Των Christian Elia,Federica Tessari και Joana Soares
Χιλιάδες άνθρωποι έχουν φύγει από το Ισραήλ και έχουν αγοράσει γη στην Κύπρο, ένα νησί διαιρεμένο μεταξύ της ΕΕ και της Τουρκίας, όπου το ιδιοκτησιακό καθεστώς αμφισβητείται από το 1974. Εντωμεταξύ, κινήματα και επιχειρηματίες που προσκείνται στην ισραηλινή ακροδεξιά γίνονται όλο και πιο ορατοί.
Η έρευνα του untoldmag.org δημοσιεύεται σε συνεργασία με το IRPI Media.
Η Κύπρος είναι διαιρεμένη στα δύο από τη νύχτα της 20ής Ιουλίου 1974, όταν τα τουρκικά στρατεύματα κατέλαβαν το βόρειο τμήμα του νησιού. Εκατόν εξήντα χιλιάδες Ελληνοκύπριοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στον Βορρά, ενώ άλλοι 45.000 Τουρκοκύπριοι ταξίδεψαν προς την αντίθετη κατεύθυνση, από τον Νότο στον Βορρά. Έκτοτε, το νησί παραμένει διαιρεμένο: από τη μία πλευρά, ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την 1η Μαΐου 2004, με ελληνική πλειοψηφία, και από την άλλη, η «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» (ΤΔΒΚ). Η ιδιοκτησία της γης που εγκαταλείφθηκε από τους πρόσφυγες των βορείων περιοχών αποτελεί έκτοτε αντικείμενο πολιτικών και δικαστικών διαμαχών.
Μη έχοντας αναπτύξει ποτέ κάποια μεγάλη βιομηχανία, η οικονομία της Κύπρου ζει κυρίως από τις ξένες επενδύσεις. Ο Βορράς εξαρτάται από την Τουρκία, της οποίας η κυβέρνηση είναι η μόνη που αναγνωρίζει την κυριαρχία της ΤΔΒΚ. Στον Νότο, από το 2007 και μετά, δημιουργήθηκαν διάφορα προγράμματα, όπως τα «χρυσά διαβατήρια» και οι «χρυσές βίζες», προσφέροντας οφέλη και κίνητρα για την προσέλκυση κεφαλαίων από το εξωτερικό. Μεγάλο μέρος αυτής της εισροής κεφαλαίων τροφοδοτεί την αγορά ακινήτων.
Πώς κατέληξαν τα «χρυσά διαβατήρια» στην Κύπρο
Το πρώτο πρόγραμμα, με την ονομασία «απόκτηση ιθαγένειας μέσω επενδύσεων», προσέφερε δικαιώματα ψήφου με αντάλλαγμα επενδύσεις εκατομμυρίων στο νησί. Το πρόγραμμα, ωστόσο, τερματίστηκε το 2020 στον απόηχο του «The Cyprus Papers Undercover», ενός ντοκιμαντέρ του Al Jazeera που αποκάλυψε πώς ανώτεροι αξιωματούχοι και πολιτικοί της χώρας διευκόλυναν, έναντι χρημάτων, αιτήσεις ιθαγένειας παρακάμπτοντας τους τυπικούς ελέγχους, συμπεριλαμβανομένου του ποινικού μητρώου. Ένας από αυτούς τους αξιωματούχους, ο Δημήτρης Συλλούρης, αθωώθηκε από τις κατηγορίες τον Φεβρουάριο του 2026.
