28.3 C
Chania
Τετάρτη, 12 Αυγούστου, 2026

Τραγωδία στην Κρήτη: Οι 22 νεκροί και το πολιτικό «κρυφτό» για τους χώρους φιλοξενίας

Η πρόσφατη απώλεια 22 ανθρώπων στα ανοιχτά της Κρήτης πυροδοτεί εκ νέου μια έντονη πολιτική αντιπαράθεση, φέρνοντας στο προσκήνιο τις χρόνιες παθογένειες της μεταναστευτικής πολιτικής και την αδυναμία εξεύρεσης λύσης για τη δημιουργία δομών υποδοχής στο νησί. Οι οργανώσεις του ΜέΡΑ25 Κρήτης, με παρέμβασή τους, κάνουν λόγο για ένα «προβλέψιμο αποτέλεσμα» συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, καλώντας την κυβέρνηση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση να αναλάβουν άμεσα τις ευθύνες τους, ενώ καταγγέλλουν τη χαμηλή προβολή του γεγονότος από τα μέσα ενημέρωσης.

Διαβάστε τι αναφέρεται:

Μία ακόμη μαζική απώλεια ανθρώπων καταγράφηκε στα νερά της Κρήτης, με 22 νεκρούς μετανάστες. Δεν πρόκειται για «ατύχημα». Είναι το προβλέψιμο αποτέλεσμα μιας πολιτικής που επαναπροωθεί, στοιβάζει, αποτρέπει, ενίοτε δολοφονεί εν ψυχρώ. Ξανά άνθρωποι που πλέουν ως ζωντανοί – νεκροί στα νερά της Μεσογείου, ξανά απανωτές ανθρώπινες τραγωδίες και ακόμα μια κηλίδα για την αξιοπρέπεια και την ηθική μας.

Ωστόσο, η είδηση δεν έδειξε να σοκάρει την κοινή γνώμη. Ακόμα και στα τοπικά ΜΜΕ της Κρήτης το θέμα έπαιξε σχετικά χαμηλά, σα να πρόκειται για μια τρέχουσα καθημερινότητα την οποία τείνουμε να συνηθίσουμε. Και για ακόμα μια φορά οι ελληνικές αρχές ήταν εκεί, όχι για να σώσουν τους ανθρώπους αλλά για να αποδώσουν τον όρο του «διακινητή» σε δύο από αυτούς που διασώθηκαν ώστε να τους φορτώσουν ακόμα και ευθύνες για τον θάνατο των συνανθρώπων τους.

Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση και η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην Κρήτη (Δήμοι και Περιφέρεια) συνεχίζουν το «κρυφτό» σχετικά με τον χώρο υποδοχής που σχεδιάζεται για το Ηράκλειο. Ανθρωποι πνίγονται μερικά ναυτικά μίλια από τις ακτές του νησιού μας και εμείς επί τουλάχιστον δύο χρόνια ψάχνουμε χώρο για να φτιάξουμε μια φυλακή την οποία θα ονομάσουμε «χώρο φιλοξενίας». Ουτε καν όμως για αυτό δεν βρίσκεται λύση. Αντίθετα αφήνονται να κυκλοφορούν φήμες και πληροφορίες που αποτελούν την καλύτερη τροφή για τον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Σε όλο αυτό το σκηνικό εμείς δηλώνουμε πως δεν θα χάσουμε την ανθρωπιά μας.

Ως οργανώσεις του ΜέΡΑ25 στην Κρήτη δηλώνουμε ξεκάθαρα:

Οι ζωές αυτές δεν είναι «παράπλευρες απώλειες». Είναι άνθρωποι που πλήρωσαν με το αίμα τους τη βαρβαρότητα των κλειστών συνόρων και της έλλειψης ασφαλών διόδων.

Απαιτούμε άμεση δημιουργία αξιοπρεπών χώρων φιλοξενίας, διαφάνεια στις διαδικασίες και τέλος στη συστηματική υποδαύλιση του ρατσισμού.

Ζητάμε την αντιμετώπιση των συλληφθέντων ως άτομα που χρήζουν διεθνή προστασία και την αλλαγή της πολιτικής που αναζητά ενόχους. Οι πραγματικοί διακινητές δεν μπαίνουν ποτέ στις βάρκες.

Αναφορά Μαμουλάκη για στεγαστικό πρόγραμμα στρατιωτικού προσωπικού στο Ηράκλειο

Ο βουλευτής Ηρακλείου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α – Προοδευτική Συμμαχία Χάρης Μαμουλάκης κατέθεσε αναφορά προς τους υπουργούς Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με αφορμή επιστολή της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου (Ε.Σ.ΠΕ.Ε.ΗΡ.), η οποία αναδεικνύει το χρόνιο πρόβλημα έλλειψης στρατιωτικών οικημάτων για το προσωπικό του Στρατού Ξηράς που υπηρετεί στην περιοχή.

Σύμφωνα με το έγγραφο της Ένωσης, που φέρει ημερομηνία 20 Μαρτίου 2026 και αριθμό πρωτοκόλλου 101/2026, στο Ηράκλειο Κρήτης δεν υφίστανται Στρατιωτικά Οικήματα (ΣΟΑ, ΣΟΜΥ, ΣΟΕΠΟΠ) για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών των στελεχών. Αυτή η κατάσταση οδηγεί στην πλήρη εξάρτηση των στελεχών από την ελεύθερη αγορά ακινήτων, με σημαντική οικονομική επιβάρυνση λόγω του αυξημένου κόστους ενοικίων στην περιοχή.

Το πρόβλημα εντείνεται ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες, όταν η τουριστική πίεση μειώνει δραματικά τη διαθεσιμότητα κατοικιών σε ολόκληρη την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Η Ένωση επισημαίνει ότι αυτή η συνθήκη προκαλεί δυσχέρεια στην οικογενειακή και κοινωνική σταθερότητα των μετατιθέμενων στελεχών.

Η Ε.Σ.ΠΕ.Ε.ΗΡ. αναγνωμίζει ότι η ανακοίνωση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για το στεγαστικό πρόγραμμα σε πανελλαδικό επίπεδο κινείται σε θετική κατεύθυνση, ωστόσο διαπιστώνει ότι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ειδική αναφορά ή πρόβλεψη για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών στο Ηράκλειο Κρήτης.

Η Ένωση προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος: την άμεση καταγραφή των στεγαστικών αναγκών των υπηρετούντων στελεχών, τη δρομολόγηση μελέτης κατασκευής στρατιωτικών οικημάτων και την ένταξη του Ηρακλείου στον πρώτο κύκλο υλοποίησης του στεγαστικού προγράμματος του ΥΠΕΘΑ. Τονίζει δε τη στρατηγική γεωγραφική σημασία της Κρήτης ως επιπλέον παράγοντα που δικαιολογεί την προτεραιότητα της περιοχής.

Στο κλείσιμο του εγγράφου, η Ένωση υπογραμμίζει ότι η στεγαστική μέριμνα δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά βασική προϋπόθεση αξιοπρεπούς διαβίωσης των στελεχών που υπηρετούν την πατρίδα υπό ιδιαίτερες συνθήκες. Η ένταξη του Ηρακλείου στο στεγαστικό πρόγραμμα, σύμφωνα με την Ένωση, θα συμβάλει καθοριστικά στην ενίσχυση του ηθικού του προσωπικού και στη λειτουργική ετοιμότητα των μονάδων.

Το έγγραφο κοινοποιήθηκε στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ.), στους βουλευτές Ηρακλείου, στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης, στην Περιφέρεια Κρήτης, στον Δήμο Ηρακλείου, στη 44η Στρατιωτική Διοίκηση Υπηρεσιών Ανεφοδιασμού Προμηθειών (44 ΣΔΙ/ΣΕΑΠ), στην 5η Ανεξάρτητη Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία (5η Α/Μ ΤΑΞ), στα μέλη της Ε.Σ.ΠΕ.Ε.ΗΡ. και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ο βουλευτής Χάρης Μαμουλάκης ζητά από τους αρμόδιους υπουργούς να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες και να δώσουν απάντηση στο αίτημα της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Ηρακλείου.

Καταγγελία για απώλεια 400 εκατ. ευρώ ετησίως λόγω καθυστέρησης εγκατάστασης σαρωτών νέας γενιάς στα ελληνικά αεροδρόμια

Ευθεία καταγγελία κατά των αρμόδιων αρχών για αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εγκατάσταση σαρωτών ασφαλείας νέας γενιάς (CT scanners) στα ελληνικά αεροδρόμια απευθύνει ο οργανικός γραμματέας και εκπρόσωπος Τύπου της Μείζονος Αντιπολίτευσης του Δήμου Καντάνου – Σελίνου, Ευτύχιος Αντωνίου Κουκουτσάκης, με επιστολή του προς το Υπουργείο Υποδομών & Μεταφορών, το Υπουργείο Τουρισμού, την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, τη Διοίκηση του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών καθώς και τις Διοικήσεις των Αερολιμένων Χανίων και Ηρακλείου.

Στην επιστολή του, ο κ. Κουκουτσάκης υποστηρίζει ότι η Ελλάδα χάνει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο εξαιτίας της μη εφαρμογής της συγκεκριμένης τεχνολογίας, την ώρα που άλλες ευρωπαϊκές χώρες την έχουν ήδη υιοθετήσει. Οι σαρωτές νέας γενιάς, σύμφωνα με την επιστολή, επιτρέπουν τη μεταφορά υγρών έως 2 λίτρων, την κατάργηση περιορισμών που αποθαρρύνουν αγορές, ταχύτερους ελέγχους και καλύτερη εμπειρία επιβάτη.

Ήδη, όπως σημειώνεται, οι συγκεκριμένοι σαρωτές έχουν εγκατασταθεί σε μεγάλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια, όπως στο Λονδίνο, τη Ρώμη και το Άμστερνταμ, όπου καταγράφεται αύξηση στην κατανάλωση και ενίσχυση της τοπικής οικονομίας. Στην Ελλάδα, ωστόσο, η εφαρμογή τους καθυστερεί, με αποτέλεσμα σημαντικές οικονομικές απώλειες.

