Η αποκατάσταση του παραγωγικού ιστού και του φυτικού κεφαλαίου του πυρόπληκτου χωριού Ασφεντυλέ στον Δήμο Καντάνου–Σελίνου συνεχίζεται μέσα από μια συγκινητική αλυσίδα κοινωνικής αλληλεγγύης. Η πρόσφατη δωρεά πενήντα ελαιοδέντρων, η οποία ανακοινώθηκε από τον Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Αζωγυρέ, Ευτύχιο Αντωνίου Κουκουτσάκη, δεν αποτελεί απλώς μια πράξη περιβαλλοντικής ενίσχυσης, αλλά μια συμβολική κίνηση που μετατρέπει την απώλεια ενός αγαπημένου μέλους της τοπικής κοινωνίας σε ελπίδα για το μέλλον.

Η νέα αυτή παρέμβαση στον Ασφεντυλέ, που επλήγη ολοσχερώς από την καταστροφική πυρκαγιά του Ιουλίου 2025, φέρει το όνομα του Eric Whibley. Ο Whibley, Άγγλος μουσικός και ξυλουργός, έζησε περισσότερα από τριάντα χρόνια στην Κρήτη, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής ζωής σε περιοχές όπως τα Χανιά, η Παλαιόχωρα και η Σούγια. Μετά τον θάνατό του, ενώ νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) του Νοσοκομείου Χανίων, οι φίλοι και η οικογένειά του αποφάσισαν να αξιοποιήσουν τους πόρους που είχαν συγκεντρωθεί για τη νοσηλεία του σε έργα κοινής ωφέλειας.

Από τα πενήντα ελαιόδεντρα της δωρεάς, τα σαράντα προσφέρθηκαν με πρωτοβουλία του στενού του φίλου και μόνιμου κατοίκου του νησιού, John Eley, ενώ τα υπόλοιπα δέκα αποτελούν ευγενική χορηγία των Φυτωρίων Παπουτσάκη Γεωργίου. Η κίνηση αυτή αντανακλά την αγάπη του Whibley για το περιβάλλον και την ιδιαίτερη σύνδεσή του με την επαρχία Σελίνου.

Η «κληρονομιά» του Whibley: Από τη μουσική στην ασφάλεια των πολιτών

Η δωρεά των ελαιοδέντρων αποτελεί τον τελευταίο κρίκο σε μια σειρά προσφορών που χρηματοδοτήθηκαν από το ταμείο αλληλεγγύης που δημιουργήθηκε για τον Eric. Η κοινότητα των φίλων του, αποτελούμενη από μουσικούς, εργαζόμενους και μόνιμους κατοίκους, φρόντισε ώστε η μνήμη του να αποτυπωθεί σε ζωτικές υποδομές και πολιτιστικούς φορείς του τόπου.

Συγκεκριμένα, ενισχύθηκαν με μουσικό εξοπλισμό η Μουσική Σχολή Χανίων, η Σχολή Κρουστών και το Δημοτικό Σχολείο Βουβών. Παράλληλα, δωρήθηκε ιατρικός εξοπλισμός στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου Χανίων, ενώ στην περιοχή της Σούγιας τοποθετήθηκε αυτόματος εξωτερικός απινιδωτής (AED) στο εστιατόριο «Γαλήνη», ενταγμένος πλέον στην πλατφόρμα Kids Save Lives.

Η πρόκληση της βιωσιμότητας και το αίτημα προς την Πολιτεία

Παρά τη σημασία των ιδιωτικών πρωτοβουλιών, οι οποίες έχουν ανεβάσει τον συνολικό αριθμό των δωρηθέντων ελαιοδέντρων στον Ασφεντυλέ στα 270, το μέγεθος της καταστροφής παραμένει δυσανάλογο. Ο κ. Κουκουτσάκης, στην τοποθέτησή του, υπογράμμισε ότι αυτές οι κινήσεις αποτελούν «σταγόνα στον ωκεανό» μπροστά στις ανάγκες της περιοχής.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αζωγυρέ απηύθυνε έκκληση στους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την εκπόνηση μιας ολοκληρωμένης μελέτης ανάδειξης του χωριού. Τα αιτήματα εστιάζουν σε έργα υποδομής ζωτικής σημασίας, όπως:

• Υδρο-αρδευτικά δίκτυα και νέες δεξαμενές για την προστασία και ανάπτυξη των καλλιεργειών.

