Την έντονη ανησυχία της για τη σύγκρουση των πλοίων «Έλυρος» και «Ιωσήφ Κ.» μέσα στο λιμάνι της Σούδας εκφράζουν τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» αναρωτώμενα μάλιστα γιατί δύο μεγάλα πλοία βρέθηκαν σε πορεία σύγκρουσης μέσα σε έναν οργανωμένο λιμένα, το ένα κατά τον απόπλου και το άλλο κατά τον κατάπλου.
Υπογραμμίζει πως οι εκτεταμένες ζημιές που καταγράφονται στις φωτογραφίες «αποκαλύπτουν τη σφοδρότητα της σύγκρουσης και το μέγεθός της και καταδεικνύουν ότι ήταν τυχαίο το γεγονός ότι κατά τη σύγκρουση τρύπησαν μόνο δεξαμενές νερού που ρυθμίζουν το βάρος του πλοίου και έμειναν άθικτα τα βυτία με υγραέριο, καύσιμα και οξυγόνο» που μετέφερε το φορτηγό πλοίο το οποίο συγκρούστηκε με το επιβατικό.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Τα σωματεία μας ΠΕΜΕΝ και “ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ” εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας για τη σύγκρουση των πλοίων, Ε/Γ–Ο/Γ “ΕΛΥΡΟΣ” με το Φ/Γ–Ο/Γ “ΙΩΣΗΦ Κ.” μέσα στο λιμάνι της Σούδας, κατά τον απόπλου του πρώτου και τον κατάπλου του δεύτερου.
Η σοβαρότητα του περιστατικού, που θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί σε τραγωδία, γίνεται ακόμη μεγαλύτερη από το γεγονός ότι το “ΙΩΣΗΦ Κ.” μετέφερε 89 φορτηγά αυτοκίνητα και 14 βυτιοφόρα με καύσιμα, υγραέριο και άλλα εύφλεκτα φορτία. Από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα και δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί, διαρροή και πυρκαγιά, με απρόβλεπτες συνέπειες για τα πληρώματα και τους επιβάτες και των δύο πλοίων, στο “ΕΛΥΡΟΣ” επέβαιναν 100 επιβάτες και 118 άτομα πλήρωμα, εξέλιξη που θα έπληττε συνολικά το λιμάνι της Σούδας.
Οι εκτεταμένες ζημιές που καταγράφονται στις φωτογραφίες αποκαλύπτουν τη σφοδρότητα της σύγκρουσης και το μέγεθός της και καταδεικνύουν ότι ήταν τυχαίο το γεγονός ότι κατά τη σύγκρουση τρύπησαν μόνο δεξαμενές νερού που ρυθμίζουν το βάρος του πλοίου και έμειναν άθικτα τα βυτία με υγραέριο, καύσιμα και οξυγόνο.
Το κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι: Γιατί δύο μεγάλα πλοία βρέθηκαν σε πορεία σύγκρουσης μέσα σε έναν οργανωμένο λιμένα, το ένα κατά τον απόπλου και το άλλο κατά τον κατάπλου;
Και αυτό το συμβάν είναι απόρροια της πολιτικής της ανταγωνιστικότητας που διαχρονικά στηρίζουν η κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες. Στο όνομα της κερδοφορίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου υπονομεύεται η ασφάλεια των ναυτεργατών και των επιβατών. Το κυνήγι του μέγιστου κέρδους, μέσα από την εντατικοποίηση και τον πολλαπλασιασμό των δρομολογίων, δημιουργεί αντικειμενικά δυσανάλογες απαιτήσεις στη διαχείριση της λιμενικής κίνησης και δεν εξασφαλίζονται οι αναγκαίες προϋποθέσεις, για την ασφαλή λειτουργία των λιμανιών.
Τεράστιες οι ευθύνες του υπουργείου Ναυτιλίας, που οι υπηρεσίες του αναλαμβάνουν να διαχειριστούν τον συντονισμό της χαοτικής λιμενικής κίνησης και την εφαρμογή όλων των αναγκαίων μέτρων προστασίας, για να εξασφαλίσουν την ασφαλή λειτουργία των λιμανιών, μέσα σε αυτόν τον αδυσώπητο ανταγωνισμό.
Έχουμε επανειλημμένα καταγγείλει ότι σε μία σειρά από λιμάνια της χώρας, ιδιαίτερα σε δημοφιλείς προορισμούς κατά την τουριστική περίοδο που υπάρχει αυξημένη κίνηση, οι συνθήκες γίνονται ακραία επικίνδυνες για τα πληρώματα και τους επιβάτες. Αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών είναι συχνά μικρά και μεγάλα ατυχήματα με επακουμβήσεις πλοίων μεταξύ τους ή στους ντόκους και σοβαρές συγκρούσεις, όπως πρόσφατα του “ANDROSKING”, του “Hyperspeed Jet 4” κ.ά. ή του “ΣΑΟΝΗΣΟΣ”, με 5 σοβαρούς τραυματισμούς το καλοκαίρι του 2024.
