Της Amanda Ferguson *

Η ακροδεξιά άναψε το σπίρτο και τώρα βλέπει την πόλη μου να καίγεται.

Είμαι από το Βόρειο Μπέλφαστ (North Belfast), γεννημένη και θρεμμένη εκεί, και το να βλέπω όσα εκτυλίσσονται στους δρόμους μετά τη βάναυση επίθεση με μαχαίρι το βράδυ της Δευτέρας είναι τρομακτικό.

Οι σκέψεις όλων βρίσκονται φυσικά πρωτίστως στο θύμα. Του ευχόμαστε, καθώς και στην οικογένειά του, ταχεία ανάρρωση μετά από ένα τόσο φρικτό και τραυματικό περιστατικό. Ένας 30χρονος οδηγείται σήμερα στα δικαστήρια και το δικαστικό σύστημα πρέπει να αφεθεί να πάρει τον δρόμο του.

Όμως η επακόλουθη βία στην πόλη και πέρα από αυτήν δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.

Μπορούσες να νιώσεις την ένταση να κορυφώνεται όλη την ημέρα. Όταν ήρθαν στο φως λεπτομέρειες για το τι είχε συμβεί και η αστυνομία με τους πολιτικούς απηύθυναν εκκλήσεις για ηρεμία, ήταν σαφές ότι ορισμένοι άνθρωποι είχαν σκοπό να ασκήσουν βία.

Οι επιχειρήσεις έκλεισαν νωρίς και οι εργαζόμενοι έλαβαν οδηγίες να επιστρέψουν στα σπίτια τους, εν αναμονή εκείνων που ήταν βέαιο ότι θα αγνοούσαν τις εκκλήσεις αργότερα.

Ξεκίνησε ειρηνικά. Υπήρχε αστυνομία παντού. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά βγήκαν στους δρόμους για να ακουστεί η φωνή τους.

Αλλά καθώς ο ήλιος έδυε και η γνώριμη βροχή του Μπέλφαστ άρχισε να πέφτει, το κλίμα έγινε απειλητικό.

Καθώς οδηγούσα μέσα στη γενέτειρά μου, αποκλείστηκα από φλεγόμενα οδοφράγματα και θωρακισμένα Land Rover της αστυνομίας. Σειρήνες της αστυνομίας ακούγονταν παντού, και ένα ελικόπτερο πετούσε από πάνω μου. Οδηγίες της αστυνομίας προς τους ανθρώπους που βρίσκονταν έξω ακούγονταν εκεί κοντά.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, η πόλη φλέγεται από τη βία. Κακοποιά στοιχεία περιφέρονταν στους δρόμους, πολλοί με καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Οι συγκοινωνίες διακόπηκαν καθώς ένα λεωφορείο ήταν ένα από τα δεκάδες οχήματα στα οποία πυρπολήθηκαν. Φλόγες φαίνονταν να βγαίνουν από πόρτες και παράθυρα σπιτιών έντρομων ανθρώπων.

Υπάρχουν εδώ και καιρό ξεσπάσματα εκτεταμένων ταραχών στους δρόμους και σεκταριστικής βίας στο Μπέλφαστ, αλλά η οργή έχει πλέον ανακατευθυνθεί προς τη μετανάστευση. Η Βόρεια Ιρλανδία είναι η λιγότερο εθνοτικά ποικιλόμορφη περιοχή του Ηνωμένου Βασιλείου.

Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι είναι τρομοκρατημένοι από περισσότερα από ένα πράγματα που συμβαίνουν. Είναι συγκλονισμένοι από την επίθεση με μαχαίρι της Δευτέρας και επίσης συγκλονισμένοι από τις αρνητικές, καταστροφικές και επικίνδυνες σκηνές που προέκυψαν από αυτήν. Ρατσιστές, στο διαδίκτυο και από κοντά, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών, δείχνουν σε όλους μας ποια είναι η πραγματική τους ατζέντα.

