη.
Επιπλέον, καταγγέλλεται ότι πολλοί από τους επιβαίνοντες που έφτασαν σε ελληνικό έδαφος έφεραν σοβαρά τραύματα από κακοποίηση. Ζητούνται εξηγήσεις για το εάν εξασφαλίστηκε η προξενική προστασία των κρατουμένων και ποιες εγγυήσεις ζητήθηκαν από την Αθήνα για τη διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.
Μονάδα Διαχείρισης Κρίσεων
Το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής
Υπόψιν Υπουργού κου, Βασίλη Κικίλια
Αρχηγού Λιμενικού Σώματος- Ελληνικής Ακτοφυλακής, κου Χρήστου Κοντορουχά
Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης [ΕΚΣΕΔ]
Κέντρο Επιχειρήσεων Λ.Σ. – ΕΛ. ΑΚΤ. (ΚΕΠΙΧ/Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ.)
ΘΕΜΑ:
Αίτημα παροχής διευκρινίσεων αναφορικά με τη νομική βάση ενεργειών της Ελληνικής Δημοκρατίας σε σχέση με το περιστατικό της αναχαίτισης του Παγκόσμιου Στόλου Sumud εντός διεθνών υδάτων και της ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης, σε απόσταση μικρότερη των 80 ναυτικών μιλίων δυτικά της Κρήτης το βράδυ της Τετάρτης 29/04/2026 έως τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 30/04/2026.
Ενεργώντας ως ελληνική ομάδα νομικής υποστήριξης της διεθνούς πρωτοβουλίας του Παγκόσμιου Στόλου Sumud τμήματος της διεθνούς ομάδας νομικής βοηθείας, ζητούμε με την παρούσα επιστολή μας να δοθούν διευκρινίσεις αναφορικά με τη νομική βάση και τη συμβατότητα με το διεθνές και εθνικό δίκαιο των ενεργειών της Ελληνικής Δημοκρατίας, όπως αυτές προκύπτουν από την πρόσφατη ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών, σχετικά με την υποδοχή των επιβαινόντων του στολίσκου Global Sumud Flotilla στην ελληνική επικράτεια.
Σύμφωνα με την από 30.04.2026 ανακοίνωσή Σας, η Ελλάδα, για ανθρωπιστικούς λόγους, ανέλαβε την υποδοχή των επιβαινόντων και τον επαναπατρισμό τους, κατόπιν συνεννόησης με τις ισραηλινές αρχές. Ωστόσο, από τα πραγματικά περιστατικά εγείρονται σοβαρά ζητήματα εφαρμογής του Δικαίου της Θάλασσας, της κρατικής κυριαρχίας και της διεθνούς ευθύνης ως ακολούθως:
Ι. Ζήτημα διέλευσης πολεμικών πλοίων και προστασίας εθνικής κυριαρχίας.
Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), τα πολεμικά πλοία ξένου κράτους δεν απολαύουν ανεπιφύλακτα του δικαιώματος αβλαβούς διέλευσης (innocent passage) στα χωρικά ύδατα άλλου κράτους, ιδίως όταν η παρουσία ή οι δραστηριότητές τους δύνανται να θίξουν την ειρήνη, την τάξη ή την ασφάλεια του παράκτιου κράτους (άρθρα 17–19 UNCLOS).
Από τα πραγματικά περιστατικά, αλλά και τη διατύπωση της δικής σας ανακοίνωσης, προκύπτει ότι επιχειρήθηκε ή έλαβε χώρα δραστηριότητα ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή πλησίον της Κρήτης, ενδεχομένως με επιχειρησιακό χαρακτήρα.
Κατόπιν τούτου, τίθενται τα εξής ερωτήματα:
Δεν διαπιστώθηκε από το υπουργείο σας , βάσει των άνω πραγματικών περιστατικών η παραβίαση των κανόνων αβλαβούς διέλευσης αλλά και της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας;
Εάν ναι, ποια μέτρα έλαβε η Ελληνική Δημοκρατία για την προστασία της εθνικής της ασφάλειας και την αποτροπή παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον;
Υπήρξε ρητή άδεια ή συναίνεση των ελληνικών αρχών για τη δράση των εν λόγω πλοίων στην περιοχή; ΙΙ. Νομιμότητα επέμβασης σε σκάφη υπό ξένη σημαία σε διεθνή ύδατα και ζήτημα δικαιοδοσίας.
Σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας και ιδίως τις διατάξεις περί δικαιοδοσίας σε πλοία υπό ξένη σημαία, ένα κράτος δεν δύναται να ασκήσει εξουσία επί πλοίου σε διεθνή ύδατα χωρίς τη συναίνεση του κράτους της σημαίας, εκτός περιορισμένων εξαιρέσεων (π.χ. πειρατεία, εμπορία ανθρώπων) (UNCLOS, άρθρα 92, 100 επ.).
Από τις αντιδράσεις άλλων κρατών μελών της ΕΕ και τα διαθέσιμα στοιχεία δεν προκύπτει ότι είχε δοθεί προηγούμενη άδεια από το κράτος σημαίας στα ισραηλινά σκάφη για την όποια επέμβαση.
Στο πλαίσιο αυτό, τίθενται τα εξής:
1.Με βάση ποιον κανόνα διεθνούς ή εθνικού δικαίου η Ελληνική Δημοκρατία συνεργάστηκε με τις ισραηλινές αρχές προκειμένου να διακοπεί η πρωτοβουλία παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας και με ποια νομική βάση συνεργάστηκε με τις ισραηλινές αρχές για τους απαχθέντες από τις δυνάμεις της; Οι υπήκοοι Ε.Ε. που νομίμως απέπλευσαν από τις ισπανικές και ιταλικές ακτές και πάρα τους διεθνείς και εσωτερικούς κανόνες δικαίου , παρανόμως, απήχθησαν, με ποια ιδιότητα παραδόθηκαν από τις ισραηλινές αρχές και σε ποια νομική βάση παραλήφθηκαν αντίστοιχα από τις ελληνικές αρχές;
Δεν θεωρήθηκε από τις υπηρεσίες σας ότι είχε διαπραχθεί παράνομη πράξη και στην περίπτωση αυτή, δεν θεωρήθηκε ότι έπρεπε να ασκήσει η Ελλάδα πράξεις που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της σε σχέση με την παραβίαση αυτή;
Ελήφθη υπόψη το ενδεχόμενο διεθνούς ευθύνης λόγω συμμετοχής ή συνέργειας σε πράξη που ενδέχεται να αντίκειται στο διεθνές δίκαιο; ΙΙΙ. Υποχρεώσεις έρευνας και διάσωσης (SAR) και ενέργειες εντός περιοχής ευθύνης.
Βάσει των διεθνών υποχρεώσεων της Ελλάδας στο πλαίσιο της Σύμβασης για Έρευνα και Διάσωση (SAR Convention) και των σχετικών διατάξεων της UNCLOS (άρθρο 98), η Ελλάδα φέρει υποχρεώσεις για την παροχή βοήθειας σε πρόσωπα που βρίσκονται σε κίνδυνο στη θάλασσα εντός της περιοχής ευθύνης της.
Λαμβάνοντας υπόψη τις αναφορές περί εκπομπής σήματος κινδύνου (SOS), καταστροφής σκαφών, απώλειας επικοινωνιών και επικείμενης κακοκαιρίας, τίθενται τα εξής ερωτήματα:
Υποβλήθηκε αίτημα βοήθειας από τα σκάφη ή τους επιβαίνοντες εντός της ελληνικής περιοχής ευθύνης SAR;
Ποιες ενέργειες ανέλαβαν οι ελληνικές αρχές για τη διασφάλιση της ζωής και της ασφάλειας των επιβαινόντων;
Υπήρξε συντονισμός με άλλα κράτη ή διεθνείς οργανισμούς για την αντιμετώπιση του περιστατικού;
Περαιτέρω, εκφράζουμε έντονη ανησυχία αναφορικά με τη μεταφορά και κράτηση δύο μελών της αποστολής, υπηκόων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Βραζιλίας, οι οποίοι, όπως προκύπτει, δεν αποβιβάστηκαν στην ελληνική επικράτεια αλλά κρατήθηκαν και μεταφέρθηκαν από τις ισραηλινές αρχές για περαιτέρω «ανάκριση», στο Ισραήλ.
Το γεγονός αυτό εγείρει σοβαρά ζητήματα υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, ιδίως ως προς την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Ειδικότερα, η κράτηση και ενδεχόμενη ποινική δίωξη των εν λόγω προσώπων εγείρει ζητήματα συμμόρφωσης με το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και στο άρθρο 14 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα καθώς και με την απαγόρευση απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης και των βασανιστηρίων (άρθρο 3 ΕΣΔΑ, άρθρο 7 ΔΣΑΠΔ και Σύμβαση κατά των Βασανιστηρίων και Άλλων Τρόπων Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας).