Διαβάστε αναλυτικά τι αναφέρει:

Σε μια χώρα όπου ο τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της οικονομίας, είναι αδιανόητο να χάνονται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ετησίως από μια απλή τεχνολογική καθυστέρηση.

Σήμερα, σε μεγάλα ευρωπαϊκά αεροδρόμια έχουν ήδη εγκατασταθεί σαρωτές ασφαλείας νέας γενιάς (CT scanners), οι οποίοι επιτρέπουν στους επιβάτες να μεταφέρουν υγρά έως και 2 λίτρα στις χειραποσκευές τους, χωρίς περιορισμούς και χωρίς να απαιτείται η αφαίρεσή τους κατά τον έλεγχο. Το ίδιο ισχύει και για ηλεκτρονικές συσκευές, επιταχύνοντας έτσι τις διαδικασίες ελέγχου.

Η τεχνολογία αυτή εφαρμόζεται ήδη σε μεγάλα αεροδρόμια όπως το Heathrow, το Gatwick, το Εδιμβούργο, το Μπέρμιγχαμ, αλλά και σε ευρωπαϊκούς κόμβους όπως η Ρώμη και το Άμστερνταμ.
Και ναι όπου εφαρμόστηκε, παρατηρήθηκε άμεσα αύξηση της καταναλωτικής δραστηριότητας και ενίσχυση της τοπικής αγοράς, καθώς οι ταξιδιώτες έχουν πλέον τη δυνατότητα να μεταφέρουν τοπικά προϊόντα χωρίς περιορισμούς.

Και όμως, η Ελλάδα παραμένει πίσω.

Τα στοιχεία του 2025 είναι αποκαλυπτικά:

  • 4,15 εκατομμύρια επιβάτες πέρασαν  από το  αεροδρόμιο Χανίων
  • πάνω από 10 εκατομμύρια από το  Ηράκλειο
  • Και 83,3 εκατομμύρια επιβάτες συνολικά σε όλη τη  χώρα
  • Στους αριθμούς αυτούς δεν αποτυπώνεται   μόνο την τουριστική δυναμική της χώρας, αλλά και το μέγεθος της χαμένης ευκαιρίας.

Ας υποθέσουμε  ότι οι μισοί  από τους επιβάτες των Χανίων είχαν τη δυνατότητα να αγοράσουν και να μεταφέρουν 2 λίτρα ντόπιου ελληνικού ελαιολάδου, με μέση τιμή 10 ευρώ ανά λίτρο, το όφελος θα έφτανε τα:

40 εκατομμύρια ευρώ ετησίως

Σε πανελλαδικό επίπεδο, αν οι μισοί από τους 83,3 εκατομμύρια επιβάτες αγόραζαν έστω και  1  λίτρο ελληνικού προϊόντος:

Το Εθνικό όφελος θα ξεπερνούσε τα 400 εκατομμύρια ευρώ ετησίως 
Φανταστείτε λοιπών ότι αυτό αυτό αφορά μόνο ένα προϊόν.

Η πραγματική δυναμική για την ελληνική οικονομία και κυρίως  την αγροτική παραγωγή, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα τοπικά καταστήματα θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη.

Για τον λόγο αυτό, προχώρησα στην σύνταξη  επίσημης επιστολής προς:   το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών το Υπουργείο Τουρισμού την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας  καθώς και τις διοικήσεις των αερολιμένων Χανίων, Ηρακλείου και Αθηνών

με σαφές αίτημα την άμεση εγκατάσταση των νέων σαρωτών στα ελληνικά αεροδρόμια. Όπου τους τονίζω ότι δεν πρόκειται για μια απλή τεχνική αναβάθμιση. Αλλά πρόκειται για μια στρατηγική επιλογή που μπορεί να ενισχύσει άμεσα την οικονομία της χώρας.

Η καθυστέρηση κοστίζει.
Και κοστίζει ακριβά.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να μένει πίσω, όταν η λύση είναι ήδη μπροστά της. Σε μία χώρα που ο τουρισμός και ο πρωτογενείς τομέας βαδίζουν χέρι χέρι, έχουμε ιερό χρέος να διευκολύνουμε την διακίνηση τον προϊόντων μας στο καταναλωτικό κοινό. Φανταστείτε τον αντίκτυπο που θα επέφεραν στην Ελληνική αγορά αυτά τα 400 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο  καθώς και την διαφήμιση που θα έκαναν φτάνοντας σε τόσες  άλλες χώρες του κόσμου . Καιρός λοιπών  η πατρίδα μας να πάρει τον έλεγχο της αγοράς της στα δικά της χέρια για ένα πιο σίγουρο μέλλων τον απογόνων μας.

Θερινό Σχολείο Διαστημικής Τεχνολογίας στο Πολυτεχνείο Κρήτης: 4-12 Ιουλίου 2026

Το Πολυτεχνείο Κρήτης διοργανώνει το Space Summer School, ένα θερινό σχολείο αφιερωμένο στις σύγχρονες εξελίξεις της διαστημικής επιστήμης και τεχνολογίας, από τις 4 έως τις 12 Ιουλίου 2026 στις εγκαταστάσεις του στα Χανιά.

Η διοργάνωση ανήκει στο Εργαστήριο Γεωδαισίας και Πληροφορικής των Γεωεπιστημών και στην Ερευνητική Ομάδα SenseLab του ιδρύματος, με επιστημονικό υπεύθυνο τον καθηγητή Παναγιώτη Παρτσινέβελο. Το πρόγραμμα υποστηρίζεται από το EASN – European Aerospace Science Network.

Το θερινό σχολείο φιλοδοξεί να φέρει τους συμμετέχοντες σε επαφή με το συναρπαστικό και ταχύτατα αναπτυσσόμενο οικοσύστημα του διαστήματος, μέσα από ένα διεπιστημονικό πρόγραμμα μαθημάτων και δραστηριοτήτων. Οι συμμετέχοντες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν βασικές και αναδυόμενες περιοχές της διαστημικής έρευνας, να αλληλεπιδράσουν με ειδικούς του χώρου και να εξερευνήσουν τις τεχνολογίες που διαμορφώνουν το μέλλον της διαστημικής οικονομίας.

Κατά τη διάρκεια του θερινού σχολείου, οι συμμετέχοντες θα έρθουν σε επαφή με θεματικές όπως: Celestial Science, Space Engineering, Earth Observation, Navigation & Telecommunications, Robotics, Space Mining, Space Architecture, Human Performance and Health, Space Management & Innovation, Space Policy and Law.

Το πρόγραμμα συνδυάζει διαλέξεις από ειδικούς επιστήμονες, hands on δραστηριότητες και συζητήσεις γύρω από τις τεχνολογίες που διαμορφώνουν το μέλλον της εξερεύνησης και αξιοποίησης του διαστήματος.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του προγράμματος αποτελεί η εκδρομή στο νησί της Γαύδου, όπου οι συμμετέχοντες θα επισκεφθούν τον σταθμό βαθμονόμησης δορυφόρων αλτιμετρίας και θα διανυκτερεύσουν σε σκηνές, κάνοντας παράλληλα αστροπαρατήρηση με υψηλής ακρίβειας τηλεσκόπιο.

Η πρωτοβουλία αυτή ενισχύει τη διεθνή παρουσία του Πολυτεχνείου Κρήτης σε τομείς αιχμής της επιστήμης και της τεχνολογίας και συμβάλλει στη δημιουργία μιας νέας γενιάς επιστημόνων και μηχανικών με ενδιαφέρον για τον διαστημικό τομέα.

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα και τις συμμετοχές είναι διαθέσιμες στην επίσημη ιστοσελίδα https://spacesummerschool.tuc.gr/. Για επικοινωνία: ppartsinevelos@tuc.gr. Η προθεσμία για early registration λήγει στις 31 Μαρτίου 2026.

Ιερουσαλήμ: Για πρώτη φορά εδώ και αιώναν απαγόρευσαν στον Καθολικό Πατριάρχη την είσοδο στον Πανάγιο Τάφο – Εξηγήσεις ζητά η Ιταλία

Την είσοδο του Καθολικού Πατριάρχη στον Πανάγιο Τάφο απαγόρευσε, το πρωί της Κυριακής, η ισραηλινή αστυνομία.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Λατινικού Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, για πρώτη φορά εδώ και αιώνες δεν επιτράπηκε στον πατριάρχη της Ιερουσαλήμ, καρδινάλιο Πιερμπαττίστα Πιτζαμπάλα, και στον Φύλακα της Εκκλησίας του Αγίου Τάφου, πατέρα Φραντσέσκο Ιέλπο, να εισέλθουν στην Εκκλησία του Αγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ, προκειμένου να τελέσουν τη Λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων.

Οι δύο θρησκευτικοί ηγέτες εμποδίστηκαν κατά τη διαδρομή, ενώ προχωρούσαν ιδιωτικά, χωρίς πομπή ή κάποιο στοιχείο τελετουργικής πράξης.

Ως αποτέλεσμα, «για πρώτη φορά εδώ και αιώνες, εμποδίστηκε στους ηγέτες της Εκκλησίας να τελέσουν τη Λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων στον Ναό του Πανάγιου Τάφου και δημιουργεί ένα σοβαρό προηγούμενο, αγνοώντας την ευαισθησία δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο που, αυτή την εβδομάδα, στρέφονται προς την Ιερουσαλήμ» αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Ο Πανάγιος Τάφος, μαζί με το Δυτικό Τείχος και το Τέμενος Αλ-Άκσα παραμένουν κλειστά για το κοινό από τα τέλη Φεβρουαρίου 2026 λόγω του πολέμου.

Ο Ναός του Πανάγιου Τάφου αποτελεί σημαντικό κέντρο και σημείο αναφοράς της Χριστιανοσύνης. Η φύλαξή του μοιράζεται μεταξύ της Καθολικής, της Ελληνορθόδοξης και της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.

