18.7 C
Chania
Πέμπτη, 16 Απριλίου, 2026

Επίθεση Άδωνι σε Κοβέσι για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: «Ευθεία πολιτική παρέμβαση στη χώρα»

Η πίεση από τις συνεχείς αποκαλύψεις για το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ αυξάνεται στην κυβέρνηση, όπως φαίνεται και από την επιλογή του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη να επιτεθεί στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που έχει συντάξει τις δικογραφίες στις οποίες εμπλέκονται 20 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας.

Μάλιστα ο ίδιος έκανε λόγο για «ευθεία πολιτική παρέμβαση στη χώρα», ενώ στην ανάρτησή του στο X, καταγγέλλει τις διαρροές για νέους φακέλους.

«Ευθεία πολιτική παρέμβαση στη χώρα. Διαρροές από τον Σεπτέμβριο για κάτι που τελικά ήρθε τον Απρίλιο.

Τώρα νέες διαρροές για έναν, δύο, τρεις κλπ φακέλους που ετοιμάζονται κλπ αδιανόητα και από δικαστικής απόψεως πράγματα.

Και φυσικά ένα Κοινοβούλιο που έτσι μένει διαρκώς αιχμάλωτο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Άδωνις Γεωργιάδης.

«Εάν έχει κάτι τόσο σοβαρό είχε όλο το χρόνο να τα στείλει όλα μαζί.

Ο Θεσμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι νέος και ίσως δεν έχει βρει ακόμη τα πατήματα του πάντως ως πρακτική είναι και περίεργη και απαράδεκτη και δεν μπορεί να μην το βλέπετε», συμπλήρωσε στην συνέχεια εξαπολύοντας ουσιαστικά επίθεση προς την Ευρωπαία εισαγγελέα, Λάουρα Κοβέσι.

 

Μητσοτάκης για ΟΠΕΚΕΠΕ: Ζητά από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ταχείες διώξεις, εισηγείται ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή

Πίεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά τις άρσεις ασυλίας, να αποφανθεί ταχύτατα αν και σε ποιους θα ασκήσει διώξεις ασκεί ο πρωθυπουργός στο μήνυμά του για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τις νέες δικογραφίες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τονίζει ότι «αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο Ευρωπαϊκό κράτος – με τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό αντιμετωπίζεται η μικρή ή μεγαλύτερη διαφθορά όπου υπεισέρχεται ανθρώπινος παράγοντας», και χαρακτηρίζει το σκάνδαλο ως «σημείο καμπής – μία νέα αφετηρία μάχης με το «Βαθύ Κράτος», λέγοντας ότι «η ΝΔ γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα».

Επίσης, εισηγείται για μετά τις εκλογές του 2027, ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή με αντικατάσταση του υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα, για όσο συμμετέχει στο υπουργικό συμβούλιο και ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή.

Ολόκληρη η δήλωση του πρωθυπουργού έχει ως εξής:

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, σας απευθύνομαι σήμερα χωρίς περιστροφές και υπεκφυγές. Αυτή είναι η ευθύνη μου, ως Πρωθυπουργός αλλά και ως Πρόεδρος μιας μεγάλης παράταξης της οποίας η ιστορία ταυτίζεται με τη διαδρομή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, με τις καλές και λιγότερο καλές στιγμές της.

Θέλω να κάνω τρεις επισημάνσεις.

Πρώτον, η αποστολή δικογραφίας στη Βουλή με αίτημα την άρση της ασυλίας 11 Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας συνιστά σοβαρή εξέλιξη, για την οποία οφείλω να τοποθετηθώ αναλυτικά.

Θυμίζω ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θεσμοθετήθηκε το 2020 και στηρίχθηκε πλήρως από την κυβέρνησή μας. Το δε υλικό πάνω στο οποίο εδράζει τα αιτήματά της είναι προϊόν νόμιμων επισυνδέσεων που έγιναν από τις διωκτικές αρχές και πάλι αυτής της κυβέρνησης. Χωρίς να υπάρξει, προφανώς, καμία παρέμβαση στο έργο τους. Αφορώντας, βέβαια, συμβάντα όχι σημερινά, αλλά του 2021.

Τα μέλη της κυβέρνησης που αναφέρονται στην υπόθεση υπέβαλαν αμέσως την παραίτηση τους. Τα δε αιτήματα ασυλίας θα συζητηθούν αύριο στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής. Ήταν, άλλωστε, η Νέα Δημοκρατία που τροποποίησε το Σύνταγμα ώστε η άρση της ασυλίας των Βουλευτών να γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Τιμά τους Βουλευτές μας η απόφαση τους να ζητήσουν την άρση της κοινοβουλευτικής τους προστασίας.

Όμως, από την πρώτη επεξεργασία των στοιχείων είναι σαφές πως δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα. Ένα, όμως, είναι βέβαιο: κανείς από τους Βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος.

Με δεδομένο ότι ο δυτικός νομικός πολιτισμός έχει δώσει αγώνες για να κατακτηθεί το τεκμήριο της αθωότητας, τονίζω ότι θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να το υπερασπιστώ. Γι’ αυτό και ζητώ από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μετά την άρση της ασυλίας των Βουλευτών μας, να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις.

Και όταν λέω ταχύτατα, το εννοώ. Γιατί μιλάμε για Βουλευτές μας οι οποίοι έχουν ήδη υποστεί προσωπικό αλλά και πολιτικό πλήγμα. Έχουν, συνεπώς, το ελάχιστο δικαίωμα να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους.

Η δεύτερη επισήμανσή μου για τον ΟΠΕΚΕΠΕ αφορά τη μάστιγα των πελατειακών σχέσεων, που επί δεκαετίες περνούσαν, σαν παλαιοκομματική «σκυτάλη», από τα χέρια της μιας κυβέρνησης προς την επόμενη. Απέναντί της έχω σταθεί αυτοκριτικά πολλές φορές, όπως και για το γεγονός ότι δεν έκανα νωρίτερα δραστικές παρεμβάσεις για να σπάσει το «απόστημα».

Όμως, η μεγάλη μεταρρύθμιση τώρα υλοποιείται: ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως τον ξέραμε, δεν υπάρχει πια. Η ευθύνη του προσδιορισμού και αποπληρωμής των αγροτικών ενισχύσεων μεταβιβάστηκε στην ΑΑΔΕ. Και όπως σήμερα δεν ζητάμε διευκολύνσεις από την ΑΑΔΕ για φορολογικά θέματα, το ίδιο θα ισχύει στο εξής και για τις επιδοτήσεις. Είναι μία μεγάλη αλλαγή, που θα ωφελήσει πολύ κάθε έντιμο αγρότη και κτηνοτρόφο.

Εδώ επιτρέψτε μου έναν πιο προσωπικό τόνο. Φτάνει πια με τους υποκριτές που «ανακάλυψαν» ξαφνικά ότι τα ρουσφέτια στον τόπο ξεκίνησαν το 2019. Τέτοιες πελατειακές σχέσεις συνοδεύουν το ελληνικό κράτος από τη σύσταση του. Είναι από τους βασικούς λόγους της εθνικής μας υστέρησης σε σχέση με την Ευρώπη.

Σας μιλώ από καρδιάς. Προφανώς, δεν προέκυψα από πολιτική «παρθενογένεση». Όποιος Βουλευτής εκλέγεται με σταυρό, διατηρεί πολιτικό γραφείο και ισχυρίζεται πως δεν έχει κάνει ποτέ κάποια εξυπηρέτηση, είναι απλώς ψεύτης.

Όμως, από το 2019 αγωνίζομαι να μετατρέψω την Ελλάδα σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, στο οποίο δεν θα χρειάζεται να γνωρίζεις προσωπικά τον Βουλευτή προκειμένου να αντιμετωπιστείς με αξιοπρέπεια από το Δημόσιο.