Οι συνθήκες που επικρατούν κατά τον κατάπλου και απόπλου των πλοίων, σε συνδυασμό με τα εξαντλητικά δρομολόγια που καλούνται να εκτελέσουν οι ναυτεργάτες, είναι άκρως επικίνδυνες συνθήκες εργασίας και, όπως αποδεικνύεται, δεν είμαστε υπερβολικοί όταν λέμε ότι τα “Τέμπη” στις γραμμές της Ακτοπλοΐας είναι εδώ.
Η ασφάλεια των ναυτεργατών, των επιβατών και των λιμενικών εγκαταστάσεων δεν μπορεί να επαφίεται στην τύχη, ούτε να υποτάσσεται στις πιέσεις των δρομολογίων, στο αμείλικτο κυνήγι του κέρδους και στα επιχειρηματικά συμφέροντα που δραστηριοποιούνται στην ακτοπλοΐα.
Επιβεβαιώνεται άλλη μια φορά το διεκδικητικό πλαίσιο στην απεργία μας στις 3 Ιούλη, στο λιμάνι της Ραφήνας, που αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα γιατί η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο λιμάνι εξαιτίας των σφοδρών ανταγωνισμών μεταξύ των ναυτιλιακών εταιρειών, έχει ξεπεράσει κάθε όριο και θέτει καθημερινά σε κίνδυνο την ασφάλεια των πληρωμάτων, των επιβατών, των πλοίων και των κατοίκων της. Ανάλογες συνθήκες επικρατούν σε πολλά λιμάνια της χώρας.
Η κυβέρνηση να πάρει άμεσα μέτρα γιατί η ζωή μας δεν είναι παιχνίδι, που χθες έτυχε να τη γλυτώσουμε αλλά αύριο μπορεί να μην είμαστε πάλι τόσο τυχεροί!
Απαιτούμε την πλήρη διερεύνηση των αιτιών και των ευθυνών και η έρευνα να μην περιοριστεί στην εύκολη απόδοση ατομικών ευθυνών στους ναυτεργάτες και στους εμπλεκόμενους εργαζόμενους».
Σε κομβικό αναλυτή της σύγχρονης πολιτικής πραγματικότητας αναδεικνύεται ο 32χρονος Βέλγος ιστορικός της πολιτικής σκέψης και ακαδημαϊκός στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Άντον Γιέγκερ (Anton Jäger). Το πρόσφατο βιβλίο του, με τίτλο Hyperpolitics: Extreme Politicization without Political Consequences («Υπερπολιτική: Ακραία πολιτικοποίηση χωρίς πολιτικές συνέπειες»), συγκεντρώνει το ενδιαφέρον πολιτικών αναλυτών και της ευρωπαϊκής Αριστεράς, προσφέροντας ένα ερμηνευτικό πλαίσιο για τη ρευστότητα και την οξύτητα του πολιτικού τοπίου.
Ο Γιέγκερ, ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται ως μαρξιστής, χαρτογραφεί την εξέλιξη της πολιτικής συμμετοχής κατά τον τελευταίο αιώνα, υποστηρίζοντας ότι η ανθρωπότητα έχει εισέλθει σε μια φάση εντονότατης πολιτικοποίησης, η οποία όμως στερείται θεσμικών ερεισμάτων και διαρκών αποτελεσμάτων.
Από τη μαζική πολιτική στην εποχή της «υπερπολιτικής»
Η θεωρητική προσέγγιση του Γιέγκερ χωρίζει τη σύγχρονη πολιτική ιστορία σε τέσσερις διαδοχικές περιόδους. Η πρώτη, η εποχή της μαζικής πολιτικής (1914–1989), χαρακτηριζόταν από υψηλή πολιτικοποίηση και ταυτόχρονα υψηλό βαθμό θεσμοθέτησης. Οι πολίτες συμμετείχαν ενεργά σε πολιτικά κόμματα, συνδικάτα, εκκλησιαστικές κοινότητες και μορφωτικούς ομίλους. Η μαζική αυτή συμμετοχή παρήγαγε συγκεκριμένα και απτά αποτελέσματα.
Ακολούθησε η εποχή της μετα-πολιτικής (1989–2008), κατά την οποία η κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ σηματοδότησε την υποχώρηση της θεσμικής συμμετοχής και την επικράτηση της τεχνοκρατικής διακυβέρνησης. Την περίοδο αυτή, η πολιτική μετατοπίστηκε στον ιδιωτικό χώρο, ενώ η ατομική ελευθερία αποσυνδέθηκε από τη συλλογική δράση.
Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 εγκαινίασε την περίοδο της αντι-πολιτικής (2008–2020), η οποία εκφράστηκε μέσα από αμφισβητιακά κινήματα όπως το Tea Party στις ΗΠΑ, το Κίνημα Πέντε Αστέρων στην Ιταλία, την Αραβική Άνοιξη και το Occupy. Τα κινήματα αυτά, παρά τον οριζόντιο χαρακτήρα τους, διατηρούσαν τη φιλοδοξία να συγκροτήσουν πολιτικούς σχηματισμούς, όπως συνέβη με τους Podemos στην Ισπανία και τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα.