• Αποκατάσταση του αγροτικού οδικού δικτύου για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των κατοίκων.

• Συνολική ανάπλαση που θα διασφαλίσει τη βιωσιμότητα του οικισμού σε βάθος χρόνου.

Νέα εστία έντασης αναζωπυρώνεται στο Πολυτεχνείο Κρήτης στα Χανιά, καθώς η διαμάχη μεταξύ της πρυτανείας και του Συλλόγου Φοιτητών των Εστιών περνά σε μια κρίσιμη φάση. Μετά την πρόσφατη απόσυρση των πειθαρχικών διώξεων εις βάρος πέντε φοιτητών, το επίκεντρο της αντιπαράθεσης μετατοπίζεται πλέον στην επικείμενη απομάκρυνση των συγκεκριμένων ατόμων από τα δωμάτιά τους, με τον φοιτητικό σύλλογο να καταγγέλλει μεθοδεύσεις «ψυχολογικής πίεσης» και την πλευρά της διοίκησης να επιμένει στην τήρηση του εσωτερικού κανονισμού.

Η υπόθεση, η οποία απασχολεί την ακαδημαϊκή κοινότητα των Χανίων εδώ και μήνες, φαινόταν να αποκλιμακώνεται μετά τις δηλώσεις του Πρύτανη του ιδρύματος και του Υφυπουργού Παιδείας, κ. Παπαϊωάννου. Και οι δύο πλευρές παραδέχθηκαν ότι «δεν συντρέχει λόγος για πειθαρχικές κυρώσεις», τερματίζοντας μια διαδικασία που είχε προκαλέσει κύμα αλληλεγγύης από φοιτητικούς συλλόγους σε ολόκληρη τη χώρα. Ωστόσο, η ηρεμία αποδείχθηκε πρόσκαιρη.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Φοιτητικού Συλλόγου Εστιών, η διοίκηση του Πολυτεχνείου Κρήτης επανήλθε, ζητώντας την εκκένωση των δωματίων από τους πέντε φοιτητές. Η κίνηση αυτή χαρακτηρίζεται από τους φοιτητές ως «ωμή προσπάθεια έξωσης», η οποία πλήττει άμεσα την απαραίτητη προϋπόθεση για την ολοκλήρωση των σπουδών τους: την εξασφάλιση στέγης.

Η διαδικασία στη Σύγκλητο και οι καταγγελίες για «ανακριτική» μέθοδο

Την Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου, οι πέντε εμπλεκόμενοι φοιτητές κλήθηκαν να καταθέσουν ενώπιον της Συγκλήτου τους λόγους για τους οποίους επιθυμούν να παραμείνουν στις εστίες. Η διαδικασία αυτή, αντί να λειτουργήσει υποστηρικτικά προς τους τελειόφοιτους, εξελίχθηκε, σύμφωνα με τις καταγγελίες, σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη και «ψυχοφθόρα» εμπειρία.

Ο Σύλλογος περιγράφει ένα σκηνικό όπου οι φοιτητές εισέρχονταν σε μια αίθουσα απέναντι από μια οθόνη, μέσω της οποίας τα μέλη της Συγκλήτου έθεταν ερωτήματα που αμφισβητούσαν την ακαδημαϊκή τους προοπτική. Ειδικότερα, καταγγέλλεται ότι μέλος της διοίκησης ρώτησε φοιτητή του 6ου έτους: «Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι θα πάρεις πτυχίο;», μια αναφορά που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις για το παιδαγωγικό ύφος της διοίκησης.

Το κοινωνικό αδιέξοδο και η στεγαστική κρίση στα Χανιά

Η αντιπαράθεση φέρνει στο προσκήνιο το οξύ πρόβλημα της φοιτητικής στέγης στα Χανιά. Με τα ενοίκια στην πόλη να ξεπερνούν συχνά τα 400 ευρώ τον μήνα, η παραμονή στις εστίες αποτελεί τη μοναδική διέξοδο για φοιτητές των οποίων το οικογενειακό εισόδημα βρίσκεται οριακά πάνω από το όριο της φτώχειας.

Οι φοιτητές θέτουν μια σειρά από ερωτήματα που αναδεικνύουν τη σοβαρότητα της κατάστασης:

• Το πλαίσιο $N+3$: Οι φοιτητές δεν έχουν ξεπεράσει το όριο σπουδών που θέτει ο νόμος, ωστόσο η διοίκηση επιδιώκει την απομάκρυνσή τους.