Από τα ως άνω εκτεθέντα, τίθεται ζήτημα ως προς τη νομιμότητα της μεταφοράς τους εκτός των ελληνικών υδάτων, ιδίως εφόσον αυτή έλαβε χώρα εντός περιοχής ευθύνης έρευνας και διάσωσης (SAR) της Ελλάδας, καθώς και ως προς την ενδεχόμενη έκθεσή τους σε αυθαίρετη κράτηση ή ποινική δίωξη χωρίς τις κατά νόμω εγγυήσεις.
Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, καθίσταται αναγκαίο να διευκρινιστεί:
Εάν οι ελληνικές αρχές είχαν γνώση ή συμμετοχή στην μεταφορά των προσώπων, η οποία συνιστά αρπαγή κατά τον ελληνικό Ποινικό Κώδικα,
Εάν εξασφαλίστηκε η προξενική τους προστασία, και
Αν και ποια μέτρα ελήφθησαν και ποιές εγγυήσεις ζητήθηκαν για τη διασφάλιση των θεμελιωδών τους δικαιωμάτων.
Γνωρίζετε ότι οι επιβαίνοντες κατά την άφιξή τους στο ελληνικό έδαφος εμφανίστηκαν να φέρουν σοβαρά τραύματα αποτέλεσμα κακοποίησης από τις ισραηλινές αρχές, και αν ναι, σε ποίες ενέργειες προέβησαν οι ελληνικές αρχές για την εξασφάλιση τόσο της πρόσβασης τους σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όσο και της αποτελεσματικής άσκησης των δικαιώματων τους έναντι των σε βάρος του πράξεων.
Τα ανωτέρω ζητήματα εγείρουν σημαντικά ερωτήματα ως προς τη συμβατότητα των εξελίξεων με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και τις υποχρεώσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας ως παράκτιου κράτους και κράτους υποδοχής.
Ως εκ τούτου, καθίσταται αναγκαία η παροχή διευκρινίσεων αναφορικά με τη νομική βάση των ενεργειών της Ελληνικής Δημοκρατίας, προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης συμμόρφωση με το διεθνές και εθνικό δίκαιο.
Με εκτίμηση,
Η ομάδα νομικής υποστήριξης του ελληνικού τμήματος του GSF
Ήταν Σεπτέμβριος του 1998. Είχα δώσει Πανελλήνιες εξετάσεις με το σύστημα των τεσσάρων δεσμών, είχα περάσει σε μια Σχολή που δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα και ετοιμαζόμουν να φοιτήσω σε αυτή από τον ερχόμενο Οκτώβριο. Είχα πάει ήδη διακοπές στην Πάρο όπου είχα περάσει ακραία φανταστικά, αλλά ήθελα κι άλλες.
Εκείνο το βράδυ, βρισκόμουν στο +Soda με την φίλη μου τη Νεφέλη και προσπαθώντας να συζητήσουμε μέσα στα εξαιρετικά υψηλά ντεσιμπέλ ήχου, έπεσε η ιδέα: Να πάμε όσο πιο μακριά μπορούσαμε, για να γράψουμε έναν επικό επίλογο στο καλύτερο – μέχρι τότε – καλοκαίρι της ζωής μας.
Είχαμε ακούσει από έναν γνωστό μας, ότι θα πάει στη Γαύδο, ένα μέρος πολύ μακρινό, που βρέχεται από το Λιβυκό Πέλαγος και έχει απέραντες παραλίες με άμμο πούδρα, κέδρους και ανθρώπους που κυνηγούν στη ζωή τους τον ήλιο. Είχαμε καταφέρει να μάθουμε ελάχιστα από κείνον την τελευταία φορά που έπιανε σήμα το τηλέφωνό του, κάπου στην Κρήτη και μας είχε δώσει αυτές τις ελάχιστες πληροφορίες.
Δεν υπήρχε ίντερνετ ώστε να μπορέσουμε να συλλέξουμε πληροφορίες γι αυτό τον προορισμό, έπρεπε να τα κάνουμε όλα στα τυφλά με πολλή τύχη και λίγα χρήματα.
Έτσι απλά, φύγαμε από το club, περάσαμε από το σπίτι μας, πήραμε ελάχιστα πράγματα σε ένα μικρό σακίδιο και ουσιαστικά χωρίς να ξέρουμε που πάμε, ξεκινήσαμε για το πιο περιπετειώδες ταξίδι της ζωής μας. Αρχικά πήραμε ένα πλοίο που πήγαινε στην Κρήτη, αυτό ήταν το μόνο σίγουρο που γνωρίζαμε πριν ξεκινήσουμε. Φτάσαμε και πήγαμε να μείνουμε στο μαγαζί μιας φίλης μας, που την έλεγαν Ελεωνόρα και η οικογένειά της είχε μια καφετέρια, “Τη γωνιά των αγγέλων” στο παλιό λιμάνι των Χανίων.
Πάνω από την καφετέρια, ήταν το σπίτι της και θα μπορούσε να μας φιλοξενήσει για λίγες ημέρες όπως μας είχε πει. Εκεί βέβαια, αντιμετωπίσαμε και την πρώτη δυσκολία: ένας τύπος μου έκλεψε την τσάντα με αποτέλεσμα ενώ στη συνέχεια τον βρήκα και μου επέστρεψε μερικά από τα πράγματα που είχα μέσα, να κρατήσει τα περισσότερα από τα χρήματα που είχα στη διάθεσή μου για το ταξίδι στη Γαύδο, κάτι που περιόριζε πολύ τις επιλογές μου. Δεν παραιτήθηκα, είπα στη Νεφέλη ότι θα πάμε against all odds. Και το κάναμε.
Ρωτώντας δεν πας μόνο στην πόλη, πας και στην Γαύδο και κάπως έτσι κινηθήκαμε για να τη βρούμε. Θυμάμαι πως τότε είχαμε δυο επιλογές να πάμε στο νησί: Η μία ήταν με ένα -καΐκι θα το χαρακτήριζα- από την Παλαιοχώρα και με ένα καράβι από τα Σφακιά.
Κάποιος μας είπε πως η Παλαιοχώρα ήταν πιο κοντά κάτι που ούτε τότε διασταυρώσαμε, ούτε τώρα ξέρω αν ισχύει και προτιμήσαμε αυτό. Πήραμε ένα λεωφορείο μέχρι ένα σημείο, το οποίο δεν θυμάμαι πως λεγόταν αλλά θυμάμαι ότι βρισκόταν στη μέση του πουθενά και από τη μέση του πουθενά μέχρι την Παλαιοχώρα, τα πενιχρά οικονομικά μας δεν μας επέτρεπαν να φτάσουμε με άλλο τρόπο παρά μόνο με autostop.
Ο μόνος που περνούσε και δέχθηκε να μας επιβιβάσει στο όχημά του ήταν ένας οδηγός φορτηγού που κουβαλούσε κοπριά. Στην αρχή μπήκαμε στην καμπίνα, αλλά δεν μας άρεσε και πολύ η συμπεριφορά του, οπότε με την πρόφαση ότι νιώθουμε στριμωγμένες, πηδήξαμε στην καρότσα. Ναι, η καρότσα με την κοπριά, φαινόταν καλύτερη από την παρέα του όσο εξωφρενικό κι αν ακούγεται.
Μας άφησε στην Παλαιοχώρα, όμως χάσαμε το καΐκι εκείνη την ημέρα και έπρεπε να περιμένουμε μέχρι την επόμενη. Δεν είχαμε χρήματα για να νοικιάσουμε δωμάτιο και έτσι μείναμε στην παραλία, κάτω από ένα μεγάλο δέντρο.
Κάναμε μπάνιο στη θάλασσα, κοιμηθήκαμε και την επόμενη μέρα πήραμε το καΐκι για τη Γαύδο, το οποίο έπλεε σαν καρυδότσουφλο στα κύματα. Το σήμα του κινητού χάθηκε και δεν μπόρεσα να υπολογίσω πόσες ώρες ταξιδέψαμε, θα έλεγα πως πέρασαν τουλάχιστον τρεις μέχρι να δούμε το λιμάνι της Γαύδου, η οποία έμοιαζε με βραχονησίδα.
Κατεβήκαμε εμείς κι άλλοι το πολύ τρεις άνθρωποι σε ένα μέρος το οποίο έμοιαζε μαγευτικά ακατοίκητο. Μας είπαν πως από το οδικό δίκτυο η συγκοινωνία τότε τουλάχιστον έφτανε μέχρι το Σαρακήνικο, την πρώτη παραλία του νησιού και εκεί μπορούσαμε να πάμε είτε με τα πόδια είτε με ένα τόσο παλιό λεωφορείο, το οποίο περνούσε μια φορά την ημέρα κι αυτή δεν ήταν και τόσο σίγουρο.
Σταθήκαμε τυχερές και μπήκαμε σε αυτό το στοιχειωμένο αλλά καταπληκτικό όχημα και αποβιβαστήκαμε στην παραλία του Σαρακήνικου. Κι εκεί, αντίκρυσα, το πιο συναρπαστικό τοπίο που είχα δει ποτέ μου.
