Σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης περιέρχεται η λειτουργία του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων, με τους εκπροσώπους των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού να περιγράφουν εικόνα λειτουργικής κατάρρευσης κρίσιμων κλινικών προ της έναρξης της θερινής περιόδου. Σε κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων, Βαρδής Γεωργιακάκης, και η πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Χανίων, Χριστούλα Πετράκη, απηύθυναν μαζικό κάλεσμα προς την τοπική κοινωνία για συμμετοχή στην Παγκρήτια Πανυγειονομική Κινητοποίηση της ΠΟΕΔΗΝ, η οποία έχει προγραμματιστεί για την Τετάρτη 27 Μαΐου 2026 στο Ηράκλειο. Η διοίκηση του σωματείου ανακοίνωσε τη δωρεάν μετακίνηση των πολιτών με ναυλωμένα λεωφορεία από την πύλη του νοσοκομείου, επιδιώκοντας τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση απέναντι στα χρονίζοντα θεσμικά και οικονομικά προβλήματα του ΕΣΥ.
Υπερεργασία και θερινές άδειες «πέντε ημερών» για το νοσηλευτικό προσωπικό
Η επικείμενη έναρξη της τουριστικής περιόδου προμηνύεται ιδιαιτέρως κρίσιμη για το ήδη εξαντλημένο προσωπικό του ιδρύματος. Σύμφωνα με τον κ. Γεωργιακάκη, η σωματική και ψυχική καταπόνηση εκτείνεται οριζόντια σε όλους τους κλάδους, από τις υπηρεσίες καθαριότητας έως το ιατρικό σώμα, εξαιτίας των συνεχών και αλλεπάλληλων παραιτήσεων.
Η έλλειψη προσωπικού αντανακλάται άμεσα στον προγραμματισμό των θερινών αδειών, με τις προβλέψεις για τη φετινή χρονιά να κρίνονται οριακές. Ιδιαίτερα στον τομέα της νοσηλευτικής φροντίδας, οι εργαζόμενοι σε πολλά τμήματα αναμένεται να λάβουν μόλις πέντε ημέρες καλοκαιρινής άδειας για ανάπαυση, ενώ σε εκκρεμότητα παραμένει το ερώτημα εάν και υπό ποιες συνθήκες θα καταφέρουν να ξεκουραστούν οι υπόλοιποι κλάδοι.
Η κατάσταση επιβαρύνεται επιπλέον από την εσωτερική κόπωση που προκάλεσαν οι διαδοχικές τεχνικές ανακαινίσεις των τελευταίων ετών. Το προσωπικό αναγκάστηκε να μεταφέρει πλήρως τις υποδομές ολόκληρων κλινικών «στην πλάτη του» τρεις φορές για την αντικατάσταση δαπέδων και σωληνώσεων, ενώ επίκειται νέος κύκλος εργασιών για την ενεργειακή αναβάθμιση του κτιρίου με αντικατάσταση κουφωμάτων, χωρίς να έχει προβλεφθεί η συνδρομή εξωτερικού βοηθητικού προσωπικού.
Η πίεση στα ΤΕΠ και η αποσάθρωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας
Το Νοσοκομείο Χανίων καταγράφει δείκτες επισκεψιμότητας που προσεγγίζουν μεγάλα ιδρύματα της Αττικής, όπως ο «Ευαγγελισμός», παρά τη σημαντική πληθυσμιακή αναλογία. Το φαινόμενο αυτό αποδίδεται στο γεγονός ότι το νοσοκομείο εφημερεύει σε 24ωρη βάση καθημερινά, σε αντίθεση με την περιφερειακή δομή του Ηρακλείου, όπου το Πανεπιστημιακό και το Βενιζέλειο εναλλάσσονται στις εφημερίες.
Η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται στην πλήρη υποστελέχωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στον νομό, η οποία αδυνατεί να λειτουργήσει ως ανάχωμα. Ως αποτέλεσμα, η προσέλευση στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) έχει σημειώσει κατακόρυφη αύξηση της τάξης του 150%, με αποτέλεσμα απλά περιστατικά να συρρέουν μαζικά και να καταλαμβάνουν τον χώρο που προορίζεται για τα βαριά επείγοντα.