• Η περίπτωση των τελειόφοιτων: Για φοιτητές που χρωστούν ελάχιστα μαθήματα (6-7), η άρνηση παράτασης λίγων μηνών θεωρείται από τον Σύλλογο ως εκδικητική πράξη.

• Κενά δωμάτια και εμπορευματοποίηση: Καταγγέλλεται ότι τη στιγμή που υπάρχουν διαθέσιμα δωμάτια και δεν εκκρεμεί νέος διαγωνισμός εισδοχής, η πίεση για εξώσεις ενδέχεται να συνδέεται με την αξιοποίηση δωματίων για εμπορική χρήση, πρακτική που προβλέπεται από τον τρέχοντα εσωτερικό κανονισμό της εστίας.

Σε μια κρίσιμη παρέμβαση για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας στη δυτική Κρήτη προχώρησε ο Δήμαρχος Πλατανιά, Γιάννης Μαλανδράκης, αποστέλλοντας επιστολή προς τη διοίκηση του ΕΚΑΒ. Με την κίνηση αυτή, η δημοτική αρχή εκφράζει την έντονη ανησυχία της για τη σταθερότητα του υφιστάμενου επιχειρησιακού σχεδιασμού, ζητώντας την άμεση θωράκιση του Τομέα Κολυμπαρίου με μόνιμο προσωπικό, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε υποβάθμιση των υπηρεσιών επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας.

Η ίδρυση και λειτουργία του Τομέα ΕΚΑΒ Κολυμπαρίου δεν υπήρξε μια συγκυριακή απόφαση, αλλά το αποτέλεσμα πολυετούς και τεκμηριωμένης διεκδίκησης της τοπικής κοινωνίας. Ο σχεδιασμός του βασίστηκε στις ιδιαίτερες γεωγραφικές προκλήσεις του Δήμου Πλατανιά, ο οποίος χαρακτηρίζεται από μεγάλη έκταση και οικισμούς με σημαντικές χιλιομετρικές αποστάσεις μεταξύ τους.

Η στρατηγική σημασία της συγκεκριμένης δομής υπερβαίνει τα όρια του Πλατανιά, καθώς ο Τομέας Κολυμπαρίου καλύπτει υγειονομικά τόσο τον Δήμο Κισσάμου όσο και τον Δήμο Κανδάνου-Σελίνου. Στην πράξη, η μονάδα αυτή επωμίζεται την ευθύνη για περίπου το μισό του Νομού Χανίων, γεγονός που καθιστά τη διατήρηση της πλήρους λειτουργίας της επιτακτική ανάγκη για την ασφάλεια των κατοίκων της υπαίθρου.

Η τουριστική πίεση και η ανάγκη μόνιμης κάλυψης

Πέρα από τις ανάγκες των μόνιμων κατοίκων, ο Δήμος Πλατανιά επισημαίνει τη δραματική αύξηση του πληθυσμού κατά την τουριστική περίοδο. Η έντονη τουριστική δραστηριότητα πολλαπλασιάζει τις απαιτήσεις υγειονομικής κάλυψης, θέτοντας το σύστημα υπό διαρκή πίεση. Υπό αυτό το πρίσμα, οποιαδήποτε μεταβολή ή αποδυνάμωση του Τομέα Κολυμπαρίου θεωρείται από τη δημοτική αρχή ως άμεσος κίνδυνος για την ανθρώπινη ζωή και τη δημόσια υγεία.

Στην επιστολή του, ο κ. Μαλανδράκης υπογραμμίζει ότι η εύρυθμη λειτουργία της δομής πρέπει να είναι αδιάλειπτη και καθημερινή, χωρίς περιορισμούς που απορρέουν από ελλείψεις προσωπικού. Ο Δήμος απαιτεί τη στελέχωση της μονάδας με μόνιμους υπαλλήλους, απορρίπτοντας προσωρινές λύσεις που δεν εγγυώνται τη σταθερότητα του επιχειρησιακού έργου του ΕΚΑΒ στην περιοχή.