Η σημερινή στάσιμη φάση, την οποία ο Γιέγκερ ονομάζει υπερπολιτική, διακρίνεται από οξεία πολιτικοποίηση χωρίς όμως θεσμικές ρίζες ή οργανωτικές φιλοδοξίες.
Περιγράφοντας τη μορφή των σύγχρονων κινημάτων, ο Γιέγκερ επισημαίνει:
«Στην επιφάνεια, οι διαμαρτυρίες του Black Lives Matter φαίνεται να έχουν λίγα κοινά με τον όχλο που εισέβαλε στο Καπιτώλιο τον Ιανουάριο του 2021. Ηθικά απέχουν παρασάγγες […] Οργανωτικά, ωστόσο, αυτά τα κινήματα εμφανίζουν ένα εντυπωσιακό σύνολο ομοιοτήτων: εφήμερα στη διάρκειά τους, δεν διατηρούν μητρώα μελών και παλεύουν να επιβάλουν οποιαδήποτε πραγματική πειθαρχία στους υποστηρικτές τους».
Η αποδόμηση των συνδικάτων και η άνοδος των ψηφιακών δικτύων
Η υποχώρηση των παραδοσιακών θεσμών εκπροσώπησης δεν υπήρξε τυχαία. Ο Γιέγκερ αποδίδει την αποσάρθρωση των οργανωτικών δομών της εργατικής τάξης στις πολιτικές αποδιοργάνωσης των συνδικάτων που εφάρμοσαν η Μάργκαρετ Θάτσερ και ο Ρόναλντ Ρέιγκαν κατά τη δεκαετία του 1980, εξέλιξη που αφαιρεί από τους εργαζομένους τη δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης.
Παράλληλα, οι τεχνολογικές και κοινωνικές μεταβολές αντικατέστησαν τις μόνιμες οργανωτικές δομές με πρόσκαιρα ψηφιακά ερεθίσματα. Οι σύγχρονες διαδηλώσεις συγκροτούνται από άτομα που μοιράζονται κοινά ψηφιακά κανάλια ή ακολούθους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς όμως να διαθέτουν κοινή οργανωτική ιστορία.
Αναφερόμενος στη διαφορά των σύγχρονων μορφών δράσης από το παρελθόν, ο Βέλγος ακαδημαϊκός τονίζει:
«Οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε πορείες συντονίζονται από το ίδιο podcast, μπορεί να ακολουθούν τις ίδιες σελίδες στο Instagram ή να βρίσκονται στα ίδια κανάλια στο Telegram, αλλά δεν έχουν μια οργανωτική ιστορία που μοιράστηκαν πριν εισέλθουν στη διαδήλωση. Αυτό διαφέρει ακόμη και από το BNP [British National Party], όπου οι διαδηλωτές είχαν μια κοινή ιστορία στον οπαδικό χουλιγκανισμό, ή το Εθνικό Μέτωπο. Αυτή η κοινή υποκουλτούρα δεν υπάρχει πλέον».
Δεξιά, κεφάλαιο και το φαινόμενο του «Βοναπαρτισμού»
Η κρίση των θεσμών δεν επηρέασε μόνο την Αριστερά αλλά και τη Δεξιά, η οποία μετατοπίστηκε από τα μαζικά κόμματα σε προσωποπαγείς σχηματισμούς που εξαρτώνται από την ιδιωτική χρηματοδότηση και την προβολή στα μέσα ενημέρωσης. Ωστόσο, η Δεξιά διατηρεί το πλεονέκτημα της προσέλκυσης μεγάλων κεφαλαίων, γεγονός που της επιτρέπει να παράγει πολιτικό αποτέλεσμα παρά την έλλειψη οργανωτικής βάσης.
Όσον αφορά την άνοδο μορφωμάτων όπως η πολιτική πλατφόρμα του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, ο Γιέγκερ απορρίπτει τον όρο «φασισμός», υποστηρίζοντας ότι η ιστορική Ακροδεξιά αναδύθηκε ως απάντηση σε ένα ισχυρό και οργανωμένο σοσιαλιστικό κίνημα, το οποίο σήμερα απουσιάζει. Αντίθετα, προκρίνει την έννοια του «Βοναπαρτισμού», όπου ένας ηγέτης στηρίζεται στην παθητική υποστήριξη μιας κατακερματισμένης κοινωνικής βάσης.
Εξηγώντας τη φύση της σύγχρονης Ακροδεξιάς, ο Γιέγκερ σημειώνει:
«Η Αριστερά κάνει στον εαυτό της πάρα πολλές χάρες θεωρώντας τους αντιπάλους της φασίστες. Υπερεκτιμάτε τη δύναμή σας. Η σύγχρονη Ακροδεξιά είναι περισσότερο συνάρτηση της κρίσης του φιλελευθερισμού παρά συνάρτηση της ισχύος της Αριστεράς».
Διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο όπως δημοσιεύτηκε στον Guardian:
Ο Anton Jäger επαινείται για την εξαιρετική του ικανότητα να δίνει νόημα σε αυτούς τους παράξενους πολιτικούς καιρούς – κι είναι μόλις 32 ετών. Ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός εξηγεί γιατί ζούμε στην εποχή της υπερπολιτικής
«Συνειδητοποιώ απόλυτα», δήλωσε ο Άντι Μπέρναμ (Andy Burnham) έξω από την Ντάουνινγκ Στριτ αριθμός 10 τη Δευτέρα, «ότι είμαι το έκτο άτομο τα τελευταία 10 χρόνια που ανεβαίνει αυτόν τον δρόμο».
Ήταν καλό που τον ακούσαμε να το λέει, επειδή, πίσω από όλα τα κουτσομπολιά του υπουργικού συμβουλίου και τις προβλέψεις, υπάρχει ένα αίσθημα τρόμου για το άμεσο μέλλον αλλά και για εμάς τους ίδιους, το εκλογικό σώμα. Αυτοί είμαστε τώρα; Άγρια ενθουσιώδεις τη μια στιγμή, να βράζουμε από θυμό την επόμενη· τόσο παθιασμένοι για την αλλαγή που θέλουμε, όσο και πεπεισμένοι ότι αυτοί που την υπόσχονται είναι ανίκανοι να την εφαρμόσουν;
Ίσως δεν είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι το πρόσφατο βιβλίο του Αντόν Γιέγκερ (Anton Jäger), «Hyperpolitics: Extreme Politicization without Political Consequences» (Υπερπολιτική: Ακραία Πολιτικοποίηση χωρίς Πολιτικές Συνέπειες), διαβάζεται από παρατηρητές των Εργατικών και αριστερούς διανοητές. Όπως έγραψαν οι New York Times, είναι «ανάμεσα στις καλύτερες και πιο εκθαμβωτικές προσπάθειες να μοντελοποιηθεί το πολιτικό παρόν σε όλη την εκνευριστική του παραδοξότητα». Ωστόσο, νομίζω ότι ο Γιέγκερ εξεπλάγη που είδε τον μήνα του μέλιτος να διακόπτεται για να του πάρω συνέντευξη γι’ αυτό. Η ζωή τρέχει πολύ γρήγορα για όλους σε μια υπερπολιτική εποχή.
Ο Γιέγκερ, 32 ετών, μεγάλωσε στις Βρυξέλλες από γονείς που εργάζονται στις τέχνες («μποέμ τάξη;» ρωτώ, και λέει προσεκτικά ότι είναι «παρακείμενοι» στους μποέμ), σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Έσσεξ, μετά στο Κέιμπριτζ, και τώρα είναι λέκτορας στην ιστορία της πολιτικής σκέψης και θεωρίας στο University College της Οξφόρδης. Έχει ένα έντονο, γωνιώδες πρόσωπο και έναν ήρεμο, σχεδόν συσταλτικό τρόπο συμπεριφοράς. Τα φιλοσοφικά του σημεία αναφοράς είναι ο Ντελέζ και ο Γκουαταρί, η Μουφ και ο Λακλάου, αλλά όταν καλείται να τοποθετήσει τον εαυτό του στο στερέωμα της ευρωπαϊκής αριστεράς, λέει απλά:
«Ακόμα και με όλα τα βάρη και τις υποδηλώσεις, εξακολουθώ να πιστεύω ότι το πιο εύκολο πράγμα είναι να αποκαλώ τον εαυτό μου Μαρξιστή».
Οι τέσσερις εποχές της σύγχρονης πολιτικής
Η σκέψη του τρέχει ως εξής (μην κολλάτε στις ημερομηνίες, αν και ορισμένες, όπως το 1989, είναι μη διαπραγματεύσιμες):
1914 έως 1989 — Η Εποχή της Μαζικής Πολιτικής: Η πολιτικοποίηση ήταν υψηλή και η θεσμοθέτηση ήταν επίσης υψηλή – έτσι οι άνθρωποι εμπλέκονταν με την πολιτική εκλογικά και στους δρόμους. Ήταν μέλη – πολιτικών κομμάτων, συνδικάτων, ενοριών, λεσχών εργατών, ομάδων ανάγνωσης· συμμετείχαν σε πολλαπλούς διαπλεκόμενους θεσμούς. Όχι συμπτωματικά, αυτή ήταν επίσης μια εποχή που ο πολιτικός αγώνας είχε ως αποτέλεσμα συγκεκριμένακέρδη.
1989 έως τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 (τα «μακρά 90s»): Η εποχή της μετα-πολιτικής, όταν η θεσμοθέτηση ήταν χαμηλή (δεν γραφόμασταν σε λέσχες τότε, πηγαίναμε σε κλαμπ) και η πολιτικοποίηση ήταν στα πατώματα. Ήταν μια εποχή που οι τεχνοκράτες φρόντιζαν τις υποθέσεις ενώ όλοι οι άλλοι πήγαιναν σε ρέιβ, και λέγαμε ότι η ιστορία τελείωσε.