Η κ. Πετράκη κατήγγειλε ότι στο ΤΕΠ έχουν απομείνει μόνο δύο μόνιμοι επιμελητές, γεγονός που καθιστά αδύνατη την τήρηση του νόμου για το 8ωρο και το 12ωρο εργασίας των γιατρών των επειγόντων. Η διαχείριση του τεράστιου αυτού όγκου μετακυλίεται στους ειδικευόμενους γιατρούς, οι οποίοι αντί να εκπαιδεύονται, καλύπτουν πάγιες ανάγκες επιμελητών, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ένας μόνιμος πληθυσμός 120.000 κατοίκων που κατά τους θερινούς μήνες πολλαπλασιάζεται λόγω του τουρισμού. Επιπλέον, οι αξονικοί τομογράφοι δεν λειτουργούν σε 12ωρη βάση, στερώντας από το ίδρυμα μια σημαντική δυνατότητα αποσυμφόρησης.
«Εικονική πραγματικότητα» στις Παθολογικές Κλινικές και κενά στο Ακτινολογικό
Η διοικητική δομή ορισμένων κλινικών χαρακτηρίστηκε από την ηγεσία των γιατρών ως «εικονική πραγματικότητα». Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε ότι οι δύο Παθολογικές Κλινικές λειτουργούν ουσιαστικά ως μία, καθώς η δεύτερη έχει κατ’ όνομα «βαφτιστεί» Πνευμονολογική προκειμένου να φιλοξενεί και αναπνευστικά νοσήματα. Τα δύο αυτά τμήματα, που αποτελούν τον κεντρικό πυλώνα του νοσοκομείου, στελεχώνονται από μόλις τέσσερις γιατρούς το καθένα και επιβαρύνονται καθημερινά με εισαγωγές χωρίς το σύστημα της εναλλάξ εφημέρευσης που ίσχυε παλαιότερα.
Παράλληλα, σοβαρά προβλήματα υποστελέχωσης καταγράφονται και σε άλλες κρίσιμες ειδικότητες:
Ακτινολογικό Τμήμα: Στην υπηρεσία έχει απομείνει μόλις ένας μόνιμος ακτινολόγος, καθώς ο δεύτερος συνάδελφός του βρίσκεται σε μακροχρόνια αναρρωτική άδεια.
Αναισθησιολογικό Τμήμα: Η δύναμη των αναισθησιολόγων έχει μειωθεί στους έξι, μετά την αποχώρηση μίας γιατρού για άλλο νησί και εν όψει επικείμενων συνταξιοδοτήσεων, με άμεση συνέπεια τη μελλοντική μείωση των χειρουργικών τραπεζιών.
Υποστηρικτικές Υπηρεσίες: Στα πλυντήρια του νοσοκομείου εργάζεται πλέον μόνο ένας μόνιμος υπάλληλος με τη συνδρομή μίας καθαρίστριας, ενώ σοβαρές ελλείψεις παρουσιάζουν η φύλαξη, η καθαριότητα και η κουζίνα. Η απουσία επαρκούς φύλαξης έχει καταστήσει μόνιμα τα φαινόμενα δολιοφθοράς στα οχήματα εργαζομένων και πολιτών στον περιβάλλοντα χώρο.
Η οικονομική ψαλίδα και η «κερκόπορτα» του ιδιωτικού έργου
Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων άσκησαν δριμεία κριτική στην πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Υγείας, η οποία επέτρεψε στους γιατρούς του ΕΣΥ να ασκούν ιδιωτικό έργο εκτός νοσοκομείου. Η κ. Πετράκη χαρακτήρισε τη ρύθμιση αυτή ως «κερκόπορτα» που οδήγησε στο άδειασμα των δημόσιων δομών και στην αύξηση των παραιτήσεων.
«Δόθηκε το τυράκι και τελείωσε, αυτό ήταν. Όταν ο γιατρός μπορεί να πηγαίνει σε ιδιωτική κλινική, και ενώ δεν μπορεί να σε βάλει εδώ στο χειρουργείο, εκεί θα βρει χρόνο άμεσα, ο ασθενής θα αναγκαστεί να πληρώσει για να το κάνει ιδιωτικά. Όταν βλέπει ο γιατρός ότι βγάζει εκεί μέσα σε μία μέρα όσα παίρνει εδώ πέρα τον μήνα, πλέον θα σκεφτεί: “Τι κάθομαι και κάνω εδώ μέσα;”», υπογράμμισε η πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών.
Το σωματείο παρουσίασε οικονομικά στοιχεία αναφορικά με τη διαφορά των αμοιβών, σημειώνοντας ότι η ωριαία αποζημίωση ενός νοσηλευτή στο δημόσιο σύστημα ανέρχεται σε 2 ευρώ, ενώ η αντίστοιχη αμοιβή ενός γιατρού για 24ωρη εφημερία προσδιορίζεται στα 5,5 ευρώ την ώρα, την ίδια στιγμή που οι ενεργειακοί κολοσσοί κατέγραφαν κέρδη ύψους 8.333 δολαρίων το δευτερόλεπτο κατά τον πρώτο μήνα του πολέμου στο Ιράν.
