Την πρόθεσή του να οργανώσει, μαζί με άλλους νομικούς που κινήθηκαν και πέτυχαν τη δικαίωση του νόμου Κατσέλη για εκατοντάδες δανειολήπτες στον Άρειο Πάγο, ένα πανελλαδικό δίκτυο προστασίας από την επιθετικότητα των τραπεζών και των servisers, εκφράζει ο δικηγόρος Δημήτρης Σκαρίπας.
Μιλώντας στο pontiki.gr ο κ. Σκαρίπας, εκ των εμπνευστών του νόμου ως μέλος της νομοπαρασκευαστικής ομάδας επί της υπουργίας της Λούκας Κατσέλη, τονίζει ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για τη συνολική και γενικευμένη αντιμετώπιση των ακραίων συμπεριφορών και πρακτικών που εφαρμόζουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τα funds των δανειοληπτών. Πρωτοβουλίες που θα έχουν αντίκτυπο σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.
Σχολιάζοντας την απόφαση του Αρείου Πάγου για το νόμο Κατσέλη, ο κ. Σκαρίπας λέει ότι «συνιστά ένα γεγονός με σαφή θεσμική βαρύτητα και έντονο κοινωνικό φορτίο. Δεν πρόκειται για μια απλή ερμηνευτική τοποθέτηση, αλλά για μια κρίση με απτό αντίκτυπο στη ζωή χιλιάδων πολιτών, οι οποίοι για χρόνια βρέθηκαν αντιμέτωποι με την υπερχρέωση και είδαν στον ν. 3869/2010 το έσχατο πλαίσιο προστασίας της αξιοπρέπειάς τους.
Με ευρεία πλειοψηφία και ξεκάθαρη στάση απέναντι στο ζήτημα του εκτοκισμού των δικαστικώναποφάσεων υπαγωγής, το Ανώτατο Δικαστήριοεπιβεβαιώνει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέληδεν μπορούν εκ των υστέρων να απονευρωθούν από το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Υπενθυμίζει ότι η δικαστική προστασία δεν αποτελεί τυπική διακήρυξη, αλλά ουσιαστική εγγύηση, και ότι το κράτος δικαίου δεν μπορεί να λειτουργεί επιλεκτικά υπέρ των οικονομικά ισχυρών.
Πρόκειται, κατ’ ουσίαν, για μια νίκη των πιο ευάλωτων απέναντι στους ισχυρούς. Μια επικράτηση της κοινωνικής δικαιοσύνης έναντι της χρηματοοικονομικής υπεροχής. Μια σαφή δήλωση ότι η έννομη τάξη δεν αποδέχεται ερμηνείες που μετατρέπουν την προστασία σε παγίδα και τη δικαστική ρύθμιση σε νέο εργαλείο επιβάρυνσης.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον ρόλο των Δικηγορικών Συλλόγων και της δικηγορικής κοινότητας, οι οποίοι με επιμονή, θεσμική σοβαρότητα και υψηλό επίπεδο νομικής τεκμηρίωσηςανέδειξαν το ζήτημα, το στήριξαν μέχρι τέλους και υπερασπίστηκαν όχι απλώς μια νομική θέση, αλλά μια υπαρκτή κοινωνική ανάγκη. Η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει ότι όταν οι θεσμοί λειτουργούν συλλογικά και με συνέπεια, μπορούν να ανακόψουν ακόμη και βαθιά άνισες συγκρούσεις.
Σε προσωπικό επίπεδο, η απόφαση αυτή αποτελεί και μια ουσιαστική δικαίωση. Δικαίωση της επιμονής στο δίκαιο, της πίστης ότι η νομική επιχειρηματολογία έχει αξία ακόμη και όταν συγκρούεται με παγιωμένες αντιλήψεις και ισχυρά συμφέροντα. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι δικαίωση όλων εκείνων των δανειοληπτών που εμπιστεύθηκαν τη Δικαιοσύνη και ανέμεναν — συχνά επί χρόνια — την επιβεβαίωση ότι η ελπίδα τους δεν ήταν αβάσιμη.
Η απόφαση υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά θεμελιώδες: ότι το δίκαιο, όταν υπηρετείται με συνέπεια, αντοχή και θεσμική ευθύνη, μπορεί ακόμη να επικρατεί».
Από τα έξι της χρόνια στο Βέλγιο μέχρι τη σιωπή και την απελευθέρωση — η μαρτυρία μιας επιζήσασας για ένα δίκτυο πολιτικών, αριστοκρατών και αξιωματούχων που εκμεταλλευόταν και δολοφονούσε παιδιά.
Η Ανέκ Λούκας (Anneke Lucas) μεγάλωσε σε μια φαινομενικά συνηθισμένη βελγική οικογένεια — πατέρας, μητέρα, δύο παιδιά, ο πατριός δήμαρχος του χωριού. Πίσω από αυτή την πρόσοψη κρυβόταν μια πραγματικότητα αδιανόητη. Σε ηλικία μόλις έξι ετών, η μητέρα της άρχισε να την παραδίδει σε ένα δίκτυο σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, το οποίο — σύμφωνα με τη μαρτυρία της — απαρτιζόταν από πολιτικούς, κυβερνητικούς αξιωματούχους, αριστοκράτες και κληρικούς του Βελγίου. Η ιστορία της αποτελεί μία από τις πιο ανατριχιαστικές καταγεγραμμένες μαρτυρίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών στην Ευρώπη.
Η ενδοοικογενειακή κακοποίηση και η «προετοιμασία»
Η Ανέκ γεννήθηκε στο Βέλγιο. Η μητέρα της ήταν ανύπαντρη όταν την απέκτησε και αργότερα παντρεύτηκε τον πατριό — δήμαρχο του χωριού τους. Στα πρώτα χρόνια της ζωής της, η Ανέκ φροντιζόταν καθημερινά από μια γαλλόφωνη παραμάνα στις Βρυξέλλες, μια γυναίκα που η ίδια περιγράφει ως τη μόνη πραγματική μητρική φιγούρα της. Η μικρή Ανέκ ήταν ζωηρή, εξωστρεφής — άρχισε μάλιστα να μιλά πρώτα γαλλικά αντί για φλαμανδικά. Ωστόσο, ήδη από εκείνη την ηλικία δεχόταν κακοποίηση από τη μητέρα της.
Όταν η μητέρα της παντρεύτηκε, η τετράχρονη Ανέκ έχασε τη γυναίκα που τη φρόντιζε. Η οικογένεια μετακόμισε στη Φλάνδρα και το κορίτσι αποσύρθηκε στον εαυτό της. Σύμφωνα με την ίδια, αυτή ήταν η αρχή μιας μεθοδικής «προετοιμασίας» (grooming) ενόψει της ένταξής της στο δίκτυο.
Η οικογένεια απέκτησε μια καθαρίστρια η οποία πρότεινε να αναλάβει τη φύλαξη του κοριτσιού. Επί ένα χρόνο, η καθαρίστρια και ο σύζυγός της πήγαιναν την Ανέκ σε εκδρομές — κολύμβηση, συγκεντρώσεις με πολλά παιδιά, τα οποία παρουσιάζονταν ως ανίψια και εξαδέλφια από την Ολλανδία. Τα πρόσωπα άλλαζαν συνεχώς, η Ανέκ δεν της επετρέπετο να δημιουργήσει δεσμούς με κανένα παιδί.
Η είσοδος στο δίκτυο: πολιτικοί, αριστοκράτες και κληρικοί
Μετά από ένα χρόνο «προετοιμασίας», η Ανέκ οδηγήθηκε στην πρώτη «εκδήλωση» του δικτύου — λίγο πριν τα έκτα γενέθλιά της. Η πρώτη κακοποίηση ήταν βίαιη. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε σε ένα κάστρο, όπου, σύμφωνα με την περιγραφή της, διεξαγόταν ένα μασκέ πάρτι-όργιο. Από εκείνη τη στιγμή, η απειλή ήταν σαφής: αν μιλούσε, θα τη σκότωναν.
Η μητέρα της, αντί να την προστατεύσει όταν η Ανέκ προσπάθησε να της εξηγήσει τι συνέβαινε, ανέλαβε η ίδια τη μεταφορά της στο δίκτυο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, η μητέρα απέκτησε δίπλωμα οδήγησης χωρίς μαθήματα, αυτοκίνητο αυτόματο — το μοναδικό διαθέσιμο εκείνη την εποχή, ένα ολλανδικό DAF — και άρχισε να οδηγεί η ίδια το κορίτσι στους «πελάτες».
