Ο πρόεδρος του Ιρανικού κοινοβουλίου αναφέρθηκε στο αν επιτεύχθηκαν οι στόχοι του πολέμου των ΗΠΑ. Είπε πως αρχικά οι πρώτοι στόχοι ήταν ένας γρήγορος πόλεμος και η άνευ όρων παράδοση του Ιράν, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε.
Ύστερα πως ήθελαν την αλλαγή καθεστώτος και να πάρουν το πετρέλαιο του Ιράν, στόχοι που επίσης δεν πραγματοποιήθηκαν. Στην συνέχεια ο Μοχάμαντ Γκαλιμπάφ ανέφερε πως οι ΗΠΑ ήθελαν την καταστροφή του πυραυλικού οπλοστασίου της Τεχεράνης και τον εξοπλισμό τρίτων για να επιτεθούν στο Ιράν, στόχοι που επίσης δεν επετεύχθησαν.
Ο Γκαλιμπάφ ανέφερε την προσπάθεια εσωτερικής αναταραχής στο Ιράν, πριν τον πόλεμο (τον Ιανουάριο) και κατά τη διάρκειά του, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η ενεργοποίηση του ΝΑΤΟ εναντίον του Ιράν επίσης απέτυχε, όπως και ο έλεγχος των στενών του Ορμούζ, ενώ οι ΗΠΑ ξέχασαν κάθε σκέψη για χερσαία επίθεση.
Ο Ιρανός πολιτικός κατέληξε πως αν οι ΗΠΑ απέτυχαν σε όλους τους στόχους τους, τότε είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς ποιος κέρδισε αυτόν τον πόλεμο.
Σύμφωνα με το Reuters, το παρακάτω μήνυμα μεταδόθηκε νωρίτερα σήμερα μέσω των ναυτικών συχνοτήτων VHF από τις ναυτικές δυνάμεις του Ιρανικού Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC-N):
«Προσοχή σε όλα τα πλοία: λόγω της αδυναμίας της αμερικανικής κυβέρνησης να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων, το Ιράν ανακοινώνει εκ νέου το πλήρες κλείσιμο των στενών του Ορμούζ. Κανένα πλοίο, ανεξαρτήτως τύπου ή εθνικότητας, δεν επιτρέπεται να διέλθει από τα στενά του Ορμούζ».
Ο εχθρός δεν ενήργησε στρατηγικά σωστά, λέει ο Γκαλιμπάφ
Ο Γκαλιμπάφ είπε σε τηλεοπτική συζήτηση με το κοινό:
Πολεμήσαμε έναν ασύμμετρο πόλεμο με τέτοιο τρόπο ώστε, χάρη στον σχεδιασμό και την προετοιμασία μας, να απωθήσουμε τον εχθρό. Ο εχθρός διέθετε χρήματα και πόρους, αλλά δεν ενήργησε στρατηγικά σωστά. Κάνουν στρατηγικά λάθη στη λήψη αποφάσεων. Υπολογίζουν λάθος όσον αφορά τον λαό μας, ακριβώς όπως υπολογίζουν λάθος και στον στρατιωτικό τους σχεδιασμό.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ισχυρίζεται ότι το «America first» έχει σημασία για αυτήν, αλλά στην πράξη έδειξε ότι το «Israel first» έχει σημασία για αυτήν, επειδή το Ισραήλ λαμβάνει αποφάσεις με βάση λανθασμένες πληροφορίες.
Μερικές φορές από αγαπητούς ανθρώπους και ακόμη και από τα εθνικά μέσα ενημέρωσης, τους ακούω να λένε ότι καταστρέψαμε όλη τη στρατιωτική τους ικανότητα, οπότε ας προχωρήσουμε και ας καταστρέψουμε και το υπόλοιπο και ας μην διαπραγματευτούμε. Σίγουρα έχουμε υπεροχή στο πεδίο της μάχης, και γι’ αυτό ο Τραμπ απαιτεί κατάπαυση του πυρός».
Αν η Σαναά αποφασίσει να κλείσει το στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, κανένας άνθρωπος και κανένα τζίνι δεν θα είναι σε θέση να το ξανανοίξει
Ο Χουσεΐν αλ-Εζζί, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Υεμένης και ανώτερο στέλεχος του κινήματος της Ανσάρ Αλλάχ (Οι υπηρέτες του Θεού) είπε πως «με τη βοήθεια του Θεού, αν η Σαναά αποφασίσει να κλείσει το στενό Μπαμπ αλ-Μαντάμπ, κανένας άνθρωπος και κανένα τζίνι δεν θα είναι σε θέση να το ξανανοίξει· γι’ αυτό, είναι καλύτερο για τον Τραμπ —και τον κόσμο που είναι συνένοχος— να τερματίσει αμέσως όλες τις ενέργειες και τις πολιτικές που εμποδίζουν την ειρήνη και να δείξει τον απαραίτητο σεβασμό στα δικαιώματα του λαού και της χώρας μας».
Το Ιράν επιβεβαιώνει πως επιτέθηκε στο Ιρακινό Κουρδιστάν
Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης – IRGC δηλώνει ότι πραγματοποίησε επίθεση «εναντίον κρησφύγετων τρομοκρατών στην περιοχή του Κουρδιστάν του Ιράκ, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας αρκετούς διαβόητους αντιιρανικούς παράγοντες».
Το αρμόδιο αρχηγείο του IRGC το οποίο είναι υπεύθυνο για την εποπτεία των δυτικών συνόρων του Ιράν με το Ιράκ και την Τουρκία, δήλωσε σε ανακοίνωση το Σάββατο ότι χρησιμοποίησε drones για να χτυπήσει «αυτονομιστές τρομοκράτες στην κοιλάδα Μπαλισάν», που βρίσκεται βορειοανατολικά της πόλης Ερμπίλ.
Η ανακοίνωση ανέφερε ότι «τρεις διαβόητοι ηγέτες τρομοκρατικών ομάδων στην περιοχή σκοτώθηκαν στην επίθεση και πέντε άλλοι τραυματίστηκαν». Το IRGC ανέφερε ότι «οι τρομοκράτες που σκοτώθηκαν στην επίθεση ήταν υπεύθυνοι για τη δολοφονία ενός ανώτερου αξιωματικού της ιρανικής συνοριακής αστυνομίας το 2017».
Ο Tommy Cahill του καναλιού The Kavernacle αναλύει πώς ο διαδικτυακός «καθηγητής» ιστορίας χειραγωγεί πραγματικά γεγονότα για να αποκαταστήσει τον Χίτλερ, να αμφισβητήσει το Ολοκαύτωμα και να προωθήσει αντισημιτικές θεωρίες — ενώ χιλιάδες θεατές τον θεωρούν αξιόπιστο
Σε μια εποχή που οι θεωρίες συνωμοσίας κερδίζουν έδαφος στο διαδίκτυο με ταχύτητα που ανησυχεί ερευνητές, ακαδημαϊκούς και δημοσιογράφους, ο Tommy Cahill — πτυχιούχος ιστορίας και διεθνών σχέσεων σε επίπεδο μεταπτυχιακού, πρώην δημοσιογράφος και δημιουργός του πολιτικού YouTube καναλιού The Kavernacle — ρίχνει φως στο φαινόμενο ενός δημοφιλούς διαδικτυακού δημιουργού περιεχομένου που εμφανίζεται ως «Professor Jang» — ή «Καθηγητής Τζιάνγκ» — και ο οποίος, σύμφωνα με τον Cahill, κανονικοποιεί τη ναζιστική προπαγάνδα ενώπιον ενός τεράστιου κοινού. Πρόκειται για τρίτο κατά σειρά βίντεο μιας σειράς αναλύσεων στο κανάλι The Kavernacle, γνωστό για την αριστερή πολιτική σχολιαστική του κατεύθυνση, που εξετάζουν πώς ο Jang, μέσα από εμφανίσεις σε ακροδεξιά και «manosphere» podcasts, αναθεωρεί συστηματικά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποκαθιστά τον Χίτλερ και διαδίδει αντισημιτικές θεωρίες περί «διεθνικού κεφαλαίου» — ενώ ταυτόχρονα δεν είναι πάντα λανθασμένος σε ό,τι αφορά βασικά ιστορικά γεγονότα, κάτι που τον καθιστά, κατά τον Cahill, ιδιαίτερα επικίνδυνο.
Η μέθοδος: Αληθινά γεγονότα, παραπλανητικό πλαίσιο
Το κεντρικό επιχείρημα του βίντεο του Cahill δεν είναι ότι ο Professor Jang λέει μόνο ψέματα. Αντιθέτως, ο Cahill υποστηρίζει ότι το πιο επικίνδυνο χαρακτηριστικό του είναι ακριβώς το αντίθετο: ότι σε πολλά ιστορικά θέματα — από τον Μεσαίωνα μέχρι τους Τυδώρ — ο Jang δεν σφάλλει ουσιωδώς. Αναπαράγει πληροφορίες που θα μπορούσε κανείς να βρει στη Wikipedia ή μέσω ChatGPT, και αυτό δημιουργεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης. Ο θεατής ακούει κάτι που «δεν είναι εντελώς λάθος» και αρχίζει να δέχεται σταδιακά το ευρύτερο πλαίσιο ερμηνείας — που είναι, κατά τον Cahill, στην ουσία του αντισημιτικό.
