Το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Gerald R. Ford, το οποίο είχε αναπτυχθεί σε επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, αγκυροβόλησε το Σάββατο στο λιμάνι Σπλιτ της Κροατίας στην Αδριατική για επισκευές και συντήρηση μετά από ολιγοήμερη παραμονή στη Σούδα.
Το Ford, το νεότερο αεροπλανοφόρο της Αμερικής και το μεγαλύτερο στον κόσμο, επιχειρούσε στην Ερυθρά Θάλασσα υποστηρίζοντας την Επιχείρηση Epic Fury, όταν ξέσπασε μια πυρκαγιά (μη σχετιζόμενη με μάχη) στο κεντρικό πλυντήριο του πλοίου στις 12 Μαρτίου, τραυματίζοντας τρεις ναύτες.
Σχεδόν 200 ναύτες υποβλήθηκαν επίσης σε θεραπεία για προβλήματα που σχετίζονται με την εισπνοή καπνού, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος εκείνη την εποχή. Χρειάστηκαν ώρες για να τεθεί υπό έλεγχο η πυρκαγιά, η οποία επηρέασε περίπου 100 κλίνες.
Το πολεμικό πλοίο βρίσκεται σε ανάπτυξη εδώ και εννέα μήνες και συμμετείχε επίσης σε επιχειρήσεις κατά της Βενεζουέλας στην Καραϊβική πριν φτάσει στη Μέση Ανατολή. Έχει ταλαιπωρηθεί από υδραυλικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής του, τα οποία επηρεάζουν τις σχεδόν 650 τουαλέτες.
Το Ford είχε σταματήσει προσωρινά στον Κόλπο της Σούδας στην Κρήτη. Η κυβέρνηση της Κροατίας, η οποία είναι σύμμαχος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, ενέκρινε την άφιξή του νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.
«Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, το USS Gerald R. Ford θα φιλοξενήσει τοπικούς αξιωματούχους και σημαντικούς ηγέτες για να επιβεβαιώσει την ισχυρή και διαρκή συμμαχία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κροατίας», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Κροατία.
Το αεροπλανοφόρο, επανδρωμένο με περισσότερους από 5.000 ναύτες, διαθέτει περισσότερα από 75 στρατιωτικά αεροσκάφη επί του σκάφους, συμπεριλαμβανομένων μαχητικών αεροσκαφών όπως το F-18 Super Hornet, και διαθέτει ένα εξελιγμένο σύστημα ραντάρ για τον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας και την πλοήγηση.
Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και θεσμικής ειλικρίνειας, η οποία ξεπέρασε τα εσκαμμένα των παραδοσιακών ενθρονιστήριων τελετών, ο Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος έθεσε το ζήτημα των εκκλησιαστικών σκανδάλων στο επίκεντρο της ανάληψης των καθηκόντων του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στα Χανιά, ο τοποτηρητής της χηρεύουσας Μητρόπολης αναγνώρισε την κρίση εμπιστοσύνης που βιώνει το πλήρωμα της Εκκλησίας, καλώντας σε μια ειλικρινή αυτοκριτική που αφορά τόσο το εκκλησιαστικό σώμα όσο και εξωγενείς θεσμικούς παράγοντες.
Η ιστορική στιγμή της ενθρόνισης του νέου Μητροπολίτη Τίτου συνδέθηκε με την παραδοχή γεγονότων που, όπως τόνισε ο κ. Αμφιλόχιος, «στενοχώρησαν, σκανδάλισαν και κυρίως κλόνισαν την εμπιστοσύνη» των πιστών προς τα πρόσωπα και τους θεσμούς της τοπικής Εκκλησίας. Ο Ιεράρχης υπογράμμισε ότι η Εκκλησία οφείλει να κοιτάξει τον λαό στα μάτια και να ζητήσει ταπεινά συγγνώμη για τη δική της ευθύνη στην εξέλιξη αυτών των καταστάσεων.
Ωστόσο, η παρέμβαση του Μητροπολίτη Αμφιλοχίου δεν περιορίστηκε στα εσωτερικά της Εκκλησίας. Με σαφείς αιχμές, επεσήμανε την υποχρέωση και άλλων, μη εκκλησιαστικών θεσμικών παραγόντων, να αναλάβουν τις ευθύνες τους για όσα προκάλεσαν, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπήρξαν κίνητρα και ενέργειες που είναι γνωστά στην ηγεσία και τη βάση της τοπικής κοινωνίας. Η αναφορά αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει την ένταση που επικράτησε το προηγούμενο διάστημα, αναδεικνύοντας την ανάγκη για πλήρη διαφάνεια και αποκατάσταση της αλήθειας.
Η κρίση εμπιστοσύνης και η αναζήτηση της αυθεντικότητας
Σε μια βαθιά θεολογική και ταυτόχρονα κοινωνική ανάλυση, ο κ. Αμφιλόχιος προειδοποίησε για τον κίνδυνο του «ψεύτικου λόγου» που οδηγεί στην απόγνωση. Σύμφωνα με τον Ιεράρχη, η ενότητα και η αγάπη που δεν εδράζονται στην αλήθεια είναι κενές περιεχομένου, προκαλώντας σύγχυση και ταραχή. Η Εκκλησία, σημείωσε, δεν είναι ένα άθροισμα συμπτωμάτων αλλά καρπός ενός «σταυρικού φρονήματος», το οποίο απαιτεί από την ηγεσία της να θυσιάζει τον εαυτό της και όχι τους άλλους.
Ο κόσμος, σύμφωνα με τον λόγο του Μητροπολίτη, έχει κουραστεί από λόγια και έχει απογοητευτεί από «σωτήρες» που επαγγέλλονται λύσεις χωρίς προσωπικό κόστος. Το αντίδοτο σε αυτή την πνευματική ένδεια είναι η επανεύρεση της αληθινής εμπειρίας και της ποιότητας ζωής, μια «αντίσταση ποιότητας» σε οτιδήποτε αφαιρεί την παρουσία του Θεού από την καθημερινότητα των πολιτών.
Οι προκλήσεις της νέας αρχιερατείας στα Χανιά
Απευθυνόμενος στον νέο Μητροπολίτη Τίτο, ο κ. Αμφιλόχιος του ζήτησε να καταστεί «το αλάτι του κόσμου» και να μεταμορφώσει την επαρχία του σε τόπο πνευματικής αναγέννησης. Η αποστολή του νέου επισκόπου περιγράφηκε ως ένας δρόμος που απαιτεί την απαρνηση του εαυτού και την απόλυτη ταύτιση με τον ανθρώπινο πόνο. «Μόνο μάτια δακρυσμένα και στήθη πληγωμένα μπορούν να αγγίξουν τον άνθρωπο και τα προβλήματά του», ανέφερε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα μιας ποιμαντορίας που οφείλει να είναι προσωποκεντρική και θυσιαστική.
Ο νέος Μητροπολίτης καλείται να διαχειριστεί μια βαριά πνευματική και ιστορική κληρονομιά, με προεξάρχουσα την παράδοση του Αποστόλου Τίτου, του πρώτου Επισκόπου Κρήτης. Ο κ. Αμφιλόχιος κατέστησε σαφές ότι η Εκκλησία δεν είναι ένας θεσμός που απλώς διοικείται, αλλά ένα μυστήριο στο οποίο η ηγεσία οφείλει να κατοικεί και να διακονεί με πραότητα και δικαιοσύνη.
Η πνευματική παρακαταθήκη και η επόμενη ημέρα
Κλείνοντας την τοποτηρητεία του, ο Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου παρέδωσε τη διοίκηση της Μητρόπολης Κυδωνίας και Αποκορώνου στον κ. Τίτο, εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι ο νέος ποιμενάρχης θα εργαστεί για τη σωτηρία του λαού και την ευκλεία της Εκκλησίας της Κρήτης. Δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Πρωτοσύγκελλο της Μητρόπολης, Αρχιμανδρίτη Νικηφόρο, για την αποτελεσματική συνεργασία τους κατά τη διάρκεια της περιόδου μετάβασης.
Ακολουθεί το β’ μέρος της ομιλίας του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιου στο οποίο έκανε αναφορά στα εκκλησιαστικά σκάνδαλα που ταλάνισαν την εκκλησία στα Χανιά:
Εις ό,τι αφορά τον καθ’ ημάς, τέλος, μικρό κόσμο μας, μέρος του μακρόκοσμου……τους τελευταίους καιρούς, γνωστά και άγνωστα, τα οποία στενοχώρησαν, σκανδάλισαν, προβλημάτισαν και κυρίως κλόνισαν την εμπιστοσύνη του πληρώματος της τοπικής Εκκλησίας σε πρόσωπα και θεσμούς. Οφείλει, φρονούμε, η Εκκλησία, την ιστορική ετούτη ώρα, να κοιτάξει τον λαό του Θεού στα μάτια και ταπεινά να ζητήσει συγγνώμη για την όποια δική της ευθύνη. Οφείλουν όμως και κάποιοι άλλοι — όχι εκκλησιαστικοί — θεσμικοί παράγοντες, οφείλουν να ζητήσουν συγγνώμη για ό,τι και όσα προκάλεσαν, για λόγους που εκείνοι, ως και άλλοι πολλοί, γνωρίζουν, και γνωρίζουμε.
Καθώς, για να δανειστώ και πάλι τη σοφή σκέψη του προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ιβήρων Βασιλείου: «Αν είσαι ψεύτικος εσύ και ο λόγος σου, σύντομα θα αρχίσεις να παραπατάς, θα μεταδίδεις απόγνωση και θα σβήνεις χωρίς να έχεις να πεις τίποτε. Ο αληθινός δυναμώνει όταν δοκιμάζεται και ευγνωμονεί αυτούς που τον αρνούνται, γιατί η αποστολή του δεν είναι να δείξει την αντοχή του, αλλά να φανερώσει τη δύναμη που γεννά και σώζει τον άνθρωπο.»
Αυτή λοιπόν τη δύναμη, που γεννά και σώζει τον άνθρωπο, καλείσαι και εσύ, αδελφέ Τίτε, να λιτανεύσεις στον αρχιερατικό σου δόλιχο, αφού η είδηση, το άγγελμα στην Εκκλησία, είναι εκείνο που φανερώνει το θέλημα του Θεού και όχι ό,τι συμβαίνει μέσα στην Εκκλησία. Καθώς η Εκκλησία πορεύεται αναστάσιμα, με εσχατολογική προοπτική και ευθύνη, συμπορευόμενη κυριακά με τη ζωή κάθε πιστού.
Εάν αληθεύει — και αληθεύει — ότι με τον νου του Θεού μεγαλώνει ο άνθρωπος και με τη λογική του κόσμου μικραίνει, τότε πείρα και εμπειρία εκκλησιαστικής ζωής, εμπειρίες Χριστοζωής, έχει ανάγκη. Να γινόμαστε και να είμαστε ελεύθεροι στα δύσκολα και τα επώδυνα.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι η ενότητα και η αγάπη, από μόνες τους, χωρίς την αλήθεια, είναι σκύβαλα. Αλαλάζουν αγάπη και δεν αγαπούν εν αληθεία. Αυτός δεν μπορεί να τραφεί από την ιστορία των εσχάτων, όπου τα πάντα καταυγάζει φως άκτιστο και ανέσπερο. Μένει κενός, άδειος, κάλπικος, άγευστος της χάριτος του Θεού, προκαλώντας σύγχυση και ταραχή στους γύρω του. Διότι η ενότητα της Εκκλησίας είναι πρωτίστως καρπός σταυρικού φρονήματος και όχι άθροισμα συμπτωμάτων.
Είναι αλήθεια. Χόρτασε και πληγώθηκε ο κόσμος από λόγια. Απογοητεύτηκε από τους πάσης φύσεως σωτήρες, οι οποίοι επαγγέλλονται μια ιδιότυπη σωτηρία, θυσιάζοντας τους άλλους και όχι τον εαυτό τους. Αντίδοτο, το βίωμα και η εμπειρία της αληθινής ζωής. Αυτό λείπει στους καιρούς μας.
Ανάγκη επανεύρεσης του πνευματικού κόσμου και του πνευματικού ουρανού μέσα μου. Ανάγκη να ζήσω στο αιώνιο παρόν του Θεού από τώρα. Ανάγκη από φως, ελπίδα, ανάσταση και ανάσα ψυχής. Καθώς λόγος που δεν συνοδεύεται από ψυχή εξοστρακίζεται.
Ψυχή, πνοή και ζωή λοιπόν χρειάζονται οι καιροί μας. Αντίσταση ποιότητος σε κάθε τι που σκοτώνει την ψυχή, που στερεί την ικμάδα της χάριτος, που αφαιρεί την παρουσία του Θεού από τη ζωή. Και εσύ, μέσα από όλα αυτά και σε όλα αυτά, καλείσαι — όπως όλοι μας εξάλλου — να μείνεις και να τρέφεσαι από το μυστήριο της αγάπης του Θεού. Να γίνεσαι το αλάτι του κόσμου, δίδοντας μαρτυρία Ιησού Χριστού, μεταμορφώνοντας τη λαχούσα σου επαρχία σε τόπο της προσωπικής σου Πεντηκοστής.
Καλείσαι, σύμφωνα με τη σκέψη του πατρός Γεωργίου Φλορόφσκυ, «να αγκαλιάσεις μέσα σου όλη την Εκκλησία». Καθώς η ικανότητα που δόθηκε από τον Χριστό στον επίσκοπο να διδάσκει είναι η ικανότητά του να φέρει τη μαρτυρία της καθολικής εμπειρίας της Εκκλησίας.
Δεν είναι εύκολο αυτό. Χρειάζεται να δώσεις αίμα για να λάβεις πνεύμα. Χρειάζεται δηλαδή να γίνεις ο έσχατος πάντων. Με άλλα λόγια, να απαρνηθείς τον εαυτό σου. Να πονέσεις και να κλάψεις. Γιατί μόνο μάτια δακρυσμένα και στήθη πληγωμένα μπορούν, όχι μόνο να ατενίσουν τον Χριστό, μα και να ακουμπήσουν, να αγγίξουν τον άνθρωπο, τον πόνο του και τα προβλήματά του. Τελικά μας σώζει αυτό που μας καταστρέφει, όπως σώζει τον σπόρο ο θάνατός του μέσα στη γη, όταν έλθει η ώρα του — σύμφωνα και πάλι με τον λόγο του προηγουμένου Βασιλείου Ιβηρίτη.
Ιδού λοιπόν καιρός ευπρόσδεκτος. Θες την χείρα επί τ’ άροτρον. Μη δειλιάσεις, μην απογοητευτείς και μη διστάσεις στις προκλήσεις των καιρών. Διότι, εάν θέλουμε να καταυγαστούμε από την αυθεντική ζωή του Χριστού, χρειάζεται να συνειδητοποιούμε ότι η Εκκλησία δεν είναι ένας θεσμός που διοικούμε, αλλά μυστήριο στο οποίο κατοικούμε και διακονούμε.
Μη λησμονήσεις ότι είσαι διάδοχος ιερής αλυσίδας αποστολικής διαδοχής, με προεξάρχοντα τον Απόστολο Τίτο, πρώτο Επίσκοπο Κρήτης, του οποίου και το όνομα φέρεις — και όχι αποτέλεσμα μιας νέας εποχής, όπως κάποιοι, άγευστοι της εμπειρίας ότι στην Εκκλησία δεν υπάρχει παλαιό και νέο αφού ο Χριστός καινά ποιεί τα πάντα, επαγγέλλονται.
Ότι τέλος, μαζί με τα ερχόμενα, έρχεται και ο Ερχόμενος.
Σε αυτή σου την Οδύσσεια σε συνοδεύει η βαρύτιμη και πολύτιμη πνευματική, ποιμαντική, κοινωνική και πολιτιστική κληρονομιά και παρακαταθήκη που παραλαμβάνεις από τους μακαρίους εναρέτους προκατόχους σου. Σε συνοδεύουν οι Άγιοι και οι Όσιοι του τόπου που σε υποδέχονται σήμερα, με προεξάρχουσα την Παναγία Τριάδα της Ιεράς Μονής των Τζαγκαρόλων και τους ασκητές Γεράσιμο και Ακάκιο, την Παναγία Ζωοδόχο Πηγή της Μονής Αγίας, τον Όσιο Ιωάννη τον Ερημίτη του Γουβερνέτου, τον Τίμιο Πρόδρομο των Κορακιών, τον Όσιο Ιωάννη τον Ξένο, ως και τους Αγίους Γρηγόριο, Ιωάννη εκ Κρήτης, Νικόλαο Ομολογητή, Γεώργιο Οδηγήτη, Βασιλείδη εκ των Δέκα Μαρτύρων, και τον Άγιο Εθνομάρτυρα προκάτοχό σου Καλλίνικο, μετά πλήθους άλλων Αγίων, Οσίων και Μαρτύρων, γνωστών και αγνώστων, αλλά γνωστών στον Θεό, που αιώνες τώρα όχι μόνο ευλογούν και αγιάζουν τον τόπο και τους ανθρώπους του, αλλά μαρτυρούν και την ταυτότητά του.
Σε υποδέχονται και σε συνοδεύουν οι προσευχές, οι ευχές και η αγάπη όλων μας. Όσοι πιστέψαμε σε σένα και σε εμπιστευτήκαμε, ανοίγουμε διάπλατα την καρδιά μας και την αγκαλιά μας και σε καλωσορίζουμε με όλο το είναι της υπάρξεώς μας, ομού μετά του ιερού κλήρου, των μοναστικών αδελφοτήτων και του ευσεβούς, φιλαγίου και φιλοτίμου λαού των επαρχιών Κιδωνίας και Αποκορώνου.
