Ο υπουργός Μετανάστευσης και (άρνησης) Ασύλου, ψεύδεται όταν υποστηρίζει ότι οι κάμερες στο σκάφος του Λιμενικού δεν υπάρχουν ή δεν χρησιμοποιήθηκαν γιατί δεν είναι για αυτήν τη δουλειά. Πηγές της Frontex είπαν στο Tvxs την πραγματική εκδοχή, που τον διαψεύδει.
Ο κ. Πλεύρης δηλώνοντας για να φυλάει τα νώτα του ότι «δεν έχω αρμοδιότητα του Λιμενικού, αλλά της Μετανάστευσης και το αρμόδιο υπουργείο θα απαντήσει» υποστήριξε ότι στα σκάφη οι κάμερες χρησιμοποιούνται για να «κλειδώσεις» τον στόχο, «να δεις τον στόχο μέσα στη νύχτα. Ούτε τα πολεμικά πλοία ούτε του Λιμενικού έχουν τέτοιες κάμερες».
Σε σημερινή επικοινωνία με το Tvxs, πηγή της Frontex εξήγησε ότι η υπηρεσία Εξωτερικών Συνόρων της ΕΕ «δεν μπορεί να επιβάλει, δεν έχει τον τρόπο τεχνικά να δεσμεύσει» αλλά έχει επανειλημμένα ζητήσει από τις ελληνικές Αρχές να λειτουργούν τα συστήματα βιντεοκαταγραφής.
Συστηματικά, πρόσθεσε, οι ελληνικές Αρχές δεν εφαρμόζουν αυτές τις συστάσεις. Για να μην το κάνουν, έχουν επικαλεστεί ακόμη και το GDPR. Την προστασία, δήθεν, των προσωπικών δεδομένων των μεταναστών! Όπως λέει η ίδια πηγή, πουθενά αλλού, δεν σημειώνονται αυτού του είδους οι πρακτικές, ούτε σε παρόμοια περιστατικά στη Μεσόγειο, παρά μόνο στην Ελλάδα.
Ψευδής είναι επίσης ο ισχυρισμός Πλεύρη ότι «δεν υπάρχουν πάνω στο σκάφος του Λιμενικού κάμερες, όπως υπάρχουν στην Αστυνομία». Αντίθετα υπάρχουν δύο προγράμματα που χρηματοδοτούν αυτόν τον εξοπλισμό. Από το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας – ISF (2014–2020 & 2021–2027) και το Ταμείο Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Συνόρων – BMVI (2021–2027).
Δεν είναι 100% βέβαιο ότι δεν έχει καταγραφεί με κάποιο τρόπο η χθεσινή επιχείρηση. Ομως μετά το πολύνεκρο ναυάγιο της Πύλου, όπου αναγκάστηκαν να πουν ότι δεν λειτούργησαν οι κάμερες για να αποκρύψουν το έγκλημα, όποια καταγραφή γίνεται είναι ανεπίσημη και καταστρέφεται.
Απομένει το μοναδικό ερώτημα από την τραγωδία της Χίου, που μένει να απαντηθεί: το σκάφος του ΛΙμενικού πήγε σκόπιμα να εμβολίσει τη βάρκα με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ή το βύθισε κάνοντας μανούβρες εκφοβισμού;
Κατά τα άλλα είναι το ίδιο modus operandi, που «απογειώθηκε» στο ναυάγιο της Πύλου. Aν σημειωθεί ναυάγιο και απώλεια ανθρώπινων ζωών, επιλέγεται από το σωρό ένας επιζών που κατηγορείται ως διακινητής. Αλλοτε με απειλές και άλλοτε με δελεαστικές προσφορές, άλλοι επιζώντες υποχρεώνονται να καταθέσουν ότι πράγματι ήταν ο διακινητής.
Οι πραγματικοί διακινητές ξέρουν τις αυστηρές ποινές και φεύγουν πριν οι βάρκες εισέλθουν στα ελληνικά ύδατα ή δεν επιβιβάζονται καθόλου, αναθέτοντας σε κάποιον πρόσφυγα το πηδάλιο, που πληρώνει μικρότερο κόμιστρο.
Η ίδια τακτική χρησιμοποιήθηκε από το Λιμενικό με τους 9 αθώους επιζώντες της Πύλου, που έμειναν άδικα σχεδόν ένα χρόνο στη φυλακή. Τελικώς η ηγεσία του Λιμενικού δικάζεται και θα πρέπει να καθίσει επίσης στο σκαμνί για το έγκλημα της Χίου.
Ο βουλευτής της Νέας Αριστεράς μιλά για τη σύνδεση του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ με την παράνομη διακίνηση εργατών, τη μαρτυρία επιζώντος από το ναυάγιο της Χίου, τις κλειστές κάμερες του Λιμενικού και το κοινό νήμα συγκάλυψης με τα Τέμπη.
Δεκαπέντε νεκροί μετανάστες στα νερά της Χίου. Κάμερες του Λιμενικού που δεν λειτούργησαν ποτέ. Μια δικογραφία από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που καταγράφει εμπλοκή στελεχών κοντά στη Νέα Δημοκρατία σε παράνομη διακίνηση μεταναστών. Σε αποκλειστική συνέντευξη στον «Αγώνα της Κρήτης», ο βουλευτής της Νέας Αριστεράς Νάσος Ηλιόπουλος συνδέει τις κλειστές κάμερες, το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ και τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στη μετανάστευση σε ένα ενιαίο αφήγημα: αυτό της συστηματικής συγκάλυψης.
Η δήλωση στη Βουλή που άνοιξε τη συζήτηση
Λίγες ημέρες πριν από τη συνέντευξη, ο κ. Ηλιόπουλος είχε προκαλέσει αναταραχή στη Βουλή όταν, σχολιάζοντας τη ρητορική της ΝΔ περί διακινητών, δήλωσε: «Επειδή μιλάτε πολύ για τους διακινητές, δικοί σας άνθρωποι στην Κρήτη, εμπλεκόμενοι με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, κατηγορούνται ότι εμπλέκονται σε διακίνηση μεταναστών».
Μιλώντας στην εφημερίδα μας, ο βουλευτής εξήγησε ότι τα στοιχεία προέρχονται από τη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Όπως ανέφερε, υπάρχει καταγεγραμμένη συνομιλία του κ. Ξυλούρη με συνομιλητή του, στην οποία γίνεται αναφορά στον Μ. Χιλετζάκη — πρόσωπο που φέρεται να έχει στενές σχέσεις με τον πρώην υπουργό Λευτέρη Αυγενάκη και σημαντική παρουσία στα αγροσυνδικαλιστικά της Νέας Δημοκρατίας στο Ηράκλειο.
Ένα σύστημα εκμετάλλευσης μεταναστών στα χωράφια της Κρήτης
Σύμφωνα με τον κ. Ηλιόπουλο, η υπόθεση αφορά μετανάστες χωρίς χαρτιά που απασχολούνταν σε χωράφια, μέσω ενός παράνομου συστήματος.
Στη βάση των καταγεγραμμένων συνομιλιών, ο Ξυλούρης αναφέρει — σύμφωνα πάντα με τη δικογραφία — ότι χρεώνονταν 1.500 ευρώ ανά άτομο και ότι ο Χιλετζάκης είχε αποκομίσει κέρδη 500.000 ευρώ από αυτή τη δραστηριότητα.
Ο κ. Ηλιόπουλος πρόσθεσε ότι κατά τη διάρκεια της εξεταστικής επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, κατατέθηκαν ερωτήματα σχετικά με ΑΦΜ εμπλεκομένων τα οποία είχαν δεσμευτεί κατά τη θητεία της κυρίας Τυχεροπούλου, αλλά αποδεσμεύτηκαν και πληρώθηκαν μετά την ανάληψη καθηκόντων από τον κ. Αυγενάκη.
Αποτυπώνεται με αυτό τον τρόπο μία υποκρισία αφού τη στιγμή που κύκλοι της ΝΔ και ακροδεξιοί κατηγορούν τις ΜΚΟ ότι ασχολούνται με το μεταναστευτικό για τα λεφτά, φαίνεται πως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν σχέση με τη Νέα Δημοκρατία μπλεγμένοι σε καθόλα παράνομες διαδικασίες με σκοπό το κέρδος.
«Δεν τους θέλουν εκτός — τους θέλουν χωρίς δικαιώματα»
Πέρα από τα στοιχεία της δικογραφίας, ο κ. Ηλιόπουλος σκιαγράφησε αυτό που χαρακτήρισε ως «μεγάλη υποκρισία» της ΝΔ. «Το μεγάλο ζήτημα δεν είναι ότι η ΝΔ δεν θέλει αυτούς τους ανθρώπους στη χώρα», εξήγησε. «Τους θέλει — γιατί χρειάζονται εργατικά χέρια στον αγροτικό χώρο, στον τουρισμό, στις κατασκευές. Αλλά τους θέλει χωρίς δικαιώματα».
