31.6 C
Chania
Σάββατο, 4 Ιουλίου, 2026

Απίστευτο! Μέλος του ΣΥΡΙΖΑ παραιτήθηκε από το κόμμα λόγω ψεύτικης ανάρτησης όπου ο Τσίπρας έσωσε παιδί με όγκο στον εγκέφαλο

Ένα σύνθετο περιστατικό που συνδέει τις εσωκομματικές εξελίξεις με τις σύγχρονες προκλήσεις της ψηφιακής παραπληροφόρησης ήρθε στο φως της δημοσιότητας, καθώς το στέλεχος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Αιμιλία Emily Λυμπεράκη Μπεσόν, υπέβαλε την παραίτησή της από τα όργανα και την ιδιότητα του μέλους του κόμματος.

Η πολιτική αυτή κίνηση συνοδεύτηκε αρχικά από την αναπαραγωγή μιας καταφανώς ψευδούς είδησης (fake news) που αφορούσε τον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, αναδεικνύοντας την ευκολία με την οποία ακόμη και ανώτερα κομματικά στελέχη μπορούν να πέσουν θύματα παραπλανητικών ιστοσελίδων στο διαδίκτυο. Παρά τη μεταγενέστερη διαγραφή της επίμαχης ανάρτησης και τη δημόσια συγγνώμη της κυρίας Λυμπεράκη Μπεσόν, η απόφαση για οριστική αποχώρηση από την παράταξη παραμένει σε ισχύ.

Το χρονικό της ανάρτησης και το περιεχόμενο της ψευδούς είδησης

Όπως διαδόθηκε αρχικά μέσω ανάρτησης της Ελένης Μαρκάκη, η αλληλουχία των γεγονότων ξεκίνησε όταν η Αιμιλία Λυμπεράκη Μπεσόν κοινοποίησε στον προσωπικό της λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια δημοσίευση από την ιστοσελίδα «Hellenic Horizon». Η συγκεκριμένη ανάρτηση παρουσίαζε μια πλήρως κατασκευασμένη ιστορία φιλανθρωπικού χαρακτήρα, σύμφωνα με την οποία ο Αλέξης Τσίπρας φερόταν να έχει χρηματοδοτήσει μυστικά και χωρίς καμία δημοσιότητα μια κρίσιμη χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης όγκου στον εγκέφαλο μιας 9χρονης κοπέλας, την οικογένεια της οποίας είχε συναντήσει νωρίτερα σε κοινωνική εκδήλωση.

Το ψευδές δημοσίευμα υποστήριζε ότι ο πρώην πρωθυπουργός επέμεινε να κρατηθεί κρυφή η χειρονομία του, επικαλούμενο μάλιστα δηλώσεις του νοσηλευτικού προσωπικού σύμφωνα με τις οποίες ο κ. Τσίπρας ανέφερε στην οικογένεια: «Κανένα παιδί δεν πρέπει να περιμένει για να έχει ελπίδα». Παράλληλα, η σελίδα παρέθετε και υποτιθέμενη δήλωση της μητέρας του κοριτσιού, η οποία τον χαρακτήριζε άγγελο, λέγοντας: «Έδωσε στην κόρη μας ένα μέλλον».

Η κυρία Λυμπεράκη Μπεσόν, παρασυρόμενη από το περιεχόμενο της κατασκευασμένης είδησης, επέλεξε να συνδέσει την αναπαραγωγή της με την προσωπική της απόφαση να αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, προχωρώντας στην εξής γραπτή δήλωση:

«ΓΙ ΑΥΤΟ και πολλα άλλα ΤΟΝ ΣΤΗΡΙΖΩ! Σήμερα έστειλα και την Παραίτησή μου στα Όργανα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ (ΚΕ και μέλος του κόμματος)»

Η ανασκευή της δημοσίευσης και η εμμονή στην πολιτική παραίτηση

Η δημοσιοποίηση της συγκεκριμένης ανάρτησης προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις από διαδικτυακούς ακολούθους και φίλους της κυρίας Λυμπεράκη Μπεσόν, οι οποίοι έσπευσαν να επισημάνουν τον ανυπόστατο χαρακτήρα της πηγής και το γεγονός ότι η υποτιθέμενη είδηση αποτελούσε προϊόν ψηφιακής απάτης. Ανταποκρινόμενη στις προειδοποιήσεις, η ίδια απέσυρε μετά από λίγη ώρα την κοινοποίηση από το προφίλ της, προκειμένου να σταματήσει την περαιτέρω διασπορά της αναληθούς πληροφορίας.

Ωστόσο, η διαγραφή του περιεχομένου δεν συνοδεύτηκε από αναθεώρηση της πολιτικής της στάσης. Η κυρία Λυμπεράκη Μπεσόν επανήλθε με νέα διορθωτική δημοσίευση, μέσω της οποίας ζήτησε συγγνώμη για το σφάλμα της ενημέρωσης, ξεκαθαρίζοντας ταυτόχρονα ότι το αίτημα διαγραφής της από τους κομματικούς καταλόγους παραμένει ενεργό:

«Απολογούμαι για την δημοσίευση για τον Αλέξη Τσίπρα. Η σημερινή μου Παραίτηση όμως στα Όργανα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι γεγονός!»