Σύμφωνα με την Ανέκ Λούκας, ο επικεφαλής του δικτύου ήταν ο Paul Vanden Boeynants, τότε υπουργός Εθνικής Άμυνας του Βελγίου, πολιτικός με μακρά σταδιοδρομία. Τα μέλη του δικτύου, όπως τα ανακάλυψε αργότερα η Ανέκ, περιλάμβαναν πολιτικούς, υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους, κληρικούς και αριστοκράτες. Η μητέρα της διατηρούσε επαφή με μια κόμισσα — κάτι αδιανόητο δεδομένου του κοινωνικού τους επιπέδου — η οποία λειτουργούσε ως σύνδεσμος.
Τα «αναλώσιμα παιδιά»: τρία χρόνια τρόμου
Για τα πρώτα τρία χρόνια, η Ανέκ χαρακτηριζόταν ως «αναλώσιμο παιδί» (expendable child) — ένας όρος του δικτύου που σήμαινε ότι δεν υπήρχε κανένα όριο στο τι μπορούσαν να της κάνουν, συμπεριλαμβανομένης της δολοφονίας.
Οι γονείς της δεν ανήκαν οι ίδιοι στο δίκτυο, πράγμα που σήμαινε ότι δεν υπήρχε «προστασία». Η Ανέκ περιγράφει ότι βρέθηκε σε καταστάσεις όπου άλλα παιδιά δολοφονήθηκαν.
Μεταφερόταν σε κάστρα, σπίτια, μπαρ — μερικές φορές η μητέρα της την κρατούσε εκτός σχολείου για να την οδηγήσει σε κάποιο σπίτι.
Σε περίπτωση θανάτου, ένας γιατρός μέλος του δικτύου θα μπορούσε να εκδώσει πιστοποιητικό θανάτου χωρίς ερωτήσεις. Η μητέρα πληρωνόταν για τη «διαθεσιμότητα» του παιδιού — δεν υπήρχαν συμβόλαια, τίποτα γραπτό. Η άρνηση της μητέρας για όσα συνέβαιναν, σύμφωνα με την Ανέκ, εξυπηρετούσε τη συγκάλυψη.
Η μεταφορά στο διεθνές δίκτυο και η εκπαίδευση ως «σκλάβα ελίτ»
Το 1972, η Ανέκ «πουλήθηκε» από τον επικεφαλής του βελγικού δικτύου σε ένα πρόσωπο με διεθνή ισχύ. Αυτός ο άνθρωπος — σύμφωνα με τη μαρτυρία — ανακάλυψε ότι η Ανέκ προερχόταν από μια συγκεκριμένη «γενεαλογική γραμμή» (bloodline), στοιχείο που θεωρείται σημαντικό στο εσωτερικό του διεθνούς δικτύου. Αποφάσισε να την εκπαιδεύσει ως «σκλάβα ελίτ» — μια διαδικασία βασισμένη σε βασανιστήρια και ψυχολογική χειραγώγηση (mind control).
Σε ηλικία εννέα ετών, η Ανέκ εκπαιδεύτηκε ώστε να μπορεί να κατασκοπεύει και να «κάνει τους άνδρες να ερωτεύονται». Η εκπαίδευση διήρκεσε περίπου ένα χρόνο. Παράλληλα, μεταφερόταν τα Σαββατοκύριακα στη Γερμανία, όπου, σύμφωνα με την ίδια, περνούσε χρόνο με έναν ισχυρό Γερμανό πολιτικό.
Οι συναντήσεις γίνονταν σε μικρά, ειδυλλιακά ξενοδοχεία κοντά σε ποτάμια, όπου ο πολιτικός κρατούσε ολόκληρο το κατάλυμα. Παρουσίαζε το κορίτσι ως ανιψιά του. Η ίδια ήταν ταυτόχρονα κατάσκοπος — ανέφερε τις αδυναμίες του πολιτικού στον «ιδιοκτήτη» της.
Η Γαλλία, η «μεταμόρφωση» σε σταρ και η ανταρσία
Μέσα στο πλαίσιο αυτής της εκπαίδευσης, η Ανέκ μεταφέρθηκε στη Γαλλία, όπου το δίκτυο σχεδίαζε να τη μετατρέψει σε δημόσιο πρόσωπο — τραγουδίστρια και ηθοποιό. Υπήρχε δάσκαλος φωνητικής, φωτογράφος, μασέρ. Η συμπεριφορά προς αυτήν ήταν εντελώς θετική, χωρίς τιμωρίες. Τής μιλούσαν για πολυτελή διαμερίσματα στο Παρίσι, σκάφη, εξώφυλλα περιοδικών.
Η ένταξη στην αίρεση (cult) θα αποτελούσε την «αποφοίτησή» της και την αρχή αυτής της νέας ζωής. Ωστόσο, η Ανέκ αντιστάθηκε. Επαναστάτησε, απορρίφθηκε, «επαναπρογραμματίστηκε» μέσω ταπεινώσεων και τιμωριών, και επιστράφηκε στο βελγικό δίκτυο.
Ο γκάνγκστερ που την έσωσε: η συμφωνία του 1974
Η επιστροφή στο βελγικό δίκτυο σήμαινε νέα εκμετάλλευση, αυτή τη φορά για τους VIPs του εσωτερικού κυκλώματος. Τότε εμφανίστηκε ένα νέο πρόσωπο: ένας νεαρός γκάνγκστερ ονόματι Patrick Haemers. Σύμφωνα με τη μαρτυρία, ο Haemers — τότε 22 ή 23 ετών — μπήκε στο δίκτυο χάρη στην τόλμη και τη βία του. Αρχικά φάνηκε να προστατεύει την Ανέκ, αλλά στη συνέχεια την κακοποίησε χειρότερα από οποιονδήποτε άλλο.
Ωστόσο, ο Haemers άλλαξε γνώμη. Το 1974, διαπραγματεύτηκε με τον Paul Vanden Boeynants — τον επικεφαλής του δικτύου — για να απελευθερώσει την Ανέκ. Το τίμημα: ο ίδιος θα εργαζόταν για τον πολιτικό. Στον δρόμο προς το σπίτι, εκείνη την τελευταία φορά, ο Haemers έδωσε στο 11χρονο κορίτσι ένα σύνολο αναλυτικών οδηγιών για τη ζωή: να μη γίνει ποτέ πόρνη, να μην εξαρτηθεί από ναρκωτικά ή αλκοόλ, να φύγει από το Βέλγιο, να πάει στο Παρίσι, το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, να παντρευτεί κάποιον της ηλικίας της από οικογένεια τραπεζιτών — και ποτέ, ποτέ να μη μιλήσει για το δίκτυο.
Από τη στιγμή εκείνη, η Ανέκ δεν διακινήθηκε ξανά. Ακολούθησε τις οδηγίες του Haemers σχεδόν κατά γράμμα. Σε ηλικία 16 ετών βρέθηκε στη συνοικία με τα «κόκκινα φανάρια» της Αμβέρσας, αλλά χάρη στις οδηγίες που είχε λάβει, δεν κοιμήθηκε ποτέ με κανέναν για χρήματα ή ανταλλάγματα. Κατάφερε, σταδιακά, να λειτουργήσει ξανά κοινωνικά σε υψηλό επίπεδο.
Η σημασία μιας μαρτυρίας
Η Ανέκ Λούκας αυτοπροσδιορίζεται σήμερα ως «επιζήσασα σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών» (survivor of child sex trafficking). Η μαρτυρία της περιγράφει ένα δίκτυο που λειτουργούσε ως μαφία, χρησιμοποιώντας παιδιά τόσο για σεξουαλική εκμετάλλευση όσο και ως εργαλείο εκβιασμού ισχυρών ανθρώπων. Σύμφωνα με τη δική της αφήγηση, τα μέλη ήταν παγιδευμένα στο δίκτυο μέσω αλληλο-ενοχοποιητικού υλικού — κανείς δεν ήταν πλέον ελεύθερος.
Η ίδια τονίζει ότι η αποκάλυψη αυτού του σκοταδιού, όσο δύσκολη κι αν είναι, αποτελεί προϋπόθεση για οποιαδήποτε πραγματική αλλαγή. Η ιστορία της Ανέκ Λούκας — που εκτείνεται από τα κάστρα του Βελγίου και τις όχθες γερμανικών ποταμών μέχρι τα σχέδια του Παρισιού — δεν αποτελεί μόνο μια ατομική μαρτυρία. Αποτελεί μια υπενθύμιση ότι η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών δεν είναι ζήτημα «σκοτεινών δρόμων» αλλά, σύμφωνα με αυξανόμενες καταγγελίες επιζησάντων, μπορεί να ριζώνει στις υψηλότερες βαθμίδες της κοινωνίας.