Τρέφουμε όχι μόνο την προσδοκία, αλλά και τη βεβαιότητα, ότι ουκ ήλθες διακονηθήναι αλλά διακονήσαι, και την ψυχήν σου θήσεις υπέρ των εμπιστευμένων λογικών σου προβάτων, γινόμενος τοις πάσι τα πάντα, ίνα πάντας οδηγήσεις στην επουράνιο Βασιλεία.
Την ώρα αυτή οφείλω να εκφράσω τις ολόθυμες ευχαριστίες μου προς τον πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως, πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη πατέρα Νικηφόρο, διά την αγαστή, γόνιμη και καρποφόρο συνεργασία μας υπέρ της τοπικής Εκκλησίας, ως και τη συνέπεια και αποτελεσματικότητά του εις το πλήθος των πολλών και ποικίλων που του αναθέσαμε καθ’ όλη την περίοδο της τοποτηρητείας.
Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Κιδωνίας και Αποκορώνου κύριε Τίτε, περίζωσαι την ρομφαίαν σου επί τον μηρόν σου, και έντεινον και κατευοδού και βασίλευε, ένεκεν αληθείας και πραότητος και δικαιοσύνης. Κατακόσμησον τον θρόνον σου προς δόξαν Θεού, σωτηρίαν του λαού αυτού, ευκλείαν της αποστολοβαδίστου Εκκλησίας της Κρήτης και έπαινον της Μεγάλης του Χριστού Μητρός Εκκλησίας.
Ως τοποτηρητής σου παραδίδω τη λαχούσα σου επαρχία.
Σε ένα κλίμα έντονου φιλοσοφικού προβληματισμού, που υπερέβη τα παραδοσιακά όρια μιας τελετής ενθρόνισης, πραγματοποιήθηκε στα Χανιά η επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου. Ο Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιος, υπό την ιδιότητα του τοποτηρητή, απηύθυνε έναν λόγο που συνέδεσε την εκκλησιαστική παράδοση με τις πλέον σύγχρονες τεχνολογικές προκλήσεις, προειδοποιώντας για τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης και τη μετάβαση σε μια εποχή «μετανθρωπισμού».
Η υποδοχή του νέου Ποιμενάρχη έγινε παρουσία του εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, Μητροπολίτη Αυστρίας κ. Αρσενίου, και του Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ευγενίου. Στην τελετή παρέστησαν σύσσωμες οι πολιτικές και στρατιωτικές αρχές του τόπου, εκπρόσωποι των γραμμάτων και των τεχνών, καθώς και πλήθος πιστών από την Κυδωνία και τον Αποκόρωνα.
Ο κ. Αμφιλόχιος, καλωσορίζοντας τον νέο Μητροπολίτη, υπογράμμισε το βάρος της κληρονομιάς που αναλαμβάνει. Χαρακτήρισε τον κ. Τίτο διάδοχο Ιεραρχών που κατέλειπαν ισχυρό αποτύπωμα στη συνείδηση του πληρώματος, μνημονεύοντας ειδικά τον πρόσφατα εκδημήσαντα Μητροπολίτη Δαμασκηνό, τον οποίο περιέγραψε ως πράο και φιλομόναχο, καθώς και τον εφησυχάζοντα Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Ειρηναίο, τον οποίο χαρακτήρισε «κλέος και καύχημα της Εκκλησίας».
Η πρόκληση του «Μετανθρωπισμού» και της «Ψηφιακής Αθανασίας»
Το κεντρικό τμήμα της ομιλίας του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου εστίασε στην ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας και τη θεωρία του μετανθρωπισμού. Ο κ. Αμφιλόχιος αναφέρθηκε στις σύγχρονες τάσεις που επαγγέλλονται τη μετάβαση από τον άνθρωπο στον «μετάνθρωπο», κάνοντας λόγο για οντότητες χωρίς βιολογική υπόσταση που υπόσχονται μια μορφή «ψηφιακής αθανασίας».
Στην τοποθέτησή του, περιέγραψε με λεπτομέρεια τις επιστημονικές μεθόδους που προβάλλονται από ορισμένους κύκλους, όπως η κρυογονική διατήρηση και η υαλοποίηση του εγκεφάλου, οι οποίες παρουσιάζονται ως μέσα για την επίτευξη μιας τεχνολογικής «ανάστασης των νεκρών» έναντι αδρού οικονομικού τιμήματος. Ο Ιεράρχης έθεσε το ερώτημα εάν είναι δυνατή η ύπαρξη συνείδησης χωρίς βιολογία, επισημαίνοντας ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) τείνει πλέον να μην λειτουργεί απλώς επικουρικά, αλλά να αντικαθιστά το ίδιο το ανθρώπινο πρόσωπο.
Η αποϊεροποίηση και ο κίνδυνος της εικονικής πραγματικότητας
Επικαλούμενος ακαδημαϊκές πηγές και συγκεκριμένα τον καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Χρήστο Τσιρώνη, ο Μητροπολίτης Αμφιλόχιος ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο η τεχνολογία επηρεάζει την έννοια του ιερού. Σύμφωνα με την ανάλυση αυτή, η Τεχνητή Νοημοσύνη οδηγεί σε μια παράδοξη διαδικασία όπου το κοσμικό ιεροποιείται και το ιερό εκκοσμικεύεται.
Ο κίνδυνος που περιέγραψε αφορά την αλλοίωση της χριστιανικής κοινότητας, η οποία από «σύναξη πιστών» με ευχαριστιακό χαρακτήρα, απειλείται να μετατραπεί σε «θραύσματα δεδομένων» και μονάδες κατανάλωσης lifestyle. Η επαγγελία της σωτηρίας μέσω των αλγορίθμων, κατά τον κ. Αμφιλόχιο, στερεί από την Εκκλησία τον έμψυχο χαρακτήρα της, μετατρέποντάς την σε μια άσαρκη πληροφορία εντός μιας εικονικής πραγματικότητας.
Η καρδιά ως το «τελευταίο οχυρό» απέναντι στους αλγορίθμους
Παρά την καταιγίδα των αξιακών ανακατατάξεων που περιέγραψε, ο Μητροπολίτης κατέληξε σε ένα μήνυμα ελπίδας, προσδιορίζοντας την «αλήθεια της εμπειρίας» ως το τελευταίο οχυρό ελευθερίας. Τόνισε ότι όσο ο άνθρωπος αναζητά το αυθεντικό πρόσωπο και όχι την ψυχρή πληροφορία, η ανθρώπινη καρδιά θα παραμένει μια «ρωγμή στο σύστημα», την οποία κανένας προγραμματιστής δεν μπορεί να αλλοιώσει.
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στην κρίση της ιδιαίτερης πολιτισμικής ταυτότητας και στον κίνδυνο του μιμητισμού, επικαλούμενος τις σκέψεις του Στέλιου Ράμφου για τον μεταμοντερνισμό. Η ομιλία αυτή, με τον βαθύτατα σύγχρονο προσανατολισμό της, προσέδωσε στην ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Χανίων τον χαρακτήρα μιας πνευματικής αφύπνισης απέναντι στις προκλήσεις ενός μέλλοντος που είναι ήδη παρόν.
Ακολουθεί το πρώτο μέρος της ομιλίας του Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κ. Αμφιλόχιου το οποίο αφιερώθηκε στο θέμα της τεχνητής νοημοσύνης, κατά την ενθρόνιση του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτου:
«Ούτε η Οδύσσεια τελειώνει, μόνο μεταμορφώνεται. Ούτε η Ιθάκη έχει όρια, μόνο διαστέλλεται. Έτσι, μπαίνοντας στον δρόμο που είναι ο ίδιος ο Θεάνθρωπος, δεν τελειώνει η πορεία ούτε η έκπληξη, που είναι μία ατελεύτητη άφιξη στον “νυν πάντα” που επλήρωσε φωτός.»
Με τους λόγους αυτούς του φωτισμένου και μακαρίου γέροντος Βασιλείου, προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ιβήρων, Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Κιδωνίας και Αποκορώνου κύριε Τίτε, σε χαιρετίζω, σας χαιρετίζω και σε καλωσορίζω στην προσωπική σου αυτή Οδύσσεια, που από σήμερα αρχίζει στον ευλογημένο ετούτο τόπο — την Κιδωνία και τον Αποκόρωνα — αλλά και σύνολη την Εκκλησία. Καθώς η Εκκλησία του Χριστού, ως φανέρωση της Βασιλείας του Θεού επί της γης, είναι μία και αδιαίρετη, αφού αποτελεί τον τόπο και τον τρόπο υπάρξεως όλων μας.
Προεξάρχοντος του σεπτού εκπροσώπου της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού ημών Πατριάρχου κυρίου κυρίου Βαρθολομαίου, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αυστρίας κυρίου Αρσενίου, του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κυρίου Ευγενίου, μετά της εκλεκτής χορείας των Αγίων Αρχιερέων της Εκκλησίας της Κρήτης ως και άλλων προσκεκλημένων σεβασμίων Ιεραρχών, σύσσωμος ο ευαγής ιερός κλήρος, τα μοναστικά τάγματα, μετά των αρχόντων της κεντρικής εξουσίας και της τοπικής αυτοδιοικήσεως, των εκπροσώπων του στρατού, της αστυνομίας, της αεροπορίας, της πυροσβεστικής, του ναυτικού, του λιμενικού, των γραμμάτων, της τέχνης, του πολιτισμού και των επιστημών, αλλά και των φορέων και συλλόγων του τόπου, και κατεξοχήν ο ευσεβής, φιλόθεος και φιλόξενος λαός των επαρχιών της Κιδωνίας και Αποκορώνου — σε υποδέχονται.
Σε υποδεχόμαστε κατά την πανευφρόσυνη και ευλογημένη αυτή ημέρα και ώρα της ενθρονίσεώς σου, δηλαδή της εισόδου σου εις τα Άγια των Αγίων της τοπικής αυτής ολκάδος.
Βαρύτιμη και πολύτιμη η κληρουχία της ποιμαντορίας σου. Διάδοχος σοφών, συνετών, σεμνών, εναρέτων, τιμίων, χαριτωμένων, φωτισμένων και καταξιωμένων στη συνείδηση του πληρώματος της κατά Κιδωνίαν και Αποκόρωνα Εκκλησίας ιεραρχών, προκατόχων σου — όπως ο άμεσος προκάτοχός σου, ο αείμνηστος Μητροπολίτης κυρός Δαμασκηνός, ο πράος, ο ταπεινός, ο φιλάγιος, ο φιλόκαλος και φιλομόναχος ποιμενάρχης, ο οποίος με πιστότητα, φόβο Θεού και ζήλο ιερό διηκόνησε την τοπική Εκκλησία τις δύο τελευταίες δεκαετίες — ως και ο προ αυτού πάνσεπτος και γεραρός Ιεράρχης, ο εκ Κιδωνίας και Αποκορώνου εφησυχάζων Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κύριος Ειρηναίος, κλέος και καύχημα της Εκκλησίας. Ιεράρχες που ανάλωσαν εαυτούς εν τω σκάμματι της προς τον πλησίον αγάπης και της δόξης του Κυρίου.
Επίτρεψέ μου, αντί άλλου λόγου χαιρετισμού — ο οποίος συνήθως εκφωνείται σε ανάλογες περιστάσεις — να κοινωνήσω λίγες σύντομες, ατάκτως ερριμμένες σκέψεις, κυρίως προβληματισμούς, που ταπεινά φρονώ ότι, όσο τους προσπερνάμε αδιάφορα, ελλοχεύει ο κίνδυνος να μας προσπεράσει η ίδια η ιστορία. Καθώς λησμονούμε πολλές φορές ότι οι αληθινές σχέσεις βρίσκονται εκεί όπου ο άλλος εξέρχεται από τον εαυτό του.
Ανέρχεσαι στις βαθμίδες του αρχιερατικού υπουργήματος και τους αναβαθμούς του ιστορικού τούτου θρόνου, της λαχούσης κληρουχίας, σε εποχές που κάποιοι — και είναι πολλοί — ισχυρίζονται ότι περνούμε από τον άνθρωπο στον μετάνθρωπο.
Μιλούν για τα ανθρωποειδή ρομπότ και τα ψηφιακά μυαλά, τα οποία θα είναι μεταμορφωμένοι εγκέφαλοι ανθρώπων χωρίς σώμα, που θα φιλοξενούνται σε μία εικονική πραγματικότητα του μετανθρώπου. Στον ισχυρισμό δε ότι οι οντότητες αυτές δεν μπορούν να έχουν συνείδηση — καθώς η βιολογική υπόσταση είναι αυτή που συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη του ανθρώπου και τη συνείδησή του — οι μετανθρωπιστές απαντούν καταφατικά, ότι δηλαδή δύναται να υπάρξει συνείδηση χωρίς βιολογία. Επαγγέλλονται και υπόσχονται την — εντός εισαγωγικών — «ψηφιακή αθανασία» και την — επίσης εντός εισαγωγικών — «ανάσταση των νεκρών» χάρη στην κρυογενική και την υαλοποίηση, καλώντας όσους θέλουν να εξασφαλίσουν την — εντός πολλών εισαγωγικών — «αθανασία» τους, και δεν είναι λίγοι, να διατηρήσουν τον εγκέφαλό τους μετά τον θάνατό τους με τη μέθοδο της κρυογενικής διατηρήσεως — με σταθεροποίηση δηλαδή μέσω αλδεΰδης, σύμφωνα με την επιστημονική της ονομασία — φυσικά με αδρό οικονομικό αντάλλαγμα και τίμημα.
Παράλληλα, η τεχνολογία, με την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης — AI, όπως την ονομάζουν — φαίνεται να χαράσσει νέους, απρόβλεπτους δρόμους, ως ποταμός σε ξηρό έδαφος, τείνοντας στην επιβολή της χρήσης της, όχι μόνο στη βοήθεια αλλά στην αντικατάσταση του ανθρωπίνου προσώπου.
Η εξέλιξη αυτή της τεχνολογίας συνδέεται και με χαρακτηριστικά που αποδίδονται στο ιερό, οδηγώντας σε διαδικασίες αποϊεροποιήσεως διά του πληθωρισμού: τα πάντα δύνανται να ονομαστούν ιερά, και συγχρόνως τίποτε δεν είναι ιερό. Όπως σημείωσε πρόσφατα σε ομιλία του στην Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Χρήστος Τσιρώνης, αποτέλεσμα είναι η τεχνητή νοημοσύνη να ιεροποιεί το κοσμικό και να εκκοσμικεύει το ιερό, με την κοινότητα να χάνει τον ευχαριστιακό της χαρακτήρα και να μετατρέπεται σε θραύσματα δεδομένων.
Τι σημαίνει αυτό; Η επαγγελία σωτηρίας μέσω της τεχνολογίας, και η εικόνα μπορεί να καταστούν άσαρκα μοτίβα και πληροφορίες, και η Εκκλησία, από σύναξη πιστών, να παραμορφωθεί σε μονάδα κατανάλωσης lifestyle.
Αληθεύει βέβαια ότι, όσο ο άνθρωπος αναζητεί το πρόσωπο και όχι την πληροφορία, όσο επιμένει στην αλήθεια της εμπειρίας και της σχέσης, θα παραμένει το τελευταίο οχυρό ελευθερίας απέναντι στην απόλυτη κυριαρχία των αλγορίθμων. Καθώς, ακόμα και αν η τεχνολογία κυριεύσει τον κόσμο των δεδομένων, η καρδιά του προσώπου θα παραμένει πάντα μία ρωγμή στο σύστημα — εκεί όπου το φως της αλήθειας δεν μπορεί να αλλοιωθεί ούτε να σβήσει από κανέναν προγραμματιστή.
Με κοιλάδα του κλαυθμώνος παρομοιάζουν κάποιοι την εποχή μας, με κυρίαρχο στοιχείο την καταιγίδα αξιακών ανακατατάξεων. Η πίστη που όλο τρεμοσβήνει. Η προσωπική μας ζωή που αποδομείται, πτωχεύει από διαχρονικές αξίες και παραδοσιακές μνήμες. Η κοινωνία μας που συνεχώς καταρρέει, παραδομένη στη μετάλλαξη των ιδεολογιών. Και ο πολιτισμός μας που, αποστυλωβάτης της ιδιαίτερης πολιτισμικής μας ταυτότητας, οδηγείται από κλωνοποίηση σε κλωνοποίηση — καθώς, όπως σημειώνει ο Στέλιος Ράμφος, φτάσαμε στον μιμητισμό και την παπαγαλία των συρμών του μεταμοντερνισμού.
Σε κλίμα βαθιάς θρησκευτικής κατάνυξης και ιστορικής ευθύνης πραγματοποιήθηκε στον κατάμεστο Μητροπολιτικό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου η ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου. Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ευγένιος, απευθυνόμενος στον νέο ποιμενάρχη ενώπιον εκπροσώπων της Πολιτείας και του κλήρου, προσδιόρισε το πλαίσιο της νέας αρχιερατείας, ζητώντας μια Εκκλησία που θα αφουγκράζεται τους «αλάλητους στεναγμούς» του λαού και θα πρωτοστατεί στον κοινωνικό διάλογο.