Η αντίληψη αυτή, σύμφωνα με τον βουλευτή, είναι «ακριβώς ίδια» με τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στους Έλληνες εργαζόμενους. «Απλά, για τους Έλληνες εργαζόμενους σημαίνει δεκατριάωρο. Για τους μετανάστες, αν μπορεί να σημαίνει και χωρίς χαρτιά, σημαίνει και χωρίς χαρτιά».
Στη Χίο: Η μαρτυρία του επιζώντος και τα ευρήματα των γιατρών
Ο κ. Ηλιόπουλος επισκέφθηκε τη Χίο μετά το ναυάγιο στο οποίο έχασαν τη ζωή τους 15 άνθρωποι. Εκεί, μίλησε τόσο με τη διοίκηση και το υγειονομικό προσωπικό του νοσοκομείου, όσο και με επιζώντες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, οι γιατροί ανέφεραν ότι τα τραύματα που αντιμετώπισαν δεν δικαιολογούνται με βάση το σενάριο που υποστηρίζουν η κυβέρνηση και το Λιμενικό — ότι δηλαδή η βάρκα των μεταναστών χτύπησε μόνη της το σκάφος.
«Μιλάμε για μια βάρκα με 40 ανθρώπους πάνω, που στην καλύτερη περίπτωση δεν μπορούσε να πιάσει ταχύτητες πάνω από 10 μίλια», σημείωσε ο βουλευτής.
Κρίσιμη ήταν η μαρτυρία επιζώντος, η οποία — όπως τόνισε ο κ. Ηλιόπουλος — δόθηκε παρουσία διερμηνέα που διέθεσε η διοίκηση του νοσοκομείου, όχι δικού τους μεταφραστή. Ο επιζών κατέθεσε ότι το σκάφος του Λιμενικού, χωρίς κανένα σήμα ή προειδοποίηση, πλησίασε μετωπικά, άναψε ένα μεγάλο φως, χτύπησε τη βάρκα και σε έναν βαθμό πέρασε από πάνω της.
«Επειδή καταλαβαίνετε ότι ήταν πολύ σοβαρή η καταγγελία, τον ρωτήσαμε και στα αγγλικά», εξήγησε ο βουλευτής — καθώς οι επιζώντες είναι Αφγανοί και η επικοινωνία γινόταν κυρίως μέσω διερμηνείας. «Και μας τα είπε ακριβώς έτσι και στα αγγλικά».
Κλειστές κάμερες: Μεμονωμένο περιστατικό ή κεντρική γραμμή;
Ερωτηθείς αν η μη λειτουργία των καμερών στο σκάφος αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό ή κεντρική πολιτική, ο κ. Ηλιόπουλος ήταν κατηγορηματικός: «Πολύ φοβάμαι ότι μιλάμε για κεντρικές πολιτικές κατευθύνσεις. Δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι του Λιμενικού πήραν μόνοι τους αυτή την απόφαση. Είναι άνθρωποι που ελέγχονται ιεραρχικά. Εκτελούν εντολές».
Ο βουλευτής υπενθύμισε ότι η απουσία καταγραφικών δεν είναι πρωτόγνωρη: και στην υπόθεση της Πύλου δεν υπήρχαν καταγραφικά — γεγονός που έχει προκαλέσει αντιδράσεις τόσο από τη Frontex όσο και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που ζητούν τη λειτουργία καμερών σε σκάφη που συγχρηματοδοτούνται από ευρωπαϊκούς πόρους.
«Αν ισχύει το σενάριο που υποστηρίζει το Λιμενικό», σημείωσε, «η χρήση καταγραφικών θα βοηθούσε και το ίδιο να μην εμπλακεί σε οποιαδήποτε διαδικασία. Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν αυτά τα υλικά είναι εξαρχής μια πολύ αρνητική πρακτική».
«Πράσινο φως» από την Ευρώπη; Η «βρώμικη δουλειά» ως ανταλλαγή
Σε ερώτηση αν η ελληνική κυβέρνηση απολαμβάνει κάποια μορφή ανοχής από την Ευρώπη, ο κ. Ηλιόπουλος εκτίμησε ότι υπάρχει μια μορφή «συναλλαγής».
«Με έναν τρόπο, η ελληνική κυβέρνηση έχει ένα πράσινο φως σε έναν βαθμό να προχωράει σε τέτοιες ενέργειες», είπε. «Αλλά αυτό το έχει διεκδικήσει και η ίδια. Λόγω της ακροδεξιάς στροφής στην Ευρώπη, η κυβέρνηση προσπαθεί — εντός εισαγωγικών — να πουλήσει ότι είμαι εδώ για να κάνω τη βρώμικη δουλειά σας».
Χίος — Τέμπη: Το κοινό νήμα της συγκάλυψης
Ερωτηθείς αν βλέπει σύνδεση μεταξύ του ναυαγίου της Χίου και του δυστυχήματος στα Τέμπη — και στις δύο περιπτώσεις με νεκρούς, και στις δύο με ελλιπές οπτικό υλικό — ο κ. Ηλιόπουλος απάντησε χωρίς δισταγμό:
«Το κοινό νήμα είναι η λέξη συγκάλυψη».
«Είναι αδιανόητο να είμαστε σε μια ευρωπαϊκή χώρα το 2025 και για κρίσιμες υποθέσεις να λείπει υλικό που θα μπορούσε να βοηθήσει τη δικαιοσύνη», τόνισε. «Ειδικά στα Τέμπη, όπου υπήρχε το υλικό — και χάθηκε».
Η βάρκα βρισκόταν 1,5 μίλι από τις ακτές, σε ελληνικά χωρικά ύδατα. «Με βάση το δίκαιο της θάλασσας, οι ελληνικές αρχές εκείνη τη στιγμή είχαν μόνο μία υποχρέωση: έρευνα και διάσωση», υπογράμμισε ο βουλευτής.
«Το τι θα γινόταν μετά — σύλληψη, ένταξη, επιστροφή — είναι τελείως άλλη συζήτηση. Το όριο όμως πρέπει να είναι σαφές: δεν γίνεται — είναι αντιδημοκρατικό, απάνθρωπο και κακό για τα συμφέροντα της χώρας — να χάνονται άνθρωποι στη θάλασσα».
Η υπόθεση της εξαφάνισης του 33χρονου γιατρού Αλέξη Τσικόπουλου μετατρέπεται σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θρίλερ των τελευταίων μηνών στην Ελλάδα.
Τον Δεκέμβριο του 2025, τα ίχνη του ειδικευόμενου γιατρού χάθηκαν μυστηριωδώς στην περιοχή των Χανίων, με το αυτοκίνητό του να εντοπίζεται εγκαταλελειμμένο – γεγονός που κινητοποίησε άμεσα εκτεταμένες έρευνες από την αστυνομία, την Πυροσβεστική και εθελοντικές ομάδες.
Από τότε, η οικογένεια και οι αρχές αγωνίζονται να ρίξουν φως στο πού βρίσκεται ο Τσικόπουλος, ενώ νέες μαρτυρίες και πληροφορίες για πιθανές εμφανίσεις του έχουν κατατεθεί και εξετάζονται.
Η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με έναν φίλο του, ο οποίος ζει μόνιμα στο εξωτερικό.
Μίλησε για τον Αλέξη αγωνιώντας για την τύχη του. Αποκάλυψε στοιχεία του χαρακτήρα του και περιέγραψε την τελευταία επικοινωνία που είχε η ξαδέλφη του μαζί του, μία μόλις ημέρα πριν χαθούν τα ίχνη του.
«Τον Αλέξη τον ξέρω από το 2017. Τον γνώρισα μέσω της ξαδέλφης μου, που είναι κολλητή του φίλη. Δούλευαν μαζί στο Κέντρο Υγείας της Σκιάθου. Αυτό το παιδί ήταν διαμάντι… από τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Μια μέρα πριν εξαφανιστεί, είχε μιλήσει με την ξαδέλφη μου. Τη ρωτούσε τι θα κάνει τα Χριστούγεννα. Της είπε ότι είναι καλά, αλλά ότι το μυαλό του είχε γίνει “σούπα” από το διάβασμα. Μου είχε μεταφέρει ότι ήταν στεναχωρημένος. Είχε χωρίσει από τη σχέση που είχε. Ήταν μαζί περίπου οκτώ μήνες και εκείνη σπούδαζε, ήταν τελειόφοιτη, στην Πάτρα…», όπως ανέφερε είχε συναντήσει τον Αλέξη μετά τον χωρισμό του και είχε διαπιστώσει πόσο βαθιά τον είχε επηρεάσει.
«Μιλούσε πάντα με σεβασμό για εκείνη. Από τότε δεν ξέρω αν έκανε κάποια άλλη σοβαρή σχέση. Μιλούσε μόνο για εφήμερες γνωριμίες. Το καλοκαίρι, ξέρω ότι είχε πάει στη Γαύδο με δύο κοπέλες και είχε περάσει πολύ όμορφα. Ήταν άνθρωπος ήσυχος. Δεν θα έκανε ποτέ κακό στον εαυτό του», κατέληξε.
