Η διασφάλιση της υγειονομικής σταθερότητας στην περιφέρεια βρέθηκε στο επίκεντρο της ειδικής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων την Τρίτη 23 Ιουνίου 2026. Με αποκλειστικό αντικείμενο την πορεία και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Γενικό Νοσοκομείο Χανίων «Ο Άγιος Γεώργιος», η διευρυμένη αυτή συζήτηση διαμόρφωσε ένα αναγκαίο πλαίσιο για τη διεξαγωγή ενός τεκμηριωμένου δημόσιου διαλόγου γύρω από τις δομές του κοινωνικού κράτους.
Στο βήμα ανέβηκαν εκπρόσωποι της ιατρικής κοινότητας, αναδεικνύοντας τις βαθιές συστημικές παθογένειες που ξεπερνούν τις μεμονωμένες προσπάθειες της τοπικής αυτοδιοίκησης και της διοίκησης του ιδρύματος. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην παρέμβαση της προέδρου των νοσοκομιακών γιατρών, Χριστούλας Πετράκη, η οποία μετέφερε το κλίμα εργασιακής εξουθένωσης του προσωπικού και κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για τη διαχείριση της κρίσης.
Η γεωγραφική εμβέλεια και το φαινόμενο της εργασιακής εξουθένωσης
Το κεντρικό νοσηλευτικό ίδρυμα των Χανίων δεν περιορίζει τη δραστηριότητά του στα στενά γεωγραφικά όρια του δήμου, αλλά επιτελεί έναν διευρυμένο περιφερειακό ρόλο. Όπως επεσήμανε η κυρία Πετράκη κατά την έναρξη της ομιλίας της, το νοσοκομείο αποτελεί ουσιαστικά τον κεντρικό πυλώνα της υγείας στη Δυτική Κρήτη, καθώς πέρα από τους δημότες και ολόκληρο τον νομό Χανίων, καλύπτει σε μεγάλο ποσοστό και τις ανάγκες του όμορου νομού Ρεθύμνου.
Η αύξηση της ζήτησης για υπηρεσίες υγείας, ωστόσο, συντελείται σε ένα περιβάλλον όπου το έμψυχο δυναμικό παραμένει δραματικά μειωμένο, αναγκάζοντας τους γιατρούς να εργάζονται σε εικοσιτετράωρη βάση, με τη συγκέντρωση οφειλόμενων κανονικών αδειών να εκτείνεται σε βάθος αρκετών ετών.
Η κατάσταση αυτή δημιουργεί έντονη πίεση στο προσωπικό, το οποίο, από την πρώτη γραμμή της πανδημίας και την κοινωνική αποδοχή, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπο με επικρίσεις λόγω των καθυστερήσεων στην εξυπηρέτηση των ασθενών. Η πρόεδρος των νοσοκομιακών γιατρών υπογράμμισε ότι η διαρκής αυτή πίεση έχει οδηγήσει ένα μεγάλο ποσοστό του ιατρικού σώματος στα πρόθυρα του burnout, αλλοιώνοντας την καθημερινή εικόνα των εργαζομένων στους διαδρόμους του νοσοκομείου.
Η δραματική υποστελέχωση των εξειδικευμένων κλινικών
Η έλλειψη προσωπικού αποτυπώνεται με ιδιαίτερη ένταση στις πλέον νευραλγικές κλινικές του ιδρύματος, επηρεάζοντας άμεσα την ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, οι Παθολογικές κλινικές λειτουργούν αυτή τη στιγμή με μόλις πέντε παθολόγους, οι οποίοι καλούνται να καλύψουν τις ανάγκες δύο ολόκληρων νομών κάτω από συνθήκες συνεχών 24ωρων εφημεριών και χωρίς τη δυνατότητα λήψης ρεπό ή αδειών.
Ανάλογη είναι η εικόνα και στο Ογκολογικό τμήμα, όπου υπηρετούν μόλις τρεις ογκολόγοι, παρά το γεγονός ότι τα ογκολογικά περιστατικά στον νομό Χανίων έχουν καταγράψει αύξηση που υπερβαίνει το 80%. Το Πνευμονολογικό τμήμα παρουσιάζει την ίδια ακριβώς στελέχωση με τρεις γιατρούς, ενώ άμεσος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης οξύτατου προβλήματος και στο Αναισθησιολογικό τμήμα, όπου η έλλειψη ειδικών έχει ήδη οδηγήσει σε μείωση των προγραμματισμένων χειρουργικών επεμβάσεων.