Η δέσμευση για την προστασία της ανθρώπινης ζωής

Η παρέμβαση του Δημάρχου Πλατανιά κλείνει με ένα σαφές μήνυμα προς τη διοίκηση του οργανισμού, καλώντας σε άμεσες και συγκεκριμένες ενέργειες. Ο κ. Μαλανδράκης ξεκαθαρίζει ότι δεν θα γίνει αποδεκτή καμία παρέκκλιση από τον αρχικό σχεδιασμό που υλοποιήθηκε μετά από χρόνια προσπαθειών.

Συγκεκριμένα, ο Δήμαρχος δήλωσε:

«…αναμένει άμεσες και συγκεκριμένες ενέργειες από τη Διοίκηση του ΕΚΑΒ, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης και εύρυθμη λειτουργία της Δομής, όπως αυτή σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε έπειτα από χρόνιο και τεκμηριωμένο αίτημα του Δήμου Πλατανιά, με μοναδικό και αδιαπραγμάτευτο γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης ζωής».

Με συντονισμένες παρεμβάσεις και σαφές κοινό μήνυμα, οι φορείς της Κρήτης επαναφέρουν δυναμικά στο προσκήνιο το πάγιο αίτημα για τη δημιουργία μέσου σταθερής τροχιάς στο νησί, με αιχμή τη σύνδεση του Ηρακλείου με το νέο διεθνές αεροδρόμιο Καστελίου.

Περιφερειακοί και αυτοδιοικητικοί εκπρόσωποι επισημαίνουν ότι η λειτουργία του νέου αεροδρομίου καθιστά πλέον το έργο όχι απλώς αναπτυξιακή επιλογή, αλλά αναγκαιότητα για την ασφάλεια, το περιβάλλον και τη βιώσιμη κινητικότητα.

Παγκρήτια επιτροπή και πίεση για έναρξη μελετών

Όπως ανέφερε ο αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος Κρήτης Νίκος Ξυλούρης, εδώ και τρία με τέσσερα χρόνια έχει συγκροτηθεί παγκρήτια επιτροπή που εργάζεται συστηματικά για την προώθηση του αιτήματος, προσπαθώντας να πείσει -με τεκμηριωμένα και λογικά επιχειρήματα -ότι η Κρήτη χρειάζεται μέσο σταθερής τροχιάς. Πρόκειται, όπως τόνισε, για ένα μέσο που πρέπει να διατρέχει το νησί, με προτεραιότητα σε πρώτη φάση τη γραμμή Ηράκλειο – νέο αεροδρόμιο Καστελίου.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, τη Δευτέρα 9 του μήνα διοργανώνεται ημερίδα στο Ηράκλειο, με τη συμμετοχή πολιτικών, τεχνοκρατών, βουλευτών και ευρωβουλευτών, προκειμένου το αίτημα να τεθεί τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο κ. Ξυλούρης σημείωσε ότι το ζητούμενο στην παρούσα φάση δεν είναι η σκοπιμότητα του έργου -την οποία χαρακτήρισε αυτονόητη- αλλά η έναρξη των προμελετών, ώστε να προσδιοριστούν οι τεχνικές ανάγκες, οι απαιτούμενες μελέτες και οι ενδεχόμενες απαλλοτριώσεις.

Όπως ανέφερε, σε σχετικό ερώτημα προς τον υπουργό Μεταφορών, ο ίδιος ο υπουργός παραδέχθηκε ότι το μέσο σταθερής τροχιάς αποτελεί κυβερνητική προτεραιότητα. Υπογράμμισε, ωστόσο, ότι το έργο δεν μπορεί να υλοποιηθεί άμεσα ή παράλληλα με το αεροδρόμιο, αλλά είναι κρίσιμο να ξεκινήσουν οι πρώιμες διαδικασίες, ώστε να μπει σε συγκεκριμένη τροχιά υλοποίησης. Το μέσο σταθερής τροχιάς, όπως είπε, θα είναι συμπληρωματικό αλλά καθοριστικό για τη λειτουργία του νέου αεροδρομίου, τόσο για τη μετακίνηση πολιτών όσο και για τη μεταφορά εμπορευμάτων και καυσίμων.