«Όταν βλέπεις πολλά από τα βίντεό του, λες “αυτά δεν είναι εντελώς λάθος”. Και έτσι χτίζει την εμπιστοσύνη για να σου πετάξει μετά αυτές τις τρελές θεωρίες συνωμοσίας — και έτσι πέφτεις στην παγίδα», εξηγεί ο Cahill. Η μέθοδος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η κλασική τεχνική της παραπληροφόρησης: πραγματικά στοιχεία τοποθετημένα σε ένα πλαίσιο θεωρίας συνωμοσίας που παραμορφώνει ριζικά το νόημά τους.
Η «αποκατάσταση» του Χίτλερ
Το πιο ανησυχητικό τμήμα της ανάλυσης αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο Jang μιλά για τον Χίτλερ. Σε εμφανίσεις του σε podcasts, ο Jang παρουσιάζει τον ηγέτη της ναζιστικής Γερμανίας ως κάποιον που αμφισβήτησε το «διεθνικό κεφάλαιο» και τις κεντρικές τράπεζες — και γι’ αυτό, κατά τον Jang, κηρύχθηκε πόλεμος εναντίον του. Σύμφωνα με τον Cahill, ο Jang υποστηρίζει ότι «ο Χίτλερ δεν ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο. Απλά ήθελε να τον αφήσουν ήσυχο. Αυτό ήταν το μήνυμά του — ότι εμείς, ο γερμανικός λαός, πρέπει να έχουμε το δικό μας κράτος και να κυβερνούμε μόνοι μας».
Ο Cahill σχολιάζει: «Αυτό ακριβώς έχω ακούσει ναζί να λένε για τον Χίτλερ εδώ και πολύ καιρό. Και ο Professor Jang λέει ακριβώς αυτό».
Στην ανάλυσή του, ο Jang αποσιωπά πλήρως μια σειρά ιστορικών γεγονότων: την προσάρτηση της Αυστρίας, την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, τη Σουδητία και στη συνέχεια στην Πολωνία. Αντί για αυτά, τοποθετεί τον πόλεμο σε ένα αφήγημα περί τραπεζών και μυστικών εταιρειών. Ο Cahill υπενθυμίζει ότι η ιδεολογία του Χίτλερ περιλάμβανε ρητά τη δημιουργία «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) για τους Γερμανούς στην Ανατολική Ευρώπη, την εξόντωση των Σλάβων, τον εξιδανικισμό της αμερικανικής γενοκτονίας εναντίον των αυτοχθόνων, και τη φυλετική πολεμική αντιπαράθεση με τη Σοβιετική Ένωση — εν μέρει επειδή ο Χίτλερ πίστευε ότι αυτή ελεγχόταν από Εβραίους.
Η Συμφωνία Χαβάρα και η χειραγώγηση ενός πραγματικού γεγονότος
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της μεθόδου του Jang, κατά τον Cahill, είναι ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται τη Συμφωνία Χαβάρα (Haavara Agreement) του 1933. Πρόκειται για μια πραγματική συμφωνία μεταξύ ναζιστικών αρχών και ορισμένων σιωνιστικών ομάδων, σύμφωνα με την οποία Εβραίοι της Γερμανίας θα μετακινούνταν στην Παλαιστίνη με κάποια οικονομική υποστήριξη από τη γερμανική πλευρά.
Ο Jang παρουσιάζει αυτή τη συμφωνία ως απόδειξη ότι «ο Χίτλερ και οι σιωνιστές δούλευαν μαζί». Ο Cahill αντιτείνει ότι η συμφωνία ήταν «πολύ περιορισμένη» και ότι η διώξεις βρίσκονταν ακόμη σε εμβρυακό στάδιο το 1933, πολύ πριν από τη βιομηχανοποίηση της εξόντωσης. Η χρήση αυτού του πραγματικού αλλά πλαισιωμένου γεγονότος, υποστηρίζει ο Cahill, αποτελεί κλασικό εργαλείο θεωριών συνωμοσίας: «Αυτό ακριβώς κάνουν οι θεωρητικοί της συνωμοσίας. Παίρνουν ένα γεγονός που πραγματικά συνέβη και το τρέχουν σε μια κατεύθυνση που δεν αντέχει σε κριτική εξέταση».
Ο Jang, σύμφωνα με το βίντεο του Cahill, παρουσιάζει τον αντισημιτισμό ως απλή επιθυμία «οι Εβραίοι να φύγουν και να μας αφήσουν ήσυχους» — μια ερμηνεία που, σύμφωνα με τον Cahill, αποτελεί ευθεία αποκατάσταση του ναζισμού και αφαιρεί κάθε αναφορά στη συστηματική βία, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τη γενοκτονία.
Η άρνηση του Ολοκαυτώματος
Σε ένα απόσπασμα που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο, ο Jang φέρεται να δηλώνει: «Δεν έχουμε συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία για το Ολοκαύτωμα». Στη συνέχεια αναφέρεται σε μια ομιλία του Χίτλερ ως «ένα στοιχείο», αλλά ερμηνεύει τα λεγόμενα του ναζί ηγέτη ως δήλωση ότι «εμείς, το γερμανικό έθνος, θέλουμε να μας αφήσουν ήσυχους».
Ο Cahill χαρακτηρίζει τη δήλωση αυτή «εξωφρενική» και σημειώνει ότι η κλασική μορφή άρνησης του Ολοκαυτώματος δεν βασίζεται συνήθως στον ισχυρισμό ότι «δεν υπάρχουν αποδείξεις». Η πιο συνηθισμένη στρατηγική, εξηγεί, είναι η αμφισβήτηση των αριθμών — ότι δεν ήταν 6 εκατομμύρια τα θύματα, αλλά σημαντικά λιγότερα. Ο σκοπός, σύμφωνα με τον Cahill, είναι να σπαρθεί αμφιβολία: «Αν υπερβάλλουν τόσο πολύ, τι άλλο μας κρύβουν; Και αν αυτό ήταν η αιτιολόγηση για τη δημιουργία του Ισραήλ τη δεκαετία του ’40, μήπως ψεύτηκαν και γι’ αυτό;»
Σύμφωνα με τον Cahill, η θέση του Jang — ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις, ότι ο Χίτλερ δεν ήθελε να σκοτώσει Εβραίους, ότι δούλευε με τους σιωνιστές — συνθέτει στο σύνολό της ένα πλαίσιο αποκατάστασης του ναζισμού.
Γιατί η ακροδεξιά τον λατρεύει
Μέρος της ανάλυσης αφιερώνεται στο γιατί ο Jang είναι τόσο δημοφιλής σε ακροδεξιά κοινά. Ο Cahill αναφέρει ότι ο Jang έχει εμφανιστεί σε podcasts μαζί με τον Sneako — γνωστό ακροδεξιό kickstreamer και YouTuber — καθώς και με τον Richard Spencer, τον πρώην ηγέτη του λεγόμενου alt-right, ο οποίος «τώρα προσποιείται ότι είναι φιλελεύθερος». Στις συνομιλίες αυτές, κατά τον Cahill, ο Jang αναπτύσσει τις ιδέες του σε ένα κοινό που είναι ήδη δεκτικό σε αντισημιτικές αφηγήσεις.
Ο Cahill επισημαίνει ότι ακροδεξιοί θεατές σχολιάζουν ενθουσιωδώς τα βίντεο — με ένα χαρακτηριστικό σχόλιο να γράφει «αυτή η συζήτηση ανέβασε το IQ όλων κατά 6 εκατομμύρια βαθμούς», χρησιμοποιώντας τον αριθμό των θυμάτων του Ολοκαυτώματος ως αστείο.
Ωστόσο, ο Cahill κάνει μια ενδιαφέρουσα διάκριση: δεν πιστεύει ότι ο Jang είναι κατ’ ανάγκη ιδεολογικά ναζιστής. «Νομίζω ότι ο εγκέφαλός του έχει λιώσει από τις θεωρίες συνωμοσίας», λέει. «Δεν πιστεύουν το επίσημο αφήγημα για τίποτα. Οπότε αυτό το ένα στοιχείο, για τη συμφωνία ναζί-σιωνιστών, το παίρνουν και τρέχουν μαζί του». Αυτό δεν μειώνει, κατά τον ίδιο, τον κίνδυνο: «Αν παρακολουθήσεις αυτόν τον τύπο, κυριολεκτικά εξυγιαίνει, ξεπλένει τους ναζί και κάνει τον Χίτλερ να φαίνεται ότι έκανε κάτι καλό».
Η θεωρία «Pax Judaica» και το κράτος επιτήρησης
Πέρα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Jang προωθεί, σύμφωνα με την ανάλυση, μια θεωρία που ονομάζει «Pax Judaica». Σύμφωνα με αυτήν, το Ισραήλ πρόκειται να κυριαρχήσει στη Μέση Ανατολή δημιουργώντας ένα κράτος επιτήρησης μέσω τεχνητής νοημοσύνης, ψηφιακών ταυτοτήτων και μικροτσίπ. Ο Jang φέρεται να ισχυρίζεται ότι «μετά τον πόλεμο, όταν εκατομμύρια θα είναι νεκροί και τα κράτη του Κόλπου θα είναι κατεστραμμένα, το Ισραήλ θα εισάγει εργατικό δυναμικό από Ινδία, Κίνα και Φιλιππίνες, θα τους βάλει μικροτσίπ, θα τους ελέγχει, θα τους ταΐζει ναρκωτικά — θα είναι σκλάβοι, 100 εκατομμύρια ανθρωποειδή ρομπότ της αυτοκρατορίας».