Όσο έφτανε το μάτι μου στον ορίζοντα, δεν υπήρχε απολύτως τίποτα. Κανένα σημάδι ζωής και πολιτισμού. Μόνο άμμος, κέδροι και θάλασσα.
Σαφώς και δεν υπήρχαν ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία ή καταστήματα. ¨Η μάλλον για να το θέσω καλύτερα, τα μόνα που υπήρχαν ήταν μια ταβέρνα στη μέση του πουθενά, ένα σπίτι, ένας φούρνος και ένα καρτοτηλέφωνο που δεν λειτουργούσε. Ούτε ηλεκτρικό, ούτε νερό. Βρισκόμασταν στο ωραιότερο μέρος του κόσμου, του οποίου η ομορφιά ξεπερνούσε και τις βασικές ανάγκες ενός ανθρώπου για επιβίωση.
Την πρώτη μέρα, αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι δεν θα τα καταφέρουμε και τόσο εύκολα. Δεν είχαμε καν σκηνή, ήμασταν εντελώς απροετοίμαστες για όσα συναντήσαμε, δεν ξέρω καν τι σκεφτόμασταν όταν ταξιδέψαμε σε αυτό το μέρος χωρίς καμια πρόνοια και έτσι, καθίσαμε στην άμμο και προσπαθούσαμε να βρούμε τι θ απογίνουμε.
Χτυπήσαμε την πόρτα στο ένα και μοναδικό σπίτι που υπήρχε στην παραλία για να ζητήσουμε πληροφορίες και μας τις έδωσαν, ήταν άλλωστε τόσο λίγες και τόσο απλές: Δεν υπάρχει μέρος να μείνουμε, ο φούρνος ανοίγει τα χαράματα και μόνο από κει μπορούσαμε να προμηθευτούμε ένα από τα – το πολυ είκοσι καρβέλια ψωμί που ξεφούρνιζε – και νερό. Μετά έκλεινε μέχρι την επόμενη μέρα. Η ταβέρνα άνοιγε και έκλεινε όποτε ήθελε και συνήθως το φαγητό που μπορούσε να διαθέσει τελείωνε επίσης γρήγορα.
Ευτυχώς, οι άνθρωποι που έμεναν στο συγκεκριμένο σπίτι, μας τηγάνισαν από ένα αυγό γιατί είχαμε να φάμε μια αιωνιότητα και μία μέρα, όμως αυτό ήταν το πιο νόστιμο τηγανητό αυγό που έφαγα στη ζωή μου.
Έτσι λοιπόν, βρήκαμε ένα μικρό άδειο ξύλινο σπιτάκι στην παραλία του Σαρακήνικου, το οποίο άνηκε σε κάποιον ερημίτη, ο οποίος δεν βρισκόταν τότε εκεί, μπήκαμε μέσα και το κάναμε δικό μας σπιτάκι. Βγάλαμε αμέσως τα ρούχα μας, βγάλαμε και τα μαγιό μας και απολαύσαμε την υπέροχη παραλία, τα τροπικά νερά και τα δελφίνια που κολυμπούσαν μαζί μας για αρκετές ώρες, με όλα αυτά να μας αποζημιώνουν πλήρως για όλα τα υπόλοιπα που μας έλειπαν.
Ο ήλιος ήταν διαφορετικός. Η θάλασσα δεν έμοιαζε με καμία. Ο αέρας μύριζε αλλιώς.Ένα ζευγάρι αρκετά μακριά από εμάς, έκανε σεξ στην άμμο σαν να μην το βλέπει κανείς. Μαζέψαμε κοχύλια, κοχύλια παράξενα, πανέμορφα, αστερίες και πολύχρωμα βότσαλα. Είδαμε θαλάσσιες χελώνες να είναι εξοικειωμένες με τον άνθρωπο και να μας πλησιάζουν όσο κάναμε βουτιές για να τις χαζέψουμε κάτω από το νερό, μπορούσαμε να τις ακουμπήσουμε, να πιαστούμε από το καβούκι τους και να μας πάνε την πιο όμορφη βόλτα που κάναμε ποτέ στη ζωή μας.
Οι ώρες περνούσαν και βρισκόμασταν στον Παράδεισο.
Η αλήθεια είναι πως και στον Παράδεισο όμως πεινάς, διψάς και θέλεις κάπου να κοιμηθείς άνετα. Και εμείς δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα από όλα αυτά. Κάποια στιγμή άνοιξε η μοναδική ταβέρνα και πήγαμε να καθίσουμε εκεί για να πιούμε έστω λίγο νερό. Θυμάμαι ότι συναντήσαμε μόνο δυο άτομα: Έναν τουρίστα από την Αυστραλία που γυρνούσε τον πλανήτη κυνηγώντας το καλοκαίρι όπως μας είπε και μια τουρίστρια που δέχθηκε να μας κεράσει ότι πάρουμε με αντάλλαγμα μια κρέμα σώματος που τύχαινε να έχω μαζί μου και δεν το διαπραγματεύτηκα ούτε μια στιγμή.
Εκείνη βρισκόταν εκεί δυο μήνες, και το δέρμα της χρειαζόταν ενυδάτωση. Εγώ ούτε ένα εικοσιτετράωρο και ο οργανισμός μου χρειαζόταν τροφή και νερό. Έτσι έκλεισε η συμφωνία και καταφέραμε να γεμίσουμε άλλη μια φορά ελαφρά το στομάχι μας. Παράλληλα όμως συνειδητοποιήσαμε ότι δεν θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να μείνουμε έτσι εκεί, δεν θα τα καταφέρναμε, δεν είχαμε αρκετά λεφτά, δεν είχαμε skills, δεν είχαμε στον -υπέροχο- ήλιο της Γαύδου μοίρα.
Επειδή όμως το νησί αγκαλιάζει όσους το ερωτεύονται με την πρώτη ματιά, τότε, έγινε ένα μεγάλο θαύμα, γιατί μόνο έτσι μπορούσα να το χαρακτηρίσω.
Όπως καθόμασταν στην ταβέρνα εμφανίστηκε ένας μυστήριος τύπος με μια γουρούνα. Τον ακούσαμε να έρχεται από πολύ μακριά, ήταν ο μόνος μηχανοκίνητος ήχος που ακούστηκε στο νησί και καθώς έτρεχε, σήκωνε πίσω του ένα τεράστιο σύννεφο σκόνης. Ήρθε στην ταβέρνα, κατέβηκε, συστήθηκε, κάθισε σε ένα τραπέζι και παρήγγειλε μια ρακή. Μας κοίταξε με περιέργεια και μας ρώτησε για εμάς. Του είπαμε τα πάντα, τα οποία δεν ήταν και πολλά: Ουσιαστικά είδε δυο κορίτσια αδιανότητα ταλαιπωρημένα και με τεράστια θέληση να καταφέρουν να παραμείνουν στο μαγικό νησί.
Ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος. Μας πρότεινε να πάμε να μείνουμε στη δική του καλύβα, η οποία βρισκόταν σε μια άλλη πιο μακρινή παραλία, χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα. Αν και νιώσαμε πολύ υποχρεωμένες, μας ήταν αδύνατον να αρνηθούμε και του είπαμε πως θα το θέλαμε με μεγάλη χαρά αρκεί να τον βοηθάμε σε ότι χρειάζεται για να μην του είμαστε βάρος. Δέχθηκε, αν και όπως αποδείχθηκε στο σύντομο μέλλον, όσα κάναμε δεν ήταν καθόλου επιβαρυντικά για εμάς, αντιθέτως τα διασκεδάζαμε όλα. Ήταν ένα πραγματικά ωραίο αντίτιμο.
Η Γαύδος είναι το νησί στο οποίο σύμφωνα με τη μυθολογία, η Καλυψώ ξελόγιασε τον Οδυσσέα. Και όποιον άλλον πηγαίνει εκεί έχω να προσθέσω.
Περπατήσαμε πολύ ώρα μέχρι να φτάσουμε στην δική του παραλία. Σκαρφαλώσαμε βράχια, χαλάσαμε τα σανδάλια μας, ψηθήκαμε από τη ζέστη, βουτήξαμε στη θάλασσα για να δροσιστούμε, όμως όταν φτάσαμε, συναντήσαμε τη δική μας “γαλάζια λίμνη”. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, είχε μετατρέψει μια μεγάλη έκταση κάτω από πυκνή βλάστηση σε ένα υπέροχο δενδρόσπιτο. Χρησιμοποιούσε τη φυσική σκιά αλλά είχε χρησιμοποιήσει και λευκά πανιά για επιπλέον δροσιά.
Μέσα στο δενδρόσπιτο, υπήρχαν μαξιλάρια, στρωματάκια, προμήθειες, μαγειρικά σκεύη, όλα όσα χρειαζόταν κάποιος όχι απλά για να επιβιώσει, αλλά για να περάσει πραγματικά υπέροχα στο συγκεκριμένο μέρος. Αγαπούσα να λικνίζομαι σε μια χειροποίητη κούνια που είχε δέσει από ένα δέντρο. Τρώγαμε συνήθως φρούτα, ψωμί, κονσέρβες σόγια, ή ψάρια στα κάρβουνα, τα οποία ψάρευε ο ίδιος από τη θάλασσα.