«Η Ευρώπη πάει στο τρένο» – Το μήνυμα των δημάρχων

Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και ο δήμαρχος Ρεθύμνου Γιώργης Μαρινάκης, ο οποίος επισήμανε ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη καταγράφεται σαφής στροφή προς το τρένο και τα μέσα σταθερής τροχιάς για περιβαλλοντικούς και οικολογικούς λόγους. Όπως σημείωσε, ακόμη κι αν ένα τέτοιο μέσο δεν μπορεί σε πρώτη φάση να καλύψει το σύνολο της Κρήτης, μπορεί να αναπτυχθεί σταδιακά σε κρίσιμες διαδρομές, ξεκινώντας από τη σύνδεση του νέου αεροδρομίου Καστελίου με το Ηράκλειο.

Ο κ. Μαρινάκης, που θα συντονίσει την ημερίδα της Δευτέρας, χαρακτήρισε την πρωτοβουλία ιδιαίτερα τιμητική και ουσιαστική, τονίζοντας ότι τέτοιες συζητήσεις πρέπει να ανοίγουν για να εξελίσσονται οι διεκδικήσεις. Εξέφρασε την ελπίδα η προσπάθεια αυτή να τύχει θετικής ανταπόκρισης από την κυβέρνηση, σημειώνοντας ότι η σύνδεση του νέου αεροδρομίου με την πόλη του Ηρακλείου είναι κομβικής σημασίας. Όπως πρόσθεσε, η ύπαρξη μέσου σταθερής τροχιάς σε επίπεδο Κρήτης θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και στη βελτίωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος του νησιού.

Αεροδρόμιο, ΒΟΑΚ και ασφάλεια: «Δεν νοείται χωρίς σταθερή τροχιά»

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίστηκε ο δήμαρχος Χερσονήσου Ζαχαρίας Δοξαστάκης, ο οποίος υπογράμμισε ότι δεν νοείται σύγχρονο αεροδρόμιο χωρίς μέσο σταθερής τροχιάς, ούτε τουριστικός προορισμός χωρίς αντίστοιχες υποδομές. Όπως ανέφερε, μεγάλα νησιά της Μεσογείου, όπως η Μαγιόρκα και η Σικελία, διαθέτουν τέτοια μέσα εδώ και δεκαετίες, την ώρα που η Κρήτη, όπως είπε, παρακολουθεί επί χρόνια τις εξελίξεις χωρίς να ακολουθεί.

Ο κ. Δοξαστάκης σημείωσε ότι εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια γίνεται προσπάθεια να αναδειχθεί η αναγκαιότητα του έργου και ότι το αρμόδιο υπουργείο Υποδομών αρχίζει πλέον να αντιλαμβάνεται τη σημασία του. Όπως έχει επισημάνει και στον υπουργό, ακόμη κι αν το έργο δεν προχωρήσει άμεσα, είναι απαραίτητο να ξεκινήσουν οι μελέτες, καθώς με τη λειτουργία του νέου αεροδρομίου ο ΒΟΑΚ δεν θα μπορεί να απορροφήσει τον αυξημένο κυκλοφοριακό φόρτο.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στο ζήτημα της ασφάλειας, σημειώνοντας ότι ο ανεφοδιασμός του αεροδρομίου με καύσιμα μέσω βυτιοφόρων συνιστά σοβαρό κίνδυνο για έναν αυτοκινητόδρομο υψηλής κυκλοφορίας. Όπως ανέφερε, η κατασκευή μέσου σταθερής τροχιάς θα μπορούσε να συνδυαστεί με την τοποθέτηση αγωγού καυσίμων κάτω από τη σιδηροδρομική υποδομή, επιλύοντας δύο κρίσιμα ζητήματα με ένα ενιαίο έργο.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί πλέον τα μέσα σταθερής τροχιάς ως οικολογικά μέσα βιώσιμης κινητικότητας, ακόμη και με 100% χρηματοδότησης. Τέλος, σημείωσε ότι ένα νέο αεροδρόμιο οφείλει να είναι «πράσινο», ώστε να παραμένει ασφαλές και ανταγωνιστικό, επισημαίνοντας πως η περιβαλλοντική ευαισθησία των επισκεπτών – ιδιαίτερα από τις σκανδιναβικές χώρες – αποτελεί πλέον καθοριστικό παράγοντα για τον τουρισμό.

