Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία το 2022, προσπάθησε επίσης να πιέσει την Ευρώπη περιορίζοντας τις ροές φυσικού αερίου. Ωστόσο, οι αυξημένες αποστολές υγρού φυσικού αερίου, μεγάλο μέρος του οποίου προερχόταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, βοήθησαν στην άμβλυνση της πίεσης.

Τώρα, οι υποβόσκουσες εντάσεις μεταξύ ηγετών στην Ουάσινγκτον και τις Βρυξέλλες θα μπορούσαν να μετατρέψουν την εξάρτηση της Ευρώπης από το αμερικανικό φυσικό αέριο σε παρόμοιο σημείο πολιτικής πίεσης, λένε οι αναλυτές στους New York Times.

«Αντικαταστήσαμε μια τεράστια εξάρτηση με μια άλλη», δήλωσε ο Χένινγκ Γκλόισταϊν, διευθύνων σύμβουλος ενέργειας στην Eurasia Group, μια εταιρεία έρευνας πολιτικού κινδύνου. «Αυτό φαινόταν καλό πριν από τρία χρόνια, αλλά τώρα δεν είναι».

Η ανάγκη εισαγωγής μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας είναι μία από τις στρατηγικές αδυναμίες της Ευρώπης. Το φυσικό αέριο από τη Ρωσία ήταν βασικό στήριγμα για την ήπειρο πριν από την εισβολή στην Ουκρανία. Το 2019, για παράδειγμα, το ρωσικό φυσικό αέριο αντιπροσώπευε περισσότερο από το ήμισυ των εισαγωγών φυσικού αερίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι τεράστιες ποσότητες ρωσικού φυσικού αερίου που διέρχονταν μέσω αγωγών στην Ουκρανία και την Πολωνία και κάτω από τη Βαλτική Θάλασσα μειώθηκαν κατακόρυφα μετά την επίθεση. Οι τιμές εκτοξεύτηκαν, ασκώντας πιέσεις στους καταναλωτές, τις βιομηχανίες και τις κυβερνήσεις.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έσπευσαν να σώσουν την κατάσταση. Τα δεξαμενόπλοια που φορτώθηκαν σε τερματικούς σταθμούς των ΗΠΑ μετέφεραν μεγάλους όγκους υγροποιημένου φυσικού αερίου σε ευρωπαϊκά λιμάνια στην Ολλανδία, τη Γαλλία και το Βέλγιο, μεταξύ άλλων προορισμών, συμβάλλοντας στην αντικατάσταση των ρωσικών καυσίμων και στην ηρεμία των αγορών.

Εκείνη την εποχή, οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ένας μέτριος προμηθευτής φυσικού αερίου στην Ευρώπη, με περίπου το 5% των εισαγωγών στα τέλη του 2019, αλλά έκτοτε έχουν αναπτυχθεί, παρέχοντας περισσότερο από το ένα τέταρτο των εισαγωγών φυσικού αερίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2025.

Πριν από λίγο καιρό, αυτές οι ροές φυσικού αερίου φαίνονταν ηρωικές. Τώρα, προκαλούν αντιδράσεις. Από την έναρξη της δεύτερης θητείας του, ο Πρόεδρος Τραμπ επιδίωξε να χρησιμοποιήσει το εμπόριο ως μοχλό πίεσης σε διαφορές με άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης προσπάθειάς του να καταλάβει τη Γροιλανδία.

Η αυξανόμενη ανησυχία στην Ευρώπη είναι ότι ο Τραμπ θα μπορούσε να μετατρέψει την ισχυρή θέση που έχουν αποκτήσει οι Ηνωμένες Πολιτείες στη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου σε όπλο για να προσπαθήσει να εξαναγκάσει άλλες χώρες. «Πρόσφατα, οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι είμαστε πιθανώς λίγο υπερβολικά εξαρτημένοι από το αμερικανικό LNG», δήλωσε η Anne-Sophie Corbeau, παγκόσμια ερευνήτρια στο Παρίσι για το Κέντρο Παγκόσμιας Ενεργειακής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει ενθαρρύνει αυτή την εξάρτηση, πιέζοντας την Ευρώπη να αυξήσει τις εισαγωγές από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο της εμπορικής συμφωνίας που επιτεύχθηκε με την Ευρωπαϊκή Ένωση πέρυσι. Το 2025, οι ροές LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξήθηκαν κατά περίπου 60% σε σχέση με το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με τον ερευνητικό οργανισμό Bruegel.