Το μεγάλο στοίχημα του ψηφιακού εκσυγχρονισμού που κερδίζουμε ημέρα με την ημέρα δεν στοχεύει μόνο σε μία καλύτερη καθημερινότητα για όλους, αλλά στην αντιμετώπιση της μικρής ή μεγαλύτερης διαφθοράς που μπορεί να κρύβεται σε κάθε διαδικασία στην οποία υπεισέρχεται ανθρώπινος παράγοντας. Οι νοοτροπίες αιώνων, βλέπετε, δεν αλλάζουν, δυστυχώς, απ’ τη μία στιγμή στην άλλη. Γι’ αυτό και πρέπει να στερήσουμε από το ρουσφέτι το πολιτικό του «οξυγόνο».

Πώς;

Σήμερα οι συντάξεις βγαίνουν σε σύντομο διάστημα και όχι σε τρία χρόνια. Άρα, γιατί να πάρεις τον Βουλευτή για να ζητήσεις να βγει πιο γρήγορα η δική σου; Στη χώρα, όταν υπάρχουν αρκετά κρεβάτια Εντατικής, ποιος ο λόγος να απαιτεί κάποιος προνομιακή μεταχείριση; Από τη στιγμή που οι κλήσεις της Τροχαίας επιδίδονται αυτόματα και ψηφιακά, ποιος θα μπορεί μετά να θέλει να σβηστεί η δική του;

Τώρα που η θητεία εκσυγχρονίζεται και όλοι υπηρετούν στον Στρατό Ξηράς με τους ίδιους όρους, χάνει πλέον το νόημά του το στρατολογικό ρουσφέτι.

Κι όταν, όπως δρομολογούμε, δορυφόροι καταγράφουν τις καλλιέργειες και όλα τα ζώα έχουν ηλεκτρονική σήμανση, τελειώνουμε οριστικά με τα ανύπαρκτα κοπάδια και τα εικονικά βοσκοτόπια.

Όλες αυτές είναι πολιτικές που υλοποιούνται ήδη και αλλάζουν το «βαθύ κράτος». Για να το πω διαφορετικά: μόνο ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός και η διαφάνεια μπορούν να μας απαλλάξουν από ξεπερασμένες πρακτικές που δεν χωρούν στον 21ο αιώνα.

Τέλος, το τρίτο μου σχόλιο αφορά το πολιτικό σύστημα συνολικά. Κανείς -και πρώτος εγώ- δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του στην κρίση εμπιστοσύνης, η οποία απευθύνεται όχι μόνο στους θεσμούς αλλά και στο πολιτικό προσωπικό της χώρας συνολικά. Μία πρόκληση, βέβαια, που απασχολεί όλες τις φιλελεύθερες δημοκρατίες. Εμείς, ωστόσο, έχουμε χρέος να ασχοληθούμε με τα «του οίκου μας».

Έχουμε φτάσει, νομίζω, σε ένα σημείο καμπής. Ως Πρωθυπουργός, λοιπόν, αλλά και ως Πρόεδρος ενός κόμματος που εγγυάται τη σταθερότητα και την ασφάλεια, οφείλω να αξιολογήσω τη συγκυρία, όχι μόνο ως δίδαγμα μιας αρνητικής εμπειρίας αλλά και ως μία νέα αφετηρία μάχης με το «βαθύ κράτος». Με πρώτη τη δική μου παράταξη να γίνεται δύναμη ρήξης με τα κακώς κείμενα και να αναμετριέται, με ειλικρίνεια και γενναιότητα, με τις δικές της αδυναμίες.

Έτσι, θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή.

Προφανώς, οι παραπάνω προτάσεις θα τεθούν σε διαβούλευση με την κοινωνία, ώστε να υλοποιηθούν μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές. Θα αποτελέσουν, επίσης, μέρος των δεσμεύσεων τις οποίες θα αναλάβουμε, εφόσον ο λαός μας εμπιστευθεί ξανά. Και πάντως, σίγουρα σηματοδοτούν την προσωπική μου απόφαση η πατρίδα να κερδίσει οριστικά τον πόλεμο με τα δεσμά του παρελθόντος της.

Με άλλα λόγια, βαδίζοντας προς το ορόσημο του 2030 και τους δύο αιώνες από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, καλούμαστε να αναμετρηθούμε με όλες εκείνες τις διαχρονικές παθογένειες που δεν ξεριζώσαμε ακόμα. Και παρά τις δυσκολίες, παρά τις αντιδράσεις, είμαι σίγουρος ότι Ελληνίδες και οι Έλληνες θα στηρίξουν αυτή την προσπάθεια. Προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης της δημόσιας ζωής.

Η χώρα θα νικήσει ό,τι έρχεται από το χθες και την κρατά πίσω. Και η πορεία της στο εξής θα είναι μόνο μπροστά, με πρώτο και καθοριστικό σταθμό τις εκλογές του 2027.

topontiki.gr

Άρθρο του Λ. Χαρωνίτη: Ο πόλεμος δεν είναι θέαμα

Του Λευτέρη Χαρωνίτη *

Πριν από εκατόν δέκα  ακριβώς χρόνια κατά τους πρώτους μήνες του 1916  ο Β.Ι. Λένιν, ολοκλήρωσε το πάντα επίκαιρο θεμελιώδες  έργο του Ο Ιμπεριαλισμός ανώτατο στάδιο του Καπιταλισμού.

Τις τελευταίες δεκαετίες, μετά την ανατροπή του σοσιαλιστικού πολιτικού συστήματος των ευρωπαϊκών  χωρών και την κυριαρχία  του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού , βλέπουμε δεκάδες εστίες πολέμου σε όλον τον πλανήτη ως αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ανάμεσα στην ευρωατλαντική συμμαχία με επικεφαλής τις ΗΠΑ και την υπό διαμόρφωση ευρασιασιτική με επικεφαλής τη Κίνα και την Ρωσία, για οικονομικά  και όχι μόνο συμφέροντα,  το τελευταίο διάστημα με επίκεντρο τις χώρες της ευρύτερης  Μέσης Ανατολής  και το Αφγανιστάν με σκοπό την καθυπόταξη των λαών, την εδραίωση της πολιτικής τους κυριαρχίας και την αρπαγή του πλούτου τους. Ο ιμπεριαλισμός σήμερα είναι ασύδοτος, κυνικός, αρπακτικός.

Αυτό που παρακολουθούμε σε ζωντανή μετάδοση στις οθόνες μας, δεν είναι θέαμα, είναι σόου θανάτου και τρομοκρατίας.

Αμερικάνοι και Ισραηλινοί χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό, με αίολα προσχήματα και κυνισμό, σκορπούν τον όλεθρο και τον αφανισμό στο Ιράν και το Λίβανο.

Χιλιάδες άνθρωποι νεκροί και τραυματίες.

Οργή, δάκρυα, πένθος, ανθρώπινος πόνος.

Πλήρης απαξίωση της ανθρώπινης ύπαρξης.

Δημιουργήματα του ανθρώπινου μόχθου ισοπεδώνονται.

Ιστορικές πόλεις καταστρέφονται.

Μνημεία της  παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς πλήττονται ή  αφανίζονται.

Σ’ αυτό το πρωτοφανές μακελειό η χώρα μας δεμένη στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ, συμβάλλει με τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην καταστροφική επιχείρηση.

Η Σούδα,  η Αλεξανδρούπολη, το Στεφανοβίκειο, το Άκτιο και οι άλλες αμερικάνικες βάσεις του θανάτου είναι εν δυνάμει, ή ενεργά ορμητήρια πολέμου.

Οι βάσεις όμως δεν είναι μόνο ορμητήρια, είναι και στόχοι θανάτου για το λαό μας. Η χώρα μας βρίσκεται εκτεθειμένη στο φαύλο κύκλο της καταστροφής.

Οι στρατιωτικές βάσεις δεν είναι ασφαλείς όταν τα αφεντικά τους νιώθουν ότι ο κοινωνικός περίγυρός τους είναι εχθρικός. Αυτό που φοβούνται οι ιμπεριαλιστές και οι συνοδοιπόροι τους είναι οι λαϊκές κινητοποιήσεις έξω από τις βάσεις και ο οργανωμένος σταθερός  αγώνας του λαού για το ξήλωμά τους.