Από τον διάλογο στον σχεδιασμό: γιατί η Κρήτη χρειάζεται μέσο σταθερής τροχιάς

Όπως τονίζει μιλώντας στο Cretalive η συγκοινωνιολόγος Μαρία Σίτη, ο ανοικτός διάλογος που επιχειρείται τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου έχει στόχο να διαμορφώσει ένα πιο συντονισμένο πλαίσιο διεκδίκησης για την ανάπτυξη μέσου σταθερής τροχιάς στην Κρήτη. Παράλληλα, επιδιώκεται να αναδειχθούν οι λόγοι για τους οποίους το νησί χρειάζεται ένα τέτοιο μέσο, οι διαθέσιμες ευκαιρίες χρηματοδότησης, αλλά και να ανοίξει μια οργανωμένη, θεσμική συζήτηση για τις σύγχρονες ανάγκες μετακίνησης, με έργα που σχεδιάζονται «από κάτω προς τα πάνω».

Σύμφωνα με την ίδια, ένα υπεραστικού χαρακτήρα μέσο σταθερής τροχιάς που θα συνδέει τις κύριες αστικές περιοχές της Κρήτης με τις πύλες εισόδου και εξόδου του νησιού, όπως λιμάνια και αεροδρόμια, απαντά στα αιτήματα της δίκαιης και ασφαλούς μετακίνησης. Με τον κατάλληλο σχεδιασμό μπορεί να συμβάλει στη μείωση της συμφόρησης και των καθυστερήσεων, στην ταχύτερη πρόσβαση σε κρίσιμες υποδομές – όπως το νέο αεροδρόμιο – στη βελτίωση του περιβάλλοντος μέσω της μείωσης της ρύπανσης, στην ενίσχυση της οδικής ασφάλειας, αλλά και στη μείωση του κόστους μετακινήσεων για κάθε νοικοκυριό.

Όπως επισημαίνει η Μαρία Σίτη στο Cretalive, ένα τέτοιο μέσο μαζικής μεταφοράς μπορεί ταυτόχρονα να οργανώσει πιο αποτελεσματικά και τις μετακινήσεις των επισκεπτών, με βάση τις σύγχρονες προβλέψεις επισκεψιμότητας.

cretalive.gr

Σε δράση μνήμης, οργής και διεκδίκησης καλεί το Σάββατο 7 Φλεβάρη το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών, στο πλαίσιο της διεθνούς ημέρας CommemorAction για όσους πρόσφυγες και μετανάστες έχασαν τη ζωή τους στο ταξίδι τους προς την Ευρώπη, αναζητώντας μια πιο δίκαιη ζωή

Στη συγκυρία της τραγωδίας με τους 15 νεκρούς μετανάστες στη Χίο, το κάλεσμα είναι για τις 12 το μεσημέρι, στην πλατεία 1866, “για να τιμήσουμε τις ζωές που χάθηκαν στη Μεσόγειο και να καταγγείλουμε τις πολιτικές που μετατρέπουν τα σύνορα σε υγρούς τάφους”, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση.

«Δεν πρόκειται για “ατυχήματα”, αλλά για κρατικά και ευρωπαϊκά εγκλήματα. Μνήμη και αγώνας μαζί, για ελεύθερη μετακίνηση, αξιοπρέπεια και ισότητα — γιατί όλες οι ζωές μετράνε» τονίζει το Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών

Το κάλεσμα:

«…Ημέρα διεθνούς δράσης στη μνήμη ανθρώπων που πέθαναν ή χάθηκαν στη θάλασσα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους προς την Ευρώπη, αναζητώντας μια πιο δίκαιη ζωή. Μια πρωτοβουλία γεννημένη από τη συνεργασία φίλων και οικογενειών αγνοουμένων στη Μεσόγειο και ακτιβιστών που συλλέγουν τις μαρτυρίες τους και προβάλλουν τα αιτήματά τους. Οι CommemorActions οργανώνονται τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ευρώπη και την Αφρική. Είναι μέρες μνήμης και διαμαρτυρίας, που δίνουν ορατότητα στις ζωές που χάθηκαν και διεκδικούν ελεύθερη μετακίνηση και μια αξιοπρεπή ζωή για όλες και όλους…» (commemoraction.net).

Με αφορμή τη μέρα αυτή, θέλουμε να συνδέσουμε τη μνήμη των ανθρώπων που χάνονται στη θάλασσα της Μεσογείου — ανθρώπων που ρισκάρουν τη ζωή τους για ένα αύριο χωρίς πολέμους και δικτατορίες — με τον κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών για έναν κόσμο χωρίς διακρίσεις και αδικία. Για έναν κόσμο ταξικά δίκαιο, όπου όλες οι ζωές μετράνε το ίδιο.