H Ιταλία καταδικάζει την παρεμπόδιση του καθολικού Πατριάρχη Ιεροσολύμων

Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, καταδίκασε τις ενέργειες της ισραηλινής αστυνομίας που εμπόδισαν τον καθολικό Πατριάρχη της Ιερουσαλήμ να τελέσει τη λειτουργία της Κυριακής των Βαΐων.

Η Μελόνι δήλωσε ότι το περιστατικό αποτελεί «προσβολή όχι μόνο προς τους πιστούς αλλά προς κάθε κοινότητα που σέβεται τη θρησκευτική ελευθερία».

Ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών, Αντόνιο Ταγιάνι, ανέφερε στην πλατφόρμα Χ ότι κάλεσε τον Ισραηλινό πρέσβη για εξηγήσεις σχετικά με το περιστατικό.

topontiki.gr

Σφυροκόπημα Πάπα σε Τραμπ – Μίλησε για ηγέτες με «χέρια γεμάτα αίμα»

Ο Πάπας Λέων δήλωσε ότι ο Θεός αγνοεί τις προσευχές των ηγετών που διεξάγουν πόλεμο και έχουν «χέρια γεμάτα αίμα», σε μια προφανή επίπληξη προς την κυβέρνηση Τραμπ.

Ο ποντίφικας έκανε τα σχόλια αυτά την Κυριακή, καθώς χιλιάδες αμερικανικά στρατεύματα έφτασαν στη Μέση Ανατολή και λίγες ημέρες αφότου ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθπροσευχήθηκε για βία εναντίον εχθρών που δεν αξίζουν «έλεος».

Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της Κυριακής των Βαΐων στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, ο Πάπας δήλωσε ότι η σύγκρουση μεταξύ Ιράν, Ισραήλ και ΗΠΑ ήταν «φρικτή» και ότι ο Ιησούς δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογηθεί ο πόλεμος.

«Αυτός είναι ο Θεός μας: ο Ιησούς, ο βασιλιάς της ειρήνης, που απορρίπτει τον πόλεμο, τον οποίο κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για να δικαιολογήσει τον πόλεμο», είπε σε δεκάδες χιλιάδες πιστούς. «Δεν ακούει τις προσευχές εκείνων που διεξάγουν πόλεμο, αλλά τις απορρίπτει».

Παραθέτοντας ένα απόσπασμα από τη Βίβλο, ο Λέων πρόσθεσε: «“Ακόμα κι αν κάνετε πολλές προσευχές, δεν θα ακούσω: τα χέρια σας είναι γεμάτα αίματα”».

Ο πρώτος Αμερικανός ποντίφικας της Καθολικής εκκλησίας δεν κατονόμασε καμία κυβέρνηση ή άτομο, αλλά τα ασυνήθιστα αιχμηρά σχόλια ακολούθησαν την προσευχή του Χέγκσεθ για βία την Τετάρτη και την ανάπτυξη αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων κοντά στο Ιράν.

Ο Πάπας επικαλέστηκε ένα απόσπασμα από τη Βίβλο στο οποίο ο Ιησούς επέπληξε έναν μαθητή που χρησιμοποίησε σπαθί για να προσπαθήσει να απωθήσει στρατιώτες που ήρθαν να τον συλλάβουν. Ο Ιησούς δεν οπλίστηκε ούτε πολέμησε, είπε ο Πάπας. «Αποκάλυψε το ευγενικό πρόσωπο του Θεού, που πάντα απορρίπτει τη βία. Αντί να σώσει τον εαυτό του, επέτρεψε στον εαυτό του να καρφωθεί στον σταυρό».

Η έκκληση για ειρήνη ήρθε καθώς το Πεντάγωνο προετοιμαζόταν για εβδομάδες χερσαίων επιχειρήσεων, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους που ενημέρωσαν την Washington Post. Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, δήλωσε ότι οι δυνάμεις της χώρας του περίμεναν τα αμερικανικά στρατεύματα να «τους βάλουν φωτιά» .

Οι ηγέτες όλων των πλευρών της σύγκρουσης έχουν χρησιμοποιήσει τη θρησκεία για να προσπαθήσουν να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους. Η ενσωμάτωση της χριστιανικής πίστης από τον Χέγκσεθ στις ενέργειες του Πενταγώνου έχει προσελκύσει ιδιαίτερη προσοχή και αντιπαράθεση.

Την περασμένη εβδομάδα, σε μια χριστιανική λατρευτική λειτουργία για στρατιωτικούς και πολιτικούς εργαζόμενους στην Ουάσινγκτον, ο Χέγκσεθ είπε: «Ας βρει κάθε βολή τον στόχο της ενάντια στους εχθρούς της δικαιοσύνης και του μεγάλου μας έθνους. Δώστε τους σοφία σε κάθε απόφαση, υπομονή για τη δοκιμασία που μας περιμένει, άρρηκτη ενότητα και συντριπτική βία δράσης ενάντια σε εκείνους που δεν αξίζουν κανένα έλεος».

Ο υπουργός Άμυνας είναι μέλος μιας εκκλησίας που συνδέεται με την Κοινωνία των Μεταρρυθμισμένων Ευαγγελικών Εκκλησιών, της οποίας ο ιδρυτής αυτοπροσδιορίζεται ως χριστιανός εθνικιστής.

Ο Πάπας έχει επανειλημμένα ζητήσει κατάπαυση του πυρός και απαγόρευση των αεροπορικών επιδρομών σε μια σύγκρουση που έχει προκαλέσει καταστροφές στον Λίβανο, το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου. Στο κήρυγμά του την Κυριακή, ο Πάπας αναφέρθηκε στο γεγονός ότι οι Χριστιανοί στην περιοχή ενδέχεται να μην μπορέσουν να γιορτάσουν το Πάσχα.

Για τους Χριστιανούς, η Κυριακή των Βαΐων είναι η αρχή μιας Μεγάλης Εβδομάδας που σηματοδοτεί την άφιξη του Χριστού στην Ιερουσαλήμ ημέρες πριν από τη Σταύρωση και την Ανάστασή Του.

Το πρωί της Κυριακής, η ισραηλινή αστυνομία εμπόδισε τον Καρδινάλιο Πιερμπατίστα Πιτζαμπάλα, αρχιεπίσκοπο με καθολική δικαιοδοσία σε ολόκληρο το Ισραήλ και τα παλαιστινιακά εδάφη, να εισέλθει στην εκκλησία του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ για να τελέσει τη λειτουργία.

Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, χαρακτήρισε το περιστατικό «προσβολή όχι μόνο για τους πιστούς αλλά και για κάθε κοινότητα που σέβεται τη θρησκευτική ελευθερία».

Ο Πάπας είπε ότι οι Χριστιανοί δεν πρέπει να ξεχνούν ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που υπέφεραν όπως ο Χριστός. «Οι δοκιμασίες τους απευθύνονται στη συνείδηση ​​όλων. Ας υψώσουμε τις προσευχές μας στον άρχοντα της ειρήνης, ώστε να στηρίξει τους ανθρώπους που έχουν τραυματιστεί από τον πόλεμο και να ανοίξει συγκεκριμένα μονοπάτια συμφιλίωσης και ειρήνης».

Μετά την εκλογή του ως Πάπας πέρυσι, ο Λέων έλαβε πρόσκληση από τον Ντόναλντ Τραμπ να επισκεφθεί τις ΗΠΑ. Δεν έχουν ανακοινωθεί σχέδια για κάποια επίσκεψη.

Ο Γεραπετρίτης είπε στον Αράχτσι ότι είναι αδιανόητο η χώρα μας να εκλαμβάνεται η χώρα μας ως εχθρός του Ιράν, όμως οι πράξεις άλλα δείχνουν

Από τον λογαριασμό fb του Αλέξη Λεκάκη Κερκυραίου

Κατά την τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Ιρανό ομόλογό του, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι θεωρεί αδιανόητο η χώρα μας να εκλαμβάνεται ως εχθρός της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, σύμφωνα με ρεπορτάζ στο ΕΡΤnews.

Το ανέφερε αυτό, διότι πολλά ελληνικά εμπορικά πλοία είναι ακινητοποιημένα στον Περσικό Κόλπο, καθώς τους απαγορεύεται να εξέλθουν. Χρήζει αναφοράς το γεγονός ότι το Ιράν έχει διατρανώσει πως δεν επιτρέπει τη διέλευση από τα Στενά του Χορμόζ σε πλοία που συνδέονται με τους εχθρούς του, δηλαδή τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους. Προφανώς, οι ιρανικές αρχές συγκαταλέγουν την Ελλάδα στους συμμάχους των δύο επιτιθέμενων, και, για τον λόγο αυτόν, μπλοκάρουν τη διέλευση των ελληνικών πλοίων.