Στον λόγο του, ο Αρχιεπίσκοπος Ευγένιος έθεσε τις βάσεις της σχέσης επισκόπου και πληρώματος, επικαλούμενος τις διδαχές του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου. Υπογράμμισε τη σημασία της ενότητας γύρω από το πρόσωπο του επισκόπου ως εγγύηση της εκκλησιαστικής ταυτότητας, τονίζοντας ότι η αρχιερατική πορεία του κ. Τίτου οφείλει να αποτελέσει «αίνεση και δοξολογία στον Θεό».
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη υπέρβασης της εσωστρέφειας. Ο Αρχιεπίσκοπος προέτρεψε τον νέο Μητροπολίτη να αναδειχθεί σε «ιερουργό του λόγου και του διαλόγου», θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα την προστασία του ορθού και του δίκαιου. Με αυτόν τον τρόπο, η Εκκλησία καλείται να αποφύγει τον «πειρασμό της εκκοσμικεύσεως», διατηρώντας αναλλοίωτη την πνευματική της αποστολή μέσα σε ένα μεταβαλλόμενο κοινωνικό περιβάλλον.
Η κοινωνική αποστολή και το «πνεύμα του Θερίσου»
Μία από τις πλέον χαρακτηριστικές στιγμές της ομιλίας ήταν η αναφορά στον λόγο του μακαριστού Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίου. Ο κ. Ευγένιος, δανειζόμενος τις σκέψεις του σοφού ιεράρχη, έθεσε το ζήτημα της ηθικής και κοινωνικής κρίσης, σημειώνοντας ότι «τα Χανιά πρέπει να ζήσουν» και να ανακαλύψουν ξανά το «πνεύμα του Θερίσου».
Η κριτική του Αρχιεπισκόπου ήταν ευθεία, αναφερόμενος στην επικράτηση στρεβλών ιδεωδών που απομακρύνουν τον άνθρωπο από τη δημιουργικότητα και το χρέος προς τον τόπο. «Ποιος θα στρέψει το ρωμαλέο και δημιουργικό πνεύμα της Κρήτης σε γνήσια οράματα και έργα;» διερωτήθηκε, καθιστώντας σαφές ότι η ευθύνη για την αλλαγή αυτού του «αρνητικού πνεύματος» βαραίνει συλλογικά την ηγεσία της Εκκλησίας και προσωπικά τον νέο Μητροπολίτη.
Ιστορική συνέχεια και η «συγγένεια» με τον Απόστολο Τίτο
Ο Αρχιεπίσκοπος υπενθύμισε στον νέο ιεράρχη το βάρος του ονόματος που φέρει, παραπέμποντας στον Απόστολο Τίτο, αγαπημένο μαθητή του Παύλου και πρωτεπίσκοπο της Κρήτης. Η φετινή συγκυρία συμπίπτει με τη συμπλήρωση 60 ετών από την επανακομιδή της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου, γεγονός που προσδίδει πρόσθετο συμβολισμό στην ανάληψη των καθηκόντων του.
Παράλληλα, μνημονεύθηκαν οι «κρίκοι της αλυσίδας» της αποστολικής διαδοχής στα Χανιά, με ιδιαίτερη αναφορά στον εφησυχάζοντα Αρχιεπίσκοπο Ειρηναίο και τον «πολύκλαυστο» προκάτοχο Δαμασκηνό. Ο κ. Ευγένιος δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τον Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου Αμφιλόχιο για την υποδειγματική άσκηση της τοποτηρητείας επί ένα έτος, καθώς και να αναφερθεί στη στενή σχέση του νέου Μητροπολίτη με τον πνευματικό του πατέρα, μακαριστό Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου Νεκτάριο.
Ακολουθεί ο λόγος Αρχιεπίσκοπου Ευγενίου κατά την ενθρόνιση του Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτου:
… Απ’ αυτού προς τον λαόν διαλεγόμενος και υπέρ του πληρώματος ειρήνην ευχόμενος και παρά την αγίαν ιστάμενος τράπεζαν ίνα την φρικτήν αναφέρει θυσίαν.
Αυτήν την ώρα, επιθυμώ, απευθυνόμενος στο πλήρωμα της Εκκλησίας, να επαναλάβω την του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου προτροπήν, όπως την εξέφρασε συμβουλεύοντας τους Σμυρναίους: «Πάντες τω επισκόπω ακολουθείτε, ως Ιησούς Χριστός τω Πατρί, και τω πρεσβυτερίω ως τοις Αποστόλοις. Μηδείς χωρίς του επισκόπου τι πρασσέτω των ανηκόντων εις την Εκκλησίαν. Εκείνη βεβαία ευχαριστία ηγείσθω, η υπό τον επίσκοπον ούσα ή ω αν αυτός επιτρέψη. Όπου αν φανή ο επίσκοπος, εκεί το πλήθος έστω· ώσπερ όπου αν η Χριστός Ιησούς, εκεί η καθολική Εκκλησία. Ουκ εξόν εστι χωρίς του επισκόπου ούτε βαπτίζειν ούτε αγάπην ποιείν· αλλ’ ο αν εκείνος δοκιμάση, τούτο και τω Θεώ ευάρεστον, ίνα ασφαλές η και βέβαιον παν ο πράσσετε.»
Είμαστε βέβαιοι, γνωρίζοντας τη μέχρι τώρα εκκλησιαστική διακονία σου στην Αποστολική Εκκλησία της Κρήτης, γνωρίζοντας την πίστη σου σε όσα η Εκκλησία ιερά και άγια πιστεύει, την ελπίδα σου σε όσα ελπιδοφόρα η Εκκλησία κηρύττει, αλλά και την αγάπη σου σε όσα η Εκκλησία διακρατεί και εξακτινώνει, ότι θα προσφέρεις εαυτόν υπέρ αυτής. Γνωρίζοντας την εργατικότητα, τη συνέπεια και την υπομονή σου, τα πολλά χαρίσματα που σε περικοσμούν, είμαστε βέβαιοι ότι η αρχιερατική σου πορεία εδώ θα γίνει αίνεση και δοξολογία στον Θεό, και ότι τα έργα σου και οι ημέρες σου ανεξίτηλα θα καταγραφούν με χρυσά γράμματα εν βίβλω ζωής. Αυτό είναι που αξίζει τελικά, και όχι τα ρέοντα και απατηλά σχήματα του κόσμου τούτου.
Γι’ αυτό, γίνε ιερουργός του λόγου και του διαλόγου, και βλέπει ο Θεός. Ανάλαβε την προστασία του ορθού και του δίκαιου, για να έχεις πάντα ήσυχη τη συνείδησή σου.
Ο πολυσέβαστος και σοφός επίσκοπος, ο μακαριστός Μητροπολίτης Κισάμου και Σελίνου Ειρηναίος, σε μια τοπική εφημερίδα πριν από 30 χρόνια έγραφε: «Τα Χανιά πρέπει να ζήσουν. Πρέπει όλοι να ξαναβρούμε το πνεύμα του Θερίσου. Τα σημερινά ιδεώδη είναι να μη δουλεύουμε, να μην κάνουμε παιδιά, να μας φέρνουν τα διπλώματα στο σπίτι μας. Γι’ αυτά τα ιδεώδη δυστυχώς δουλεύουν πολύ. Η Εκκλησία μας, όλοι εμείς, έχουμε όμως μιαν αγία αποστολή.»
Πάλι αναρωτιέται ο μακαριστός Μητροπολίτης: «Ποιος θα αλλάξει αυτό το στρεβλό και αρνητικό πνεύμα; Ποιος θα στρέψει το ρωμαλέο και δημιουργικό πνεύμα της Κρήτης σε γνήσια οράματα και έργα;» Όλοι εμείς, και εσύ, έχουμε την ευθύνη, και κανείς δεν εξαιρείται από το χρέος.
Η Ιερά Επαρχιακή μας Σύνοδος σε ενθρονίζει σήμερα στον ιστορικό αυτό θρόνο, τον οποίο εκλέισαν μεγάλες και ιερές μορφές της Εκκλησίας και του Γένους, Άγιοι και Μάρτυρες, και σε καλεί να αφουγκραστείς την ιστορία και την προσφορά του, τα πασίγνωστα αλλά και τους αλάλητους στεναγμούς του, και να τον δοξάζεις ακόμη περισσότερο, συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων σου, ιδιαιτέρως των δύο τελευταίων: του εφησυχάζοντος Αρχιεπισκόπου Ειρηναίου, του οποίου η ευχή να σε συνοδεύει, αλλά και του πολύκλαυστου αδελφού μας Δαμασκηνού, του οποίου ας έχεις τις πρεσβείες. Έκαμαν και εκείνοι, όπως και όλοι οι κρίκοι της αλυσίδας της αποστολικής διαδοχής, σε αυτόν τον τόπο ό,τι μπορούσαν, για τη δόξα του Θεού και της αγίας μας Εκκλησίας.
Αδελφέ μας Τίτε, γειτονεύει στη ζωή σου ένα μεγάλο και σπουδαίο όνομα, το όνομα του πρωτεπισκόπου της Αποστολικής μας Εκκλησίας, του συνεκδήμου του Παύλου και αγαπημένου μαθητή του, του Τίτου, του οποίου 60 χρόνια από την επανακομιδή της τιμίας κάρας εορτάζουμε εφέτος.
Η αγία μας Εκκλησία, στην ιερή αποστολή μας, χαρίζει το προνόμιο να γινόμαστε θρόνων μέτοχοι, αλλά μας προτρέπει να αναδεικνυόμαστε καθημερινά και τρόπων διάδοχοι. Γι’ αυτό και σήμερα αυτήν την εντολή λαμβάνεις από του αγίου στόματός της: να γίνεις του Τίτου των τρόπων μέτοχος, και κρατώντας σταθερά ως άγκυρα την προς Τίτον Παύλειο Επιστολή, να κλείνεις στα φυλακτά σου τις ιερές παρακαταθήκες προς τους Κρήτες κάθε εποχής, και να πορεύεσαι ανάμεσα στους ανθρώπους του ποιμνίου σου αποστολικά, κηρύττοντας τον Χριστό και όχι τον εαυτό σου, αποφεύγοντας έτσι και αυτόν τον πειρασμό των καιρών μας, όπως και τον άλλον, της εκκοσμικεύσεως, που πλήττουν την ταυτότητα της Εκκλησίας.
Στο εμπεδωμένο έργο σου από τούδε και εις το εξής έχεις, μαζί με τις δικές μας αγαπητικές ευχές, και τις ευχές του Πατρός και Πατριάρχου μας, όπως τις έλαβες κατά το πρόσφατο προσκύνημά σου στις αυλές της Μητρός Εκκλησίας, αλλά και όπως τις εξέφρασε προ ολίγου ως σεπτός εκπρόσωπος της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος ο αδελφός Άγιος Αυστρίας.
Έχεις τις ευχές όλων αυτών των ανθρώπων, από την εκκλησιαστική επαρχία που επί πολλά έτη διηκόνησες, αλλά και από την επαρχία που σε αγκαλιάζει ως ποιμενάρχη της αμέσως από το άκουσμα της εκλογής σου. Και έχεις χρέος να αποδεικνύεις καθημερινά πως αξίζεις όλα αυτά που ευχετικά μαρτυρούν για την αξιοσύνη σου.
Έχεις τις ευχές των συνοδικών αδελφών. Έχεις τη συναντίληψη ιδιαιτέρως του Σεβασμιωτάτου τοποτηρητού, Αγίου Κισάμου και Σελίνου κυρίου κυρίου Αμφιλοχίου, ο οποίος υποδειγματικά εβάστασε το βάρος της τοποτηρητείας επί ένα έτος, και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό από καρδιάς. Έχεις τις προσευχές του ιερού κλήρου, των μοναχικών αδελφοτήτων και του ευσεβούς πληρώματος συμπάσης της Εκκλησίας Κρήτης, και θεωρώ ότι θα έχεις και την καλή συνέργεια αυτών της Μητροπόλεώς σου για την προαγωγή του έργου της Εκκλησίας.
Μαζί με τις ευχές και τις προσευχές όλων μας, προσέχεις τις πρεσβείες της Μεγάλης Παναγίας, που σήμερα — η μέρα του Ακαθίστου Ύμνου της — ακούει ξανά, 1.400 έτη μετά την πρώτη φορά που η Κωνσταντινούπολη της ανέπεμψε τα νικητήρια, τα «Χαίρε» της ευγνωμοσύνης μας.
Συνοδεύεσαι, και βεβαίως έχεις, τις πρεσβείες του πλήθους των Κρητών Αγίων, ιδιαιτέρως των Αγίων Νεομαρτύρων Ιεραρχών της Εκκλησίας Κρήτης, μεταξύ των οποίων ο προκάτοχός σου, Άγιος Ιερομάρτυς Επίσκοπος Κιδωνίας Καλλίνικος. Συνοδεύεσαι από τις πρεσβείες, από του πρωτεπισκόπου μέχρι των εσχάτων, των συνεκμετρησάντων αρχιερέων της Εκκλησίας Κρήτης, ιδιαιτέρως εκείνου που σε εισήγαγε εις τη διακονία, του μακαριστού Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου κυρού Νεκταρίου, του οποίου υπήρξες αφοσιωμένος διάκονος και πρωτοσύγκελλος, και τον διηκόνησες έως της μακαρίας τελευτής του.
Αγαπητέ αδελφέ, Άγιε Κιδωνίας και Αποκορώνου, περαίνοντας τον λόγο, επιθυμώ να σου τονίσω φιλάδελφα και προτρεπτικά το εξής: Ακόμη και αν δεν γράφτηκε για εσένα το πρώτον, σίγουρα αξίζει να επαναληφθεί σε σένα η αποστολική ρήση: «Τίτω γνησίω τέκνω κατά κοινήν πίστιν.» Τίτε, τέκνο γνήσιο και εσύ της ακαινοτομήτου Αποστολικής Εκκλησίας Κρήτης. Κάνε την ύπαρξή σου λιθαράκι στο οικοδόμημά της, εδραζόμενος στα αποστολικά της θεμέλια, και μη φοβού. Και να μη λησμονείς ούτε για μία στιγμή ότι η ταυτότητα της Εκκλησίας είναι ο ίδιος ο Χριστός, η Κεφαλή του. Σε Εκείνου τον θρόνο ενθρονίζεσαι, και για όσο Εκείνος επιτρέψει.
Όπως λέγει και πάλι ο ιερός Χρυσόστομος: «Έως αν επί του θρόνου καθήμεθα, έως αν την προεδρίαν έχομεν, έχομεν και την αξίαν και την ισχύν, καν ανάξιοι ώμεν. Χριστού ο θρόνος. Εκείνον ημείς διαδεξάμεθα.» Ημείς οι επίσκοποι ήκομεν παρά Θεού και προς Εκείνον πορευόμεθα ως λόγον αποδώσοντες.
Να είσαι αυτό που δει τον επίσκοπον είναι: Θεού οικονόμον. Και να λαλείς α μόνον πρέπει τη υγιαινούση διδασκαλία.
Το γεώργιον Θεού η γεωργία, Θεού ο φυτουργός. Της κτίσεως η καρπογονία σου. Εντεύθεν Θεώ η δόξα και η τιμή και η ευχαριστία, για τον ακάθιστο ύμνο της ποιμασίας σου, που άρχεται σήμερον. Με τη δική σου χαριστήρια αναφορά στην Εκκλησία, το δικό σου «Χαίρε» να αναπέμψεις εφεξής, με εσχατολογικό πάντοτε προσανατολισμό, που είθε να σου προσφέρει την ανταπόδοση από το στόμα του ιδίου του Κυρίου του Αμπελώνος, όταν θα σου πει εν ημέρα κρίσεως το δικό Του «Χαίρε» και το «Εύ, δούλε αγαθέ και πιστέ, είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου.»
Σεβασμιότατε Άγιε Κιδωνίας, ασπαζόμενοί σε μετ’ εμού πάντες οι συνοδικοί σύμπαρεδροι, προσμένοντάς σε στο συνοδικό μας βουλευτήριο. Άσπασαι τους φιλούντας ημάς εν πίστει. Η χάρις μετά πάντων ημών. Αμήν.
Συνάντηση με τον Δήμαρχο Χανίων Παναγιώτη Σημανδηράκη θα έχει τη Δευτέρα 30 Μαρτίου ο νέος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτος, όπως ανακοίνωσε το Γραφείο Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων του Δήμου Χανίων.
Η συνάντηση έχει προγραμματιστεί για τις 11:30 το πρωί και θα πραγματοποιηθεί στο γραφείο του Δημάρχου στο Δημαρχείο Χανίων.
Η επίσκεψη του νέου Μητροπολίτη στον Δήμαρχο Χανίων εντάσσεται στις πρώτες επαφές του με τις τοπικές αρχές μετά την ενθρόνισή του στη Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου.