 

Η αφίσα της PLO που καλούσε τον Παλαιστινιακό λαό σε ανυποχώρητο αγώνα “με βάση την πολιτική Μακαρίου ως τη νίκη”

Δεν έχουν περάσει πραγματικά τόσα πολλά χρόνια όπου η Ελλάδα και η Κύπρος στήριζαν απελευθερωτικούς αγώνες και τασσόταν δίπλα σε λαούς που αγωνίζονται για την ελευθερία. Για ένα επιπλέον λόγο επειδή η μισή Κύπρος μας βρίσκεται υπό Κατοχή από την Τουρκία, με τις ευλογίες ΗΠΑ και ΝΑΤΟ.

Ο γιατρός Γιώργος Παπανικολάου υπενθυμίζει ότι ο Αραφάτ και ο Μακάριος είχαν πολύ στενές σχέσεις, τόσο στενές ώστε σε αφίσες του Παλαιστινιακού Απαλευθερωτικού Οργανισμού της δεκαετίας του ’70 να υπάρχουν κοινές φωτογραφίες τους που καλούσαν τον λαό της Παλαιστίνης σε αγώνα “με βάση την πολιτική Μακαρίου μέχρι την νίκη”.

Εκδοθείσα από την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) το 1977, αυτή η αφίσα απεικονίζει μια φωτογραφία του Γιάσερ Αραφάτ, του πρώην προέδρου της ΟΑΠ, με τον Μακάριο Γ΄, τον πρώην Πρόεδρο της Κύπρου. Η αφίσα περιλαμβάνει επίσης τους χάρτες της Κύπρου και της Παλαιστίνης με μια λεζάντα που έγραφε: «Με τον Λαό της Κύπρου στα Βήματα του Μακάριου Μέχρι τη Νίκη».

Τώρα, όλα αυτά ξεχάστηκαν, ακόμη και η ίδια η Κύπρος… Εμείς όμως θυμόμαστε:

Στην ανάρτησή του ο γιατρός σημειώνει: 

Στους Κούληδες Αδώνηδες Βορίδηδες λαθρομπαντριώντες, τους “για την Κύπρο δεν λέτε” να τους τρίβετε στα μούτρα αυτή την αφίσα της PLO της δεκαετίας 1970 που τους υπενθυμίζει το ξεπούλημα από την λατρευτή τους χούντα της Κύπρου στον Αττίλα λόγω NATO – CIA – προδοσία

 

Μ. Δεναξά για κόμμα Μαρίας Καρυστιανού: “Το σύστημα χτυπάει όποιον τολμά να του σηκώσει ανάστημα, ακόμη κι αν αυτό γίνεται με αδέξιο ή ερασιτεχνικό τρόπο”

Η ανακοίνωση της ίδρυσης του πολιτικού κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» από τη Μαρία Καρυστιανού προκάλεσε έντονες συζητήσεις στο εγχώριο πολιτικό και επικοινωνιακό προσκήνιο, θέτοντας εκ νέου στο επίκεντρο τους μηχανισμούς διακυβέρνησης και τον ρόλο των μη επαγγελματιών πολιτικών στην Ελλάδα.

Σε δημόσια παρέμβασή της, η δημοσιογράφος Μαρία Δεναξά προχώρησε σε μια αναλυτική χαρτογράφηση των αντιδράσεων που δέχεται η νέα αυτή προσπάθεια, υποστηρίζοντας ότι τα παραδοσιακά κέντρα εξουσίας επιλέγουν την προκαταβολική καταδίκη κάθε εναλλακτικής φωνής που αμφισβητεί το υπάρχον καθεστώς.

Η κυρία Δεναξά, αν και ξεκαθαρίζει ότι δεν παρέχει λευκή επιταγή σε κανένα πολιτικό πρόσωπο, υπογραμμίζει την ανάγκη να επιτραπεί στη Μαρία Καρυστιανού να κριθεί αυστηρά βάσει των έργων της, μακριά από ενορχηστρωμένες επικοινωνιακές επιθέσεις.

Πιο αναλυτικά σε παρέμβασή της η δημοσιογράφος Μαρία Δεναξά αναφέρει:

Νομίζω πως το έχετε εμπεδώσει πλέον πως δεξιά, αριστερά και λοιποί συγγενείς διαφέρουν μόνο στα λόγια. Στις πράξεις, μια φορά στην εξουσία, εφαρμόζουν πιστά το ίδιο εγχειρίδιο διακυβέρνησης, υπαγορευμένο από ξένα κέντρα εξουσίας, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη όσους τους ψήφισαν.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο παρουσιάστηκε το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, που επιχειρεί να κάνει τη δική της προσπάθεια στην πολιτική με αφορμή την απώλεια της μονάκριβης κόρης της και με απώτερο σκοπό να αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη και την ισονομία που η αισθητή έλλειψη τους -μαζί με όλα τα κακώς κείμενα της χώρας- αφαίρεσαν τη ζωή του παιδιού της.

Η Καρυστιανού δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός και είναι αλήθεια πως δεν τηρεί όλες εκείνες τις προδιαγραφές της ηγετικής φυσιογνωμίας. Θα έλεγα πως είναι ένας θηλυκός Δον Κιχώτης της πολιτικής, που έχει άγνοια κινδύνου και μόλις τώρα καταλαβαίνει τη σαπίλα με την οποία πάει να τα βάλει.