Η υφαρπαγή γης μετά τη φυγή από το Ισραήλ
Τα τελευταία χρόνια, τα προγράμματα της Κύπρου προσελκύουν κυρίως Κινέζους, Ρώσους, Άραβες και γενικά πολίτες από τη Δυτική Ασία. Τώρα η κοινωνία των πολιτών, τόσο στον Βορρά όσο και στον Νότο, στρέφει την προσοχή της στους Ισραηλινούς. Μετά τη γενοκτονία από το Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας, στον απόηχο των επιθέσεων της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, η μεταφορά χρημάτων στην Κύπρο έχει λάβει όχι μόνο οικονομική αλλά και γεωπολιτική σημασία. Αυτό επιβεβαιώνεται εμμέσως από τα λόγια του Ισραηλινού Προέδρου Ισαάκ Χέρτζογκ (Isaac Herzog) σε σύνοδο κορυφής με την Ελλάδα και την Κύπρο στα τέλη Δεκεμβρίου 2025: «Κοιτάζοντας προς το μέλλον της Γάζας και τις στρατηγικές αλλαγές στη Συρία και τον Λίβανο», δήλωσε, «πιστεύω ότι ο ρόλος της Κύπρου είναι θεμελιώδης. Είναι ένα βασικό στοιχείο για τη λειτουργία και την ανάπτυξη της περιοχής».
Δύο χρόνια νωρίτερα, οι πρώτες καταγγελίες για την ισραηλινή υφαρπαγή γης μεταδόθηκαν από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, καθώς οι επενδύσεις ξεκίνησαν ακριβώς στην τουρκική Κύπρο. Εκείνη την εποχή, όπως έγραψε το Middle East Eye, τουρκόφωνες εφημερίδες, χωρίς να αποκαλύψουν τις πηγές τους, υπολόγιζαν τον αριθμό των νέων Ισραηλινών ιδιοκτητών γης στην Κύπρο σε περισσότερους από 35.000. Λόγω της πολιτικής ευαισθησίας του νησιού και των περίπλοκων εδαφικών αμφισβητήσεων, η τοπική κυβέρνηση της ΤΔΒΚ είχε ήδη εξετάσει την εισαγωγή αυστηρότερων περιορισμών και ελέγχων στις πωλήσεις ακινήτων σε αλλοδαπούς. Την άνοιξη του 2026, φωνές στην κοινωνία των πολιτών της νότιας Κύπρου άρχισαν επίσης να συμμερίζονται τους ίδιους φόβους.
Είναι γεγονός ότι πολλοί Ισραηλινοί μεταναστεύουν. Σύμφωνα με έκθεση που παρουσιάστηκε στις 20 Οκτωβρίου 2025 στην Επιτροπή Μετανάστευσης και Απορρόφησης της Κνεσέτ (του Ισραηλινού Κοινοβουλίου), μεταξύ των αρχών του 2022 και του Αυγούστου 2024 περισσότεροι από 192.000 Ισραηλινοί πολίτες εγκατέλειψαν τη χώρα μόνιμα. Αυτό αντιπροσώπευε τη μεγαλύτερη απώλεια ανθρώπινου κεφαλαίου που έχει καταγράψει ποτέ το Ισραήλ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Η έκθεση αναφέρει διάφορους λόγους για αυτή τη μετανάστευση: την πολιτική κρίση του Ισραήλ, την αυξανόμενη επιρροή της ορθόδοξης κοινότητας και την ατμόσφαιρα στον απόηχο των επιθέσεων της 7ης Οκτωβρίου.
Ακόμη και πριν από εκείνη την ημερομηνία, ωστόσο, καθώς ο Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου προωθούσε αμφιλεγόμενες δικαστικές μεταρρυθμίσεις που πυροδότησαν μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους, χιλιάδες άνθρωποι είχαν αρχίσει να αγοράζουν σπίτια στο εξωτερικό, φοβούμενοι μια περίοδο αστάθειας.
Η Κύπρος υπήρξε σίγουρα ένας από τους προορισμούς αυτής της εξόδου. Συντηρητικά εβραϊκά μέσα ενημέρωσης περιγράφουν το νησί ως «κόμβο εκτοπισμένων ατόμων». Το 2018, ζούσαν ήδη εκεί περίπου 6.500 Ισραηλινοί πολίτες, χωρίς να υπολογίζεται η ιστορική εβραϊκή κοινότητα χωρίς διπλή υπηκοότητα, περίπου χίλια άτομα. Το 2020, με την πανδημία του Covid-19, πολλοί από τους εύπορους έφυγαν από τα αυστηρά lockdown και ένα σύστημα υγείας υπό πίεση. Οι πωλήσεις ακινήτων εκτοξεύτηκαν σε τουριστικά σημεία στον Νότο, όπως η Πάφος και η Λεμεσός.