Με την πάνδημη υποδοχή και την επίσημη τελετή ενθρόνισης στον κατάμεστο Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου, ξεκίνησε επισήμως η αρχιερατεία του νέου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου. Παρά την έντονη βροχόπτωση, πλήθος πιστών, εκπρόσωποι του κλήρου και της πολιτικής ηγεσίας συγκεντρώθηκαν για να υποδεχθούν τον νέο ποιμενάρχη, ο οποίος στον ενθρονιστήριο λόγο του έθεσε τις βάσεις για μια διοίκηση επικεντρωμένη στον διάλογο, την κοινωνική αλληλεγγύη και την προσέγγιση της νέας γενιάς.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε παρουσία του Μητροπολίτη Αυστρίας κ. Αρσενίου, εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, του Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ. Ευγενίου και της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Σοφίας Ζαχαράκη. Στην πρώτη του επίσημη ομιλία, ο κ. Τίτος υπογράμμισε την αδιάρρηκτη σχέση της Εκκλησίας της Κρήτης με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, χαρακτηρίζοντας το Φανάρι ως την «πνευματική καρδιά» και την «πατρική εστία» που διαφυλάσσει την ορθόδοξη παράδοση.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του στους προκατόχους του, με τον νέο Μητροπολίτη να μνημονεύει με ευγνωμοσύνη τον μακαριστό Μητροπολίτη Δαμασκηνό για την εργατικότητα και την πίστη του. Παράλληλα, εξέφρασε τον βαθύ σεβασμό του προς τον πρώην Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Ειρηναίο, σημειώνοντας ότι το παράδειγμα της σιωπηλής διακονίας και της προσευχής του αποτελεί ενδυνάμωση για τη δική του πορεία.
Το όραμα για την κοινωνία των Χανίων
Ο νέος Μητροπολίτης δήλωσε ότι από σήμερα «πολιτογραφείται Χανιώτης», εκφράζοντας την ετοιμότητά του να υπηρετήσει τον λαό της Κυδωνίας και του Αποκορώνου όχι ως εξουσιαστής, αλλά ως διάκονος. Αναφερόμενος στην ιστορικότητα του τόπου, μνημόνευσε εμβληματικές προσωπικότητες όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Μίκης Θεοδωράκης, τονίζοντας ότι οι Χανιώτες διακρίνονται για τη δημιουργικότητα, τη φιλοξενία και την πνευματική τους ωριμότητα.
«Αφουγκράζομαι το αίτημα του χανιώτικου λαού, ο οποίος επιζητεί πνευματική καθοδήγηση, στήριξη και ελπίδα», ανέφερε χαρακτηριστικά, υποσχόμενος μια διοίκηση χωρίς προσωπικές υστεροβουλίες, με μοναδικό γνώμονα την πνευματική ωφέλεια των πιστών.
Εκκλησία και σύγχρονος πολιτισμός
Προσδιορίζοντας τη στρατηγική κατεύθυνση της Μητρόπολης, ο κ. Τίτος απέρριψε τη στείρα απομίμηση προτύπων του παρελθόντος. Υποστήριξε ότι η Εκκλησία οφείλει να διαθέτει «ποιμαντική φαντασία» και να επιδιώκει τον διάλογο με τον σύγχρονο κόσμο, αντί να τον καταδικάζει εκ προοιμίου.
Σύμφωνα με τον νέο ποιμενάρχη, η ενορία πρέπει να λειτουργεί ως κύτταρο ζωής και οικογένεια, όπου η «Λειτουργία μετά τη Λειτουργία» συνεχίζεται μέσα από τη συγχώρεση, τη συμφιλίωση και την έμπρακτη αγάπη στην καθημερινότητα. Επίσης, διαβεβαίωσε για την πρόθεσή του να συνεργαστεί στενά με την Πολιτεία και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, σεβόμενος τους διακριτούς ρόλους, αλλά με κοινό στόχο την ευημερία του λαού.
Προτεραιότητα στη νέα γενιά
Κλείνοντας τον λόγο του, ο Μητροπολίτης Τίτος απηύθυνε ειδικό κάλεσμα προς τους νέους και τις νέες των Χανίων. Αναγνώρισε ότι η νέα γενιά αναζητά τη γνησιότητα και απορρίπτει τους συμβιβασμούς, γι’ αυτό και δεσμεύτηκε για μια στάση εγγύτητας και συνοδοιπορίας.
«Θέλω οι νέοι μας να αισθανθούν ότι ανήκουν σε μία Εκκλησία που τους γνωρίζει και τους εμπιστεύεται, δίνοντάς τους χώρο, στέγη και ευθύνη», τόνισε, καλώντας τη νεολαία να αποτελέσει τη ζωντανή φωνή και την ελπίδα της συνέχειας μέσα στο εκκλησιαστικό σώμα.
Ολόκληρος ο Ενθρονιστήριος Λόγος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κιδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτου
Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Αυστρίας, κύριε Αρσένιε, εκπρόσωπε της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίου Κυρίου Βαρθολομαίου, Σεβασμιότατε Αρχιεπίσκοπε Κρήτης και Πρόεδρε της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης κύριε Ευγένιε, Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Κισάμου και Σελίνου κύριε Αμφιλόχιε, τοποτηρητά της Ιεράς ταύτης Μητροπόλεως, Σεβασμιότατοι και Θεοφιλέστατοι Άγιοι Αρχιερείς, Εξοχωτάτη κυρία Υπουργέ Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και εκπρόσωπε της Ελληνικής Κυβερνήσεως, κυρίες και κύριοι Υπουργοί και Βουλευτές, εντιμότατε κύριε Γενικέ Γραμματέα Θρησκευμάτων, κύριε Περιφερειάρχα Κρήτης, κύριοι Δήμαρχοι, κύριοι εκπρόσωποι των πολιτικών, στρατιωτικών, δικαστικών και εκπαιδευτικών αρχών, εντιμολογιότατοι Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Μητρός Εκκλησίας, ελλογιμότατοι κύριοι καθηγηταί και καθηγήτριαι των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αγαπητοί μου πατέρες και αδελφοί, οσιότατοι μοναχοί και μοναχές, ευλογημένε και περιούσιε λαέ της Ιεράς Μητροπόλεως Κιδωνίας και Αποκορώνου.
Με αισθήματα ολοκάρδιου ευγνωμοσύνης υμνώ και προσκυνώ τον θείον της Εκκλησίας δομήτορα, Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, την αγίαν της ζωής μου χαράν, την αγίαν της ζωής μου αγάπην, για τα γενόμενα εις εμέ ημέρας ταύτας. Ύμνον ευχαριστίας αναμέλπω προς την Κυρίαν Θεοτόκον, στο πάνσεπτο ναό της οποίας τη στιγμή αυτή δοκιμάζω μίαν από τις μεγαλύτερες συγκινήσεις της ζωής μου.
Η σημερινή ημέρα σηματοδοτεί την εκ μέρους μου ανάληψη των καθηκόντων μου ως ποιμενάρχου της θεοσώστου Μητροπόλεως Κιδωνίας και Αποκορώνου. Ελέω και χάριτι Θεού επελέγην μεταξύ αξίων αδελφών μου, με την σύνεση και σοφία της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, που έχει το μέγα προνόμιο της κανονικής της αναφοράς στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ευχαριστώ τον Σεβασμιότατο Αρχιεπίσκοπο και Πρόεδρο αυτής κύριο Ευγένιο, τα μέλη της Εξαρχίας του Οικουμενικού Θρόνου και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου για την επιλογή του προσώπου μου. Σας διαβεβαιώ ότι θα εργαστώ με όλες μου τις δυνάμεις ώστε να μην διαψεύσω τις χρηστές ελπίδες που τρέφετε όλοι προς την ελαχιστότητά μου.
Αντιλαμβάνομαι την κρισιμότητα των καιρών. Αφουγκράζομαι το αίτημα του χανιώτικου λαού, ο οποίος επιζητεί από τον νέο επίσκοπό του πνευματική καθοδήγηση, στήριξη, παρηγοριά και ελπίδα. Εύχεσθε, Σεβασμιότατοι Άγιοι Αρχιερείς, να φανώ αντάξιος της εμπιστοσύνης σας και των προσδοκιών του ποιμνίου μου.
Αυτήν την ιερή στιγμή για εμένα δεν μπορώ να μην αναφερθώ με ευγνωμοσύνη και αγάπη στον ποιμενάρχη και γέροντά μου, Μητροπολίτη Πέτρας και Χερρονήσου κύριο Γεράσιμο. Δέκα χρόνια στο πλευρό του υπήρξαν για εμένα σχολείο ζωής και διακονίας. Στέκομαι εδώ σήμερα με βαθιά ευχαριστία προς το πρόσωπό του, για ό,τι καλό και άγιο προσέφερε ως στοργικός πατέρας σε εμένα, ιδιαίτερα το διάστημα αυτό της εκλογής και της χειροτονίας μου. Το παράδειγμα της ζωής και της διακονίας του θα παραμένει στην ψυχή μου ζωντανό. Θα με συνοδεύει πάντοτε η ακρίβεια των λόγων και η επάρκεια των έργων του.
Η σκέψη μου ταξιδεύει αυτήν την ώρα στη Βασιλεύουσα Πόλη του Αυτοκράτορος Κωνσταντίνου. Γιατί στα φύλλα της καρδιάς μου είναι ριζωμένη η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, η Μητέρα και Τροφός του Γένους των Ορθοδόξων. Ασπάζομαι βαθυσεβάστως το χέρι του σεμνού, ρηξικέλευθου και οραματιστού ιακοστρόφου, του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κυρίου κυρίου Βαρθολομαίου.
Ο Οικουμενικός Θρόνος ίσταται για αιώνες πιστός και αμετακίνητος στις μεγάλες ευθύνες και στην αγία του αποστολή. Δίπλα του συμπλέει ως ναυαρχίδα, ως αφοσιωμένη θυγατέρα, η Εκκλησία της Κρήτης, η οποία έχει ιερό χρέος να γίνεται Συγκυρηναίος στον βαρύ Σταυρό, τον οποίο αίρει το ιερό της Ορθοδοξίας κέντρο, εν ταπεινώσει και μεγαλοσύνη, διαφυλάσσοντας άχρι τέλους αλώβητη την ιστορία και απαραχάρακτη την κληρονομία και την ιστορική παράδοση της καθ’ ημάς Ανατολής. Το Φανάρι είναι η πνευματική μας καρδιά, η πατρική μας εστία, που προσφέρει απλόχερα την ελευθερία της εν Χριστώ ζωής.
Σεβασμιότατε Μητροπολίτα Αυστρίας κύριε Αρσένιε, σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως για την παρουσία σας σήμερα εδώ. Σας παρακαλώ να μεταφέρετε στον Παναγιότατο την υιική μου ευχαριστία για την εκπροσώπησή του δι’ υμών. Ως εκ των νεωτέρων της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, υπόσχομαι ότι θα εργαστώ φιλοτίμως, με γνώμονα τις σεπτές του Πατριάρχου οδηγίες και εντολές, διότι με αυτόν τον τρόπο θα συνεισφέρω και εγώ, έστω κατ’ ελάχιστον, στην ακοίμητο κανδήλα του ανεσπέρου φωτός του αειφώτου Φαναρίου, που φέγγει αδιαλείπτως και καταυγάζει ολόκληρη την Οικουμένη.
Στρέφω τον λόγο μου προς τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Κισάμου και Σελίνου κύριο Αμφιλόχιο, τον νέο σήμερα τοποτηρητή της Ιεράς Μητροπόλεως. Σας ευχαριστώ θερμά για την προσφώνησή σας και τα καλά σας λόγια. Σας ευγνωμονώ για τη φροντίδα σας καθ’ όλη τη διάρκεια της τοποτηρητείας σας. Κοπιάσατε πολύ για να συνεχιστεί απρόσκοπτα το έργο της χηρευούσης Μητροπόλεως, να διατηρηθεί η ενότητα και η ειρήνη. Σας ευχαριστώ και για την προετοιμασία της υποδοχής μου. Σας διαβεβαιώ ότι θα επιδιώξω τη μεταξύ μας αγαστή συνεργασία για το καλό της Εκκλησίας και του νομού Χανίων. Προσβλέπω δε στην προσευχή, στην αγάπη και στην πολύτιμη πνευματική και διοικητική εμπειρία σας.
Ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου τους εντιμοτάτους άρχοντες του τόπου μας για την οργάνωση της υποδοχής, τα θερμά λόγια τους και την παραδοσιακή υποδοχή τους.
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά και πεφιλημένα. Αρχίζω σήμερα στον θρόνο της Ιεράς Μητροπόλεως Κιδωνίας και Αποκορώνου, έχοντας επίγνωση της ιστορικής συνέχειας της τοπικής Εκκλησίας. Μνημονεύω με σεβασμό και ευχαριστία όλους τους προκατόχους μου, ιδιαιτέρως δε τον τελευταίο κρίκο της αποστολικής αλυσίδας, τον μακαριστό Μητροπολίτη Δαμασκηνό. Με την εργατικότητά του, την ευσυνειδησία του, την αγαθή προαίρεσή του, την καρτερία του στις δοκιμασίες, την πίστη του στον Χριστό και την Εκκλησία, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στη Μητρόπολή μας. Θα τον θυμόμαστε με ευγνωμοσύνη. Θα τιμούμε πάντοτε τη μνήμη του και θα συνεχίσουμε τα καλά και ωφέλιμα που μας κληροδότησε. Ευλαβώς ανάβουμε ένα κερί στη μνήμη του, αλλά και στη μνήμη όλων των κληρικών και λαϊκών που με τη ζωή και τη διακονία τους κράτησαν άσβεστη τη λυχνία της πίστεως σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο.
Με βαθύτατο σεβασμό εκζητώ την ευχή του εκ Κιδωνίας και Αποκορώνου πρώην Αρχιεπισκόπου Κρήτης κυρίου Ειρηναίου. Η απλή και ήρεμη ζωή του στο μέγαρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, υπό τη φροντίδα του Αρχιεπισκόπου, μας γεμίζει χαρά και ευλογία. Η σιωπή του διδάσκει. Το χαμόγελό του, η αόρατη υπομονή του και η προσευχή του ομιλούν περισσότερο από όσα έλεγε, όταν εκείνος αδιάκοπα έτρεχε και κοπίαζε, χωρίς να δίνει στα βλέφαρά του ύπνο και στους κροτάφους του ανάπαυση. Η νοερή παρουσία του ανάμεσά μας, η αθόρυβη διδασκαλία και το παράδειγμα της αφιέρωσής του με ενδυναμώνει στην πορεία μου.
Βαθιά και ξεχωριστή τιμή αποτελεί για την Εκκλησία της Κρήτης και για τη Μητρόπολή μας η παρουσία της Εξοχωτάτης Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κυρίας Σοφίας Ζαχαράκη. Σας διαβεβαιώ ότι, στα πλαίσια που διαγράφουν οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας και οι νόμοι του Κράτους, θα επιδιώξω ολοπρόθυμα την αποτελεσματική συνεργασία με την έντιμη ελληνική Πολιτεία και με την τοπική αυτοδιοίκηση α΄ και β΄ βαθμού. Οι ρόλοι μας είναι διακριτοί, αλλά μας ενώνει η αγωνία για την πρόοδο και την ευημερία του λαού μας. Ας αγωνιστούμε από κοινού ώστε η Κρήτη, παρά το διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον στο οποίο κυριαρχεί η βία, η καταστροφή, το μίσος, ο φόβος και η μισαλλοδοξία, να παραμείνει γέφυρα ειρηνικής συναντήσεως των πολιτισμών και των λαών. Η Κρήτη και τα Χανιά μας προσκαλούν να καλλιεργήσουμε τον δημοκρατικό διάλογο, τη συμφιλίωση και την αδελφοσύνη ανάμεσα στους λαούς, όπως μας εδίδαξε ο μεγάλος ηγέτης μας Ελευθέριος Βενιζέλος.
Αγαπητοί μου, αισθάνομαι μεγάλη συγκίνηση για τη θερμότατη υποδοχή που μου επεφυλάξατε σήμερα, παρά την έντονη βροχή. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για τα καλά σας λόγια και για τις εκδηλώσεις της αγάπης σας, τις οποίες εισπράττω από την ημέρα της εκλογής μου έως και σήμερα. Η τιμή που αποδίδεται δεν απευθύνεται τόσο στο πρόσωπό μου, όσο στην αμέριστη εμπιστοσύνη σας στην κρίση της αγίας μας Εκκλησίας. Συγκινούμαι από την αγάπη σας και τιμώ την εμπιστοσύνη σας.
Με κάλεσε η Εκκλησία να υπηρετήσω το μυστήριο της σωτηρίας των ανθρώπων σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Όχι ως κύριος, αλλά ως διάκονος. Να ποιμάνω έναν λαό ευγενή, σεμνό και φιλοπρόοδο. Έναν λαό που με σοβαρότητα και τιμή ατενίζει τις ιστορικές του καταβολές και με υπευθυνότητα αγωνίζεται για την ανέλιξη και την προκοπή του. Έναν λαό με παραδοσιακές αρετές, γνήσιο και ευσεβή, που κρατά τη λαμπάδα της πίστεως και της ελπίδος αναμμένη.
Αυτόν τον υπέροχο λαό των Χανίων, όλους εσάς, σας κοιτώ κατάματα και σας λέγω ολοκάρδια ότι βρίσκομαι ανάμεσά σας, έτοιμος να αποκηρύξω οτιδήποτε προσωπικό και υστερόβουλο, χάριν της ιδικής σας πνευματικής ωφελείας και της εν Χριστώ ζωής σας. Από σήμερα πολιτογραφούμαι Χανιώτης.