Από την κρίση έως το 2020 περίπου — Η Εποχή της Αντι-πολιτικής: Ένα αναγεννημένο Tea Party στις ΗΠΑ, ο Μπέπε Γκρίλο και οι διαμαρτυρίες κατά του κατεστημένου στην Ιταλία, η Αραβική Άνοιξη, το κίνημα Occupy. Η πολιτικοποίηση σε αυτή την περίοδο επέστρεψε με εκδικητικότητα, και παρόλο που η θεσμοθέτηση δεν έχει ανακάμψει, αυτά τα κινήματα είχαν θεσμικές φιλοδοξίες. Κινήματα διαμαρτυρίας στην Ισπανία και την Ελλάδα γέννησαν πολιτικά κόμματα, τους Podemos και τον ΣΥΡΙΖΑ· υποψήφιοι διαμαρτυρίας στις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, είχαν το βλέμμα τους στην ανάκτηση παραδοσιακών κομμάτων από τα οποία η επαναστατική πρόθεση είχε αφαιρεθεί προ πολλού.
Υπερπολιτική: Έντονη πολιτικοποίηση χωρίς θεσμικές ρίζες
Η υπερπολιτική είναι αυτό που ήρθε μετά: έντονη πολιτικοποίηση, χωρίς θεσμικές ρίζες ούτε φιλοδοξίες.
«Επιφανειακά», γράφει ο Γιέγκερ, «οι διαμαρτυρίες του Black Lives Matter φαίνεται να έχουν λίγα κοινά με τον όχλο που εισέβαλε στο Καπιτώλιο τον Ιανουάριο του 2021. Ηθικά, είναι κόσμοι ξεχωριστοί… Οργανωτικά, ωστόσο, αυτά τα κινήματα επιδεικνύουν ένα εντυπωσιακό σύνολο ομοιοτήτων: παροδικά σε διάρκεια, δεν διατηρούν μητρώα μελών και παλεύουν να επιβάλουν οποιαδήποτε πραγματική πειθαρχία στους οπαδούς τους».
Ως εκ τούτου, τα πάντα εκρήγνυνται και τίποτα δεν αλλάζει· τα κινήματα ξεσπούν ξαφνικά προς τα εμπρός κι όμως κανένα έδαφος δεν καταλαμβάνεται. Αναφέρει την υποβλητική φράση του πολιτικού θεωρητικού Πάολο Τζερμπάουντο (Paolo Gerbaudo) «σώματα χωρίς όργανα». Τα σύγχρονα πολιτικά κινήματα, γράφει, είναι «συγκεντρωμένα και μυώδη, αλλά χωρίς εσωτερικό μεταβολισμό».
Βρήκε αυτό το μοτίβο σε όλο τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και σταμάτησε εκεί, όπως λέει, μόνο επειδή «δεν έχω τη γλωσσική και πολιτισμική εμβέλεια για να αφηγηθώ πλήρως αυτή την ιστορία παγκόσμια». Οι περιγραφές του είναι ισχυρές. Γράφει για τους απεργούς για το κλίμα και τους διαδηλωτές κατά του lockdown εξίσου ως «μια μυριάδα που εμψυχώνεται από σύντομα, ισχυρά ερεθίσματα, που παρακινείται σε δράση από χαρισματικούς influencers και ψηφιακούς λαοπλάνους». Και αυτό, πρέπει να παραδεχτείτε, είναι ακριβώς όπως φαίνεται.
