Ο ιδιοκτήτης του πάρκινγκ ζήτησε να ακυρωθούν τα πρόστιμα, υποστηρίζοντας ότι την περίοδο του ελέγχου βρισκόταν ήδη προφυλακισμένος και ότι το Smart POS της επιχείρησης είχε κατασχεθεί από τις Αρχές. Το πάρκινγκ, όμως, συνέχιζε να λειτουργεί, ενώ στα ηλεκτρονικά αρχεία εμφανίζονταν ακόμη δύο δηλωμένα τερματικά POS. Σε αυτά τα δύο σημεία «σκόνταψε» η προσφυγή.

Η υπόθεση ξεκίνησε την 1η Νοεμβρίου 2025, όταν συνεργείο της ΥΕΔΔΕ Αττικής πραγματοποίησε επιτόπιο έλεγχο στην επιχείρηση. Οι ελεγκτές αντιπαρέβαλαν τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν στο πάρκινγκ με τις εγγραφές στο Ψηφιακό Πελατολόγιο της ΑΑΔΕ.

Ο υπάλληλος που ήταν εκεί τους ενημέρωσε ότι η εφαρμογή δεν χρησιμοποιούνταν επειδή ο ιδιοκτήτης ήταν προσωρινά κρατούμενος. Ο έλεγχος εντόπισε 12 οχήματα που είχαν εισέλθει πριν από την άφιξη των ελεγκτών, χωρίς να έχει δηλωθεί η είσοδός τους. Με πρόστιμο 100 ευρώ για κάθε παράλειψη, ο πρώτος λογαριασμός έφτασε τα 1.200 ευρώ.

Στη συνέχεια ζητήθηκε να γίνει ηλεκτρονική συναλλαγή, προκειμένου να ελεγχθεί η διασύνδεση του POS με τον φορολογικό ηλεκτρονικό μηχανισμό. Διαπιστώθηκε, όμως, ότι στην επιχείρηση δεν υπήρχε διαθέσιμο EFT/POS και, επομένως, ούτε η υποχρεωτική διασύνδεση. Η δεύτερη παράβαση κόστισε 10.000 ευρώ και ανέβασε το συνολικό πρόστιμο στα 11.200 ευρώ.

Ο ιδιοκτήτης προσέφυγε στη ΔΕΔ, υποστηρίζοντας ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης και περίπτωση ανωτέρας βίας. Όπως ανέφερε, το Smart POS είχε κατασχεθεί από την Ελληνική Αστυνομία στο πλαίσιο ποινικής έρευνας, κατά την οποία συνελήφθη και τέθηκε σε προσωρινή κράτηση. Από τη φυλακή, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν μπορούσε να προχωρήσει στην απόκτηση νέου POS.

Το πάρκινγκ είχε μείνει στα χέρια ενός αλλοδαπού υπαλλήλου, ο οποίος, κατά την προσφυγή, δεν είχε εξουσιοδότηση να συνάψει νέα σύμβαση με τράπεζα. Δεν γνώριζε επίσης τη διαδικασία χρήσης του Ψηφιακού Πελατολογίου ούτε την ελληνική γραφή και ανάγνωση. Για τον λόγο αυτό ο ιδιοκτήτης υποστήριξε ότι οι παραβάσεις δεν οφείλονταν σε αμέλεια, αλλά σε πραγματική αδυναμία συμμόρφωσης.

Για να στηρίξει το επιχείρημά του, προσκόμισε έκθεση της Ελληνικής Αστυνομίας, στην οποία καταγραφόταν και η κατάσχεση μίας συσκευής Smart POS Terminal.

Η έρευνα στο Μητρώο Μέσων Πληρωμών έφερε, όμως, διαφορετική εικόνα. Η επιχείρηση εμφανιζόταν να διαθέτει συνολικά τρία softPOS. Πέρα από την κατασχεθείσα συσκευή, υπήρχαν δύο ακόμη τερματικά για τα οποία είχαν ήδη συναφθεί συμβάσεις με παρόχους πληρωμών. Σύμφωνα με τη ΔΕΔ, η ταμειακή μηχανή μπορούσε να είχε συνδεθεί με ένα από αυτά.

Καθοριστικό ήταν και το γεγονός ότι το πάρκινγκ δεν είχε κατεβάσει ρολά. Παρά την προφυλάκιση του ιδιοκτήτη, η επιχείρηση παρέμενε ενεργή και, κατά συνέπεια, όφειλε να διαθέτει την οργάνωση και τα μέσα για να εκπληρώνει τις φορολογικές της υποχρεώσεις.

Η ΔΕΔ έκρινε ότι ούτε η αδυναμία του υπαλλήλου να χειριστεί τις ηλεκτρονικές εφαρμογές ούτε τα γλωσσικά εμπόδια απάλλασσαν την επιχείρηση από την ευθύνη. Δεν δέχτηκε επίσης ότι τα πρόστιμα ήταν δυσανάλογα, καθώς τα ποσά καθορίζονται από τη νομοθεσία και η φορολογική διοίκηση δεν έχει περιθώριο να τα προσαρμόζει στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε υπόθεσης.

Με την απόφαση 2788/2026, της 30ής Ιουνίου 2026, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή και επικύρωσε την πράξη της ΔΟΥ Χανίων. Ο τελικός λογαριασμός παρέμεινε στα 11.200 ευρώ, με τον ιδιοκτήτη να έχει τη δυνατότητα προσφυγής στα διοικητικά δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης.

protothema.gr