Έμενε σε αυτό το κατάλυμμα περίπου οκτώ μήνες το χρόνο μας είχε πει, από τον Μάρτιο μέχρι και τα τέλη Οκτώβρη- καμια φορά και περισσότερο. Τον βαρύ χειμώνα κατέβαινε στην Αθήνα, την άνοιξη ξανακατέβαινε στο βασίλειό του, στο οποίο έμενε ολομόναχος. Ήταν ο πιο οργανωμένος ερημίτης σε ολόκληρο το νησί και βοηθούσε όποιον περαστικό ή άλλο ερημίτη είχε ανάγκη. Αγαπούσε την μοναξιά του και με το να μας φιλοξενήσει στην καλύβα του – που δεν ήταν καθόλου καλύβα- νιώθαμε έντονα πως ήταν μια μεγάλη υπέρβαση για εκείνον. Τον ευχαριστώ από τότε κάθε μέρα που περνά.
Ήταν καλλιτέχνης, σκάλιζε τσελέμια. Είχε στο δενδρόσπιτο δεκάδες χειροποίητα chilum σε πολλά μεγέθη και με φανταστικά σχέδια.
Από τη στιγμή που μείναμε μαζί του- θα τον πω Θ. με το αρχικό του ονόματός του- οι διακοπές μας στη Γαύδο, έγιναν ένα ζωντανό όνειρο. Είχαμε λύσει το πρόβλημα της επιβίωσης και μπορούσαμε πλέον να απολαύσουμε το νησί, αυτό το ξεχωριστό, μοναδικό, υπέροχο μέρος στο οποίο καταφθάνουν λίγοι όμως η καρδιά τους μένει για πάντα εκεί. Ζούσαμε στην κυριολεξία μέσα στη θάλασσα, χωρίς ρούχα, χωρίς παπούτσια, χωρίς μαγιό, χωρίς αντηλιακό, χωρίς άγχος, χωρίς τίποτα που να μας θυμίζει ύλη ή πολυτέλεια, κι όμως ήμασταν οι πιο πλούσιοι άνθρωποι στον κόσμο.
Συζητούσαμε όλοι μαζί με τις ώρες, που και που συναντιόμασταν με ελάχιστους περαστικούς που έκαναν μια στάση στο δενδρόσπιτο και ανταλλάζαμε τα νέα μας, κάναμε διάφορα πράγματα για να περάσει η μέρα μας, όπως να μαζεύουμε κλαδιά για την βραδινή φωτιά, να πλένουμε τα πιάτα μας στη θάλασσα, να καθαρίζουμε το δενδρόσπιτο από την άμμο, πάντα υπήρχαν μικρές όμορφες δουλειές για να κάνουμε στην καλύβα της Γαύδου και ήταν αλήθεια ευχάριστες.
Μάθαμε πως η ζωή μπορεί να είναι ωραία ακούγοντας μονάχα τους ήχους της φύσης, χωρίς να κρατάς ρολόι, χωρίς τηλεόραση, ραδιόφωνο, έντυπα, χωρίς ρούχα και παπούτσια, χωρίς, χωρίς,χωρίς, αλλά με τον εαυτό σου, με το λίγο φαγητό, με τα ζώα και τα φυτά με τα οποία συνυπάρχεις ειρηνικά, με τους ελάχιστους ανθρώπους που θα ανταλλάξεις μια ουσιαστική κουβέντα, με τον ήλιο και τη σελήνη, με τη θάλασσα και τον άνεμο. Μάθαμε να εκτιμάμε τα πάντα και πολύ, θυμάμαι πόσο ερωτεύτηκα τον ήχο της κιθάρας ενός περαστικού όταν τον άκουσα να παίζει ένα τραγούδι και συνειδητοποίησα πως είχα να ακούσω μουσική πολλές ημέρες.
Η Γαύδος είναι σχολείο. Είναι ένα σχολείο που σε κάνει να μαθαίνεις τον πραγματικό προορισμό σου στη ζωή, ο οποίος δεν είναι τίποτα παραπάνω από το να συνυπάρχεις με τη φύση -σου-.
Είναι ένα μέρος που πριν από 24 χρόνια που πήγα εγώ, έμοιαζε ξεχασμένο από τον πλανήτη κι όμως, τόσο μα τόσο περήφανο για αυτή του την ιδιότητα. Μείναμε στη δική μας “γαλάζια λίμνη” δέκα ημέρες. Φύγαμε για δυο λόγους: Ο πρώτος ήταν πως ο Σεπτέμβριος τελείωνε και έπρεπε να επιστρέψουμε για να πάμε στο Πανεπιστήμιο και ο δεύτερος πως όσο ήμασταν εκεί, δεν υπήρχε πραγματικά κανένας τρόπος για να επικοινωνήσουμε με τους δικούς μας και όσο να το πεις είχαν ανησυχήσει. Στην πραγματικότητα, δεν έφυγα ποτέ. Η ψυχή μου έμεινε για πάντα στην Γαύδο και κάποια μέρα, έχω υποσχεθεί ότι θα επιστρέψω για να την πάρω.
«Η Κούβα είναι η επόμενη», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ, λίγες ώρες αφότου η κυβέρνησή του ανακοίνωσε αυστηρότερες κυρώσεις κατά των ηγετών της χώρας. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ του Μαϊάμι, ο Αμερικανός πρόεδρος έκανε αυτές τις δηλώσεις κατά τη διάρκεια φόρουμ στο Παλμ Μπιτς, μιλώντας σε πρώην μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Η δήλωση κλιμακώνει τη ρητορική και τις επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ ενάντια στην Κούβα, ενώ ακόμη δεν έχει τελειώσει ο πόλεμος στο Ιράν. Η δήλωση έγινε ενώ το Πεντάγωνο φέρεται να εξετάζει σενάρια για επέμβαση και στη νησιωτική χώρα.
Η Κούβα είναι η επόμενη
«Θα καταλάβουμε την Κούβα σχεδόν αμέσως. Η Κούβα είναι η επόμενη», δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το σχέδιό του περιλαμβάνει την αποστολή του αεροπλανοφόρου USS Abraham Lincoln στις κουβανικές ακτές μόλις «τελειώσει η δουλειά στο Ιράν».
«Θα το βάλουμε να έρθει και να σταματήσει περίπου 100 μέτρα ανοιχτά. Και θα μας πουν: “Σας ευχαριστούμε πολύ, παραδινόμαστε!”», είπε κατά τη διάρκεια φόρουμ στο Γουέστ Παλμ Μπιτς.
REUTERS/Mike Blake/File Photo
Σύμφωνα με διαρροές από το Υπουργείο Εξωτερικών αποκάλυψαν, Αμερικανοί αξιωματούχοι διατηρούσαν άμεση επαφή με τον Ραούλ Γκιγιέρμο Ροντρίγκεζ Κάστρο, επικεφαλής της ομάδας ασφαλείας του Ραούλ Κάστρο, κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης για την Πρωτομαγιά στην Αβάνα.
Στη διάρκεια της εκδήλωσης στην Αβάνα, ανακοινώθηκε ότι είχαν συλλεχθεί περισσότερες από έξι εκατομμύρια πατριωτικές υπογραφές κατά του πολέμου. Ακολούθησε από την Ουάσιγκτον η ανακοίνωση για τις κυρώσεις, χωρίς να αναφέρονται τα ονόματα των προσώπων που στοχοποιούνται.
Το αμερικανικό τελεσίγραφο
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει χρησιμοποιήσει εναντίον της κυβέρνησης στην Κούβα όρους παρόμοιους με αυτούς που συνόδευσαν την Επιχείρηση Νότιο Δόρυ εναντίον του Νικολάς Μαδούρο. Η επιχείρηση για τη σύλληψη του οποίου περιελάμβανε την ανάπτυξη ισχυρής στρατιωτικής δύναμης, πρωτόγνωρης στην Καραϊβική από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
El presidente de Estados Unidos, Donald Trump, aseguró este viernes que “tomará el control de Cuba casi de inmediato” y añadió que primero terminará con el trabajo en Irán, durante su intervención como orador principal en una cena privada del Forum Club en West Palm Beach,… pic.twitter.com/z4aHOYSxNI
Το βασικό επιχείρημα των ΗΠΑ είναι η προστασία της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ από την «ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή» που θέτει η κουβανική επανάσταση. Μεταξύ των λόγων που επικαλείται είναι ότι η Αβάνα είναι στενός σύμμαχος του Ιράν και του «τσαβισμού» στη Βενεζουέλα. Τουλάχιστον μέχρι τις 3 Ιανουαρίου, την ημέρα απαγωγής του Νικολάς Μαδούρο.
