Σύμφωνα με δεδομένα θαλάσσιας κυκλοφορίας που ανέλυσε η Kpler, πέντε δεξαμενόπλοια υγρών φορτίων διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ από τότε που τέθηκε σε ισχύ ο αποκλεισμός. Για όλες τις κατηγορίες —υγρά, LNG, LPG και ξηρό φορτίο— συνολικά οκτώ πλοία πέρασαν μεταξύ 13 και 14 Απριλίου.
«Ο στόχος είναι να περιοριστεί η ικανότητα του Ιράν να εξάγει αργό πετρέλαιο και συμπυκνώματα, κάτι που θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει σε διακοπή της παραγωγής», δήλωσε στον The Independent ο Johannes Rauball, ανώτερος αναλυτής αργού πετρελαίου της Kpler.
Ωστόσο, η Τεχεράνη φαίνεται να διαθέτει ήδη άφθονα αποθέματα πετρελαίου σε υπεράκτιες περιοχές ενόψει των περιορισμών, ενώ οι όγκοι του πετρελαίου της που βρίσκονται υπό διαμετακόμιση παραμένουν επίσης υψηλοί, σύμφωνα με την Kpler.
Αυτή την εβδομάδα, η πλωτή αποθήκευση ιρανικού αργού —μια μέθοδος αποθήκευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου σε ανοιχτά ύδατα μακριά από τη στεριά ή τα λιμάνια— αυξήθηκε στα 42 εκατομμύρια βαρέλια (MMbbl), από 38 MMbbl την Κυριακή 12 Απριλίου. Ως πλωτή αποθήκευση ορίζονται τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού που παραμένουν αδρανή και έχουν μειώσει την ταχύτητά τους για τουλάχιστον επτά ημέρες, ουσιαστικά «περιμένοντας οδηγίες» στο νερό.
Επειδή η προσφορά ιρανικού πετρελαίου υπερβαίνει τη ζήτηση, ορισμένα δεξαμενόπλοια δεν κατάφεραν να εκφορτώσουν το φορτίο τους και να βρουν αγοραστές.
«Ενώ οποιαδήποτε μείωση των ιρανικών εξαγωγών θα επηρέαζε κυρίως την Κίνα, η οποία απορροφά τη συντριπτική πλειονότητα αυτών των ροών, η συνολική διαθεσιμότητα ιρανικού αργού αναμένεται να παραμείνει επαρκής», εξήγησε ο κ. Rauball. «Παρατηρούμε σημαντικές συγκεντρώσεις πλωτής αποθήκευσης κοντά στην Κίνα, συμπεριλαμβανομένων περίπου 15 MMbbl στην Κίτρινη Θάλασσα και περίπου 7 MMbbl στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας».
Ο κ. Rauball εκτιμά ότι αυτό θα μπορούσε να σημαίνει έως και 120 ημέρες διαθεσιμότητας ιρανικού αργού για την Κίνα, υποδηλώνοντας ότι το Ιράν είναι απίθανο να επηρεαστεί από τον αποκλεισμό στο άμεσο μέλλον λόγω των «σημαντικών όγκων που βρίσκονται ήδη στο νερό».
«Συνολικά, το ιρανικό αργό στο νερό —συμπεριλαμβανομένης τόσο της πλωτής αποθήκευσης όσο και των φορτίων υπό διαμετακόμιση— ανέρχεται σε περίπου 190 εκατομμύρια βαρέλια», εξήγησε. «Με την Κίνα να εισάγει συνήθως περίπου 1,5 εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα, αυτό συνεπάγεται κάλυψη περίπου 120 ημερών υπό τις τρέχουσες συνθήκες».
Επιπλέον, ο «σκιώδης στόλος» δεξαμενόπλοιων του Ιράν αποτελεί μια περαιτέρω πρόκληση για το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, προειδοποίησαν ειδικοί της ναυτιλίας σε σχόλιά τους στη Wall Street Journal, καθώς επιτρέπει σε πλοία που συνδέονται με λιμάνια να διέρχονται απαρατήρητα χρησιμοποιώντας εξελιγμένες μεθόδους. Σύμφωνα με τη Lloyd’s List, ένα δεξαμενόπλοιο υπό αμερικανικές κυρώσεις που συνδέεται με την Κίνα και έφερε ψευδή σημαία, εξήλθε από τα στενά νωρίς την Τρίτη.