Η πίεση στα Επείγοντα και το παράδοξο των υποδομών
Το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) δέχεται καθημερινά το μεγαλύτερο βάρος της προσέλευσης των πολιτών, λειτουργώντας ως καθρέφτης των ελλείψεων που παρατηρούνται στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Κατά μέσο όρο, δύο γιατροί ανά βάρδια καλούνται να διαχειριστούν περίπου 200 περιστατικά την ημέρα, ένας όγκος που χαρακτηρίζεται οκταπλάσιος σε σχέση με το παρελθόν.
Η κυρία Πετράκη ανέλυσε τη σύνθεση των περιστατικών αυτών, εξηγώντας ότι μόλις το 10% χρήζει νοσηλείας και ένα 30% απαιτεί πραγματική νοσοκομειακή περίθαλψη, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό προσέρχεται στο νοσοκομείο λόγω της απουσίας εναλλακτικών δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας, γεγονός που προκαλεί μεγάλες αναμονές και εκνευρισμό στους πολίτες. Στο σημείο αυτό, αναδείχθηκε και η αντίφαση μεταξύ των κτιριακών επενδύσεων και της στελέχωσης:
«Έχουμε κτίρια, έχουμε μηχανήματα, αλλά ποιος θα τα λειτουργήσει; Θα κατασκευαστεί ένα νέο ΤΕΠ 1.300 τετραγωνικών μέτρων. Ποιος όμως θα εξετάζει τους ασθενείς που θα συσσωρεύονται εκεί μέσα;»
Οικονομικά αντικίνητρα, κοινωνικά βάρη και ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης
Εξετάζοντας τους λόγους για τους οποίους οι επίσημες προκηρύξεις θέσεων αποβαίνουν άγονες, η ιατρική κοινότητα εστίασε στα χαμηλά μισθολογικά δεδομένα σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος διαβίωσης στην πόλη των Χανίων. Ένας γιατρός με τον βαθμό του Επιμελητή Β΄ αμείβεται με περίπου 1.380 ευρώ τον μήνα, ποσό που κρίνεται ανεπαρκές για την κάλυψη των αναγκών μιας οικογένειας που καλείται να μισθώσει κατοικία στην περιοχή, καθιστώντας αναγκαία τη θεσμοθέτηση επιπλέον παροχών και κινήτρων στέγησής.
Παράλληλα, το νοσοκομείο επιβαρύνεται από παραμέτρους που άπτονται του μεταναστευτικού ζητήματος, καθώς και από την προσέλευση ατόμων από τα κέντρα κράτησης και τις φυλακές, λόγω της απουσίας μόνιμων γιατρών στις εν λόγω δομές. Σημαντική πίεση ασκούν επίσης τα κοινωνικά και εισαγγελικά περιστατικά. Όπως αναφέρθηκε, υπάρχουν ενήλικες που παραμένουν στις κλινικές για τρεις μήνες ελλείψει εναλλακτικών λύσεων, καθώς και παιδιά που μεταφέρονται με εισαγγελική εντολή, με το νοσηλευτικό προσωπικό να αναλαμβάνει τη φροντίδα τους εις βάρος των αδειών και των αναπαύσεών του.
Στο πλαίσιο αυτό, η κυρία Πετράκη κατέθεσε μια συγκεκριμένη πρόταση προς τη δημοτική αρχή, ζητώντας την ενεργοποίηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης:
«Εδώ ακριβώς μπορεί να συμβάλει ο Δήμος, δημιουργώντας κοινωνικές δομές και πολυιατρεία, όπως γίνεται και αλλού, ώστε να υπάρχει περισσότερη ενημέρωση για την πρόληψη και να λειτουργούν κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων, αποσυμφορώντας το νοσοκομείο.»
Όλα όσα είπε:
Χριστούλα Πετράκη: «Καλησπέρα σας και από μένα. Ευχαριστούμε για την πρόσκληση. Όλοι γνωρίζετε ότι το Νοσοκομείο Χανίων αποτελεί ουσιαστικά τον κεντρικό πυλώνα της υγείας στη Δυτική Κρήτη. Δεν εξυπηρετεί μόνο τους δημότες και ολόκληρο τον νομό Χανίων, αλλά σε μεγάλο ποσοστό καλύπτει και τις ανάγκες του νομού Ρεθύμνου.
Όπως επισημάνθηκε από όλους, οι ανάγκες και η ζήτηση για υπηρεσίες υγείας αυξάνονται καθημερινά, την ίδια στιγμή που το προσωπικό παραμένει δραματικά μειωμένο. Οι γιατροί εργάζονται 24 ώρες το 24ωρο, με τους περισσότερους να έχουν να λάβουν κανονική άδεια εδώ και αρκετά χρόνια.