Αν κι η Ελλάδα διατηρούσε για περίπου τρεις δεκαετίες πολύ καλές σχέσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, αποτελώντας τον κύριο Ευρωπαίο συνομιλητή της, τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει ουσιαστικά αλλάξει άρδην. Μια σειρά ενεργειών της ελληνικής κυβέρνησης έχουν ερμηνευθεί από την Τεχεράνη ως εχθρικές.
Συγκεκριμένα:
1. Η δημόσια υποστήριξη του Έλληνα πρωθυπουργού της δολοφονίας του Γασέμ Σολεϊμανί από τη διοίκηση Τραμπ τον Ιανουάριο του 2020
2. Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αποστείλει συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία τον Σεπτέμβριο του 2021
3. Η κατάσχεση ιρανικού πετρελαίου στο πλοίο Lana, στα ανοικτά της Καρύστου, τον Απρίλιο του 2022, κατόπιν αιτήματος των ΗΠΑ. Ακολούθησαν αντίποινα από τους Φρουρούς της Επανάστασης, οι οποίοι κατέλαβαν στον Περσικό Κόλπο δύο ελληνικά δεξαμενόπλοια. Λίγες ημέρες αργότερα, απόφαση ελληνικού δικαστηρίου ήρε την κατάσχεση του ιρανικού πετρελαίου και του πλοίου
4. Οι επαναλαμβανόμενες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ, οι οποίες παρουσιάστηκαν από ισραηλινά ΜΜΕ ως προσομοιώσεις επίθεσης κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν
5. Η φερόμενη προσγείωση αρκετών ισραηλινών πολιτικών αεροσκαφών σε ελληνικά αεροδρόμια, λίγες μόλις ώρες πριν την έναρξη του “Πολέμου των 12 Ημερών”
6. Η απόφαση της Ελλάδας, τον Σεπτέμβριο 2025, να καταψηφίσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ως μη μόνιμο μέλος, την παράταση άρσης των κυρώσεων που αφορούν το Ιράν.
7. Η καταδίκη από την Ελλάδα των ιρανικών αντιποίνων σε γειτονικές χώρες, χωρίς αντίστοιχη καταδίκη των αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας τον Μάρτιο του 2026
8. Ένα πρόσφατο δημοσίευμα της Wall Street Journal που αναφέρει ότι “τις τελευταίες εβδομάδες, αμερικανικά βομβαρδιστικά, drones και πλοία έχουν εφοδιαστεί με καύσιμα, έχουν εξοπλιστεί και έχουν ξεκινήσει επιχειρήσεις μέσω βάσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ελλάδα, λένε αξιωματούχοι”
9. Οι προ ημερών δηλώσεις του Έλληνα Αρχηγού ΓΕΕΘΑ στη γερμανική Bild, στην οποίες, μεταξύ άλλων, σημείωσε ότι το Ιράν είναι αναθεωρητική δύναμη κι ότι θα συνιστούσε δυνητικά πυρηνική απειλή, αφού -κατά τη γνώμη του- διακατέχεται από θρησκευτικό φονταμενταλισμό. Επίσης, υποστήριξε ότι η αποκλιμάκωση του πολέμου θα επιτευχθεί με την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν, συνδέοντας ευθέως το ένα με το άλλο. Τέλος, επισήμανε ότι η Ελλάδα οφείλει να υπερασπιστεί το Ισραήλ και τα αραβικά κράτη.
Προφανώς, η Ελλάδα έχει τις συμμαχίες της κι, ως εκ τούτου, αντιμετωπίζει ορισμένους περιορισμούς. Ωστόσο, αυτό δεν την εμπόδιζε στο παρελθόν να διατηρεί δεσμούς με το Ιράν, λειτουργώντας ως γέφυρα μεταξύ της Δύσης και της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Άλλωστε, τα δύο κράτη είχαν κι έχουν σύμπτωση συμφερόντων στις περιπτώσεις της Τουρκίας και του νότιου Καυκάσου. Γενικότερα, το Ιράν δεν απειλεί ζωτικά ελληνικά συμφέροντα. Σήμερα, όμως, η Ελλάδα έχει ταυτιστεί απολύτως με τη μία πλευρά, επιλέγοντας συγκεκριμένο στρατόπεδο. Μάλιστα, από τον Σεπτέμβριο του 2025 η θέση του Έλληνα πρέσβη στην Τεχεράνη παραμένει κενή, γεγονός που είναι δηλωτικό των ελληνικών προτεραιοτήτων.
Ως εκ τούτου, η παλιά παραδοσιακή φιλία δεν μπορεί να θεωρείται πλέον δεδομένη. Δεν δύναται να ενεργοποιηθεί ξανά αιφνιδίως, επειδή το ένα μέρος τη θυμήθηκε ξαφνικά μετά από καιρό, και τη χρειάζεται για μία χρήση, εν προκειμένω για τη διέλευση πλοίων. Στις διεθνείς σχέσεις, οι φιλίες απαιτούν αμοιβαιότητα. Επομένως, όταν ένα κράτος αμελεί συστηματικά τις σχέσεις με ένα άλλο, δεν πρέπει να απορεί γιατί το τελευταίο φέρεται αναλόγως.

Οργή Πλακιά, Ντόλκα για την ύβρη Μάνεση: “Όταν κάποιος σας ρωτήσει τι σημαίνει η λέξη αλήτης δείξτε τον συγκεκριμένο”

Την οργή των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών προκάλεσε το …χιουμοράκι του Νίκου Μάνεση για τις συνθήκες κάτω από τις έγινε η έναρξη της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών.

Σχολιάζοντας τις αντιδράσεις για το φιάσκο και τις συνθήκες χάους, οργής και βαθιάς αμφισβήτησης, που επικράτησαν στη Λάρισα, ο δημοσιογράφος είπε στην εκπομπή του με μια δόση ειρωνείας: «Δεν έχουμε μεγαλύτερη αίθουσα αυτή την περίοδο και δεν είναι διαθέσιμο και το Ολυμπιακό Στάδιο, τι να κάνουμε…».

Το απόσπασμα της εκπομπής του Σαββάτου, που κυκλοφόρησε ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκάλεσε τις οργισμένες αντιδράσεις του Νίκου Πλακιά και της Μαρίας Ντόλκα.

«Όταν κάποιος σας ρωτήσει τι σημαίνει η λέξη αλήτης δείξτε τον συγκεκριμένο. Γέμισε σάλια το στούντιο του. Μην φοβάσαι θα ξαναέρθει ο Πρωθυπουργός να τον ρωτήσεις που θα πάει διακοπές. Εγώ δεν είμαι σαν τους συνεργάτες σου που τους ειρωνεύεσαι όλη την ώρα. Στο ΟΑΚΑ να πας όταν χάσεις τα παιδιά σου και θα ψάχνεις το δίκιο σου. Αλλά!!! Ποιος να σε ακολουθήσει, το πολύ πολύ εκείνος που σε έφτυσε τότε με το μηχανάκι, αλλά πλέον θα είναι πολλοί τώρα που θα σε φτύνουν», απάντησε στον δημοσιογράφο ο Νίκος Πλακιάς, που έχασε τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του στα Τέμπη.

Οργισμένη ήταν η αντίδραση και της Μαρίας Ντόλκα, μητέρας της αδικοχαμένης Αναστασίας Παπαγγελή. «Μάνεση κλειστό το στόμα σου, δεν είσαι άξιος να κάνεις καν αναφορά στη δίκη που θα δικαστούν όσοι δολοφόνησαν την Αναστασία την Παπαγγελη, black χιούμορ να κάνεις στα παιδιά σου κ όταν μιλάς για αυτά. Όχι για την Αναστασία μου. Το Ολυμπιακό στάδιο δεν φτάνει για τον πόνο του γονιού… Μην μιλάς ,είσαι λίγος….», έγραψε στο Facebook.

«Ζητώ ταπεινά συγγνώμη, το παίρνω πίσω»

Ο Νίκος Μάνεσης επιχείρησε να αμβλύνει τις αντιδράσεις, αναφέροντας στην εκπομπή του σήμερα Κυριακή: «Επειδή καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται και δεν θέλω να δημιουργούνται παρεξηγήσεις. Να γίνει άμεσα η δίκη και εκείνοι οι οποίοι έφταιξαν να πάνε στη φυλακή με τη χειρότερη ποινή. Εχθές κάνοντας black humor είπα ότι δεν είναι διαθέσιμο το Ολυμπιακό Στάδιο, αν αυτό ενοχλεί, ζητώ ταπεινά συγγνώμη, το παίρνω πίσω».

topontiki.gr

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει ένα κράτος-παρίας

Του Stephen M. Walt

Η δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ αποδείχθηκε πολύ πιο ανατρεπτική, επιζήμια και επικίνδυνη από ό,τι περίμεναν οι περισσότεροι παρατηρητές —συμπεριλαμβανομένου και εμού— και ο τραγικά άστοχος πόλεμος με το Ιράν επιβεβαιώνει αυτό το σημείο με το παραπάνω. Ως αποτέλεσμα, κάθε χώρα στον κόσμο καλείται να βρει πώς θα αντιμετωπίσει μια ολοένα και πιο απρόβλεπτη και επικίνδυνη («rogue») Αμερική. Αναρωτηθείτε: Αν ηγούσασταν της Σαουδικής Αραβίας, της Βραζιλίας, της Γερμανίας, της Ινδονησίας, της Νιγηρίας, της Δανίας, της Αυστραλίας κ.λπ., τι θα κάνατε;

Εδώ έγκειται η δυσκολία του προβλήματος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν πολύ ισχυρές, ακόμη και αν ακολουθούν πλέον πολιτικές —εσφαλμένος μερκαντιλισμός, αλόγιστες επιθέσεις στην επιστήμη και την ακαδημαϊκή κοινότητα, απροκάλυπτη εχθρότητα προς κάθε είδους μετανάστες, εμμονή στην εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, σπάταλες στρατιωτικές δαπάνες, χρόνια ελλείμματα κ.λπ.— που θα τις αποδυναμώσουν με την πάροδο του χρόνου. Προς το παρόν, ωστόσο, τα άλλα κράτη εξακολουθούν να ανησυχούν ότι η αμερικανική ισχύς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να τα βλάψει, είτε σκόπιμα είτε ακούσια.

Δεύτερον, όπως έχω υποστηρίξει εκτενώς αλλού, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενεργούν τώρα σαν ένας ληστρικός ηγεμόνας, εκμεταλλευόμενες θέσεις επιρροής που χτίστηκαν επί δεκαετίες για να εκμεταλλευτούν συμμάχους και αντιπάλους εξίσου. Αυτή η προσέγγιση «μηδενικού αθροίσματος» σε όλες σχεδόν τις σχέσεις με τους άλλους περιλαμβάνει μια βαθιά εχθρότητα προς τους περισσότερους διεθνείς θεσμούς και κανόνες, μια σκόπιμα απρόβλεπτη συμπεριφορά και μια τάση να αντιμετωπίζει άλλους ξένους ηγέτες με ελάχιστα συγκαλυμμένη περιφρόνηση, απαιτώντας παράλληλα ταπεινωτικές πράξεις υποταγής και πίστης από τους περισσότερους εξ αυτών. Καθώς οι επιπτώσεις από τον πόλεμο στο Ιράν εξαπλώνονται σε ολόκληρη την περιοχή και σε όλο τον κόσμο, υπογραμμίζεται ότι η κυβέρνηση είτε δεν κατάλαβε πώς οι ενέργειές της θα επηρέαζαν τα άλλα κράτη είτε απλώς δεν την ένοιαζε.