Οι ΗΠΑ φέρονται ότι έχουν δώσει στην Κούβα ένα μυστικό τελεσίγραφο, το οποίο λήγει τις επόμενες ημέρες. Αυτό απαιτεί την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων (πάνω από 1.200) και μια ριζική οικονομική μεταρρύθμιση. Επίσης, την αποχώρηση του προέδρου Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, καθώς θεωρείται η πιο ισχυρή προσωπικότητα στη χώρα. Επίσης, και το εμπόδιο για μεταρρυθμίσεις που θα αρέσουν στις ΗΠΑ.
Η κουβανική κυβέρνηση, αντιδρώντας στις αμερικανικές κυρώσεις, δήλωσε μέσω του ΥΠΕΞ Μπρούνο Ροντρίγκεζ: «Ενώ η κυβέρνηση των ΗΠΑ καταστέλλει τον δικό της λαό στους δρόμους, επιδιώκει να τιμωρήσει τον δικό μας, που αντιστέκεται ηρωικά στις επιθέσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού».
Η Ναργκίς Μοχαμαντί, βραβευμένη με το Νόμπελ Ειρήνης για το 2023, παραμένει νοσηλευόμενη σε νοσοκομείο στο Ιράν μετά τη μεταφορά της από τη φυλακή, λόγω σοβαρής επιδείνωσης της υγείας της, σύμφωνα με ανακοίνωση του ιδρύματος της οικογένειάς της.
Η 54χρονη Ιρανή ακτιβίστρια υπέστη καρδιακό επεισόδιο ενώ κρατούνταν, γεγονός που είχε ήδη προκαλέσει ανησυχία στη Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ, η οποία της απένειμε το βραβείο.
Σε ανακοίνωσή του, το Ίδρυμα Ναργκίς Μοχαμαντί ανέφερε ότι η μεταφορά της σε νοσοκομείο στη Ζανζάν έγινε κατεπειγόντως, έπειτα από «δραματική επιδείνωση» της κατάστασής της, που περιλάμβανε δύο επεισόδια απώλειας συνείδησης και σοβαρή καρδιακή κρίση.
Όπως επισημαίνεται, οι γιατροί της φυλακής έκριναν ότι η κατάστασή της δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί εντός του σωφρονιστικού καταστήματος, καθιστώντας τη διακομιδή της αναγκαία.
Σε νεότερη ενημέρωση, το ίδρυμα ανέφερε ότι η κατάσταση της Μοχαμαντί παραμένει ασταθής και ότι της χορηγείται οξυγόνο, ζητώντας τη μεταφορά της σε νοσοκομείο στην Τεχεράνη για περαιτέρω εξετάσεις και εξειδικευμένη θεραπεία.
Η Μοχαμαντί είχε τιμηθεί με το Νόμπελ Ειρήνης ενώ βρισκόταν ήδη στη φυλακή, για τη δράση της υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών και κατά της θανατικής ποινής στο Ιράν.
Σύμφωνα με το ίδρυμα, τον Φεβρουάριο καταδικάστηκε εκ νέου σε ποινή φυλάκισης 7,5 ετών, με τη Νορβηγική Επιτροπή Νόμπελ να ζητά τότε την άμεση απελευθέρωσή της. Είχε συλληφθεί τον Δεκέμβριο, αφού κατήγγειλε τον θάνατο του δικηγόρου Χόσροου Αλικόρντι. Οι ιρανικές αρχές είχαν αναφέρει ότι προχώρησε σε «προκλητικές δηλώσεις» κατά τη διάρκεια επιμνημόσυνης τελετής.
Σύμφωνα με την οικογένειά της, η υγεία της επιδεινώθηκε περαιτέρω τις τελευταίες ημέρες, με επεισόδια λιποθυμίας, υψηλή αρτηριακή πίεση, έντονη ναυτία και επαναλαμβανόμενους εμετούς. Μετά την κατάρρευσή της, μεταφέρθηκε αρχικά στη μονάδα της φυλακής για επείγουσα ενδοφλέβια αγωγή.
Η ακτιβίστρια, η οποία έχει υποβληθεί σε τρεις αγγειοπλαστικές επεμβάσεις, αντιμετωπίζει «άμεσο κίνδυνο για τη ζωή της», σύμφωνα με την οικογένειά της, η οποία ζητά την άμεση άρση των κατηγοριών και την απελευθέρωσή της χωρίς όρους.
Στο πλαίσιο της καταξιωμένης σειράς «The Interview» των New York Times, η οποία φιλοξενεί συνομιλίες με τις πλέον επιδραστικές προσωπικότητες του σύγχρονου πολιτισμού, της πολιτικής και των επιχειρήσεων, η Lulu Garcia-Navarro ταξίδεψε στο Μέιν για μια εκ βαθέων συζήτηση με τον Τάκερ Κάρλσον.
Η συνέντευξη αυτή, η οποία αποτελεί μέρος της προσπάθειας των David Marchese και Lulu Garcia-Navarro να φωτίσουν τα κίνητρα και τον αντίκτυπο των ηγετικών φυσιογνωμιών της εποχής μας, καταγράφει μια ιστορική μετατόπιση: την οριστική ρήξη του Κάρλσον με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ο άνθρωπος που υπήρξε επί σειρά ετών ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής του πρώην Προέδρου, εμφανίζεται πλέον ως ένας δριμύς επικριτής της διακυβέρνησής του, θέτοντας στο επίκεντρο τη γεωπολιτική εμπλοκή στη Μέση Ανατολή και την απώλεια της ηθικής πυξίδας του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Η Lulu Garcia-Navarro, συν-παρουσιάστρια της σειράς που επιδιώκει να αναλύει πώς οι προσωπικότητες αυτές επηρεάζουν τη ζωή των υπολοίπων, συνάντησε έναν Κάρλσον που δεν διστάζει να εκφράσει τη βαθιά του μεταμέλεια για τη στήριξη που παρείχε στον Τραμπ.
Ο Κάρλσον παραδέχεται ότι η στήριξή του προς τον Πρόεδρο θα τον «βασανίζει» για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς θεωρεί ότι η τρέχουσα πορεία της διοίκησης οδηγεί σε καταστροφή όχι μόνο το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, αλλά και ολόκληρο το έθνος.
Η συζήτηση στο Μέιν ανέδειξε ότι ο καταλύτης αυτής της μεταστροφής υπήρξε η απόφαση για τον πόλεμο με το Ιράν, μια κίνηση που ο Κάρλσον χαρακτηρίζει ως την πλέον ανόητη πράξη στην ιστορία της αμερικανικής προεδρίας.
Το Χρονικό μιας Προαναγγελθείσας Σύγκρουσης: Το Μέτωπο του Ιράν
Η ρήξη του Κάρλσον με τον Λευκό Οίκο εδράζεται στην πεποίθησή του ότι ο Τραμπ πρόδωσε την κεντρική υπόσχεση της εκλογής του το 2016: την αποφυγή των ατελείωτων πολέμων και των προσπαθειών για «αλλαγή καθεστώτος».
Ο Κάρλσον αποκάλυψε στη Garcia-Navarro ότι από το 2015 ασκούσε πιέσεις στον Τραμπ να αντισταθεί στους κύκλους που επιδίωκαν τη σύγκρουση με την Τεχεράνη, υπενθυμίζοντας το αρνητικό παράδειγμα του Ιράκ. Όταν τον Φεβρουάριο του 2026 ο πόλεμος κατέστη πραγματικότητα, ο Κάρλσον ένιωσε, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, «απόλυτο πανικό».
Περιέγραψε μάλιστα συναντήσεις στο Όβαλ Γραφείο όπου ο Πρόεδρος εμφανιζόταν χωρίς ενθουσιασμό για τη σύρραξη, επαναλαμβάνοντας μηχανικά το ερώτημα αν ο Κάρλσον επιθυμεί να διαθέτει το Ιράν πυρηνικά όπλα.
Για τον Κάρλσον, αυτή η έλλειψη επιχειρημάτων και ορθολογικού σχεδιασμού κατέστησε σαφές ότι η απόφαση δεν ελήφθη με γνώμονα το αμερικανικό συμφέρον.
Ο Πρόεδρος ως «Όμηρος»: Η Θεωρία της Ξένης Επιρροής
Μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες πτυχές της συνέντευξης στους Times ήταν ο ισχυρισμός του Κάρλσον ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ενεργεί πλέον ως κυρίαρχος ηγέτης, αλλά ως «αιχμάλωτος» ξένων συμφερόντων και εγχώριων δωρητών. Χρησιμοποίησε μάλιστα τον όρο «σκλαβιά» για να περιγράψει τη σχέση του Προέδρου με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, υποστηρίζοντας ότι το Ισραήλ έχει τον πλήρη έλεγχο των κινήσεων της Ουάσιγκτον.
Ο Κάρλσον ισχυρίστηκε ότι ο Τραμπ αδυνατούσε να επιβάλει εκεχειρία στον Νετανιάχου, καθώς ο τελευταίος υπονόμευε συστηματικά κάθε διαπραγμάτευση με επιθέσεις στον Λίβανο. Σύμφωνα με την ανάλυση που παρέθεσε στη Garcia-Navarro, η αμερικανική ηγεσία έχει υποταχθεί σε μια «υστερία» που εξυπηρετεί τα συμφέροντα μιας ξένης χώρας, θέτοντας σε κίνδυνο την αμερικανική οικονομία και τις ζωές των στρατιωτών.