Ο Cahill σημειώνει ότι αντίστοιχες θεωρίες — για τον Jared Kushner ως «αντικαταστάτη» του Jeffrey Epstein, για τον «Αντίχριστο» ως σύστημα ψηφιακού ελέγχου — αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου αφηγήματος που, κατά τον ίδιο, μοιάζει με κλασικές αντισημιτικές θεωρίες περί «ιουδαιομπολσεβικισμού» — τη ναζιστική προπαγάνδα ότι οι Εβραίοι ανέτρεψαν τον Τσάρο και ελέγχουν ταυτόχρονα τον καπιταλισμό και τον κομμουνισμό.
Ο ρόλος του πολέμου στη Μέση Ανατολή
Ένα μεγάλο μέρος της ανάλυσης αφιερώνεται στο γιατί τέτοιες θεωρίες κερδίζουν τόσο έδαφος τώρα. Ο κριτής — ο οποίος τονίζει ότι παράγει ο ίδιος κριτικό περιεχόμενο για το Ισραήλ εδώ και χρόνια, «μέσα από μια αρχή αντίθεσης στον αποικιοκρατικό εποικισμό» — υποστηρίζει ότι η βία στη Γάζα, τον Λίβανο και τώρα το Ιράν έχει «σπάσει τον εγκέφαλο» εκατομμυρίων ανθρώπων. Πολλοί Αμερικανοί, ειδικά, δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι η κυβέρνησή τους ηγείται αυτών των πολέμων — και καταφεύγουν στη θεωρία ότι το Ισραήλ ελέγχει τις ΗΠΑ.
«Πολλοί αριστεροί και συντηρητικοί πιστεύουν ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική υπαγορεύεται από το Ισραήλ, ότι ο Epstein είναι η απόδειξη, ότι το Ισραήλ κατευθύνει τον πόλεμο με το Ιράν», αναφέρει ο Cahill. «Νομίζω ότι αυτό βασίζεται στον αμερικανικό εξαιρετισμό — στην πεποίθηση ότι “εμείς δεν θα μπορούσαμε ποτέ να κάνουμε κάτι τέτοιο, εκτός αν μας εξαπάτησαν”».
Η θέση του κριτή είναι ότι η σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ είναι συμβιωτική, αλλά ότι αν κάποιος ελέγχει κάποιον, «αυτό είναι η Αμερική που ελέγχει το Ισραήλ, όχι το αντίστροφο». Υπενθυμίζει τα παραδείγματα των Ronald Reagan και George Bush, που είχαν σταματήσει ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις στον Λίβανο και αλλού με μια εντολή. «Ο Τραμπ έχει αυτή τη δύναμη. Ο Μπάιντεν έχει αυτή τη δύναμη», τονίζει.
Σύμφωνα με τον Cahill, η πίστη στο αντίθετο — ότι το Ισραήλ ελέγχει την Αμερική — αποτελεί τον τέλειο προθάλαμο για θεωρίες περί «διεθνικού κεφαλαίου», Ρόθσιλντ και Εβραίων τραπεζιτών που ελέγχουν την ιστορία. «Τίποτα για υλικές συνθήκες, τίποτα για πολιτικές ιδεολογίες, τίποτα για εθνικά κράτη. Μόνο τραπεζίτες», σχολιάζει.
Η ακροδεξιά αντίθεση στο Ισραήλ: Αντισημιτισμός, όχι αλληλεγγύη
Ο Cahill κάνει μια διάκριση που θεωρεί κρίσιμη: η αντίθεση στο Ισραήλ από τη σκοπιά της ακροδεξιάς δεν πηγάζει από ανθρωπιστική ευαισθησία. Αναφέρεται ρητά στον Sneako και σε παρόμοιες φιγούρες, σημειώνοντας ότι «πολλοί από αυτούς υποστηρίζουν τον Donald Trump στην αδυσώπητη μεταχείριση προσφύγων και μεταναστών», αλλά «κάπως ξαναβρίσκουν την ανθρωπιά τους όταν πρόκειται για αυτό που κάνει το Ισραήλ στο Ιράν ή στην Παλαιστίνη».
«Δεν τους νοιάζει η ανθρώπινη ζωή», λέει. «Οι ίδιοι που ασκούν κριτική στο Ισραήλ από αυτή τη σκοπιά είναι οι ίδιοι που πανηγυρίζουν όταν ευρωπαϊκές χώρες κακομεταχειρίζονται μουσουλμάνους πρόσφυγες. Είναι ένα εντελώς ασυνεπές κοσμοείδωλο, εστιασμένο ειδικά στο Ισραήλ, απλά επειδή είναι εβραϊκό». Αυτή, κατά τον Cahill, ήταν ανέκαθεν η βάση της ακροδεξιάς αντίθεσης στο Ισραήλ: «Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Αυτό που άλλαξε είναι ότι περισσότεροι κανονικοί άνθρωποι πέφτουν τώρα στις ίδιες ακροδεξιές θεωρίες συνωμοσίας».
Η μεταψυχροπολεμική αποκατάσταση των ναζί: Ένα ιστορικό προηγούμενο
Ο Cahill τοποθετεί το φαινόμενο Jang σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο. Υπενθυμίζει ότι η «αποκατάσταση» ναζιστικών προσωπικοτήτων δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Αμέσως μετά τον πόλεμο, η Βρετανία, η Γαλλία και οι δυτικοευρωπαϊκές χώρες χρειάστηκε να ανασυγκροτήσουν τη Δυτική Γερμανία ως ανάχωμα κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό απαίτησε, κατά τον Cahill, τη συστηματική «αποκατάσταση» ορισμένων ναζί — με πιο χαρακτηριστική τη φιγούρα του στρατάρχη Ρόμελ, ο οποίος παρουσιάστηκε ως «ο καλός ναζί» που αντιστάθηκε στον Χίτλερ.
«Τα περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι ο Ρόμελ δεν εμπλέκονταν πράγματι στο σχέδιο δολοφονίας», σημειώνει ο Cahill. «Αλλά του δόθηκε η επιλογή: αυτοκτονία ή εκτέλεση. Γι’ αυτό αυτοκτόνησε.» Αυτός ο μηχανισμός αποκατάστασης — η μετατροπή του ναζιστικού παρελθόντος σε κάτι πιο «αποδεκτό» — συνεχίζεται, κατά τον Cahill, σε πλατφόρμες όπως το YouTube, με πολύ διαφορετικά αλλά εξίσου επικίνδυνα αποτελέσματα.
Ο κίνδυνος: Η Οκτωβριανή πύλη εισόδου
Ο Cahill θεωρεί ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος σήμερα δεν προέρχεται από ανθρώπους με σταθερή ιδεολογική βάση — αριστερή ή δεξιά — αλλά από ανθρώπους που «ήρθαν στον αντισιωνισμό μέσω όσων συνέβησαν μετά τις 7 Οκτωβρίου» χωρίς προηγούμενη πολιτική εμπειρία ή ιστορική γνώση.
«Αν απλά ήρθες στον αντισιωνισμό μέσα από αυτά που έγιναν μετά την 7η Οκτωβρίου, και πριν δεν σε ένοιαζε τίποτα, νομίζω ότι είναι ένα πολύ κακό σημείο εισόδου», εξηγεί. «Γίνεσαι πολύ ευάλωτος στον Professor Jang. Δεν ξέρεις τίποτα για την ιστορία του Ισραήλ, τίποτα για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και αυτός λέει κάτι πραγματικό — η Συμφωνία Χαβάρα πράγματι υπήρξε. Δεν ψεύδεται. Και τον παίρνεις στην ονομαστική αξία, γιατί έχει πίνακα και μοιάζει αξιόπιστος.»
Φασισμός και θεωρίες συνωμοσίας: Μια ιστορική σχέση
Ο Cahill αφιερώνει σημαντικό χρόνο στη σύνδεση μεταξύ θεωριών συνωμοσίας και φασιστικών κινημάτων. Υπενθυμίζει ότι κατά την άνοδο του ναζισμού, η πίστη στον αποκρυφισμό, στις ειδωλολατρικές θρησκείες και στη μαγεία αυξήθηκε σημαντικά — ακόμα και σε υψηλόβαθμα στελέχη του κόμματος, όπως ο Χίμλερ. Αυτά τα κοσμοείδωλα, σημειώνει, ήταν «θεμελιωδώς αντίθετα στη σύγχρονη επιστήμη, τη σύγχρονη ιστορία και τη σύγχρονη πολιτική» — κάτι που θυμίζει τον τρόπο με τον οποίο σύγχρονες θεωρίες συνωμοσίας λειτουργούν αποδομώντας την εμπιστοσύνη στην πραγματικότητα.
«Όλα ξεκινούν από το να μην εμπιστεύεσαι την πραγματικότητα», λέει. «Και μπορεί να αρχίσει με πράγματα για τα οποία μπορείς εύλογα να αμφιβάλλεις. Αλλά φτάνεις σε ένα σημείο που πιστεύεις ότι τα πάντα κατευθύνονται από μυστικές εταιρείες — και ξαφνικά γίνεσαι φασίστας.»