Τα θεσμικά αιτήματα και η διεκδίκηση τοπικών κινήτρων
Αντιμετωπίζοντας την απροθυμία νέων γιατρών να καλύψουν τις θέσεις —παρά την πρόσφατη αύξηση των προκηρύξεων για το ίδρυμα από 11 σε 16 κατόπιν πιέσεων—, οι νοσοκομειακοί γιατροί επιμένουν ότι η λύση απαιτεί ριζική αναθεώρηση των κινήτρων. Η κ. Πετράκη, αναφέροντας ενδεικτικά ότι η ίδια επέλεξε τα Χανιά αποκλειστικά λόγω εντοπιότητας, τόνισε ότι με τους υφιστάμενους μισθούς οι γιατροί προτιμούν νοσοκομεία με ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, ενώ το νησί πλέον τους ελκύει μόνο για διακοπές.
Παράλληλα, αναδείχθηκε το πάγιο αίτημα για την άμεση ένταξη του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ), με την πρόεδρο των γιατρών να αναφέρει ότι η ίδια τραυματίστηκε από βελόνα ασθενούς σε διέγερση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.
Οι εργαζόμενοι στρέφονται πλέον και προς την τοπική αυτοδιοίκηση. Μετά από σχετική συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο και επαφές με τον Δήμαρχο Χανίων, προσδοκούν τη θεσμοθέτηση τοπικών στεγαστικών ή χρηματικών κινήτρων, ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων επαρχιακών δήμων της χώρας, προκειμένου να καταστεί δυνατή η προσέλκυση και παραμονή νέου επιστημονικού προσωπικού στο πολύπαθο ίδρυμα.
Όλα όσα είπε ο πρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων του γενικού νοσοκομείου Χανίων, Βαρδής Γεωργιακάκης:
Σας καλέσαμε σήμερα εδώ και ο λόγος είναι η ανάδειξη, για ακόμα μία φορά, των προβλημάτων του Νοσοκομείου Χανίων — του πλέον πολύπαθου νοσοκομείου, με τόσα προβλήματα σε όλους τους τομείς και σε όλες τις ειδικότητες. Είναι ένα νοσοκομείο που βάλλεται, και από εδώ και πέρα η θερινή περίοδος προμηνύεται πολύ δύσκολη για όλο το προσωπικό. Έχουμε συναδέλφους που δεν ξέρουμε αν θα πάρουν άδεια και πόση άδεια θα πάρουν. Ιδιαίτερα οι νοσηλευτές, σε πολλά τμήματα, θα πάρουν μόλις 5 μέρες καλοκαιρινή άδεια για ξεκούραση. Δεν ξέρουμε πλέον πόσο αντέχουμε και πόσο θα αντέξουμε όλη αυτή την κατάσταση.
Βλέπουμε, και βλέπετε και εσείς, ότι έχουμε συνεχείς, αλλεπάλληλες αποχωρήσεις, ανεξαρτήτως ειδικότητας. Το φαινόμενο ξεκινάει από την καθαριότητα και καταλήγει στους γιατρούς. Άρα, δεν υπάρχει κλάδος που να μην συμμετέχει σε αυτή την εξάντληση και στην υπερεργασία — σωματική και ψυχική πλέον.
Κάλεσμα στην Πανυγειονομική Κινητοποίηση Κρήτης
Νιώσαμε, λοιπόν, την ανάγκη και ήρθαμε σε επικοινωνία με την ΠΟΕΔΗΝ, γιατί δεν είμαστε μόνο εμείς που βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση· είναι και τα υπόλοιπα νοσοκομεία της Κρήτης. Μιλώντας με τον πρόεδρο, τον κύριο Γιαννάκο, οργανώσαμε για τις 27 του μήνα, ημέρα Τετάρτη, το πρωί, τη μετακίνησή μας. Ο Σύλλογος Εργαζομένων θα ναυλώσει λεωφορείο —ή λεωφορεία αν χρειαστεί— με δικά του έξοδα. Ευχόμαστε να χρειαστούν πολλά λεωφορεία, και έτσι πρέπει, για να πάμε στην πανυγειονομική κινητοποίηση της Κρήτης στο Ηράκλειο, την οποία διοργανώνει η ΠΟΕΔΗΝ.