Μια καλοοργανωμένη σαπίλα που χρηματοδοτεί από ΜΜΕ μέχρι τρολ στο διαδίκτυο, για να κάνουν την τρίχα – τριχιά, να της κολλήσουν ετικέτες όπως αυτήν της αντισυστημικής, της ακροδεξιάς για το ατόπημα με τις αμβλώσεις και για όσους από αυτόν τον χώρο την προσέγγισαν είτε για μια φωτογραφία είτε για μια συνεργασία· της «ρωσοψέκ», επειδή στο πλευρό της βρέθηκε ο συνάδελφος Θανάσης Αυγερινός και ο επιχειρηματίας από την Αγία Πετρούπολη, ή της «θεούσας», επειδή η δικηγόρος της αλλά και η ίδια, μετά την τραγωδία που βίωσε, έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με τη θρησκεία. Και αναρωτιέμαι πού είναι το κακό για έναν εκκολαπτόμενο πολιτικό, είτε είναι χριστιανός, μουσουλμάνος ή βουδιστής, να εξασκεί την πίστη του, από τη στιγμή που ξεκάθαρα ο σκοπός του δεν είναι ο προσηλυτισμός…

Αλλά το σύστημα χτυπάει όποιον τολμά να του σηκώσει ανάστημα, ακόμη κι αν αυτό γίνεται με αδέξιο ή ερασιτεχνικό τρόπο, παρόλο που αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Κι έτσι τα ανθρωπάκια του συστήματος που έχουν ψάξει μέχρι και πόσα ευρώ κάνει η κιλότα που φοράει η Καρυστιανού, αναρωτιούνται πονηρά πού βρίσκει τα λεφτά, παραλείποντας να πουν πως πρόκειται για μια εργαζόμενη γιατρό, ενώ πετάνε πυροτεχνήματα για μάγισσες, χαρτορίχτρες και offshore.

Κάπου όπα, όμως!

Γιατί δεν αναρωτιούνται με την ίδια εμμονή για τα πόμολα της χώρας που έφαγαν οι επαγγελματίες πολιτικοί…Οι κατ’ επανάληψη σωτήρες της Ελλάδας, που μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής;

Γιατί δεν αναρωτιούνται πώς από τη μια ημέρα στην άλλη κόπροι που δεν έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο στη ζωή τους απέκτησαν πλούτο και ακίνητα που θα ζήλευε και ο Ωνάσης;

Γιατί δεν επικρίνουν άριστους και δήθεν σωτήρες για τις θηλιές των μνημονίων, για την εξαΰλωση της χώρας από τα μεγαλοσυμφέροντα, για τις σκανδαλάρες τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ;

Γιατί δεν σχολιάζουν πως κατάντησε η χώρα αποικία των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Ισραήλ…

Ξαφνικά όλοι αυτοί που βγήκαν να πουν το επικριτικό “κοντό και μακρύ” τους είναι σαν να μας λένε πως όλοι οι πολιτικοί που πήραν μέχρι σήμερα το δαχτυλίδι της εξουσίας τα έκαναν όλα καλά, δεν ήταν λαοπλάνοι, καθόλου λαμόγια και τους δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης! Τι πιο σιχαμένο, τι πιο γλοιώδες!

Όπως κι αυτή η επιχείρηση επηρεασμού και προκατάληψης της κοινής γνώμης (όχι μόνο για την Καρυστιάνου αλλά και για ό,τι δεν είναι αρεστό στους χρηματοδότες) από την ξεπουλημένη πιστοποιημένα πια τέταρτη εξουσία.

Δεν δίνω λευκή επιταγή στη Μαρία Καρυστιανού και σε καμία Καρυστιανού. Βασικά δεν δίνω σε κανέναν, γιατί έχω επιλέξει να είμαι απέναντι σε κάθε είδους εξουσία, ώστε να μπορώ να εκφράζω ελεύθερα τη γνώμη μου χωρίς εξαρτήσεις ή δεσμεύσεις.

Όλοι μας γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως η χώρα μας δεν έχει ανάγκη από άλλους τσαρλατάνους της πολιτικής, αλλά δεν έχει ανάγκη και από άλλους διάττοντες αστέρες που χτυπάνε τα νταούλια του λαικισμού και της κάλπικης ελπίδας.

Όμως, από τη στιγμή που η Καρυστιανού αποφάσισε να μπει σε αυτή τη μάχη, πρέπει να αφεθεί να κάνει την προσπάθειά της και να κριθεί αυστηρά από τα έργα και τις πράξεις της, όπως κρίθηκαν ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης και ποσοι άλλοι…κι όχι να καταδικαστεί προκαταβολικά από το ίδιο το διεφθαρμένο σύστημα της καταστροφής επειδή νιώθει πως απειλείται.

Αν στην τελική αυτό το σύστημα αποτελειώνει κάθε νέα προσπάθεια πριν καν σταθεί στα πόδια της, τότε είναι εγγυημένο πως ποτέ πια δεν θα μπορούμε να ελπίζουμε στην πολυπόθητη αλλαγή.