Μια αόρατη ριζοσπαστικοποίηση
Η ανάλυση του βίντεο του Cahill καταλήγει σε μια διαπίστωση που ξεπερνά τον ίδιο τον Professor Jang. Το φαινόμενο που περιγράφεται δεν αφορά έναν μεμονωμένο δημιουργό περιεχομένου — αφορά τους μηχανισμούς με τους οποίους η ναζιστική ιστορική αναθεώρηση εισχωρεί στο mainstream μέσω αλγοριθμικών συστάσεων, συνεργασιών με ακροδεξιά podcasts και ένα κοινό που, σοκαρισμένο από τις εικόνες βίας στη Μέση Ανατολή, αναζητά εξηγήσεις χωρίς να διαθέτει τα εργαλεία κριτικής σκέψης για να τις αξιολογήσει.
Ο δημιουργός του βίντεο του Cahill επισημαίνει ότι ο Jang «κανονικοποιεί τη ναζιστική προπαγάνδα» και ότι «δεν είναι περίεργο που οι ναζί τον λατρεύουν». Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει ότι πολλοί από τους θεατές του Jang δεν είναι ναζί — είναι απλά άνθρωποι που δεν ήξεραν πώς να αξιολογήσουν αυτό που άκουγαν. Και αυτό, ίσως, είναι το πιο ανησυχητικό: η ριζοσπαστικοποίηση δεν γίνεται πάντα με γροθιές και σβάστικες. Μερικές φορές γίνεται με πίνακα, ψεύτικη ακαδημαϊκή αυθεντία και μια Συμφωνία του 1933 που παρουσιάζεται ως η κλειδαριά που ξεκλειδώνει «ολόκληρη την ιστορία».
Ο Μακάριος Λαζαρίδης μπορεί να παραιτήθηκε μετά τις σχεδόν σε καθημερινό επίπεδο αποκαλύψεις σε σχέση με την πορεία του, όμως φαίνεται ότι δεν επιλέγει τη σιωπή.
Στον προσωπικό λογαριασμό του στο twitter μπορεί να μην έχει γράψει κάτι καινούργιο όμως κάνει repost αναρτήσεις άλλων χρηστών.
Μία από αυτές είναι εξαιρετικά κριτική προς την κυβέρνηση αφού την κατηγορεί ότι υπέκυψε στην “συμμορία του Βαξεβάνη. Ειδική αναφορά κάνει στην Ντόρα Μπακογιάννη την οποία καλεί να “φάει κανένα σοκαλατάκι” και να ασχοληθεί με τα εγγόνια της.
Ακολουθεί η ανάρτηση που μοιράστηκε – προφανώς γιατί τον εκφράζει – ο πρώην πλέον υφυπουργός:
Η φοβική κυβέρνηση παραιτεί όποιον στοχοποιεί η συμμορία του Βαξεβάνη και της αριστεράς ή η συμμορία της Κοβέσι. Κάθε φορά που η αντιπολίτευση θα επιτίθεται σε έναν υπουργό, θα πετυχαίνει την αποπομπή του. Αυτός είναι ένας φαύλος κύκλος, που όχι μόνο απαξιώνει τη κυβέρνηση στα μάτια του πολίτη, αλλά ενθαρρύνει την αντιπολίτευση να συνεχίσει το ίδιο κυκλικό μοτίβο . Η @Dora_Bakoyannis καλό θα ήταν να φάει κανένα σοκολατάκι και να παίξει με τα εγγονάκια της.
Το Ιράν θα δώσει προτεραιότητα στα πλοία που καταβάλλουν το αντίτιμο για τη διέλευση από το Στενό του Ορμούζ, δήλωσε ανώτερος Ιρανός αξιωματούχος στο CNN και τον Frederik Pleitgen, το Σάββατο.
«Δεδομένου του περιορισμού στον αριθμό των πλοίων που θα επιτρέπεται να διέρχονται, το Ιράν αποφάσισε να δώσει προτεραιότητα στα πλοία που ανταποκρίνονται ταχύτερα στα νέα πρωτόκολλα του Στενού του Ορμούζ και καταβάλλουν το κόστος των υπηρεσιών ασφάλειας και προστασίας», ανέφερε ο αξιωματούχος.
Σύμφωνα με τον αξιωματούχο, τα πλοία που δεν πληρώνουν τα τέλη θα δούν τη διέλευσή τους να «αναβάλεται».
WSJ: Ο αμερικανικός στρατός ετοιμάζεται να επιβιβαστεί σε πλοία που συνδέονται με το Ιράν
Ο αμερικανικός στρατός προετοιμάζεται τις επόμενες ημέρες να επιβιβαστεί σε πλοία που συνδέονται με το Ιράν και να κατασχέσει εμπορικά πλοία σε διεθνή ύδατα, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους που επικαλείται η Wall Street Journal.
Ο σχεδιασμός αυτός έρχεται τη στιγμή που ο ιρανικός στρατός συνεχίζει να ενισχύει τον έλεγχό του στα Στενά του Ορμούζ, επιτιθέμενος το Σάββατο σε αρκετά εμπορικά πλοία, με την Τεχεράνη να δηλώνει ότι η θαλάσσια δίοδος βρίσκεται πλέον υπό τον «αυστηρό έλεγχό» της.
Ένας Πολωνός βουλευτής, ο οποίος πρόσφατα εμφάνισε μια ισραηλινή σημαία στην οποία το Αστέρι του Δαβίδ είχε αντικατασταθεί από μια ναζιστική σβάστικα, δήλωσε την Παρασκευή ότι τιμωρείται επειδή μίλησε κατά της ισραηλινής γενοκτονίας.
«Μόλις τιμωρήθηκα από τον Πρόεδρο του Σέιμ (πρόεδρο της βουλής), Βουοντζίμιες Τσαρζάστι, για την πρόσφατη ομιλία μου σχετικά με τη γενοκτονία που διεξάγεται από το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή», έγραψε ο Κόνραντ Μπέρκοβιτς στην αμερικανική πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης X.
Σημείωσε ότι, επιπλέον της οικονομικής ποινής, ο Τσαρζάστι υπέβαλε επίσης αίτημα εναντίον του στην Εισαγγελία, αφού προκάλεσε οργή στο κοινοβούλιο με μια ισραηλινή σημαία τροποποιημένη με σβάστικα.
«Δεν το φοβάμαι αυτό και δεν έχω πρόθεση να το αποφύγω — θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου. Καμία καταστολή από τις κρατικές αρχές δεν θα μου κλείσει το στόμα», υπογράμμισε ο Μπέρκοβιτς.
Πρόσθεσε: «Ας μη μείνουμε σιωπηλοί και ας μην προσποιούμαστε ότι αυτοί είναι τα θύματα σήμερα. Όχι, δεν είναι. Είναι οι αυτουργοί της γενοκτονίας αθώων παιδιών, γυναικών και ανδρών στη Γάζα».
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο Μπέρκοβιτς κράτησε την τροποποιημένη σημαία κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Σέιμ, την κάτω βουλή του κοινοβουλίου της Πολωνίας, όπου επέκρινε την ισραηλινή κυβέρνηση και ζήτησε από την Πολωνία να διακόψει τους δεσμούς με το Ισραήλ λόγω των ισραηλινών εγκλημάτων κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα.
Η ανάδυση του νέου μοντέλου Mythos μετατοπίζει το κέντρο βάρους της παγκόσμιας ισχύος από τα παραδοσιακά επιτελεία στα εργαστήρια της Silicon Valley. Πώς η ικανότητα αυτόνομης κυβερνοεπίθεσης και η συμμετοχή στο Project Maven αναδιαμορφώνουν το δόγμα του Πενταγώνου στον πόλεμο του Ιράν.
Στους διαδρόμους των δεξαμενών σκέψης της Ουάσιγκτον και στα στρατηγικά κέντρα λήψης αποφάσεων, μια νέα λέξη αρχίζει να προκαλεί δέος και ταυτόχρονα ανησυχία: Mythos. Δεν πρόκειται για κάποια αρχαιοελληνική αναφορά, αλλά για το τελευταίο και πιο προηγμένο μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης της εταιρείας Anthropic.
Ενώ η κοινή γνώμη έχει εξοικειωθεί με τη χρήση των chatbots για τη σύνταξη κειμένων ή τη δημιουργία εικόνων, η πραγματικότητα που περιγράφει ο Gregory Allen, ανώτερος σύμβουλος στο Κέντρο Wadhwani για την Τεχνητή Νοημοσύνη του CSIS, αποκαλύπτει μια ποιοτική μεταστροφή στην παγκόσμια ασφάλεια.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι πλέον απλώς ένας βοηθός γραφείου, αλλά ένας αυτόνομος παίκτης στην παγκόσμια σκακιέρα, ικανός να διεξάγει κυβερνοπόλεμο και να καθοδηγεί πυραυλικά πλήγματα σε πραγματικό χρόνο.
Από τον Προγραμματισμό στην Αυτόνομη Κυβερνοεπίθεση
Η εξέλιξη των μοντέλων AI τον τελευταίο χρόνο υπήρξε καταιγιστική. Όπως εξηγεί ο Gregory Allen, η ικανότητα ενός συστήματος να γράφει κώδικα λογισμικού με υψηλή ακρίβεια οδηγεί νομοτελειακά στην ικανότητα να εντοπίζει και να εκμεταλλεύεται τα κενά ασφαλείας αυτού του κώδικα. Το Mythos της Anthropic αποτελεί την αιχμή αυτού του δόρατος.
Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, το συγκεκριμένο μοντέλο δεν περιορίζεται στον εντοπισμό ενός σφάλματος (bug). Έχει τη δυνατότητα να διατρέξει αυτόνομα ολόκληρη την αλυσίδα της κυβερνοεπίθεσης —τη λεγόμενη «cyber kill chain»— από τη διείσδυση μέχρι την τελική εκτέλεση του πλήγματος, χωρίς την ανάγκη ανθρώπινης παρέμβασης.
Αυτή η εξέλιξη έρχεται να απαντήσει σε ένα χρόνιο πρόβλημα: τη μαζική έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού στον τομέα της κυβερνοασφάλειας. Εδώ και δύο δεκαετίες, η εκπαίδευση ικανών «hacker» αποτελούσε μια δαπανηρή και χρονοβόρα διαδικασία.
Σήμερα, μια ιδιωτική εταιρεία όπως η Anthropic διαθέτει πλέον δυνατότητες που συγκρίνονται με εκείνες της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA) των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η Anthropic, αντιλαμβανόμενη το βάρος της ανακάλυψής της, έχει ήδη προσεγγίσει την αμερικανική κυβέρνηση, τράπεζες και παρόχους κρίσιμων υποδομών, προειδοποιώντας τους ότι ο κόσμος στον οποίο ζούσαν μέχρι χθες δεν υπάρχει πια.
Το «Τεστ Mythos» ως Νέο Πρότυπο Άμυνας
Η διπλή φύση της τεχνολογίας Mythos δημιουργεί ένα παράδοξο ασφαλείας. Από τη μία πλευρά, αποτελεί ένα τρομακτικό εργαλείο επίθεσης. Από την άλλη, προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για την ενίσχυση της ψηφιακής ανθεκτικότητας. Στο άμεσο μέλλον, κάθε νέο κομμάτι λογισμικού, πριν διατεθεί στην αγορά, θα πρέπει πιθανώς να περάσει από το «τεστ Mythos». Θα πρέπει, δηλαδή, να αποδείξει ότι μπορεί να επιβιώσει από την επίθεση του πιο προηγμένου μοντέλου AI στον κόσμο.
Η πρόκληση όμως έγκειται στη μεταβατική περίοδο. Ο τεράστιος όγκος υφιστάμενου κώδικα, μεγάλο μέρος του οποίου είναι ανοιχτού κώδικα και συντηρείται από εθελοντές, παραμένει εκτεθειμένος. Οι τράπεζες και οι εταιρείες ενέργειας καλούνται μέσα στους επόμενους 12 μήνες να προχωρήσουν σε μια συνολική αναθεώρηση των συστημάτων τους. Το ερώτημα που πλανάται πάνω από την Ουάσιγκτον είναι σαφές: Για πόσο καιρό ακόμα οι δυνατότητες του Mythos θα παραμείνουν αποκλειστικά στα χέρια εκείνων που θεωρούμε «καλούς»;
Η Anthropic ως «Ιδιωτική NSA» και το Χάσμα με το Κράτος
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της ανάλυσης του Allen είναι η διαπίστωση ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ βρίσκεται απελπιστικά πίσω από τον ιδιωτικό τομέα στην ανάπτυξη τέτοιων τεχνολογιών. Το Πεντάγωνο και οι μυστικές υπηρεσίες δεν έχουν καν προσπαθήσει να δημιουργήσουν ένα μοντέλο ανάλογο του Mythos. Η εξάρτησή τους από τη Silicon Valley είναι πλέον απόλυτη.
Η Anthropic εκτιμάται ότι διαθέτει ένα προβάδισμα έξι έως οκτώ μηνών έναντι των ανταγωνιστών της, συμπεριλαμβανομένης της OpenAI. Αυτό το μικρό παράθυρο χρόνου είναι κρίσιμο για την επιδιόρθωση του παγκόσμιου κώδικα πριν η Κίνα ή οργανωμένες κοινότητες hacker αποκτήσουν ανάλογες ικανότητες. Ωστόσο, αυτό το παράθυρο κινδυνεύει να χαθεί λόγω γραφειοκρατικών και νομικών συγκρούσεων.
Παρά το γεγονός ότι η Anthropic παρέχει κρίσιμες υπηρεσίες για τη διεξαγωγή του πολέμου στο Ιράν, το Πεντάγωνο πρόσφατα τη χαρακτήρισε ως «κίνδυνο για την εφοδιαστική αλυσίδα». Πρόκειται για έναν χαρακτηρισμό που συνήθως προορίζεται για εταιρείες-βιτρίνες ξένων κατασκόπων. Αυτή η κατάσταση απόλυτης σύγχυσης στην Ουάσιγκτον —να ζητά βοήθεια για τη θωράκιση της οικονομίας και ταυτόχρονα να δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τον πάροχο της βοήθειας— δημιουργεί ένα επικίνδυνο κενό ασφαλείας.
Η Στρατηγική της «Συγκράτησης» και το Ρίσκο της Αγοράς
Σε αντίθεση με άλλες τεχνολογικές εταιρείες που σπεύδουν να διαθέσουν τα προϊόντα τους στο ευρύ κοινό, η Anthropic έχει λάβει τη στρατηγική απόφαση να περιορίσει την πρόσβαση στο Mythos. Μόνο 40 επιλεγμένες εταιρείες, τράπεζες και κυβερνητικές υπηρεσίες έχουν προσκληθεί να συνεργαστούν για τη θωράκιση του διαδικτύου.
Σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, αν αυτές οι δυνατότητες έπεφταν στα χέρια κάποιου που θα ήθελε να τις χρησιμοποιήσει για κερδοσκοπία στις αγορές ή για να εκμεταλλευτεί κυβερνοεπιθέσεις προς όφελος ενός αντιπάλου, η συζήτηση σήμερα θα ήταν εντελώς διαφορετική. Η Anthropic επιλέγει τη στρατηγική της συνεργασίας και της υποστήριξης, θυσιάζοντας βραχυπρόθεσμα κέρδη για τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης σταθερότητας. Όπως σημειώνει ο Allen, η προοπτική είναι θετική, αλλά η «μέση» αυτής της διαδικασίας θα είναι εξαιρετικά περίπλοκη και «βρώμικη».
Το «Μάτι» του Project Maven
Ενώ η συζήτηση για την κυβερνοασφάλεια διεξάγεται σε κλιματιζόμενες αίθουσες, η τεχνολογία της Anthropic δοκιμάζεται ήδη στις πιο σκληρές συνθήκες: στο πεδίο της μάχης. Η εμπλοκή της εταιρείας στον πόλεμο του Ιράν δεν είναι πλέον μυστικό. Τα μοντέλα της χρησιμοποιούνται καθημερινά από τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών και τις ένοπλες δυνάμεις, αλλάζοντας ριζικά τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται ο σύγχρονος πόλεμος. Η καρδιά αυτής της αλλαγής χτυπά στο Project Maven, ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε το 2018 με ταπεινούς στόχους και εξελίχθηκε στον απόλυτο «πολλαπλασιαστή ισχύος» του Πενταγώνου.
Project Maven: Από την Παρατήρηση στην Κατανόηση
Το Project Maven ξεκίνησε ως μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η έλλειψη ανθρώπινων αναλυτών για την επεξεργασία των χιλιάδων ωρών βίντεο από drones όπως τα Predator. Στις αρχές του, το σύστημα χρησιμοποιούσε απλή υπολογιστική όραση (computer vision) για να διαχωρίζει το «κενό νερό» από ένα «πολεμικό πλοίο» σε μια δορυφορική φωτογραφία.
Σήμερα, με την ενσωμάτωση μοντέλων LLM (Large Language Models) όπως αυτά της Anthropic, οι δυνατότητες του Maven έχουν εκτοξευθεί. Η AI δεν εντοπίζει απλώς ένα πλοίο. Είναι σε θέση να συγκρίνει τα δεδομένα με την προηγούμενη ημέρα, να διαπιστώσει ότι «χθες δεν υπήρχαν πλοία εδώ, ενώ σήμερα υπάρχουν δέκα», να αναγνωρίσει την κατεύθυνσή τους και να συντάξει το πρώτο προσχέδιο μιας αναφοράς πληροφοριών για τις πιθανές προθέσεις του εχθρού. Αυτή η αυτοματοποίηση των ροών εργασίας επιταχύνει τις διαδικασίες σε βαθμό που ο ανθρώπινος εγκέφαλος αδυνατεί να ακολουθήσει.
Η Στατιστική του Πολέμου: 1.000 Στόχοι σε 24 Ώρες
Η πραγματική ισχύς αυτής της τεχνολογίας αποτυπώνεται στους αριθμούς της σύγκρουσης στο Ιράν. Στο πρώτο στάδιο του πολέμου, ο αμερικανικός στρατός έπληξε 1.000 στόχους μέσα σε μόλις 24 ώρες. Για να γίνει αντιληπτή η κλίμακα, το παραδοσιακό ορόσημο για την αμερικανική κυβέρνηση ήταν περίπου 50 στόχοι την ημέρα.
Αυτή η αύξηση κατά 2.000% δεν αφορά μόνο τον αριθμό των βομβών. Πολλοί από αυτούς τους στόχους είναι κινητοί ή καμουφλαρισμένοι. Για να πληγούν 1.000 στόχοι, έπρεπε να ληφθούν 10.000 έως 20.000 αποφάσεις υψηλής ποιότητας σχετικά με την επεξεργασία πληροφοριών και τη στοχοποίηση. «Δεν υπήρχε κανένας τρόπος να το πετύχει αυτό η αμερικανική κυβέρνηση χωρίς τη βοήθεια της AI», τονίζει ο Gregory Allen. Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι πλέον ο απαραίτητος κρίκος που συνδέει τη συλλογή πληροφοριών με την πολεμική δράση.