Τα προβλήματα είναι γνωστά σε όλους σας. Εμείς οφείλουμε να σας τα ξαναθυμίσουμε. Ευελπιστούμε πραγματικά —αν και αμφιβάλλω αν θα το δούμε— να υπάρξει η ίδια ανταπόκριση με τους πανηγυρισμούς και τον κόσμο που πλημμύρισε το Ηράκλειο όταν με μεγάλη χαρά ο ΟΦΗ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος. Θα θέλαμε να δούμε αυτόν τον κόσμο στο πλευρό μας, και έτσι θα έπρεπε να είναι για τη δημόσια υγεία. Να διεκδικήσουμε όλοι μαζί την υγεία που μας αξίζει, το νοσοκομείο και τις παροχές υγείας που δικαιούμαστε. Ο κύριος λόγος της σημερινής μας συνάντησης είναι αυτό το κάλεσμα και η ενημέρωση του κόσμου για το νοσοκομείο μας, για την Κρήτη μας και για την υγεία που θέλουμε.
Τα Θεσμικά Αιτήματα και τα Κίνητρα Στέγασης
Βιώνουμε καταστάσεις που και οι πολίτες τις βλέπουν· έχουν αρχίσει πλέον να μας καταλαβαίνουν και, για να το πούμε έτσι, να μας λυπούνται. Είδαμε κάποιες προκηρύξεις θέσεων μετά από πιέσεις. Ενώ στην αρχή οι θέσεις που προκήρυξε το Υπουργείο για το νοσοκομείο μας ήταν 11, τελικά, μετά από πιέσεις του Συλλόγου και της Διοίκησης, έγιναν 16. Αυτό ήταν ένα καλό νέο. Αλλά για να ολοκληρωθεί αυτή η προσπάθεια και για να δούμε συναδέλφους να έρχονται και όχι να φεύγουν, πρέπει να γίνουν συγκεκριμένα πράγματα.
Δύο είναι τα βασικά ζητούμενα για να έρθει ένας γιατρός να δουλέψει στο Νοσοκομείο Χανίων, καθώς και στα υπόλοιπα νοσοκομεία των νησιών και της Κρήτης: χρηματοδότηση με αυξήσεις στους μισθούς και μαζικές προσλήψεις, καθώς και ένταξη των υγειονομικών στα Βαρέα και Ανθυγιεινά. Είναι δυνατόν το Υπουργείο να λέει ότι θέλει να μας βοηθήσει και ότι δεν βρίσκει εργαζόμενους για την υγεία, αλλά από την άλλη να μην δίνει κανένα ουσιαστικό κίνητρο; Αντιθέτως, βλέπουμε συνεχείς αποχωρήσεις σχολικών νοσηλευτών, εργαζομένων στην εστίαση και σε άλλους κλάδους· οπουδήποτε μπορεί να πάει κανείς, αρκεί να φύγει από εδώ, να γλιτώσει από τις βάρδιες, τη θεσμική απαξίωση και την ψυχική και σωματική εξάντληση.
Παρακολουθούμε άλλους δήμους στην Ελλάδα και στην Κρήτη να προβαίνουν σε ενέργειες ώστε να δελεάσουν τους γιατρούς να αποδεχτούν τις θέσεις. Ευελπιστούμε και ευχόμαστε ότι και ο Δήμος Χανίων, μετά το πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο και την επικοινωνία που είχαμε με τον Δήμαρχο, θα μας καλέσει να συζητήσουμε. Πιστεύουμε ότι έχουν μπει πλέον σε αυτή τη λογική, ώστε να βοηθήσουν να δοθούν κίνητρα, είτε στέγασης είτε χρηματικά, για να ενισχύσουμε το νοσοκομείο μας όπως πρέπει και να βρεθούν άνθρωποι να καλύψουν αυτές τις θέσεις.
Η Υποστελέχωση των Επειγόντων και των Παθολογικών Κλινικών
Το νοσοκομείο μας, για ακόμα μία φορά θα το πούμε, αντιμετωπίζει πολλαπλά προβλήματα, αλλά ας ξεκινήσουμε από το βασικότερο: Αυτό το νοσοκομείο βρίσκεται στις πρώτες θέσεις επισκεψιμότητας σε όλη την Ελλάδα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μήπως είμαστε τόσοι πολλοί όσοι και στην Αθήνα; Έχουμε σχεδόν την ίδια επισκεψιμότητα με τον «Ευαγγελισμό», χωρίς φυσικά να έχουμε τον ίδιο πληθυσμό. Αυτό συμβαίνει διότι είμαστε ένα νοσοκομείο που εφημερεύει κάθε μέρα — δεν είμαστε όπως το Ηράκλειο, που έχει το Βενιζέλειο και το Πανεπιστημιακό εκ περιτροπής.