Ταυτόχρονα όμως με τον πόλεμο, στόχος της ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας είναι να ενσταλάξει το φόβο στις ψυχές των ανθρώπων, να τους φορτώσουν με άγχος, ανησυχία και ανασφάλεια, να τους τρομοκρατήσουν, να τους  αδρανοποιήσουν και να τους οδηγήσουν στην αποδοχή, στην απραξία και την ιδιώτευση.

Όμως ο λαός μας που γνωρίζει και ιδιαίτερα οι Κρητικοί που ποτέ δεν υπολόγισαν θυσίες, δε θα ακολουθήσουν. Θα υψώσουν τείχος αντίστασης ενάντια στην παρουσία της θανατηφόρου αμερικάνικης στρατιωτικής βάσης της Σούδας και θα δυναμώσουν το κίνημα  τους μέχρι το οριστικό ξήλωμά της.

Γιατί ο πόλεμος δεν είναι θέαμα, είναι θάνατος, δάκρυα, πένθος, ανθρώπινος πόνος και καταστροφή.

* Σκηνοθέτης – Μέλος της Παγκρήτιας Επιτροπής ενάντια στις βάσεις και την πολεμική εμπλοκή

Κρήτη: Σοκ από επίθεση σκύλων σε σταθμευμένο όχημα – Η παρέμβαση του Γιάννη Λιονάκη για την ασφάλεια των πολιτών

Η εικόνα ενός αυτοκινήτου με σκισμένες λαμαρίνες και κατεστραμμένα πλαστικά μέρη, ως αποτέλεσμα επίθεσης από σκύλους, φέρνει ξανά στο προσκήνιο το κρίσιμο ζήτημα της διαχείρισης των ζώων και της δημόσιας ασφάλειας. Το περιστατικό, το οποίο δημοσιοποιήθηκε από τον Πρόεδρο του Εθελοντικού Συλλόγου Πρόληψης Τροχαίων Ατυχημάτων (Ε.ΣΥ.ΠΡΟ.Τ.Α.), Γιάννη Λιονάκη, προκαλεί έντονο προβληματισμό στην τοπική κοινωνία της Κρήτης, θέτοντας επιτακτικά το ερώτημα για τις πιθανές συνέπειες εάν στη θέση των υλικών ζημιών βρισκόταν ένας ανυποψίαστος πολίτης ή ένα παιδί.

Το συμβάν, το οποίο χαρακτηρίστηκε ως «απίστευτο» από τον κ. Λιονάκη, αποκαλύπτει τη σφοδρότητα με την οποία ενήργησαν τα ζώα απέναντι στο ακινητοποιημένο όχημα. Οι καταγραφές δείχνουν ένα αυτοκίνητο κυριολεκτικά διαλυμένο, με τις λαμαρίνες να φέρουν βαθιές σχισμές και τα πλαστικά εξαρτήματα να έχουν υποστεί εκτεταμένη φθορά, συνθέτοντας μια εικόνα που σοκάρει ακόμα και έμπειρους παρατηρητές της οδικής ασφάλειας.

Η δημοσιοποίηση του γεγονότος από τον Πρόεδρο του Ε.ΣΥ.ΠΡΟ.Τ.Α. δεν περιορίζεται στην καταγραφή της ζημιάς, αλλά λειτουργεί ως εφαλτήριο για μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από την πρόληψη και την υπευθυνότητα. Η έκταση των ζημιών στο αμάξωμα αναδεικνύει μια απρόβλεπτη πτυχή της καθημερινότητας, όπου η απουσία επιτήρησης μπορεί να οδηγήσει σε περιστατικά υψηλού κινδύνου.

Πιο αναλυτικά, στην ανάρτησή του αναφέρει:

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!

Ένα αυτοκίνητο διαλυμένο από επίθεση σκύλων. Λαμαρίνες σκισμένες, πλαστικά λιωμένα, ζημιές που σοκάρουν.

Και αναρωτιέμαι. Αν στη θέση του αυτοκινήτου ήταν ένας άνθρωπος; Ένα παιδί;

Η ευθύνη δεν είναι των ζώων ,είναι δική μας.

Απίστευτο…

Δεν γνωρίζω ιδιαίτερα πράγματα για τα ζώα,αλλά νομίζω πως..

Τα ζώα θέλουν φροντίδα, εκπαίδευση, επιτήρηση. Όχι εγκατάλειψη, όχι αδιαφορία.

Δένουμε σωστά τα ζώα μας

Δεν τα αφήνουμε ανεξέλεγκτα

Προστατεύουμε την κοινωνία και τα ίδια τα ζώα

Νομίζω είναι βασική υποχρέωση.

Το ίδιο και των υπευθύνων για τα αδέσποτα.

Ας μην περιμένουμε το κακό για να ευαισθητοποιηθούμε και να είμαστε προσεκτικοί.

Σημ. Μαθαίνω πως ο ιδιοκτήτης θα αποκαταστήσει..

Στα Χανιά το 14ο Συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης (SETN 2026) στο Πολυτεχνείο Κρήτης

Στα Χανιά θα πραγματοποιηθεί από 9 έως 11 Σεπτεμβρίου 2026 το 14ο Ελληνικό Συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης (SETN 2026), το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Εταιρεία Τεχνητής Νοημοσύνης (EETN) σε συνεργασία με το Πολυτεχνείο Κρήτης. Το συνέδριο είναι αφιερωμένο στη μνήμη των Παύλου Πέππα και Θέμη Παναγιωτόπουλου, δύο σημαντικών προσωπικοτήτων του ελληνικού ακαδημαϊκού χώρου.

Ο χώρος διεξαγωγής του συνεδρίου θα είναι το Πνευματικό Κέντρο Χανίων, ευγενική προσφορά της Περιφέρειας Κρήτης (Περιφερειακή Ενότητα Χανίων), η οποία συμμετέχει ως συνδιοργανωτής. Μέχρι στιγμής, οι πλατινένιοι χορηγοί του SETN 2026 είναι οι Starttech Ventures, Epignosis learning technologies, Yodeck και Kaizen Gaming, ενώ η Optasia συμμετέχει ως χρυσός χορηγός.

Το συνέδριο EETN Conference on Artificial Intelligence (SETN), γνωστό και ως Ελληνικό Συνέδριο Τεχνητής Νοημοσύνης, εγκαθιδρύθηκε το 1996 ως το συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Τεχνητής Νοημοσύνης. Από το 2002 πραγματοποιείται ανά διετία σε διαφορετικές τοποθεσίες ανά την Ελλάδα. Πρόκειται για διεθνές συνέδριο με επίσημη γλώσσα την αγγλική, ενώ η διεθνής συμμετοχή ενθαρρύνεται ιδιαίτερα. Αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά forums στην Ελλάδα για Έλληνες και ξένους επιστήμονες που παρουσιάζουν πρωτότυπη και υψηλής ποιότητας βασική, θεωρητική και εφαρμοσμένη έρευνα σε όλες τις πτυχές της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Το συνέδριο στοχεύει να φέρει κοντά ερευνητές Τεχνητής Νοημοσύνης, να προωθήσει τη διάδοση της γνώσης και τις συνεργασίες, να ενημερώσει τους φοιτητές για τις τρέχουσες εξελίξεις σε θέματα AI, να προωθήσει τα ερευνητικά αποτελέσματα σε εταιρείες και να διευκολύνει την ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων.

Το SETN 2026 προσκαλεί την υποβολή άρθρων υψηλής ποιότητας που περιγράφουν έρευνα σε όλους τους τομείς της Τεχνητής Νοημοσύνης, από θεμελιώδη θεωρητική εργασία έως εφαρμογές σε διάφορους τομείς. Το κύριο μέρος του συνεδρίου προορίζεται για πλήρεις ή σύντομες εργασίες που παρουσιάζουν αδημοσίευτη, νέα έρευνα, ενώ είναι επίσης δυνατή η υποβολή nectar papers (σύντομες περιλήψεις ήδη δημοσιευμένων εργασιών).