«Σοκαρίστηκα όταν τον είδα ενεργό στα social media»
Μία ημέρα μετά το πρώτο επεισόδιο της εκπομπής για το 2026, όπου νέα στοιχεία ήρθαν στο φως για την υπόθεση του Αλέξιου Τσικόπουλου, ο φίλος του από τη Σουηδία έγινε αποδέκτης πληροφοριών που και γεννούν νέα ερωτήματα.
Όπως περιέγραψε ο ίδιος:
«Το Σάββατο έλαβα μια ειδοποίηση στο κινητό μου ότι ο Αλέξης άρχισε να χρησιμοποιεί τα Threads. Παρά το σοκ μου, πρόλαβα να κάνω στιγμιότυπο οθόνης και σας έστειλα τη φωτογραφία. Μπαίνοντας στο προφίλ του, έδειχνε ότι ήταν ενεργός μόλις δέκα λεπτά πριν. Όλο αυτό με αναστάτωσε βαθιά. Υπάρχει κάποιος που μπαίνει στους λογαριασμούς του; Και αν ναι, γιατί; Για να σβήσει στοιχεία; Τι ακριβώς συμβαίνει; Γι’ αυτό και σας τα έστειλα αμέσως. Αν κάποιος χρησιμοποιεί το προφίλ του ή αν, απίστευτο όσο κι αν ακούγεται, είναι ο ίδιος, τότε μιλάμε για κάτι πολύ σοβαρό. Μήπως έχει πρόσβαση η αστυνομία; Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος δεν μπορεί να διαπιστώσει τι συμβαίνει; Μετά από όλα αυτά, το μυαλό μου πηγαίνει όλο και περισσότερο στο κακό σενάριο. Ότι κάποιος του έχει κάνει κακό. Που ακριβώς πήγε; Μήπως βάλανε εκεί το αυτοκίνητο σκοπίμως για να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο;»
Μαρτυρία επιβεβαιώνει ότι ο αγνοούμενος γιατρός ήταν ενεργός στα social media
Και δεύτερο άτομο, συνάδελφός του αυτή τη φορά, επιβεβαίωσε στο «Τούνελ» πως έλαβε ειδοποίηση στο κινητό της, σύμφωνα με την οποία ο Αλέξης ενεργοποίησε την εφαρμογή Threads.
«Μου ήρθε ειδοποίηση στο Instagram και στο Facebook, καθώς το Threads συνδέεται μέσω αυτών, ότι ο Αλέξης ξεκίνησε να το χρησιμοποιεί. Είναι σαν κάποιος να μπήκε στον λογαριασμό του και να το ενεργοποίησε. Το συζήτησα και με μία ακόμη φίλη μας, που ήμασταν και οι τρεις μαζί στο νοσοκομείο ως συνειδικευόμενοι. Παραξενεύτηκε κι εκείνη. Όταν δουλεύεις με κάποιον σε τέτοιες συνθήκες, ειδικά σε χειρουργική ειδικότητα, δένεσαι. Γίνεσαι οικογένεια. Περάσαμε αμέτρητες ώρες μαζί. Αναρωτηθήκαμε με την άλλη κοπέλα μήπως κάποιος άνοιξε το κινητό του· αλλά και πάλι, πώς βρέθηκε κατευθείαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Ήταν κάτι εντελώς απρόσμενο. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε να εξαφανιστεί χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν, ιδιαίτερα αφότου έμαθα από την οικογένειά του ότι είχε χαθεί ξανά στο παρελθόν, έστω και για λίγες ώρες. Κάτι τέτοιο δεν το γνώριζα. Όσα ακούγονται τώρα δεν τα ήξερε κανείς μας, ούτε ακόμη και άτομα που ήταν πιο κοντά του… Για όλα τον θεωρώ ικανό. Ακόμη και για αυτό»
Τι λένε οι γείτονες του γιατρού δύο μήνες μετά την εξαφάνισή του
Συνεργείο της εκπομπής βρέθηκε στη γειτονιά του αγνοούμενου γιατρού στο Ηράκλειο.
Οι γείτονες μιλούν και τα λόγια τους φωτίζουν πλευρές ενός ανθρώπου που χάθηκε ξαφνικά, χωρίς να αφήσει ίχνη.
«Στα μέσα Οκτώβρη αρρώστησε ο μικρός μου γιος και αναγκαστήκαμε να πάμε στο Βενιζέλειο νοσοκομείο όπου μας είπαν ότι πρέπει να τον δει ωτορινολαρυγγολόγος. Ο Αλέξης Τσικόπουλος είδε το παιδί. Το εξέτασε λεπτομερώς, ασχολήθηκε πολλή ώρα μαζί του και μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. Ήταν ένας πολύ ήσυχος άνθρωπος. Πάντα μόνος του, δεν έβλεπα ποτέ να έχει κάποιον μαζί του. Δεν χαιρετούσε, προχωρούσε, έμπαινε μέσα στο σπίτι του και έφευγε».
Η ίδια γειτόνισσα έδειξε στην κάμερα και το σημείο όπου συνήθιζε να παρκάρει το αυτοκίνητό του.
«Συνήθιζε να παρκάρει στο ίδιο σημείο, πάντα από την δεξιά πλευρά. Δεν είχαμε καταλάβει ότι έχει εξαφανιστεί».
Το αυτοκίνητό του, ωστόσο, παραμένει εκεί.
Μετά τον εντοπισμό του στο χωριό Φρες, όπου βρέθηκε παρατημένο και την απομάκρυνσή του από εκεί, η οικογένειά του το στάθμευσε ξανά στο ίδιο σημείο όπου το άφηνε και ο ίδιος, κοντά στο σπίτι του.
Σε τηλεφωνική επικοινωνία με το «Τούνελ», άλλη γειτόνισσα του αγνοούμενου γιατρού περιγράφει έναν άνθρωπο ήρεμο, μοναχικό, αλλά δραστήριο.
«Χάσαμε τον Αλέξη από δω ξαφνικά, δεν θεωρώ ότι ήταν και άνθρωπος που θα μπορούσε να κάνει κακό στον εαυτό του. Πήγαινε στο γυμναστήριο του κάθε απόγευμα, όλο το καλοκαίρι πήγαινε στη θάλασσα, ήταν λίγο μοναχικός αλλά έκανε πράγματα για τον εαυτό του. Στην αρχή που ήρθε στη γειτονιά ερχόταν μία κοπέλα για ένα διάστημα και τον επισκεπτόταν. Στη συνέχεια δεν ξανά είδαμε κάποιο άτομο. Την ημέρα της εξαφάνισης του εγώ το μόνο που εντόπισα όπως έστριβα στο στενό ήταν ότι έλειπε το αυτοκίνητό του. Δεν είναι όπως τον δείχνουν στις φωτογραφίες είχε αρκετά κιλά παραπάνω και το πρόσωπο του ήταν στρογγυλό. Φαινόταν ότι περνούσε πολύ ωραία εδώ στην περιοχή, τώρα στο Βενιζέλειο νοσοκομείο επειδή άλλαξε και τμήμα, δεν ξέρουμε τι συνέβαινε. Τελείωσε την χειρουργική και στη συνέχεια πήγε στην ΩΡΛ. Τον είχαν ξανά χάσει άλλη μία φορά μπορεί να ήταν πέρυσι για μια – δύο ημέρες αλλά τον βρήκαν εύκολα. Δεν απαντούσε στα τηλέφωνα, δεν είχε πάει πάλι στην εφημερία του, αλλά τελικά τον βρήκαν».
Κατά τη διάρκεια της χειροτονίας του, ο Νέος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου Τίτος, φανερά συγκινημένος, είπε:
«Μεταξύ των απροσδόκητων αλλαγών της ζωής μου, κανένα γεγονός δεν θα μπορούσε να με γεμίσει με μεγαλύτερη αγωνία και δέος, από την Εκλογή μου στην Ιερά Μητρόπολη Κυδωνίας και Αποκορώνου.
Αναλογίζομαι τη βαρύτητα του επιτάγματος αυτού, το μέγεθος των προσδοκιών της Εκκλησίας, την ευθύνη μου ενώπιον του Θεού, την άγνωστη σε εμένα αλλά ιερή βούλησή Του. Το μέγεθος της αποστολής που η εμπιστοσ’υνη των ιερέων εναποθέτει στους ώμους μου είναι μεγάλο. Αισθάνομαι ότι η αποστολή για την οποία προορίζομαι, με υπερβαίνει.
Μέσα σε αυτην τη σύγκρουση συναισθημάτων, το μόνο που ελπίζω είναι τα λάθη μου να μετριαστούν από την αγαθή μου προαίρεση.
Το μόνο που τολμώ να βεβαιώσω αυτήν την ιερή στιγμή, είναι ότι παραδίδω τον εαυτό μου άνευ όρων στην Εκκλήσία και τον Θεό, εκείνος είναι που οδηγεί τους βηματισμούς μου.