Είμαστε ένα νοσοκομείο σε μια πόλη όπου η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας είναι τόσο υποστελεχωμένη, που όλα τα περιστατικά —είτε πρόκειται για μια απλή ζάλη είτε για κάτι σοβαρότερο— καταλήγουν σε εμάς. Η κυρία Πετράκη θα σας τα πει καλύτερα και αναλυτικότερα για το πώς επιβαρύνεται ιατρονοσηλευτικά αυτό το πολύπαθο και υποστελεχωμένο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ).
Αν θέλουμε πραγματικά να βοηθήσουμε το νοσοκομείο, πρέπει να στελεχώσουμε τους κύριους πυλώνες του, αλλιώς δεν κάνουμε τίποτα. Και οι κύριοι πυλώνες είναι τα Επείγοντα, τα Παθολογικά και τα Χειρουργικά. Στα Χειρουργικά έχει γίνει ένα καλό «μπάλωμα». Στα Παθολογικά, όμως, ξέρετε τι συμβαίνει: η μία κλινική, στην ουσία, έχει μόνο κατ’ όνομα την ένδειξη «Παθολογική», καθώς φιλοξενεί παθολογικά περιστατικά κάτω από έναν τρελό αγώνα που δίνουν οι συνάδελφοι, γιατροί και νοσηλευτές. Και οι δύο παθολογικές κλινικές —με τη μία να έχει «βαφτιστεί» Πνευμονολογική επειδή φιλοξενεί και τέτοια περιστατικά— δέχονται καθημερινά τεράστιο όγκο ασθενών. Δεν είναι όπως παλιά που εφημέρευε εναλλάξ η μία κλινική και μετά η άλλη. Τώρα επιβαρύνονται καθημερινά, χωρίς ανάσα, αν και πρόκειται για τα πιο βαριά τμήματα του νοσοκομείου μαζί με τα Επείγοντα.
Η Κατάσταση στους Λοιπούς Κλάδους
Ας πάμε λίγο και στους λοιπούς κλάδους, χωρίς να σας κουράσω. Όπως είδατε και σήμερα που ήρθατε, δεν υπήρχε φύλαξη, δεν υπήρχε κανείς να σας κατευθύνει. Τα φαινόμενα δολιοφθοράς στα αυτοκίνητα συναδέλφων ή πολιτών είναι μόνιμα. Στην καθαριότητα έχει μπει εργολάβος με κάποια άτομα, αλλά δυστυχώς δεν επαρκούν.
Αντίστοιχα προβλήματα υπάρχουν στην τραπεζαρία, στην κουζίνα και στα πλυντήρια. Έναν μόνο υπάλληλο έχουμε στα πλυντήρια, τον οποίο συνεπικουρεί μια καθαρίστρια που μπαίνει και κάνει βάρδιες εκεί. Θα μου πείτε: «Μα, μιλάς τώρα για τα πλυντήρια;». Ναι, γιατί όλα εδώ μέσα είναι μια αλυσίδα: από την καθαριότητα, τη φύλαξη και τη σίτιση, μέχρι τον νοσηλευτή, τον τραυματιοφορέα και τον βοηθό. Για να δουλέψουν όλα σωστά, πρέπει να λειτουργεί ομαλά κάθε κρίκος της αλυσίδας.
Η Σωματική Καταπόνηση και το Κάλεσμα στην Κοινωνία
Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να υποβαθμίσω το έργο που επιτελούμε. Παράγουμε πολύ μεγάλο έργο, δίνουμε την ψυχική μας δύναμη και βοηθάμε πάρα πολύ κόσμο. Αυτό είναι αλήθεια. Πώς το καταφέρνουμε, όμως; Πιστέψτε με, οι συνάδελφοι είναι σωματικά εξαντλημένοι. Έχουν χρειαστεί να μετακινήσουν τα τμήματά τους, παίρνοντάς τα στην πλάτη τους τρεις φορές τα τελευταία τέσσερα χρόνια, προκειμένου να γίνουν ανακαινίσεις πατωμάτων και τώρα ανακαινίσεις στις σωληνώσεις. Πρόκειται για μεγάλα έργα, δαπανήθηκαν πολλά χρήματα και έπρεπε να γίνουν, αλλά φανταστείτε ότι αυτά τα τμήματα δεν είναι ένα σπίτι που πακετάρεις εύκολα. Τα μεταφέρουν οι συνάδελφοι σε άλλα τμήματα, μετά τα ξαναεπιστρέφουν, και αυτό γίνεται συνεχώς.
Κατά συνέπεια, οι άνθρωποι αυτοί έχουν καταπονηθεί σε ακραίο βαθμό. Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να είχε προβλεφθεί η συνδρομή βοηθητικού προσωπικού από έξω, γιατί η μεταφορά ολόκληρων κλινικών είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Σε λίγο μπαίνουμε σε φάση ενεργειακής αναβάθμισης και θα αλλαχτούν ξανά τα παράθυρα — πάλι τα ίδια. Παιδιά, γάιδαρος να ήταν, θα είχε σκάσει! Και συνάμα, εμείς προσπαθούμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να είμαστε σωστοί απέναντι στους ασθενείς μας, όσο καλύτερα γίνεται.