Το πιο πρόσφατο κύμα αφίξεων εντάθηκε με τις ιρανικές πυραυλικές επιθέσεις στο Τελ Αβίβ και τη Χάιφα. Με τις αεροπορικές εταιρείες να κόβουν τις πτήσεις και μια αυξανόμενη αίσθηση εθνικής τρωτότητας, χιλιάδες τράπηκαν σε φυγή. Τους πρώτους έξι μήνες του 2025 μετακόμισαν περίπου 15.000 Ισραηλινοί πολίτες: ανάμεσά τους ολόκληρες οικογένειες, επιχειρηματίες και έποικοι που εγκατέλειψαν φυλάκια στη Δυτική Όχθη λόγω της περιφερειακής αστάθειας. Αυτές δεν φαίνεται να είναι προσωρινές μετακινήσεις: σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Ιδρύματος Ασφαλίσεων (Bituach Leumi), πριν από το 2021 οι οικειοθελείς αιτήσεις για τερματισμό της ισραηλινής διαμονής ανέρχονταν κατά μέσο όρο σε περίπου 2.500 ετησίως. Το 2024 ανήλθαν σε 7.756· το 2025 μειώθηκαν μόνο ελαφρά, σε 6.651.
Η επέκταση του κινήματος που συνδέεται με τους Ισραηλινούς εθνικιστές
Η Chabad-Lubavitch είναι μια εβραϊκή οργάνωση που μετεγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα διαθέτει περισσότερα από 4.000 κέντρα σε πάνω από 100 χώρες. Δηλώνει απολιτική, αλλά σύμφωνα με την ανασύνθεση του κέντρου ερευνητικής δημοσιογραφίας Shomrim, υποστηρίζει όλο και πιο ανοιχτά το Otzma Yehudit, το ακροδεξιό εθνικιστικό κόμμα του Υπουργού Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ (Itamar Ben-Gvir).
Στον πολιτικό έχουν επιβληθεί κυρώσεις σε 10 χώρες παγκοσμίως (συμπεριλαμβανομένων ευρωπαϊκών, αν και όχι από την Ευρωπαϊκή Ένωση). Με τις εκλογές του 2022, το Otzma Yehudit προσχώρησε στον συνασπισμό υπό το Λικούντ. Η κυβερνητική συμφωνία μεταξύ των δύο κομμάτων περιείχε ρήτρα υπέρ της Chabad-Lubavitch, η οποία, σύμφωνα με το Shomrim, είναι ο καρπός της συμμαχίας μεταξύ του κινήματος και του κόμματος του Ιταμάρ Μπεν-Γκβίρ.
Έχοντας φτάσει στην Κύπρο το 2003, η Chabad-Lubavitch βασίστηκε σε μια αιώνια εβραϊκή παρουσία τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική Κύπρο. Η οργάνωση δημιούργησε το νευραλγικό της κέντρο στη Λάρνακα, μια πόλη στο ευρωπαϊκό τμήμα όπου βρίσκεται επίσης το Εβραϊκό Κοινοτικό Κέντρο Κύπρου.