O προφητικός λόγος της Χάνα Άρεντ για το τι πρέπει να γίνει με το Ισραήλ και γιατί απέρριπτε το μοντέλο του έθνους-κράτους

Η συζήτηση γύρω από τις ιστορικές ρίζες και τις εναλλακτικές προσεγγίσεις στο Παλαιστινιακό ζήτημα επαναφέρει στο προσκήνιο το έργο της Χάνα Άρεντ (Hannah Arendt), της οποίας οι θέσεις για την περιοχή παραμένουν ξεχωριστές και διαφοροποιημένες από τα κυρίαρχα πολιτικά ρεύματα της εποχής της.

Η Γερμανίδα φιλόσοφος και πολιτική στοχάστρια ενεπλάκη βαθιά με τον σιωνισμό και το μέλλον της Παλαιστίνης από τη δεκαετία του 1930 έως εκείνη του 1950. Η στάση της, η οποία συχνά αποτιμάται ως μια εσωτερική κριτική στον πολιτικό σιωνισμό, αντανακλά τη διαρκή αγωνία της για την εβραϊκή επιβίωση και αυτοδιάθεση, σε συνδυασμό όμως με μια βαθιά επιφυλακτικότητα απέναντι στο κλασικό μοντέλο του έθνους-κράτους.

Η προτεραιότητα στη διεθνική λύση και η καχυποψία για την κυριαρχία

Η κεντρική πολιτική δέσμευση της Άρεντ επικεντρωνόταν στη διαμόρφωση μιας διεθνικής λύσης για την περιοχή. Αντί για την ίδρυση ενός κυρίαρχου εβραϊκού κράτους, η ίδια προέκρινε μια θεσμική διευθέτηση όπου Εβραίοι και Άραβες θα μοιράζονταν την Παλαιστίνη. Το μοντέλο αυτό βασιζόταν στη δημιουργία τοπικών συμβουλίων και μιας ομοσπονδιακής δομής, απορρίπτοντας την αρχή της διακυβέρνησης μέσω της εθνοτικής πλειοψηφίας.

Στο πλαίσιο αυτό, η Άρεντ συνδέθηκε με πολιτικές ομάδες όπως η «Ιχούντ» (Ihud), ένας κύκλος υποστηρικτών του διεθνισμού που περιλάμβανε προσωπικότητες όπως ο Τζούντα Μάγκνες (Judah Magnes) και ο Μάρτιν Μπούμπερ (Martin Buber). Η συγκεκριμένη προσέγγιση απέρρεε οργανικά από την ευρύτερη πολιτική της φιλοσοφία, η οποία αντιμετώπιζε με καχυποψία την έννοια του κυρίαρχου έθνους-κράτους. Στο έργο της Οι Απαρχές του Ολοκληρωτισμού, η Άρεντ είχε αναλύσει εκτενώς πώς η συγκεκριμένη κρατική δομή τείνει νομοτελειακά να παράγει μειονότητες χωρίς κράτος και χωρίς δικαιώματα.

Το δοκίμιο του 1948 και η διάκριση μεταξύ «πατρίδας» και «κράτους»

Η πλέον συγκροτημένη δημόσια τοποθέτησή της για το ζήτημα αποτυπώθηκε στο δοκίμιο «Να σωθεί η εβραϊκή πατρίδα» (To Save the Jewish Homeland), το οποίο γράφτηκε το 1948, κατά τη διάρκεια της περιόδου ίδρυσης του κράτους του Ισραήλ. Στο κείμενο αυτό, η Άρεντ προειδοποιούσε ότι η θεμελίωση ενός εβραϊκού κράτους μέσω πολεμικών συγκρούσεων και κόντρα στην αραβική αντιπολίτευση θα οδηγούσε σε μια μόνιμη στρατιωτικοποίηση της περιοχής. Εκτιμούσε ότι η εξέλιξη αυτή θα καθιστούσε το κράτος εξαρτημένο από εξωτερικές δυνάμεις και προσηλωμένο στην άμυνα, εις βάρος της πολιτιστικής και κοινωνικής άνθησης που όφειλε να επιτρέψει μια εβραϊκή πατρίδα.

Η Άρεντ προχωρούσε σε μια σαφή διαχωριστική γραμμή μεταξύ των εννοιών της «πατρίδας», την οποία υποστήριζε, και του «κράτους», απέναντι στο οποίο διατηρούσε έντονη αμφιθυμία, εκφράζοντας παράλληλα σοβαρές ανησυχίες για τις συνέπειες του ανεπίλυτου εκτοπισμού και της εχθρότητας του αραβικού πληθυσμού.

Αναφερόμενη στις συνέπειες μιας ενδεχόμενης στρατιωτικής επικράτησης, σημειώνε χαρακτηριστικά:

«Ακόμη και αν οι Εβραίοι κέρδιζαν τον πόλεμο, το τέλος του θα έβρισκε τις μοναδικές πιθανότητες και τα μοναδικά επιτεύγματα του σιωνισμού στην Παλαιστίνη κατεστραμμένα».

Σύμφωνα με την πρόβλεψή της, οι νικητές Εβραίοι θα καλούνταν να ζήσουν «περιτριγυρισμένοι από έναν εντελώς εχθρικό αραβικό πληθυσμό, απομονωμένοι σε συνεχώς απειλούμενα σύνορα, απορροφημένοι από τη φυσική αυτοάμυνα σε βαθμό που θα βύθιζε όλα τα άλλα ενδιαφέροντα και δραστηριότητες».