Πριν ολοκληρώσω, θέλω να καλέσω την τοπική κοινωνία, τους φορείς, τα σωματεία και όλους τους υγειονομικούς: όποιος πολίτης μπορεί, αξίζει να έρθει μαζί μας, να αφιερώσει μία μέρα και να πάμε στο Ηράκλειο για να διεκδικήσουμε και να αναδείξουμε τα προβλήματα της υγείας του τόπου μας.
Στις 27 του μήνα, λοιπόν, ημέρα Τετάρτη, πρέπει να δώσουμε όλοι το «παρών» και να είμαστε εκεί. Σας ευχαριστούμε πολύ.
Η πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ, Χριστούλα Πετράκη από την πλευρά της είπε:
Εγώ αυτό που θα ήθελα να πω είναι ότι το νοσοκομείο, από ιατρικής άποψης, σε κάποια τμήματα εκπέμπει σήμα κινδύνου. Αυτά είναι οι παθολογικές κλινικές, που πλέον έχουν γίνει μία. Μην έχουμε αυτοαπάτη: μία παθολογική είναι, και η άλλη είναι μια κλινική αναπνευστικών νοσημάτων. Λειτουργούν με τέσσερις και τέσσερις γιατρούς αντίστοιχα, για να εφημερεύουν κάθε μέρα και οι δύο κλινικές και να δέχονται όλο τον κόσμο.
Δεύτερον, στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) υπάρχουν μόνο δύο επιμελητές. Για να βγαίνει 24ωρη εφημερία, αυτό —όπως καταλαβαίνετε— δεν γίνεται με τίποτα. Δεν γίνεται καν. Δεν τηρείται το οκτάωρο και το δωδεκάωρο που προβλέπει ο νόμος για τους γιατρούς του ΤΕΠ. Πάντα ξεπερνούμε και τις εφημερίες που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε, αλλά και τα ωράρια. Δεν ξέρουμε πότε ξεκινάει το πρωινό μας ωράριο και πότε τελειώνει.
Η Κατάρρευση της Πρωτοβάθμιας Υγείας και η Πίεση στο Νοσοκομείο
Επιπλέον, η προσέλευση έχει αυξηθεί, ιδίως το τελευταίο διάστημα, κατά 150%. Δεν υπάρχει καν χώρος. Περάστε μια βόλτα να δείτε. Κι αυτό συμβαίνει γιατί δεν λειτουργεί καθόλου η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στον νομό. Οτιδήποτε προκύπτει, καταλήγει στο ΤΕΠ. Και στο ΤΕΠ, για να τους δει ποιος; Οι καημένοι οι ειδικευόμενοι, οι οποίοι βρίσκονται εδώ για να κάνουν την εκπαίδευσή τους, καταλήγουν να κάνουν δουλειά που θα έπρεπε να την κάνουν επιμελητές. Στην ουσία αυτό γίνεται.
Καταλήγει ένας νομός των 120.000 κατοίκων —που τώρα το καλοκαίρι εκατονταπλασιάζεται— να συγκεντρώνεται όλος στο Τμήμα Επειγόντων. Είτε επειδή κάποιος έχει μια παρανυχίδα, είτε επειδή έχει έναν βήχα εδώ και δύο μήνες· περιστατικά, δηλαδή, που θα έπρεπε να ξεκινούν και να αντιμετωπίζονται στην Πρωτοβάθμια. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας στον νομό μας, καλώς ή κακώς (που προφανώς είναι κακώς), δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε, ώστε να φτάνουν στο νοσοκομείο μόνο τα πραγματικά επείγοντα. Έχουμε καταλήξει να έρχονται τα πάντα ως επείγοντα, με αποτέλεσμα τα πραγματικά επείγοντα περιστατικά να μην έχουν χώρο ούτε να μπουν.
Από την άλλη, οι αξονικοί τομογράφοι δεν λειτουργούν σε 12ωρη βάση, όπως λειτουργούν στα μεγάλα κέντρα· αν λειτουργούσαν, θα αποσυμφοριζόταν λίγο το νοσοκομείο.