Σημείωση: Το παρόν άρθρο βασίζεται αποκλειστικά στην προσωπική μαρτυρία της Ανέκ Λούκας. Τα αναφερόμενα ονόματα και γεγονότα αποδίδονται στη δική της κατάθεση. Ο Paul Vanden Boeynants διετέλεσε δύο φορές πρωθυπουργός του Βελγίου· ο Patrick Haemers ήταν γνωστός εγκληματίας που απεβίωσε στη φυλακή το 1993.
Όταν είσαι λευκός, Χριστιανός και Ουκρανός, δεν υπάρχει πρόβλημα. Η Ευρώπη απορρόφησε 4.000.000 Ουκρανούς πρόσφυγες —και ορθώς έπραξε. Όταν οι Εβραίοι αγοράζουν εξοχικά και ξενοδοχεία τον τελευταίο ενάμιση χρόνο (σύμφωνα με τη δήλωση της προέδρου των μεσιτών Κρήτης, Άρτεμης Μαυράκη) και επιδιώκουν γειτονικές ιδιοκτησίες, δεν υπάρχει πρόβλημα. Όταν οι Γερμανοί έχουν αγοράσει τον μισό Βάμο και τις Καλύβες, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Όταν με 400.000 ευρώ εξασφαλίζεις τη «Golden Visa», έστω κι αν προέρχεσαι από μια χώρα που τεμαχίζει δημοσιογράφους με «βασιλικό» τρόπο (όπως στην υπόθεση Κασόγκι στη Σαουδική Αραβία), δεν υπάρχει πρόβλημα. Όταν τα «Αμερικανάκια» της βάσης στη Σούδα —αυτής που τροφοδοτούσε τα ισραηλινά πολεμικά για να βομβαρδίζουν το Ιράν— σκορπίζουν δολάρια στα Χανιά, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Όταν διώχνεις δασκάλους και γιατρούς από το σπίτι τους από τον Μάρτιο μέχρι τον Νοέμβριο για να το μετατρέψεις σε Airbnb, δεν υπάρχει πρόβλημα. Όταν βρόμοι όπως οι «Φραπέδες», οι «Χασάπηδες» και οι «Αυγενάκηδες» προσβάλλουν το νησί, δεν υπάρχει πρόβλημα. Όταν η φαμίλια του «Δον Κορλεόνε» λυμαίνεται τη Μεγαλόνησο, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Όταν η χώρα χωράει 9.000.000 τουρίστες και 8.000.000 αιγοπρόβατα, όλα είναι καλώς καμωμένα. Όταν όμως παίζεις στον Φιλαθλητικό και είσαι «σκούρος», δεν δικαιούσαι ιθαγένεια —εκτός αν πας στο NBA, οπότε την κερδίζεις δικαιωματικά. Όταν, όμως, 40 «σκούροι» μουσουλμάνοι από το Αφγανιστάν ή το Σουδάν ζητούν μια καλύτερη ζωή, τότε βαφτίζονται «παράνομοι εισβολείς» που θα αποικίσουν τη χώρα και θα διαλύσουν τα σύμβολά μας.
Τη χώρα μας την κατέστρεψαν οι εγχώριοι και οι «νόμιμοι» εισβολείς: αυτοί που χρίσαμε θεσμικούς μας επιβήτορες. Είναι οι ίδιοι που το 2011 ζητούσαν να πυροβολούνται οι πρόσφυγες για αποτρεπτικό παραδειγματισμό. Είναι οι ίδιοι που υπέγραψαν τις Συνθήκες του Δουβλίνου, αποδεχόμενοι τον ρόλο της χώρας ως «αποθήκη ψυχών», και οι ίδιοι που χαμηλώνουν το κεφάλι στον «Σουλτάνο», ο οποίος επιτρέπει κατά το δοκούν τις καραβιές των απελπισμένων.
Είναι αυτοί που δίνουν εντολές στους λιμενικούς να κλείνουν τις κάμερες. Χάρη σε αυτές τις εντολές, αυτές τις μέρες δικάζονται ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί του Λιμενικού με την κατηγορία του κακουργήματος για το έγκλημα του ναυαγίου στην Πύλο.
Εδώ και 200 χρόνια η Γηραιά Ήπειρος «πηδάει» την Αφρική και την Ασία. Τους έστειλε ιεραποστόλους, Λεοπόλδους και Μπόερς (μεταξύ αυτών και τον Τσώρτσιλ). Τους πήρε τα ορυκτά, τον χρυσό, τα κοιτάσματα και τους άνδρες. Χάραξε τα σύνορα κατά το δοκούν, όριζε κυβερνήσεις, προκαλούσε πραξικοπήματα και υποδαύλιζε φυλετικά μίση. Δοκίμαζε εμβόλια σε αναξιοπαθούντες, δημιουργούσε επιδημίες και, ακόμη και σήμερα, «παρκάρει» εκεί τα πυρηνικά της απόβλητα.
Βγήκαν οι «καλοί» Αμερικανοί, οι Νορβηγοί και οι Βέλγοι να μοιράσουν το Σουδάν για να ελέγξουν τα κοιτάσματα και τη γεωπολιτική της περιοχής. Αμερικανοί, δικοί μας και τα «λιμά» της Ούρσουλα νομιμοποιούν αποκεφαλιστές στη Συρία. Σήμερα, ο χρυσός μαζεύεται από τον στρατό του RSF, δίνεται στον Χάφταρ της Λιβύης και εκείνος κάνει «κολεγιές» με τους Ρώσους μισθοφόρους της Wagner.
Οι Γερμανοί πουλάνε όπλα μέσω Αιγύπτου, ο λιμός σαρώνει το Σουδάν, οι γυναίκες παντρεύονται με το ζόρι στρατιώτες άλλων φυλών και τα νοσοκομεία υπολειτουργούν κατά 70%. Από αυτόν τον «παράδεισο» δραπετεύουν όσοι μπορούν για να έρθουν στην Ευρώπη των ονείρων τους. Εκεί, τους περιμένουν «κατσαπλιάδες» υπουργοί μετανάστευσης ενός ευρωπαϊκού οίκου ανοχής, ενώ ένας Λίβυος φύλαρχος τους πέταξε έξω από τη χώρα του, προκαλώντας τη μήνη του Πλεύρη.
Λένε πως θα έρθουν οι «σκούροι» μουσουλμάνοι να μας διαλύσουν εκ των έσω, να μας βιάσουν, να μας αλώσουν. Όμως δεν προλαβαίνουν. Φροντίζουν άλλοι γι’ αυτό: οι εγχώριοι διακινητές συμφερόντων, οι θεσμικοί άρχοντες του προτεκτοράτου, οι «νταβατζήδες» των οικονομικών τραστ και οι κοτζαμπάσηδες των φαμιλιών που λυμαίνονται τη χώρα. Αυτόν τον παρατεταμένο βιασμό και τη μακρόσυρτη άλωση αρνούμαστε να τα δούμε.
Μας βλέπουν από ψηλά η κυρά Μαρίτσα, η κυρά Αιμιλία και η κυρά Στρατούλα. Φαύλοι, κεχηνότες και μηδίζοντες… Εχθροί μας δεν είναι οι πρόσφυγες, αλλά αυτοί που τους δημιουργούν. Αναζητήστε να μάθετε για τον Μπαμπά Νουρ· το οφείλετε στον εαυτό σας.
Οδικηγόρος Δημήτρης Αναστασόπουλος αναλύει τι σημαίνει η απόφαση του ΑΠ για τον 3869/2010 (Νόμος Κατσέλη).
Τεράστια νίκη, χαρακτηρίζει την απόφαση του Αρείου Πάγου υπέρ των οφειλετών, που έχουν υπαχθεί στον νόμο 3869/2010, τον λεγόμενο νόμο Καστέλη, ο δικηγόρος Δημήτρης Αναστασόπουλος, καθώς όπως εξηγεί κρίθηκε ότι «ο τόκος δεν θα υπολογίζεται επί της οφειλής του κεφαλαίου που προκύπτει βάσει της δικαστικής απόφασης αλλά επί της μηνιαίας δόσης».
Ο κ. Αναστασόπουλος, επισημαίνει πως «αυτό αλλάζει δραματικά τη μηνιαία υποχρέωση του νοικοκυριού αφού σε πολλές περιπτώσεις η δόση πέφτει στο μισό ή και περισσότερο. Επί της ουσίας δεν μειώνεται μόνο η υποχρέωση του νοικοκυριού σαν δόση για τη διάσωση κατοικίας αλλά και το βιωτικό επίπεδο».