Συνοψίζοντας τη θέση της για τη δομική αυτή αντίφαση, η Άρεντ κατέληγε:

«Έτσι γίνεται σαφές ότι αυτή τη στιγμή και υπό τις παρούσες συνθήκες, ένα εβραϊκό κράτος μπορεί να ανεγερθεί μόνο με το τίμημα της εβραϊκής πατρίδας».

Οι ιδεολογικές αποχρώσεις και η ακαδημαϊκή διαπάλη γύρω από τις ταμπέλες

Η στάση της Άρεντ χαρακτηρίζεται από σύνθετες ιδεολογικές αποχρώσεις που εμποδίζουν την απλοϊκή κατάταξή της στο στρατόπεδο του αντισιωνισμού. Η ίδια είχε εργαστεί ενεργά σε σιωνιστικές οργανώσεις —συμμετέχοντας μεταξύ άλλων στη διάσωση παιδιών από τη ναζιστική Ευρώπη μέσω της οργάνωσης Youth Aliyah— και θεωρούσε το εγχείρημα της εβραϊκής πατρίδας ζωτικής σημασίας, ιδιαίτερα μετά το Ολοκαύτωμα.

Η αντίθεσή της εστιαζόταν στην πολιτική μορφή του εγχειρήματος, στον εθνικισμό και στην εξάρτηση της κυρίαρχης σιωνιστικής ηγεσίας από τις μεγάλες δυνάμεις. Παράλληλα, ασκούσε κριτική στο σιωνιστικό κίνημα για την αδυναμία του να αντιληφθεί την αραβική παρουσία και τις διεκδικήσεις ως μια απτή πολιτική πραγματικότητα, ενώ στεκόταν κριτικά τόσο απέναντι στον αραβικό όσο και στον εβραϊκό εθνικισμό, αντιμετωπίζοντάς τους ως ιδεολογίες.

Οι θέσεις αυτές την κατέστησαν μια ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, με την αντιπαράθεση γύρω από το όνομά της να εντείνεται μετά τη δημοσίευση του βιβλίου Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ το 1963, αν και οι διαφωνίες για το συγκεκριμένο έργο ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητες από τα κείμενά της για την Παλαιστίνη.

Στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, τα βασικά πρωτογενή κείμενά της έχουν συγκεντρωθεί στον τόμο The Jewish Writings (2007), υπό την επιμέλεια των Τζερόμ Κον (Jerome Kohn) και Ρον Φέλντμαν (Ron Feldman). Μεταξύ των μελετητών του έργου της, συγγραφείς όπως ο Ρίτσαρντ Μπερνστάιν (Richard Bernstein), η Σεϊλά Μπενχαμπίμπ (Seyla Benhabib) και ο Γκάμπριελ Πίτερμπεργκ (Gabriel Piterberg) έχουν αναλύσει διεξοδικά αυτή την πτυχή της σκέψης της, προσφέροντας ποικίλες ερμηνείες για τη σχέση της με τον σιωνισμό. Στο πλαίσιο αυτό, οι ερευνητές διαφωνούν ως προς τον ακριβή χαρακτηρισμό που της αναλογεί, επιστρατεύοντας όρους όπως «μετασιωνίστρια», «πολιτισμική σιωνίστρια», «αντικαθεστωτική σιωνίστρια» ή «αντιεθνικίστρια», καθώς η σκέψη της αντιστέκεται στις συμβατικές κατηγοριοποιήσεις.

Η διαχρονική αντανάκλαση των προβλέψεων της Άρεντ

Η ανάλυση της Χάνα Άρεντ για το Παλαιστινιακό ζήτημα προσφέρει μια εναλλακτική οπτική που υπερβαίνει τα στενά όρια των παραδοσιακών πολιτικών στρατοπέδων. Η επιμονή της στη διάκριση μεταξύ της πολιτιστικής εστίας και της κρατικής κυριαρχίας, καθώς και η έμφαση που έδωσε στους κινδύνους της μόνιμης στρατιωτικοποίησης και του εκτοπισμού πληθυσμών, λειτουργούν ως πεδίο θεωρητικού αναστοχασμού για τη διαχείριση των σύγχρονων εθνοτικών και πολιτικών κρίσεων. Η άρνησή της να υιοθετήσει απλοϊκές εθνικιστικές ρητορικές υπενθυμίζει ότι η αναζήτηση βιώσιμων θεσμικών λύσεων απαιτεί την αναγνώριση της παρουσίας του «άλλου» ως ισότιμης πολιτικής πραγματικότητας, θέτοντας την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων ως θεμέλιο για τη σταθερότητα και την ανθρωπιστική συνύπαρξη στην περιοχή.

Στ. Αρναουτάκης από το Μάλεμε: «Η μνήμη των νεκρών ένα διαρκές παράδειγμα ευθύνης για ειρήνη, ασφάλεια και κράτος δικαίου»

Το διαχρονικό μήνυμα του αγώνα των Κρητικών για ελευθερία και αξιοπρέπεια, αλλά και την ανάγκη διαφύλαξης της ειρήνης στην Ευρώπη, ανέδειξε ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης, κατά την ομιλία του στις εκδηλώσεις μνήμης για την 85η επέτειο της Μάχης της Κρήτης, στο Γερμανικό Νεκροταφείο του Μάλεμε στα Χανιά.

Ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο τιμώντας τους πεσόντες. Κατά τον χαιρετισμό του, παρουσία πρέσβεων, βουλευτών, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης, των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, αναφέρθηκε εκτενώς στη σημασία της ιστορικής μνήμης απέναντι στον ολοκληρωτισμό.

«Η σημερινή επέτειος ανακαλεί στη συλλογική συνείδηση το βαρύ τίμημα και την ολοκληρωτική καταστροφή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος εξαπλώθηκε στο όνομα μιας απάνθρωπης ιδεολογίας, πλήττοντας την καρδιά της Ευρώπης», τόνισε ο Σταύρος Αρναουτάκης, υπογραμμίζοντας πως τον Μάιο του 1941, ο αγώνας των Κρητικών απέδειξε περίτρανα πως «σε τούτα τα χώματα δεν ριζώνει ο ολοκληρωτισμός».

Αναφερόμενος στα 85 χρόνια που συμπληρώνονται φέτος από τα γεγονότα, σημείωσε χαρακτηριστικά: «Επαναφέρουμε στη μνήμη μας τη φρίκη των ναζιστικών και φασιστικών καθεστώτων, μνημονεύοντας παράλληλα και τους 4.500 Γερμανούς στρατιώτες που βρίσκονται θαμμένοι σε αυτό το κοιμητήριο, ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους σε ξένο έδαφος, παρασυρμένοι από μια ιδεολογική μισαλλοδοξία».

Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του, ο Περιφερειάρχης Κρήτης επεσήμανε την αξία της ιστορικής παρακαταθήκης για το μέλλον της ηπείρου μας: «Η ιστορική αυτή επέτειος αποτελεί για εμάς μια διαρκή θύμηση και μια βαριά παρακαταθήκη. Μας διδάσκει ότι σε απαιτητικούς καιρούς και μέσα στο σύγχρονο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, η Ευρώπη οφείλει να γνωρίζει το παρελθόν της για να εδραιώσει την ειρήνη, την ασφάλεια και το κράτος δικαίου. Ας είναι η μνήμη των νεκρών του Μάλεμε ένα διαρκές παράδειγμα ευθύνης για όλους μας».

Χάρης Μαμουλάκης: «Η μνήμη παραμένει ζωντανή» για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία και Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης προχώρησε σε δήλωση με την οποία τόνισε τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης και του αγώνα για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας.

Στη δήλωσή του, ο κ. Μαμουλάκης χαρακτήρισε την ημέρα ως «κορυφαία στιγμή ιστορικής ευθύνης, συλλογικής μνήμης και εθνικού χρέους», επισημαίνοντας παράλληλα «το ψυχικό σθένος των Ποντίων προσφύγων που ήρθαν στην Ελλάδα, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα στην πολιτιστική, κοινωνική και οικονομική ανόρθωση της χώρας μας».

Ο βουλευτής Ηρακλείου τίμησε τους 335.000 νεκρούς και τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες Έλληνες του Πόντου, «που δολοφονήθηκαν και ξεριζώθηκαν από τους Νεότουρκους», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, μιλώντας για «θύματα μιας από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης, η οποία όπως υπογράμμισε «δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Αποτελεί διαρκή παρακαταθήκη για το παρόν και το μέλλον, απέναντι σε κάθε μορφή μισαλλοδοξίας, αναθεωρητισμού και βίας».

Ο κ. Μαμουλάκης κατέληξε με το μήνυμα ότι «η μνήμη παραμένει ζωντανή» και ότι «η απαίτηση για διεθνή αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας, της Γενοκτονίας των Ποντίων, παραμένει καθολική».

Μαθητικό Φεστιβάλ της ΚΝΕ στα Χανιά: «Στους κανόνες οι εξαιρέσεις κάνουν τη διαφορά»

Το Μαθητικό Φεστιβάλ της ΚΝΕ πραγματοποιείται το Σάββατο 30 Μάη στις 19:30 στην πλατεία Νεώρια στα Χανιά, διοργανωμένο από τις μαθητικές Οργανώσεις Βάσεις της Τομεακής Οργάνωσης Χανίων της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας.

Το φεστιβάλ, όπως αναφέρεται σε σχετικό δελτίο τύπου, είναι φτιαγμένο από μαθητές για μαθητές, με στόχο να αποτελέσει χώρο έμπνευσης και έκφρασης των προβληματισμών που έχουν οι μαθητές στον νομό Χανίων, αλλά και των «θέλω» τους.

Το φετινό σύνθημα «Στους κανόνες οι εξαιρέσεις κάνουν τη διαφορά… και γράφουν ιστορία. Έλα να την γράφουμε μαζί!» έρχεται μετά από τους μαθητικούς αγώνες στα Χανιά και σε όλη τη χώρα απέναντι στην εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, καθώς και μετά από μία δύσκολη σχολική χρονιά. Σύμφωνα με την ΚΝΕ, το φεστιβάλ αποτελεί σημείο συνάντησης για μαθητές που, όπως αναφέρεται, «έχουν αγανακτήσει από το σάπιο σύστημα του κέρδους των λίγων», που δεν δέχονται την ποινικοποίηση των αγώνων τους και που θέλουν να γίνουν «η εξαίρεση στους κανόνες».