Θα συνεχίσω, όπως έκανα πάντοτε, να εναποθέτω τους συλλογισμούς μου στον Χριστό, αυτός θα είναι η καταφυγή και η απαντοχή μου. Προσφεύγω ικέτης στον πανάγαθο Θεό. Τον παρακαλώ να στέκεται πάντοτε εκ δεξιών μου και να με φροντίζει, καθώς θα φροντίζω, να με καθοδηγεί καθώς θα καθοδηγώ τον εμπιστευμένο λαό των Χανίων.
Σήμερα γίνομαι επίσκοπος όχι για να κυβερνήσω, αλλά για να διακονήσω, για να περπατήσω στο σκοτάδι των άλλων, χωρίς να κρατώ φανό εξουσίας αλλά κερί θυσίας.
Σήμερα, με φόβο Θεού δέχομαι όχι μόνο ένα αξίωμα, αλλά μία καταδίκη αγάπης. Με δένει με έναν λαό υπηρήφανο, λαό βαθειά ριζωμένο στην πίση. Με ανθρώπους που έχουν καρδιά ανοιχτή και φιλόξενη, που κράτησαν ζωντανή την ορθοδοξία.
Μεταφυτεύομαι από την Ανατολική Κρήτη που αγάπησα, σε έναν τόπο τρισευλογημένο και πολλαπλώς ευεργετημένο.
Τώρα, η πρόνοια του θεού μου χαράσσει νέα πορεία. Άλλος λαός με περιμένει και εκεί, πρώτα ο Θεός, θα δείξω την ίδια αγάπη, το ίδιο ενδιαφέρον, ώστε μέρα με τη μέρα να μεγαλώνει η αγάπη και η σύνδεση μεταξύ μας»
Σε κλίμα κατάνυξης τελέστηκε η χειροτονία του εψηφισμένου Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο.
Η τελετή παρουσία πλήθους κόσμου που έχει σπεύσει ως τον Ιερό Ναό από ενορίες των Χανίων και του Λασιθίου και παρίσταται στην χειροτονία. Το παρών δίνουν και εκπρόσωποι των τοπικών Αρχών της Κρήτης.
Χθες ενώπιον κλήρου και λαού, στον Ι.Μ.Ναό του Αγίου Μηνά, ο εμψηφισμένος μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου απηύθυνε το Μεγάλο Μήνυμα.
Στον μητροπολιτικό ναό έχουν σπεύσει από νωρίς, πιστοί από διάφορες περιοχές της Κρήτης, με έντονη παρουσία από τα Χανιά αλλά και τη Νεάπολη Λασιθίου, τόπο καταγωγής του νέου Μητροπολίτη, ο οποίος υπηρέτησε για πολλά χρόνια ως Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Πέτρας και Χερσονήσου.
Υπενθυμίζεται πως ο Εψηφισμένος Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Τίτος εξελέγη παμψηφεί από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης στις 28 Ιανουαρίου 2026.
Στην τελετή της χειροτονίας παρέστησαν οι αρχές του τόπου. Παρόντες ήταν επίσης εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, καθώς και η οικογένεια του νέου Μητροπολίτη.
Για τον χαμό του δικού σας παιδιού, η επίσημη εκδοχή μίλησε για «ατύχημα». Σβήσαν το υλικό από τις κάμερες για να μην αποκαλυφθεί η Αλήθεια. Εμείς βγήκαμε στον δρόμο για το δίκιο σας γιατί ήταν και αγώνας για το δικό μας Δίκαιο. Όμως, φαίνεται ότι το όριο της Δικαιοσύνης, ο πόνος της μάνας έχει εθνικότητα. Και όταν η εθνικότητα είναι διαφορετικοί τότε, επιτρέπεται ακόμη και η πιο φρικτή αδικία. Αυτοί οι άνθρωποι στη Χίο, κ. Καρυστιανού, κανένα κλάμα μάνας που θα κλαίει το χαμένο παιδί της δε θα καταφέρει να μας βγάλει στο δρόμο, γιατί, σύμφωνα με όσα λέτε, είναι “εισβολείς”…
Περιμέναμε και δώσαμε χρόνο στη Μαρία Καρυστιανού, ελπίζοντας να δείξει ένα πρόσωπο καθολικής δικαιοσύνης. Ωστόσο, το πρόσωπο που διαρκώς φανερώνει τελευταία είναι υπερσυντηρητικό και, σε ορισμένα σημεία, αγγίζει την ακροδεξιά ρητορική.
Η τελευταία της ανάρτηση μας απογοήτευσε ξανά. Η κ. Καρυστιανού, αν και εκφράζει τον πόνο της για τους ανθρώπους που χάθηκαν, εστιάζει στο ότι η χώρα «δεν διαθέτει όσα πρέπει και δεν πράττει όσα μπορεί για την αποτροπή των παράνομων εισβολών και του ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας». Άραγε, κ. Καρυστιανού, ο θάνατος 15 ανθρώπων —μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά— αποτελεί απλώς έναν «ευτελισμό της αξιοπρέπειας»;
Άραγε, κ. Καρυστιανού, είναι απλά ευτελισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ο θάνατος 15 ανθρώπων, μεταξύ αυτών γυναίκες με παιδιά;
Στο έγκλημα των Τεμπών πολλά ερωτήματα έμειναν αναπάντητα. Ένας από τους λόγους ήταν ότι το οπτικό υλικό από τις κάμερες του ΟΣΕ στη Θεσσαλονίκη, που θα μπορούσε να ρίξει φως στο περιεχόμενο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, δεν κατασχέθηκε αμέσως μετά το δυστύχημα. Μετά, αποκαλύφθηκε ότι μέρος του υλικού που είχε καταγραφεί διαγράφηκε.
Στο έγκλημα της Χίου, τίποτα δεν καταγράφηκε γιατί οι κάμερες εξαρχής δεν τέθηκαν σε λειτουργία. Έτσι διασφαλίστηκε ότι για το έγκλημα δεν θα υπάρχει ποτέ πραγματική ελπίδα να μάθουμε τι και πώς συνέβη.
κ. Καρυστιανού, άραγε και αυτοί που βρέθηκαν στον βυθό της θάλασσας μανάδες δεν είχαν; Λιγότερο έγκλημα ήταν αυτό που συνέβη στη Χίο επειδή θύματα ήταν μετανάστες, έστω παράτυποι; Ο πόνος της μάνας ήταν διαφορετικός ή η αδικία του θανάτου τους μικρότερη;
Όταν οι κάμερες κλείνουν για να καλύψουν εγκλήματα κατά μεταναστών, μας ενοχλούν λιγότερο ή και ορθώς κλείνουν από ό,τι όταν κλείνουν για να καλύψουν εγκλήματα κατά Ελλήνων; Διαχωρίζεται ο θάνατος; Πράττει ορθώς το κράτος όταν δολοφονεί μετανάστες, αλλά κακώς όταν δολοφονεί με τον ίδιο τρόπο Έλληνες; Μα για να τους θεωρείται “εισβολείς” μάλλον ορθώς πράττουν. Εκεί, ας κλείνουν οι κάμερες λοιπόν…
Η αλήθεια είναι ότι το ίδιο κράτος που διέγραψε το υλικό των Τεμπών και αφήνει ατιμώρητους τους υπαίτιους, είναι το ίδιο που οδήγησε τους λιμενικούς στη Χίο να κλείσουν τις κάμερες του σκάφους, ώστε να διασφαλιστεί ξανά η ατιμωρησία.
Ο ίδιος ο πρώην υπουργός, κ. Πλεύρης, έδινε ουσιαστικά το «πράσινο φως», ζητώντας «νεκρούς για τη φύλαξη των συνόρων».
Παιδιά και μάνες στον υγρό τάφο, με κλειστές κάμερες, επειδή είναι οι εισβολείς κ. Καρυστιανού; Για την προστασία των συνόρων; Αυτό είναι το αφήγημα που επιλέγετε να υπερασπιστείτε;
Με μια ηχηρή παρέμβαση οι φορείς εκπροσώπησης της ευρωπαϊκής μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας επισημαίνουν την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων ώστε η “ραχοκοκαλιά” της ευρωπαϊκής οικονομίας αλλά και ένα συστατικό στοιχείο της ευρωπαϊκής κουλτούρας, να αντέξει σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αναταραχής, μετά και το decoupling – απομάκρυνση – από τις ΗΠΑ .
Έτσι, εν όψει της Άτυπης Συνόδου Κορυφής, ο Σταύρος Κaφούνης, πρόεδρος της ΕΣΕΕ, με επιστολή του στον Πρωθυπουργό, αλλά και η SMEunited, με επιστολή προς του ηγέτες της ΕΕ, που υπογράφουν ο Davide Galli, Πρόεδρος της SMEunited και η Véronique Willems, Γενικής Γραμματέας, αναδεικνύουν το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κλάδος.