Το Παράδοξο της Ουάσιγκτον: Εξάρτηση και Δυσπιστία
Παρά την αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα των συστημάτων της Anthropic στο μέτωπο, η σχέση της με το Πεντάγωνο παραμένει εκρηκτική. Η διαμάχη για τους όρους των συμβολαίων οδήγησε τη στρατιωτική ηγεσία σε μια κίνηση που πολλοί θεωρούν παράλογη: την επίσημη στοχοποίηση της εταιρείας ως «κίνδυνο για την εφοδιαστική αλυσίδα».
Πρόκειται για μια στιγμή απόλυτης σύγχυσης. Από τη μία πλευρά, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν την τεχνολογία της Anthropic για να κυριαρχήσουν στο πεδίο της μάχης και να προστατεύσουν τις οικονομικές αρτηρίες της χώρας από κυβερνοεπιθέσεις. Από την άλλη, εκδηλώνουν μια βαθιά δυσπιστία προς τον ιδιωτικό τομέα που την παράγει. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση απειλεί να σπαταλήσει το κρίσιμο προβάδισμα των οκτώ μηνών που διαθέτουν οι ΗΠΑ έναντι της Κίνας, καθώς η γραφειοκρατία φαίνεται να υπερισχύει της στρατηγικής ανάγκης.
Η Ζοφερή Πραγματικότητα του «Μεσσαίου Σταδίου»
Η ανάλυση του Gregory Allen καταλήγει σε μια διαπίστωση που πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε ένα «εξαιρετικά ακατάστατο μεσαίο στάδιο». Η τεχνολογία Mythos και το Project Maven έχουν ήδη αλλάξει τον ορισμό της ισχύος. Η Anthropic, λειτουργώντας με υψηλό αίσθημα ευθύνης, κρατά κλειστά τα χαρτιά της, προσπαθώντας να θωρακίσει τον κόσμο πριν οι δυνατότητες αυτές γίνουν κτήμα όλων.
Ωστόσο, η εξάρτηση των εθνικών κρατών από ιδιωτικούς κολοσσούς για τη διεξαγωγή πολέμου και την προστασία των υποδομών δημιουργεί νέα ερωτήματα για τη δημοκρατική λογοδοσία και τον έλεγχο των όπλων. Αν η AI μπορεί να επιλέγει 1.000 στόχους την ημέρα και να εκτελεί αυτόνομες κυβερνοεπιθέσεις, τα όρια μεταξύ ανθρώπινης βούλησης και αλγοριθμικής εκτέλεσης θολώνουν επικίνδυνα.
Ο «Μύθος» της AI είναι πλέον η νέα μας πραγματικότητα και η επιβίωσή μας σε αυτόν τον νέο κόσμο εξαρτάται από το πόσο γρήγορα θα καταφέρουμε να θωρακίσουμε τις ψηφιακές μας αρτηρίες, πριν το παράθυρο ευκαιρίας κλείσει οριστικά.
Ο Ταλ Ντίλιαν, το Μέγαρο Μαξίμου και ο αστάθμητος παράγοντας «Μπίμπι» – Η μάχη για τα έργα του «πληροφοριακού πολέμου» και ο νέος αμερικανός παίκτης – Το «οικογενειακό» πρόβλημα
Σοβεί το σκάνδαλο των υποκλοπών, απειλώντας ευθέως την κυβέρνηση και εντονότερα την «Αγία Οικογένεια». Ο Πρωθυπουργός και ο στενός του κύκλος τελούν εμφανώς πια υπό καθεστώς εκβιασμού από τον ισραηλινό απόστρατο, άλλοτε συνεργάτη του Μπενιαμίν Νετανιάχου και νυν παραγωγό και διακινητή κατασκοπευτικών εργαλείων και συστημάτων, Ταλ Ντίλιαν.
Ο πρώην αξιωματικός των στρατιωτικών μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ που αντιμετώπισε την ελληνική Δικαιοσύνη και ήδη βαρύνεται με πρωτόδικη ποινή πολύχρονης φυλάκισης για την υπόθεση των υποκλοπών μέσω του Predator και της φέρουσας αυτό Intellexa, μην αντέχοντας προφανώς το βάρος μιας ενδεχόμενης φυλάκισης και κυρίως του επερχόμενου αποκλεισμού του από τις μεγάλες και άκοπες μπίζνες του «πληροφοριακού πολέμου» σε Ελλάδα και Ευρώπη, έσπευσε να ξεκαθαρίσει δηλώνοντας πως το εταιρικό σχήμα που τον συνοδεύει πουλάει ξεχωριστά «εργαλεία» και εξελιγμένα «συστήματα» σε κράτη και επίσημες αρχές οι οποίες εκπροσωπούν τον νόμο.
Και διευκρίνισε ότι ουδόλως εμπλέκεται στη διαχείρισή τους. Είπε καθαρά δηλαδή ότι η εταιρεία του πουλάει, εγκαθιστά, εκπαιδεύει και παραδίδει στη συνέχεια τα «εργαλεία» σε κρατικές υπηρεσίες και εν προκειμένω στην ΕΥΠ, η οποία, κατ’ αυτόν, φέρει και την απόλυτη ευθύνη επιλογής των προσώπων και της οργάνωσης των επισυνδέσεων και των παρακολουθήσεων. Με άλλα λόγια, ισχυρίζεται ότι αυτός και η εταιρεία του άδικα διώκονται και πως η ευθύνη των παράνομων πράξεων ανήκει σε άλλους.
Κερδίζοντας πολιτικό χρόνο
Κυρίαρχη ήταν η εντύπωση σε κυβερνητικούς και αντιπολιτευτικούς κύκλους ότι ο κ. Μητσοτάκης πιέζεται αφόρητα και πως πασχίζει να κερδίσει χρόνο προκειμένου να διευθετήσει την όλη υπόθεση και να αποφύγει πιθανές ευθείες βολές από τον ισραηλινό απόστρατο.
Πριν δύο βδομάδα, έπειτα από την αναβολή, με πρωτοβουλία του Προέδρου της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, της σχετικής προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης για μετά το Πάσχα, περίσσευαν τα σενάρια. Πολιτικά στελέχη του ΠαΣοΚ και της Αριστεράς θεωρούσαν βέβαιο ότι ο Πρωθυπουργός παζαρεύει σε ανώτατο επίπεδο με την ισραηλινή ηγεσία προκειμένου να πετύχει σιωπή του Ταλ Ντίλιαν. «Προσπαθεί να βρει άκρη με τον Νετανιάχου για να γλιτώσει τον διασυρμό» σχεδόν φώναζαν στο Περιστύλιο.
Είναι όμως έτσι; Ηταν και είναι ο Ταλ Ντίλιαν το μακρύ χέρι του Νετανιάχου στην Ελλάδα, ώστε να αρκεί ένα νεύμα του για να πάρει πίσω όσα προσφάτως ξεστόμισε; Ασκεί όντως ο Μπενιαμίν Νετανιάχου τέτοια επιρροή και διατηρεί τόσο ισχυρό δεσμό με τον Ταλ Ντίλιαν ώστε να είναι σε θέση εν μέσω πολέμου να τον πείσει να αφήσει ήσυχο τον φίλο του Κυριάκο Μητσοτάκη;
Οι απόψεις διίστανται. Ισραηλινές πηγές με τις οποίες επικοινώνησε «Το Βήμα» αναφέρουν πως όσο και αν ακούγεται παράξενο, πρώην στρατιωτικοί σαν τον Ντίλιαν δεν διατηρούν τις καλύτερες των σχέσεων με τον ισραηλινό πρωθυπουργό
Οι σχέσεις Ντίλιαν και Νετανιάχου
Οι απόψεις διίστανται. Ισραηλινές πηγές με τις οποίες επικοινώνησε «Το Βήμα» αναφέρουν πως όσο και αν ακούγεται παράξενο, πρώην στρατιωτικοί σαν τον Ντίλιαν δεν διατηρούν τις καλύτερες των σχέσεων με τον ισραηλινό πρωθυπουργό. Γενικά μεταφέρουν ότι Νετανιάχου και στρατός δεν διατηρούν τις καλύτερες των σχέσεων και ιδιαιτέρως ο κύκλος των αποστράτων, πρόσωπα δηλαδή όπως ο Ταλ, τον εχθρεύονται, σχεδόν τον μισούν για διάφορους λόγους. Πιθανώς επειδή ο Νετανιάχου δεν τους υποστήριξε ή δεν τους υποστηρίζει στις δουλειές τους μετά την αποστράτευση.
Ο Ταλ Ντίλιαν συγκεκριμένα δεν βρήκε τη συμπαράσταση που ανέμενε από τις ισραηλινές αρχές για τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες και για αυτό χρειάστηκε να μετοικήσει πριν από δέκα χρόνια στην Κύπρο και αργότερα στη Μάλτα προκειμένου να ξεπεράσει εμπόδια, γραφειοκρατικά και άλλα, στην πατρίδα του. Διατηρούσε επαφές με αξιωματούχους, πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες, αλλά ήταν διπλά οργισμένος τόσο γιατί τον πέταξαν έξω από τον στρατό, όσο και επειδή οι ρυθμιστικές αρχές άργησαν να του χορηγήσουν τις σχετικές άδειες για τις πολιτικά ευαίσθητες δραστηριότητές του.