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει:

  • Συναυλία από το μαθητικό συγκρότημα «ΕΝΑΛΑΣΣΟΜΕΝΗ ΤΑΣΗ»
  • Q&A από μαθητές για μαθητές με θέμα «Δεν είμαστε μικροί να αλλάξουμε τον κόσμο, αυτός είναι μικρός για να χωρέσει τα όνειρά μας!»
  • Κεντρική έκθεση με τίτλο «Είμαστε από τα παιδιά που δεν κάθονται καλά και το αποδείξαμε ακόμα μια χρονιά. Γινόμαστε οι εξαιρέσεις που αλλάζουν τους κανόνες!»
  • Παρουσίαση μαθητικών projects και θεατρικό δρώμενο για τον πόλεμο
  • Έκθεση φωτογραφίας αφιερωμένη στους αγώνες των μαθητών απέναντι στις διώξεις, με τίτλο «Ποιον τρομάζουν τελικά οι αγώνες των μαθητών;»

Στον χώρο του φεστιβάλ θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο της Σύγχρονης Εποχής και mini bar.

 

Χάρης Μαμουλάκης στις Βασιλειές: Από τα 620 στρέμματα εντός Οικισμού, παραμένουν μόλις τα 69 με υπογραφή ΝΔ

Τη δραματική μείωση των ορίων του Οικισμού των Βασιλειών είχε την ευκαιρία να εξηγήσει στους κατοίκους ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, σε ανοιχτή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 24 Μαΐου.

Με την ιδιότητα του Πολιτικού Μηχανικού, ο Χάρης Μαμουλάκης αναφέρθηκε αναλυτικά στις συνέπειες της μείωσης των ορίων του Οικισμού, που από 620 στρέμματα σήμερα μειώνεται σε μόλις 69 στρέμματα. Όπως σημείωσε, το φαινόμενο αυτό συμβαίνει και με χιλιάδες οικισμούς σε όλη τη χώρα, με την πολιτική εξαπάτηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ζήτημα των ορίων.

Στη συνάντηση συμμετείχαν δεκάδες κάτοικοι και οι εκπρόσωποι της Κοινότητας Στέλιος Χουρδάκης, Μανώλης Τσαγκαράκης, Μανώλης Κουναλάκης και Κωνσταντίνος Σταμούλος. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη συνακόλουθη απαξίωση των περιουσιών, καθώς και σε κτίρια που ανεγέρθηκαν με νόμιμες οικοδομικές άδειες και κινδυνεύουν να μπουν σε καθεστώς αμφισβήτησης.

Παράλληλα, συζητήθηκαν ζητήματα του Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου και του ευρύτερου πολεοδομικού σχεδιασμού που απασχολούν τους κατοίκους των Βασιλειών.

Υπενθυμίζεται ότι με πρόσφατη δήλωσή του, ο Χάρης Μαμουλάκης έχει καυτηριάσει την κυβερνητική πολιτική εξαπάτησης εκατομμυρίων ιδιοκτητών ακινήτων σε χιλιάδες οικισμούς της χώρας, όπου παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης μειώθηκαν τα όρια των οικισμών από 30% έως και 90%.

Ο βουλευτής Ηρακλείου είχε προαναγγείλει σχετική κοινοβουλευτική παρέμβαση με συγκεκριμένες προτάσεις, που αφορούν την κατοχύρωση των υφιστάμενων ορίων, την προστασία των νομίμων ιδιοκτησιών και τη ρητή διασφάλιση οικοδομικών, ώστε να μην χαθεί καμία περιουσία.

Σύλληψη δύο 23χρονων στο Ηράκλειο για παράνομο όπλο και απόπειρα σωματικής βλάβης

Στην άμεση σύλληψη δύο 23χρονων ημεδαπών προχώρησαν οι αστυνομικές αρχές στο Ηράκλειο, μετά από περιστατικό με πυροβολισμούς σε περιοχή του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων.

Το συμβάν σημειώθηκε μεσημβρινές ώρες της Κυριακής 24 Μαΐου 2026, όταν οι δύο νεαροί ενεπλάκησαν σε διαπληκτισμό με έναν 18χρονο ημεδαπό εντός καταστήματος υγειονομικού ενδιαφέροντος. Αφού αποχώρησαν από το σημείο επιβιβαζόμενοι σε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, επέστρεψαν λίγο αργότερα και διερχόμενοι έξωθεν του καταστήματος, ο ένας εξ αυτών προέβη στη ρίψη άσκοπων πυροβολισμών.

Άμεσα στο σημείο μετέβησαν αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηρακλείου, του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ηρακλείου και του Τμήματος Άμεσης Δράσης Ηρακλείου. Οι αστυνομικές δυνάμεις πραγματοποίησαν νομότυπες έρευνες στις οικίες των υπόπτων και στο όχημα που χρησιμοποίησαν, με αποτέλεσμα τη σύλληψη και των δύο 23χρονων.

Κατά τη διάρκεια των ερευνών, σε εγκαταλελειμμένο κτίσμα εντοπίστηκε και κατασχέθηκε το χρησιμοποιηθέν πιστόλι κρότου. Παράλληλα, κατά την αυτοψία στο σημείο των πυροβολισμών βρέθηκαν και κατασχέθηκαν πέντε κάλυκες.

Οι δύο συλληφθέντες αντιμετωπίζουν κατηγορίες για παραβάσεις της νομοθεσίας περί όπλων, απόπειρα σωματικής βλάβης και απειλή κατά συναυτουργία. Θα οδηγηθούν αρμοδίως στις δικαστικές αρχές, ενώ η προανάκριση διενεργείται από την Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Ηρακλείου.