Από εκεί ξεκίνησε η επέκταση που σήμερα δίνει στο κίνημα παραρτήματα σε ολόκληρο το νησί. Ο ιδρυτής του κέντρου της Κύπρου, ραβίνος Άριε Ζέεβ Ράσσκιν (Arie Zeev Raskin), υποστηρίζει έργα για την ανάπτυξη θερέτρων και τουριστικών συγκροτημάτων στον νότο ώστε να είναι κοσέρ, δηλαδή σύμφωνα με τον εβραϊκό νόμο. «Η Κύπρος είναι ένας ιδανικός τόπος για τους Ισραηλινούς. Μόλις 40 λεπτά πτήσης μακριά, είναι επίσης τέλεια για όποιον μπορεί να εργαστεί από το σπίτι», δήλωσε ο ραβίνος σε συνέντευξή του το 2023 στην ισραηλινή ιστοσελίδα Yedioth-Net. «Πολλοί από αυτούς που φτάνουν είναι επαγγελματίες υψηλής τεχνολογίας», πρόσθεσε, «ένας τομέας που είναι πολύ καλά ριζωμένος στο νησί».
Εργάζεται, σχεδόν σαν διπλωμάτης, σε στενή επαφή με την ισραηλινή πρεσβεία για να βοηθά όσους φτάνουν στην Κύπρο και να διατηρεί ζωντανές τις εβραϊκές παραδόσεις, για παράδειγμα μέσω του εορτασμού του Σαμπάτ και της πιστοποίησης επιχειρήσεων κοσέρ.
Σύμφωνα με το τουρκικό μέσο TRT, ένας άλλος ραβίνος φέρεται να συνέβαλε στην ανάπτυξη ακινήτων και στον βορρά του νησιού.
Ο επενδυτής στο Συμβούλιο Ειρήνης
Μια άλλη πολύσυζητημένη προσωπικότητα που εμπλέκεται στα κυπριακά ακίνητα είναι ο Γιακίρ Γκαμπάι (Yakir Gabay), ένας Ισραηλινο-Κύπριος δισεκατομμυριούχος. Με εκτιμώμενη καθαρή περιουσία 4,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το Forbes τον κατατάσσει στην 985η θέση της λίστας με τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Μέλος του Συμβουλίου Ειρήνης (Board of Peace), της συμμαχίας πολιτικών ηγετών που ξεκίνησε ο Ντόναλντ Τραμπ τον Ιανουάριο του 2026, υπηρετεί ως εκτελεστικό μέλος του συμβουλίου για τη Γάζα, του οργάνου που προορίζεται να καταστήσει λειτουργικό το σχέδιο του Αμερικανού προέδρου για τη μεταπολεμική περίοδο.
Ο Γιακίρ Γκαμπάι είναι γιος του Μεΐρ Γκαμπάι (Meir Gabay), πρώην γενικού διευθυντή του Υπουργείου Δικαιοσύνης του Ισραήλ και Επιτρόπου Δημόσιας Διοίκησης, και της Υεμίμα Γκαμπάι (Yemima Gabay), η οποία κατείχε ανώτερες θέσεις στη Νομική Υπηρεσία του Κράτους και προήδρευε του Τμήματος Χαρίτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Σύμφωνα με το Jewish News Syndicate — ένα αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων που καλύπτει τον εβραϊκό-ισραηλινό κόσμο — ήδη από τον Νοέμβριο του 2023, δηλαδή μόλις έναν μήνα μετά την ξέσπασμα της σύγκρουσης, ο Γιακίρ Γκαμπάι είχε παρουσιάσει μια αρχική πρόταση για το μέλλον της Γάζας. Από τις 7 Οκτωβρίου, ο δισεκατομμυριούχος έχει επίσης εντείνει τη φιλανθρωπική του δράση στο Ισραήλ.