Αυτό με φέρνει στο τρίτο πρόβλημα: η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ βρίσκεται τώρα στα χέρια ενός εξαιρετικά ανίκανου συνόλου αξιωματούχων, από τον πρόεδρο και κάτω. Η διεθνής επιρροή εξαρτάται από πολλά πράγματα, αλλά ένα από τα βασικά συστατικά είναι η πίστη των άλλων κρατών ότι οι άνθρωποι με τους οποίους συναλλάσσονται είναι έξυπνοι, καλά ενημερωμένοι και γενικά ξέρουν τι κάνουν. Σε αυτό το σημείο, αξίζει κανείς στα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης Τραμπ αυτή την περιγραφή; Όχι από όσο μπορώ να δω. Η άσκηση εξωτερικής πολιτικής είναι μια δύσκολη υπόθεση και καμία κυβέρνηση δεν τα κάνει όλα σωστά, αλλά αυτή η κυβέρνηση βάζει «αυτογκόλ» σε εβδομαδιαία βάση, επιμένοντας παράλληλα ότι είναι αλάνθαστη.

Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, ορισμένα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν θα είναι εύκολο να διορθωθούν μετά την αποχώρηση του Τραμπ από το αξίωμα, ακόμη και αν αντικατασταθεί από κάποιον με πολύ διαφορετικές απόψεις. Η θεσμική ικανότητα του μηχανισμού εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ αποψιλώνεται, καθώς έμπειροι δημόσιοι υπάλληλοι συνταξιοδοτούνται ή απολύονται (συμπεριλαμβανομένων ορισμένων ανώτερων στρατιωτικών) και είτε δεν αντικαθίστανται είτε παραγκωνίζονται από πιστούς οπαδούς του Τραμπ.

Και επειδή το πολιτικό σώμα των ΗΠΑ παραμένει βαθιά πολωμένο, τα άλλα κράτη πρέπει επίσης να ανησυχούν ότι το εκκρεμές απλώς θα ταλαντεύεται μεταξύ των άκρων. Οι Αμερικανοί εξέλεξαν τον Τραμπ όχι μία αλλά δύο φορές, και θα μπορούσαν να εκλέξουν κάποιον παρόμοιο ξανά. Δεδομένης αυτής της πραγματικότητας, πώς μπορεί οποιαδήποτε χώρα να εμπιστευτεί οποιαδήποτε δέσμευση που θα μπορούσε να αναλάβει η Ουάσιγκτον σήμερα, ή υπό έναν Δημοκρατικό πρόεδρο;

Η ουσία είναι ότι ο υπόλοιπος κόσμος θα έχει να κάνει με μια ισχυρή, πιθανώς ληστρική και εξαιρετικά απρόβλεπτη Αμερική για τουλάχιστον τρία ακόμη χρόνια και πιθανότατα περισσότερο. Εάν συμβαίνει αυτό, τότε τι πρέπει να κάνουν οι άλλες χώρες, έχοντας κατά νου ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ο μόνος επικίνδυνος θηρευτής εκεί έξω (και για ορισμένα κράτη, πιο άμεσοι κίνδυνοι βρίσκονται πιο κοντά στην έδρα τους).

Για να επαναλάβω την ερώτησή μου: Αν διευθύνατε την εξωτερική πολιτική μιας άλλης χώρας, τι θα κάνατε; Ιδού οι κύριες επιλογές που βλέπω.

Σε όλη την ιστορία, ο κλασικός τρόπος αντιμετώπισης ισχυρών και επικίνδυνων κρατών είναι η εξισορρόπηση (balancing) εναντίον τους, είτε μέσω των δικών τους προσπαθειών είτε σε συνεργασία με άλλους (ή και τα δύο). Βλέπει κανείς αυτή την τάση στην «εταιρική σχέση χωρίς όρια» της Ρωσίας και της Κίνας, στην υποστήριξη που παρείχε η Βόρεια Κορέα στη Ρωσία στην Ουκρανία, στο δίκτυο πληρεξουσίων που υποστήριξε το Ιράν σε όλη τη Μέση Ανατολή και στην υποστήριξη πληροφοριών που φέρεται να δίνει η Ρωσία στο Ιράν.

Η Στρατηγική της «Ήπιας Εξισορρόπησης»

Μια παραλλαγή που ορισμένα κράτη είναι πιθανό να υιοθετήσουν είναι η «ήπια εξισορρόπηση» (soft balancing), δηλαδή ο συνειδητός συντονισμός διπλωματικών ενεργειών για την παρεμπόδιση των στόχων ενός ισχυρού κράτους. Ένα κλασικό παράδειγμα ήταν η συντονισμένη απόφαση Γαλλίας, Γερμανίας και Ρωσίας να αντιταχθούν στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το 2002, το οποίο θα επέτρεπε την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράκ. Αν και απέτυχε να πείσει την κυβέρνηση Μπους να μην προχωρήσει σε πόλεμο, εξέθεσε την απομόνωση των ΗΠΑ (και της Βρετανίας) και αύξησε το πολιτικό κόστος που τελικά πλήρωσαν.

Η ευρωπαϊκή απάντηση στις απειλές του Τραμπ να πάρει τη Γροιλανδία από τη Δανία είναι ένα άλλο προφανές παράδειγμα —μια συντονισμένη διπλωματική αντίδραση με σκοπό να εμποδίσει ένα ισχυρό κράτος να προβεί σε μια ανεπιθύμητη ενέργεια— αν και είχε και στρατιωτικό στοιχείο. Η ήπια εξισορρόπηση φαίνεται να είναι αυτό που είχε κατά νου ο Καναδός πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ τον Ιανουάριο, όταν κάλεσε τις μεσαίες δυνάμεις του κόσμου να ενωθούν και να δημιουργήσουν αμοιβαία επωφελείς σχέσεις που δεν θα εξαρτώνται από τη συνεργασία με μια αναξιόπιστη και ληστρική Αμερική.

Το Στοίχημα του Τραμπ και ο Κίνδυνος της Πυρηνικής Διασποράς

Η κυβέρνηση Τραμπ στοιχηματίζει ότι τόσο οι σκληρές όσο και οι ήπιες προσπάθειες εξισορρόπησης της αμερικανικής ισχύος θα είναι αδύναμες, ασταθείς και χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες. Μπορεί να έχουν δίκιο, επειδή πολλές χώρες παραμένουν δικαιολογημένα διστακτικές να αναλάβουν δαπανηρές δράσεις για να αντιμετωπίσουν την αμερικανική ισχύ, και ακόμη και οι προσπάθειες «ήπιας εξισορρόπησης» αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα συλλογικής δράσης. Αυτά τα εμπόδια δεν είναι ανυπέρβλητα, ωστόσο, ειδικά εάν η συμμόρφωση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες οδηγεί απλώς σε νέες απαιτήσεις ή εάν άλλες χώρες καταλήξουν να θεωρούν τις στενές συνεργασίες με τις ΗΠΑ περισσότερο ως βαρίδι παρά ως πλεονέκτημα.

Και ας μην ξεχνάμε μια άλλη μορφή εξισορρόπησης: Ορισμένα κράτη που είτε ανησυχούν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να τους επιτεθούν είτε φοβούνται ότι δεν είναι πλέον ένας αξιόπιστος προστάτης, θα μπουν στον πειρασμό να ενισχύσουν την ασφάλειά τους αποκτώντας δικά τους πυρηνικά αποτρεπτικά μέσα. Οι ανησυχίες για την αξιοπιστία των ΗΠΑ οδήγησαν τη Γαλλία να προτείνει την επέκταση της δικής της αποτρεπτικής ισχύος ευρύτερα στην Ευρώπη, και χώρες όπως η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία εξετάζουν για άλλη μια φορά την ανάγκη για ένα δικό τους αποτρεπτικό μέσο. Ο πόλεμος με το Ιράν —και η εξόντωση αρκετών σχετικά προσεκτικών Ιρανών ηγετών— θα ενισχύσει μόνο τα επιχειρήματα εκείνων που πιστεύουν ότι το μεγαλύτερο λάθος τους ήταν που δεν μιμήθηκαν τη Βόρεια Κορέα, κάνοντας μια ενεργή προσπάθεια για την απόκτηση της βόμβας όσο είχαν την ευκαιρία.

Η Στρατηγική της Προσκόλλησης (Bandwagoning)

Παρόλο που οι περισσότεροι ρεαλιστές μελετητές υποστηρίζουν ότι η «προσκόλληση» (bandwagoning) σε ένα ισχυρό ληστρικό κράτος είναι ριψοκίνδυνη και επομένως σπάνια, ορισμένα κράτη θα τη δουν ως την καλύτερη επιλογή τους. Ιδιαίτερα αδύναμα και ευάλωτα κράτη μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ευθυγραμμιστούν με τις Ηνωμένες Πολιτείες και να ελπίζουν για το καλύτερο, ενώ χώρες που θέλουν να χρησιμοποιήσουν την υποστήριξη των ΗΠΑ για να προωθήσουν τους δικούς τους αναθεωρητικούς στόχους θα χαρούν να «ανέβουν στο άρμα».