Καταγγελία δανειοληπτών στην Τράπεζα της Ελλάδος για πρακτικές της PQH

Τέσσερις οφειλέτες και εγγυητές παλαιών επιχειρηματικών δανείων της πρώην Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (ΑΤΕ) κατέθεσαν επίσημη καταγγελία στην Τράπεζα της Ελλάδος, καταγγέλλοντας την εταιρεία «PQH ΕΝΙΑΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ Α.Ε.» για μη νόμιμη, αδιαφανή και καταχρηστική συμπεριφορά, μετά την αποστολή εξώδικου απαίτησης ύψους σχεδόν ενός εκατομμυρίου ευρώ.

Η υπόθεση αφορά τέσσερις επιχειρηματικές συμβάσεις που είχαν συναφθεί με την ΑΤΕ, η οποία τελεί υπό ειδική εκκαθάριση από το 2012. Οι δανειολήπτες, με τη συνδρομή της Ένωσης Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, επιχείρησαν να προχωρήσουν σε εξωδικαστική διαμόρφωση της οφειλής τους, ωστόσο βρέθηκαν αντιμέτωποι με δικαστική επιδίωξη από δικηγορική εταιρεία των Αθηνών.

Σύμφωνα με την καταγγελία τους, η PQH απέστειλε στις 9 Φεβρουαρίου 2023 επιστολή με την οποία χαρακτήριζε αναληθώς τον πρωτοφειλέτη ως «μη συνεργάσιμο». Οι οφειλέτες απάντησαν εγγράφως στις 19 Φεβρουαρίου 2023, μέσω της Ένωσης Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, αρνούμενοι τη φερόμενη οφειλή και προβάλλοντας την ένσταση της πενταετούς και εικοσαετούς παραγραφής των αξιώσεων, δεδομένου ότι οι λογαριασμοί είχαν κλείσει προ δεκαετίας και πλέον χωρίς καμία δικαστική ενέργεια. Παράλληλα, είχαν ζητήσει εγγράφως την εκκαθάριση του χρέους σύμφωνα με το άρθρο 261 του Αστικού Κώδικα και την παροχή αναλυτικής ενημέρωσης για τυχόν πραγματικό υπόλοιπο.

Η εταιρεία PQH, σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, δεν απάντησε επί τρία ολόκληρα έτη, αρνούμενη να συνεργαστεί ή να χορηγήσει οποιοδήποτε έγγραφο ή δοσοληπτικό λογαριασμό. Αιφνιδιαστικά, στις 9 Μαΐου 2026, οι δανειολήπτες έλαβαν εξώδικη όχληση από πληρεξούσια δικηγορική εταιρεία, με την οποία καλούνταν να καταβάλουν άμεσα το ποσό των 966.229,13 ευρώ.

Οι καταγγέλλοντες χαρακτηρίζουν την ενέργεια αυτή παράνομη και καταχρηστική, επισημαίνοντας ότι η PQH παραβιάζει την υποχρέωση διαφάνειας, απαιτώντας υπέρογκο ποσό χωρίς καμία ανάλυση. Υποστηρίζουν ότι η εταιρεία συγχέει τις τέσσερις διαφορετικές συμβάσεις και αρνείται να εξειδικεύσει τι αφορά κεφάλαιο, συμβατικούς τόκους και παράνομους ανατοκισμούς ή έξοδα. Επίσης, καταγγέλλουν ότι η PQH αποσιωπά πλήρως την από 19 Φεβρουαρίου 2023 έγγραφη απάντησή τους και, αντί να παράσχει τα ζητηθέντα στοιχεία, χρησιμοποιεί δικηγορικές εταιρείες για να ασκήσει ψυχολογική πίεση σε δανειολήπτες και εγγυητές.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην αδιαφορία της εταιρείας για τον θεσμό της εκκαθάρισης. Οι καταγγέλλοντες υποστηρίζουν ότι αντί να προβαίνει σε σύννομη εκκαθάριση, η PQH αφήνει τις απαιτήσεις να διογκώνονται με παράνομους τόκους επί δεκαετίες και εμφανίζεται μετά από χρόνια αδράνειας απαιτώντας άμεση εξόφληση χρεών που έχουν υποπέσει σε παραγραφή.

Από την πλευρά της, η Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Κρήτης, με ανακοίνωση που υπογράφει η πρόεδρός της Ιωάννα Μελάκη, ενημερώνει τους δανειολήπτες μέλη της ή μη ότι οφείλουν να είναι σε επιφυλακή σε οποιοδήποτε έγγραφο παραλάβουν και σε οποιαδήποτε τηλεφωνική επικοινωνία από πιστωτές.

Οι καταγγέλλοντες ζητούν από την Τράπεζα της Ελλάδος να παρέμβει άμεσα προκειμένου να ελεγχθεί η εταιρεία «PQH ΕΝΙΑΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ Α.Ε.» για τις παράνομες και καταχρηστικές πρακτικές της, καθώς και να υποχρεωθεί να χορηγήσει πλήρη, αναλυτική και εκκαθαρισμένη κατάσταση για καθεμία από τις τέσσερις συμβάσεις ξεχωριστά, προκειμένου να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους ενώπιον των δικαστηρίων.