Όπως εξηγεί, δεν είναι γνωστό ακόμα αν θα έχει αναδρομική ισχύ, κάτι το οποίο αλλάζει σημαντικά τα πράγματα για πολλούς οφειλέτες. Ξεκαθαρίζει ωστόσο ότι «μένει επίσης ένα άλλο αγκάθι για οφειλέτες που είχαν χάσει την κατοικία τους επειδή δεν μπορούσαν να πληρώνουν τη μηνιαία απόφαση, το πώς δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι θα μπορέσουν ενδεχομένως σε κάποιες περιπτώσεις να ακυρώσουν τους πλειστηριασμούς.
Εξηγεί πως «αυτοί, οι οποίοι έχουν φροντίσει να ασκήσουν τις προβλεπόμενες ανακοπές (αφορούν κατασχέσεις και πλειστηριασμούς) και έχουν υποβάλει τον λόγο της τοκογονίας στα δικόγραφά τους, θα έχουν μία σοβαρή ικανότητα να διεκδικήσουν την κατοικία τους πίσω και να ακυρώσουν τους πλειστηριασμούς».
Ως συμβουλή προτείνει οι οφειλέτες να μην εγκαταλείπουν και να εξαντλούν τα δικαιώματά τους γιατί ό,τι κάνουν σήμερα, όπως λέει χαρακτηριστικά, «θα το βρουν στο μέλλον και ενώ για πολλούς το παιχνίδι φαινόταν χαμένο γιατί οι δόσεις είχαν γιγαντωθεί, έστω και μετά από πάρα πολλά χρόνια φαίνεται φως στον ορίζοντα.
Και αυτό το οποίο θα κερδίσουν δεν είναι μόνο η κατοικία τους αλλά μια καλύτερη ζωή και ένα ακίνητο, το οποίο έχει σίγουρα μεγαλύτερη εμπορική αξία από την υποχρέωση που έχει ορίσει η απόφαση του ν. 3869.»
Δικαίωση στο Άρειο Πάγο
Υπενθυμίζεται πως η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (σε διάσκεψη), με μεγάλη πλειοψηφία, δικαίωσε τους δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη για τον τρόπο υπολογισμού των τόκων. Έτσι, ο υπολογισμός των οφειλόμενων τόκων για τα κόκκινα δάνεια θα υπολογίζεται πλέον στη μηνιαία δόση τους και όχι στο σύνολο του ποσού.
Να σημειωθεί ότι οι εταιρείες διαχείρισης – funds επιδίωκαν ο υπολογισμός των τόκων των δανείων να γίνεται στο σύνολο του οφειλόμενου ποσού, κάτι το οποίο επιβάρυνε σημαντικά τους δανειολήπτες.
Σύμφωνα με πληροφορίες, από τη διάσκεψη προέκυψε ότι 35 δικαστές τάχθηκαν υπέρ των δανειοληπτών που υπάχθηκαν στο νόμο Κατσέλη και ακόμη 12 υπέρ των funds. Αυτό σημαίνει ότι πλέον οι τόκοι δανειοληπτών θα υπολογίζονται με βάση τη μηνιαία δόση και όχι το συνολικό χρέος. Αναμένεται πλέον η καθαρογραφή της απόφασης προκειμένου να γίνει γνωστό το σκεπτικό των δικαστών.
Στο επίκεντρο της κρίσης βρέθηκε η ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 2 του Ν. 3869/2010, το οποίο ρυθμίζει το καθεστώς προστασίας της κύριας κατοικίας και τον τρόπο αποπληρωμής των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Η διάταξη προβλέπει ότι η εξυπηρέτηση της ρυθμισμένης οφειλής γίνεται με επιτόκιο που δεν υπερβαίνει εκείνο της ενήμερης οφειλής ή το μέσο επιτόκιο στεγαστικών δανείων, χωρίς ανατοκισμό. Παράλληλα, ορίζει ρητά ότι «για τον προσδιορισμό της περιόδου τοκοχρεολυτικής εξόφλησης της οριζόμενης συνολικής οφειλής λαμβάνεται υπόψη το συνολικό ύψος της οφειλής και η οικονομική δυνατότητα του οφειλέτη», ενώ θέτει ανώτατα όρια στη διάρκεια αποπληρωμής, έως 20 έτη, με δυνατότητα επέκτασης έως 35 έτη σε ειδικές περιπτώσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και εισηγητής της υπόθεσης, Σωτήρης Πλαστήρας, φέρεται να υποστηρίζει την άποψη ότι οι τόκοι θα πρέπει να υπολογίζονται επί των μηνιαίων καταβολών και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου με τον κλασικό τοκοχρεολυτικό τρόπο. Η προσέγγιση αυτή έχει υιοθετηθεί από μέρος της νομολογίας των δικαστηρίων της ουσίας, οδηγώντας όμως σε διαφορετικές αποφάσεις για παρόμοιες υποθέσεις και καθιστώντας αναγκαία την παρέμβαση της Ολομέλειας.
Αντίθετη θέση διατυπώνουν τραπεζικά στελέχη, τα οποία υπογραμμίζουν ότι το ίδιο το άρθρο 9, παράγραφος 2 παραπέμπει ρητά σε «τοκοχρεολυτική εξόφληση της συνολικής οφειλής». Κατά την άποψή τους, η διατύπωση αυτή προϋποθέτει τον υπολογισμό των τόκων επί του συνολικού κεφαλαίου και όχι μόνο επί της μηνιαίας δόσης, όπως συμβαίνει στη διεθνή τραπεζική πρακτική. Επισημαίνουν ότι διαφορετική ερμηνεία οδηγεί ουσιαστικά σε άτοκη ή σχεδόν άτοκη αποπληρωμή των συγκεκριμένων δανείων, κάτι που, όπως τονίζουν, δεν συνάδει ούτε με το γράμμα ούτε με το πνεύμα του νόμου, ο οποίος επιδιώκει την προστασία της κύριας κατοικίας χωρίς όμως να φέρνει τους πιστωτές σε χειρότερη θέση από εκείνη της αναγκαστικής εκτέλεσης.
Παραδείγματα
Παράδειγμα 1: Στεγαστικό δάνειο με μεγάλη οφειλή
Δανειολήπτης έχει στεγαστικό δάνειο με συνολική οφειλή 120.000 ευρώ και έχει υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη. Το δικαστήριο έχει ορίσει μηνιαία δόση 300 ευρώ για 20 χρόνια.
• Παλαιός τρόπος υπολογισμού:
Οι τόκοι υπολογίζονταν επί του συνολικού ποσού των 120.000 ευρώ. Αυτό σήμαινε ότι, παρά τη χαμηλή δόση, το δάνειο συνέχιζε να «γεννά» υψηλούς τόκους, αυξάνοντας σημαντικά το τελικό ποσό αποπληρωμής και καθιστώντας τη ρύθμιση οριακά βιώσιμη.
• Νέος τρόπος (μετά την απόφαση):
Οι τόκοι υπολογίζονται πλέον μόνο επί της μηνιαίας δόσης των 300 ευρώ. Έτσι, η συνολική επιβάρυνση από τόκους μειώνεται δραστικά και ο δανειολήπτης γνωρίζει ότι, εφόσον τηρεί τη ρύθμιση, το χρέος του αποπληρώνεται πραγματικά και δεν διογκώνεται.
Παράδειγμα 2: Δάνειο σε καθυστέρηση με fund
Δανειολήπτρια έχει καταναλωτικό δάνειο 40.000 ευρώ, το οποίο έχει μεταβιβαστεί σε εταιρεία διαχείρισης (fund). Έχει ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη και πληρώνει μηνιαία δόση 150 ευρώ.
• Πριν την απόφαση:
Το fund απαιτούσε τόκους με βάση το σύνολο της οφειλής, υποστηρίζοντας ότι η τοκοχρεολυτική μέθοδος είναι η «κανονική τραπεζική πρακτική». Η δανειολήπτρια αντιμετώπιζε συνεχείς πιέσεις και αβεβαιότητα για το αν η οφειλή της πράγματι μειώνεται.
• Μετά την απόφαση της Ολομέλειας:
Η ερμηνεία του Αρείου Πάγου δεσμεύει και τους servicers. Οι τόκοι υπολογίζονται πλέον στη μηνιαία δόση, περιορίζοντας δραστικά τις απαιτήσεις του fund και ενισχύοντας τη διαπραγματευτική και νομική θέση της δανειολήπτριας.
Σκληρή κριτική από τον Αλέξη Χαρίτσης στον Κυριάκο Μητσοτάκη για την υπόθεση των υποκλοπών.