Το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία και τα μικρότερα κράτη του Περσικού Κόλπου είναι προφανή παραδείγματα τέτοιου είδους καιροσκοπικής συμπεριφοράς. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει επίσης δεξιούς ηγέτες όπως ο Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας, ο Χαβιέρ Μιλέι της Αργεντινής, η Μαρίν Λεπέν της Γαλλίας ή ο Μπενιαμίν Νετανιάχου του Ισραήλ, οι οποίοι βλέπουν τον Τραμπ ως μια επιβλητική και χαρισματική προσωπικότητα που μοιράζεται τη δική τους αποστροφή για τη φιλελεύθερη δημοκρατία και πολλούς παγκόσμιους κανόνες. Δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν το γεγονός ότι καθένας από αυτούς τους ηγέτες —συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ— υποστήριξε ανοιχτά τη δύσκολη προσπάθεια επανεκλογής του Όρμπαν στην Ουγγαρία.

Ωστόσο, η συμπόρευση με μια απρόβλεπτη και ληστρική Αμερική δεν στερείται κινδύνων. Πρώτον, αποτυχίες όπως ο πόλεμος στο Ιράν, η υποτονική αμερικανική οικονομία και τα χαμηλά ποσοστά δημοτικότητας του Τραμπ αμαυρώνουν το εμπορικό σήμα «MAGA» και θα μπορούσαν να καταστήσουν τη στενή σχέση με τις ΗΠΑ λιγότερο επωφελή για τους ξένους λαϊκιστές.

Επιπλέον, η λαϊκή υποστήριξη των περισσότερων από αυτούς τους ηγέτες βασίζεται στην παρουσίασή τους ως ένθερμων εθνικιστών, κάτι που δεν συνάδει με τη μακροχρόνια υποταγή σε μια ληστρική ξένη δύναμη. Τέτοιες ανησυχίες μπορεί να εξηγούν γιατί η Λεπέν, η de facto ηγέτης της γαλλικής ακροδεξιάς «Εθνικής Συσπείρωσης», έχει αποστασιοποιηθεί ελαφρώς από τον Τραμπ τους τελευταίους μήνες.

Επιρροή και Αντίκτυπος

Τα κράτη που επιλέγουν να παραμείνουν στενά ευθυγραμμισμένα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και θέλουν να χρησιμοποιήσουν την αμερικανική ισχύ για να προωθήσουν τους δικούς τους στόχους, θα διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους να κατευθύνουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική προς τις κατευθύνσεις που ευνοούν.

Ο Νετανιάχου και ορισμένες βασικές οργανώσεις του ισραηλινού λόμπι βοήθησαν να πειστεί ο Τραμπ να ξεκινήσει τον τελευταίο πόλεμο, και ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν φέρεται να πιέζει τον Τραμπ να στείλει χερσαία στρατεύματα. Είναι σίγουρο ότι το Ισραήλ και τα κράτη του Κόλπου θα συνεχίσουν να ασκούν πιέσεις στον Λευκό Οίκο και το Κογκρέσο για να συνεχιστεί η ροή όπλων, ενώ μπορεί κανείς να αναμένει και πιο απροκάλυπτες μορφές άσκησης επιρροής (νέες επιχειρηματικές συμφωνίες για τον Τζάρεντ Κούσνερ ή τον Οργανισμό Τραμπ;) όσο ο Τραμπ βρίσκεται στο αξίωμα. Όμως ο πόλεμος στο Ιράν αποτελεί κίνδυνο και για αυτά τα κράτη: Όσο περισσότερο θεωρείται ως ένας πόλεμος που διεξάγεται για λογαριασμό άλλων, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος μιας σφοδρής αντίδρασης (backlash) εάν ο πόλεμος εξελιχθεί άσχημα.

Μείωση της Εξάρτησης και Διπλωματική Κωλυσιεργία

Όταν συναλλάσσεσαι με έναν αναξιόπιστο εταίρο, το έξυπνο είναι να μειώσεις την εξάρτησή σου από αυτόν, ακόμη και αν αυτό έχει κάποιο κόστος. Αυτή η τάση είναι εμφανής από τότε που ο Τραμπ ανακοίνωσε τους αμοιβαίους δασμούς τον Απρίλιο του 2025, μετά τους οποίους οι εμπορικοί εταίροι των ΗΠΑ εργάστηκαν υπερωριακά για να μειώσουν την εξάρτησή τους από την αμερικανική αγορά, συνάπτοντας συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου μεταξύ τους. Ο Καναδάς μείωσε τις εντάσεις με την Κίνα και διαπραγματεύτηκε νέα εμπορικά σύμφωνα με την Ινδονησία και την Ινδία, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε το ίδιο με την Ινδία και τη Mercosur.

Όπως γνωρίζει κάθε γονέας, μερικές φορές οι πολύ αδύναμοι παίκτες μπορούν να πετύχουν το σκοπό τους αρνούμενοι πεισματικά να συμμορφωθούν με μια απαίτηση, με την ελπίδα ότι το ισχυρότερο μέρος θα στερηθεί είτε τη θέληση είτε την υπομονή να επιβάλει τη συμμόρφωση. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ οπισθοχώρησαν όταν ο Τραμπ απαίτησε να βοηθήσουν στο άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, για παράδειγμα, επειδή δεν τους ζητήθηκε η γνώμη πριν από τον πόλεμο, έχουν ελάχιστους λόγους να διασώσουν τον Τραμπ από τα δικά του λάθη και πιθανώς ελπίζουν ότι η αποτυχία αυτή θα δώσει στην Ουάσιγκτον ένα απαραίτητο μάθημα.

Εναλλακτικά, τα κράτη μπορούν να προσποιηθούν ότι συμμορφώνονται με μια απαίτηση, αλλά στη συνέχεια να κωλυσιεργούν, να ανακοινώνουν απρόσμενες επιπλοκές, να δυσκολεύουν την επαλήθευση της συμμόρφωσης και γενικά να σηκώνουν όσο το δυνατόν περισσότερη «σκόνη» στον αέρα. Η απήχηση αυτής της στρατηγικής είναι προφανής: Αποφεύγει μια ανοιχτή αντιπαράθεση με την Ουάσιγκτον, αλλά αποφεύγει επίσης το πλήρες κόστος της συμμόρφωσης.

Άλλα κράτη έχουν χρησιμοποιήσει αυτή την τακτική κατά των Ηνωμένων Πολιτειών στο παρελθόν: οι χώρες του ΝΑΤΟ δεσμεύονταν επανειλημμένα να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες, αλλά κατάφερναν να υπολείπονται κάθε φορά, ή το Ισραήλ υποσχόταν να διαλύσει ορισμένους οικισμούς, αλλά το έκανε όσο το δυνατόν πιο αργά, χτίζοντας νέους για να τους αντικαταστήσει στο μεταξύ. Η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να προσπαθεί να προσδιορίσει αν η Κίνα εκπλήρωσε τις οικονομικές υποσχέσεις που έδωσε κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ. (Στοιχηματίζω ότι δεν το έκανε).

Είναι ένας μεγάλος, πολυάσχολος και περίπλοκος κόσμος, και ακόμη και μια πολύ ισχυρή χώρα όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορεί να παρακολουθεί όλα όσα μπορεί να έχουν συμφωνήσει να κάνουν άλλα κράτη στο παρελθόν και να προσδιορίσει αν τηρούν τις δεσμεύσεις τους.

Η Κατάρρευση της «Ήπιας Ισχύος»

Η σκληρή ισχύς παραμένει το κύριο νόμισμα της παγκόσμιας πολιτικής, αλλά τα ισχυρά κράτη επωφελούνται επίσης όταν θεωρούνται ως επί το πλείστον ενάρετα, λογικά έντιμα και αξιόπιστα, και ότι προσπαθούν να κάνουν τον κόσμο καλύτερο, τουλάχιστον κάποιες φορές. Αυτή η ιδιότητα είναι αυτό που ο εκλιπών συνάδελφός μου, Joseph Nye, ονόμασε «ήπια ισχύ» (soft power): Τα κράτη αποκτούσαν επιρροή όταν οι άλλοι τα έβλεπαν ως ελκυστικά και, ως επί το πλείστον, καλοπροαίρετα.

Επομένως, οι αντίπαλοι των Ηνωμένων Πολιτειών θα καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να αμαυρώσουν την εικόνα τους, παρουσιάζοντάς τις ως εγωιστικές, επιθετικές, επικίνδυνες και ως ένα μοντέλο που πρέπει να απορριφθεί παρά να θαυμάζεται και να αντιγράφεται. Ένα συμπλήρωμα αυτής της στρατηγικής —το οποίο η Κίνα ακολουθεί εδώ και καιρό— είναι να μένει κανείς στην άκρη και να αφήνει τις Ηνωμένες Πολιτείες να παραπαίουν. Όπως φέρεται να είπε ο Ναπολέων Βοναπάρτης, ποτέ μη διακόπτεις έναν εχθρό όταν κάνει ένα λάθος.

Και, Θεέ μου, η κυβέρνηση Τραμπ το κάνει αυτό πολύ εύκολο! Καυχιέται για την ανατίναξη σκαφών στην Καραϊβική μόνο και μόνο βάσει υποψιών, βοηθά στη δολοφονία ξένων ηγετών, κακομεταχειρίζεται μετανάστες και τουρίστες, επιβάλλει ταξιδιωτικές απαγορεύσεις σε περισσότερες από δώδεκα χώρες, διατάσσει οικονομικές κυρώσεις σε ξένους αξιωματούχους για το ασυγχώρητο αμάρτημα της κριτικής προς τον πρόεδρο, κομπάζει ότι η ισχύς είναι το μόνο που μετράει, επιβάλλει δασμούς που ανεβοκατεβαίνουν σαν ζερβίλος (ποντίκι) σε μεθαμφεταμίνη, ξεκινά έναν πόλεμο με συνέπειες για ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία χωρίς σαφή ιδέα για το πού θα οδηγήσει — η λίστα δεν έχει τέλος.

Καθώς η εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών μετατοπίζεται από εκείνη μιας καλοπροαίρετης, αν και μερικές φορές λανθασμένης παγκόσμιας δύναμης, σε μια δύναμη αδιάφορη, σκληρή, αντανακλαστικά ανέντιμη και που ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό της, ακόμη και οι ηγέτες που θέλουν να συνεργαστούν με την Ουάσιγκτον θα είναι επιφυλακτικοί στο να την πλησιάσουν πολύ.