Οι αναλυτές λένε ότι αυτοί οι όγκοι είναι πιθανό να αυξηθούν. Παρόλο που η Ευρώπη επενδύει σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια, εξακολουθεί να χρειάζεται φυσικό αέριο για τη θέρμανση κατοικιών και την κατασκευή αγαθών.

Η Ευρώπη παράγει επίσης λιγότερα δικά της καύσιμα επειδή τα υπάρχοντα πεδία πετρελαίου και φυσικού αερίου της εξαντλούνται, και χώρες όπως η Βρετανία, της οποίας η παραγωγή πετρελαίου έχει μειωθεί απότομα, αποθαρρύνουν τις νέες γεωτρήσεις.

«Η Ευρώπη δεν έχει πολλές εναλλακτικές», δήλωσε ο Christoph Halser, ανώτερος αναλυτής στην Rystad Energy, μια εταιρεία συμβούλων.

Εν μέρει ως απάντηση στα αμερικανικά παράπονα, η Ευρώπη βρίσκεται επίσης στη διαδικασία σταδιακής κατάργησης των αγορών ρωσικού φυσικού αερίου, οι οποίες μειώθηκαν σε περίπου 12% των εισαγωγών το 2025. Η Νορβηγία, η οποία δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου του μπλοκ, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 30% των εισαγωγών.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ήδη ο παγκόσμιος ηγέτης στις εξαγωγές LNG και οι κατασκευαστές δαπανούν μεγάλα ποσά για την κατασκευή εγκαταστάσεων ψύξης αερίου σε υγρή μορφή και στη συνέχεια αποστολής του.

Η Ευρώπη, η οποία απέχει σχετικά λίγα λεπτά από τους τερματικούς σταθμούς στις ακτές του Κόλπου, αποτελεί λογικό προορισμό για αυτά τα φορτία. Η Κίνα, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο, έχει σε μεγάλο βαθμό σταματήσει να αγοράζει αμερικανικά καύσιμα λόγω των αμερικανικών δασμών.

Στην πραγματικότητα, ένα φωτεινό σημείο για την Ευρώπη μπορεί να είναι ότι αναμένεται μια έκρηξη της προσφοράς τα επόμενα χρόνια, η οποία θα μπορούσε να μειώσει τις σχετικά υψηλές τιμές.

Ακόμη και σε περίπτωση αυξημένων πολιτικών εντάσεων με την Ευρώπη, ορισμένοι αναλυτές είναι επιφυλακτικοί ως προς το αν η κυβέρνηση Τραμπ θα λάβει μέτρα όπως η μείωση των αποστολών που θα ήταν αντίθετα με τα συμφέροντα της αμερικανικής βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Αυτό «θα ήταν ένα πολύ αρνητικό σήμα για την αγορά και θα έβλαπτε επίσης σημαντικά την ανταγωνιστικότητα του κλάδου, την οποία η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να υποστηρίξει», δήλωσε ο David L. Goldwyn, πρώην ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για την ενέργεια και νυν πρόεδρος της Goldwyn Global Strategies, μιας συμβουλευτικής εταιρείας.

Η βιομηχανία στις Ηνωμένες Πολιτείες διαφέρει επίσης σημαντικά από τη Ρωσία. Εκεί, το Κρεμλίνο μπόρεσε να χρησιμοποιήσει την Gazprom, το κρατικό μονοπώλιο φυσικού αερίου, «για να μετατρέψει τις ροές φυσικού αερίου σε όπλο το 2022», έγραψε σε πρόσφατη μελέτη του ο Jack Reid, οικονομολόγος στο Oxford Economics.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, πρόσθεσε, είναι πιο πιθανό να «ανακατευθύνουν τις ροές παρά να τις σταματήσουν». Άλλοι αναλυτές εικάζουν ότι η Ουάσινγκτον θα μπορούσε να λάβει μέτρα όπως η επιβολή φόρου εξαγωγής στο φυσικό αέριο.

Τουλάχιστον, όμως, η παρέμβαση στις ροές φυσικού αερίου είναι πιθανό να οδηγήσει σε υψηλότερο κόστος και τιμές, λένε οι αναλυτές, κάτι που θα ήταν άσχημα νέα για την Ευρώπη.

«Η συγκέντρωση εισαγωγών» έχει σημασία, δήλωσε η Ugne Keliauskaite, ερευνήτρια στην Bruegel. «Τώρα η Ευρώπη είναι περισσότερο εκτεθειμένη σε αναταραχές με επίκεντρο τις ΗΠΑ».