Αυτές οι τέσσερις εποχές –μαζική πολιτική, μετα-πολιτική, αντι-πολιτική και υπερπολιτική– «δεν είναι απλώς έννοιες», λέει ο Γιέγκερ, «έχουν κάποια εμπειρικά δεδομένα πίσω τους. Το “πόσο θεσμοθετημένη είναι η κοινωνία;” είναι βασικά ένα ερώτημα για το πώς μοιάζει η κοινωνία των πολιτών. Πώς μοιάζουν οι οργανώσεις μελών; Ποιες είναι οι εντάξεις, ποια είναι τα είδη των δεσμών που έχουν οι άνθρωποι; Αυτό δεν είναι πολύ δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί. Μπορείτε να κοιτάξετε τη συμμετοχή σε συνδικάτα, μπορείτε να κοιτάξετε τον εκκλησιασμό, μπορείτε να κοιτάξετε λιγότερο εμφανώς πολιτικές μορφές του ανήκειν. Ο πολιτικός άξονας είναι πιο δύσκολο να μετρηθεί, αλλά όχι αδύνατος – δηλαδή, πόσοι άνθρωποι συμμετέχουν σε εκλογές, πόσοι άνθρωποι απεργούν, πόσοι άνθρωποι εμπλέκονται σε πολιτική βία, πόσοι άνθρωποι εμπλέκονται σε πολιτική επικοινωνία, γράφουν επιστολές σε συντάκτες ή τώρα δημοσιεύουν στο διαδίκτυο;»
Η πτώση των μαζικών οργανώσεων
Υποστηρίζει ότι το απόγειο της μαζικής πολιτικής ήταν μεταξύ των πολέμων. Για να το αποσαφηνίσει αυτό στο βιβλίο, παραθέτει όλες τις αστικές οργανώσεις κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης στο μικρό ρηνανικό χωριό Μαριεντάλ (Marienthal) – κάλυπταν κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα, από την εργασία μέχρι τη σκέψη και την εκτροφή κουνελιών. Δεν θα τα απαριθμήσω όλα εδώ, αλλά ήταν πολλά. Αναλογιζόμενος την επίδραση που θα μπορούσαν να έχουν αυτές οι οργανώσεις στη συλλογική ψυχοσύνθεση, ο Γιέγκερ εξετάζει την ιστορία της δικής του οικογένειας:
«Στη φλαμανδική πλευρά, αυτό σήμαινε ότι το Χριστιανοδημοκρατικό ή το Καθολικό κόμμα δεν ήταν απλώς ένα κόμμα που έλεγε πώς να ψηφίσεις ή σε ποιο συνδικάτο να γραφτείς, αλλά είχε επίσης πολύ ισχυρό λόγο σε το αφορούσε την κρεβατοκάμαρα. Ήταν ένα συνολικό δόγμα, όχι κάτι που εφαρμοζόταν αμιγώς στην πολιτική σου συμπεριφορά».
Υπήρχε ελάχιστο όριο μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού, και δεν υπήρχε πολιτική ταυτότητα χωρίς κάρτα μέλους. Ήταν προσωπικά αρκετά περιοριστικό, αλλά έφερνε αποτελέσματα. (Παρενθετικά, έχω δει μια εκκολαπτόμενη θεσμοθετημένη πολιτική όπως αυτή, στο Μάντσεστερ, το 2019· η τοπική ομάδα του Momentum πραγματοποιούσε εκστρατεία για τον Τζέρεμι Κόρμπιν (Jeremy Corbyn), αλλά είχε επίσης μια ομάδα τρεξίματος, μια ομάδα πλεξίματος και μια ομάδα βιβλίου. Με κατέκλυσε η αίσθηση ότι έβλεπα ένα συνδικαλιστικό κίνημα να αναγεννιέται. Περιττό να πούμε ότι ο Κόρμπιν δεν κέρδισε εκείνες τις εκλογές. Η οικοδόμηση θεσμών δεν μπορεί να γίνει στο πόδι.)
Η καταστροφή των πολιτικών οργανώσεων δεν ήταν «μονοαιτιακή», λέει ο Γιέγκερ, αν και στο βιβλίο την επιρρίπτει τετράγωνα στις πλάτες της διάλυσης των συνδικάτων από τη Μάργκαρετ Θάτσερ (Margaret Thatcher) και τον Ρόναλντ Ρήγκαν (Ronald Reagan). Οι άνθρωποι έχασαν την πίστη τους στις οργανώσεις επειδή το ουσιαστικό κομμάτι της επιρροής τους –το κομμάτι όπου παίρνεις αυτό που θέλεις αποσύροντας την εργασία σου, το κομμάτι πριν από τον ολοκληρωτικό πόλεμο– αφαιρέθηκε. Τα συνδικάτα αποδυναμώθηκαν και οι εργαζόμενοι φτώχυναν, με πολλούς τελικά να βλέπουν τις βιομηχανίες τους να καταρέουν στην πορεία.
Ο Γιέγκερ λέει ότι υπήρξαν επίσης πολιτισμικές και γενεαλογικές αλλαγές κατά τη διάρκεια δεκαετιών –άνθρωποι στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 που αναζητούσαν μια διαφορετική σχέση με τις συλλογικές οργανώσεις, για παράδειγμα, και αναζητούσαν αντίθετα την χειραφέτηση και την ισότητα– οπότε χρειάζεται χρόνος για να συγκροτηθεί η εικόνα, και τα Κομμουνιστικά κόμματα παρέμειναν επίμονα μέχρι τη δεκαετία του 1980 στην Ιταλία, για παράδειγμα. «Το 1989, ξαφνικά είναι σαν να υπάρχει μια διαφορά μέρας με τη νύχτα», λέει. Με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, το τέλος του ψυχρού πολέμου, λέει: «Ξαφνικά όλοι αξίζουν να παρτάρουν».
Η αμφισημία των 90s και η απώλεια της συλλογικότητας
Είναι μια παράξενη αίσθηση να σου αφηγείται τα 90s κάποιος που γεννήθηκε το 1994, αλλά είναι κυρίως ανησυχητικό επειδή είναι τόσο ακριβές. Ο Τόνι Μπλερ (Tony Blair) περιέγραψε όντως την παγκοσμιοποίηση ως μια διαδικασία τόσο αμείλικτη όσο ο καιρός, και έτσι ακριβώς περιέγραψαν και οι νεοφιλελεύθεροι την οικονομία – ένα πράγμα που απλά σου συνέβαινε.