Χρόνιες Ελλείψεις Προσωπικού και Εξάντληση
Οι γιατροί που έχουν μείνει, σε όλο το νοσοκομείο, έχουν τα ίδια παράπονα. Δίνουν περισσότερα από όσα μπορούν. Ρωτήστε τους όλους: ποιος έχει πάρει άδεια; Τους χρωστούν κανονικές άδειες ετών. Όταν ένας γιατρός παίρνει μόνο δύο μέρες, είναι αδύνατον να ξεκουραστεί. Του χρωστούν άδειες, κι όμως δίνει τα πάντα. Προσπαθεί και ενεργεί πάνω από τις σωματικές του δυνάμεις, πιστέψτε με, για να έχει την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση ο κάθε άνθρωπος που ζητά τη βοήθειά του.
Γι’ αυτό, όμως, βλέπετε ότι σιγά-σιγά όλοι παραιτούνται, φεύγουν και αναζητούν την έξοδό τους από το ΕΣΥ. Κουράστηκαν. Κουράστηκαν πάρα πολύ. Εμείς αυτό που ζητάμε τώρα, άμεσα, είναι μαζικές προσλήψεις, για να μπορέσει να ενισχυθεί το ήδη υπάρχον προσωπικό, να δουλέψει σε ανθρώπινες συνθήκες και να προσφέρει στον χανιώτικο λαό. Γι’ αυτό και καλούμε όλο τον κόσμο να παλέψει για το νοσοκομείο, γιατί όλοι σε αυτό απευθύνονται. Να παλέψουν για να έρθει άμεσα προσωπικό. Αφού δεν φτιάχνονται οι δομές της Πρωτοβάθμιας που θα στήριζαν την κατάσταση, ας φτιαχτεί τουλάχιστον το νοσοκομείο με προσλήψεις.
Οι ελλείψεις είναι πάρα πολλές και τις ξέρετε: και στα ΤΕΠ, και στα Παθολογικά, και στο Πνευμονολογικό. Πλέον τεράστιες ελλείψεις έχει και το Ακτινολογικό. Στην ουσία έχει μείνει ένας μόνιμος ακτινολόγος, καθώς ο άλλος συνάδελφος βρίσκεται σε αναρρωτική άδεια λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας. Τα περισσότερα τμήματα έχουν ελλείψεις.
Στους αναισθησιολόγους, μια συνάδελφος πήρε άλλη θέση σε κάποιο άλλο νησί, ενώ άλλοι είναι προς συνταξιοδότηση. Οι ειδικευόμενοι, που είπαμε ότι αποτελούν τον πυλώνα αυτού του νοσοκομείου, φεύγουν. Άρα μειώνονται πολλά πράγματα. Θα μειωθούν αναγκαστικά και τα χειρουργικά κρεβάτια και τα τραπέζια, όπως καταλαβαίνετε. Γιατί και η προεγχειρητική διαδικασία και όλα όσα χρειάζονται για να μπει ένα χειρουργείο, απαιτούν προσωπικό και γιατρούς. Πού θα βρεθούν αυτοί για να γίνουν τα χειρουργεία; Δεν αρκεί να υπάρχουν μόνο χειρουργοί — δεν χειρουργεί μόνος του ο χειρουργός. Θα πρέπει να έχει και τον αναισθησιολόγο, θα πρέπει να έχει και τον νοσηλευτή. Παντού, δηλαδή, υπάρχουν ελλείψεις.
Όλοι μαζί θα πρέπει, όχι μόνο να απαιτούμε από το νοσοκομείο, αλλά να διεκδικούμε μαζί με τους εργαζόμενους που παλεύουν, να έρθει προσωπικό, ώστε να έχουν οι πολίτες τις παροχές που τους αξίζουν ως ασφαλισμένοι. Οι αναισθησιολόγοι θα έπρεπε να είναι περίπου επτά αυτή τη στιγμή, και επίκειται η συνταξιοδότηση μίας συναδέλφου, άρα θα μείνουν έξι. Θεωρώ ότι όλοι οι συνάδελφοι που έχουν απομείνει είναι εξαιρετικοί και προσπαθούν για το καλύτερο.
Η «Κερκόπορτα» των Ιδιωτικών Απογευματινών Ιατρείων
Όταν ακούτε κάποιους γιατρούς να μιλούν για το «έξω», ακούστε να δείτε: την κερκόπορτα του «έξω» την άνοιξε ο Υπουργός Υγείας, δίνοντας το «τυράκι» στους γιατρούς να εργάζονται και μέσα στο ΕΣΥ και έξω. Όταν ο γιατρός από εδώ μπορεί να πηγαίνει σε ιδιωτική κλινική, και ενώ δεν μπορεί να σε βάλει εδώ στο χειρουργείο, εκεί θα βρει χρόνο άμεσα, ο ασθενής που έχει ένα επείγον πρόβλημα θα αναγκαστεί να πληρώσει για να το κάνει ιδιωτικά.