Επιπλέον εσχάτως, σύμφωνα με τις ίδιες ισραηλινές πηγές, ήταν έξαλλος επειδή η κυβέρνηση Νετανιάχου μετά τις υποκλοπές στην Ελλάδα τον άφησε απροστάτευτο απέναντι στις αμερικανικές αρχές. Οι εταιρείες του, ΝSO και Candiru, αντιμετώπισαν δυσκολίες μετά τις κυρώσεις στην Intellexa και ο ίδιος βρέθηκε σε λίστα προσώπων που αντιμετωπίζουν οικονομικές κυρώσεις από τις ΗΠΑ για λόγους εθνικής ασφαλείας.
Προς επίρρωση των παραπάνω, σημειώνουν ότι ο Ντίλιαν είχε, πέραν των άλλων, αναπτύξει σχέσεις με τον άλλοτε πρωθυπουργό Εχουντ Ολμερτ, διακηρυγμένο εχθρό του Νετανιάχου. Σύμφωνα με τις ίδιες πάντα ισραηλινές πηγές και βάσει των παραπάνω είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναμένει κανείς αποτελεσματική παρέμβαση της κυβέρνησης Νετανιάχου προς διευθέτηση της εκρηκτικής διαφοράς μεταξύ Ντίλιαν και Μητσοτάκη.
Ο παίκτης-σφήνα στον «πληροφοριακό πόλεμο»
Αλλες πηγές ωστόσο μεταδίδουν ότι ισχυρός, παρά τις όποιες περιπλοκές, διατηρείται ο δεσμός μεταξύ Ντίλιαν και Νετανιάχου. Ισχυρίζονται δε ότι η αιτία της διαφοράς εντοπίζεται στη διεκδίκηση που αναπτύσσεται, μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών, για τα έργα του «πληροφοριακού πολέμου» από ανταγωνιστικά σχήματα προερχόμενα από τη «μεγάλη χώρα».
Σύμφωνα με αυτές τις πηγές «οι κουμπάροι» της ελληνικής πλευράς προσπαθούν να αντικαταστήσουν τον Ταλ Ντίλιαν και την εταιρεία του για να «σώσουν» το μεγάλο και επικερδές έργο του «πληροφοριακού πολέμου». Γεγονός που, σύμφωνα με αυτή την εκδοχή των πραγμάτων, έχει εξοργίσει τόσο τον Ντίλιαν όσο και το Ισραήλ που αισθάνεται ότι ο μεγάλος σύμμαχος του παίρνει την μπουκιά από το στόμα. Γεγονός που, πέραν των άλλων, αναβιώνει και τους ανταγωνισμούς μεταξύ των μελών της «Αγίας Οικογένειας».
Ασφαλείς πληροφορίες αναφέρουν ότι το τελευταίο διάστημα πηγαινοέρχονται στην Αθήνα και έχουν υψηλού επιπέδου επαφές στελέχη της περιβόητης Palantir του Peter Thiel, η οποία ειδικεύεται στην ανάλυση μεγάλων δεδομένων (big data analytics) σε συνδυασμό με την τεχνητή νοημοσύνη. Ιδρύθηκε το 2003, εδρεύει στο Ντένβερ του Κολοράντο και θεωρείται ένας από τους πιο ισχυρούς παγκοσμίως τεχνολογικούς παίκτες σε έργα αμυνας και κυβερνοασφάλειας.
Η συγκεκριμένη αμερικανική πολυεθνική εταιρεία αναπτύσσει πλατφόρμες λογισμικού που επιτρέπουν σε αμυντικούς οργανισμούς και μυστικές υπηρεσίες να ενσωματώνουν, να διαχειρίζονται και να αναλύουν τεράστιους όγκους διάσπαρτων δεδομένων εντοπίζοντας μοτίβα που θα ήταν αδύνατον να βρεθούν με συμβατικές μεθόδους. Προϊόντα της χρησιμοποιούνται κυρίως από κυβερνητικές υπηρεσίες και τον στρατό των ΗΠΑ για ανάλυση κρίσιμων πληροφοριών, εντοπισμό απειλών και λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο.
Η σύναξη το Πάσχα για αποφάσεις και η απουσία
Αν λοιπόν επιχειρείται όντως αντικατάσταση των ισραηλινών συστημάτων πληροφοριακού πολέμου από αμερικανικά συμφέροντα και ήδη ανώτερα κυβερνητικά στελέχη βρίσκονται σε συνεννοήσεις με την Palantir, λογικό είναι να μαίνεται ο πόλεμος με τον Ντίλιαν και τους συμμάχους του εντός της κυβέρνησης.
Θρυλείται ότι παραδοσιακός «σύμβουλος» της «Αγίας Οικογένειας» έχει συστήσει εδώ και καιρό να λυθεί εγκαίρως η διαφορά του θέματος των υποκλοπών εντός των τειχών της ευρύτερης οικογενειακής εστίας.
Το Πάσχα λοιπόν προσφέρεται για τέτοιες συνάξεις. Αρχηγοί, αδερφές, νύφες, παιδιά και ανίψια προετοιμάζονται για τη μεγάλη συνάντηση προκειμένου να λύσουν διαφορές και παρεξηγήσεις, να επιλέξουν πάροχο και έπειτα να βγουν στα πεδία των μαχών να αντιμετωπίσουν τον Ανδρουλάκη, τον Ντίλιαν, τους Αμερικανούς, τους Ισραηλινούς ή όποιον άλλον σταθεί εμπόδιο στον δρόμο τους. Μόνο που έχουν μαζευτεί πολλά εκεί έξω και οι σχέσεις έχουν καταστεί δύσκολες, ιδίως όταν κάποιοι από τους παραπάνω επέλεξαν να περάσουν τις ημέρες του Πάσχα στο εξωτερικό, ίσως για να αποφύγουν τα κακά συναπαντήματα.
Ραγδαία αύξηση καταγράφουν οι μεταναστευτικές ροές στην Κρήτη, με τα επίσημα στοιχεία που συγκέντρωσε το ekriti.gr να αποτυπώνουν μια εκρηκτική κατάσταση που ήδη συνοδεύεται από βαρύ ανθρώπινο κόστος.
Σύμφωνα με αυτά, το 2025 εντοπίστηκαν στις θάλασσες του νησιού 20 πτώματα, ενώ το 2026, μέχρι τις 14 Απριλίου, έχουν ήδη εντοπιστεί ακόμη 5 νεκροί και δηλωθεί 21 αγνοούμενοι.
Η εικόνα των αριθμών είναι αποκαλυπτική και δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης της τάσης, αφού το 2023 είχαν καταγραφεί 21 περιστατικά με 798 άτομα, το 2024 τα περιστατικά εκτοξεύτηκαν στα 102 με 5.027 άτομα, μαζί με 4 αγνοούμενους και 8 πτώματα, ενώ το 2025 η κατάσταση πήρε διαστάσεις έκρηξης με 356 περιστατικά και 20.881 αφίξεις, συνοδευόμενες από 20 νεκρούς, αριθμός που αποτελεί και τη πιο βαριά αποτύπωση της κρίσης μέχρι σήμερα.
Το 2026, μέχρι και τις 14 Απριλίου, έχουν ήδη καταγραφεί 55 περιστατικά με 2.534 άτομα, 21 αγνοούμενους και 5 πτώματα, γεγονός που προμηνύει ότι η χρονιά κινείται ήδη σε υψηλά επίπεδα πριν καν ξεκινήσει η θερινή περίοδος.
Την ίδια ώρα, οι λιμενικοί της Κρήτης ζητούν επιτακτικά εδώ και καιρό ενίσχυση τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε εξοπλισμό, κυρίως σε μέσα διάσωσης, καθώς καλούνται να διαχειριστούν ολοένα και πιο απαιτητικές επιχειρήσεις στη θάλασσα.
Όπως τονίζουν, η Κρήτη δεν αποτελεί πλέον απλώς ένα από τα περάσματα των μεταναστευτικών ροών, αλλά έχει εξελιχθεί σε κύρια είσοδο μεταναστών προς την Ευρώπη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις αντοχές των τοπικών υπηρεσιών και την ασφάλεια ανθρώπινων ζωών.
Κεντρικό μήνυμα περί εμπέδωσης της ασφάλειας στην Κρήτη, τόσο για τους κατοίκους όσο και τα εκατομμύρια των επισκεπτών της, αλλά και τη διαβεβαίωση ότι «εδώ υπάρχει κράτος, υπάρχει τάξη, υπάρχει νόμος», έστειλε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, από τα εγκαίνια της λέσχης σίτισης της διεύθυνσης Αστυνομίας Ηρακλείου. «Η μάχη την οποία δίνουμε δεν έχει ούτε χρώματα, ούτε κομματική διάσταση. Η μάχη έχει μόνο ένα στόχο, να μπορεί ο κάθε πολίτης να λέει είμαι από την Κρήτη, ζω στην Κρήτη, ή επισκέφτηκα την Κρήτη και αισθάνθηκα απόλυτα ασφαλής» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός.