Άνθρωποι εξαναγκασμένοι να ξεριζωθούν για να επιβιώσουν, επιλέγουν ακόμη και τις διαδρομές του θανάτου, όπως αυτή από τη Λιβύη προς τα ανοιχτά της Κρήτης ή την Ιταλία.

Τα τελευταία χρόνια, η Κρήτη έχει μετατραπεί σε βασική πύλη εισόδου μεταναστών, με περισσότερους από 21.000 ανθρώπους να καταφθάνουν ταλαιπωρημένοι μόνο μέσα στο 2025. Η χρονιά αυτή σημαδεύτηκε από αλλεπάλληλα ναυάγια στα νότια του νησιού και στη Γαύδο.

Το πιο πρόσφατο και πολύνεκρο σημειώθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2025, όταν ημιβυθισμένη λέμβος εντοπίστηκε νότια της νήσου Χρυσής, στην Ιεράπετρα. Από το ναυάγιο περισυλλέχθηκαν 17 ή 18 σοροί, ενώ τουλάχιστον 15 άνθρωποι δηλώθηκαν αγνοούμενοι.

Στον νομό μας, μέχρι και σήμερα, μετράμε δεκάδες αταυτοποίητες σορούς στο νεκροτομείο. Εδώ, στα Χανιά, είναι θαμμένη και η μικρή Λουζίν, που πέθανε από ασιτία και δίψα, έπειτα από 14 μέρες στη θάλασσα, στο ταξίδι της προς την Κρήτη.

Οι άνθρωποι αυτοί, που ξεκίνησαν από το Τομπρούκ της Λιβύης για μια καλύτερη ζωή, χάθηκαν σιωπηλά σε μια θάλασσα που συνεχίζει να λειτουργεί ως υγρός τάφος των πολιτικών αποτροπής.

Γινόμαστε, λοιπόν, καθημερινά μάρτυρες μιας συνεχιζόμενης και εντεινόμενης απάνθρωπης πολιτικής διαχείρισης ανθρώπινων ζωών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να σκληραίνει τις μεταναστευτικές πολιτικές, περιορίζοντας έμπρακτα την πρόσβαση στο άσυλο και ενισχύοντας τις πολιτικές αποτροπής στα σύνορα. Στην Ελλάδα, η ποινικοποίηση της μετανάστευσης παραμένει κεντρική κυβερνητική διαταγή, με τον νόμο Βορίδη — που τέθηκε σε εφαρμογή το καλοκαίρι — να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους που επιβιώνουν από ναυάγια ως ποινικούς κρατούμενους και όχι ως θύματα. Την ίδια στιγμή, οι δεσμεύσεις για τη δημιουργία δομών προσωρινής φιλοξενίας στην Κρήτη παραμένουν ανεκπλήρωτες, με την ευθύνη να μετακυλίεται διαρκώς. Η τοπική αυτοδιοίκηση και ο Δήμος, παρά τις οικονομικές ενισχύσεις και τα ευρωπαϊκά κονδύλια για το προσφυγικό, αρνούνται να διασφαλίσουν έναν αξιοπρεπή, ζεστό χώρο προσωρινής φιλοξενίας, αφήνοντας την πραγματικότητα των ναυαγών ανθρώπων να παγιώνεται σε μια διαρκή κατάσταση εξαίρεσης και παρατείνοντας το μαρτυρικό καθεστώς που βιώνουν.

