του Χ. Σκοτ Πόστερμαν | Πηγή: juancole.com
Όκλαντ, Καλιφόρνια – Παρότι οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ σε Ισραήλ και ΗΠΑ έχουν σε μεγάλο βαθμό αποφύγει να στραφούν εναντίον προσώπων που συνδέονται με τον Έπστιν –σε αντίθεση με ό,τι συνέβη σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες– ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Εχούντ Μπαράκ, δέχεται δημόσια κριτική. Όχι τόσο για λόγους αρχής, όσο επειδή το κυβερνών κόμμα, το Λικούντ, τον αντιμετωπίζει ως πολιτικό αντίπαλο και εχθρό της δικής του ιδεολογικής γραμμής, η οποία έχει ευθυγραμμιστεί σε μεγάλο βαθμό με το κίνημα MAGA του Τραμπ.
Σύμφωνα με στοιχεία που προέκυψαν από τα λεγόμενα «αρχεία Έπστιν», ο Μπαράκ φέρεται να είχε εκφράσει σκέψεις για την προσέλκυση έως και ενός εκατομμυρίου Ρώσων στο Ισραήλ, με στόχο να μεταβληθεί η δημογραφική ισορροπία εις βάρος των Παλαιστινίων και των Αράβων πολιτών του Ισραήλ, αλλά και των Εβραίων Μιζραχί και Σεφαραδιτών. Κατά τις ίδιες πηγές, είχε δηλώσει ότι το Ισραήλ σήμερα μπορεί να είναι πολύ πιο επιλεκτικό απ’ ό,τι στα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του, όταν «έπρεπε να δεχτεί τους πάντες». Φέρεται μάλιστα να πρότεινε να δοθεί προτεραιότητα σε νεαρές και ελκυστικές γυναίκες, προσφέροντάς τους ταχεία διαδικασία μεταστροφής στον Ιουδαϊσμό.
Μέρος αυτής της λογικής εντασσόταν σε μια ευρύτερη αντίληψη «δημογραφικής μηχανικής», με στόχο –όπως υποστηρίζεται– να περιοριστεί περαιτέρω η επιρροή των Μιζραχί ή Σεφαραδιτών Εβραίων. Πρόκειται για κοινότητες με καταγωγή από χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, οι οποίες ιστορικά έχουν αντιμετωπίσει κοινωνικές και πολιτικές διακρίσεις από την κυρίαρχη ελίτ των Ασκενάζι εβραϊκής ευρωπαϊκής προέλευσης. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται και οι Φαλάσα (Αιθίοπες Εβραίοι), που μετεγκαταστάθηκαν στο Ισραήλ τις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυτές οι ομάδες δεν εντάσσονταν στο «προτιμώμενο» δημογραφικό μοντέλο του Μπαράκ.
Το κείμενο αναφέρει επίσης, ότι το ισραηλινό κράτος διατηρούσε στενή σχέση με τον Έπστιν, φτάνοντας –όπως υποστηρίζεται– στο σημείο να παρέχει και να διαχειρίζεται μέτρα ασφαλείας σε διαμέρισμα κτιρίου του στη Νέα Υόρκη, όπου φέρεται να διέμενε ο Μπαράκ με τη σύζυγό του. Το διαμέρισμα στη διεύθυνση 301 East 66th Street ανήκε στον αδελφό του Έπστιν και, σύμφωνα με καταγγελίες, χρησιμοποιούνταν για τη φιλοξενία ανήλικων κοριτσιών που υπέστησαν κακοποίηση. Την ασφάλεια του χώρου διαχειριζόταν ο Ράφι Σλόμο, πρώην επικεφαλής προστατευτικών υπηρεσιών της ισραηλινής αποστολής και μέλος της ομάδας ασφαλείας του Μπαράκ. Οι ρυθμίσεις αυτές, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ξεκίνησαν το 2016, χρόνια μετά την καταδίκη του Έπστιν στη Φλόριντα για σεξουαλικά αδικήματα.