Ο Κάρλσον επέμεινε ότι η κριτική αυτή δεν αποτελεί αντισημιτισμό, αλλά μια απαραίτητη πράξη πατριωτισμού για έναν πολίτη που βλέπει τη χώρα του να καταστρέφεται.
Οι Σκιώδεις Δυνάμεις της Ουάσιγκτον: Δωρητές και Influencers
Αναζητώντας τα αίτια αυτής της μετάλλαξης, ο Κάρλσον έδειξε προς την κατεύθυνση των μεγάλων δωρητών και μιας συγκεκριμένης ομάδας σχολιαστών που ασκούν επιρροή στον Λευκό Οίκο. Κατονόμασε προσωπικότητες όπως ο Rupert Murdoch, η Miriam Adelson και ο Mark Levin ως τους ανθρώπους που «ψιθυρίζουν» στο αυτί του Προέδρου, υποσχόμενοι μια θέση στην ιστορία ως «λυτρωτή του Ισραήλ».
Στη συνομιλία του με τη Garcia-Navarro, ο Κάρλσον υποστήριξε ότι κανένα μέλος της ίδιας της κυβέρνησης δεν πίεζε ενεργά για τον πόλεμο, αλλά όλη η πίεση προερχόταν από εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας.
Αυτή η «νεοσυντηρητική» επικράτηση στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι, κατά τον Κάρλσον, η αιτία που ο Τραμπ εγκατέλειψε τις λαϊκιστικές του ρίζες, επιλέγοντας να υπηρετήσει την «αυτοκρατορία» αντί για τους απλούς πολίτες στο Μπάλτιμορ ή την Ιντιάνα.
Η Ψυχολογία του Οβάλ Γραφείου
Στη συζήτηση με τη Garcia-Navarro, ο Κάρλσον επιχείρησε να σκιαγραφήσει την προσωπικότητα του Ντόναλντ Τραμπ όχι μόνο πολιτικά, αλλά και ψυχολογικά, περιγράφοντας την επαφή μαζί του ως μια εμπειρία που αλλοιώνει την αντίληψη της πραγματικότητας. Χρησιμοποίησε τη μεταφορά του «καπνίσματος χασίς» για να περιγράψει την κατάσταση «ονειροπόλησης» στην οποία εισέρχεται κανείς περνώντας μια μέρα μαζί του, υπονοώντας μια σχεδόν «υπερφυσική» ικανότητα επιβολής.
Σύμφωνα με τον Κάρλσον, αυτή η γοητεία λειτουργεί παραλυτικά για το περιβάλλον του Προέδρου, καλλιεργώντας τη δειλία και τη συμμόρφωση μεταξύ των συμβούλων του.
Ο Κάρλσον παρατήρησε ότι ο Τραμπ, αν και συχνά επιδεικνύει άγνοια για πολλά θέματα, διαθέτει αξιοσημείωτη εννοιολογική διορατικότητα στις δυναμικές της ισχύος. Ωστόσο, στην περίπτωση του πολέμου με το Ιράν, η εκτίμησή του είναι ότι ο Πρόεδρος ενήργησε ως «όμηρος» παρά ως κυρίαρχος λήπτης αποφάσεων.
Η παραίτηση του Joe Kent, κορυφαίου στελέχους πληροφοριών, αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου, λειτούργησε για τον Κάρλσον ως επιβεβαίωση ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων ήταν εκτός των φυσιολογικών ορίων.
Η ανάρτηση του Προέδρου το πρωί του Πάσχα η οποία έσπασε οριστικά το γυαλί
Μια από τις πλέον απροσδόκητες στιγμές της συνέντευξης ήταν η αναφορά του Κάρλσον στο ηθικό και πνευματικό υπόβαθρο της ρήξης του με τον Τραμπ. Ο καταλύτης υπήρξε μια ανάρτηση του Προέδρου το πρωί του Πάσχα, στην οποία χρησιμοποιούσε βωμολοχίες και απειλούσε με καταστροφή αμάχων.
Ο Κάρλσον χαρακτήρισε την πράξη αυτή ως «ηθικό έγκλημα» και «ύβρη», υποστηρίζοντας ότι ένας ηγέτης δεν μπορεί να χλευάζει την πίστη των ανθρώπων —είτε πρόκειται για τον Χριστιανισμό είτε για το Ισλάμ— και να τοποθετεί τον εαυτό του στη θέση του Θεού.
Η συζήτηση επεκτάθηκε και στις φήμες που θέλουν τον Κάρλσον να εξετάζει αν ο Τραμπ αποτελεί την ενσάρκωση του «Αντιχρίστου». Αν και ο ίδιος απέφυγε να υιοθετήσει τον όρο με θεολογική ακρίβεια, παραδέχθηκε ότι η αυτοθέωση του Τραμπ αποτελεί «κόκκινη γραμμή» για κάθε Χριστιανό.
«Υπάρχουν αόρατες δυνάμεις που δρουν… υπάρχει ένα πνευματικό βασίλειο και είμαστε υποκείμενοι σε αυτές τις δυνάμεις», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι η τρέχουσα πολιτική κρίση έχει βαθύτερες, μη υλικές διαστάσεις.
Η Περίπτωση του JD Vance
Ο Κάρλσον εξέφρασε τη συμπόνια του για τον Αντιπρόεδρο JD Vance, τον οποίο θεωρεί «καλό άνθρωπο» που βρίσκεται σε μια εξαιρετικά δυσχερή θέση. Υποστήριξε ότι ο Vance, ο οποίος είχε δεσμευτεί δημόσια κατά των πολέμων «αλλαγής καθεστώτος», αναγκάζεται τώρα να ηγείται διαπραγματεύσεων σε έναν πόλεμο που ο ίδιος θα ήθελε να αποφύγει.
Ο Κάρλσον κατήγγειλε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια υπονόμευσης του Vance από «νεοσυντηρητικούς» κύκλους εντός και εκτός του Λευκού Οίκου, κατονομάζοντας τον Marco Rubio και τους δωρητές Rupert Murdoch και Miriam Adelson ως τους αρχιτέκτονες αυτής της «προδοσίας».
«Η τάξη των δωρητών είναι αμετανόητα νεοσυντηρητική… γι’ αυτό δίνουν χρήματα, για αποτελέσματα σαν αυτά που βλέπουμε σήμερα», δήλωσε στη Garcia-Navarro.
Η Πολιτική των Άκρων: Η Σύγκριση Nick Fuentes και Ted Cruz
Σε μια έντονη στιχομυθία σχετικά με τη συνέντευξη που παραχώρησε στον Nick Fuentes, ο Κάρλσον εξέφρασε την λύπη του για το γεγονός ότι αυτή λειτούργησε ως «αντιπερισπασμός» από τα κύρια θέματα του πολέμου και της οικονομίας.
Ωστόσο, προχώρησε σε μια προκλητική ηθική σύγκριση, υποστηρίζοντας ότι ένας εν ενεργεία Γερουσιαστής όπως ο Ted Cruz είναι «πιο αποτρόπαιος» από έναν «26χρονο με λέξεις», καθώς ο Cruz έχει τη δύναμη να ψηφίζει για τον θάνατο αθώων ανθρώπων.
Ο Κάρλσον επέμεινε ότι η «γλώσσα της γενοκτονίας» δεν ξεκινά από το περιθώριο, αλλά από τους θεσμικούς παράγοντες που αποδέχονται τον θάνατο χιλιάδων αμάχων στη Γάζα ως κάτι «απολύτως φυσιολογικό».
Η Οικονομία ως η Πραγματική Επαναστατική Δύναμη
Αναλύοντας το μέλλον της αμερικανικής πολιτικής, ο Κάρλσον υποστήριξε ότι οι συζητήσεις για τη φυλή, την εθνότητα και τη θρησκεία αποτελούν τεχνητούς αντιπερισπασμούς. Η πραγματική «φωτιά» βρίσκεται στην οικονομική απόγνωση των νέων Αμερικανών, οι οποίοι, όπως ανέφερε, έχουν «πεταχτεί στα σκουπίδια» από τη γενιά των Baby Boomers.
Περιέγραψε ένα σύστημα όπου το κεφάλαιο φορολογείται με το μισό συντελεστή από την εργασία, δημιουργώντας μια «πυραμιδωτή» οικονομία που οδηγεί αναπόφευκτα στη ριζοσπαστικοποίηση.
Οικονομική Απόγνωση: Αναφορά σε απόφοιτους του Stanford που αδυνατούν να βρουν εργασία.
Ταξικό Χάσμα: Η συσσώρευση πλούτου από μια μικρή ελίτ εις βάρος της μεσαίας τάξης.
Ριζοσπαστικοποίηση: Η πρόβλεψη για βίαιες κοινωνικές εκρήξεις λόγω της ματαιωμένης οικονομικής προοπτικής.