Ακροδεξιές φιγούρες του διαδικτύου και ρατσιστικά στοιχεία στην Αγγλία και τις ΗΠΑ χρησιμοποίησαν τα γεγονότα της Δευτέρας για να δικαιολογήσουν τη διασπορά του δηλητηρίου τους.

Άνθρωποι που δεν ξέρουν τίποτα για το Μπέλφαστ και πιθανότατα δεν έχουν πάει ποτέ εδώ, χρησιμοποιούν ό,τι συνέβη προς δικό τους όφελος.

Είτε πρόκειται για πολιτικούς που μιλούν διφορούμενα είτε για αποβράσματα του διαδικτύου που εκμεταλλεύονται κυνικά τα γεγονότα για να προσπαθήσουν να περάσουν ένα μήνυμα.

Το πλήθος του «προστατέψτε τις γυναίκες και τα κορίτσια μας» δεν δίστασε καθόλου να επιτεθεί με κάθε είδους ύβρεις σε δημοσιογράφους σαν εμένα.

Είναι τόσο καταθλιπτικό να βλέπεις φλεγόμενα οδοφράγματα και να ξέρεις ότι μη λευκοί άνθρωποι φοβούνται για τη ζωή τους, επειδή καθημερινοί ρατσιστικοί χαρακτήρες στο διαδίκτυο και στον πραγματικό κόσμο βγάζουν αφρούς από το στόμα για να απλώσουν το μίσος τους.

Ταραχές σαν κι αυτές δεν συμβαίνουν μόνο στη Βόρεια Ιρλανδία.

Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης μας μπορεί να είναι πιο συνηθισμένες στο να τις αντιμετωπίζουν, αλλά ακριβώς όπως όταν βλέπουμε βία στο Κάρντιφ (Cardiff), στο Δουβλίνο (Dublin), στο Εδιμβούργο (Edinburgh) και στο Λονδίνο (London), αυτό δεν αντιπροσωπεύει όλους τους ανθρώπους κάθε πόλης ή την ευρύτερη κοινωνία στο σύνολό της.

Πρέπει επίσης να λάβετε υπόψη ότι η βία που είδαμε είναι –για κάποιους– μια ψυχαγωγική καλοκαιρινή ενασχόληση, όσο αποτρόπαιο κι αν ακούγεται αυτό.

Εμείς οι Ιρλανδοί έχουμε δημιουργήσει τα σπίτια μας σε όλο τον κόσμο εδώ και εκατοντάδες χρόνια εξαιτίας λιμών, συγκρούσεων, οικονομικών ευκαιριών, αγάπης ή ακόμα και απλώς για καλύτερο καιρό.

Υπάρχει λόγος που υπάρχει μια ιρλανδική παμπ σε κάθε χώρα του κόσμου.

Υπάρχει λόγος που τόσοι πολλοί άνθρωποι παγκοσμίως ισχυρίζονται ότι έχουν ιρλανδική καταγωγή.

Απλώς δεν γίνεται να είσαι ρατσιστής και Ιρλανδός, αν και ορισμένοι από τους πολίτες μας προσπαθούν σκληρά να το καταφέρουν.

Είχα αμέτρητες συζητήσεις τις τελευταίες ημέρες με ανθρώπους για τη βία, τη φτώχεια, τη στέγαση, την αστυνόμευση, τον ρατσισμό, τον σεκταρισμό και πολλά άλλα.

And αυτές οι συζητήσεις θα συνεχιστούν.

Καθώς πληκτρολογώ και η βροχή δυναμώνει, πορεύομαι με την ελπίδα περισσότερο παρά με βάση την εμπειρία ότι η βία θα σταματήσει.

* Η Αμάντα Φέργκουσον (Amanda Ferguson) είναι ανεξάρτητη δημοσιογράφος από το βόρειο Μπέλφαστ, η οποία κάνει ρεπορτάζ για την περιοχή εδώ και 16 χρόνια.