Χαρακτηριστικά στην επιστολή στον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη ο Πρόεδρος της ΕΣΕΕ κ. Σταύρος Καφούνης, συμμετέχοντας ενεργά στην πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία της SMEunited ενόψει της Άτυπης Συνόδου Κορυφής της 12ης Φεβρουαρίου, εισηγείται έναν «οδικό χάρτη» στρατηγικών προτεραιοτήτων και κρίσιμων αποφάσεων στην κατεύθυνση της προστασίας και ενίσχυσης της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, ως αναγκαία προϋπόθεση για την εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς και ενδυνάμωσης της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Ηγετική θέση
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η SMEunited, “τα 26,1 εκατομμύρια βιοτεχνίες και ΜΜΕ σε όλη την Ευρώπη παρέχουν το 65% της απασχόλησης, άφθονες ευκαιρίες κατάρτισης σε συστήματα διττής μάθησης και τεχνογνωσία που τις καθιστά μοναδικές και απαραίτητες για την ενίσχυση της θέσης της Ευρώπης στον κόσμο.”
Οι επικεφαλής του φορέας εκπροσώπησης των ευρωπαϊκών ΜμΕ τονίζουν ότι οι επιχειρήσεις αυτές, “αποτελούν παραδείγματα παγκόσμιας ηγετικής θέσης στην καινοτομία και τις εξειδικευμένες αγορές, αποτελούν τον πυρήνα ισχυρών αλυσίδων εφοδιασμού και παρέχουν ένα ελκυστικό περιβάλλον διαβίωσης τόσο σε αγροτικές όσο και σε μητροπολιτικές περιοχές.”
Τα μεγάλα ζητήματα
“Ωστόσο”, όπως αναφέρεται, “σήμερα, πάρα πολλές ΜΜΕ αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την πολυπλοκότητα των κανονισμών, τις κατακερματισμένες αγορές, το υψηλό κόστος ενέργειας, τον αθέμιτο ανταγωνισμό και την περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Εάν η ΕΕ ενδιαφέρεται σοβαρά για την κυριαρχία, την ασφάλεια και την ευημερία, το «Σκέψου Πρώτα στις Μικρές Επιχειρήσεις» πρέπει να γίνει μια στρατηγική αρχή που θα καθοδηγεί τις πολιτικές επιλογές, όπως ήδη αντικατοπτρίζεται στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ του Απριλίου 2024” αναφέρει η SMEunited.
Από την πλευρά ο κ. Καφούνης τονίζει ότι “στο πλαίσιο του πανευρωπαϊκού συντονισμού των επιχειρηματικών ενώσεων – μελών της SMEunited σε όλες τις χώρες ενόψει της άτυπης Συνόδου των Ευρωπαίων ηγετών για την Ανταγωνιστικότητα που θα πραγματοποιηθεί στις 12 Φεβρουαρίου 2026, σε ευθυγράμμιση με τα όσα αναφέρονται στην επιστολή της SMEunited στην ευρωπαϊκή ηγεσία και με στόχο την ανάδειξη των μεγάλων θεμάτων που απασχολούν την ευρωπαϊκή επιχειρηματικότητα και το ελληνικό Εμπόριο” υπάρχει κατάθεση προβληματισμών και τα προταγμάτων της ΕΣΕΕ που αποτελούν και προτεραιότητες ολόκληρου του ευρωπαϊκού επιχειρηματικού οικοσυστήματος.
Άξονες παρέμβασης
Ουσιαστικά, η Ελληνική Συνομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας επισημαίνει ότι η ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα δεν μπορεί να ταυτίζεται αποκλειστικά με τη μεγέθυνση και τη δημιουργία «ευρωπαϊκών πρωταθλητών», αλλά προϋποθέτει δίκαιους όρους συμμετοχής στην αγορά για τις ΜμΕ, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας και της απασχόλησης.
Στους βασικούς άξονες των παρεμβάσεων που προτείνει η ΕΣΕΕ σε ευθυγράμμιση με την SMEunited και όλες τις επιχειρηματικές ενώσεις της Ε.Ε περιλαμβάνονται:
Η ουσιαστική απλούστευση του κανονιστικού πλαισίου με εφαρμογή της αρχής «Think Small First». Τονίζεται η ανάγκη οι νέες ευρωπαϊκές ρυθμίσεις να σχεδιάζονται εξαρχής με βάση την αρχή «Think Small First», με αναλογικές υποχρεώσεις, ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα και έμφαση στη συμμόρφωση μέσω καθοδήγησης.
Η ενίσχυση της Ενιαίας Αγοράς χωρίς αποκλεισμούς, με στήριξη της τοπικής επιχειρηματικότητας. Ζητείται η άρση των εμποδίων που στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό και αποδυναμώνουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες, αλλά και η θεσμική στήριξη της τοπικής επιχειρηματικότητας, που διατηρεί την απασχόληση και τη ζωτικότητα των κέντρων των πόλεων και των περιφερειών.
Η διασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού στο ψηφιακό εμπόριο και η αντιμετώπιση του αθέμιτου ανταγωνισμού από μη ευρωπαϊκές πλατφόρμες, με αυστηρή εφαρμογή των ευρωπαϊκών κανόνων. Έμφαση δίνεται στο ότι μη ευρωπαϊκές πλατφόρμες που διαθέτουν προϊόντα χωρίς συμμόρφωση με τα πρότυπα ασφάλειας, εργασίας και προστασίας του καταναλωτή. Όπως αναφέρεται, η ανεξέλεγκτη είσοδος προϊόντων τρίτων χωρών μέσω ψηφιακών καναλιών υπονομεύει άμεσα τη βιωσιμότητα του ελληνικού και ευρωπαϊκού εμπορίου.
Η μείωση του ενεργειακού κόστους και η στήριξη των ΜμΕ στην ενεργειακή μετάβαση χωρίς πρόσθετα βάρη. Όπως αναφέρεται το ενεργειακό κόστος συνεχίζει να πλήττει την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητα των ΜμΕ. Ζητείται ταχύτερη πρόοδος προς μια πραγματική Ενεργειακή Ένωση και στήριξη των επιχειρήσεων σε δράσεις ενεργειακής αποδοτικότητας, χωρίς πρόσθετα διοικητικά βάρη.
Η βελτίωση της πρόσβασης στη χρηματοδότηση με στοχευμένα ευρωπαϊκά εργαλεία για το εμπόριο. Η ΕΣΕΕ τονίζει την ανάγκη οι ΜμΕ να συμμετέχουν ενεργά στον σχεδιασμό των χρηματοδοτικών προγραμμάτων και να διασφαλίζεται ουσιαστική απορρόφηση πόρων από τον κλάδο του εμπορίου, που ηγείται σε μεγάλο βαθμό του ψηφιακού μετασχηματισμού.
Η ενσωμάτωση της έννοιας της προετοιμασίας (preparedness) σε όλες τις πολιτικές, λόγω των πολλαπλών κρίσεων που πλήττουν δυσανάλογα τις εμπορικές επιχειρήσεις. Όπως αναφέρεται ι εμπορικές επιχειρήσεις, σε ένα περιβάλλον αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων και πολλαπλών κρίσεων, πλήττονται δυσανάλογα από τις διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες, ενεργειακές κρίσεις και φυσικές καταστροφές, με άμεσες επιπτώσεις στη συνέχιση της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Όπως σημειώνει στην επιστολη του ο Πρόεδρος της ΕΣΕΕ κ. Σταύρος Καφούνης, “η εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς χρειάζεται να συνοδεύεται από ουσιαστική απλούστευση της καθημερινής λειτουργίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αποτελεσματική προστασία από τον αθέμιτο ανταγωνισμό, ιδίως στο ψηφιακό εμπόριο, και πολιτικές που δεν μετατρέπουν την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση σε νέο κόστος επιβίωσης για τις ΜμΕ. Η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και ανθεκτικότητα δεν μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς το εμπόριο, χωρίς τις μικρές επιχειρήσεις των πόλεων και χωρίς μια ενιαία αγορά που λειτουργεί πρώτα για την πραγματική οικονομία και όχι μόνο για όσους έχουν ήδη το μέγεθος για να αντέξουν”.
Μάλιστα σε δήλωσή του ο Πρόεδρος της ΕΣΕΕ κ. Σταύρος Καφούνης τονίζει ότι: «Οι ευρωπαίοι πολίτες και οι επιχειρήσεις θέλουν μια ενιαία αγορά που λειτουργεί δίκαια, με λιγότερα εμπόδια, προσιτή ενέργεια, αποτελεσματική προστασία από τον αθέμιτο ψηφιακό ανταγωνισμό και πραγματική πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Στην επιστολή μας προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό ευθυγραμμιζόμαστε με τις θέσεις της SMEunited για το απαιτούμενο πλαίσιο παρεμβάσεων από την ηγεσία της Ε.Ε, ώστε οι ΜμΕ να έχουν ρόλο και μέλλον σε μία πραγματικά ανταγωνιστική ευρωπαϊκή οικονομία. Η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και ανθεκτικότητα δεν μπορεί να οικοδομηθεί χωρίς το εμπόριο, χωρίς τις μικρές επιχειρήσεις των πόλεων και χωρίς μια ενιαία αγορά που λειτουργεί πρώτα για την πραγματική οικονομία και όχι μόνο για όσους έχουν ήδη το μέγεθος για να αντέξουν».