Η Στρατηγική του «Διαίρει και Βασίλευε» των Media
Ο Κάρλσον εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των New York Times, κατηγορώντας τα ότι τροφοδοτούν το φυλετικό μίσος για να αποτρέψουν μια ταξική εξέγερση.
Θυμήθηκε το κίνημα «Occupy Wall Street» ως τη μοναδική στιγμή που η αριστερά είχε μια σωστή διάγνωση της τραπεζικής ασυδοσίας, η οποία όμως γρήγορα «πνίγηκε» από τη ρητορική περί «λευκής υπεροχής» και «ρατσισμού».
Κατά την άποψή του, η ελίτ της Ουάσιγκτον προτιμά έναν «φυλετικό πόλεμο» από μια συζήτηση για το πώς κατανέμεται το χρήμα στην αμερικανική κοινωνία.
Η Αυτοκριτική ενός Παλιού Συμμάχου: Η Ομολογία του Λάθους
Σε μια σπάνια στιγμή δημόσιας αυτοκριτικής, ο Κάρλσον παραδέχθηκε στη Garcia-Navarro ότι έκανε λάθος που εμπιστεύτηκε τον Τραμπ. Αν και δεν μετανιώνει για την ψήφο του το 2016 έναντι της Χίλαρι Κλίντον —την οποία χαρακτήρισε ως «αλλόκοτη νεοσυντηρητική»— ζήτησε συγγνώμη επειδή επανέλαβε τα προεκλογικά συνθήματα του Τραμπ ως αληθινά.
«Η ομολογία του λάθους είναι το εισιτήριο εισόδου στη σοβαρή συζήτηση», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η Ουάσιγκτον πάσχει από έναν κύκλο κακών αποφάσεων επειδή κανείς δεν λογοδοτεί ποτέ για τις αποτυχίες του, από τον πόλεμο στο Ιράκ μέχρι την οικονομική κρίση.
Το Μέλλον πέρα από τα «Σάπια» Κόμματα
Η συνέντευξη ολοκληρώθηκε με τον Κάρλσον να δηλώνει «μη ευθυγραμμισμένος» (non-aligned). Χαρακτήρισε τόσο το Δημοκρατικό όσο και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ως «σάπια πέρα από κάθε επισκευή», υποστηρίζοντας ότι κανένα δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τους πολίτες του. Ο ίδιος οραματίζεται την ανάδυση ενός νέου πολιτικού φορέα που θα επικεντρώνεται αποκλειστικά στο αμερικανικό συμφέρον, αν και διευκρίνισε ότι δεν σκοπεύει να τον ιδρύσει ο ίδιος.
Η μαρτυρία του Τάκερ Κάρλσον στους Times παραμένει μια ισχυρή ένδειξη της πνευματικής και πολιτικής αποσύνθεσης που βιώνει η υπερδύναμη. Σε έναν κόσμο που αλλάζει με «ιλιγγιώδεις ρυθμούς» από το 1991, ο Κάρλσον επιλέγει τον δρόμο της αμφισβήτησης των δικών του παλιών βεβαιοτήτων, παραμένοντας μια αμφιλεγόμενη αλλά κεντρική φωνή στη δίνη του νέου αμερικανικού τοπίου
Ο Νίκος Φωτόπουλος, επικεφαλής της παράταξης ΕΜΕΙΣ ΑΡΚΙ/ΓΣΕΕ, απηύθυνε ανοιχτή επιστολή προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη, με αφορμή τις εξελίξεις στη ΓΣΕΕ ενόψει του επερχόμενου συνεδρίου της και τη στάση του κόμματος απέναντι στον πρόεδρό της Γιάννη Παναγόπουλο. Το κεντρικό επιχείρημα της επιστολής. Το ΠΑΣΟΚ αναστέλλει την κομματική ιδιότητα Παναγόπουλου και ζητά την παραίτησή του πριν από δύο μήνες και σήμερα, χωρίς να έχουν αρθεί οι λόγοι που το ώθησαν σε αυτή την απόφαση, τρέχει να τον στηρίξει.
«Βάλατε πλάτη στο εξαήμερο και τις απλήρωτες υπερωρίες»
Ο Φωτόπουλος δεν περιορίζεται στο ζήτημα προσώπων. Στρέφεται στο ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο, συνδέοντας τον Παναγόπουλο με μια σειρά εργασιακών νομοθετημάτων που χαρακτηρίζει αντεργατικά: την κατάργηση του πενθημέρου και την εισαγωγή εξαημέρου, την κατάργηση του 8ωρου, τις απλήρωτες υπερωρίες και το 13ωρο. «Αυτός που έβαλε πλάτη στο ΣΕΒ και τη ΝΔ» για όλα αυτά, γράφει, είναι ο ίδιος ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ που σήμερα στηρίζουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Και θυμίζει ότι μόλις πριν από λίγους μήνες, ο τομέας συνδικαλιστικού του κόμματος είχε εκδώσει ανακοινώσεις που τον κατεξέφλιζαν, «μέχρι σκούριά τον αποκαλούσαν», ενώ στις εκλογές του Εργατικού Κέντρου Αθήνας κατέβηκαν με χωριστό ψηφοδέλτιο για τους ίδιους λόγους.
Το ερώτημα για τη ΔΑΚΕ και το «προοδευτικό προεδρείο»
Ο Φωτόπουλος θέτει στον Ανδρουλάκη και ένα πιο συγκεκριμένο ερώτημα. Γνωρίζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ότι ο Παναγόπουλος, τον οποίο τα στελέχη του κόμματος πρόκειται να ψηφίσουν για πρόεδρο, προχωρά σε σχηματισμό προεδρείου με τη ΔΑΚΕ, δηλαδή με τη δεξιά παράταξη, ενώ υπάρχει κατά τον ίδιο η δυνατότητα συγκρότησης προοδευτικού προεδρείου; Και αν το γνωρίζει τώρα, προτίθεται να κάνει κάτι; Η ερώτηση αποκτά ιδιαίτερο βάρος υπό το πρίσμα της ρητής δήλωσης του ΠΑΣΟΚ ότι δεν θα συνεργαστεί με τη δεξιά. «Με πράξεις αποδεικνύουμε αν αυτά που λέμε τα εννοούμε», γράφει ο Φωτόπουλος.
Ο επικεφαλής της ΕΜΕΙΣ ΑΡΚΙ κλείνει με μια αντιπαραβολή που φορτίζει πολιτικά το κείμενο. Αντί για τον Παναγόπουλο, το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να στηρίξει τον Κώστα Γενιδουνια, απολυμένο για τη συνδικαλιστική του δράση και βασικό μάρτυρα στη δίκη των Τεμπών, ως Γενικό Γραμματέα της ΓΣΕΕ. Η επιλογή που θα κάνει το κόμμα, υπονοεί, θα πει πολλά για το πού στέκεται πραγματικά.
Ολόκληρη η επιστολή του Νίκου Φωτόπουλου
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ κ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ.
Φίλες και φίλοι καλημέρα!
Σε σχέση με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την 4ημερη εργασία με σεβασμό στον κύριο Ανδρουλάκη, έχω να πω τα εξής: Κύριε Ανδρουλάκη πριν κάνετε την πρόταση για την 4ημερη εργασία πρέπει να σας θυμίσω ότι αυτός που έβαλε πλάτη στο ΣΕΒ και τη ΝΔ να μας καταργήσει το πενθήμερο και να φέρει το εξαήμερο, αυτός που έβαλε πλάτη να καταργηθεί το 8ωρο και να έρθουν οι απλήρωτες υπερωρίες, αυτός που έβαλε πλάτη να ψηφιστεί το κατάπτυστο 13ωρο είναι ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ που εσείς και όλα τα στελέχη σας καταπίνοντας αμάσητα τα όσα λέγατε πριν δύο μήνες (αναστείλατε την κομματική του ιδιότητα και ζητήσατε την παραίτηση του) ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΑΡΘΕΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΤΟ ΚΑΝΑΤΕ, με μια στάση απίστευτης υποκρισίας και ανακολουθίας τρέξατε να τον στηρίξετε!!!
Κύριε Ανδρουλάκη είναι ή δεν είναι έτσι; ΕΙΝΑΙ. Κύριε Ανδρουλάκη πριν δύο μήνες ο τομέας συνδικαλιστικού του κόμματος σας είχε βγάλει μια σειρά ανακοινώσεων που καταμαρτυρούσαν τα μύρια όσα στον κύριο Παναγόπουλο (μέχρι σκουριά τον αποκαλούσαν)και στις εκλογές του Εργατικού Κέντρου Αθήνας για τους λόγους που επικαλούνταν κατέβασαν χωριστό ψηφοδέλτιο!!