Έρχομαι να ζήσω τους αιώνες της μαρτυρίας, της δοκιμασμένης πίστης, της σιωπηλής και αδιάκοπης θυσίας της Εκκλησίας των Χανίων, που δεν έπαψε ποτέ να στέκεται ως πνευματικό καταφύγιο του λαού. Καλούμαι να βαδίσω έναν δρόμο από γενεές πιστών και δημιουργών. Γιατί αυτή η γη γέννησε ατσαλένιες ψυχές. Αυτός ο τόπος γέννησε μεγαλόπνοους πολιτικούς, ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών και των επιστημών.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ένωσε με το όραμά του την Κρήτη με την Ελλάδα. Έκανε τον τόπο μας φάρο ιστορίας και πολιτικής. Και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, με τη σοφία και την αποφασιστικότητά του, κράτησε την Κρήτη ψηλά στον χάρτη του σύγχρονου κόσμου. Ο Μίκης Θεοδωράκης ταξίδεψε με τη μουσική του την ψυχή μας σε κάθε γωνιά του κόσμου. Και τόσοι άλλοι, που με τη ζωή και το έργο τους έκαναν ευφήμως γνωστό το νησί της Κρήτης και τα Χανιά μας.
Ο λαός των Χανίων είναι υπερήφανος για την ιστορία του. Δεν είναι θεατής, αλλά δημιουργός και στρατηγός της ζωής. Οι άνθρωποι εδώ διακρίνονται από την αντοχή, τη φιλοξενία, τη δημιουργικότητα και την πνευματική ωριμότητα. Έχουν αποδείξει ότι μπορούν να κρατήσουν ψηλά τη ζωή τους χωρίς αλαζονεία, να αγκαλιάσουν την αλλαγή χωρίς να χάσουν την ταυτότητά τους και να ενώσουν τις φωνές τους γύρω από κοινά ιδανικά. Η καρδιά των Χανιωτών είναι ζεστή και ανοιχτή.
Αγαπητοί μου, τούτη την ώρα η καρδιά μου θα ήθελε να σας πει πολλά. Η συνείδησή μου όμως με συγκρατεί. Δεν έχω δικαίωμα να δώσω υποσχέσεις. Δεν είναι ώρα υποσχετικών διακηρύξεων και προγραμματικών δηλώσεων. Είναι ώρα ομολογίας.
Ομολογώ ότι δεν φοβάμαι την ευθύνη, διότι εμπιστεύομαι τη δύναμη του Θεού και Πατρός. Ομολογώ ότι γνωρίζω πόσο εύκολα ο άνθρωπος συνηθίζει, πόσο εύκολα η διακονία μπορεί να γίνει καθημερινότητα, πόσο εύκολα ο λόγος μπορεί να γίνει ξύλινος και η καρδιά να γίνει σκληρή. Η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι οι εξωτερικές δυσκολίες, αλλά η εσωτερική φθορά. Είναι να χαθεί η προσευχή, να χαθεί η ευαισθησία, να χαθεί η διάκριση, να χαθεί η αίσθηση ότι κάθε άνθρωπος είναι εικόνα του Θεού.
Και οφείλω να πω καθαρά ότι υπάρχει μία και μοναδική ευθύνη: να φανερώνεται ο Χριστός, όπου και αν σταθεί ο επίσκοπος. Σε πόλη ή χωριό, σε ενορία ή μονή, σε σχολείο ή νοσοκομείο, μπροστά σε πλήθος ή σε έναν άνθρωπο, το ίδιο ερώτημα θα τον κρίνει: Υπήρξες γέφυρα ή εμπόδιο; Έγινες πατέρας ή διαχειριστής; Μάρτυρας ή ρήτορας; Έγινες ταπεινός ή αυτάρεσκος;
Η αρχιερωσύνη δεν είναι ανθρώπινο κατόρθωμα, ούτε προσωπική διάκριση, ούτε βήμα ανόδου. Αλλά είναι σταυρός, είναι ευθύνη, είναι δέσμευση και κρίση συνειδήσεως. Στέκομαι μπροστά σας με φόβο, μήπως προδώσω το μέτρο της Εκκλησίας, μήπως χάσω την ταπείνωση, μήπως λησμονήσω ότι η αρχιερωσύνη δεν είναι ένδυμα τιμής αλλά ένδυμα θυσίας. Και αυτή η θυσία ζητά ενέργεια, πίστη, αφοσίωση.
Σας διαβεβαιώ πως, παραδιδόμενος σήμερα πλήρως στον Θεό και Πατέρα όλων μας, δεν υποχωρώ μπροστά στο ύψος της ευθύνης, αλλά υπακούω στο άγιο θέλημα Εκείνου που ποιεί και ζωοποιεί τα πάντα. Γι’ αυτό εκζητώ και τη δική σας προσευχή, τώρα και πάντοτε, ως στήριγμα αληθινό στην αρχιερατεία μου.
Η νέα σελίδα στην ιστορία της τοπικής Εκκλησίας που ξεδιπλώνεται σήμερα εδώ δεν ανήκει μόνο σε έναν άνθρωπο. Η αποστολή και το μέλλον της ευλογημένης αυτής Μητροπόλεως περνά και από τις δικές σας καρδιές, τη δική σας αγάπη. Κοιτώντας τα πρόσωπά σας, το χαμόγελό σας, είμαι σίγουρος πως η αγάπη σας δεν θα με εγκαταλείψει ποτέ.
Αγαπητοί μου, σήμερα μου ανατίθεται το έργο να υπηρετήσω μία Εκκλησία που δεν έπαψε ποτέ να στέκεται ως πνευματικό καταφύγιο του λαού μέσα στους διωγμούς, τις κατακτήσεις, τις σκλαβιές και τους αγώνες. Η Εκκλησία των Χανίων δεν είναι μόνο ιστορία. Δεν υπηρετεί μόνο το χθες, τα ήθη και τα έθιμα, αλλά και το παρόν και το μέλλον, το σήμερα και το αύριο.
Η τοπική μας Εκκλησία παραμένει φορέας μακράς, αλλά πάντοτε ζωντανής παραδόσεως. Το παρελθόν παραμένει δάσκαλος σεβαστός, αλλά δεν μπορεί να είναι και δεσμοφύλακας. Τιμούμε την ιστορία μας με την πρόοδο και τη δημιουργία. Τιμούμε την παράδοσή μας με την αύξησή της, όχι με τη στείρα απομίμηση μορφών και προτύπων από το παρελθόν.
Έτσι λοιπόν, στον τόπο αυτό που γέννησε μεγάλες μορφές της πολιτικής, εθνικής, εκκλησιαστικής και πολιτιστικής ιστορίας του Γένους, καλούμαστε όλοι εμείς — ο επίσκοπος, οι κληρικοί και οι μοναστικές αδελφότητες της Μητροπόλεως — να πορευθούμε, όπως χαρακτηριστικά μας προτρέπει ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης:
Η Εκκλησία δίνει και σήμερα την καλήν μαρτυρίαν, απέναντι σε όλες τις εξελίξεις οι οποίες απειλούν την ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου και την ακεραιότητα της δημιουργίας. Η Εκκλησία βιώνει και κηρύττει την αλήθεια της γνήσιας πνευματικής ζωής και του πολιτισμού της αγάπης και της αλληλεγγύης. Δίνει λόγον περί της εν ημίν ελπίδος. Δεν καταδικάζει εκ προοιμίου τον σύγχρονο πολιτισμό, αλλά αγωνίζεται διά την εν Χριστώ μεταμόρφωσή του.
Άρα απαιτείται στην εποχή μας ποιμαντική φαντασία, διάλογος — όχι αντίλογος, μετοχή — όχι αποχή, συγκεκριμένη πράξη — όχι απόκοσμη θεωρία, δημιουργική πρόσληψη — και όχι γενική απόρριψη. Όλα αυτά δεν λειτουργούν σε βάρος της πνευματικότητος και της λατρευτικής ζωής, αλλά αναδεικνύουν την αδιάσπαστον ενότητα της λεγομένης καθέτου και οριζοντίου διαστάσεως της εκκλησιαστικής παρουσίας και μαρτυρίας.
Πιστότητα στην παράδοση της Εκκλησίας δεν είναι εγκλωβισμός στο παρελθόν, αλλά αξιοποίηση της πείρας του παρελθόντος προς όφελος εν τω παρόντι. Η Εκκλησία λαμπρύνεται όταν ανοίγεται, όταν διαλέγεται, όταν προσλαμβάνει τα αγωνιώδη ερωτήματα της εποχής και δίδει, αντί των στερεότυπων απαντήσεων του παρελθόντος, απαντήσεις ζωής και αληθινής ελευθερίας.
Η Εκκλησία αυξάνεται όταν οι ποιμένες γίνονται διάκονοι χαράς και συνοδοιπόροι στον πόνο, μακριά από τη διαχείριση φόβου και ενοχών. Η Ορθοδοξία καλείται να είναι η προφητική φωνή, η οποία θα διακηρύξει την ιερότητα του προσώπου, την προστασία της κτίσεως και την ενότητα του ανθρωπίνου γένους. Καλείται να γίνει η ζύμη, η οποία θα ζυμώσει όλο το φύραμα του κόσμου διά της χάριτος της Αναστάσεως.
Η Ιερά Μητρόπολις Κιδωνίας και Αποκορώνου, με τις ενορίες και τα μοναστήρια της, θα συνεχίσει αυτήν την ιστορική αποστολή: να είναι οίκος πίστεως για κάθε άνθρωπο, να φωτίζει την καθημερινότητα με την παρουσία του Χριστού, να εκφράζει την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα, να συνδέει την παράδοση και το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον.
Αυτό σημαίνει ότι η Μητρόπολή μας πρέπει να είναι κύτταρο ζωής. Όχι με την έννοια του ακτιβισμού, όχι με την έννοια της πολυπραγμοσύνης, αλλά με την έννοια της σχέσεως. Να ζήσουμε την ενορία ως οικογένεια. Να ξαναβρούμε τη θέση του καθενός, όχι ως θεατή αλλά ως μέλους. Να καταλάβουμε ότι η Εκκλησία δεν είναι υπηρεσία που προσφέρει θρησκευτικές πράξεις, αλλά κοινωνία προσώπων. Να ξαναμάθουμε ότι η Λειτουργία δεν τελειώνει στο «Δι’ ευχών», αλλά συνεχίζεται ως λειτουργία μετά τη Λειτουργία — στη συγχώρεση, στη συμφιλίωση, στην έμπρακτη αγάπη, στην καθημερινή συνέπεια.
Η καλή μαρτυρία των διακονούντων την Εκκλησία είναι πίστις δι’ αγάπης ενεργουμένη. Δεν έχει απήχηση και δεν πείθει μία ιεροσύνη η οποία επιθυμεί περισσότερο να φαίνεται παρά να είναι, να επιδεικνύεται παρά να θυσιάζεται. Η θυσιαστική ιεροσύνη είναι πάντοτε προσωποκεντρική — συγκεκριμένη σχέση με ζωντανά πρόσωπα, με κατανόηση και ενσυναίσθηση. Η ζωή του κληρικού είναι σχέση ζωής μετά του μεγάλου Αρχιερέως και του αδελφού, υπέρ ου Χριστός απέθανε.
Ο Χριστός, τον οποίον κηρύττει η Ορθοδοξία, καταλύει τα τείχη και οικοδομεί γέφυρες. Ο Σωτήρας του κόσμου είναι Εκείνος ο οποίος προσέγγισε τον αμαρτωλό τελώνη, συνδιαλέχθηκε θεολογικά με τη Σαμαρείτιδα, άπλωσε το χέρι του προς τους περιθωριοποιημένους και τους λησμονημένους της κοινωνίας. Αυτός είναι ο Χριστός της Ορθοδοξίας. Ο Θεός ο οποίος αναζητεί το απολωλός. Ο Θεός της ευσπλαχνίας και της συγγνώμης.
Η ορθόδοξη πίστη μας ταυτίζεται με μια αγκαλιά ανοιχτή, που χωράει τους πάντες χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Γιατί κάθε ερμηνεία που περιορίζει τη φιλάνθρωπη θεία αγάπη συνιστά παραχάραξη του Ευαγγελίου.
Ξεχωριστή θέση σε αυτήν τη μητρική αγκαλιά της Εκκλησίας έχουν οι νέοι και οι νέες. Οι νέοι μας δεν έχουν απομακρυνθεί από την πίστη, ούτε αδιαφορούν, όπως λανθασμένα συμπεραίνουν κάποιοι. Αντίθετα, οι νέοι άνθρωποι σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, κρίνουν, συγκρίνουν, αναζητούν τη γνησιότητα και απορρίπτουν ψευδεπίγραφους συμβιβασμούς και αρρωστημένες πνευματικές παραχαράξεις. Η νέα γενιά απαιτεί συνέπεια λόγων και πράξεων, αυθεντικότητα — και αυτό είναι μία ευλογία και μία πρόκληση για όλους εμάς τους μεγαλυτέρους.
Η νεολαία δεν θα συγκινηθεί από αναμνήσεις του παρελθόντος, εάν αυτές δεν μεταφράζονται σε λόγο ελπίδας για το παρόν και το μέλλον. Γι’ αυτό και η στάση μου απέναντι στους νέους δεν μπορεί παρά να είναι συνέχεια της μακραίωνης ποιμαντικής ευθύνης αυτού του τόπου: στάση εγγύτητας, συνοδοιπορίας και μαρτυρίας.
Θέλω οι νέοι μας να αισθανθούν ότι ανήκουν σε μία Εκκλησία που τους γνωρίζει, τους καταλαβαίνει και εμπιστεύεται τη δυναμική τους. Μια Εκκλησία που δεν φοβάται να τους δώσει χώρο και στέγη, λόγο και ευθύνη. Διότι πάντοτε στην ιστορία αυτού του τόπου οι νέοι και οι νέες ήταν εκείνοι που σήκωσαν το βάρος των αλλαγών και κράτησαν ζωντανή την ελπίδα.
Με αυτή τη συνείδηση και με αυτό το βάρος της ιστορίας, καλώ τη νεολαία του τόπου μας όχι να σταθεί απέναντι στην Εκκλησία, αλλά μέσα στην Εκκλησία, ως ζωντανή φωνή, ως ελπίδα της συνέχειας, ως μαρτυρία ότι η πίστη δεν ανήκει στο παρελθόν αλλά γεννιέται ξανά σε κάθε νέα καρδιά που τολμά να αναζητήσει την αλήθεια.
Με αυτόν τον τρόπο ζωής, η Μητρόπολή μας θα παραμείνει εκείνο που είναι η Εκκλησία: η αγκαλιά του Πατέρα.
Να θυμόμαστε πάντοτε ότι η Εκκλησία δεν πολεμεί — σώζει. Δεν καταδικάζει — συγχωρεί. Δεν θανατώνει — ζωοποιεί. Δεν αποτέμνει — θεραπεύει. Δεν επιτιμά — συμβουλεύει. Δεν υποτιμά — τιμά. Δεν υποβιβάζει — αναβιβάζει. Δεν θλίβει — χαροποιεί. Δεν ταράσσει — ειρηνεύει. Δεν διώκει — περιθάλπει.
Με αυτό το πνεύμα, όσο μου είναι δυνατόν, ως Μητροπολίτης θα σταθώ δίπλα στους κληρικούς μας και στην ιερατική οικογένεια, στις μοναστικές αδελφότητες, στην οικογένεια, στους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, στην εκκλησιαστική εκπαίδευση, στους φοιτητές, στις φοιτήτριες και στους νέους, στις εκπαιδευτικές κοινότητες όλων των βαθμίδων, στα υπερήφανα γηρατειά, στους εμπερίστατους αδελφούς μας και σε κάθε άνθρωπο που θα χρειάζεται τη φροντίδα, την παρηγοριά αλλά και τον λόγο της Εκκλησίας.
Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπημένα, η καρδιά μου είναι ήδη ανοιχτή προς όλους σας και το χέρι μου είναι ήδη απλωμένο. Ανυπομονώ να συνεργαστώ μαζί σας. Ζητώ τη συστράτευση όλων των υγιών δυνάμεων του τόπου μας για την ευημερία και το κοινό καλό.
Ζητώ συγγνώμη διότι σας κούρασα. Η ομιλία μου αυτή ήταν μια προσωπική εξομολόγηση. Προσπάθησα να σας ανοίξω την αρχιερατική μου καρδιά και να μοιραστώ τους πόθους και τους προβληματισμούς μου. Σας παρακαλώ, σας αιτούμαι: δώστε μου το χέρι σας, για να σας δώσω την καρδιά μου.
Σας ευχαριστώ όλους και όλες που είστε σήμερα παρόντες και συνοδεύετε τον πρώτο βηματισμό μου στη Μητρόπολη που μου επεφύλαξε η πρόνοια του Θεού. Δεν σας υπόσχομαι θαύματα. Σας λέω μόνο ότι ήρθα για εσάς και θα μείνω εδώ για εσάς. Εσείς είστε πλέον η χαρά μου και ο στέφανός μου. Σας ασπάζομαι όλους και σας ευλογώ.
Στέλνω μήνυμα αγάπης και τιμής στους απανταχού της Οικουμένης Χανιώτες, που δίδουν ηχηρό παρόν με ήθος και αξιοπρέπεια σε κάθε γωνιά της γης. Ευχαριστώ ιδιαίτερα όσους ήλθαν από μακριά για να συμμετάσχουν στη χαρά της Εκκλησίας. Ευχαριστώ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον τύπο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο για την κάλυψη της εκλογής, της χειροτονίας και της ενθρονίσεώς μου.