Το Μάθημα της Αυτοσυγκράτησης

Οι διάφορες στρατηγικές για την εναντίωση στις Ηνωμένες Πολιτείες αλληλοενισχύονται. Όσο περισσότερα κράτη αρχίζουν να εξισορροπούν —είτε σε σκληρή είτε σε ήπια μορφή— τόσο ευκολότερο γίνεται και για τα υπόλοιπα να αποστασιοποιηθούν. Όσο περισσότερο ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόσμο θεωρείται όχι ως ευρέως καλοπροαίρετος αλλά ως ενεργά επιζήμιος, τόσο δυσκολότερο θα είναι για πολλά κράτη να παραμείνουν στο πλευρό των ΗΠΑ και τόσο περισσότερο οι ξένοι ηγέτες θα επωφελούνται από την εναντίωση στην Ουάσιγκτον. Όσο περισσότερο τα κράτη οπισθοχωρούν, τόσο πιο εύκολο είναι για τα άλλα να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους, επειδή ακόμη και μια υπερδύναμη δεν μπορεί να παρακολουθεί κάθε μικρή πράξη περιφρόνησης κάθε χώρας και να τις τιμωρεί όλες ταυτόχρονα.

Ιδού το κύριο μάθημα που πρέπει να πάρουν οι Αμερικανοί από αυτό το φάσμα των πιθανών αντιδράσεων στην τωρινή συμπεριφορά της Ουάσιγκτον. Το μεγάλο πλεονέκτημα του να είσαι μια ισχυρή χώρα είναι ότι έχεις ένα σημαντικό περιθώριο σφάλματος και πολλούς πόρους στους οποίους μπορείς να βασιστείς όταν αντιμετωπίζεις προβλήματα. Το μειονέκτημα είναι ότι ενώ ορισμένα κράτη αναζητούν τρόπους να εκμεταλλευτούν την αμερικανική ισχύ προς όφελός τους, άλλα θα τη βρίσκουν ανησυχητική και θα αναζητούν τρόπους να τη δαμάσουν ή να την περιορίσουν.

Για το λόγο αυτό, μια διορατική μεγάλη δύναμη θα χρησιμοποιεί την ισχύ της με αυτοσυγκράτηση, θα τηρεί τους ευρέως αποδεκτούς κανόνες όποτε είναι δυνατόν, θα αναγνωρίζει ότι ακόμη και οι στενοί σύμμαχοι θα έχουν τη δική τους ατζέντα και θα εργάζεται για τη διαμόρφωση ρυθμίσεων με άλλους από τις οποίες επωφελούνται όλα τα μέρη. Η διατήρηση της σιδερένιας γροθιάς της σκληρής ισχύος είναι πολύτιμη, αλλά το ίδιο είναι και η κάλυψή της με ένα βελούδινο γάντι. Οι Ηνωμένες Πολιτείες το έκαναν αυτό ανεκτά καλά για το μεγαλύτερο μέρος των τελευταίων 75 ετών και ωφελήθηκαν σε μεγάλο βαθμό, αλλά οι σημερινοί ηγέτες τους πετούν γρήγορα αυτή τη σοφία στη θάλασσα.

Όπως προειδοποίησα πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες, «αν οι Ηνωμένες Πολιτείες καταλήξουν να επιταχύνουν το τέλος των υφιστάμενων εταιρικών σχέσεών τους και να δώσουν γέννηση σε νέες ρυθμίσεις των οποίων ο σκοπός είναι να μας περιορίσουν, θα φταίμε μόνο εμείς.»

foreignpolicy.com

«Δεν μπορούμε πλέον να ταΐσουμε τα παιδιά μας»: Οι γερμανικές αρχές δεσμεύουν τους λογαριασμούς της συζύγου δημοσιογράφου επειδή κάλυψε θέματα για την Παλαιστίνη σε ένα ρωσικό ειδησεογραφικό μέσο

Μετά τη δέσμευση των λογαριασμών κατά του Hüseyin Doğru, οι αρχές στοχοποιούν τώρα τη σύζυγό του. Ο δημοσιογράφος και η οικογένειά του αντιμετωπίζουν μια ανθρωπιστική κρίση.

Αυτό που ξεκίνησε ως μια διαδικασία κυρώσεων κατά του εδρεύοντος στο Βερολίνο δημοσιογράφου Hüseyin Doğru, εξελίχθηκε πλέον σε ανθρωπιστική κρίση για τον ίδιο και την οικογένειά του. Αφού ο δημοσιογράφος —ο οποίος τελεί υπό κυρώσεις από την ΕΕ από τον Μάιο του 2025— είχε ήδη αποκλειστεί σε μεγάλο βαθμό από τις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές ο ίδιος, η Κεντρική Υπηρεσία Επιβολής Κυρώσεων (ZfS) «δέσμευσε» πλέον και τους τραπεζικούς λογαριασμούς της συζύγου του.

Η αρχή, η οποία υπάγεται στη Γενική Διεύθυνση Τελωνείων, υποστηρίζει, σύμφωνα με εντολή που έχει στη διάθεσή της η Berliner Zeitung, ότι οι λογαριασμοί της γυναίκας χρησιμοποιήθηκαν για την παράκαμψη των κυρώσεων που επιβλήθηκαν κατά του Doğru.

Η ασφάλεια αυτοκινήτου αναφέρεται ως αιτιολόγηση για το κλείσιμο του λογαριασμού

Η επιστολή αναφέρεται σε «κατάσχεση σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του νόμου περί επιβολής κυρώσεων (SanktDG)». Επηρεάζονται δύο λογαριασμοί στην Commerzbank. Απαγορεύτηκε η διάθεση των υπαρχόντων υπολοίπων καθώς και μελλοντικών πιστώσεων. Η αρχή αιτιολογεί το μέτρο δηλώνοντας ότι τα κεφάλαια στους λογαριασμούς της συζύγου πρέπει να θεωρούνται ως κεφάλαια υπό τον έλεγχο του συζύγου της.

Για να το αιτιολογήσει αυτό, η Κεντρική Υπηρεσία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο αυτοκινήτου: αφού ένα υπάρχον συμβόλαιο καταγγέλθηκε λόγω των κυρώσεων, η σύζυγος του Doğru σύναψε ένα νέο ασφαλιστήριο συμβόλαιο για το κοινό αυτοκίνητο. Ο εγγεγραμμένος κάτοχος του οχήματος παραμένει ο Doğru. Το γεγονός ότι εκείνη υιοθέτησε τη δική του βαθμολογία μπόνους μη πρόκλησης ατυχήματος ερμηνεύεται από την αρχή ως ένδειξη παράκαμψης των κυρώσεων.

Επιπλέον, σύμφωνα με την αρχή, υπάρχουν οικογενειακές και οικονομικές διασυνδέσεις. Η εντολή αναφέρεται ρητά στον γάμο καθώς και στα τρία παιδιά που έχουν μαζί. Επιπλέον, η ZfS υποστηρίζει ότι η έννοια του «ελέγχου» θα πρέπει να ερμηνεύεται ευρέως.

Ένα άλλο σημείο στο σκεπτικό αφορά τις οικονομικές κινήσεις λίγο μετά την ένταξη του Doğru στη λίστα των κυρώσεων. Σύμφωνα με την εντολή, μεταφορές από έναν από τους λογαριασμούς του Doğru στον λογαριασμό της συζύγου του φέρεται να πραγματοποιήθηκαν ήδη μία ημέρα μετά την επιβολή κυρώσεων. Σύμφωνα με την αρχή, αυτό επιτρέπει το συμπέρασμα ότι οι μεταφορές εξυπηρετούσαν τον σκοπό της παράκαμψης των κυρώσεων.

«Τώρα κανείς δεν μπορεί να φροντίσει τα παιδιά μας»

Η Κεντρική Υπηρεσία θεωρεί ρητά την κατάσχεση των λογαριασμών της συζύγου «αναλογική». Για την οικογένεια, ωστόσο, το μέτρο είναι απειλητικό για την ύπαρξή της. Ο Doğru δήλωσε στην Berliner Zeitung ότι η απόφαση να αρνηθούν στη σύζυγό του την πρόσβαση σε οικονομικά μέσα δεν ωθεί απλώς την οικογένειά του σε ένα νομικό κενό, αλλά την εξαναγκάζει σκόπιμα σε μια ανθρωπιστική κρίση.

«Επί του παρόντος, έχουμε μόνο 104 ευρώ διαθέσιμα για τα τρία παιδιά μας και τους δυο μας. Προηγουμένως, εγώ ο ίδιος δεν ήμουν σε θέση να συντηρήσω τα παιδιά μου. Τώρα κανείς δεν μπορεί να τα συντηρήσει».

Κατηγορεί τις γερμανικές αρχές ότι ενεργούν συστηματικά εναντίον της οικογένειάς του.

«Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι θεσμοί της μας επέλεξαν συστηματικά ως στόχο: πρώτα εμένα, μετά τη σύζυγό μου και τώρα επηρεάζονται τα νήπια και τα βρέφη μας. Αυτή η απόφαση θέτει σκόπιμα σε κίνδυνο την ευημερία και την υγεία των παιδιών μας», λέει. Υποστηρίζει ότι αυτό έρχεται σε αντίθεση όχι μόνο με το διεθνέ δίκαιο, αλλά και με τον γερμανικό Θεμελιώδη Νόμο, ο οποίος εγγυάται την προστασία της ευημερίας των παιδιών.

Η οικογένεια δεν είναι πλέον σε θέση να πληρώσει ενοίκιο, να ταΐσει τα παιδιά ή να καλύψει το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος. Ενώ τα παιδιά θα μπορούσαν θεωρητικά να λάβουν βοήθεια, στην πράξη υπάρχει πραγματικός κίνδυνος η ανθρωπιστική υποστήριξη να ερμηνευθεί ως παράκαμψη των κυρώσεων.