«Αυτή είναι η αμφισημία της μετα-πολιτικής των 90s», λέει ο Γιέγκερ. «Η πολιτική δεν είναι πλέον κάτι που βλέπεις ως μέσο επίτευξης κοινωνικής αλλαγής μεγάλης κλίμακας, και οι μορφές ελευθερίας που είναι διαθέσιμες σε εσένα είναι τώρα πιο ιδιωτικές, πιο οικείες, πιο ατομικές. Ταυτόχρονα, η ιδέα ότι μπορείς να συνασπιστείς συλλογικά με άλλα άτομα και να αλλάξεις την κοινωνία αρχίζει να φαίνεται πολύ, πολύ μακρινή».
Υπήρχε επίσης μεγάλη ομορφιά σε εκείνη την εποχή, την οποία περιγράφει μέσα από τη φωτογραφία του Βόλφγκανγκ Τίλμανς (Wolfgang Tillmans) και τα μυθιστορήματα της Ανί Ερνό (Annie Ernaux) και του Μισέλ Ουέλμπεκ (Michel Houellebecq). Ήμασταν εμμονικοί με τον Ουέλμπεκ τη δεκαετία του ’90, αλλά θα πρέπει να μιλήσουμε για το γιατί, και την κατεύθυνση που πήραν τα μυθιστορήματά του, και αν θα ζήσουμε ποτέ ξανά σε έναν κόσμο του οποίου το καλύτερο πολιτιστικό δημιούργημα είναι το μυθιστόρημα, μια άλλη φορά.
«Το γεγονός ότι ο Τίλμανς ως ομοφυλόφιλος άνδρας είναι σε θέση να εκφράσει και να βιώσει την κουλτούρα των ρέιβ της δεκαετίας του ’90 και του ’00 ως μια νέα μορφή συλλογικότητας που δεν ήταν διαθέσιμη σε αυτόν στις δεκαετίες του ’70 και του ’80, δεν νομίζω ότι πρέπει να αρνηθούμε τη απελευθερωτική αξία αυτού. Είναι πολύ σαφές ότι υπάρχουν άτομα που δεν ένιωθαν άνετα στις οικογένειες, τις κοινότητες ή τις γειτονιές στις οποίες μεγάλωσαν, στις οποίες βρίσκουν τελικά είδος μιας νέας κοινότητας που είναι πολύ λιγότερο απαιτητική από αυτό που είχαν πριν. Η αμφισημία είναι, φυσικά, ότι συνεπάγεται επίσης μια βαθιά απογοήτευση και κυνισμό γύρω από το τι μπορεί να κάνει η πολιτική».
Αυτή είναι η Πολιτική με κεφαλαίο Π – μπορεί να δείτε μια κοινότητα ξεσηκωμένη για ένα ζήτημα, αλλά χωρίς καμία πίστη στα κοινοβουλευτικά κανάλια.
Η δεξιά στην εποχή της υπερπολιτικής
Υπάρχει ένα κρίσιμο και σπάνια αναφερόμενο συμπλήρωμα στη νεοφιλελεύθερη καταστροφή των θεσμών και τη μετα- και αντι-πολιτική που ακολούθησε, το οποίο είναι ότι δεν επηρέασε μόνο την αριστερά.
«Η Θάτσερ έκανε βασικά μια ελεγχόμενη κατεδάφιση του λαϊκού Συντηρητισμού», λέει ο Γιέγκερ, «και αντικατέστησε μεγάλο μέρος αυτού με spin των δημοσίων σχέσεων, καθώς και με πολλά ιδιωτικά κονδύλια, επειδή η ιδέα ήταν: “Μπορούμε να απαλλαγούμε από το μαζικό μας κόμμα επειδή ελέγχουμε τα μέσα ενημέρωσης, μπορούμε να κερδίσουμε εκλογές με αυτό”».
Η δεξιά σήμερα, λέει, είναι εξίσου ασήμαντη με την αριστερά, και για τον ίδιο ακριβώς λόγο, ότι είναι «υπερ» αλλά όχι οργανωμένη τυπικά.
«Οι άνθρωποι που πηγαίνουν σε πορείες είναι εγγεγραμμένοι στο ίδιο podcast, μπορεί να ακολουθούν τις ίδιες σελίδες στο Instagram, μπορεί να βρίσκονται στα ίδια κανάλια στο Telegram, αλλά δεν έχουν μια οργανωτική ιστορία που μοιράστηκαν πριν μπουν στην πορεία. Αυτό είναι διαφορετικό ακόμα και από το BNP (Βρετανικό Εθνικό Κόμμα), όπου οι διαδηλωτές είχαν μια κοινή ιστορία στον ποδοσφαιρικό χουλιγκανισμό, και το Εθνικό Μέτωπο. Αυτή η κοινή υποκουλτούρα δεν υπάρχει πια».