Είναι οι ίδιοι γιατροί που κατά την περίοδο της πανδημίας ήταν στην πρώτη γραμμή, έβαλαν πλάτη και εισέπραξαν τότε το χειροκρότημα, ενώ τώρα δέχονται επικρίσεις επειδή αδυνατούν να εξυπηρετήσουν άμεσα τον τεράστιο όγκο των περιστατικών. Δέχονται συνεχείς πιέσεις να προσφέρουν ακόμα περισσότερα. Θεωρείτε ότι ένας άνθρωπος που δουλεύει τόσες ώρες και εξετάζει τόσα άτομα ημερησίως δεν εξαντλείται;
Παρόλα αυτά, όλοι οι γιατροί, από κάθε ειδικότητα και πόστο, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Αυτό όμως έχει βαρύ κόστος για την προσωπική τους ζωή, τον ελεύθερο χρόνο τους και την ίδια τους την υγεία. Κακά τα ψέματα, ένα μεγάλο ποσοστό βρίσκεται στα πρόθυρα του burnout (εργασιακή εξουθένωση). Αν περάσετε από το νοσοκομείο, δεν θα δείτε πλέον χαμογελαστά πρόσωπα· όλοι είναι σκυθρωποί και εξουθενωμένοι λόγω της έλλειψης προσωπικού.
Η Δραματική Υποστελέχωση των Κλινικών
Οι Παθολογικές κλινικές, που αποτελούν ένα από τα πλέον νευραλγικά τμήματα του νοσοκομείου, έχουν απομείνει με μόλις πέντε παθολόγους. Πέντε γιατροί καλούνται να καλύψουν έναν ολόκληρο νομό, αλλά και τον όμορο νομό Ρεθύμνου. Με τι ψυχικό σθένος θα εργαστούν; Πότε θα πάρουν άδειες ή ρεπό από τις 24ωρες εφημερίες;
Το ίδιο συμβαίνει και στο Ογκολογικό μας τμήμα, όπου υπηρετούν μόνο τρεις ογκολόγοι, τη στιγμή που τα ογκολογικά περιστατικά στον νομό μας έχουν αυξηθεί πάνω από 80%. Αυτοί οι τρεις άνθρωποι καλούνται να εξυπηρετήσουν τον όγκο αυτό και να προσφέρουν τα πάντα. Στο Πνευμονολογικό τμήμα η κατάσταση είναι η ίδια, με μόλις τρεις γιατρούς.
Επίσης, σύντομα θα αντιμετωπίσουμε οξύτατο πρόβλημα και στο Αναισθησιολογικό τμήμα· ήδη, από όσο γνωρίζω, έχουν μειωθεί τα χειρουργεία επειδή δεν υπάρχουν αναισθησιολόγοι. Όλα τα τμήματα λειτουργούν με μειωμένο προσωπικό απέναντι σε έναν διαρκώς αυξανόμενο πληθυσμό που προσέρχεται για περίθαλψη.
Η Πίεση στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ)
Δεν θα μιλήσω εκτενώς για το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, καθώς οι περισσότεροι από εσάς έχετε περάσει από εκεί με κάποιο μικρό ή μεγαλύτερο πρόβλημα υγείας. Εκεί καλούνται δύο άτομα, με τη βοήθεια γιατρών από άλλα τμήματα, να διαχειριστούν έναν όγκο περιστατικών που είναι οκταπλάσιος σε σχέση με το παρελθόν, έχοντας μειωμένο προσωπικό.
Το ΤΕΠ δέχεται καθημερινά περίπου 200 περιστατικά με μόλις δύο γιατρούς ανά βάρδια. Από αυτά, ίσως μόνο το 10% χρήζει νοσηλείας και ένα 30% χρειάζεται πραγματική νοσοκομειακή περίθαλψη και αντιμετώπιση. Οι υπόλοιποι όμως έρχονται κανονικά στο νοσοκομείο ελλείψει πρωτοβάθμιας φροντίδας. Αυτό αυξάνει τις αναμονές και τον εκνευρισμό των πολιτών, οι οποίοι ζητούν άμεση εξυπηρέτηση, κάτι που είναι αδύνατο λόγω της έλλειψης προσωπικού.