Οι τομείς ενδιαφέροντος περιλαμβάνουν, ενδεικτικά: Machine Learning (ML), Multi-Agent Systems (MAS), Knowledge Representation and Reasoning (KRR), Speech, Natural Language Processing and Understanding (NLP), Search, Planning and Scheduling (PLAN), Safe, Explainable, and Trustworthy AI (XAI) συμπεριλαμβανομένης της ηθικής AI, Uncertainty in AI (UAI), Robotics (ROB), Game theory and social choice (GT), Constraint satisfaction and optimization (CS), Games and Virtual Environments (GAME), Human Aspects in AI (HAI), Data Mining and Data Science (DMS), Vision (VIS), Multidisciplinary Topics and Applications (MULT) και Applications of AI (AAI).

Το SETN 2026 έχει επιβεβαιώσει ένα εξαιρετικό πρόγραμμα πέντε προσκεκλημένων ομιλιών από τους Grigoris Antoniou (Leeds Beckett University, UK), Antonis Argyros (University of Crete, Greece), Marija Slavkovik (University of Bergen, Norway), George Vouros (University of Piraeus, Greece) και Mary-Anne Williams (University of New South Wales, Australia). Οι ομιλητές θα αναπτύξουν θέματα ποικίλα και απαιτητικά, όπως η διακυβέρνηση των πρακτόρων Τεχνητής Νοημοσύνης και η σχέση ψυχικής υγείας και Τεχνητής Νοημοσύνης. Κάποιοι εξ αυτών θα μοιραστούν επίσης τις αναμνήσεις τους από τους αείμνηστους συναδέλφους τους Θέμη Παναγιωτόπουλο και Παύλο Πέππα.

Το συνέδριο σχεδιάζει να συμπεριλάβει επίσης μια συνεδρία “Connect-to-the-Industry”, με τη συμμετοχή πολλών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένων εκπροσώπων των πλατινένιων και χρυσών χορηγών.

Όλες οι υποβολές εργασιών θα διεκπεραιώνονται ηλεκτρονικά μέσω του Easychair Conference Management System στην διεύθυνση www.easychair.org/conferences/?conf=setn2026. Όλες οι αποδεκτές εργασίες (με εξαίρεση τις εργασίες “nectar”) θα συμπεριληφθούν στα Πρακτικά του συνεδρίου, τα οποία θα δημοσιευτούν από το Association for Computing Machinery (ACM) στη σειρά International Conference Proceedings Series και θα διατεθούν μέσω της ACM Digital Library. Η διαδικασία αξιολόγησης (για όλες τις εργασίες, πλην των “nectar”) θα είναι double-blind.

Στο SETN 2026 προβλέπεται να απονεμηθούν το Βραβείο Καλύτερης Εργασίας και το Βραβείο Καλύτερης Φοιτητικής Εργασίας (μόνο για πλήρεις εργασίες των οποίων ο πρώτος συγγραφέας είναι φοιτητής). Οι πρόσφατοι αποδέκτες του Βραβείου Καλύτερης Διδακτορικής Διατριβής της EETN θα κληθούν να δώσουν ομιλία για το θέμα της διδακτορικής τους διατριβής.

Η προθεσμία υποβολής εργασιών είναι η 27η Απριλίου 2026 (AOE – Anywhere On Earth Time Zone), η ενημέρωση των συγγραφέων προγραμματίζεται για τις 5 Ιουνίου 2026, ενώ η προθεσμία υποβολής τελικών εργασιών είναι η 20ή Ιουνίου 2026. Οι ημερομηνίες αυτές είναι ενδεικτικές και ενδέχεται να αλλάξουν.

Άρθρο Γ. Βαρουφάκη: Ψέματα και αλήθειες για την ανάπτυξη της Κίνας

Καθώς πύραυλοι, βόμβες και ντρόουνς ισοπεδώνουν το Ιράν και την γύρω περιοχή, οι προοπτικές ενός ακόμη καταστροφικότερου πολέμου στον Ειρηνικό ενισχύονται. Προτεραιότητά μας θα έπρεπε να είναι η αποκλιμάκωση του Νέου Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας. Προς αυτή την κατεύθυνση, είναι απαραίτητο να αποδομηθεί το μύθευμα που ενισχύει την πιθανότητα ενός τέτοιου πολέμου: η άποψη ότι η Κίνα ευημερεί με δόλια μέσα.

Η κινεζική οικονομία συμβάλλει πράγματι σε σοβαρές παγκόσμιες μακροοικονομικές ανισορροπίες, όπως κάθε μπλοκ ή χώρα που εξάγει πολύ περισσότερα απ’ όσα εισάγει, κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Όμως άλλο αυτό κι άλλο η βολική φαντασίωση, που υφαίνουν οι δυτικές ελίτ για να κρύψουν τις δικές τους αποτυχίες, ότι η Κίνα οφείλει την επιτυχία της στον εξαναγκασμό, την χειραγώγηση και την απάτη. Και δεν πρόκειται απλώς για ψέμα. Στο βαθμό που προετοιμάζει τη δυτική κοινή γνώμη για πόλεμο, πρόκειται για εξαιρετικά επικίνδυνο ψέμα.

Ακούμε εδώ και χρόνια ότι η Κίνα κλέβει. Πώς χειραγώγησε το διεθνές οικονομικό σύστημα. Παραβίασε τους κανόνες. Υπεξαίρεσε την ευημερία των δυτικών. Αυτές οι κατηγορίες περιφέρονται σε κανάλια και έντυπα συστηματικά για αρκετά χρόνια. Τις έχετε ακούσει. Έλα όμως που ούτε θεμιτές είναι αυτές τις κατηγορίες ούτε, στο βαθμό που εμπεριέχουν κάποιες δόσεις αλήθειας, εξηγούν την απίστευτη ανάπτυξη της Κίνας και τις οικονομικές αποτυχίες της Δύσης!

Αν θέλουμε να κατανοήσουμε σοβαρά τη φύση και τα αίτια της τραγωδίας που έχει πλήξει την εργατική τάξη της Δύσης, την συστηματική συρρίκνωση της μεσαίας τάξης της, τις αξιοσημείωτες προόδους της Κίνας στους τομείς των ηλεκτρικών οχημάτων, της πράσινης τεχνολογίας, της τεχνητής νοημοσύνης, των ταχύτατων σιδηροδρόμων – το γεγονός ότι η Αφρική αναπτύσσεται με κινεζικές, κι όχι δυτικές, επενδύσεις, θα πρέπει πρώτα να απορρίψουμε την ανοησία ότι η Κίνα υπεξαίρεσε την ευημερία της Δύσης. Δεν πρόκειται μόνο για τεμπέλικη αφήγηση· πρόκειται επίσης για τακτική που αποσκοπεί στο να συγκαλύψει τον τρόπο με τον οποίο οι μεγάλες επιχειρήσεις της Δύσης ξεπούλησαν την ευημερία της πλειοψηφίας των ανθρώπων της.

Ας ξεκινήσουμε με τον ισχυρισμό ότι η Κίνα εξανάγκασε αμερικανικούς και ευρωπαϊκούς κολοσσούς να της παραδώσουν την τεχνολογία τους. Σοβαρά; Οι δυτικές πολυεθνικές διαγκωνίζονταν για το ποια θα παρέδιδε πρώτη την πνευματική της ιδιοκτησία σε κινέζικη εταιρεία με αντάλλαγμα μερίδιο της μεγαλύτερης αγοράς του κόσμου. Το μόνο που έκανε το Πεκίνο ήταν να τους κάνει μια προσφορά που δεν θέλησαν να αρνηθούν: «Θα σας αφήσουμε να εισέλθετε, αλλά πρέπει να διδάξετε στους δικούς μας τεχνολόγους πώς να παράγουν τα προϊόντα σας». Οι δυτικοί διευθύνοντες σύμβουλοι, οι οποίοι είχαν ορίζοντα σχεδιασμού λίγων τριμήνων, σε αντίθεση με τους Κινέζους που βλέπουν δεκαετίες μπροστά, απάντησαν: «Όπως αγαπάτε!».