Στην Κύπρο, ο Γκαμπάι κατέχει δύο εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα ακίνητα: την Avisco Group στη Λάρνακα και τη Rofeno Properties Limited στη Λευκωσία. Η πρώτη είναι μια εταιρεία συμμετοχών (holding) που ιδρύθηκε το 2008, μέσω της οποίας ελέγχει περίπου το 15% της Aroundtown SA, μιας εταιρείας εισηγμένης στο Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης με ευρωπαϊκό χαρτοφυλάκιο ακινήτων αξίας περίπου 30 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η δεύτερη είναι μια εταιρεία ακινήτων που το 2021 αγόρασε από την Τράπεζα Κύπρου μια έκταση 949.916 τετραγωνικών μέτρων έναντι 28 εκατομμυρίων ευρώ στην περιοχή Αγία Φύλα της Λεμεσού. Έως το 2030, ο χώρος αναμένεται να φιλοξενήσει μια συνοικία με σχολεία, καταστήματα και κατοικίες, εκτεταμένες περιοχές πρασίνου, ένα κέντρο έρευνας και καινοτομίας και μια μονάδα ιατρικής αποκατάστασης ευρωπαϊκών προδιαγραφών.
Καταδικάστηκε στην Κύπρο, μειώθηκε η ποινή του στο Ισραήλ
Τον Οκτώβριο του 2025, το δικαστήριο της Λευκωσίας, της διαιρεμένης πρωτεύουσας της Κύπρου, καταδίκασε τον επιχειρηματία Σιμόν Αϊκούτ (Shimon Aykut) σε πέντε χρόνια φυλάκισης για την ανάπτυξη και την εμπορία πολυτελών διαμερισμάτων που χτίστηκαν σε γη που ανήκε σε ελληνοκυπριακές οικογένειες οι οποίες κατέφυγαν στον νότο μετά την τουρκική εισβολή του 1974.
Σύμφωνα με την Κυπριακή Δημοκρατία, η γη αυτή είχε αναδιανεμηθεί παράνομα από τις αρχές του βόρειου τμήματος του νησιού. Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο Αϊκούτ παραδέχτηκε την ευθύνη για 40 κατηγορίες που σχετίζονταν με δόλιες συναλλαγές σχετικά με αυτή τη γη. Βάσει συμφωνίας με την κατηγορούσα αρχή, οι υπόλοιπες 202 κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και άλλων σχετικών αδικημάτων, αποσύρθηκαν.
Γεννημένος στο Μπεργκαμά της Τουρκίας το 1950, ο Αϊκούτ είναι πολιτικός μηχανικός με τουρκική, πορτογαλική, βορειοκυπριακή και ισραηλινή υπηκοότητα και ιδρυτής ενός από τους σημαντικότερους ομίλους ακινήτων του νησιού, του Afik Group. Συνελήφθη ενώ διασταύρωνε τα σύνορα μεταξύ Βορρά και Νότου του νησιού τον Ιούνιο του 2024. Τον Απρίλιο του 2026 εκδόθηκε για να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής του στο Ισραήλ μετά από δικό του αίτημα, το οποίο δικαιολογήθηκε για λόγους υγείας, ένα ζήτημα που επίσης συζητήθηκε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. «Έχουμε υποχρέωση να σεβαστούμε αυτή τη συμφωνία», δήλωσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης της Κύπρου Κώστας Φυτιρής, προσθέτοντας ότι «διαφορετικά θα αντιμετωπίσουμε συνέπειες», χωρίς να διευκρινίσει ποιες.
Σύμφωνα με τον υπουργό, λόγω της ηλικίας του ο Σιμόν Αϊκούτ δεν θα εκτίσει ολόκληρη την υπόλοιπη ποινή σε ισραηλινή φυλακή. Παρόλα αυτά, τόνισε ο υπουργός, το Ισραήλ έχει αναγνωρίσει εγγράφως ότι η οικειοποίηση ελληνοκυπριακής γης στα κατεχόμενα εδάφη αποτελεί έγκλημα. Οι αρχές του Τελ Αβίβ εξέδωσαν επίσης ταξιδιωτική οδηγία «συνιστώντας στους Ισραηλινούς να μην αγοράζουν ακίνητα που έχουν χτιστεί σε ελληνοκυπριακή γη».