Ο Μπαράκ έχει επανειλημμένα αρνηθεί οποιαδήποτε παράνομη πράξη. Ωστόσο, η Βιρτζίνια Τζιούφρι, ένα από τα πλέον γνωστά θύματα του Έπστιν, είχε γράψει στα απομνημονεύματά της –που εκδόθηκαν μετά τον θάνατό της– ότι το 2002, σε ηλικία 18 ετών, κακοποιήθηκε βάναυσα από «γνωστό πρωθυπουργό» στο ιδιωτικό νησί του Έπστιν. Αν και δεν τον κατονόμασε στο βιβλίο, είχε στο παρελθόν αφήσει αιχμές εναντίον του Μπαράκ. Ο ίδιος αρνείται κατηγορηματικά τις κατηγορίες.
Κυκλοφορούν επίσης εικασίες ότι ο Έπστιν ενδεχομένως λειτουργούσε ως πληροφοριοδότης ή «περιουσιακό στοιχείο» της Μοσάντ, συλλέγοντας ευαίσθητες πληροφορίες και εκθέτοντας ισχυρά πρόσωπα μέσω σεξουαλικών παγίδων, ώστε να αποκτά επιρροή πάνω τους. Στα αρχεία αναφέρονται και άλλες δημόσιες προσωπικότητες, όπως η Σάρα Φέργκιουσον, Δούκισσα της Υόρκης, η οποία είχε συνεργαστεί μαζί του για την προώθηση φιλανθρωπικής της πρωτοβουλίας. Κατά το δημοσίευμα, ο Μπαράκ φέρεται επίσης να χρησιμοποίησε τον Έπστιν ως δίαυλο επικοινωνίας με τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ στα έγγραφα εμφανίζεται και το όνομα της συζύγου του, Νίλι Πριέλ.
Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, από την πλευρά του, επιχειρεί να παρουσιάσει τη σχέση Μπαράκ–Έπστιν ως αποκλειστικά προσωπική υπόθεση του πρώην πρωθυπουργού και όχι ως ζήτημα που αφορά το ισραηλινό κράτος. Έχει μάλιστα κατηγορήσει τον Μπαράκ ότι συνεργάζεται με «αντισιωνιστικές ριζοσπαστικές δυνάμεις της αριστεράς» για να πλήξει την κυβέρνηση.
Τα μέχρι στιγμής δημοσιοποιημένα έγγραφα σκιαγραφούν ένα πυκνό δίκτυο διασυνδέσεων. Ο Έπστιν, χάρη στον τεράστιο πλούτο του, είχε πρόσβαση σε κορυφαίους πολιτικούς, επιχειρηματίες και ακαδημαϊκούς, ενώ η συστηματική εκμετάλλευση ανήλικων κοριτσιών λειτουργούσε –σύμφωνα με τις καταγγελίες– ως μηχανισμός εκβιασμού και άσκησης επιρροής.
Ίσως η πιο αμφιλεγόμενη πτυχή αφορά τις φερόμενες δηλώσεις του Μπαράκ για «επιλεκτική» δημογραφική πολιτική. Σε μια χώρα που διατηρεί αυστηρούς κανόνες για τη μεταστροφή και το ποιος αναγνωρίζεται ως Εβραίος –και που δεν αναγνωρίζει επίσημα ρεύματα όπως ο Συντηρητικός ή ο Μεταρρυθμιστικός Ιουδαϊσμός– προκαλεί εντύπωση η φερόμενη προθυμία για ευελιξία, εφόσον αυτό εξυπηρετεί συγκεκριμένους δημογραφικούς στόχους. Σύμφωνα με τη Haaretz, ο Μπαράκ φέρεται να είπε στον Έπστιν ότι «πολλοί άνθρωποι θα θελήσουν να έρθουν στο Ισραήλ» και ότι πλέον «μπορούμε να ελέγχουμε την ποιότητα πολύ πιο αποτελεσματικά απ’ ό,τι οι ιδρυτές του κράτους, οι οποίοι έπαιρναν όποιον ερχόταν, επειδή έπρεπε να σώσουν ζωές. Σήμερα μπορούμε να είμαστε πιο επιλεκτικοί».