Πάμε τώρα στο έτερο επιχείρημα, ότι η Κίνα χρησιμοποιεί τις επιδοτήσεις ως όπλο για να στηρίζει αθέμιτα τις κινεζικές επιχειρήσεις εξασφαλίζοντάς τους εγχώρια ζήτηση μέσα από κρατικά συμβόλαια. Φυσικά το κάνουν, αλλά μόνο επειδή αντέγραψαν τη Δύση. Για να μην ξεχνιόμαστε, ΗΠΑ και ΕΕ ξοδεύουν αμύθητα ποσά επιδοτώντας τα πάντα: από την οικολογικά επιζήμια, μη ανταγωνιστική γεωργία έως την οικοκτόνο βιομηχανία ορυκτών καυσίμων· το αδηφάγο στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, του οποίου οι δαπάνες στήριξαν και συνεχίζουν να χρηματοδοτούν τις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας· τους εγκληματίες τραπεζίτες τους οποίους τα δυτικά κράτη διέσωσαν μετά το 2008 τυπώνοντας 35 χιλιάδες δισεκατομμύρια δολάρια, την ώρα που επέβαλαν λιτότητα στην πραγματική οικονομία. Ή μήπως ξεχάσαμε τον νόμο του Τζο Μπάιντεν (Chips Act) που παραβίασε κάθε αρχή του Διεθνούς Οργανισμού Εμπορίου, επιδοτώντας όποια ξένη εταιρεία μετακόμιζε στις ΗΠΑ και απαγορεύοντας ακόμη και σε μη αμερικανικές εταιρείες (όπως η ολλανδική ASML) να πωλούν τσιπ στην Κίνα, δίνοντας έτσι στην Κίνα ένα τεράστιο κίνητρο να δημιουργήσει τις δικές της δυνατότητες παραγωγής μικροτσίπ;

Υπό αυτό το πρίσμα, η κύρια διαφορά μεταξύ των πρακτικών της Δύσης και εκείνων της Κίνας είναι ότι η τελευταία χρησιμοποιεί τα μέσα της για να ενισχύει τις παραγωγικές της δυνάμεις, σε έντονη αντίθεση με τη Δύση, όπου το σύστημα είναι στημένο για να κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό: να εξυπηρετεί μια μικρή ομάδα μεγαλομετόχων.

Η δεύτερη καταγγελία είναι ότι η Κίνα κρατά υποτιμημένο το νόμισμά της. Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη μιας «ορθής» συναλλαγματικής ισοτιμίας και ότι οι κινεζικές αρχές κρατούν με τρόπο τεχνητό το γουάν κάτω από αυτό το επίπεδο. Στην θεωρία, η ορθή συναλλαγματική ισοτιμία είναι εκείνη που εξισορροπεί το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κάθε χώρας. Στην πράξη, αυτό θα σήμαινε ότι το δολάριο είναι ιδιαίτερα υπερτιμημένο, κρίνοντας από το γιγαντιαίο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών των ΗΠΑ. Εν ολίγοις, το να κατηγορούμε τους Κινέζους ότι διατηρούν το γουάν πολύ χαμηλά είναι η άλλη όψη της κατηγορίας ότι οι ΗΠΑ πληρώνουν τα ελλείμματα τους προσελκύοντας ξένα κεφάλαια. Μια Δύση που βασίζεται πλήρως στο υπερτιμημένο δολάριο δεν δικαιούται να κατηγορεί την Κίνα ότι υποτιμά το γουάν.

Η τρίτη καταγγελία αφορά τα capital controls (τους περιορισμούς κεφαλαίων) που εφαρμόζει η Κίνα, τα οποία και αυτά παρουσιάζονται στη Δύση ως μια άλλη μορφή απάτης. Ξεχάσαμε άραγε ότι η χρυσή εποχή του καπιταλισμού, η εποχή του Bretton Woods των δεκαετιών του 1950 και του 1960, βασίστηκε στα capital controls στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ιαπωνία; Η λογική ήταν απλή: καμία κυβέρνηση δεν είναι νομικά ή ηθικά υποχρεωμένη να επιτρέπει στους τραπεζίτες να πλημμυρίζουν κατά το δοκούν τη χώρα της με «καυτό» χρήμα ή, αντίστοιχα, να επιτρέπει μια ανεξέλεγκτη κατά βούληση έξοδο κεφαλαίων.

Η τέταρτη καταγγελία αφορά την υποτιθέμενη τεράστια πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα της κινεζικής βιομηχανίας. Κι αυτή είναι σαθρή καθώς διαψεύδεται εύκολα από τα δεδομένα: το ποσοστό αξιοποίησης της παραγωγικής δυνατότητας των κινέζικων εργοστάσιων κυμαίνεται κάτω από το 75%, ποσοστό κατά τι χαμηλότερο από εκείνο στις ΗΠΑ. Το στοκ τους είναι σταθερό. Τα κέρδη των Κινέζων εξαγωγέων έχουν αυξηθεί πάνω από 10%. Επομένως, δεν υπάρχει πλεονάζουσα παραγωγική δυνατότητα. Πρόκειται για άλλη μια καταγγελία που χρησιμεύει ως δικαιολογία εκείνου που πραγματικά πονάει τις δυτικές άρχουσες τάξεις: την υπερ-ανταγωνιστικότητα που έχει επιτύχει η Κίνα μέσω του άριστου σχεδιασμού και των επενδύσεων της σε κορυφαία, αλλά φθηνή, παιδεία και κατάρτιση. Παρατηρώντας πώς μια εταιρεία στην Σενζέν μπορεί να δοκιμάσει τέσσερα πρωτότυπα με ελάχιστο κόστος και στο ένα δέκατο του χρόνου που απαιτείται στη Στουτγάρδη ή στο Ιλινόις για να δοκιμαστεί ένα μόνο πρωτότυπο, είναι ξεκάθαρο ότι η ανταγωνιστικότητα της Κίνας δεν οφείλεται στο «ντάμπινγκ» – στο ξεφόρτωμα προϊόντων κάτω του κόστους. Πρόκειται για άλλη μια ψευδή καταγγελία που βολεύει τους δυτικούς πολιτικούς καθώς πασχίζουν να αποκρύψουν από τους δικούς τους ψηφοφόρους ότι η Κίνα έχει αναπτύξει ένα μοναδικό δίκτυο κατασκευαστικής νοημοσύνης και δεξιοτήτων.

Η πέμπτη καταγγελία, και ίσως η πιο συνηθισμένη, είναι ότι οι Κινέζοι καταναλώνουν λιγότερο και αμείβονται λιγότερο. Ίσως. Αλλά σε σχέση με ποιον; Οι καταναλωτικές δαπάνες στην Κίνα έχουν αυξηθεί πολύ ταχύτερα απ’ ό,τι στις ασιατικές βιομηχανικές δυνάμεις που είναι σύμμαχοι της Δύσης, από την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα έως την Ινδονησία και τη Μαλαισία. Επιπλέον, όταν αυτές οι θαυματουργές οικονομίες της Νοτιοανατολικής Ασίας έφτασαν σε επίπεδο ανάπτυξης αντίστοιχο με αυτό της σημερινής Κίνας, έπεσαν στην παγίδα μιας απότομης επιβράδυνσης του ρυθμού αύξησης των καταναλωτικών δαπανών, κάτι που δεν παρατηρείται στην Κίνα. Ομοίως, οι κινεζικοί μισθοί έχουν αυξηθεί δραματικά. Πριν από δύο δεκαετίες, το ωριαίο κόστος εργασίας στην κινεζική μεταποίηση ήταν χαμηλότερο από εκείνο της Ινδίας. Από τότε, έχει οκταπλασιαστεί, ενώ της Ινδίας μόνο διπλασιάστηκε. Πράγματι, οι μισθοί στην Κίνα είναι πλέον υψηλότεροι από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη αναπτυσσόμενη χώρα.