Για σκάνδαλο δημοκρατίας κάνει λόγο σε ανάρτησή του ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης και απευθυνόμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκης αναφέρει χαρακτηριστικά «αντί να διαφημίζετε την αναθεώρηση του Συντάγματος, μήπως να ομολογήσετε επιτέλους ότι κάνατε ό,τι μπορούσατε για την καταπάτησή του;».
Στην ανάρτησή του ο Αλέξης Χαρίτσης γράφει:«Σκάνδαλο δημοκρατίας, «αναντίλεκτα»! Η σημερινή εισαγγελική πρόταση στη δίκη των υποκλοπών είναι καταπέλτης. Ο Εισαγγελέας του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών θέτει τρία κρίσιμα ζητήματα:
Πρώτον, τη σύνδεση της εταιρείας του παράνομου λογισμικού Predator με το κράτος, στο οποίο παρείχε –όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε– μια «σουίτα παρακολουθήσεων».
Δεύτερον, τον σαφή συσχετισμό των παρακολουθήσεων μέσω Predator με εκείνες της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Θυμίζω ότι η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου είχε χαρακτηρίσει «σύμπτωση» ότι συγκεκριμένοι άνθρωποι παρακολουθούνταν ΚΑΙ από την ΕΥΠ ΚΑΙ από το Predator εναλλάξ.
Τρίτον, την παραδοχή ότι η υπόθεση είναι τόσο βαριάς θεσμικής σημασίας, που δεν θα έπρεπε καν να εκδικάζεται από μονομελές δικαστήριο.
Και το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η εισαγγελική πρόταση είναι η πεμπτουσία του σκανδάλου των υποκλοπών: το Predator συνιστά απειλή για τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος και οποιαδήποτε χρήση του από κρατικές υπηρεσίες αποτελεί καμπανάκι αφύπνισης. Και αυτό αφορά και τον τρόπο απονομής της δικαιοσύνης στη χώρα μας» αναφέρει ο Αλέξης Χαρίτσης.
Στην ανάρτησή του συνεχίζει λέγοντας «Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Θυμίζω ότι η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, αποδεχόμενη το σχετικό πόρισμα, προχώρησε τον Ιούλιο του 2024 σε έκδοση ανακοίνωσης που κατέληγε στην κρίση ότι από το αποδεικτικό υλικό που εξετάστηκε αποδείχθηκε ότι δεν υπήρξε καμία απολύτως εμπλοκή της ΕΥΠ ή άλλης κρατικής υπηρεσίας με το παράνομο λογισμικό predator – και μάλιστα «αναντίλεκτα».
Ο Αλέξης Χαρίτσης κλείνει την ανάρτησή του λέγοντας: «αναμένοντας την οριστική κρίση των δικαστών, η μόνη ερώτηση που έχω είναι προς τον κύριο Μητσοτάκη: Αντί να διαφημίζετε την αναθεώρηση του Συντάγματος, μήπως να ομολογήσετε επιτέλους ότι κάνατε ό,τι μπορούσατε για την καταπάτησή του; Το πολιτικό σκάνδαλο των υποκλοπών παραμένει ανοιχτό. Η προσπάθεια να κλείσει τόσο στη Βουλή όσο και στον Άρειο Πάγο απέτυχε. Η λογοδοσία δεν θα αποφευχθεί».
Ως μια από «τις πιο αμφιλεγόμενες εταιρείες στον κόσμο» χαρακτηρίζει ερευνητικό ρεπορτάζ στο νέο τεύχος του περιοδικού DerSpiegel την αμερικανική εταιρεία διαχείρισης δεδομένων Palantir, η οποία βάσει εσωτερικών εγγράφων που ερεύνησε το Spiegel προσπαθεί να εισχωρήσει και στην ΕΕ χρησιμοποιώντας ως όχημα τη διαχείριση της πανδημίας. Το ρεπορτάζ αναφέρεται και στο πέρασμα της Palantir από την Ελλάδα για κάποιους μήνες το 2020 και μεταξύ άλλων σημειώνει:
«Το λογισμικό της εταιρείας θα βοηθούσε τους Ευρωπαίους να καταγράφουν την εξάπλωση του ιού και να εντοπίζουν ελλείψεις σε νοσοκομεία (…) Ορισμένες χώρες δέχτηκαν με χαρά την προσφορά, συμπεριλαμβανομένων της Ολλανδίας και της Ελλάδας.
Ο ελληνικός πληθυσμός είναι γηραιότερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και το σύστημα υγείας δεν είναι πολύ στιβαρό. Η προσφορά της Palantir ήταν χρήσιμη για την κυβέρνηση. Η Αθήνα και η αμερικανικη εταιρεία συμφώνησαν εν κρυπτώ σχετικά με τους τρόπους συνεργασίας.
Η σύμβαση δεν υποβλήθηκε σε διαγωνισμό και δεν ελέγχθηκε βάσει του νόμου περί προστασίας δεδομένων, κάτι που θα ήταν φυσιολογικό για αντίστοιχες διαδικασίες. Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας έγιναν γνωστές μόνο οκτώ μήνες αργότερα, έπειτα από σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση. Η Palantir προσέφερε υποτίθεται βοήθεια προς τους Ευρωπαίους με προσεκτικά υπολογισμένες κινήσεις.
Ως αντάλλαγμα για την υπόσχεση περιορισμού της πανδημίας με τη βοήθεια λογισμικού, η εταιρεία έλαβε, όπως φαίνεται, εκτεταμένη πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα από την ελληνική κυβέρνηση (…) Η ελληνική κυβέρνηση αρνείται ότι κοινοποίησε δεδομένα ασθενών στην Palantir. Το λογισμικό που διέθεσε η εταιρεία αποσκοπούσε μόνο στο να παρέχει στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη μια γενική εικόνα της πανδημίας.
Στο μεταξύ τερματίσθηκε κάθε συνεργασία με την εταιρεία και διαγράφηκαν όλα τα δεδομένα που είχαν συλλεχθεί. Η Palantir ανακοίνωσε ότι σε καμία περίπτωση δεν αφαίρεσε δεδομένα -ο σχετικός έλεγχος εναπόκειται στον πελάτη. Ωστόσο, η Ελληνική Αρχή Προστασίας Δεδομένων ξεκίνησε έρευνα. Σε σχετική ερώτηση ούτε η Palantir ούτε η ελληνική κυβέρνηση θέλησαν να σχολιάσουν».
Το εκτενές ρεπορτάζ ρίχνει στη συνέχεια φως στο προφίλ και τις σκιώδεις δραστηριότητες της Palantir, μια εταιρεία που στην αρχική της φάση είχε συγχρηματοδοτηθεί και από την CIA, ενώ στο πελατολόγιό της συγκαταλέγονται αμερικανικές και άλλες δυτικές μυστικές υπηρεσίες. Όπως σημειώνει το ρεπορτάζ αναφορικά με τη δράση της στην ΕΕ: «Η Palantir εστίασε στην αντιμετώπιση μιας αδυναμίας πολλών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων: το έλλειμμα ψηφιοποίησης των υπηρεσιών τους».
Την καταδίκη και των τεσσάρων κατηγορουμένων στην υπόθεση των υποκλοπών μέσω του παράνομου λογισμικού Predator ζήτησε ο εισαγγελέας Δημ. Παυλίδης κατά την πολύωρη αγόρευση του ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Παράλληλα, επιφυλάχθηκε για να αναφερθεί σε λοιπές ενέργειες για άλλα ζητήματα.
Ο εισαγγελικός λειτουργός ζήτησε να κριθούν ένοχοι καθώς «αποδείχθη η σύνδεση των κατηγορουμένων με τις εμπλεκόμενες εταιρείες και το λογισμικό, οπότε να κηρυχθούν άπαντες ένοχοι για όλες τις κατηγορίες».
Έκρινε ότι οι κατηγορούμενοι Ντίλιαν, Χάμου, Μπίτζιος και Λαβράνος είτε είχαν ρόλο de facto διαχειριστών εμπλεκομένων εταιριών είτε είχαν άμεση συνεργασία και θα πρέπει να καταδικασθούν για τρία πλημμελήματα, όπως κατηγορούνται.