Όταν βλέπει ο γιατρός ότι βγάζει εκεί μέσα σε μία μέρα όσα παίρνει εδώ πέρα τον μήνα, πλέον θα σκεφτεί: «Τι κάθομαι και κάνω εδώ μέσα;», με τις συνθήκες μάλιστα κάτω από τις οποίες εργάζεται. Δυστυχώς, άνοιξε η κερκόπορτα του ιδιωτικού έργου και την άνοιξε ο Υπουργός. Δόθηκε το τυράκι και τελείωσε, αυτό ήταν.
Και πλέον βλέπετε όλοι, ένας-ένας, πότε άρχισαν οι μεγάλες αποχωρήσεις. Άρχισαν όταν δόθηκε αυτό το υποτιθέμενο κίνητρο για να βοηθήσουμε, λέει, τους γιατρούς να βγάλουν χρήματα. Ωραία, αυτό ήταν το αποτέλεσμα. Αυτό βλέπετε εσείς· εμείς, από την άλλη πλευρά, βλέπουμε τα νοσοκομεία να αδειάζουν με αυτόν τον τρόπο.
Η Αναγκαιότητα των Κινήτρων και τα Βαρέα-Ανθυγιεινά
Κοιτάξτε να σας πω, μην περιμένουμε —ειδικά για τον νομό μας— και καλό είναι να κρατάμε μικρό καλάθι για το ποιος γιατρός θα έρθει. Δεν υπάρχουν κίνητρα, ούτε καν μισθολογικά, ούτε υπάρχει το κριτήριο της εντοπιότητας. Αν δεν θεσπιστεί κάτι που να ελκύει τον γιατρό, δεν πρόκειται να πατήσει κανείς.
Εγώ σας το λέω από προσωπική εμπειρία: ήρθα στα Χανιά μόνο επειδή η καταγωγή μου είναι από εδώ· αλλιώς δεν θα ερχόμουν. Γι’ αυτό ήρθα στα Χανιά. Με αυτούς τους μισθούς και με αυτές τις συνθήκες εργασίας, κακά τα ψέματα, αν ένας συνάδελφος έχει την επιλογή να πάει σε ένα νοσοκομείο όπου δουλεύει λιγότερες ώρες και έχει ένα ανθρώπινο επίπεδο ζωής —όπου η ζωή του δεν εξαντλείται μόνο μέσα σε ένα νοσοκομείο— θα προτιμήσει να πάει εκεί.
Πρέπει να δοθούν κίνητρα. Πρέπει να γίνουν μαζικές προσλήψεις. Ο κάθε ένας που σκέφτεται να έρθει, πρέπει να ξέρει ότι δεν θα πάει μόνος του για να τον «εξοντώσουν». Πρέπει να ξέρει ότι θα πάει και θα είναι άλλοι πέντε, ώστε να μοιραστούν τη δουλειά. Έτσι μόνο θα έρθουν άτομα· αλλιώς δεν έρχονται. Τα Χανιά είναι πάρα πολύ ωραία, και όλοι οι συνάδελφοι το λένε, αλλά πλέον μόνο για διακοπές. Δεν τους ελκύει καθόλου να έρθουν εδώ για να δουλέψουν. Πρέπει να δοθούν κίνητρα και στεγαστικά και μισθολογικά.
Και αν δεν ενταχθεί το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό στα Βαρέα και Ανθυγιεινά, τότε ποιος πρέπει να μπει; Εγώ, μόλις αυτή τη στιγμή, τρυπήθηκα από βελόνα ασθενούς που ήταν σε διέγερση. Δηλαδή, αυτό δεν είναι ανθυγιεινό; Τρυπηθήκατε; Ναι, ναι, από τη βελόνα. Και δεν είναι και η πρώτη φορά, αυτό σας λέω. Κινδυνεύεις ανά πάσα στιγμή, και όμως δεν θεωρείται ανθυγιεινό. Αυτό είναι το βασικό αίτημα και για τους γιατρούς και για τους νοσηλευτές.
Στους νοσηλευτές υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις. Έχουν επιφορτιστεί και έχουν εξοντωθεί σε ακραίο βαθμό. Πόσο ακόμα θα αντέξουν πριν σηκωθούν να φύγουν; Και βλέπουμε συνεχώς να φεύγουν. Νοσηλευτές που έρχονται ως πρωτοδιοριζόμενοι ή ως επικουρικοί, μετά από ένα χρόνο σηκώνονται και φεύγουν. Γι’ αυτό και πρέπει να δώσουμε όλοι μαζί το «παρών» στην πορεία στο Ηράκλειο, στις 27 του μήνα, ξεκινώντας δυναμικά από εδώ.