Αυτές οι αλήθειες προκαλούν δυσφορία στους διαδρόμους της δυτικής εξουσίας. Η τεχνολογική υπεροχή της Κίνας απειλεί τις δυτικές πολυεθνικές που κάποτε ένιωθαν ανίκητες. Άλλες αναπτυσσόμενες χώρες στρέφονται πλέον προς την Κίνα για πιο αξιόπιστα, υψηλής ποιότητας και φθηνότερα προϊόντα. Αν και έχει μια λογική οι άρχουσες τάξεις της Δύσης να προβαίνουν σε ψευδείς καταγγελίες για να συγκαλύψουν την αποτυχία τους, οι μη κατέχοντες της Δύσης πρέπει να απορρίψουν αυτά τα ψέματα τα οποία ενισχύουν τους πολεμοκάπηλους που πολύ θα ήθελαν έναν καταστροφικό πόλεμο στον Ειρηνικό, τον οποίον θα «πουλήσουν» στους δυτικούς εργαζόμενους ως φυσιολογική κατάληξη κινεζικών πρακτικών που τους «έφαγαν το ψωμί μέσα από το στόμα».

Για αυτό έχει σημασία να γίνει κατανοητή απ’ όλους η αλήθεια: οι δυτικές εταιρείες δεν έπεσαν θύματα της Κίνας· απλώς «ξεπουλήθηκαν» στην Κίνα. Μετέφεραν θέσεις εργασίας εκεί για να αποδυναμώσουν τα συνδικάτα ενώ παραχώρησαν την πνευματική τους ιδιοκτησία για μια χούφτα δολάρια. Επί πλέον, ενώ ΗΠΑ, Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση ξόδευαν αμέτρητα τρισεκατομμύρια για να διασώζουν εγκληματίες τραπεζίτες και να διεξάγουν παράνομους πολέμους, η Κίνα επένδυε στην παιδεία, στα υπερσύγχρονα σιδηροδρομικά δίκτυα, σε λειτουργικά συστήματα υγείας, στην πράσινη ενέργεια, στα έξυπνα δίκτυα και κέντρα παραγωγής ικανά για έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία που οι δυτικές χώρες δεν μπορούν να ανταγωνιστούν.

Είναι καιρός η Δύση να σταματήσει να κατηγορεί την Κίνα για τις αποφάσεις των δικών της πολυεθνικών, της Γουόλ Στριτ και του πολιτικού της προσωπικού. Οι κυρώσεις κατά της Κίνας αποτελούν γελοίο υποκατάστατο της ανύπαρκτης βιομηχανικής πολιτικής στη Δύση. Ακόμη χειρότερα, οι τεμπέλικες σινοφοβικές αφηγήσεις, που διαδίδονται από τους ίδιους ανθρώπους που αιματοκυλούν τον Περσικό Κόλπο, ενδέχεται να προετοιμάζουν το έδαφος για μια ακόμη πιο παράλογη στρατιωτική αντιπαράθεση στον Ειρηνικό.

To άρθρο αποτελεί απόδοση από τα αγγλικά της μηνιαίας στήλης του Γ. Βαρουφάκη στο Project Syndicate

news247.gr

Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ μόλις περιέγραψε τον θάνατο της ανθρώπινης σύνδεσης στο διαδίκτυο και κανείς δεν αντέδρασε | Βίντεο

Μια πρόταση. Δεκαπέντε χρόνια διάβρωσης σε δώδεκα λέξεις.

Μαρκ Ζάκερμπεργκ: «Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ξεκίνησαν ως άνθρωποι που αλληλεπιδρούσαν κυρίως με τους φίλους τους. Και τώρα… τουλάχιστον το μισό περιεχόμενο είναι ουσιαστικά άνθρωποι που αλληλεπιδρούν με δημιουργούς».

Κάποτε άνοιγες το τηλέφωνό σου για να δεις τι έκαναν οι φίλοι σου.

Τώρα το ανοίγεις για να βλέπεις αγνώστους.

Δεν το επέλεξες εσύ αυτό. Ο αλγόριθμος το επέλεξε για εσένα.

Έθεσε τους φίλους σου σε σύγκριση με βελτιστοποιημένους αγνώστους.

Οι φίλοι σου έχασαν. Κάθε φορά.

Ένας άγνωστος με καλύτερο φωτισμό, καλύτερο συγχρονισμό και ένα καλύτερο «αγκίστρι» (hook) κράτησε την προσοχή σου τρία δευτερόλεπτα περισσότερο από κάποιον που σε αγαπάει.

Έτσι, ο αλγόριθμος έθαψε τις φωτογραφίες του γάμου του καλύτερού σου φίλου κάτω από ένα βίντεο μαγειρικής από κάποιον στο Ντουμπάι που δεν έχεις συναντήσει ποτέ.

Και εσύ είδες το βίντεο μαγειρικής.

Αυτή ήταν η πρώτη αντικατάσταση. Φίλοι αντί για αγνώστους. Μετά βίας το παρατήρησες.

Η δεύτερη βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.

Αν ο αλγόριθμος απέδειξε ήδη ότι οι άγνωστοι υπερτερούν των πραγματικών σου σχέσεων, και η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί τώρα να δημιουργήσει έναν άγνωστο πιο ελκυστικό από οποιονδήποτε ζωντανό άνθρωπο, τα μαθηματικά βγαίνουν μόνα τους.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν έχει κακές εβδομάδες. Δεν δημοσιεύει κάτι απρόσεκτο χάνοντας την εύνοια του αλγορίθμου. Δεν παθαίνει εξουθένωση (burn out).

Κάθε λέξη βαθμονομημένη.

Κάθε καρέ συντονισμένο.

Κάθε παύση τοποθετημένη στο ακριβές διάστημα που εμποδίζει τον αντίχειρά σου από το να κινηθεί.

Ένας άνθρωπος δημιουργός που ανταγωνίζεται κάτι τέτοιο είναι σαν να σκαλίζει πέτρινες πλάκες σε έναν κόσμο που μόλις κατασκεύασε το τυπογραφείο.

Τα οικονομικά δεδομένα δεν συγκρίνονται καν.

Ένας άνθρωπος χρειάζεται ενοίκιο, ύπνο και κίνητρο.

Η μηχανή χρειάζεται ηλεκτρικό ρεύμα.

Όταν το κόστος δημιουργίας τέλειου περιεχομένου αγγίξει το μηδέν, η ροή (feed) γεμίζει με πρόσωπα που δεν υπάρχουν.

Φωνές που μοιάζουν οικείες.

Απόψεις που αντικατοπτρίζουν τις δικές σου τόσο, ώστε να μοιάζουν με εμπιστοσύνη.

Προσωπικότητες χτισμένες από το μηδέν για να μοιάζουν με κάποιον που γνωρίζεις εδώ και χρόνια.

Δεν θα καταλάβεις πότε θα γίνει η αλλαγή.

Αυτό είναι το νόημα.

Η ροή δεν ενδιαφέρεται αν αυτό που σου κρατά την προσοχή έχει σφυγμό. Ενδιαφέρεται αν θα παραμείνεις.

Και μια μηχανή που γνωρίζει τα μοτίβα σου καλύτερα από ό,τι εσύ ο ίδιος, θα σε κρατάει πάντα περισσότερο από όσο θα μπορούσε ποτέ ένας άνθρωπος.

Αυτό δεν είναι προειδοποίηση. Το μισό έχει ήδη συμβεί.

Έχασες τους φίλους σου για χάρη των αγνώστων και δεν το κατάλαβες.

Θα χάσεις τους αγνώστους για χάρη των μηχανών και θα τις αποκαλείς φίλους.

Κάπου σε μια άλλη εφαρμογή, σε μια άλλη καρτέλα, σε ένα δωμάτιο στο οποίο κάθεσαι αυτή τη στιγμή, κάποιος που σε γνωρίζει πραγματικά ζει μια στιγμή που δεν θα δεις ποτέ.

Όχι επειδή σταμάτησαν να τη μοιράζονται.

Επειδή εσύ έπαψες να είσαι εκεί που βρισκόταν αυτή.

Εντός του Μαΐου το αντιπολεμικό τριήμερο στα Χανιά της Πανελλαδικής πρωτοβουλίας για το κλείσιμο της βάσης

Σε εξέλιξη βρίσκεται μια ευρεία πρωτοβουλία συλλογής υπογραφών και δράσεων με επίκεντρο την Κρήτη, η οποία φιλοδοξεί να μετεξελιχθεί σε ένα μόνιμο αντιπολεμικό κίνημα με πανελλαδική εμβέλεια.