Ειδικότερα, ζήτησε να κριθούν ένοχοι για επέμβαση σε σύστημα αρχειοθέτησης προσωπικών δεδομένων από κοινού να κατ’εξακολούθηση τετελεσμένη και σε απόπειρα και για παράβαση απορρήτου τηλεφωνικής συνομιλίας από κοινού και κατ’ εξακολούθηση τετελεσμένη και σε απόπειρα. Για τις πράξεις αυτές πρότεινε τη μετατροπή των κατηγοριών μόνο σε κατά συρροή και όχι σε κατ’ εξακολούθηση η οποία αν γίνει δεκτή θα έχει αντίκτυπο ως προς τις ποινές αυξάνοντάς τες. «Το έννομο αγαθό εδώ έχει κάθε φορά διαφορετικό πρόσωπο, με κάθε αποστολή μηνύματος προσβάλλεται διαφορετικό αγαθό» εξήγησε.
Για την πράξη της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών ή δεδομένα, από κοινού, κατ’ εξακολούθηση, τετελεσμένη και σε απόπειρα ζήτησε να παύσει η ποινική δίωξη πλην των εμπρόθεσμων εγκλήσεων, καθώς απαιτείται έγκληση για το αδίκημα.
Η αγόρευση του εισαγγελέα
Ξεκινώντας την εισήγηση του λίγο μετά τις 9 το πρωί της Παρασκευής ο εισαγγελέας Δημ. Παυλίδης αναφέρθηκε στον τρόπο που θα αναλύσει την τοποθέτησή του «λόγω του μεγέθους και της πολυπλοκότητας της υπόθεσης», υπογραμμίζοντας πως «αν οι πράξεις είχαν χρόνο τέλεσης λίγο αργότερα, δεν θα ήμασταν εδώ. Αυτή η υπόθεση δεν ήταν για μονομελές δικαστήριο, φαίνεται από τον αριθμό των εγγράφων και των μαρτύρων, εν πάσει περιπτώσει…».
Αναφερόμενος στους τέσσερις κατηγορούμενους επιχειρηματίες που τους έχουν αποδοθεί τρεις πλημμεληματικές πράξεις, ο εισαγγελικός λειτουργός εξήγησε:
«Η παραπομπή τους δεν έχει να κάνει με το αν δημιούργησαν κώδικα ή πάτησαν το κουμπί για να σταλεί κάποιο μήνυμα. Στο ποινικό μας δίκαιο δεν υφίσταται ευθύνη νομικών προσώπων, άρα πρέπει να καταλήξουμε σε φυσικό πρόσωπο που εκπροσωπεί την εταιρεία. Δεν κρύβουμε ποινικά αδικήματα πίσω από εταιρικά σχήματα. Δεν θα ασχοληθώ λοιπόν με το συγκεκριμένο ζήτημα, αλλά με τις αρμοδιότητες των κατηγορουμένων και τις αποφάσεις τους εντός των εταιριών».
Παράλληλα, δέχθηκε ότι η αποστολή κάθε μηνύματος αποτελεί ξεχωριστή απόπειρα τέλεσης αδικήματος και όχι προπαρασκευαστική ενέργεια, εξηγώντας: «από τον τρόπο λειτουργίας και την απαιτούμενη υποδομή, ο δράστης αυτό που πρέπει να κάνει, είναι να κατασκευάσει το μήνυμα και να το στείλει στο στόχο περισσότερες από μία φορές. Απαιτείται ενέργεια του θύματος, δηλαδή να πατήσει το λινκ. Όμως ο δράστης έχει δημιουργήσει όλες τις πιθανότητες του εγκληματικού σχεδίου, το θύμα πρέπει να κάνει μια ανεπαίσθητη σύμπραξη. Η αποστολή του μολυσμένου συνδέσμου αποτελεί οπωσδήποτε απόπειρα τέλεσης των αδικημάτων και όχι προπαρασκευαστική πράξη».
Παράνομη η χρήση του Ρredator
Περιγράφοντας το τεχνικό πλαίσιο γύρω από το οποίο φέρονται να έλαβαν χώρα οι παρακολουθήσεις μέσω του παράνομου λογισμικού Predator, χαρακτήρισε το τελευταίο ως «λύση ολικής παρακολούθησης που φτάνει στο πυρήνα των δεδομένων στα οποία πρέπει να έχει πρόσβαση μόνο ο νόμιμος κάτοχος τους» καθώς και ως «την πρώτη γραμμή παράνομου λογισμικού, που πωλείται μόνο σε κρατικές υπηρεσίες και όχι σε ιδιώτες», ενώ ο προκάτοχος του Pegasus είχε χαρακτηριστεί ως όπλο από το κράτος του Ισραήλ.
Τόνισε δε: «Η χρήση του λογισμικού Predator παραβιάζει τους νόμους και εκφεύγει από το τρόπο νομίμων παρακολουθήσεων στην Ελλάδα. Ακόμα και αν πούμε ότι ήταν νόμιμο, θα χρειαζόταν μια νόμιμη διαδικασία με υπογραφές και εγκρίσεις που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είχαμε τίποτα. Είναι αποκρυσταλλωμένο ότι είναι παράνομη η χρήση της στη χώρα και παραβιάζει βάναυσα την προσωπική ζωή πολιτών και αποτελεί απειλή για πολιτεύματος γιατί δίνει εξουσίες σε άτομα που δεν πρέπει να τις έχουν. Τυχόν χρήση της από υπηρεσίες θα πρέπει να αποτελεί σημείο αφύπνισης». Ως προς την εταιρεία Intelexa ο εισαγγελέας Παυλίδης ανέφερε ότι «ή κατασκεύασε ή αγόραζε κατασκοπευτικό λογισμικό και όχι κάποια άλλη υπηρεσία» καθώς και ότι «προσέφερε το πρόγραμμα predator μεταξύ άλλων προϊόντων».
Οι εμπλεκόμενες εταιρείες
Κατά την εισήγηση, έγινε πλήρης αναφορά στον τρόπο που συνδέονται οι εμπλεκόμενες εταιρείες, για τις οποίες τονίστηκε ότι «η πολυπλοκότητα δικτύου των εταιριών, η αλλαγή ονομάτων, οι μεταβιβάσεις περιουσιακών στοιχείων, η αλλαγή εταιρικών σχημάτων και η έδρα ορισμένων εξ αυτών σε φορολογικούς παραδείσους δυσχεραίνει την έρευνα και την αποσαφήνιση των σχέσεων μεταξύ των εταίρων». Μεταξύ άλλων, αναφορικά με την Cytrox είπε ότι η εξαγορά της έγινε το 2018 και εντάχθηκε στην intelexa alliance οπότε υποδομές και προσωπικό μεταφέρονται στην intelexa.
Αναφορικά με την Intelexa ΑΕ, με μετόχους δύο εκ των κατηγορουμένων, ανέφερε ότι είχε ευρύ φάσμα δραστηριότητας που μπορεί να περιλαμβάνει και δραστηριότητες τύπου predator. «Φαίνεται κανονική εταιρία με κάποιες ιδιαιτερότητες, διαθέτει Μητρώο στο ΓΕΜΗ, εργαζόμενους, έδρα, συμμετέχει σε εκθέσεις… εν πρώτοις δεν φαίνεται για μυστική οντότητα, εν μέρει λόγω ανάγκης και εν μέρει λόγω στρατηγικής. Απο την άλλη έχει κάποια στεγανά, υπάλληλοι παρουσιάζουν προϊόντα που δεν ξέρουν αν κλείστηκαν οι συμφωνίες ή πως συνδέονται τα προϊόντες κά σύμφωνα εμπιστευτικότητας» ανέφερε.
Για την Κρίκελ, η οποία υπέγραψε σύμβασεις με το ελληνικό δημόσιο ύψους εκατομμυρίων ευρώ, είπε: «η εταιρεία ιδρύθηκε το 2017 με έδρα Αθήνα από τον Σταμάτη Τριμπαλη, που του ανατέθηκε από τον Λαβρανο για 700 ευρώ το μήνα. Ο Λαβράνος ήταν ο πραγματικός νόμιμος εκπρόσωπος. Είχε πολυτελές γραφείο στα γραφεία. Ο Τριμπαλης (σς κατέθεσε στο δικαστήριο σχετικά) εμφανιζόταν όπως είπε, μια φορά το μήνα και έκανε κάποιες μικροδουλειές και υπέγραψε συμβάσεις με την ΕΛ.ΑΣ. ως νόμιμος εκπρόσωπος χωρίς να έχει συμμετάσχει στις διαπραγματεύεις που γίνονται από το Λαβράνο τα σοβαρά θέματα και από τον Ντάλα για καθημερινά θέματα. Ο Τρίμπαλης κατέθεσε δε ότι υπέγραφε χαρτιά χωρίς να τα διαβάζει, δεν είχε κωδικούς taxisnet της εταιρείας, δεν χειριζόταν λογιστικά βιβλία και τιμολόγια».