Ζητώ τις πρεσβείες πάντων των φωτοειδών αστέρων της Εκκλησίας των Χανίων, πάντων των Αγίων που πότισαν με το αίμα τους και την ομολογία τους την καλλιέλαιο της κρητικής μας Εκκλησίας. Ζητώ την ευχή του μακαριστού γέροντός μου, Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου κυρίου Νεκταρίου, ο οποίος περιετύλιξε και προστάτευσε τη ζωή μου εκ νεότητός μου από κάθε προσβολή εναντίον. Ζητώ τις προσευχές και του ευλογημένου ποιμνίου της Ιεράς Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου, το οποίο διηκόνησα για πολλά χρόνια. Τους ευχαριστώ όλους, κληρικούς και λαϊκούς, που με συνόδευσαν από τις αυλές της Μεγάλης Παναγίας Νεαπόλεως και με παραδίδουν σήμερα στην αγκαλιά της Παναγίας των Χανίων.
Ευχαριστώ τα πνευματικά μου παιδιά που με στήριξαν και με στηρίζουν με την προσευχή και την παρουσία τους σήμερα εδώ. Τα ευχαριστώ κατά πάντα και διά πάντα.
Το λοιπόν, αδελφοί, τα της ειρήνης διώκωμεν και τα της οικοδομής της εις αλλήλους. Κύριος ο Θεός ευλογητός. Κύριος ημέραν καθ’ ημέραν κατευοδώσει ημίν, ο Θεός των σωτηρίων ημών, ο Θεός ημών, ο Θεός του σώζειν. Πρεσβείαις της Παναχράντου Αυτού Μητρός και πάντων των Κρητών Αγίων. Αμήν.
Ένα σαφές μήνυμα για απόρριψη κάθε ιδέας και σεναρίου περί συνεργασίας με τη ΝΔ για συγκυβέρνηση μετεκλογικά, στέλνουν τα περισσότερα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ, από το συνέδριο του κόμματος, που εξελίσσεται στο στάδιο του τάε κβο ντο.
Έτσι μετά την εισηγητική ομιλία του Νίκου Ανδρουλάκη, που επέκρινε όσους θεωρούν πως υπάρχουν τέτοια σενάρια, το κλίμα που διαμορφώνεται είναι σαφώς κατά οποιασδήποτε σκέψης, που μπορεί να εισάγει έμμεσα ή υπαινικτικά μία τέτοια προοπτική, όποιο κι αν είναι το εκλογικό αποτέλεσμα.
Το ερώτημα είναι πλέον εάν θα χρειαστεί κάποια ειδική και «προχωρημένη» διατύπωση και δέσμευση από το συνέδριο, ή θα περιληφθούν όλα στην κεντρική πολιτική απόφαση που θα εισηγηθεί προς ψήφιση η ηγεσία του κόμματος.
Σύμπλευση Γερουλάνου – Δούκα
Μάλιστα ο Παύλος Γερουλάνος ζήτησε να μπουν συγκεκριμένες λέξεις στο κείμενο της πολιτικής απόφασης, ενώ ισχύει πάντα η διακήρυξη του Χάρη Δούκα ότι εάν δεν καλύπτεται από την εισήγηση της ηγεσίας, θα καταθέσει ειδικό ψήφισμα.
Ο Χάρης Δούκας, που θεωρεί κεντρικό διακύβευμα το συγκεκριμένο θέμα, είπε στην ομιλία του ότι «δεν θα πρέπει να συγκυβερνήσουμε σε κανένα σενάριο με τη ΝΔ μετά από τις εκλογές, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, όποιος και αν είναι ο αρχηγός της». Όπως είπε, αυτό αποτελεί «απαράβατο όρο για την πολιτική μας αξιοπιστία», αλλά και προϋπόθεση «για να μεγαλώσουμε εκλογικά» και να αποκτήσει το ΠΑΣΟΚ «προοπτική νίκης». «Δεν θέλουμε να είμαστε συνδιαχειριστές δεξιών επιλογών», υπογράμμισε.
Αμέσως μετά ο Παύλος Γερουλάνος κλιμάκωσε την αντίθεση και τη διαχωριστική γραμμή με τη ΝΔ:
«Εχθρός μας είναι μόνο τα προβλήματα του Λαού. Εμπόδιο στο δρόμο να τα λύσουμε η Νέα Δημοκρατία και ο κύριος Μητσοτάκης…
… Είναι το πρόβλημα. Και είμαστε η λύση. Αυτά τα δύο δεν συμβιβάζονται Ούτε κυβερνητικά. Σε καμία περίπτωση!
Σωστός ο Χάρης που επέμεινε. Σωστός ο Πρόεδρος που το υιοθέτησε. Όχι μόνο διότι είναι κακό για το ΠΑΣΟΚ. Διότι είναι κάκιστο για την Πατρίδα. Όπου δοκιμάστηκε, γεννήθηκαν πολιτικά τέρατα, λαϊκισμού και φασισμού. Δεν νοείται λοιπόν κανένας κυβερνητικός συμβιβασμός που υπονομεύει το μέλλον της πατρίδας μας. Για καμία καρέκλα εξουσίας. «Σε καμία περίπτωση!». Κώστα (σημείωση: απευθυνόμενος στον Κώστα Σκανδαλίδη) βάλε και αυτές τις τρεις λέξεις στο κείμενο. Και θα καλύψουμε κάθε προοδευτικό πολίτη».
Όχι στη “σταθερότητα” της ΝΔ
Αλλά και ο Γιώργος Παπανδρέου νωρίτερα είχε ζητήσει από το ΠΑΣΟΚ να μην παρασυρθεί από την εκλογική ρητορική της ΝΔ περί «σταθερότητας» – μία ρητορική που εισάγει την ανάγκη ακόμα και κυβερνητικής συνεργασίας του Κινήματος με τη ΝΔ εάν το εκλογικό αποτέλεσμα δεν δίνει «ευθεία» λύση στο θέμα της κυβερνησιμότητας.
O Ευάγγελος Βενιζέλος είπε ότι οι πολίτες, πλέον, δεν αναζητούν εναλλακτική για την κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά λύση για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
«Τα πράγματα είναι τόσο πολύπλοκα που κανείς πρωθυπουργός δεν μπορεί να επιβαρύνει με τα δικά του προβλήματα τη χώρα» τόνισε και έκανε αναδρομή στα επτά χρόνια κυβέρνησης Μητσοτάκη. Επίσης, άσκησε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για τα σκάνδαλα των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και για την τραγωδία των Τεμπών, για την οποία είπε ότι επιχειρήθηκε συγκάλυψη, ενώ όσον αφορά στην οικονομία, μίλησε για διεύρυνση των ανισοτήτων και για χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Από την πλευρά του, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, επισήμανε ότι «σήμερα η απάντηση πρέπει να είναι καθαρή, όπως καθαρή πρέπει να είναι και η διαχωριστική γραμμή, χωρίς αστερίσκους, με τη δεξιά, με τη δεξιά του Μητσοτάκη αλλά και τη δεξιά οποιουδήποτε την εκπροσωπεί», προσθέτοντας ότι η διαχωριστική αυτή γραμμή πρέπει να μπαίνει όχι μόνο στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο, αλλά να τέμνει κάθετα κάθε πεδίο πολιτικής.
Άννα Διαμαντοπούλου: «Το ΠΑΣΟΚ μια γροθιά μαζί για την πρωτιά»
Κάλεσμα στα στελέχη και συνέδρους να βγουν από τη διαδικασία «πεπεισμένοι ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να γίνει ξανά μεγάλο και κυβερνών» απηύθηνε η Άννα Διαμαντοπούλου. «Το ΠΑΣΟΚ μια γροθιά μαζί για την πρωτιά. Όλοι εδώ, όλες οι γενιές. Είμαστε εδώ για έναν στόχο», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι το κόμμα «συνομιλούσε πάντα με την Ιστορία αλλά και με το μέλλον».
Η υπεύθυνη Πολιτικού Σχεδιασμού έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στις μεγάλες αλλαγές που, όπως είπε, φέρνει η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. «Σήμερα είναι η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Δεν μπορούμε να μιλάμε για το χθες», σημείωσε, προειδοποιώντας ότι αλλάζουν «η σχέση κεφαλαίου – εργασίας», «η αγορά εργασίας» και συνολικά «τα δεδομένα παντού». Μάλιστα, προέβλεψε ότι «η τεχνητή νοημοσύνη θα φέρει τις μεγαλύτερες ανισότητες που είδε ποτέ ο πλανήτης», τονίζοντας πως απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα «χρειαζόμαστε παιδεία».
Παράλληλα, έδωσε και πολιτικό τόνο στην παρέμβασή της, λέγοντας πως «ζούμε αυταρχισμό με μανδύα κοινοβουλευτικής δημοκρατίας», σε μια περίοδο όπου, όπως ανέφερε, «οι μεταναστευτικές ροές φτάνουν να γίνονται μη διαχειρίσιμες» και η ΝΔ «ταυτίζεται με τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης». «Δεν δικαιούμαστε να ασχολούμαστε με σκιαμαχίες, να φτιάχνουμε προσωπικά αφηγήματα και εσωκομματικά μπαζούκας», είπε, διευκρινίζοντας πάντως ότι «δεν μιλώ για εχθρούς, είμαστε δημοκρατία, έχουμε αντιπάλους και θα τους χτυπήσουμε με δημοκρατικά όπλα».
Η ίδια υπενθύμισε ότι είχε δεσμευθεί να στηρίξει τη νέα ηγεσία του κόμματος, ακόμη και αν δεν εκλεγεί η ίδια, και υποστήριξε ότι αυτό έκανε «ενάμιση χρόνο τώρα», βάζοντας μπροστά «το συλλογικό “εμείς”». «Η συλλογικότητα χτίζεται σπάζοντας μικρά “εγώ” μας», ανέφερε, για να ανακοινώσει αμέσως μετά την υποψηφιότητά της για την Κεντρική Επιτροπή.
Η ίδια γνωστοποίησε επίσης ότι θα είναι υποψήφια βουλευτής στον Νότιο Τομέα, λέγοντας με νόημα ότι επιλέγει μια δύσκολη μάχη. «Καταθέτω υποψηφιότητα για μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Και σύντομα την υποψηφιότητά μου ως βουλευτής του Νότιου Τομέα. Εκεί που είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες», σημείωσε, στέλνοντας μήνυμα ενεργού πολιτικής παρουσίας στην πρώτη γραμμή.
Επίσης, η Άννα Διαμαντοπούλου ήταν ιδιαίτερα αιχμηρή απέναντι στην κυβέρνηση, περιγράφοντας έναν αυταρχισμό που, όπως είπε, δεν εκδηλώνεται πια με τον παραδοσιακό τρόπο. «Αυταρχισμός δεν γίνεται πια με πραξικοπήματα. Φορά μανδύα κοινοβουλευτισμού», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι ο πρωθυπουργός «παρεμβαίνει σε συγκεκριμένους δικαστές όταν αγγίζει πολιτικές ευθύνες», «ελέγχει την ενημέρωση» και «επιχειρεί αλλοίωση στον λόγο της αντιπολίτευσης και θόλωση στη δημόσια αλήθεια». «Όταν η Δημοκρατία φθείρεται καθημερινά, ο αυταρχισμός δεν επιβάλλεται, αλλά κοινωνικοποιείται», είπε χαρακτηριστικά και ξεκαθάρισε ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει περίπτωση να συνεργαστεί με κόμματα με τα οποία έχει πολιτικές, ιδεολογικές και σήμερα ηθικές διαφορές, όπως η ΝΔ».
Σπυρόπουλος: Μόνη εναλλακτική στον Μητσοτάκη το ΠΑΣΟΚ
Μιλώντας στο Συνέδριο ο γραμματέας του κόμματος Ανδρέας Σπυρόπουλος τόνισε ότι ο ίδιος κλείνει ένα κύκλο 4 ετών στη θέση του γραμματέα, υπογραμμίζοντας ότι ήταν «τέσσερα χρόνια δύσκολα, απαιτητικά, δημιουργικά και ελπιδοφόρα για την πορεία της παράταξης».
«Όταν αναλάβαμε την ευθύνη, το ΠΑΣΟΚ ήταν σε κρίσιμη καμπή. Σήμερα, 4 χρόνια μετά, το ΠΑΣΟΚ είναι ξανά εδώ, ισχυρό, με προοπτική» συμπλήρωσε.
«Η μόνη πραγματική αλλαγή, απέναντι στον Μητσοτάκη, έρχεται από το ΠΑΣΟΚ» πρόσθεσε ο Ανδρέας Σπυρόπουλος, τονίζοντας ότι η Χαριλάου Τρικούπη έχει αποφασίσει να μην ασχοληθεί με τις συνεργασίες του «αποπροσανατολισμού».
«Οι αντίπαλοί μας ήθελαν το τέλος του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν τα κατάφεραν. Ειδικά η Νέα Δημοκρατία ήθελε να διαλύσει το κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου αλλά δεν τα κατάφεραν» πρόσθεσε ο Ανδρέας Σπυρόπουλος.
Γιάννης Μανιάτης: Ρήξη με το καθεστώς της ΝΔ
«Το πολύ σε ένα χρόνο θα έχουμε εθνικές εκλογές. Η ρήξη με το καθεστώς της Ν.Δ. είναι εθνική αναγκαιότητα. Δεν πρέπει να αφήσουμε αναξιοποίητη αυτή την ιστορική στιγμή» είπε ο Γιάννης Μανιάτης.
Ο ευρωβουλευτής τόνισε πως «ο λαός μας περιμένει μια πολιτική δύναμη που λέει την αλήθεια, που έχει σχέδιο, που σέβεται τον πολίτη. Περιμένει μία εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, ανεξάρτητη από συμφέροντα. Το ΠΑΣΟΚ έχει αποδείξει ότι μπορεί να αποτελέσει αυτή τη δύναμη.
Είμαστε η προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που έχει ανάγκη η χώρα. Είναι στο χέρι μας να αγωνιστούμε ώστε στις επόμενες εκλογές το ΠΑΣΟΚ να είναι η πρώτη δύναμη. Μόνο με συλλογική δουλειά όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε».
Θόδωρος Μαργαρίτης: Ριζοσπαστικό κίνημα απέναντι στη Δεξιά
Στη συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου αναφέρθηκε ο Θόδωρος Μαργαρίτης, υποστηρίζοντας ότι ήταν η αιτία για την πτώση των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ. Ζήτησε να κινηθεί το ΠΑΣΟΚ στα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας και να γίνει ένα ριζοσπαστικό κίνημα απέναντι στη Δεξιά. Και πρόσθεσε:
«Τι πρέπει να κάνουμε; Πρώτον, να έχουμε σαφές πρόγραμμα, γιατί θέλουμε να είμαστε κυβερνώσα Αριστερά.
Δεύτερον, να είμαστε παρόντες στα μαζικά κινήματα και στα συνδικάτα. Να βρεθούμε δίπλα στον κόσμο, στις διαδηλώσεις, να στηρίξουμε τις πρωτοβουλίες νέων ανθρώπων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που ανοίγουν νέες ατζέντες και θέματα.
Να ενώσουμε τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα — του φεμινισμού, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της οικολογίας. Να μη φοβηθούμε νέες ιδέες και προσεγγίσεις που ξεφεύγουν από τα στερεότυπα της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας.
Παράλληλα, χρειαζόμαστε ένα κόμμα ανοιχτό, πολυσυλλεκτικό και πολυτασικό, που δεν φοβάται τον διάλογο, τη διαφορετικότητα και την κριτική.
Αν ακολουθήσουμε αυτόν τον πιο ριζοσπαστικό δρόμο της σοσιαλδημοκρατίας, δεν θα είμαστε απλώς μια ισχυρή δύναμη. Θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε ξανά τον ρόλο της κεντρικής πολιτικής δύναμης που θα αλλάξει τη χώρα».
Συγκινητική αναφορά Χριστίδη στην Φώφη Γεννηματά
Από την πλευρά του, ο Παύλος Χρηστίδης, έκανε αναφορά στην μεγάλη εκλιπούσα, τη Φώφη Γεννηματά, λέγοντας ότι «σήμερα εδώ, σε αυτή την ωραία συνάντηση την οποία κάνουμε, μπορούμε να πούμε ότι τα όνειρά μας είναι πάντοτε πολύ πιο δυνατά από τις αναμνήσεις μας. Όπως ακριβώς έλεγε η Φώφη Γεννηματά. Όπως μας έμαθε και η Φώφη Γεννηματά να πορευόμαστε. Μαζί».
Ο ίδιος επισήμανε ότι «ζούμε σε μια εποχή που οι άνθρωποι πιέζονται. Που η καθημερινότητα βαραίνει. Που η ζωή γίνεται πιο δύσκολη και πιο αβέβαιη. Και αυτό είναι μια πραγματικότητα την οποία ακούμε παντού. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε συζήτηση που κάνουμε. Από ανθρώπους οι οποίοι μπορεί να διαφωνούν σε πολλά, αλλά σίγουρα συμφωνούν σε ένα: Ότι η πολιτική απομακρύνεται από την καθημερινότητά τους. Ότι οι πολιτικοί απομακρύνονται από τη ζωή τους. Ότι η πολιτική είναι ένα κλειστό λόμπι, το οποίο αφορά λίγους και εκλεκτούς. Το βλέπουμε, κάθε μέρα, στον εργαζόμενο που δουλεύει και τα χρήματα που παίρνει δεν φτάνουν για να ζήσει. Στον νέο που προσπαθεί κάθε μέρα και δεν μπορεί να προχωρήσει τη ζωή του. Στον συνταξιούχο που έδωσε πολλά, για πολλές δεκαετίες, και δεν παίρνει πίσω την αξιοπρέπειά του. Στον πολίτη που ζητά λύση και βρίσκει κάθε μέρα εμπόδια».