Ο αναλυτής του Chatham House, Neil Quilliam, δηλώνει ότι είναι «πολύ νωρίς για να πούμε» αν ο αποκλεισμός του κ. Τραμπ ήταν αποτελεσματικός.
Ανέφερε: «Σίγουρα περιπλέκει τη μετακίνηση των πλοίων που το Ιράν επιτρέπει να περάσουν από το Ορμούζ. Η διέλευση του κινεζικού δεξαμενόπλοιου δείχνει ότι ορισμένοι πλοιοκτήτες και τα πληρώματά τους έχουν υψηλή ανοχή στον κίνδυνο και είναι πρόθυμοι να δοκιμάσουν τις ΗΠΑ — καθιστώντας το μια δοκιμασία για το ποιος θα ακαρδαμύξει πρώτος. Είναι ένα παιχνίδι υψηλού ρίσκου».
Τα μη επανδρωμένα υποβρύχια οχήματα —τα οποία μπορούν να παραμείνουν υποβρυχίως έως και 96 ώρες— μπορούν επίσης να αποτελέσουν απειλή για τα ναυτικά μέσα των ΗΠΑ αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με τον πολιτικό αναλυτή Safi Ghauri.
Μετά από σχεδόν μισό αιώνα κυρώσεων, η περαιτέρω δομική πίεση μπορεί να μην πλήξει το Ιράν τόσο σκληρά όσο άλλα έθνη, σύμφωνα με τον Ashok Kumar, αναπληρωτή καθηγητή πολιτικής οικονομίας στο Birkbeck του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
«Το σχέδιο του Τραμπ για έναν “αποκλεισμό στον αποκλεισμό” είναι στρατηγικά ασυνάρτητο», είπε. «Είναι μια χειρονομία απελπισίας, όχι δύναμης. Το Ιράν έχει ήδη μεταφέρει τεράστιες ποσότητες πετρελαίου σε υπεράκτιες περιοχές, τόσο που μεγάλο μέρος της προσφοράς του βρίσκεται απλώς πέρα από την εμβέλεια οποιουδήποτε ναυτικού κλοιού».
Θα μπορούσε ο αποκλεισμός να οδηγήσει σε αναμέτρηση;
Ο καθηγητής Kumar λέει ότι η στρατηγική «κλιμακώνει την αντιπαράθεση σε ένα από τα πιο εύθραυστα σημεία στραγγαλισμού στον κόσμο, όπου οι ΗΠΑ και η παγκόσμια οικονομία είναι πολύ περισσότερο εκτεθειμένες από το ίδιο το Ιράν».
Το Ιράν έχει απειλήσει να επιτεθεί σε εταίρους των ΗΠΑ στον Κόλπο εάν συνεχιστεί αυτό που αποκαλεί «πειρατεία».
«Φαίνεται να είναι μια ανταποδοτική κίνηση (tit-for-tat) από τις ΗΠΑ», εξηγεί ο Dr. Quilliam. «Στο καλύτερο σενάριο, αν παραμείνει περιορισμένη, τότε θα εμποδίσει το Ιράν να εξάγει το αργό του, αλλά θα οδηγήσει σε αύξηση της τιμής του πετρελαίου. Σε αυτό το σενάριο, οι ΗΠΑ στοχεύουν να αυξήσουν την οικονομική πίεση στο Ιράν και να το φέρουν πίσω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτή η κίνηση από μόνη της δεν θα πείσει το καθεστώς να ανοίξει ξανά τις συνομιλίες, καθώς αντιστέκεται στις κυρώσεις για πάνω από 20 χρόνια».
«Στο χειρότερο σενάριο, το Ιράν θα αμφισβητήσει τον αποκλεισμό, οδηγώντας σε νέα στρατιωτική αναμέτρηση που θα περιλαμβάνει νέα ιρανικά πλήγματα εναντίον ενεργειακών υποδομών στα κράτη του Κόλπου, ιδίως στη Σαουδική Αραβία και στις εγκαταστάσεις εξαγωγής στο Γιανμπού στην Ερυθρά Θάλασσα. Αυτό θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των τιμών του πετρελαίου».