Και η σκληρή πραγματικότητα αποτυπώνεται σε εικόνες κυνικής καθημερινότητας: Ξυπόλυτοι πρόσφυγες, ναυαγοί, χωρίς πρόσβαση σε νερό παρά σε ένα μόνο λάστιχο και μια ντουζιέρα με κρύο νερό και σε κοινή θέα κρατούνται στην Αγυιά, όπου ταυτοποιούνται, εξετάζονται από τους γιατρούς και μεταφέρονται στα κέντρα κράτησης στην ηπειρωτική ελλάδα. Υπάρχουν μόνο μερικές χημικές τουαλέτες σε ένα κενό κρύο και γεμάτο υγρασία χώρο από μπετόν, με παράθυρα που στάζουν. Οι άνθρωποι είναι ξαπλωμένοι στα τσιμεντα με χιλιοχρησιμοποιημένες κουβέρτες και υποστρώμματα. Οι σόμπες, λιγοστές φέτος το χειμώνα, δεν ανάβουν καθόλου αφού δεν επαρκούν για όλους. Μια ιδιωτική επιχείρηση έχει αναλάβει με απευθείας ανάθεση να παρέχει υπερκοστολογημένα τυποποιημένα γεύματα. Ακόμα και το ίδιο το Λιμενικό Σώμα, στο οποίο τεχνηέντως έχουν ανατεθεί καθήκοντα περιφρούρησης, φύλαξης και μεταφοράς — μασκαρεμένα υπό το πρόσχημα ενός άτυπου «οικοδεσπότη» — έχει επανειλημμένα καταγγείλει τις απάνθρωπες συνθήκες στο λεγόμενο κέντρο «προσωρινής φιλοξενίας» (19.01.2026).

Δίνουμε ραντεβού το Σάββατο 7 Φλεβάρη, στις 12.00, στην πλ. 1866, για μικροφωνική και μοίρασμα υλικού στην πόλη, με κατάληξη συγκέντρωση έξω από το Λιμεναρχείο, στην ακτή Τομπάζη.

Οι ζωές μετράνε – δεν σιωπούμε.

Μπορεί να υπήρξε μια πρώτη δικαίωση των Κρητικών κτηνοτρόφων για την κατανομή των βοσκοτόπων που οδήγησε στην πληρωμή των δικαιούχων, όμως, όπως έχουν προαναγγείλει οι εκπρόσωποί τους, αυτό δε σημαίνει ότι ο αγώνας του κλάδου Έλαβε τέλος.

Οι κτηνοτρόφοι είχαν προαναγγείλει νέες επαφές με τον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Κ. Χατζηδάκη, και τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Κ. Τσιάρα για τις εκκρεμότητες με τις δασικές εκτάσεις, το monitoring αλλά και τις πληρωμές που έγιναν πριν από λίγες ημέρες και σε αρκετές περιπτώσεις, ήταν ελλιπείς ενώ ασφαλώς το ζήτημα της ευλογιάς είναι μεταξύ των θεμάτων που “καίνε” τους επαγγελματίες.

Όλα αυτά τα ζητήματα θα τεθούν επί τάπητος αύριο Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, στις 13.00 μετά το μεσημέρι, στην Αθήνα στη συνάντηση που θα έχουν εκπρόσωποι των κτηνοτροφικών συλλόγων της Κρήτης με τον Κ. Χατζηδάκη.

Θυμίζουμε ότι αρκετοί κτηνοτρόφοι, παρά την επιτυχία του εγχειρήματος με τις πιέσεις του κλάδου και τις επαφές στην Αθήνα, δεν είδαν το… χρώμα του χρήματος ενώ άλλοι δεν πήραν τα ποσά που είχαν υπολογίσει και περίμεναν. Εξάλλου, το ζήτημα με τα δασικά αγροτεμάχια ήταν πάντα ψηλά στις διεκδικήσεις των Κρητικών με τον κίνδυνο να χαθούν περιουσίες να είναι πιο ορατός από ποτέ…

Στο μεταξύ, το άνοιγμα του ΟΣΔΕ για διορθώσεις σε αγροτεμάχια προανήγγειλε ο Υπουργός, Κώστας Τσιάρας μετά τη συνάντηση που είχε με τον Πρόεδρο της Εξεταστικής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, βουλευτή της ΝΔ, Ανδρέα Νικολακόπουλο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μόνον με το άνοιγμα του συστήματος θα μπορέσουν οι δικαιούχοι να λάβουν τα χρήματα τους. Βασική προϋπόθεση είναι η ανάρτηση παραστατικών για τις συνδεδεμένες ενισχύσεις  του 2024. Γι’ αυτό θα πρέπει αρχικά να ανοίξει η πλατφόρμα του 2024 και στη συνέχεια του 2025.

Θα ακολουθήσουν οι διορθώσεις που προέκυψαν και στέρησαν χρήματα από δικαιούχους είτε λόγω σφαλμάτων στα αγροτεμάχια είτε λόγω monitoring. Θα γίνουν οι σχετικές διορθώσεις για να προχωρήσουν οι πληρωμές σε συνδεδεμένες, Οικολογικά και άλλα προγράμματα.

cretalive.gr