Οι Ισραηλινοί στο «Caesar Project»
Το Afik Group διευθύνεται από τον γιο του Σιμόν Αϊκούτ, Γιαακόβ (Yaakov), γεννημένο στο Τελ Αβίβ, ο οποίος κατέχει επίσης βορειοκυπριακή υπηκοότητα. Φυγόδικος της κυπριακής δικαιοσύνης, είναι συγκατηγορούμενος, μαζί με τον πατέρα του και τον αδελφό του —ο τελευταίος επίσης μέρος της διοίκησης της οικογενειακής εταιρείας— στη δίκη για την απάτη με τη γη.
Τον Απρίλιο του 2025, σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει την αποφυλάκιση του πατέρα του, έγραψε στις κύριες αμερικανοεβραϊκές οργανώσεις, καλώντας «όποιον αντιτίθεται στον αντισημιτισμό και το μίσος κατά των Εβραίων» να μποϊκοτάρει τη συνάντηση με τον Κύπριο πρόεδρο, ο οποίος επισκεπτόταν τη Νέα Υόρκη εκείνες τις ημέρες.
Το διαμάντι του στέμματος του Afik Group είναι το Caesar Project, ένα συγκρότημα θερέτρων εκτιμώμενης αξίας ενός δισεκατομμυρίου ευρώ. Συνολικά, το Afik Group έχει κατασκευάσει 8.600 οικιστικές μονάδες. Το 2023, ο Αϊκούτ δήλωσε ότι τουλάχιστον εκατό από αυτά τα σπίτια είχαν αγοραστεί από Ισραηλινούς πολίτες.
Έρευνες για την Τρόζενα
Η κυπριακή δικαιοσύνη καλείται επίσης να αποφανθεί για τη συμβατότητα με τους περιβαλλοντικούς περιορισμούς μιας άλλης ανάπτυξης ακινήτων που προωθείται από επιχειρηματία προερχόμενο από το Ισραήλ. Το έργο αφορά την ανάπλαση της Τρόζενας, ενός χωριού εγκαταλελειμμένου από το 1980, το οποίο βρίσκεται σε περιοχή που αποτελεί μέρος του δικτύου «Natura 2000» της ΕΕ για την προστασία της χλωρίδας και της πανίδας. Ο Ουγγρο-Ισραηλινός επιχειρηματίας Ουριέλ Κέρτες (Uriel Kertesz) προτίθεται να το μετατρέψει σε εγκατάσταση «οικολογικού τουρισμού» που περιλαμβάνει την ανακαίνιση παλαιών κτιρίων, έναν αμπελώνα, ένα εστιατόριο και χώρους ευεξίας, καθώς και τη δημιουργία περίπου εξήντα κατοικιών.
Όπως ο προαναφερθείς Αϊκούτ, ο Κέρτες είναι πολιτικός μηχανικός με διπλή υπηκοότητα που διαχειρίζεται έργα σε διάφορες χώρες σε όλο τον κόσμο για περισσότερα από 40 χρόνια. Σύμφωνα με τους επικριτές του έργου, φέρεται να περιόρισε την πρόσβαση στους κατοίκους της Τρόζενας με ιδιωτικούς φρουρούς. Οι τοπικές αρχές, ιδίως ο Γιάννης Γιαννάκη, κοινοτάρχης Άρσους, Τρόζενας και Γεροβάσας, καθώς και ο επιχειρηματίας απέρριψαν σθεναρά τις κατηγορίες, δηλώνοντας ότι το χωριό παραμένει ανοιχτό στο κοινό.
«Αγοράζουν πολλή γη, διαμερίσματα και, μερικές φορές, όλα σε ένα μόνο μέρος του νησιού: προσπαθούν να δημιουργήσουν γειτονιές ή ολόκληρα κτίρια με Ισραηλινούς», εξηγεί ο Φειδίας Παναγιώτου, ευρωβουλευτής του κυπριακού κόμματος Άμεση Δημοκρατία. «Όλα αυτά τα πράγματα δεν είναι απαραίτητα κακά, αλλά πρέπει να είμαστε προσεκτικοί».