Ο Greg Bovino, ο επικεφαλής της μισητής υπηρεσίας ICE με τις αποτρόπαιες ρατσιστικές και αντιμεταναστευτικές μεθόδους, μα και τις δολοφονίες αθώων Αμερικανών πολιτών, δεν είναι απλώς ένας ομοσπονδιακός αξιωματούχος. Είναι το ανθρώπινο πρόσωπο της πιο σκοτεινής εκδοχής του Τραμπισμού.

Υπό τη σκιά των επιχειρήσεών του, δύο πολίτες έχουν χάσει τη ζωή τους και μια ολόκληρη πολιτεία αμφισβητεί ανοιχτά τη νομιμοποίηση της ομοσπονδιακής εξουσίας. Όταν η «μεταναστευτική πολιτική» μετατρέπεται σε εσωτερικό πόλεμο, η Αμερική φλερτάρει επικίνδυνα με τη διάρρηξη του ίδιου της του κοινωνικού ιστού.

Δεν είναι «απλά» ακόμα ένας αξιωματούχος της κατασταλτικής μηχανής του Τραμπ. Ο Greg Bovino έχει αναδειχθεί σε πολιτικό πρόσωπο — σε ένα πρόσωπο που κουβαλά πάνω του ολόκληρη τη φιλοσοφία του Τραμπισμού για τη μετανάστευση: επίδειξη ισχύος, τιμωρητικός πατριωτισμός, επιχειρήσεις-σόου και μια επικοινωνιακή μηχανή που δεν διστάζει να συνθλίψει την πραγματικότητα όταν αυτή δεν βολεύει το αφήγημα.

Στη Μινεσότα, το όνομά του συνδέθηκε με την «Operation Metro Surge» — μια ομοσπονδιακή επιχείρηση που προκάλεσε κοινωνική έκρηξη, δικαστικές μάχες και, πάνω απ’ όλα, δύο νεκρούς πολίτες μέσα σε λίγες εβδομάδες. Η 37χρονη Renée Good σκοτώθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2026 από αξιωματικό του ICE, και ο 37χρονος νοσηλευτής ΜΕΘ Alex Pretti σκοτώθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2026 από πράκτορες της Border Patrol κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων που συνδέονται με το ομοσπονδιακό «σάρωμα».

Από τη «μετανάστευση» στην πολιτική: Η σκηνή όπου παίζει ο Bovino

Ο Bovino εμφανίζεται δημόσια ως Border Patrol/CBP commander που ενημερώνει για επιχειρήσεις στις οποίες συμμετέχει και το ICE — και ακριβώς αυτή η διαρκής παρουσία σε κάμερες, briefings και «στο πεδίο» τον έχει κάνει τη βιτρίνα μιας πολιτικής.

Το κρίσιμο δεν είναι μόνο η ιδιότητά του. Είναι ο τρόπος που λειτουργεί: μια λογική «επιβολής» που μετατρέπει την μετανάστευση σε εσωτερικό μέτωπο. Όχι ως διοικητικό ζήτημα, αλλά ως πεδίο σύγκρουσης. Και όταν το κράτος εμφανίζεται με τακτικές που η κοινωνία αντιλαμβάνεται ως κατοχικές, η σύγκρουση γίνεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία: περισσότερη ένταση, περισσότερη βία, περισσότερη νομιμοποίηση για ακόμη σκληρότερα μέτρα.

Το αφήγημα πάνω από τα γεγονότα

Στην υπόθεση του Alex Pretti, του 37χψρονου που σκότωσε εν ψυχρώ η ICE, το μοτίβο που καταγγέλλουν δημοσιογραφικές έρευνες και τοπικοί αξιωματούχοι είναι το εξής: πρώτα βγαίνουν οι βαριές δηλώσεις, μετά έρχονται τα βίντεο που τις διαψεύδουν — κι όμως η μηχανή συνεχίζει.

Σε αναφορές από μεγάλα μέσα, ο Bovino εμφανίζεται να προωθεί ισχυρισμούς περί «απειλής» και «μέγιστης ζημιάς», ενώ βίντεο και μαρτυρίες που δημοσιοποιήθηκαν στη συνέχεια έθεσαν σοβαρά ερωτήματα για την εκδοχή της DHS. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς μια επικοινωνιακή διαμάχη. Είναι κάτι βαρύτερο: διάβρωση εμπιστοσύνης σε μια ήδη τραυματισμένη κοινωνία, σε μια πόλη (Μινεάπολις) με ιστορικό αστυνομικής βίας και μαζικών κινητοποιήσεων.