Τώρα στο συνέδριο της ΓΣΕΕ ξαναλέω (χωρίς να έχουν αρθεί οι λόγοι που ζητούσατε την παραίτηση του) δεν γνωρίζετε ότι όλα τα στελέχη σας και μέσα σε αυτά 4 μέλη της κεντρικής σας επιτροπής σε μια λογική ΕΙΠΑ- ΞΕΙΠΑ και για βόλεμα μοιράζοντας καρεκλίτσες έτρεξαν να στοιχηθούν πίσω του;;;
Κύριε Ανδρουλάκη λέτε ότι δεν θα συγκυβερνήσετε με τη ΝΔ. Λέτε ότι δεν θα συνεργαστείτε με τη δεξιά. Σας ρωτώ λοιπόν: Δεν γνωρίζετε ότι τη Δευτέρα (ενώ υπάρχει δυνατότητα συγκρότησης προοδευτικού προεδρείου στη ΓΣΕΕ) ο κ Παναγόπουλος που όλα τα στελέχη σας θα ψηφίσουν για πρόεδρο ΕΝΩ ΕΣΕΙΣ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ πάει να κάνει προεδρείο με τη ΔΑΚΕ! Δηλαδή, με τη ΔΕΞΙΑ!
Αν δεν το γνωρίζετε, τώρα που το μάθατε προτίθεστε να κάνετε κάτι ή θα το αφήσετε να περάσει και αυτό;
Κύριε Ανδρουλάκη με πράξεις αποδεικνύουμε αν αυτά που λέμε τα εννοούμε! Κύριε Ανδρουλάκη είναι καλύτερος γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ ένας ΔΑΚΙΤΗΣ ένας δεξιός παρά ο Κώστας Γενιδουνιας που είναι απολυμένος για τη συνδικαλιστική του δράση και βασικός μάρτυρας στη δίκη των Τεμπών;
Ο Γιάννης Βαρουφάκης αποδομεί τις υποτιθέμενες επιτυχίες της κυβέρνησης στην οικονομία. Μιλά για μη βιώσιμη χώρα και για τη «νόμιμη διαφθορά» που κρύβεται πίσω από τον «ενεργειακό λαϊκισμό» της κυβέρνησης. Απαντά στα επικριτικά σχόλια του Τσίπρα, μιλώντας για τοξικά ψέματα εναντίον του. Ο Μητσοτάκης αν και στον Ορμπανισμό παίρνει χρυσό, μένει στο απυρόβλητο, επειδή είναι ο απόλυτος «yes man», σημειώνει. Λάβρος στο θέμα των υποκλοπών, λέει ότι σε οποιαδήποτε κανονική χώρα ο Μητσοτάκης θα είχε παραιτηθεί. Απόδειξη της εργαλειοποίησης και του διασυρμού της δικαιοσύνης, τονίζει, και ό,τι συνέβη μετά την δήλωσή του για τα ναρκωτικά που διαστρεβλώθηκε.
ΟΚυριάκος Μητσοτάκης έχει καλύτερες επιδόσεις, παίρνει το χρυσό μετάλλιο σε όλα αυτά για τα οποία κατηγορούσαν οι Βρυξέλλες τον Ορμπαν, διαφθορά, διαπλοκή, αυταρχισμό, καταπάτηση της ελευθερίας του Τύπου, τονίζει ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 Γιάνης Βαρουφάκης μιλώντας στην Ράνια Τζίμα για την ενότητα interview του in. Αποδίδει δε τη διαφορετική μεταχείριση σε διεθνές επίπεδο του Έλληνα πρωθυπουργού από τον Ορμπαν μόνο στο γεγονός ότι σε αντίθεση με τον τελευταίο «η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη είναι ένα ‘ναι σε όλα’. Είναι ο απόλυτος yes man στις Βρυξέλλες και στη Ουάσιγκτον. Και αυτό του έχει εξασφαλίσει πλήρη στήριξη στη διαφθορά, στη διαπλοκή, στην ατιμωρησία στη χώρα μας, για τις υποκλοπές και όλα αυτά. Γι’ αυτό μένει στο απυρόβλητο, αντίθετα με τον Όρμπαν».
Κρυστάλλινη είναι η άποψη του και για το τι συνέβη στο σκάνδαλο των υποκλοπών θεωρώντας βασικό υπεύθυνο και ενορχηστρωτή τον Κυριάκο Μητσοτάκη και το Μαξίμου. «Είναι ξεκάθαρο. Πιάστηκε ο κύριος Μητσοτάκης στα πράσα να παρακολουθεί πολιτικούς αντιπάλους, υπουργούς, μέλη της στρατιωτικής ηγεσίας, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Σε οποιαδήποτε χώρα στην Ευρώπη θα είχε φύγει ο κύριος Μητσοτάκης. Σκεφτείτε τον κύριο Κουρτς, τον καγκελάριο της Αυστρίας ή οποιονδήποτε. Δεν υπήρχε πιθανότητα να επιβιώσει πρωθυπουργός σε μία χώρα, η οποία σέβεται τον εαυτό της».
«Είναι απίστευτο ότι παραμένει ο κύριος Μητσοτάκης, παρά το γεγονός ότι δεν το αρνείται ότι γινόντουσαν υποκλοπές. Απλά χρησιμοποιεί τον αυταρχισμό και την απόλυτη εξουσία που έχει πλέον, που δεν είναι κοινοβουλευτισμός αυτό, για να βάζει πάγο σε όλη αυτή την υπόθεση» προσθέτει ο κ. Βαρουφάκης. Σπεύδει δε να τονίσει τη σημασία διαλεύκανσης του σκανδάλου. «Εγώ θεωρώ ότι μια επόμενη κυβέρνηση θα πρέπει να βρει τον τρόπο, έστω και με νέα νομοθέτηση, για να γίνει η πλήρης έρευνα, να να συνεχιστεί αυτή η δίωξη».
Η χώρα είναι μη βιώσιμη
Ετοιμόλογος και με πειστικά επιχειρήματα ο κ. Βαρουφάκης, σχολιάζοντας την κατάσταση στην οικονομία είναι απόλυτος: «η χώρα είναι μη βιώσιμη, ως πολιτική και κοινωνική οικονομία». Προς επίρρωση δίνει ένα στατιστικό δεδομένο. «Το γνωρίζετε ότι χάνουμε πάνω από τους μισούς γιατρούς το χρόνο; Δηλαδή τα παιδιά, νέοι και νέες, που αποφοιτούν από τις ιατρικές σχολές, κάθε Ιούνιο, τα τελευταία τρία- τέσσερα χρόνια οι μισοί φεύγουν στο εξωτερικό…. Την ψυχή μας χάνουμε. Το κορμί της χώρας μας χάνουμε».
«Αυτό είναι η εισαγωγή μου στο γιατί η χώρα δεν είναι βιώσιμη» σημειώνει και αναφέρεται στην έλλειψη παραγωγικών επενδύσεων που όπως τονίζει «σε καθαρή βάση είναι αρνητικές δεκαεννιά συναπτά χρόνια. Δηλαδή φθίνει η παραγωγική βάση της χώρας κάθε χρόνο. Παροπλίζουμε αγροτική γη. Τοποθετούμε φωτοβολταϊκά πάνω στην παροπλισμένη αγροτική γη».
Μάλιστα ο κ. Βαρουφάκης συνδέει τη σαθρή οικονομική βάση με τη διαφθορά και την παρακμή. Δηλώνοντας μαρξιστής της αριστεράς, σημειώνει «όταν η οικονομική βάση είναι σαθρή και δεν είναι βιώσιμη, τότε το επιφαινόμενο πολιτιστικά, πολιτικά, το δικαστικό σύστημα δεν μπορεί να παραμείνει βιώσιμο στη βάση μιας μη βιώσιμης πολιτικής οικονομίας».
Σκληρή κριτική ασκεί στην κυβέρνηση και για τις επιλογές της στον ενεργειακό τομέα, επισημαίνοντας ότι «η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα ενεργειακά projects, αλλά η συνολική καθαρή ζημιά για την κοινωνία θα είναι τεράστια» και μιλώντας για «νόμιμη διαφθορά».
Εχει ακόμη δουλειές η «Μητσοτάκης ΑΕ»
Καυστικός ο κ. Βαρουφάκης απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με τον χρόνο των εκλογών, εκφράζει την πεποίθηση ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα προσπαθήσει πάση θυσία να εξαντλήσει την τετραετία γιατί «είναι πολλά τα deals που πρέπει να γίνουν ακόμη από την Μητσοτάκης ΑΕ. Μέχρι και την τελευταία στιγμή» όπως χαρακτηριστικά λέει.
Ό,τι ήταν να πω για το 2015 το είπα στο βιβλίο μου
Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώνεται στο 2015, και στην θητεία του Γιάννη Βαρουφάκη στο υπουργείο Οικονομικών επί κυβέρνησης Τσίπρα. Ο κ. Βαρουφάκης εκφράζει τη λύπη του για όσα ανέφερε για αυτόν ο κ. Τσίπρας στο βιβλίο του και διαψεύδει ότι συνέβησαν έτσι τα πράγματα. Ωστόσο αποφεύγει να πει περισσότερα παραπέμποντας στο δικό του βιβλίο «Adults In The Room».