Οι κατηγορούμενοι
Ο εισαγγελέας Παυλίδης αναφέρθηκε και στις ιδιότητες των τεσσάρων κατηγορουμένων επιχειρώντας να εξηγήσει πώς συνδέονται τα νομικά πρόσωπα και κατ’επέκταση και τα φυσικά πρόσωπα μεταξύ τους. «Δεν δημιουργείται καμία αμφιβολία ότι δεν διαχωρίζονται τα συμφέροντα των Intelexa σε Κύπρο, Ελλάδα ή Ιρλανδία. Δεν είναι άσχετες η μία από την άλλη, είναι στο πλέγμα εταιριών των ίδιων προσώπων και από τον οικονομικό έλεγχο με την ελληνική ιντελεξα προέκυψε η σχέση και οι συναλλαγές μεταξύ τους» υπογράμμισε.
Ιστορική αναδρομή
Ο εισαγγελικός λειτουργός στη συνέχεια προχώρησε στην ανάλυση όλων των δεδομένων και των γεγονότων που έχουν εισφέρει στη διαδικασία, τα οποία οδήγησαν στην ποινική έρευνα.
Ο εισαγγελέας αναφέρθηκε στον νόμο του 2018, περί επιτελικού κράτους και στον ορισμό του στη θέση του γενικού γραμματέα του Πρωθυπουργού, ΓρηγόρηΔημητριάδη στην ευθύνη του οποίου τέθηκε η ΕΥΠ καθώς και στον διορισμό του Παναγιώτη Κοντολέων και την αμφισβήτηση για τα τυπικά του προσόντα.
Επικαλούμενος τις καταθέσεις των Τ. Τέλογλου και Βασίλη Λαμπρόπουλου, είπε πως το Predator ήρθε στην Ελλάδα το φθινόπωρο του 2019 και αναφέρθηκε στον ρόλο του εμπόρου όπλων Σταύρου Κομνόπουλου «που είχε επαφές με τον Μπίτζιο, που είχε επαφές με τον Λαβράνο που είχε επαφές με Δημητριάδη, έτσι πάει…» προσθέτοντας: «το 2021 γίνεται μαζική ανάπτυξη με μηνύματα που εστάλησαν απο αριθμό Δημητριάδη, την επόμενη της ονομαστικής του εορτής και περιελάμβαναν την εισαγγελέα Βλάχου, τον αρχηγό ΕΛ.ΑΣ., το Δημ. Αβραμόπουλο».
Σύμφωνα με τον Δημ. Παυλίδη, για τις διπλές παρακολουθήσεις «το 2020 από 87 επιβεβαιωμένες επιμολύνσεις, το 1/3 παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ» χαρακτηρίζοντας το στοιχείο αυτό «σύμπτωση που έχει σημασία». Στη συνέχεια κι ενώ έχουν ξεκινήσει οι επισυνδέσεις διαφόρων προσώπων όπως του Θαν. Κουκάκη και του Νικ. Ανδρουλάκη, το Φεβρουάριο 2021 ζητείται ο τετραπλασιασμός της χωρητικότητας από το data center στο Μαρούσι «πράγμα που δείχνει την κλιμάκωση της επιχείρησης», ενώ αντίστοιχο αίτημα επαναλήφθηκε στα τέλη του 2021. Τέλος, επεσήμανε ότι το Predator -όπως προέκυψε από τη διαδικασία- λειτούργησε μέχρι το 2024 και πιθανότατα μέχρι σήμερα.
Ως προς το Κέντρο Τεχνολογικής Υποστήριξης, Ανάπτυξης και Καινοτοµίας (ΚΕΤΥΑΚ) και τις εφόδους που έλαβαν χώρα σε δύο κτίριο του από την ΑΔΑΕ, σχολίασε ότι «προκαλεί εντύπωση ότι δεν βρέθηκε ούτε ένας υπολογιστής, ενώ μόλις 4-5 υπάλληλοι είναι παρόντες», περιγράφοντας ότι «το σημαντικότερο εύρημα ήταν μια κρυπτογραφημένη γραμμή που συνδέει το ΚΕΤΥΑΚ με την ΕΥΠ πράγμα που δεν ήταν παράλογο».
Σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης και εκκλησιαστικής μεγαλοπρέπειας πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο η τελετή του Μεγάλου Μηνύματος από τον εμψηφισμένο Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου, κ. Τίτο. Η τελετή αυτή, η οποία αποτελεί την επίσημη αποδοχή της εκλογής από τον νέο Ιεράρχη, σηματοδοτεί το προοίμιο της αυριανής χειροτονίας του, η οποία αναμένεται να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον του χριστεπώνυμου πληρώματος της Μεγαλονήσου.
Το Μεγάλο Μήνυμα αποδοχής της εκλογής του, βρίθει βυζαντινής μεγαλοπρέπειας, αποτυπώνει την ταπεινότητα του νέου Ιεράρχη και την αφοσίωσή του στη διακονία της Εκκλησίας της Κρήτης, ενώ το επίσημο Υπόμνημα Εκλογής επισφραγίζει τη συνοδική απόφαση.
Η τελετή του Μεγάλου Μηνύματος έλαβε χώρα παρουσία του Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ευγενίου, ο οποίος προέστη της θεσμικής διαδικασίας. Στο ιερό βήμα και στα στασίδια του Μητροπολιτικού Ναού παρευρέθηκαν τα μέλη της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, υπογραμμίζοντας την ενότητα και τη συνοδικότητα της τοπικής Εκκλησίας σε αυτή την κρίσιμη μετάβαση ηγεσίας για την ιστορική Μητρόπολη των Χανίων.
Ξεχωριστή ήταν η παρουσία του Μητροπολίτη Σελευκείας κ. Θεοδώρου, ενώ το εσωτερικό του ναού είχε κατακλυστεί από νωρίς από πλήθος πιστών, οι οποίοι συνέρρευσαν για να τιμήσουν τον νέο Ιεράρχη και να γίνουν μάρτυρες μιας στιγμής με ιδιαίτερη ιστορική και πνευματική σημασία.
Η θεσμική επικύρωση και το Υπόμνημα της Εκλογής
Κατά τη διάρκεια της ακολουθίας, ο Αρχιγραμματέας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης ανέγνωσε το Υπόμνημα της Εκλογής. Πρόκειται για το επίσημο έγγραφο που αποτυπώνει τη βούληση της Συνόδου και επικυρώνει τη διαδικασία ανάδειξης του νέου Μητροπολίτη. Στο πλαίσιο του εκκλησιαστικού πρωτοκόλλου, τα μέλη της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου υπέγραψαν το έγγραφο στον Κώδικα, επισφραγίζοντας και τυπικά την εκλογή του κ. Τίτου στη χηρεύουσα έδρα της Κυδωνίας και του Αποκορώνου.
Η διαδικασία εξελίχθηκε με την ψαλμωδία του εσπερινού, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα πνευματικής ανάτασης που προετοιμάζει το έδαφος για τη μυστηριακή κορύφωση της αυριανής ημέρας.
Προσκύνημα στις ρίζες της Κρητικής Εκκλησίας
Μετά το πέρας της τελετής στον Άγιο Μηνά, ο νέος Ιεράρχης, συνοδευόμενος από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, πραγματοποίησε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού. Μετέβη στον Ιερό Ναό του Αγίου Τίτου, του πρώτου Αρχιεπισκόπου και προστάτη της Εκκλησίας της Κρήτης, για να προσκυνήσει τα ιερά λείψανα.
Η περιβαλλοντική ισορροπία στην ευαίσθητη περιοχή της Παχιάς Άμμου, στον Σταύρο Χανίων, βρίσκεται στο επίκεντρο μιας οξυμένης αντιπαράθεσης μεταξύ της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Χανίων (ΔΕΥΑΧ) και του τοπικού Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος. Ενώ η επιχείρηση επικαλείται πρόσφατες μικροβιολογικές αναλύσεις για να διαβεβαιώσει για την απουσία ρύπανσης, οι κάτοικοι καταγγέλλουν σοβαρή οικολογική υποβάθμιση από την απόρριψη εργοταξιακών αποβλήτων, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τα προστατευόμενα λιβάδια Ποσειδωνίας.
Η αφετηρία της νέας έντασης εντοπίζεται στη δημοσιοποίηση στοιχείων από τη ΔΕΥΑΧ στις 5 Φεβρουαρίου 2026. Η επιχείρηση ισχυρίζεται ότι οι εργασίες για το αντλιοστάσιο Α44 δεν έχουν προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον, βασιζόμενη σε μικροβιολογικές αναλύσεις που δεν δείχνουν επιβάρυνση.