Έχουμε κτίρια, έχουμε μηχανήματα, αλλά ποιος θα τα λειτουργήσει; Θα κατασκευαστεί ένα νέο ΤΕΠ 1.300 τετραγωνικών μέτρων. Ποιος όμως θα εξετάζει τους ασθενείς που θα συσσωρεύονται εκεί μέσα;
Οικονομικά Αντικίνητρα και Κοινωνικές Δομές
Θα μου πείτε ότι γίνονται προκηρύξεις και προσλήψεις, αλλά γιατί δεν έρχονται οι γιατροί; Πρέπει να γνωρίζετε ότι ένας γιατρός με τον βαθμό του Επιμελητή Β’ αμείβεται με περίπου 1.380 ευρώ τον μήνα. Πείτε μου, πώς θα ανταπεξέλθει στα Χανιά ένας γιατρός με οικογένεια, ο οποίος δεν διαθέτει δικό του σπίτι; Είναι σαφές ότι πρέπει να δοθούν επιπλέον παροχές και κίνητρα στέγασης.
Επιπλέον, το προσωπικό επιβαρύνεται καθημερινά από το μεταναστευτικό ζήτημα, καθώς μεγάλος αριθμός μεταναστών προσέρχεται στα Επείγοντα, όπως και άτομα από τα κέντρα κράτησης και τις φυλακές, επειδή δεν υπάρχουν γιατροί σε αυτές τις δομές. Παράλληλα, δεχόμαστε πολλά εισαγγελικά ή κοινωνικά περιστατικά που αυξάνουν την πίεση στο ήδη εξουθενωμένο προσωπικό.
Η Πρότασή μας προς την Αυτοδιοίκηση: Εδώ ακριβώς μπορεί να συμβάλει ο Δήμος, δημιουργώντας κοινωνικές δομές και πολυιατρεία, όπως γίνεται και αλλού, ώστε να υπάρχει περισσότερη ενημέρωση για την πρόληψη και να λειτουργούν κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων, αποσυμφορώντας το νοσοκομείο.
Πρέπει να ξέρετε ότι υπάρχουν κοινωνικά περιστατικά που παραμένουν στο νοσοκομείο για τρεις μήνες απλώς επειδή δεν έχουν πού να πάνε. Ακόμα και παιδιά μεταφέρονται εδώ με εισαγγελική εντολή και το νοσηλευτικό προσωπικό αναγκάζεται να κάνει επιπλέον βάρδιες για να τα φροντίσει, ελλείψει κατάλληλων κοινωνικών δομών φιλοξενίας. Αυτό στερεί άδειες και ρεπό από το προσωπικό και αυξάνει άσκοπα τον φόρτο εργασίας.
Συμπερασματικά, ο νομός μας χρειάζεται επειγόντως κίνητρα, τα οποία πρέπει να θεσπιστούν κεντρικά. Απαιτούνται γενναίες αυξήσεις στους μισθούς και μαζικές προκηρύξεις θέσεων. Κανένας συνάδελφος δεν θα επιλέξει ένα νοσοκομείο όταν γνωρίζει ότι θα εργάζεται 24 ώρες συνεχόμενα, με καθημερινές εφημερίες, αποτελώντας απλώς έναν ακόμα κρίκο σε ένα ήδη επιβαρυμένο και ολιγομελές ιατρικό σώμα. Χρειαζόμαστε μαζικές προσλήψεις και ουσιαστικά κίνητρα. Αυτό χρειάζεται. Σας ευχαριστώ.»
Το ξέρουμε…
Το να βλέπετε αυτά τα μηνύματα μπορεί να είναι κουραστικό. Και να είστε σίγουροί ότι ούτε κι εμείς βρίσκουμε κάποια ευχαρίστηση από το να τα γράφουμε... Όμως αυτό το μήνυμα δεν αφορά εμάς. Αφορά κάτι πολύ πιο σημαντικό: την επιβίωση της ανεξάρτητης, μαχητικής δημοσιογραφίας στην Kρήτη.
Η στήριξη σας είναι σημαντική γιατί μας επιτρέπει να:
- - Κάνουμε ρεπορτάζ χωρίς φόβο και εξαρτήσεις. Κανείς δεν μας υπαγορεύει τι να πούμε ή τι να αποσιωπήσουμε.
- - Κρατάμε τη δημοσιογραφία μας προσβάσιμη σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που δεν έχουν την ικανότητα να πληρώσουν. Χωρίς paywall, χωρίς προνόμια μόνο για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Η απλή αλήθεια είναι ότι τα έσοδα διαρκώς συρρικνώνονται. Αν πιστεύετε ότι μια πραγματικά ελεύθερη ενημέρωση είναι ζωτικής σημασίας για τη δημοκρατία και τον έλεγχο της εξουσίας, τότε δώστε μας τη δύναμη να συνεχίσουμε.
Σας ευχαριστούμε θερμά.