Πολύ δραστήριος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Παναγιώτου έχει γίνει εκπρόσωπος για την υπόθεση της Τρόζενας, προκαλώντας κατηγορίες για αντισημιτισμό από τον Ισραηλινό πρέσβη στην Κύπρο, Όρεν Ανόλικ (Oren Anolik). Ο ευρωβουλευτής πιστεύει ότι υπάρχουν κανονισμοί ικανοί να αστυνομεύουν την αγορά μεγάλων εκτάσεων γης, αλλά «οι Ισραηλινοί προσπαθούν να τους παρακάμψουν προκειμένου να αποκτήσουν περισσότερα από όσα κατ’ αρχήν επιτρέπεται». Ο κυπριακός νόμος, προσθέτει, περιορίζει τις αγορές ακινήτων από πολίτες εκτός ΕΕ, αλλά έχει πολλά παράθυρα σε περιπτώσεις όπου ο επενδυτής, όπως ο Κέρτες, κατέχει διπλή υπηκοότητα.
Ο αποικιοκρατισμός του Ισραήλ, όπως φαίνεται από τον Νότο και τον Βορρά
Σύμφωνα με τον Κύπριο ερευνητή Θεοδόση Πίπη, υποψήφιο διδάκτορα Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, η Κύπρος είναι «το σκηνικό μιας ασυνείδητης υφαρπαγής γης». Ηδη από το 2024, σε άρθρο ανάλυσης για το ελληνικό think tank Kedisa, έγραψε ότι το νησί «θα μπορούσε να υποταχθεί σε ισραηλινό οικονομικό έλεγχο, όπως ακριβώς στα πρώτα στάδια της αποικιοκρατίας των εποίκων στην Παλαιστίνη».
«Όπως οι ρωσικές και κινεζικές επενδύσεις την τελευταία δεκαετία έφεραν στην Κύπρο μια σειρά από προβλήματα με την ΕΕ, αυτές οι επενδύσεις θα μπορούσαν να δημιουργήσουν νέα για την Κυπριακή Δημοκρατία», εξηγεί, «η ισραηλινή επέκταση της ιδιοκτησίας γης, καθώς και η πιθανή διοχέτευση κεφαλαίων προς τα λιμάνια, θα μπορούσαν να συνεπάγονται την εκχώρηση μερικού ελέγχου του νησιού στο Ισραήλ, ένα σενάριο απειλητικά παρόμοιο με την επέκταση στα παλαιστινιακά εδάφη που έχει λάβει χώρα τον τελευταίο αιώνα».
Η Τζεϊλάν Χασάν (Ceylan Hassan), μια Τουρκοκύπρια ερευνήτρια που μεγάλωσε στο Λονδίνο με διδακτορικό στην κοινωνικο-περιβαλλοντική και επιστημονική δικαιοσύνη από το Πανεπιστήμιο του Κεντ, διευθύνει το έργο προάσπισης Decolonial Cypriot. «Εργάζομαι σε αυτό στον ελεύθερο χρόνο μου, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις τα θέματα επικαλύπτονται με τη διδακτορική μου έρευνα», εξηγεί.
«Το τελευταίο πράγμα που επιβεβαίωσε την αποικιοκρατική φύση της κατάστασης», προσθέτει, «ήταν τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Israel Hayom που παρουσίαζαν τη Βόρεια Κύπρο ως “απειλή για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ”, ισχυριζόμενα ότι η Τουρκία, η Χαμάς και το Ιράν τη χρησιμοποιούσαν ως ανεξέλεγκτο επιχειρησιακό κόμβο, κάτι που είναι εντελώς ψευδές. Στη συνέχεια έγραψαν ότι το Ισραήλ και η Ελλάδα συντονίζουν σχέδια έκτακτης ανάγκης για την “απελευθέρωση” του βορρά, κάτι που, για τους Τουρκοκύπριους, ισοδυναμεί με θανατική καταδίκη».
untoldmag.org