Ως Αντιπρόεδρος της SMEunited, o Επικεφαλής Διεθνών Σχέσεων της ΕΣΕΕ κ. Κωστής Μουσουρούλης, μεταφέρει υπεύθυνα τις θέσεις του ελληνικού εμπορίου και του Προέδρου της ΕΣΕΕ κ. Σταύρου Καφούνη σε όλα τα ευρωπαϊκά fora και τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Η Συνομοσπονδία ενισχύει συνεχώς τον παρεμβατικό και συμβουλευτικο της ρόλο στην Ε.Ε, σε μία εποχή που το διεθνές εμπόριο βρίσκεται στο επίκεντρο «τεκτονικών» γεωπολιτικών και οικονομικών εξελίξεων.
Παράγων ανθεκτικότητας
Σημειώνεται ότι με βάση την επιστολή της SMEunited, “οι ΜΜΕ αποτελούν βασικό παράγοντα για την ετοιμότητα και την ανθεκτικότητα. Οι ΜΜΕ υφίστανται δυσανάλογο αντίκτυπο ως αποτέλεσμα των γεωπολιτικών εντάσεων και των φυσικών καταστροφών, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η επιχειρηματική συνέχεια. Οι δραστηριότητες για την αύξηση της ετοιμότητας θα πρέπει να περιλαμβάνουν την ανάπτυξη ικανοτήτων για τις ΜΜΕ. Επιπλέον, πρέπει να επιδιώξουμε τη σταθερότητα και την προβλεψιμότητα με ισχυρή, συντονισμένη και ενωμένη στάση. Η ανταγωνιστικότητα, η ασφάλεια και η κυριαρχία της Ευρώπης εξαρτώνται από τις πολιτικές επιλογές που γίνονται σήμερα” σημειώνουν οι επικεφαλής της SMEunited.
“Σας παροτρύνουμε να αναλάβετε δράση και να καταστήσετε τις ΜμΕ βασικό πυλώνα της ευρωπαϊκής ατζέντας ανταγωνιστικότητας, αναβιομηχάνισης και ασφάλειας” καταλήγουν οι επικεφαλής της SMEunited απευθυνόμενοι στους ηγέτες της ΕΕ.
Την πρόθεσή του να οργανώσει, μαζί με άλλους νομικούς που κινήθηκαν και πέτυχαν τη δικαίωση του νόμου Κατσέλη για εκατοντάδες δανειολήπτες στον Άρειο Πάγο, ένα πανελλαδικό δίκτυο προστασίας από την επιθετικότητα των τραπεζών και των servisers, εκφράζει ο δικηγόρος Δημήτρης Σκαρίπας.
Μιλώντας στο pontiki.gr ο κ. Σκαρίπας, εκ των εμπνευστών του νόμου ως μέλος της νομοπαρασκευαστικής ομάδας επί της υπουργίας της Λούκας Κατσέλη, τονίζει ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για τη συνολική και γενικευμένη αντιμετώπιση των ακραίων συμπεριφορών και πρακτικών που εφαρμόζουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τα funds των δανειοληπτών. Πρωτοβουλίες που θα έχουν αντίκτυπο σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.
Σχολιάζοντας την απόφαση του Αρείου Πάγου για το νόμο Κατσέλη, ο κ. Σκαρίπας λέει ότι «συνιστά ένα γεγονός με σαφή θεσμική βαρύτητα και έντονο κοινωνικό φορτίο. Δεν πρόκειται για μια απλή ερμηνευτική τοποθέτηση, αλλά για μια κρίση με απτό αντίκτυπο στη ζωή χιλιάδων πολιτών, οι οποίοι για χρόνια βρέθηκαν αντιμέτωποι με την υπερχρέωση και είδαν στον ν. 3869/2010 το έσχατο πλαίσιο προστασίας της αξιοπρέπειάς τους.
Με ευρεία πλειοψηφία και ξεκάθαρη στάση απέναντι στο ζήτημα του εκτοκισμού των δικαστικώναποφάσεων υπαγωγής, το Ανώτατο Δικαστήριοεπιβεβαιώνει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέληδεν μπορούν εκ των υστέρων να απονευρωθούν από το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Υπενθυμίζει ότι η δικαστική προστασία δεν αποτελεί τυπική διακήρυξη, αλλά ουσιαστική εγγύηση, και ότι το κράτος δικαίου δεν μπορεί να λειτουργεί επιλεκτικά υπέρ των οικονομικά ισχυρών.
Πρόκειται, κατ’ ουσίαν, για μια νίκη των πιο ευάλωτων απέναντι στους ισχυρούς. Μια επικράτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης έναντι της χρηματοοικονομικής υπεροχής. Μια σαφή δήλωση ότι η έννομη τάξη δεν αποδέχεται ερμηνείες που μετατρέπουν την προστασία σε παγίδα και τη δικαστική ρύθμιση σε νέο εργαλείο επιβάρυνσης.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον ρόλο των Δικηγορικών Συλλόγων και της δικηγορικής κοινότητας, οι οποίοι με επιμονή, θεσμική σοβαρότητα και υψηλό επίπεδο νομικής τεκμηρίωσηςανέδειξαν το ζήτημα, το στήριξαν μέχρι τέλους και υπερασπίστηκαν όχι απλώς μια νομική θέση, αλλά μια υπαρκτή κοινωνική ανάγκη. Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι όταν οι θεσμοί λειτουργούν συλλογικά και με συνέπεια, μπορούν να ανακόψουν ακόμη και βαθιά άνισες συγκρούσεις.
Σε προσωπικό επίπεδο, η απόφαση αυτή αποτελεί και μια ουσιαστική δικαίωση. Δικαίωση της επιμονής στο δίκαιο, της πίστης ότι η νομική επιχειρηματολογία έχει αξία ακόμη και όταν συγκρούεται με παγιωμένες αντιλήψεις και ισχυρά συμφέροντα. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι δικαίωση όλων εκείνων των δανειοληπτών που εμπιστεύθηκαν τη Δικαιοσύνη και ανέμεναν — συχνά επί χρόνια — την επιβεβαίωση ότι η ελπίδα τους δεν ήταν αβάσιμη.
Η απόφαση υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά θεμελιώδες: ότι το δίκαιο, όταν υπηρετείται με συνέπεια, αντοχή και θεσμική ευθύνη, μπορεί ακόμη να επικρατεί».
Από τα έξι της χρόνια στο Βέλγιο μέχρι τη σιωπή και την απελευθέρωση — η μαρτυρία μιας επιζήσασας για ένα δίκτυο πολιτικών, αριστοκρατών και αξιωματούχων που εκμεταλλευόταν και δολοφονούσε παιδιά.
Η Ανέκ Λούκας (Anneke Lucas) μεγάλωσε σε μια φαινομενικά συνηθισμένη βελγική οικογένεια — πατέρας, μητέρα, δύο παιδιά, ο πατριός δήμαρχος του χωριού. Πίσω από αυτή την πρόσοψη κρυβόταν μια πραγματικότητα αδιανόητη. Σε ηλικία μόλις έξι ετών, η μητέρα της άρχισε να την παραδίδει σε ένα δίκτυο σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, το οποίο — σύμφωνα με τη μαρτυρία της — απαρτιζόταν από πολιτικούς, κυβερνητικούς αξιωματούχους, αριστοκράτες και κληρικούς του Βελγίου. Η ιστορία της αποτελεί μία από τις πιο ανατριχιαστικές καταγεγραμμένες μαρτυρίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στην Ευρώπη.
Η ενδοοικογενειακή κακοποίηση και η «προετοιμασία»
Η Ανέκ γεννήθηκε στο Βέλγιο. Η μητέρα της ήταν ανύπαντρη όταν την απέκτησε και αργότερα παντρεύτηκε τον πατριό — δήμαρχο του χωριού τους. Στα πρώτα χρόνια της ζωής της, η Ανέκ φροντιζόταν καθημερινά από μια γαλλόφωνη παραμάνα στις Βρυξέλλες, μια γυναίκα που η ίδια περιγράφει ως τη μόνη πραγματική μητρική φιγούρα της. Η μικρή Ανέκ ήταν ζωηρή, εξωστρεφής — άρχισε μάλιστα να μιλά πρώτα γαλλικά αντί για φλαμανδικά. Ωστόσο, ήδη από εκείνη την ηλικία δεχόταν κακοποίηση από τη μητέρα της.