Η γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή και ο ρόλος των ξένων στρατιωτικών εγκαταστάσεων στο ελληνικό έδαφος επανέρχονται στο προσκήνιο της πολιτικής αντιπαράθεσης, καθώς μια νέα οργανωμένη πρωτοβουλία πολιτών ζητά την άμεση απομάκρυνση της Αμερικανικής Βάσης της Σούδας. Με βασικό επιχείρημα ότι η παρουσία της βάσης αποτελεί παράγοντα αποσταθεροποίησης και κινδύνου για την ειρήνη στην περιοχή αλλά και για την ασφάλεια της ίδιας της χώρας, οι διοργανωτές προχωρούν σε μια σειρά συντονισμένων δράσεων. Η κορύφωση αυτών των διεκδικήσεων αναμένεται εντός του Μαΐου στα Χανιά, με τη διοργάνωση ενός τριημέρου εκδηλώσεων που θα ολοκληρωθεί με πανελλαδική πορεία προς τις εγκαταστάσεις της βάσης.

Η οικοδόμηση ενός νέου αντιπολεμικού παρατηρητηρίου

Η πρωτοβουλία δεν περιορίζεται σε μια εφήμερη διαμαρτυρία, αλλά επιδιώκει να θέσει τις βάσεις για κάτι μονιμότερο. Σύμφωνα με τον Νίκο Γαλάνη, εκπρόσωπο της επιτροπής, ο στόχος είναι η συγκρότηση ενός δικτύου που θα λειτουργεί σε πανελλαδική και τοπική κλίμακα, παραμένοντας ανοιχτό σε κάθε προοδευτικό πολίτη που επιθυμεί να συνεισφέρει. Η προσπάθεια αυτή έχει ήδη βρει γόνιμο έδαφος στην Κρήτη, με ενεργή συμμετοχή από το Ηράκλειο και τον «Κρητικό Συντονισμό», ενώ παράλληλα αναζητούνται δίαυλοι επικοινωνίας με την ΑΔΕΔΥ στα Χανιά και άλλους τοπικούς φορείς.

«Δεν είναι κάτι που έχει κλείσει οργανωτικά», διευκρινίζει ο κ. Γαλάνης, περιγράφοντας μια δυναμική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Η φιλοδοξία των οργανωτών είναι η δημιουργία ενός «παρατηρητήριου των νατοϊκών και αμερικανικών βάσεων», το οποίο θα παρακολουθεί συστηματικά τις δραστηριότητες στην ευρύτερη περιοχή και την εμπλοκή του «αμερικανικού παράγοντα» σε πολεμικές συγκρούσεις παγκοσμίως. Η στρατηγική περιλαμβάνει όχι μόνο πορείες, αλλά και ενημερωτικές εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, καθώς και πολιτιστικές δράσεις, με την προοπτική διοργάνωσης συναυλιών στην Κρήτη για την ενίσχυση του μηνύματος.

Από το τοπικό στο πανελλαδικό: Το στοίχημα της συμμετοχής

Ένα από τα κεντρικά ζητήματα που απασχολούν την πρωτοβουλία είναι η ισορροπία ανάμεσα στην τοπική ιδιαιτερότητα του κρητικού λαού και την ανάγκη για πανελλαδική υποστήριξη. Η Νάντια Βαλαβάνη, τοποθετούμενη επί του θέματος, υπογράμμισε ότι η κινητοποίηση στην Κρήτη πρέπει να στηρίζεται κατά βάση στους ίδιους τους Κρητικούς, καθώς αυτοί βιώνουν άμεσα την παρουσία της βάσης. Ωστόσο, σημείωσε ότι η πανελλαδική δομή της κινητοποίησης μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά, ενισχύοντας τον τοπικό συντονισμό και καθιστώντας τον πιο αποτελεσματικό.

Η κ. Βαλαβάνη τόνισε ότι η δημιουργία μιας ενωτικής βάσης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα επιτρέψει στους πολίτες των μεγάλων αστικών κέντρων να στρέψουν το βλέμμα τους στη Σούδα, συνδέοντας το ζήτημα με το ευρύτερο δίκτυο αμερικανικών εγκαταστάσεων στη χώρα. Στόχος είναι η ευαισθητοποίηση του κόσμου για ζητήματα που, σύμφωνα με την ίδια, απαιτούν εγρήγορση στις σημερινές ιστορικές συνθήκες, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται «μάλλον πίσω» όσον αφορά την ένταση της αντιπολεμικής πάλης.

Κοινωνική Γείωση και το «Μωσαϊκό» των Υπογραφών

Η δυναμική της πρωτοβουλίας άρχισε να αποτυπώνεται ήδη από τις πρώτες ώρες της επίσημης έναρξης συλλογής υπογραφών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε ο Νίκος Γαλάνης, το εύρος των συμμετεχόντων υποδηλώνει μια προσπάθεια διείσδυσης σε όλα τα στρώματα της τοπικής κοινωνίας. Μεταξύ των πρώτων που συνυπέγραψαν το αίτημα περιλαμβάνονται δημοσιογράφοι τοπικών μέσων ενημέρωσης της Κρήτης, γεγονός που οι διοργανωτές θεωρούν κλειδί για τη διάχυση του μηνύματος σε ένα ευρύτερο κοινό.

Η στρατηγική της επιτροπής δεν περιορίζεται σε ατομικές δηλώσεις στήριξης. Η φιλοδοξία εκτείνεται στην εξασφάλιση θεσμικής υποστήριξης από σωματεία εργαζομένων, πολιτιστικούς συλλόγους και καλλιτεχνικά σχήματα του νησιού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην «ενωτική βάση» της κίνησης, η οποία επιδιώκει να συμπεριλάβει κάθε πολίτη που αντιλαμβάνεται τις στρατιωτικές βάσεις ως εστία κινδύνου, χωρίς στενούς κομματικούς αποκλεισμούς.

Η Πολιτιστική Διάσταση της Διαμαρτυρίας

Η τέχνη και ο πολιτισμός επιστρατεύονται ως εργαλεία κινητοποίησης, με την πρόταση για τη διοργάνωση μιας μεγάλης συναυλίας στην Κρήτη να κερδίζει έδαφος. Η συμμετοχή προσωπικοτήτων όπως ο Γιώργος Μεράντζας στις προπαρασκευαστικές συζητήσεις προσδίδει στην πρωτοβουλία μια διάσταση που ξεπερνά τα στενά όρια μιας πολιτικής συγκέντρωσης. Η ιδέα μιας συναυλίας που θα λειτουργήσει ως «προπομπός» της πορείας στη Σούδα αποσκοπεί στη μαζικοποίηση του τριημέρου και στην προσέλκυση της νεολαίας, η οποία συχνά αναζητά πιο δημιουργικές μορφές έκφρασης της αντιπολεμικής της διάθεσης.

Το στοίχημα για τους συμμετέχοντες είναι αν αυτή η «ανοιχτή επιτροπή» θα καταφέρει να μετατρέψει την τοπική ανησυχία σε ένα συγκροτημένο πανελλαδικό ρεύμα. Η επιτυχία του τριημέρου του Μαΐου θα κριθεί όχι μόνο από τον αριθμό των διαδηλωτών κάτω από τα τείχη της βάσης, αλλά από τη διάρκεια και τη σταθερότητα που θα επιδείξει το κίνημα την επόμενη ημέρα, σε μια εποχή που οι απαιτήσεις για ειρήνη και εθνική ασφάλεια επαναπροσδιορίζονται βίαια.

Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ: Σε αδιέξοδο οι μικρομεσαίοι παραγωγοί φωτοβολταϊκών – Μαζικές προσφυγές κατά του Δημοσίου

Ερώτηση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσαν 14 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, επισημαίνοντας ότι ο κλάδος των μικρομεσαίων παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας μέσω φωτοβολταϊκών έχει εισέλθει σε φάση γενικευμένης κρίσης, με άμεσο κίνδυνο τη βιωσιμότητα χιλιάδων επενδύσεων και την ίδια τη φυσιογνωμία της ενεργειακής μετάβασης στη χώρα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται οι βουλευτές, οι παραγωγοί φωτοβολταϊκών –ιδίως οι μικρομεσαίοι– υφίστανται δραματική μείωση των εσόδων τους, η οποία για τα επόμενα έτη εκτιμάται ότι θα υπερβεί το 40%, φτάνοντας ακόμη και το 50% σε ορισμένες περιπτώσεις. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται στην αύξηση των μηδενικών και αρνητικών τιμών στην αγορά, στις περικοπές παραγωγής και στη συνολική στρεβλή λειτουργία του ενεργειακού συστήματος.

