Μια αγεφύρωτη αντίφαση ανάμεσα στην εξονυχιστική ψηφιακή επιτήρηση των πολιτών και στην οικονομική πραγματικότητα των κομματικών ταμείων φέρνει στην επιφάνεια η εφαρμογή της νέας ενιαίας «ταυτότητας οικονομικής αξιοπιστίας» μέσω του gov.gr.

Ενώ για έναν απλό φορολογούμενο, έναν χαμηλόμισθο οικογενειάρχη ή έναν μικρό επαγγελματία μια ληξιπρόθεσμη οφειλή μόλις 100 ή 500 ευρώ αρκεί για να ενεργοποιήσει τους κρατικούς αλγόριθμους υποβάθμισης και να επιφέρει πιστωτικό αποκλεισμό, το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας εμφανίζει συνολικές υποχρεώσεις που αγγίζουν τα 602 εκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων τα 508 εκατ. ευρώ αφορούν συσσωρευμένους τόκους.

Το νέο κρατικό credit score, το οποίο τίθεται σε τροχιά λειτουργίας υπό τη Γενική Γραμματεία Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, μετατρέπει τις ελάχιστες καθυστερήσεις των αδύναμων νοικοκυριών σε μόνιμο ψηφιακό στίγμα, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις για τη θέσπιση δύο μέτρων και δύο σταθμών στην οικονομική διαχείριση.

Το κατώφλι των 100 ευρώ και ο κίνδυνος του χρηματοπιστωτικού στραγγαλισμού

Το θεσμικό πλαίσιο που εδράζεται στον νόμο 4972/2022 και εξειδικεύτηκε με τις δύο υπουργικές αποφάσεις του Ιουλίου 2026, εγκαθιδρύει έναν μηχανισμό συλλογής και αλγοριθμικής επεξεργασίας κάθε διαθέσιμου οικονομικού στοιχείου. Εισοδήματα, κινητή και ακίνητη περιουσία, τρέχουσες οφειλές, ρυθμίσεις, καθυστερήσεις πληρωμών και αναγκαστικά μέτρα, όπως πλειστηριασμοί, συμπυκνώνονται σε έναν ενιαίο βαθμό πιστοληπτικής ικανότητας.

Η αυστηρότητα του συστήματος αποτυπώνεται στον τρόπο παραμετροποίησης του αλγορίθμου:

• Ως «ουσιώδες ληξιπρόθεσμο ποσό» ορίζεται το όριο των 100 ευρώ για τα φυσικά πρόσωπα και των 500 ευρώ για τα νομικά πρόσωπα, εφόσον η καθυστέρηση διατηρηθεί για 90 ημέρες.

• Η αξιολόγηση συνυπολογίζει το ύψος του εισοδήματος και το βάρος των υποχρεώσεων, προβλέποντας ρητά υποβαθμίσεις της βαθμίδας ανάλογα με το συνολικό ετήσιο εισόδημα του πολίτη.

Το εξαιρετικά χαμηλό αυτό κατώφλι σημαίνει ότι μια πρόσκαιρη ταμειακή δυσχέρεια —ακόμη και για ένα αμελητέο ποσό— καταγράφεται άμεσα στα ψηφιακά μητρώα. Έτσι, ο άνεργος, ο εργαζόμενος των 800 ευρώ ή ο μικρός έμπορος που αδυνατεί να καλύψει εμπρόθεσμα μια οφειλή 100 ή 500 ευρώ, κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο: βαθμολογείται αρνητικά όχι κατ’ ανάγκη λόγω δόλιας ασυνέπειας, αλλά εξαιτίας της χαμηλής εισοδηματικής του στάθμης, με αποτέλεσμα να χάνει την πρόσβαση σε δανεισμό, να στερείται τραπεζικές διευκολύνσεις ή να επιβαρύνεται με δυσβάστακτο κόστος χρήματος ακριβώς τη στιγμή που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη ρευστότητας.

Η εικόνα του ισολογισμού της ΝΔ: 602 εκατ. ευρώ χρέη και εκτός ελέγχου τόκοι

Στον αντίποδα της εξοντωτικής αυτής πειθαρχίας που επιβάλλεται στους πολίτες για οφειλές της τάξεως των 100 και 500 ευρώ, η οικονομική εικόνα του ίδιου του κυβερνώντος κόμματος αποτυπώνει ένα μέγεθος χρέους που, εάν διερχόταν από το ίδιο κρατικό credit score, θα κατέτασσε τη Νέα Δημοκρατία βαθιά «στα κόκκινα».

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του δημοσιευμένου ισολογισμού της Νέας Δημοκρατίας για το 2025:

• Συνολικές υποχρεώσεις: 602.139.154,80 ευρώ.

• Τραπεζικές υποχρεώσεις: 592.950.327,28 ευρώ.

• Τόκοι και ανατοκισμός: Περίπου 508,53 εκατομμύρια ευρώ.

• Ετήσια διόγκωση: Μέσα σε ένα μόνο έτος, το κομματικό χρέος αυξήθηκε κατά 60,27 εκατομμύρια ευρώ (από 541.866.905,86 ευρώ το 2024).

Η διάσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα των πολιτών και σε εκείνη της κομματικής ηγεσίας ενισχύεται από τη δημόσια παραδοχή του ίδιου του αντιπροέδρου του κόμματος, ο οποίος έχει αναγνωρίσει ανοιχτά ότι τα τοκοχρεολύσια αυτά δεν πρόκειται να πληρωθούν ποτέ.

Πιο συγκεκριμένα ο κ. Γεωργιάδης τον Μάη του 2026 είχε παραδεχτεί:

“Στην πραγματικότητα τα χρέη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορούν ποτέ να πληρωθούν. Μόνο θα αυξάνονται”