Ωστόσο, ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Σταυρού χαρακτηρίζει τα συμπεράσματα αυτά «παραπλανητικά». Το επιχείρημα των κατοίκων εστιάζει στο γεγονός ότι οι μικροβιολογικοί έλεγχοι αποτελούν ανεπαρκές εργαλείο για την αξιολόγηση της οικολογικής ζημιάς. Όπως επισημαίνουν, δεν έχει διεξαχθεί ειδική οικολογική μελέτη ούτε παρακολουθούνται κρίσιμες παράμετροι, όπως η θολότητα των υδάτων, η κατάσταση των ιζημάτων και η υγεία των βενθικών κοινοτήτων.
Η χρονική υστέρηση και η «πορτοκαλί» θάλασσα
Μια κρίσιμη λεπτομέρεια που αναδεικνύεται από την πλευρά των πολιτών είναι η χρονική αναντιστοιχία των δεδομένων. Οι αναλύσεις της ΔΕΥΑΧ καλύπτουν το διάστημα από τις 19 έως τις 31 Ιανουαρίου, περίοδο που προηγείται της έναρξης διοχέτευσης μεγάλων ποσοτήτων ιζήματος στη θάλασσα.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, η πρακτική αυτή ξεκίνησε στις 2 Φεβρουαρίου, με αποτέλεσμα η θάλασσα να αποκτήσει πορτοκαλί χρώμα και τα βράχια της ακτής να καλυφθούν από λάσπη. Η απουσία κατάλληλων φίλτρων στο εργοτάξιο καταγγέλλεται ως η κύρια αιτία της οπτικής και χημικής υποβάθμισης, καθιστώντας την ακτή ακατάλληλη και μη ασφαλή για τους λουόμενους, παρά τη διατήρηση των μικροβιολογικών δεικτών εντός των ορίων.
Στο στόχαστρο τα Λιβάδια Ποσειδωνίας
Η ανησυχία των περιβαλλοντικών οργανώσεων εστιάζει κυρίως στην τύχη της Posidonia oceanica, του προστατευόμενου θαλάσσιου φυτού που αποτελεί τον «πνεύμονα» της Μεσογείου. Η απόθεση αργιλικού ιζήματος προκαλεί αύξηση της θολότητας, μειώνοντας το φως που φτάνει στον βυθό και εμποδίζοντας τη φωτοσύνθεση.
Επιπλέον, η επικάλυψη των φύλλων από λάσπη διαταράσσει τη φυσιολογική λειτουργία των φυτών, με επιπτώσεις που μπορεί να γίνουν ορατές ακόμη και μήνες μετά την αρχική επιβάρυνση. Ο Σύλλογος υπενθυμίζει ότι η Γενική Διευθύντρια της ΔΕΥΑΧ είχε χαρακτηρίσει παρόμοιο περιστατικό τον Ιούνιο του 2025 ως «εξαιρετικά άτυχη στιγμή», ωστόσο η τρέχουσα επανάληψη της πρακτικής θεωρείται πλέον συνειδητή επιλογή που παραβιάζει τον Νόμο 1650/1986 για την προστασία του περιβάλλοντος.
Θεσμική παρέμβαση και νομικά ερωτήματα
Η πρακτική της απευθείας απόρριψης εργοταξιακών υδάτων στη θάλασσα, αντί της εναπόθεσής τους σε γειτονική περιοχή για φυσική εξάτμιση και κατακράτηση της ιλύος, τίθεται υπό αμφισβήτηση. Οι κάτοικοι καλούν τις αρμόδιες αρχές να παρέμβουν άμεσα για να σταματήσει η διαδικασία πριν η βλάβη στο παράκτιο οικοσύστημα καταστεί μη αναστρέψιμη.
Σε μια μετωπική σύγκρουση εντός του συνδικαλιστικού κινήματος εξελίσσεται η πρόσφατη δημόσια παρέμβαση του ΠΑΜΕ Χανίων, η οποία στρέφεται κατά του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου ο οποίος εμπλέκεται σε υπόθεση με μαύρο χρήμα, και της υπόλοιπης ηγεσίας της Συνομοσπονδίας. Το ΠΑΜΕ με αφορμή τις αποκαλύψεις καταλογίζει στην τριτοβάθμια οργάνωση στρατηγική σύμπλευση με την εργοδοσία και την κυβέρνηση, σε μια περίοδο κρίσιμων ανακατατάξεων για τα εργασιακά δικαιώματα.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΠΑΜΕ Χανίων, η τρέχουσα ηγεσία της ΓΣΕΕ βρίσκεται σε μια παρατεταμένη πορεία «σήψης και εκφυλισμού», η οποία αποτυπώνεται στη στήριξη των κυβερνητικών πολιτικών και των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κριτική εστιάζει στον ισχυρισμό ότι η Συνομοσπονδία λειτούργησε ως «πρόθυμος υποστηρικτής» στην προώθηση νομοθετικών πρωτοβουλιών που το ΠΑΜΕ χαρακτηρίζει ως αντεργατικές.
Στο επίκεντρο της «μαύρης ιστορίας» που καταλογίζεται στην ηγεσία της ΓΣΕΕ βρίσκεται η διαχείριση του 8ώρου και η τύχη της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Το ΠΑΜΕ υποστηρίζει ότι η ηγεσία της Συνομοσπονδίας παρέδωσε τα εν λόγω κεκτημένα στο κράτος και στους εργοδότες, ενώ παράλληλα κατηγορείται για απαξιωτική στάση απέναντι στις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων.
Το ακανθώδες ζήτημα των Συλλογικών Συμβάσεων και η Νίκη Κεραμέως
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Το ΠΑΜΕ Χανίων καταγγέλλει ότι, ενώ η πλειονότητα των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων αντιπαλεύει την επιβολή του 13ώρου, η ηγεσία της ΓΣΕΕ προχώρησε σε «κρυφές διαβουλεύσεις» με την Υπουργό Εργασίας, Νίκη Κεραμέως, και τους εκπροσώπους των βιομηχάνων.
Η συμφωνία που προέκυψε χαρακτηρίζεται από το ΠΑΜΕ ως «αίσχος», με τον ισχυρισμό ότι νομιμοποιεί τη στασιμότητα των μισθών και τη διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων προς όφελος του κεφαλαίου. Επιπλέον, η ανακοίνωση υπενθυμίζει τη στάση της ΓΣΕΕ απέναντι στις κινητοποιήσεις για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, υποστηρίζοντας ότι η ηγεσία της επιχείρησε να «ξεπλύνει» τις ευθύνες του κράτους και των επιχειρηματικών ομίλων.
Οι κατηγορίες για οικονομική διαχείριση και το ΙΝΕ ΓΣΕΕ
Μια από τις σοβαρότερες πτυχές της ανακοίνωσης αφορά τη λειτουργία του Ινστιτούτου Εργασίας (ΙΝΕ) της ΓΣΕΕ. Το ΠΑΜΕ Χανίων υποστηρίζει ότι το Ινστιτούτο χρησιμοποιήθηκε ως «δούρειος ίππος» για την ενσωμάτωση συνδικαλιστών και την υλοποίηση προγραμμάτων που στόχευαν στην αλλοίωση των συσχετισμών μέσα στα σωματεία.
Γίνεται λόγος για «μηχανισμούς νοθείας» και αξιοποίηση κονδυλίων επιμόρφωσης για τη δημιουργία «πλαστών συσχετισμών» σε ανύπαρκτα σωματεία. Το φαινόμενο αυτό, σύμφωνα με την ανακοίνωση, δεν είναι μόνο ελληνικό, καθώς παραλληλίζεται με τις αποκαλύψεις για τη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ΣΕΣ/ETUC) και το σκάνδαλο διαφθοράς που συνδέθηκε με λόμπι του Κατάρ.
Η προοπτική του κινήματος και η αλλαγή συσχετισμών
Η ανακοίνωση καταλήγει με ένα κάλεσμα προς τους εργαζόμενους για ενεργό συμμετοχή στα σωματεία, προκειμένου να ανακτηθεί ο έλεγχος των συνδικάτων από τη βάση. Το ΠΑΜΕ Χανίων βλέπει ως «ελπίδα» τη σταδιακή αλλαγή των συσχετισμών που, όπως υποστηρίζει, συντελείται ήδη σε δεκάδες Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες.
«Τα συνδικάτα δεν είναι τσιφλίκι κανενός, είναι το σπίτι των εργαζομένων», αναφέρει η ανακοίνωση, προτρέποντας σε ενδυνάμωση του αγώνα ενάντια στον «κοινωνικό εταιρισμό» και την «ταξική συνεργασία».
