Σε κλίμα κατάνυξης, ο νέος Ποιμενάρχης μίλησε για την κρίση του σύγχρονου ανθρώπου, τον ρόλο της Εκκλησίας απέναντι στη μηχανοποιημένη πραγματικότητα, τίμησε τον πρώην Μητροπολίτη Ειρηναίο και υποσχέθηκε διακονία αγάπης στους ανθρώπους της επαρχίας του.
Σε κλίμα κατάνυξης και έντονης συγκίνησης τελέστηκε σήμερα στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο η χειροτονία του νέου Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων, Ιωακείμ. Ο νέος Ποιμενάρχης, εμφανώς φορτισμένος, απηύθυνε εκτενή λόγο ενώπιον του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου, των μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, κληρικών και πλήθους πιστών, θέτοντας στο επίκεντρο την κρίση του σύγχρονου ανθρώπου, τον ρόλο της Εκκλησίας και τη σχέση του με τον τόπο που καλείται να διακονήσει.
Η κρίση του σύγχρονου ανθρώπου: «Αντικατέστησε τη σχέση με τη σύνδεση»
Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ ξεκίνησε τον λόγο του με μια διάγνωση για την κατάσταση του σύγχρονου ανθρώπου. «Ζούμε σε μια εποχή βαθιάς κρίσης και εξάντλησης, όχι μόνο σωματικής αλλά ψυχικής και πνευματικής», είπε. «Ο άνθρωπος σήμερα κουράστηκε να αποδεικνύει την αξία του, να προσπαθεί συνεχώς να ανταποκρίνεται σε ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις, να στέκεται μόνος μέσα στο βάρος της ύπαρξης».
Με αναφορές στην τεχνολογία και την ψηφιακή εποχή, σημείωσε ότι ο άνθρωπος «αντικατέστησε τη σχέση με τη σύνδεση, την παρουσία με την προβολή, την ύπαρξη με την απόδοση» και «κρύφτηκε πίσω από οθόνες για να μη συναντήσει την αλήθεια της ζωής του». Παραθέτοντας τη σκέψη του μακαριστού Μητροπολίτη Περγάμου, υπογράμμισε ότι αν ο προηγούμενος αιώνας ασχολήθηκε με την εκκλησιολογία, «ο αιώνας μας θέτει ολοένα και πιο επιτακτικά το ερώτημα της ανθρωπολογίας».
«Σε έναν κόσμο όπου οι μηχανές μαθαίνουν να σκέφτονται, ο άνθρωπος κινδυνεύει να ξεχάσει να αισθάνεται», τόνισε. «Η Εκκλησία καλείται να φανερώσει την αξία, το βάθος και την ιερότητα του ανθρώπινου προσώπου. Να υπενθυμίσει ότι ο άνθρωπος δεν είναι δεδομένο προς επεξεργασία, αλλά πρόσωπο ανεπανάληπτο».
«Η αρχιερωσύνη δεν είναι μορφή εξουσίας, αλλά φανέρωση πατρότητας»
Ο νέος Μητροπολίτης αναφέρθηκε στο νόημα της αρχιερωσύνης, δηλώνοντας ότι τη δέχεται «όχι ως μορφή εξουσίας, αλλά ως φανέρωση πατρότητας και μέριμνας, σε έναν κόσμο ορφανό από νόημα». «Ο επίσκοπος δεν είναι αυθεντία που επιβάλλεται. Είναι το πρόσωπο που φανερώνει την Εκκλησία μέσα από τη Θεία Ευχαριστία και τη διακονία της αγάπης», είπε.
«Δεν υπάρχει αρχιερωσύνη χωρίς ζωντανή σχέση με τον λαό», τόνισε. «Ο επίσκοπος δεν είναι διοικητής. Είναι σημείο ενότητας. Όχι με την εξουσία, αλλά με την παρουσία». Ομολόγησε ότι «όσο πλησιάζει η ώρα της χειροτονίας, τόσο καθαρότερα βλέπω τη μικρότητά μου και τόσο βαθύτερα προσβλέπω στο άμετρο έλεος του Θεού».
Αναφορά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τους δεσμούς της Εκκλησίας Κρήτης
Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ στράφηκε με σεβασμό προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δηλώνοντας «ενώπιον Θεού και Εκκλησίας» ότι θα παραμείνει πιστός στους δεσμούς της ημιαυτόνομου Εκκλησίας της Κρήτης με το Φανάρι. «Δεσμούς μέσα από τους οποίους η τοπική μας Εκκλησία έμαθε να ζει, να αντέχει και να διακονεί την ιστορία», σημείωσε, εκφράζοντας σεβασμό στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.