Η ασφάλεια αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα και βασική προϋπόθεση για την κοινωνική συνοχή, όπως και την αναπτυξιακή πορεία της Κρήτης, που αποτελεί ένα νησί με έντονη εξωστρέφεια, είπε ο υπουργός. Στάθηκε ιδιαίτερα στο αίσθημα ασφάλειας που οφείλει να εκπέμπει το νησί, ήδη από την πρώτη εικόνα που λαμβάνει ο επισκέπτης, στο αεροδρόμιο και το λιμάνι, υπογραμμίζοντας ότι σε ένα διεθνές περιβάλλον αστάθειας και κρίσεων, «η ασφάλεια αναδεικνύεται σε κορυφαία προτεραιότητα για τις κοινωνίες».
Σε αυτή την κατεύθυνση, ο σχεδιασμός του υπουργείου προβλέπει την ενίσχυση της αστυνόμευσης στο νησί. Ήδη, όπως ανακοίνωσε ο κ. Χρυσοχοΐδης, ιδρύεται και ενισχύεται η υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, η οποία θα αποτελέσει τον βασικό πυλώνα για την καταπολέμηση σύνθετων εγκληματικών δραστηριοτήτων, και αναμένεται άμεσα να στελεχωθεί με συνολικά 130 άτομα, προερχόμενα κυρίως από την Αθήνα, πολλοί εκ των οποίων έχουν καταγωγή από την Κρήτη.
Ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης έκανε αναφορά και στο χώρο στις Αρχάνες όπου θα φιλοξενηθεί διεύθυνση Αντιμετώπισης του Οργανωμένου Εγκλήματος. Πρόκειται για ένα προσωρινό χώρο που παραχωρήθηκε για το διάστημα έως την ολοκλήρωση των εργασιών αναβάθμισης των κτιρίων του παλιού συνεταιρισμού, που θα στεγάσουν το σύνολο της υπηρεσίας. Επίσης αναφέρθηκε στην υποδιεύθυνση Αστυνομίας Μεσαράς, που και γ’ αυτήν τόνισε ότι είναι έτοιμη να λειτουργήσει, με επικεφαλής την αστυνομική διευθύντρια Ειρήνη Συμιανάκη, που αναλαμβάνει τη διοίκηση και τον επιχειρησιακό συντονισμό.
(Η Ρένα Συμιανάκη)
Σε ό,τι αφορά την ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη ανακοίνωσε ότι το επόμενο διάστημα θα τοποθετηθούν επιπλέον αστυνομικοί σε καίριες υπηρεσίες. Συγκεκριμένα, τον Ιούλιο αναμένεται η άφιξη 50 μόνιμων αστυνομικών για τη διαχείριση διαβατηρίων, καθώς και 20 ακόμη στο λιμάνι του Ηρακλείου, για την εξυπηρέτηση της αυξημένης επιβατικής κίνησης από την κρουαζιέρα. Επιπρόσθετα αναφέρθηκε στη λειτουργία εξειδικευμένων γραφείων, όπως αυτό για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, το οποίο – όπως σημείωσε – διαχειρίστηκε εκατοντάδες υποθέσεις, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην προστασία θυμάτων, καθώς και στις δράσεις για την προστασία ανηλίκων. Κλείνοντας, ο κ. Χρυσοχοΐδης αναφέρθηκε στη σημασία της νέας λέσχης σίτισης, κάνοντας λόγο για έναν χώρο αλληλεγγύης και καθημερινής στήριξης για τα στελέχη των σωμάτων ασφαλείας, ενώ ευχαρίστησε όσους συνέβαλαν στην υλοποίηση του έργου.
(Από την αίθουσα της Λέσχης Σίτισης)
Από την πλευρά του, ο αστυνομικός διευθυντής Ηρακλείου, ταξίαρχος Παρασκευάς Χηνόπουλος, ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλαν στη δημιουργία της λέσχης, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον καθοριστικό ρόλο της Περιφέρειας Κρήτης. Όπως τόνισε, η λέσχη σίτισης αποτελεί ένα σημαντικό έργο, όχι μόνο για την αστυνομική κοινότητα, αλλά και για την τοπική κοινωνία. Η ΕΛ.ΑΣ. θα συνεχίσει την προσπάθεια για έναν ασφαλέστερο κόσμο, διαβεβαίωσε.
(Ο Παρασκευάς Χηνόπουλος)
Δήλωση Περιφερειάρχη Κρήτης Σταύρου Αρναουτάκη
«Είναι μεγάλη ικανοποίηση για όλους εμάς στην Περιφέρεια Κρήτης όταν ένα έργο με μεγάλη κοινωνική διάσταση παραδίδεται προς χρήση. Η λειτουργία της Λέσχης προσφέρει ποιοτική τροφή με χαμηλό κόστος στους ενστόλους της ευρύτερης περιοχής του Ηρακλείου και είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε σε αναγνώριση της προσφοράς σας στο νησί. Ως Περιφέρεια, θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε τα Σώματα Ασφαλείας, έχοντας ήδη σε εξέλιξη διαγωνισμό ύψους 1 εκατομμυρίου ευρώ για την αγορά οχημάτων, ενώ δρομολογούμε τη μελέτη για το νέο Αστυνομικό Μέγαρο στο Λασίθι. Επόμενο βήμα μας είναι η χρηματοδότηση της ενεργειακής αναβάθμισης του παρόντος κτιρίου, ένα έργο ύψους 3,5 εκατομμυρίων ευρώ».
Συνεργασία και νέες διεκδικήσεις
Κατά τη διάρκεια της τελετής, ο Περιφερειάρχης ευχαρίστησε προσωπικά τον Αντιστράτηγο Νίκο Σπυριδάκη για την εξαιρετική συνεργασία των τελευταίων 16 ετών, καθώς και την οικογένεια Λεμπιδάκη για τη δωρεά 1 εκατομμυρίου ευρώ που διατέθηκε για εξοπλισμό και μελέτες. Παράλληλα, ο Σταύρος Αρναουτάκης υπογράμμισε την ανάγκη διεκδίκησης καλύτερων μισθών για το αστυνομικό προσωπικό και τους ενστόλους, σημειώνοντας ότι η Περιφέρεια θα στέκεται πάντα αρωγός σε δράσεις που αναδεικνύουν το κοινωνικό πρόσωπο των φορέων του νησιού.
Στην τελετή παρευρέθηκαν επίσης οι Αντιπεριφερειάρχες Νίκος Συριγωνάκης, Νίκος Ξυλούρης, Σταύρος Τζεδάκης, Δήμαρχοι, αιρετοί της αυτοδιοίκησης του Ηρακλείου, εκπρόσωποι των στρατιωτικών και πολιτικών αρχών, καθώς και στελέχη των υπηρεσιών της Περιφέρειας
(Ο Σταύρος Αρναουτάκης)
Την τελετή εγκαινίων τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος, που έδωσε τις δικές του ευχές, ενώ παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων, ο Γενικός Επιθεωρητής – Συντονιστής Αστυνομίας Νοτίου Ελλάδος, αντιστράτηγος Νίκος Σπυριδάκης, ο γενικός περιφερειακός αστυνομικός διευθυντής Κρήτης υποστράτηγος Γεώργιος Δούκης, αστυνομικοί διευθυντές Κρήτης, εκπρόσωποι της Ένωσης Αξιωματικών, της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων και πολιτικών υπαλλήλων, όπως και των ειδικών φρουρών.
Επίσης παραβρέθηκαν τοπικοί βουλευτές, εκπρόσωποι φορέων και αυτοδιοίκησης, αλλά και οι επιχειρηματίες Γιάννης και Μανώλης Λεμπιδάκης, που στήριξαν και την δημιουργία της Λέσχης.
Νέα πυρά κατά του Μαξίμου και του Μακάριου Λαζαρίδη εξαπολύει το ΠΑΣΟΚ, επιμένοντας στο αίτημα αποπομπής του από την κυβέρνηση.
«Ο κ. Λαζαρίδης που έως προχθές παρίστανε τον προσβεβλημένο και επιτίθετο σε όποιον έθετε ερωτήματα, χθες αποδέχθηκε πλήρως τους ισχυρισμούς του ΠΑΣΟΚ ότι δεν είχε τα τυπικά προσόντα πρόσληψης και μάλιστα ζήτησε να του καταλογισθούν εντόκως τα ποσά που έλαβε αχρεωστήτως. Ζήτησε δηλαδή ό,τι ακριβώς καλούσαμε να κάνει το Υπουργείο Παιδείας με την ανακοίνωση μας την Τέταρτη» επισημαίνει η Χαριλάου Τρικούπη, με αιχμή τη χθεσινή δήλωση του υφυπουργού.
«Προφανώς, του διαμηνύθηκε πως έρχεται βαρύς ο πέλεκυς» αναφέρει το ΠΑΣΟΚ, προσθέτοντας πως «ανάληψη πολιτικής ευθύνης με παράλληλη αναγνώριση ζημίας του δημοσίου που σημειωτέον αν δεν είχε περάσει η πενταετής παραγραφή θα είχε και ποινική διάσταση, χωρίς να συνοδεύεται από παραίτηση, είναι λόγια του αέρα».
«Ο πρωθυπουργός οφείλει να αποπέμψει τον υφυπουργό του που ζημίωσε δύο φορές το δημόσιο. Μην προκαλείτε άλλο τους πολίτες με την αλαζονεία, την αναξιοκρατία και τον πελατειασμό της κυβέρνησης σας» καταλήγει η ανακοίνωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