Η ερώτηση, που υπογράφεται από τους Χάρη Μαμουλάκη, Έλενα Ακρίτα, Γιώργο Γαβρήλο, Ειρήνη Δούρου, Μιλτιάδη Ζαμπάρα, Αλέξανδρο Μεϊκόπουλο, Κωνσταντίνο Μπάρκα, Ανδρέα Παναγιωτόπουλο, Γιώργο Παπαηλιού, Νίκο Παππά, Πόπη Τσαπανίδου, Γεώργιο Ψυχογιό, Καλλιόπη Βέττα, Κατερίνα Νοτοπούλου και Θεόφιλο Ξανθόπουλο, επισημαίνει ότι η κατάσταση δεν είναι συγκυριακή, αλλά συνδέεται άμεσα με την απουσία επαρκούς ενεργειακού σχεδιασμού, την καθυστέρηση στην ανάπτυξη αναγκαίων υποδομών αποθήκευσης, τον κορεσμό των δικτύων και την έλλειψη ενός δίκαιου και ισορροπημένου μηχανισμού κατανομής των περικοπών μεταξύ των επιμέρους τεχνολογιών ΑΠΕ.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γεγονός ότι οι μικρότεροι παραγωγοί, οι οποίοι συχνά έχουν χρηματοδοτήσει τις επενδύσεις τους μέσω δανεισμού, βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με αδυναμία εξυπηρέτησης των υποχρεώσεών τους και ορατό κίνδυνο χρεοκοπίας. Την ίδια στιγμή, σοβαρές ανισότητες καταγράφονται σε βάρος των φωτοβολταϊκών σταθμών έναντι άλλων τεχνολογιών.

Σημαντική ανησυχία προκαλεί, σύμφωνα με τους ερωτώντες βουλευτές, το γεγονός ότι η κρίση αυτή τείνει να αποτυπωθεί και σε επίπεδο δικαστικών ενεργειών. Μικρομεσαίοι παραγωγοί φωτοβολταϊκών προχωρούν πλέον σε μαζικές προσφυγές κατά του Ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας αποζημιώσεις για τις απώλειες εισοδήματος που υφίστανται λόγω των εκτεταμένων περικοπών και της αδυναμίας του συστήματος να απορροφήσει την παραγόμενη ενέργεια. Η εξέλιξη αυτή, όπως σημειώνεται στην ερώτηση, δεν συνιστά μόνο ένδειξη της ασφυκτικής πίεσης που δέχεται ο κλάδος, αλλά και σαφή ένδειξη αποτυχίας της ασκούμενης ενεργειακής πολιτικής, με πιθανές σοβαρές δημοσιονομικές και θεσμικές συνέπειες για το Δημόσιο.

Παράλληλα, οι βουλευτές επισημαίνουν τον κίνδυνο περαιτέρω συγκέντρωσης της αγοράς ενέργειας σε λίγους ισχυρούς παίκτες, εις βάρος των μικρών και μεσαίων παραγωγών και των ενεργειακών κοινοτήτων, γεγονός που αντιστρατεύεται την αρχή της δίκαιης και αποκεντρωμένης ενεργειακής μετάβασης. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει ένα σταθερό, αξιόπιστο και δίκαιο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς, το οποίο να προστατεύει τις επενδύσεις και να κατανέμει ισότιμα τα βάρη και τα οφέλη της ενεργειακής μετάβασης.

Οι ερωτώντες ζητούν από τον αρμόδιο Υπουργό να ενημερώσει τη Βουλή για πέντε συγκεκριμένα ζητήματα: Αν υπάρχει συνολικός σχεδιασμός για την εφαρμογή ενός δίκαιου και διαφανούς μηχανισμού κατανομής των περικοπών παραγωγής μεταξύ των τεχνολογιών ΑΠΕ, ποια άμεσα και συγκεκρι

Η Ουκρανία αψηφά τη Δύση πλήττοντας ρωσικό διυλιστήριο πετρελαίου

Η Ουκρανία φαίνεται να αψηφά τις εκκλήσεις των συμμάχων της να σταματήσει να πλήττει ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις, εν μέσω της παγκόσμιας στενότητας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράν.

Ρώσοι αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν ότι ουκρανικά drones έπληξαν ένα διυλιστήριο πετρελαίου που λειτουργεί από τη Lukoil και έναν αγωγό της Βαλτικής κοντά στην Αγία Πετρούπολη.

Ενώ οι Ουκρανοί αξιωματούχοι δεν έχουν επιβεβαιώσει τις επιθέσεις, τα φερόμενα πλήγματα σημειώθηκαν αφού το Κίεβο παραδέχτηκε ότι οι σύμμαχοί του είχαν προειδοποιήσει κατά των επιθέσεων με drones σε ρωσικές υποδομές, προκειμένου να αποφευχθούν περαιτέρω αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων.

Την Κυριακή, ο κυβερνήτης της περιοχής Νίζνι Νόβγκοροντ της Ρωσίας, περίπου 250 μίλια ανατολικά της Μόσχας, δήλωσε ότι μονάδες αεράμυνας απέκρουσαν μια επίθεση 30 drones.

«Ως αποτέλεσμα της πτώσης συντριμμιών, δύο εγκαταστάσεις [του διυλιστηρίου Lukoil-Nizhegorodnefteorgsintez] υπέστησαν ζημιές», πρόσθεσε ο Γκλεμπ Νικίτιν, σύμφωνα με ρωσικό κανάλι στην εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων Telegram.

Φωτογραφίες και ένα βίντεο που κοινοποιήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαίνεται να δείχνουν μεγάλες φλόγες που προέρχονται από τον χώρο του διυλιστηρίου και εκρήξεις που φωτίζουν τον νυχτερινό ουρανό πάνω από την πόλη Κστόβο.

Οι ρωσικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι η αεράμυνα στην περιοχή του Λένινγκραντ κατέρριψε 19 ουκρανικά drones, αλλά τα συντρίμμια προκάλεσαν ζημιές σε ένα τμήμα πετρελαιαγωγού κοντά στο λιμάνι Πριμόρσκ της Βαλτικής, το οποίο βρίσκεται μεταξύ των φινλανδικών συνόρων και της πόλης της Αγίας Πετρούπολης.

Η Ουκρανία δεν επιβεβαιώνει πάντα τα πλήγματά της σε ρωσικά ενεργειακά περιουσιακά στοιχεία, στο πλαίσιο της εκστρατείας της για τη συμπίεση του εγχώριου εφοδιασμού της Μόσχας και τον περιορισμό των εξαγωγών της.

Τα πλήγματα χρησιμοποιούν πάντα όπλα εγχώριας κατασκευής, αλλά έχει αναφερθεί ότι οι σύμμαχοι, ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν παράσχει πληροφορίες για την καθοδήγηση των επιθέσεων.

Κατά καιρούς, ξένοι αξιωματούχοι έχουν προειδοποιήσει κατά της εκστρατείας επειδή έχει αντίκτυπο στις παγκόσμιες τιμές των καυσίμων.

Το κόστος του πετρελαίου και του φυσικού αερίου έχει εκτοξευθεί τον μήνα που πέρασε από τότε που οι ΗΠΑ και το Ισραήλ άρχισαν να επιτίθενται στο Ιράν.

Σε απάντηση, η Ισλαμική Δημοκρατία έκλεισε ουσιαστικά τα Στενά του Ορμούζ, μια κρίσιμη ναυτιλιακή διαδρομή που κανονικά μεταφέρει περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου ενεργειακού εμπορίου.

telegraph.co.uk