Η τιμή στον Αρχιεπίσκοπο Ευγένιο και τον πρώην Μητροπολίτη Ειρηναίο
Ο νέος Ποιμενάρχης εξέφρασε βαθιά ευγνωμοσύνη προς τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο, «από τα τίμια χέρια του οποίου» έλαβε τη χάρη της αρχιερωσύνης, ζητώντας του «να με σκεπάζετε με την προσευχή και την πατρική σας αγάπη». Ευχαρίστησε επίσης τα μέλη της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης για την ψήφο εμπιστοσύνης τους.
Με ιδιαίτερη συγκίνηση αναφέρθηκε στον πρώην Μητροπολίτη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων κ. Ειρηναίο, σημειώνοντας ότι «η πολυετής και καρποφόρος διακονία του άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον τόπο». «Με συνέπεια και υπομονή εργάστηκε για την οικοδόμηση της τοπικής Εκκλησίας, ενισχύοντας τις ενορίες, αναβιώνοντας το μοναστικό ήθος και δημιουργώντας υποδομές που διακονούν τον λαό του Θεού», είπε, υποσχόμενος ότι «θα αναζητά πάντα τη σοφή καθοδήγησή του».
Οι πνευματικοί πατέρες: Μονή Προυσιώτισσας και Μητροπολίτης Κωνσταντίνης
Ο Μητροπολίτης Ιωακείμ αφιέρωσε ξεχωριστές αναφορές στους πνευματικούς του πατέρες. Μίλησε για την Ιερά Μονή Προυσιώτισσας ως «σχολείο ταπείνωσης» και «σημείο αναφοράς», μνημονεύοντας τον μακαριστό Ηγούμενο Αρχιμανδρίτη Χριστόφορο Αλεβιζάκη, «ο οποίος με δέχτηκε ως πατέρας και με οδήγησε στα πρώτα βήματα του μοναχικού αγώνα».
Με αναφορά στον Μητροπολίτη Κωνσταντίνης και Ακαδίας (πρώην Γορτύνης και Αρκαδίας), τον χαρακτήρισε ως εκείνον που «διαμόρφωσε την εκκλησιαστική μου συνείδηση» και «υπήρξε πρότυπο αρχιερατικής διακονίας». «Τα 20 χρόνια δίπλα σας δεν ήσαν απλώς χρόνια διακονίας, αλλά χρόνια θεοφιλούς μαθητείας», είπε. «Κοντά σας έμαθα να κοιτώ πάνω από την προσωπική μου ευδαιμονία το συμφέρον της Εκκλησίας».
«Πηγαίνω σε έναν τόπο ευλογημένο» — Το μήνυμα προς την επαρχία
Στο πιο προσωπικό σημείο της ομιλίας του, ο Μητροπολίτης Ιωακείμ στράφηκε προς τον λαό της νέας του επαρχίας. «Πηγαίνω σε έναν τόπο ευλογημένο, σε μια περιοχή που κρατά ψηλά τις σημαίες των αξιών και του πολιτισμού μας», είπε. «Έρχομαι για να συναντήσω τους αγωνιστές της ζωής, τους ήρωες της καθημερινότητας — από τα Λένα μέχρι τα Σφακιά, που η ιστορία τους είναι γραμμένη με αίμα, μέχρι το Αμάρι και τον Άγιο Βασίλειο».
«Δεν έρχομαι ως ένας απόμακρος ιεράρχης», δήλωσε. «Εύχομαι να γίνω ένας ανάμεσά σας. Να ακούσω τον πόνο της οικογένειας, την αγωνία του αγρότη, το όνειρο του νέου ανθρώπου που επιμένει να αγωνίζεται να ριζώσει στα χωριά μας». Και πρόσθεσε: «Απλώνω το χέρι μου με αδελφική αγάπη. Μαζί θα περπατήσουμε στα μονοπάτια της πίστης, διασφαλίζοντας ότι η Εκκλησία θα παραμείνει το ζωντανό καταφύγιο κάθε αδικημένης και κουρασμένης ψυχής».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην οικογένειά του — τον πατέρα του «που δεν βρίσκεται σωματικά ανάμεσά μας αλλά ζει μέσα μου ως ήθος», τη μητέρα του και τα αδέλφια του — και επικαλέστηκε τον Απόστολο Τίτο, πρώτο ιεράρχη της Κρήτης, και τον προστάτη Πρωτομάρτυρα Άγιο Μηνά, ζητώντας τη σκέπη τους στη νέα φάση της εκκλησιαστικής του διακονίας.
Φωτογραφίες: cretalive.gr, Περιφέρεια Κρήτης