Δύο νεκροί, μία πολιτική: Renée Good και Alex Pretti

Η Renée Good σκοτώθηκε όταν ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι επιχείρησε να χτυπήσει πράκτορα με το όχημά της — ισχυρισμός που αμφισβητήθηκε έντονα, με ρεπορτάζ να αναδεικνύουν πως το βίντεο δεν «κουμπώνει» εύκολα με την επίσημη αφήγηση. Το Reuters σημειώνει ότι η υπόθεση θέτει κρίσιμα ζητήματα ομοσπονδιακής ασυλίας και λογοδοσίας.

Ο Alex Pretti, νοσηλευτής και πολίτης χωρίς «βαρύ» παρελθόν όπως παρουσιάστηκε αρχικά σε ορισμένες εκδοχές, σκοτώθηκε λίγες εβδομάδες μετά — και η υπόθεση εξελίχθηκε σε θεσμικό σκάνδαλο: σύμφωνα με ρεπορτάζ, οι ομοσπονδιακές αρχές δεν κινήθηκαν όπως «συνηθίζεται» σε τέτοιες έρευνες, με την Πολιτεία να πιέζει για πρόσβαση σε στοιχεία και να καταγγέλλει εμπόδια.

Αυτό είναι το σημείο όπου το θέμα παύει να είναι «μετανάστευση». Γίνεται κρίση κράτους δικαίου.

«Gestapo» ως κατηγορία — και ο Bovino ως καθρέφτης της πόλωσης

Ο ίδιος ο Bovino έχει τοποθετηθεί δημόσια απέναντι σε χαρακτηρισμούς όπως «Gestapo/ναζί», λέγοντας ότι «προσπαθούν να παρουσιάσουν» τους πράκτορες έτσι — άρα αναγνωρίζει ότι αυτό το λεξιλόγιο κυκλοφορεί μαζικά στο πολιτικό πεδίο. Όμως η ουσία δεν είναι η λέξη. Η ουσία είναι γιατί η λέξη βρίσκει ακροατήριο: γιατί μεγάλα τμήματα της κοινωνίας βλέπουν στις πρακτικές αυτές μια διολίσθηση προς αυταρχισμό.

Η διοίκηση Τραμπ απαντά με τη συνταγή που γνωρίζει: «οι άλλοι φταίνε» – οι αντίπαλοι, οι διαδηλωτές, οι «ρητορικές εντάσεις». Αλλά όταν το κράτος σκοτώνει δύο πολίτες μέσα σε λίγες εβδομάδες στο πλαίσιο μιας επιχείρησης «επιβολής», το κέντρο βάρους δεν μπορεί να είναι η επικοινωνία. Είναι η λογοδοσία.

Στα όρια της γενικευμένης εσωτερικής σύγκρουσης

Στη Μινεσότα, η υπόθεση έχει ήδη πάρει χαρακτηριστικά πολιτειακής σύγκρουσης με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση: αγωγές, ακροάσεις, πιέσεις για πάγωμα της επιχείρησης, διαδηλώσεις, κλιμάκωση. Όταν οι τοπικές κοινωνίες αισθάνονται ότι μια ομοσπονδιακή δύναμη λειτουργεί «πάνω από τον νόμο», η ατμόσφαιρα γίνεται εκρηκτική.

Αυτό είναι και το πολιτικό στοίχημα του Τραμπισμού: να μετατρέψει τη μετανάστευση σε διαρκές πεδίο εσωτερικής σύγκρουσης, να σπρώξει την κοινωνία σε μια κατάσταση «εμείς ή αυτοί», όπου η υπερβολή και η βία βαφτίζονται «αποφασιστικότητα». Και ο Bovino – είτε ως επιχειρησιακός διοικητής είτε ως πρόσωπο βιτρίνα – ενσαρκώνει αυτή τη στρατηγική: σκληρός, προκλητικός, αμετανόητος, χρήσιμος.

Το ερώτημα που μένει

Δεν είναι αν ο Bovino «είναι» κάτι ως ταυτότητα. Το πραγματικό ερώτημα είναι τι κάνει η πολιτική που εκπροσωπεί — και τι κάνει στις ΗΠΑ.

Δύο νεκροί πολίτες. Μια πολιτεία που ζητά να βάλει φρένο σε μια ομοσπονδιακή επιχείρηση. Μια ομοσπονδιακή διοίκηση που σπρώχνει το αφήγημα ακόμη κι όταν τα βίντεο το γκρεμίζουν. Και ένα πρόσωπο που εμφανίζεται ξανά και ξανά, στο κέντρο του κάδρου, σαν να έχει αναλάβει όχι μόνο επιχειρήσεις αλλά και το δικαίωμα να ορίζει την πραγματικότητα.

Αν αυτή είναι η νέα «τάξη», τότε η Αμερική δεν πηγαίνει προς ασφάλεια. Πηγαίνει προς διάρρηξη.

topontiki.gr