Όταν η μητέρα της παντρεύτηκε, η τετράχρονη Ανέκ έχασε τη γυναίκα που τη φρόντιζε. Η οικογένεια μετακόμισε στη Φλάνδρα και το κορίτσι αποσύρθηκε στον εαυτό της. Σύμφωνα με την ίδια, αυτή ήταν η αρχή μιας μεθοδικής «προετοιμασίας» (grooming) ενόψει της ένταξής της στο δίκτυο.
Η οικογένεια απέκτησε μια καθαρίστρια η οποία πρότεινε να αναλάβει τη φύλαξη του κοριτσιού. Επί ένα χρόνο, η καθαρίστρια και ο σύζυγός της πήγαιναν την Ανέκ σε εκδρομές — κολύμβηση, συγκεντρώσεις με πολλά παιδιά, τα οποία παρουσιάζονταν ως ανίψια και εξαδέλφια από την Ολλανδία. Τα πρόσωπα άλλαζαν συνεχώς, η Ανέκ δεν της επετρέπετο να δημιουργήσει δεσμούς με κανένα παιδί.
Η είσοδος στο δίκτυο: πολιτικοί, αριστοκράτες και κληρικοί
Μετά από ένα χρόνο «προετοιμασίας», η Ανέκ οδηγήθηκε στην πρώτη «εκδήλωση» του δικτύου — λίγο πριν τα έκτα γενέθλιά της. Η πρώτη κακοποίηση ήταν βίαιη. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε σε ένα κάστρο, όπου, σύμφωνα με την περιγραφή της, διεξαγόταν ένα μασκέ πάρτι-όργιο. Από εκείνη τη στιγμή, η απειλή ήταν σαφής: αν μιλούσε, θα τη σκότωναν.
Η μητέρα της, αντί να την προστατεύσει όταν η Ανέκ προσπάθησε να της εξηγήσει τι συνέβαινε, ανέλαβε η ίδια τη μεταφορά της στο δίκτυο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, η μητέρα απέκτησε δίπλωμα οδήγησης χωρίς μαθήματα, αυτοκίνητο αυτόματο — το μοναδικό διαθέσιμο εκείνη την εποχή, ένα ολλανδικό DAF — και άρχισε να οδηγεί η ίδια το κορίτσι στους «πελάτες».
Σύμφωνα με την Ανέκ Λούκας, ο επικεφαλής του δικτύου ήταν ο Paul Vanden Boeynants, τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας του Βελγίου, πολιτικός με μακρά σταδιοδρομία. Τα μέλη του δικτύου, όπως τα ανακάλυψε αργότερα η Ανέκ, περιλάμβαναν πολιτικούς, υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους, κληρικούς και αριστοκράτες. Η μητέρα της διατηρούσε επαφή με μια κόμισσα — κάτι αδιανόητο δεδομένου του κοινωνικού τους επιπέδου — η οποία λειτουργούσε ως σύνδεσμος.
Τα «αναλώσιμα παιδιά»: τρία χρόνια τρόμου
Για τα πρώτα τρία χρόνια, η Ανέκ χαρακτηριζόταν ως «αναλώσιμο παιδί» (expendable child) — ένας όρος του δικτύου που σήμαινε ότι δεν υπήρχε κανένα όριο στο τι μπορούσαν να της κάνουν, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας.
Οι γονείς της δεν ανήκαν οι ίδιοι στο δίκτυο, πράγμα που σήμαινε ότι δεν υπήρχε «προστασία». Η Ανέκ περιγράφει ότι βρέθηκε σε καταστάσεις όπου άλλα παιδιά δολοφονήθηκαν.
Μεταφερόταν σε κάστρα, σπίτια, μπαρ — μερικές φορές η μητέρα της την κρατούσε εκτός σχολείου για να την οδηγήσει σε κάποιο σπίτι.
Σε περίπτωση θανάτου, ένας γιατρός μέλος του δικτύου θα μπορούσε να εκδώσει πιστοποιητικό θανάτου χωρίς ερωτήσεις. Η μητέρα πληρωνόταν για τη «διαθεσιμότητα» του παιδιού — δεν υπήρχαν συμβόλαια, τίποτα γραπτό. Η άρνηση της μητέρας για όσα συνέβαιναν, σύμφωνα με την Ανέκ, εξυπηρετούσε τη συγκάλυψη.
Η μεταφορά στο διεθνές δίκτυο και η εκπαίδευση ως «σκλάβα ελίτ»
Το 1972, η Ανέκ «πουλήθηκε» από τον επικεφαλής του βελγικού δικτύου σε ένα πρόσωπο με διεθνή ισχύ. Αυτός ο άνθρωπος — σύμφωνα με τη μαρτυρία — ανακάλυψε ότι η Ανέκ προερχόταν από μια συγκεκριμένη «γενεαλογική γραμμή» (bloodline), στοιχείο που θεωρείται σημαντικό στο εσωτερικό του διεθνούς δικτύου. Αποφάσισε να την εκπαιδεύσει ως «σκλάβα ελίτ» — μια διαδικασία βασισμένη σε βασανιστήρια και ψυχολογική χειραγώγηση (mind control).
Σε ηλικία εννέα ετών, η Ανέκ εκπαιδεύτηκε ώστε να μπορεί να κατασκοπεύει και να «κάνει τους άνδρες να ερωτεύονται». Η εκπαίδευση διήρκεσε περίπου ένα χρόνο. Παράλληλα, μεταφερόταν τα Σαββατοκύριακα στη Γερμανία, όπου, σύμφωνα με την ίδια, περνούσε χρόνο με έναν ισχυρό Γερμανό πολιτικό.
Οι συναντήσεις γίνονταν σε μικρά, ειδυλλιακά ξενοδοχεία κοντά σε ποτάμια, όπου ο πολιτικός κρατούσε ολόκληρο το κατάλυμα. Παρουσίαζε το κορίτσι ως ανιψιά του. Η ίδια ήταν ταυτόχρονα κατάσκοπος — ανέφερε τις αδυναμίες του πολιτικού στον «ιδιοκτήτη» της.
Η Γαλλία, η «μεταμόρφωση» σε σταρ και η ανταρσία
Μέσα στο πλαίσιο αυτής της εκπαίδευσης, η Ανέκ μεταφέρθηκε στη Γαλλία, όπου το δίκτυο σχεδίαζε να τη μετατρέψει σε δημόσιο πρόσωπο — τραγουδίστρια και ηθοποιό. Υπήρχε δάσκαλος φωνητικής, φωτογράφος, μασέρ. Η συμπεριφορά προς αυτήν ήταν εντελώς θετική, χωρίς τιμωρίες. Τής μιλούσαν για πολυτελή διαμερίσματα στο Παρίσι, σκάφη, εξώφυλλα περιοδικών.
Η ένταξη στην αίρεση (cult) θα αποτελούσε την «αποφοίτησή» της και την αρχή αυτής της νέας ζωής. Ωστόσο, η Ανέκ αντιστάθηκε. Επαναστάτησε, απορρίφθηκε, «επαναπρογραμματίστηκε» μέσω ταπεινώσεων και τιμωριών, και επιστράφηκε στο βελγικό δίκτυο.
Ο γκάνγκστερ που την έσωσε: η συμφωνία του 1974
Η επιστροφή στο βελγικό δίκτυο σήμαινε νέα εκμετάλλευση, αυτή τη φορά για τους VIPs του εσωτερικού κυκλώματος. Τότε εμφανίστηκε ένα νέο πρόσωπο: ένας νεαρός γκάνγκστερ ονόματι Patrick Haemers. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, ο Haemers — τότε 22 ή 23 ετών — μπήκε στο δίκτυο χάρη στην τόλμη και τη βία του. Αρχικά φάνηκε να προστατεύει την Ανέκ, αλλά στη συνέχεια την κακοποίησε χειρότερα από οποιονδήποτε άλλο.
Ωστόσο, ο Haemers άλλαξε γνώμη. Το 1974, διαπραγματεύτηκε με τον Paul Vanden Boeynants — τον επικεφαλής του δικτύου — για να απελευθερώσει την Ανέκ. Το τίμημα: ο ίδιος θα εργαζόταν για τον πολιτικό. Στον δρόμο προς το σπίτι, εκείνη την τελευταία φορά, ο Haemers έδωσε στο 11χρονο κορίτσι ένα σύνολο αναλυτικών οδηγιών για τη ζωή: να μη γίνει ποτέ πόρνη, να μην εξαρτηθεί από ναρκωτικά ή αλκοόλ, να φύγει από το Βέλγιο, να πάει στο Παρίσι, το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, να παντρευτεί κάποιον της ηλικίας της από οικογένεια τραπεζιτών — και ποτέ, ποτέ να μη μιλήσει για το δίκτυο.
Από τη στιγμή εκείνη, η Ανέκ δεν διακινήθηκε ξανά. Ακολούθησε τις οδηγίες του Haemers σχεδόν κατά γράμμα. Σε ηλικία 16 ετών βρέθηκε στη συνοικία με τα «κόκκινα φανάρια» της Αμβέρσας, αλλά χάρη στις οδηγίες που είχε λάβει, δεν κοιμήθηκε ποτέ με κανέναν για χρήματα ή ανταλλάγματα. Κατάφερε, σταδιακά, να λειτουργήσει ξανά κοινωνικά σε υψηλό επίπεδο.