Στο πλαίσιο αυτό είπε ότι «η παράταξή μας ξέρει να κάνει πολύ μεγάλες αλλαγές. Η αλλαγή του Ανδρέα Παπανδρέου έφερε τη δημοκρατία πιο κοντά στον πολίτη. Ο εκσυγχρονισμός του Κώστα Σημίτη έφερε τη χώρα πιο κοντά στην Ευρώπη. Η εθνική προσπάθεια του Γιώργου Παπανδρέου διέσωσε την Ελλάδα σε μια πάρα πολύ κρίσιμη στιγμή. Και σήμερα είναι η ώρα που η ιστορία μάς καλεί ξανά να κάνουμε αυτό το επόμενο βήμα. Αυτή την επόμενη πολύ μεγάλη αλλαγή, τον εξανθρωπισμό της κοινωνίας. Και σε αυτή τη διαδρομή, το ήθος και το ύφος είναι αυτά, τα οποία καλούμαστε να αναδείξουμε. Όχι με νοσταλγία, αλλά με ελπίδα και ευθύνη για το αύριο».
Νίκος Χριστοδουλάκης: «Το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να εφαρμόσει ένα σενάριο απεγκλωβισμού»
Την εκτίμηση ότι «η κυβέρνηση της ΝΔ θα επιδιώξει να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία ώστε να εμφανιστεί ως δύναμη σταθερότητας» έκανε ο πρώην υπουργός και επικεφαλής του Insocial, Νίκος Χριστοδουλάκης, μιλώντας στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Ο πρώην ΥΠΟΙΚ προσέθεσε ότι η ΝΔ «θα προσπαθήσει να εγκλωβίσει τον Έλληνα πολίτη. Να πείσει ότι είναι μια όαση σταθερότητας».
Σημείωσε δε, πως «απέναντι σε αυτό το σενάριο εγκλωβισμού, που μπορεί να δούμε πολύ σύντομα να εφαρμόζεται, το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να εφαρμόσει ένα σενάριο απεγκλωβισμού. Θα χρειαστεί να βρει ορισμένες καίριες αιχμές, που θα μιλάνε στην καρδιά του Έλληνα πολίτη».
Διαφωνία Δουδωνή για τη «διακυβερνησιμότητα» της χώρας
Σαν να διαφωνεί με τον Ευάγγελο Βενιζέλο εμφανίστηκε ο Παναγιώτης Δουδωνής, ο οποίος σημείωσε ότι «πολλοί λένε ότι μετά τις εκλογές η χώρα κινδυνεύει να είναι μη διακυβερνήσιμη. Δεν συμφωνώ. Μετά τις επόμενες εκλογές πρέπει να αποτρέψουμε το ενδεχόμενο επανεκλογής Μητσοτάκη γιατί τότε η χώρα θα είναι μη βιώσιμη. Βρίσκομαι καθημερινά στα ΜΜΕ, ο χρόνος που μας δίνεται είναι περιορισμένος. Αν κάποιοι τον αναλώνουν για ομφαλοσκόπηση και εσωκομματικές συζητήσεις σημαίνει ότι δεν μένει χώρος για ένα εναλλακτικό πρόταγμα και πρόγραμμα για τη χώρα. Είναι θέμα προτεραιοτήτων».
Ο ίδιος τόνισε ότι «υπάρχει εναλλακτική, τα στελέχη, τα μέλη, οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ. Το συνέδριο είναι ευκαιρία να αναστοχαστούμε που πηγαίνουμε και πού θέλουμε να πάμε. Ο στόχος να είμαστε πρώτο κόμμα δεν είναι για να γίνουμε υπουργοί αλλά να αλλάξουμε την Ελλάδα και να εμπεδωθεί αυτό μέσα μας. Είναι σαφές ότι υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο σχέδιο για τη χώρα, αντίθετο από αυτό της ΝΔ. Βασίζεται σε μια κοινωνία συμπεριληπτική, σε μια οικονομία που θα μας χωράει όλους, που βέβαια θα έχει βάσεις γερές και όχι πήλινες».
Κατρίνης: «Νίκη του ΠΑΣΟΚ, προοδευτική κυβέρνηση, η ΝΔ στην αντιπολίτευση»
Ο Μιχάλης Κατρίνης υπογράμμισε η παράταξη που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι «εδώ αποφασισμένη να νικήσει τη ΝΔ και να στείλει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην αντιπολίτευση». Ξεκαθάρισε, μάλιστα, ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αντιμετωπίζει την εξουσία ως αυτοσκοπό, αλλά ως μέσο για πολιτική αλλαγή με σαφές πρόσημο.
«Αν το ΠΑΣΟΚ κερδίσει τις εκλογές, θα σχηματίσει προοδευτική κυβέρνηση. Αν δεν πάρει εντολή, τότε θα μείνει στην αντιπολίτευση. Καθαρές κουβέντες», ανέφερε χαρακτηριστικά, βάζοντας τέλος, όπως είπε, σε κάθε ασάφεια γύρω από το μετεκλογικό τοπίο. Και πρόσθεσε με έμφαση: «Το ΠΑΣΟΚ δεν θα συμμετάσχει σε καμία κυβέρνηση με τη ΝΔ».
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το Συνέδριο οφείλει να καταλήξει σε «καθαρές αποφάσεις για όλα τα ζητήματα»: «Ποιους θέλουμε να εκφράσουμε, ποιες συνεργασίες θέλουμε να πετύχουμε». Όπως είπε, η παράταξη πρέπει να κάνει «μια καθαρή πολιτική επιλογή: προγραμματικό διάλογο», ξεκαθαρίζοντας ότι «διάλογος δεν σημαίνει συμφωνίες κορυφής», αλλά έγκαιρη διαμόρφωση των όρων για «προοδευτική διακυβέρνηση».
«Πρέπει να πείσουμε ότι μπορούμε, και μπορούμε, να είμαστε η επόμενη κυβέρνηση», ανέφερε, προσθέτοντας ότι το ΠΑΣΟΚ οφείλει «να φέρει πίσω όσους απέχουν και θεωρούν ότι η πολιτική δεν τους αφορά». «Πρέπει να μιλήσουμε και πάλι στην καρδιά και την ψυχή τους», είπε, ζητώντας αυτό να γίνει «με ξεκάθαρες θέσεις, ενότητα, συλλογικές διαδικασίες και διαρκή αγώνα παντού».
Αποστολάκη: Το ΠΑΣΟΚ έχει ιστορική ευθύνη να εκφράσει την πολιτική αλλαγή
Μήνυμα ενότητας, με πλήρη στήριξη στον Νίκο Ανδρουλάκη και τις πολιτικές του κατευθύνσεις, εξέπεμψε η Μιλένα Αποστολάκη από το βήμα του Συνεδρίου.
Όπως υπογράμμισε, «η πολυφωνία αποτελεί πλούτο που μας ενισχύει όταν υπηρετεί κοινούς στόχους· διαφορετικά εκφυλίζεται σε θόρυβο που απογοητεύει».
Μάντζος: «Σχεδιάζουμε μαζί την Ελλάδα που αξίζουμε»
Την ανάγκη για ένα συλλογικό σχέδιο με προοπτική τόνισε ο Δημήτρης Μάντζος, παρουσιάζοντας το κείμενο Εθνικής Στρατηγικής στο 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.
«Το Κίνημά μας δεν περιορίζεται στην καταγραφή ή τη διαπίστωση. Προσαρμόζει τη δράση του στις σύγχρονες προκλήσεις της χώρας και υπηρετεί τον λαό και την πατρίδα, όπως επιτάσσει η ιδρυτική του αποστολή από τον Ανδρέα Παπανδρέου – χωρίς εξαρτήσεις και δεσμεύσεις», σημείωσε.
Καρχιμάκης: Προοδευτική διέξοδος στις εκλογές
Ο συντονιστής ομάδας προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, Λευτέρης Καρχιμάκης, τόνισε ότι «σταθερή κυβέρνηση σημαίνει ένα πρόγραμμα που θα επαναφέρει την ηθική στην πολιτική, που ταυτίζει το ανθρώπινο δίκιο με το θεσμισμένο δίκαιο. Τέλος στις κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες που επιβάλουν ομερτά και υπουργικές ασυλίες. Αυτό είναι το δικό μας πρόγραμμα. Το πρόγραμμα με το οποίο το Κίνημα μας και ο πρόεδρος μας ο Νίκος Ανδρουλάκης θα δώσουν προοδευτική διέξοδο στους πολίτες στις επόμενες εθνικές εκλογές». «Ένα πρόγραμμα το οποίο δεν γράφτηκε πίσω από κλειστές πόρτες αλλά σε διαρκή ανοιχτή διαβούλευση με την κοινωνία», σημείωσε.
Ο ιρανικός στρατός ανακοίνωσε πως στόχευσε αμερικανικό πλοίο εφοδιαστικής υποστήριξης κοντά στο λιμάνι Σαλαλάχ του Ομάν, λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της Υεμένης για εκτόξευση πυραύλου κατά της επικράτειας του κράτους του Ισραήλ, για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή, στις 28 Φεβρουαρίου.
«Ένα πλοίο εφοδιαστικής υποστήριξης που υποστηρίζει τον επιθετικό αμερικανικό στρατό στοχοποιήθηκε από τις ένοπλες δυνάμεις της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν σε σημαντική απόσταση από το λιμάνι Σαλαλάχ στο Ομάν», δήλωσε ο Εμπραχίμ Ζολφαγκάρι, εκπρόσωπος της κεντρικής στρατιωτικής διοίκησης του Ιράν, σε ανακοίνωση που μετέδωσε η κρατική τηλεόραση.
Νωρίτερα, οι Χούθι έκαναν γνωστό πως εξαπέλυσαν μπαράζ βαλλιστικών πυραύλων κατά του Ισραήλ, διαμηνύοντας πως τα χτυπήματα «θα συνεχιστούν μέχρι να επιτευχθούν οι δηλωμένοι στόχοι» και «μέχρι να σταματήσει η επιθετικότητα σε όλα τα μέτωπα».
Μέση Ανατολή: Έφτασαν 2.500 Αμερικανοί πεζοναύτες σύμφωνα με τον στρατό των ΗΠΑ
Ένα πλοίο του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού που μεταφέρει περίπου 2.500 πεζοναύτες έφτασε στη Μέση Ανατολή, ανακοίνωσε σήμερα η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ.
Το USS Tripoli, ένα αμφίβιο πλοίο εφόδου, καθώς και τα στοιχεία της 31ης Εκστρατευτικής Μονάδας Πεζοναυτών που βρίσκονται σε αυτό, έχουν βάση στην Ιαπωνία. Διεξήγαγαν ασκήσεις στην περιοχή γύρω από την Ταϊβάν όταν παραγγέλθηκε στη Μέση Ανατολή πριν από σχεδόν δύο εβδομάδες.
Η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ δήλωσε ότι εκτός από τους Πεζοναύτες, το ίδιο πλοίο φέρνει επίσης μεταγωγικά και μαχητικά αεροσκάφη κρούσης, καθώς και αμφίβια μέσα εφόδου στην περιοχή.
Το USS Boxer και δύο άλλα πλοία, μαζί με μια άλλη Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών, έχουν επίσης παραγγελθεί στην περιοχή από το Σαν Ντιέγκο.
Διακόπηκε η παραγωγή χάλυβα στο Ιράν μετά από ισραηλινά πλήγματα
Όπως έγινε γνωστό από τοπικά μέσα ενημέρωσης, ανεστάλη η παραγωγή χάλυβα στο Ιράν, μετά από ισραηλινές επιθέσεις που έπληξαν κρίσιμες εγκαταστάσεις,
Η Khuzestan Steel Company ανακοίνωσε ότι «οι γραμμές παραγωγής έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας», έπειτα από ζημιές που υπέστησαν αρκετές μονάδες κατά τις επιθέσεις της Παρασκευής.
Σύμφωνα με αναφορές, το εργοστάσιο συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες χαλυβουργίες της χώρας και αποτελεί σημαντικό πυλώνα της βιομηχανικής παραγωγής του Ιράν.
Ιράν: Νέα επίθεση εναντίον του πυρηνικού της σταθμού στο Μπουσέρ
Το Ιράν κατήγγειλε νέα επίθεση κατά του ηλεκτροπαραγωγικού πυρηνικού του σταθμού του Μπουσέρ, στο νότιο τμήμα της χώρας, την τρίτη σε διάστημα 10 ημερών, ανακοίνωσε σήμερα ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (IAEA).
«Καμία ζημιά δεν αναφέρθηκε στον ενεργό αντιδραστήρα και καμία εκπομπή ραδιενέργειας, και οι συνθήκες στον σταθμό είναι φυσιολογικές», ανακοίνωσε ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας σε ανάρτησή του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης X, επικαλούμενος Ιρανούς αξιωματούχους.
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars, το πλήγμα σημειώθηκε χθες, Παρασκευή, στις 23:40 τοπική ώρα (23:10 ώρα Ελλάδος).
Ο σταθμός του Μπουσέρ, ο μόνος πυρηνικός σταθμός που λειτουργεί στο Ιράν, είχε δεχθεί ξανά επίθεση στις 17 και στις 24 Μαρτίου, χωρίς να αναφερθούν ζημιές.
Μετά το δεύτερο πλήγμα, η Ρωσία ανακοίνωσε την απομάκρυνση προσωπικού της που εργάζεται σε αυτόν τον πυρηνικό σταθμό ρωσικής τεχνολογίας, ο οποίος τέθηκε σε λειτουργία στις αρχές των ετών του 2010 και έχει δύο αντιδραστήρες.
Αυτός έχει δυνατότητα παραγωγής 1.000 μεγαβάτ. Πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, η Ρωσία κατασκεύαζε δύο νέες μονάδες στην εγκατάσταση.
Νωρίτερα χθες, το Ισραήλ ανακοίνωσε ότι έπληξε δύο πυρηνικές εγκαταστάσεις στο κεντρικό Ιράν, τον αντιδραστήρα βαρέος ύδατος του Αράκ και ένα εργοστάσιο επεξεργασίας ουρανίου στην επαρχία Γιαζντ.
Το Ιράν ανακοίνωσε την εξάρθρωση τρομοκρατικής ομάδας στην Γκολεστάν
Στο μεταξύ, το ιρανικό πρακτορείο Tasnim μετέδωσε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας συνέλαβαν δύο άτομα που κατηγορούνται για σχεδιασμό ένοπλης επίθεσης στη βόρεια επαρχία Γκολεστάν.
Οι Αρχές ανέφεραν ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών εντόπισαν οργάνωση συνδεδεμένη με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Οι ύποπτοι συνελήφθησαν πριν προλάβουν να πραγματοποιήσουν επίθεση κατά δυνάμεων ασφαλείας.
Κατά τη διάρκεια εφόδου σε κρησφύγετο βρέθηκαν τέσσερα όπλα Colt και 43 σφαίρες.
Τουλάχιστον 12 Αμερικανοί στρατιωτικοί τραυματίστηκαν από ιρανικό πλήγμα σε βάση στη Σαουδική Αραβία
Δώδεκα μέλη των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ τραυματίστηκαν, εκ των οποίων δύο σοβαρά, έπειτα από ιρανική επίθεση με πύραυλο και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στην αεροπορική βάση Πρίγκιπας Σουλτάν στη Σαουδική Αραβία, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους που μίλησαν στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η επίθεση πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό πυραυλικού πλήγματος και μη επανδρωμένων αεροσκαφών, προκαλώντας τραυματισμούς σε αμερικανούς στρατιωτικούς αλλά και ζημιές σε αεροσκάφη ανεφοδιασμού που βρίσκονταν στη βάση.
Satellite imagery appears to confirm a U.S. Air Force KC-135 Stratotanker has been destroyed and several others possibly damaged, as a result of an Iranian attack earlier today, utilizing ballistic missiles and drones, against Prince Sultan Air Base in Saudi Arabia.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε στο Reuters ότι 12 μέλη των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ τραυματίστηκαν, με κάποιους από αυτούς να φέρουν σοβαρά τραύματα.
Νωρίτερα, η εφημερίδα Wall Street Journal είχε μεταδώσει ότι πύραυλος προερχόμενος από το Ιράν έπληξε την αεροπορική βάση «Πρίγκιπα Σουλτάνου», επικαλούμενη αμερικανούς και σαουδάραβες αξιωματούχους.
Κατά τις ίδιες πηγές, η επιδρομή προκάλεσε ζημιές σε πολλά αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού που βρίσκονταν στη βάση.
Η συγκεκριμένη επίθεση αποτελεί το δεύτερο πλήγμα κατά της βάσης Πρίγκιπας Σουλτάν από την έναρξη του πολέμου εναντίον του Ιράν. Κατά την προηγούμενη επίθεση είχαν υποστεί ζημιές πέντε αεροσκάφη ανεφοδιασμού, γεγονός που καταδεικνύει τη στρατηγική σημασία της εγκατάστασης για τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ στην περιοχή.
Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, περισσότεροι από 300 Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν τραυματιστεί σε χώρες της περιοχής από την έναρξη του αμερικανοϊσραηλινού πολέμου εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.
Η Ουάσιγκτον αναφέρει ότι 273 από τους τραυματίες έχουν επιστρέψει στα καθήκοντά τους, ενώ 13 στρατιωτικοί έχουν χάσει τη ζωή τους, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.
«Δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να παραδοθούν»
Ο Εμπραχίμ Ζολφαγκάρι, εκπρόσωπος του αρχηγείου «Khatam al-Anbiya» του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), δήλωσε: «Οι ιρανικές δυνάμεις χτύπησαν με πυραύλους και drones δύο τοποθεσίες στο Ντουμπάι όπου κρύβονταν πάνω από 500 Αμερικανοί στρατιώτες, προκαλώντας τους βαριές απώλειες».
Σε δηλώσεις που μετέδωσε το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, πρόσθεσε: «Είχαμε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι ο επιθετικός αμερικανικός στρατός είχε διαφύγει και κρυφτεί έξω από τις βάσεις του λόγω της ισχυρής εισβολής των ενόπλων δυνάμεων και της καταστροφής των βάσεών του στην περιοχή».
«Ο Τραμπ και οι ηγέτες του αμερικανικού στρατού πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η περιοχή θα μετατραπεί σε νεκροταφείο για τους Αμερικανούς στρατιώτες και δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να παραδοθούν», κατέληξε.
Ομάν: Τραυματίστηκε εργαζόμενος σε επίθεση με drones στο λιμάνι Σαλάλα
Ένας εργαζόμενος τραυματίστηκε σε επίθεση με μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (drones) στο λιμάνι Σαλάλα του Ομάν, ενώ γερανός υπέστη περιορισμένη ζημιά, ανακοίνωσε σήμερα η κυβέρνηση του Ομάν.
Δύο drones στοχοθέτησαν το λιμάνι Σαλάλα, στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας, σύμφωνα με τις αρχές του Ομάν, τις οποίες επικαλέστηκε το πρακτορείο ειδήσεών της, τραυματίζοντας έναν ξένο εργαζόμενο και προκαλώντας “περιορισμένες” υλικές ζημιές σε γερανό του λιμανιού.
Το Ομάν ήταν από τις χώρες που μεσολάβησαν ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν πριν να ξεσπάσει ο πόλεμος.
Το Μπαχρέιν ανακοίνωσε πως αναχαίτισε περισσότερους από 550 ιρανικούς πυραύλους και drones
Στο μεταξύ, ο στρατός του Μπαχρέιν ανακοίνωσε ότι έχει αναχαιτίσει και καταστρέψει 174 ιρανικούς πυραύλους και 385 drones που στόχευαν τη χώρα από την έναρξη του πολέμου ΗΠΑ–Ισραήλ κατά του Ιράν, πριν από έναν μήνα.
Σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χαρακτήρισε τη χρήση drones και βαλλιστικών πυραύλων εναντίον πολιτικών υποδομών και ιδιωτικής περιουσίας ως «κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και του Χάρτη του ΟΗΕ», καθώς και «άμεση απειλή για την περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια».
Νωρίτερα σήμερα, σειρήνες συναγερμού ενεργοποιήθηκαν δύο φορές στο Μπαχρέιν, προειδοποιώντας για επερχόμενα πλήγματα, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών κάλεσε τους πολίτες να «κατευθυνθούν στο πλησιέστερο ασφαλές σημείο».
Το υπουργείο ανέφερε επίσης ότι πυρκαγιά σε άγνωστη εγκατάσταση τέθηκε υπό έλεγχο, έπειτα από πρόσφατη επίθεση που αποδίδεται στο Ιράν.
Bahrain faced another wave of Iranian missile and drone attacks overnight.
ΗΑΕ: Πέντε τραυματίες ύστερα από ιρανικές επιθέσεις
Πέντε άνθρωποι τραυματίστηκαν σήμερα σε πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν σε βιομηχανική ζώνη στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ύστερα από ιρανικές επιθέσεις με πυραύλους και μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (drones), σύμφωνα με τις αρχές.
«Η αντιαεροπορική άμυνα και τα καταδιωκτικά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων επιχειρούν για να αναχαιτίσουν τους πυραύλους και τα drones που εξαπολύθηκαν από το Ιράν», ανακοίνωσε το υπουργείο Άμυνας των ΗΑΕ σε ανάρτησή του στο X.
Η κυβέρνηση του Αμπού Ντάμπι ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι δύο φωτιές εκδηλώθηκαν στη βιομηχανική ζώνη του Χαλίφα, στην ακτή των Εμιράτων, οι οποίες οφείλονταν σε συντρίμμια που προέρχονταν από την “επιτυχημένη αναχαίτιση” ενός βαλλιστικού πυραύλου.
«Οι αρχές επιβεβαιώνουν ότι στο περιστατικό αυτό τραυματίστηκαν πέντε άνθρωποι ινδικής υπηκοότητας, τα τραύματα των οποίων κυμαίνονται από μέτρια σε ελαφρά», διευκρίνισε στη συνέχεια η κυβέρνηση σε ξεχωριστή ανακοίνωσή της.
Τα ΗΑΕ, στενός σύμμαχος των ΗΠΑ και από τις λίγες αραβικές χώρες που έχουν εξομαλύνει τις σχέσεις τους με το Ισραήλ, έχουν αποτελέσει βασικό στόχο πυραύλων και drones που εξαπολύονται από το Ιράν προς γειτονικές του χώρες στον Κόλπο από το ξέσπασμα του πολέμου.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Άμυνας της χώρας, τουλάχιστον 20 ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι και 37 μη επανδρωμένα αεροσκάφη έχουν στοχεύσει τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Όλα έχουν αναχαιτιστεί, ανέφερε το υπουργείο.
Κουβέιτ: «Σημαντική» ζημιά στο αεροδρόμιο από ιρανικές επιθέσεις με drone
Το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουβέιτ έγινε στόχος πολλαπλών επιθέσεων με μη επανδρωμένα αεροσκάφη που προκάλεσαν σημαντικές ζημιές στο σύστημα ραντάρ του, αλλά δεν προκάλεσαν θύματα, μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων KUNA το Σάββατο, επικαλούμενο την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας της χώρας.
Ο εκπρόσωπος της Αρχής δήλωσε αργότερα ότι οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από το Ιράν, τους πληρεξούσιούς του και τις ένοπλες παρατάξεις που υποστηρίζει.
Ιράν: Οι Φρουροί της Επανάστασης ισχυρίζονται ότι κατέστρεψαν αποθήκη ουκρανικής αεράμυνας στο Ντουμπάι
Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν (IRGC) υποστήριξαν ότι πύραυλοι έπληξαν και «κατέστρεψαν» αποθήκη ουκρανικών συστημάτων αεράμυνας στο Ντουμπάι, σύμφωνα με το πρακτορείο Fars News Agency.
Σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, στόχος της επίθεσης ήταν εγκατάσταση που χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση συστημάτων αντι-drone ουκρανικής προέλευσης στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ιρανικές στρατιωτικές πηγές ανέφεραν ότι η επιχείρηση εντάσσεται στο πλαίσιο των ευρύτερων επιθέσεων κατά υποδομών που θεωρούνται ότι συνδέονται με στρατιωτικές δυνατότητες αντιμέτρων έναντι ιρανικών πυραύλων και drones.
Η Ελλάδα είναι πιο φτωχή, καθώς αποχαιρετά μια σπουδαία καλλιτέχνιδα: η Μαρινέλλα, άφησε την τελευταία της πνοή σε ηλικία 88 ετών.
Την είδηση έκανε γνωστή η οικογένεια της θρυλικής τραγουδίστριας.
«Με βαθιά θλίψη σας ανακοινώνουμε την απώλεια της Μαρινέλλας, αγαπημένης μας μητέρας και γιαγιάς, η οποία κατέληξε στο σπίτι της, σήμερα 28 Μαρτίου 2026 στις 18:00», ανέφεραν σε δήλωσή τους.
Υπενθυμίζεται ότι στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, η Μαρινέλλα επρόκειτο να δώσει μια μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο. Ωστόσο, τη στιγμή που τραγουδούσε, αισθάνθηκε αδιαθεσία και λιποθύμησε.
Η συναυλία διεκόπη και οι παρευρισκόμενοι άρχισαν να αποχωρούν. Έκτοτε έγινε γνωστό ότι η Μαρινέλλα υπέστη βαρύρατο εγκεφαλικό επεισόδιο.
Τα πρώτα βήματα
Γεννηθείσα στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938, η Μαρινέλλα κατάφερε να διαγράψει μια σπουδαία καριέρα στην ελληνική μουσική σκηνή. Στα δεκαεφτά της χρόνια, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς, στο πλευρό σπουδαίων ηθοποιών όπως ο Κώστας Βουτσάς και η Μάρθα Καραγιάννη.
Κάποιο βράδυ, καθώς η περιόδευαν σε κάθε γωνιά της χώρας, η βασική τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα την αντικατέστησε.
Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Μαρινέλλα ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια στο κέντρο «Πανόραμα», όπου δούλευε ο Στέλιος Ζαφειρίου.
Τον Αύγουστο του 1957, «ενώθηκε» με τον Στέλιο Καζαντζίδη τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή, ο οποίος πηγαίνοντας να συναντήσει τον Ζαφειρίου, την άκουσε να τραγουδάει «Το πιο πικρό ψωμί» του Γιώργου Μητσάκη, γεγονός που τον συγκίνησε βαθιά.
Η συνέχεια είναι γνωστή: ξεκίνησαν να τραγουδούν στο κέντρο «Λουξεμβούργο» της Θεσσαλονίκης και τον Νοέμβρη του 1957 πήραν τη μεγάλη απόφαση και κατηφόρισαν για την Αθήνα.
Τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν ήταν τα «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» του Γιώργου Μητσάκη.
Το πρώτο ντουέτο με τον Καζαντζίδη που ακούγεται μόνη της η Μαρινέλλα, ήταν το «Τι γυρεύεις από ‘μένα» το 1957, ενώ το πρώτο σόλο τραγούδι της με τίτλο «Ήρθα πάλι κοντά σου» ήρθε δύο χρόνια αργότερα, το 1959.
Ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα γνώρισαν δόξα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αμερική και στην Αυστραλία.
Από τη Θεσσαλονίκη, στην Αυστραλία
Τη δεκαετία του 1980, η τραγουδίστρια κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μαρινέλλα σε τραγούδια της Βέμπο» και τον επόμενο μήνα, έδωσε δύο συναυλίες στο θρυλικό Madison Square Garden της Νέας Υόρκης.
Αργότερα, άρχισε να εμφανίζεται με τον Κώστα Χατζή στη μπουάτ «Σκορπιός».
Ο δίσκος που προέκυψε από αυτή τη συνεργασία, κυκλοφόρησε στις 11 Νοεμβρίου και ξεπέρασε τις 100.000 σε πωλήσεις.
Το καλοκαίρι του 1981 πραγματοποίησε μια περιοδεία είκοσι ημερών στην Αυστραλία, μαζί με τον Δάκη και την Τζίνα Σπηλιωτοπούλου. Ο Τύπος αποθέωσε την θρυλική τραγουδίστρια, δημοσιεύοντας άρθρα που έφεραν τίτλους όπως: «Μαρινέλλα σημαίνει θρίαμβος».
Με την επιστροφή της στην Ελλάδα, συμμετείχε στη συναυλία για την επέτειο των 30 χρόνων μουσικής του Μίμη Πλέσσα στο θέατρο Λυκαβηττού, ερμηνεύοντας άσματα του δημιουργού, στο πλευρό των Στράτο Διονυσίου και Γιάννη Πουλόπουλο.
Πραγματοποιήθηκε σήμερα η παγκρήτια κινητοποίηση στα Χανιά ενάντια στον πόλεμο, με κινητοποίηση αρχικά, περίπου στις 1 το μεσημέρι στο λιμάνι της Σούδας και κατόπιν στις 3 περίπου στη βάση στο Μαράθι.
Διαδηλωτές από όλη την Κρήτη αλλά και εκπρόσωποι φορέων και συλλογικοτήτων συμμετείχαν στην πορεία στη βάση η οποία όμως δεν έφτασε μέχρι την πύλη αφού ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις βρισκόταν σε σημείο που απόκλειε την όποια πρόσβαση.
Ένα τραγούδι είπαν οι διαδηλωτές στα αραβικά και στα ελληνικά. Οι στίχοι του οι εξής: Προχώρα καμηλιέρη / φεγγάρι πρόσεξε τον / Του μάρτυρα το αίμα / μυρίζει κάρδαμο / Κατάρα στο δυνάστη / θεέ μου σταμάτησε τον / κάτω από τ’ αστέρια / να ζήσω πολεμώ
Αποτέλεσμα αυτού ήταν να δημιουργηθεί εκνευρισμός στους διαδηλωτές. Αφού πρώτα εκπρόσωποι προσπάθησαν μέσω συζήτησης με τον αρχηγό της τοπικής αστυνομίας κ. Κανέλλο να επιτραπεί η πρόσβαση, ένα μεγάλο τμήμα διαδηλωτών αποφάσισε να φύγει, όμως μία μερίδα διαδηλωτών ξεκίνησε πετροπόλεμο με την αστυνομία με αποτέλεσμα η αστυνομία να ρίξει δακρυγονία.
Πάντως, τα επεισόδια δεν είχαν μεγάλη διάρκεια ενώ δεν υπήρξαν τραυματίες.
Χρ. Μπέλμπας: Θα έχουμε επισιτιστική κρίση όσο διαρκεί αυτός ο άδικος πόλεμος απέναντι στο Ιράν
Μιλώντας στην εφημερίδα μας, ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χανίων, Χρήστος Μπέλμπας, έδωσε το στίγμα της συμμετοχής της εκπαιδευτικής κοινότητας, συνδέοντας τις γεωπολιτικές εξελίξεις με την ανθρωπιστική κρίση και τις οικονομικές επιπτώσεις στην εγχώρια καθημερινότητα.
Σύμφωνα με τον κ. Μπέλμπα, η σημερινή κινητοποίηση αποτελεί συνέχεια των αντιδράσεων που ξεκίνησαν από την πρώτη ημέρα των βομβαρδισμών, στις 12 Μαρτίου. Η τρέχουσα σύρραξη, η οποία περιλαμβάνει επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν αλλά και επιχειρήσεις στον Λίβανο, χαρακτηρίζεται από τον πρόεδρο της ΕΛΜΕ ως μια «τεράστια σύρραξη» που απειλεί με γενικευμένη ανάφλεξη ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο γεγονός ότι μεταξύ των θυμάτων των βομβαρδισμών συγκαταλέγονται μαθητές και μαθήτριες. Η απώλεια νέων ανθρώπων αποτελεί, κατά τον κ. Μπέλμπα, την πιο τραγική πτυχή ενός πολέμου που διεξάγεται χωρίς στρατηγικό ορίζοντα ειρήνευσης.
Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ άσκησε δριμεία κριτική στη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι η πλήρης ταύτιση με τις επιλογές των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ δεν προστατεύει την εθνική άμυνα, αλλά αντιθέτως εκθέτει τη χώρα σε μεγαλύτερους κινδύνους. Αναφερόμενος στην αποστολή αμυντικού εξοπλισμού, όπως οι πύραυλοι Patriot, εκτός συνόρων, υπογράμμισε ότι τέτοιες κινήσεις δεν έχουν «καμία δουλειά» να πραγματοποιούνται μακριά από την ελληνική επικράτεια.
Παράλληλα, αναδείχθηκε η άμεση σύνδεση του πολέμου με την οικονομική πραγματικότητα των πολιτών. Ο κ. Μπέλμπας περιέγραψε μια εικόνα διαρκούς επιβάρυνσης, σημειώνοντας ότι η τιμή της βενζίνης αυξάνεται σχεδόν καθημερινά, παρασύροντας το κόστος στα τρόφιμα και τα λιπάσματα.
«Θα έχουμε επισιτιστική κρίση όσο διαρκεί αυτός ο άδικος πόλεμος απέναντι στο Ιράν», προειδοποίησε, αναδεικνύοντας την ακρίβεια ως το μείζον ζήτημα που πλήττει την κοινωνία παράλληλα με τις στρατιωτικές εξελίξεις.
Η αποστολή των εκπαιδευτικών και το μήνυμα της κοινωνίας
Απαντώντας στο αίσθημα αδυναμίας που ενδεχομένως διακατέχει μέρος των πολιτών μπροστά σε γεγονότα παγκόσμιας κλίμακας, ο κ. Μπέλμπας εστίασε στον ρόλο της εκπαίδευσης. Τόνισε ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν το «ιδιαίτερο καθήκον» να διδάξουν στους μαθητές την αυταξία της ειρήνης και της φιλίας των λαών, μακριά από ρητορικές που οδηγούν σε «φέρετρα τυλιγμένα στη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Όσον αφορά τη χανιώτικη κοινωνία, ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ εκτίμησε ότι το μήνυμα κατά των επεμβάσεων σε ξένες χώρες πρέπει να είναι «πάνδημο». Παρά το γεγονός ότι η ένταση των κινητοποιήσεων δεν συγκρίνεται με ιστορικές περιόδους όπως το 2003, υπογράμμισε ότι οι δυνάμεις που προωθούν τις επεμβάσεις είναι ανεπιθύμητες στον τόπο. Κατέληξε δε με μια προειδοποίηση για τους κινδύνους που ελλοχεύουν από εγχώρια συμφέροντα που επωφελούνται οικονομικά από την πολεμική κατάσταση, σημειώνοντας ότι τέτοιες πρακτικές ενδέχεται να εμπλέξουν τη χώρα σε ακόμη δυσμενέστερες καταστάσεις.