Ο Doğru μιλά για μια σπείρα κλιμάκωσης. Κάθε φορά που η υπόθεσή του λαμβάνει δημόσια προσοχή, τα μέτρα εντείνονται. Πρώτα, λέει, το Υπουργείο Εξωτερικών του αρνήθηκε ουσιαστικά την ιδιότητα του δημοσιογράφου· στη συνέχεια, απαξιώθηκε δημόσια ως «παράγοντας παραπληροφόρησης». Ακολούθησε ποινικοποίηση οποιασδήποτε υποστήριξης προς την οικογένειά του· με την πιο πρόσφατη απόφαση, απειλείται πλέον σκόπιμα η ευημερία των παιδιών.

«Στόχος αυτών των μέτρων είναι να σπάσουν εμένα και την οικογένειά μου. Οι αρχές φτάνουν στο σημείο να θέτουν εν γνώσει τους σε κίνδυνο την υγεία και την ευημερία των βρεφών», λέει ο Doğru. «Ένα πιθανό επόμενο στάδιο κλιμάκωσης θα μπορούσε να συνίσταται στην αφαίρεση των παιδιών μας από εμάς — με βάση μια κατάσταση που δημιούργησαν οι ίδιες οι αρχές».

Ο δικηγόρος του, Alexander Gorski, περιγράφει την κατάσχεση των λογαριασμών της συζύγου ως ένα νέο στάδιο καταστολής. Μιλώντας στην Berliner Zeitung, δήλωσε:

«Η διοικητική κατάσχεση των λογαριασμών της συζύγου του κ. Doğru αντιπροσωπεύει μια πρωτοφανή κλιμάκωση της καταστολής κατά της οικογένειας του κ. Doğru. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο κ. Doğru τελεί υπό κυρώσεις, αλλά πλέον και η οικογένειά του υφίσταται όλο και περισσότερο τις συνέπειες. Αυτή η καταστολή παραβιάζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια της οικογένειας και είναι απαράδεκτη σε ένα κράτος δικαίου».

Οι επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή

Το πόσο δραστικές είναι οι επιπτώσεις στην καθημερινότητα είχε ήδη γίνει εμφανές τους τελευταίους μήνες. Ο Doğru επιχείρησε πρόσφατα, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ενώπιον του Περιφερειακού Δικαστηρίου της Φρανκφούρτης, να επιτύχει ώστε η τράπεζά του, η Comdirect, να επιτρέψει και πάλι τις μεταφορές και να μειώσει τους περιορισμούς στη χρήση του λογαριασμού του. Ωστόσο, το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Έκρινε ότι δεν υπήρχε η λεγόμενη αξίωση για έκδοση προσωρινής διαταγής και τάχθηκε με το μέρος του πιστωτικού ιδρύματος. Σύμφωνα με την άποψη του δικαστηρίου, ο Doğru δεν είχε αποδείξει αξιόπιστα μια εκτελεστή αξίωση ότι οι μεταφορές που ζήτησε έπρεπε να αποδεσμευτούν.

Παρόλο που η Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα είχε επιτρέψει στον δημοσιογράφο να χρησιμοποιεί 506 ευρώ τον μήνα για βασικές ανάγκες, σύμφωνα με το δικαστήριο οι πληρωμές πέρα από αυτό το ποσό δεν καλύπτονταν. Ο Doğru δεν είχε αποδείξει επαρκώς ότι οι προβλεπόμενες μεταφορές —όπως πληρωμές σε παρόχους υπηρεσιών και εταιρείες είσπραξης χρεών— εξυπηρετούσαν την ικανοποίηση βασικών αναγκών. Ταυτόχρονα, το περιφερειακό δικαστήριο τόνισε ότι οι τράπεζες δεσμεύονται από το άμεσα εφαρμοστέο δίκαιο κυρώσεων της ΕΕ και δεν επιτρέπεται να αποδεσμεύουν δεσμευμένα κεφάλαια.

Ήδη από τότε, ο Doğru περιέγραψε την κατάσταση ως απειλητική για την ύπαρξή του. Είπε ότι οι τρέχουσες συμβάσεις από την περίοδο πριν από τις κυρώσεις —όπως τηλεπικοινωνίες, ασφάλειες και άλλες καθημερινές υποχρεώσεις— δεν μπορούσαν πλέον να εξυπηρετηθούν επειδή η τράπεζά του αρνούνταν κάθε μεταφορά. Το αποτέλεσμα ήταν υπενθυμίσεις πληρωμής, διαδικασίες είσπραξης χρεών και αυξανόμενο κόστος. Με τα εγκεκριμένα 506 ευρώ, ήταν αδύνατο να συντηρηθεί μια πενταμελής οικογένεια. Υπήρχε πραγματικός κίνδυνος να μην μπορεί πλέον να πληρώσει το ενοίκιο. Ως άτομο υπό κυρώσεις, δεν είχε πρακτικά καμία πιθανότητα να συνάψει νέο μισθωτήριο συμβόλαιο. Όπως δήλωσε στην εφημερίδα, ο ίδιος και η οικογένειά του βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απειλή της αστεγίας.

Η ΕΕ κατηγορεί τον Doğru για ρωσική προπαγάνδα

Για τον Doğru και την οικογένειά του, αυτό αντιπροσωπεύει την τελευταία κλιμάκωση σε μια διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και μήνες. Ο δημοσιογράφος βρίσκεται σε λίστα κυρώσεων της ΕΕ από τον Μάιο του 2025. Η Ευρωπαϊκή Ένωση το αιτιολογεί δηλώνοντας ότι μέσω του φιλοπαλαιστινιακού δημοσιογραφικού του έργου, ο Doğru υποδαυλίζει «εθνοτική, πολιτική και θρησκευτική διχόνοια» και ως εκ τούτου υποστηρίζει «αποσταθεροποιητικές δραστηριότητες της Ρωσίας». Μέχρι σήμερα δεν έχουν παρουσιαστεί δημόσια αποδεικτικά στοιχεία για συγκεκριμένη σύνδεση με τη Μόσχα.

Ο Doğru απορρίπτει τις κατηγορίες. Επιβεβαιώνει ότι στο παρελθόν εργάστηκε για το Redfish, ένα σχήμα που χρηματοδοτείται από τον ρωσικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Ruptly. Στο πλαίσιο της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία, ωστόσο, τερμάτισε τη σχέση εργασίας. «Πάντα επέκρινα το γεγονός ότι επρόκειτο για εισβολή στην Ουκρανία», δήλωσε ήδη από τον Νοέμβριο του 2025 σε συνομιλία του με την Berliner Zeitung.

Νομικά και πολιτικά, η υπόθεση είναι ιδιαίτερα εκρηκτική. Σε μια νομική γνωμοδότηση που παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το φθινόπωρο του περασμένου έτους, η πρώην δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ninon Colneric και η ειδικός στο διεθνές δίκαιο Alina Miron καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα αποτελούν βαθιές παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Οι συντάκτριες μιλούν για έναν de facto «πολιτικό θάνατο»: τα περιουσιακά στοιχεία δεσμεύονται, η πρόσβαση σε τραπεζικές υπηρεσίες αποκλείεται και η οικονομική ικανότητα δράσης παραλύει σχεδόν πλήρως. Ιδιαίτερα προβληματικό, υποστηρίζουν, είναι το γεγονός ότι οι κυρώσεις επιβάλλονται χωρίς προηγούμενο δικαστικό έλεγχο και ότι τα θιγόμενα πρόσωπα δεν τυγχάνουν ακρόασης πριν από την εγγραφή τους στη λίστα.

Επιπλέον, οι νομικοί προειδοποιούν για ένα «αποτρεπτικό αποτέλεσμα» (chilling effect) στους δημοσιογράφους συνολικά. Παραμένει ασαφές πού βρίσκεται το όριο μεταξύ της επιτρεπτής ενημέρωσης και της αξιόποινης «χειραγώγησης πληροφοριών». Ως εκ τούτου, οι κυρώσεις της ΕΕ απειλούν την ελευθερία του τύπου.

Dagdelen: «Χρειαζόμαστε μια πλατφόρμα δράσης κατά των παράνομων κυρώσεων»

Το πόσο εκτεταμένες έχουν γίνει οι συνέπειες του καθεστώτος κυρώσεων, σύμφωνα με την υπεράσπιση, κατέστη σαφές από τον δικηγόρο Gorski σε συνέντευξή του στην Berliner Zeitung. Ο δικηγόρος είπε ότι ο πελάτης του δεν επιτρέπεται να δέχεται χρηματικές δωρεές και επίσης δεν επιτρέπεται να δέχεται επισιτιστική βοήθεια. Όταν ρωτήθηκε αν ένας γείτονας θα μπορούσε ήδη να καταστεί ποινικά υπόλογος φέρνοντας ψωμί στον Doğru, ο Gorski απάντησε: «Ναι, ο γείτονας θεωρητικά θα καθίστατο ποινικά υπόλογος».

Η πολιτικός του BSW, Sevim Dagdelen, ζητά τώρα ευρύτερη πολιτική κινητοποίηση. «Ο Hüseyin Doğru και η οικογένειά του χρειάζονται επειγόντως βοήθεια», δήλωσε στην Berliner Zeitung. Το καθεστώς κυρώσεων της ΕΕ είναι ολοκληρωτικό και η γερμανική κυβέρνηση δεν πρέπει πλέον να υποστηρίζει αυτήν την απάνθρωπη τρέλα. «Προσκαλώ όλους τους δημοκράτες να δραστηριοποιηθούν μαζί εδώ: χρειαζόμαστε μια πλατφόρμα δράσης κατά των παράνομων κυρώσεων προκειμένου να υπερασπιστούμε το κράτος δικαίου, τη δημοκρατία και την ανθρωπιά». Λεπτομέρειες θα ακολουθήσουν σύντομα, σύμφωνα με την Dagdelen.

berliner-zeitung.de