Η σημασία μιας μαρτυρίας
Η Ανέκ Λούκας αυτοπροσδιορίζεται σήμερα ως «επιζήσασα σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών» (survivor of child sex trafficking). Η μαρτυρία της περιγράφει ένα δίκτυο που λειτουργούσε ως μαφία, χρησιμοποιώντας παιδιά τόσο για σεξουαλική εκμετάλλευση όσο και ως εργαλείο εκβιασμού ισχυρών ανθρώπων. Σύμφωνα με τη δική της αφήγηση, τα μέλη ήταν παγιδευμένα στο δίκτυο μέσω αλληλο-ενοχοποιητικού υλικού — κανείς δεν ήταν πλέον ελεύθερος.
Η ίδια τονίζει ότι η αποκάλυψη αυτού του σκοταδιού, όσο δύσκολη κι αν είναι, αποτελεί προϋπόθεση για οποιαδήποτε πραγματική αλλαγή. Η ιστορία της Ανέκ Λούκας — που εκτείνεται από τα κάστρα του Βελγίου και τις όχθες γερμανικών ποταμών μέχρι τα σχέδια του Παρισιού — δεν αποτελεί μόνο μια ατομική μαρτυρία. Αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών δεν είναι ζήτημα «σκοτεινών δρόμων» αλλά, σύμφωνα με αυξανόμενες καταγγελίες επιζησάντων, μπορεί να ριζώνει στις υψηλότερες βαθμίδες της κοινωνίας.
Σημείωση: Το παρόν άρθρο βασίζεται αποκλειστικά στην προσωπική μαρτυρία της Ανέκ Λούκας. Τα αναφερόμενα ονόματα και γεγονότα αποδίδονται στη δική της κατάθεση. Ο Paul Vanden Boeynants διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός του Βελγίου· ο Patrick Haemers ήταν γνωστός εγκληματίας που απεβίωσε στη φυλακή το 1993.
Όταν είσαι λευκός, Χριστιανός και Ουκρανός, δεν υπάρχει πρόβλημα. Η Ευρώπη απορρόφησε 4.000.000 Ουκρανούς πρόσφυγες —και ορθώς έπραξε. Όταν οι Εβραίοι αγοράζουν εξοχικά και ξενοδοχεία τον τελευταίο ενάμιση χρόνο (σύμφωνα με τη δήλωση της προέδρου των μεσιτών Κρήτης, Άρτεμης Μαυράκη) και επιδιώκουν γειτονικές ιδιοκτησίες, δεν υπάρχει πρόβλημα. Όταν οι Γερμανοί έχουν αγοράσει τον μισό Βάμο και τις Καλύβες, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Όταν με 400.000 ευρώ εξασφαλίζεις τη «Golden Visa», έστω κι αν προέρχεσαι από μια χώρα που τεμαχίζει δημοσιογράφους με «βασιλικό» τρόπο (όπως στην υπόθεση Κασόγκι στη Σαουδική Αραβία), δεν υπάρχει πρόβλημα. Όταν τα «Αμερικανάκια» της βάσης στη Σούδα —αυτής που τροφοδοτούσε τα ισραηλινά πολεμικά για να βομβαρδίζουν το Ιράν— σκορπίζουν δολάρια στα Χανιά, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Όταν διώχνεις δασκάλους και γιατρούς από το σπίτι τους από τον Μάρτιο μέχρι τον Νοέμβριο για να το μετατρέψεις σε Airbnb, δεν υπάρχει πρόβλημα. Όταν βρόμοι όπως οι «Φραπέδες», οι «Χασάπηδες» και οι «Αυγενάκηδες» προσβάλλουν το νησί, δεν υπάρχει πρόβλημα. Όταν η φαμίλια του «Δον Κορλεόνε» λυμαίνεται τη Μεγαλόνησο, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Όταν η χώρα χωράει 9.000.000 τουρίστες και 8.000.000 αιγοπρόβατα, όλα είναι καλώς καμωμένα. Όταν όμως παίζεις στον Φιλαθλητικό και είσαι «σκούρος», δεν δικαιούσαι ιθαγένεια —εκτός αν πας στο NBA, οπότε την κερδίζεις δικαιωματικά. Όταν, όμως, 40 «σκούροι» μουσουλμάνοι από το Αφγανιστάν ή το Σουδάν ζητούν μια καλύτερη ζωή, τότε βαφτίζονται «παράνομοι εισβολείς» που θα αποικίσουν τη χώρα και θα διαλύσουν τα σύμβολά μας.
Τη χώρα μας την κατέστρεψαν οι εγχώριοι και οι «νόμιμοι» εισβολείς: αυτοί που χρίσαμε θεσμικούς μας επιβήτορες. Είναι οι ίδιοι που το 2011 ζητούσαν να πυροβολούνται οι πρόσφυγες για αποτρεπτικό παραδειγματισμό. Είναι οι ίδιοι που υπέγραψαν τις Συνθήκες του Δουβλίνου, αποδεχόμενοι τον ρόλο της χώρας ως «αποθήκη ψυχών», και οι ίδιοι που χαμηλώνουν το κεφάλι στον «Σουλτάνο», ο οποίος επιτρέπει κατά το δοκούν τις καραβιές των απελπισμένων.
Είναι αυτοί που δίνουν εντολές στους λιμενικούς να κλείνουν τις κάμερες. Χάρη σε αυτές τις εντολές, αυτές τις μέρες δικάζονται ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί του Λιμενικού με την κατηγορία του κακουργήματος για το έγκλημα του ναυαγίου στην Πύλο.
Εδώ και 200 χρόνια η Γηραιά Ήπειρος «πηδάει» την Αφρική και την Ασία. Τους έστειλε ιεραποστόλους, Λεοπόλδους και Μπόερς (μεταξύ αυτών και τον Τσώρτσιλ). Τους πήρε τα ορυκτά, τον χρυσό, τα κοιτάσματα και τους άνδρες. Χάραξε τα σύνορα κατά το δοκούν, όριζε κυβερνήσεις, προκαλούσε πραξικοπήματα και υποδαύλιζε φυλετικά μίση. Δοκίμαζε εμβόλια σε αναξιοπαθούντες, δημιουργούσε επιδημίες και, ακόμη και σήμερα, «παρκάρει» εκεί τα πυρηνικά της απόβλητα.
Βγήκαν οι «καλοί» Αμερικανοί, οι Νορβηγοί και οι Βέλγοι να μοιράσουν το Σουδάν για να ελέγξουν τα κοιτάσματα και τη γεωπολιτική της περιοχής. Αμερικανοί, δικοί μας και τα «λιμά» της Ούρσουλα νομιμοποιούν αποκεφαλιστές στη Συρία. Σήμερα, ο χρυσός μαζεύεται από τον στρατό του RSF, δίνεται στον Χάφταρ της Λιβύης και εκείνος κάνει «κολεγιές» με τους Ρώσους μισθοφόρους της Wagner.
Οι Γερμανοί πουλάνε όπλα μέσω Αιγύπτου, ο λιμός σαρώνει το Σουδάν, οι γυναίκες παντρεύονται με το ζόρι στρατιώτες άλλων φυλών και τα νοσοκομεία υπολειτουργούν κατά 70%. Από αυτόν τον «παράδεισο» δραπετεύουν όσοι μπορούν για να έρθουν στην Ευρώπη των ονείρων τους. Εκεί, τους περιμένουν «κατσαπλιάδες» υπουργοί μετανάστευσης ενός ευρωπαϊκού οίκου ανοχής, ενώ ένας Λίβυος φύλαρχος τους πέταξε έξω από τη χώρα του, προκαλώντας τη μήνη του Πλεύρη.
Λένε πως θα έρθουν οι «σκούροι» μουσουλμάνοι να μας διαλύσουν εκ των έσω, να μας βιάσουν, να μας αλώσουν. Όμως δεν προλαβαίνουν. Φροντίζουν άλλοι γι’ αυτό: οι εγχώριοι διακινητές συμφερόντων, οι θεσμικοί άρχοντες του προτεκτοράτου, οι «νταβατζήδες» των οικονομικών τραστ και οι κοτζαμπάσηδες των φαμιλιών που λυμαίνονται τη χώρα. Αυτόν τον παρατεταμένο βιασμό και τη μακρόσυρτη άλωση αρνούμαστε να τα δούμε.
Μας βλέπουν από ψηλά η κυρά Μαρίτσα, η κυρά Αιμιλία και η κυρά Στρατούλα. Φαύλοι, κεχηνότες και μηδίζοντες… Εχθροί μας δεν είναι οι πρόσφυγες, αλλά αυτοί που τους δημιουργούν. Αναζητήστε να μάθετε για τον Μπαμπά Νουρ· το οφείλετε στον εαυτό σας.