Λέει ότι αυτό είναι σαφές με το Reform UK, «το οποίο εξαρτάται τόσο πολύ από τον ηγέτη του. Ολόκληρο το κίνημα κινδυνεύει με αυτό το σκάνδαλο του κρυπτο-δισεκατομμυριούχου, επειδή δεν υπάρχει κομματική υποδομή. Υπάρχει μόνο ο Νάιτζελ (Nigel Farage), ένα smartphone και μετά μερικοί ιδιώτες δωρητές».
Για μένα, αυτό δεν λαμβάνει υπόψη ότι η δεξιά είναι διαφορετική από την αριστερά: έχουν περισσότερα χρήματα. «Ίσως υποτίμησα τη διαθεσιμότητα της ιδιωτικής χρηματοδότησης», λέει ήπια. «Το γεγονός ότι μπορούμε ακόμα και να μιλάμε για έναν τρισεκατομμυριούχο, όπως ο Ίλον Μασκ (Elon Musk), σημαίνει ότι υπάρχει μια πλήρης αποσχιστική τάση αυτού του ατόμου από αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε κοινωνία. Αυτή είναι μια μεταβλητή για να εξηγήσουμε γιατί η υπερπολιτική στη δεξιά ευδοκιμεί και γιατί η υπερπολιτική στην αριστερά δυσκολεύτηκε πολύ περισσότερο να επιτύχει ορατά αποτελέσματα». Δεν είναι πιο οργανωμένοι ή πιο ιδεολογικά συνεκτικοί ή πιο στρατηγικοί· είναι απλώς καλύτερα χρηματοδοτούμενοι – πράγμα που φορτώνει πολλά στις πλάτες του ίδιου του κεφαλαίου ως της θεμελιώδους οργανωτικής αρχής της παγκόσμιας πολιτικής. Τα χρήματα μπορεί να μην είναι το μόνο πράγμα που μιλάει, αλλά είναι το μόνο πράγμα που παίρνει αυτό που θέλει.
Τραμπισμός: Φασισμός ή Βοναπαρτισμός;
Η πιο άμεσα αμφιλεγόμενη πρόταση του βιβλίου, ωστόσο, είναι ότι αυτό που παρακολουθούμε στις ΗΠΑ του Τραμπ δεν είναι φασισμός, επειδή η δεξιά φτάνει σε αυτό το άκρο μόνο αντιμέτωπη με μια άμεση απειλή οργανωμένου σοσιαλισμού.
«Η αριστερά κάνει στον εαυτό της πάρα πολλές χάρες θεωρώντας τους αντιπάλους της φασίστες», λέει. «Υπερεκτιμάτε τη δύναμή σας. Η σύγχρονη ακροδεξιά είναι περισσότερο συνάρτηση της κρίσης του φιλελευθερισμού παρά συνάρτηση της δύναμης της αριστεράς».
Αυτό που βλέπουμε αντίθετα, με τον Τραμπ, είναι ο «Βοναπαρτισμός», λέει ο Γιέγκερ. Γράφει ότι ο Τραμπ, και όλοι οι άλλοι που προόδευσαν προασπιζόμενοι τους «ξεχασμένους», δεν αντιπροσωπεύουν ένα ισχυρό μαζικό κίνημα ή τάξη, αλλά, όπως ο Ναπολέων, βασίζονται «στη σε μεγάλο βαθμό παθητική υποστήριξη των φτωχοποιημένων αγροτών… όχι σε μια συλλογικότητα, αλλά σε κάτι που σχηματίζεται από την απλή πρόσθεση ισόμορφων μεγεθών, όπως ακριβώς οι πατάτες σε ένα τσουβάλι σχηματίζουν ένα τσουβάλι πατάτες». (Αυτό το κομμάτι για τις πατάτες είναι από την «18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη» του Καρλ Μαρξ.)
Λογομαχούμε λίγο για την Υπηρεσία Επιβολής Μετανάστευσης και Τελωνείων των ΗΠΑ (ICE) ως έναν μόνιμο στρατό που φαίνεται εξαιρετικά φασιστικός, μέχρι που ο Γιέγκερ καταλήγει: «Το φάσμα από τον φασισμό έως τον Βοναπαρτισμό μπορεί να μετατραπεί σε κάτι πιο ριζοσπαστικό. Ταυτόχρονα, εξακολουθώ να εντυπωσιάζομαι περισσότερο από τις διαφορές παρά από τις ομοιότητες με αυτά τα φαινόμενα του 20ού αιώνα».
Το μέλλον και η ανάγκη για νέους θεσμούς
Ο Νιλ Λόσον (Neal Lawson), γκουρού του Μαντσεστεριανισμού και θαυμαστής του Αντόν Γιέγκερ, προβάλλει αυτά τα επιχειρήματα πάνω στη δύσκολη θέση του νέου μας πρωθυπουργού.
«Δεν είναι μόνο η έλλειψη χρημάτων με την οποία έχει να αναμετρηθεί ο Μπέρναμ, αλλά η απουσία ασφαλών πολιτικών θεμελίων. Προσωρινά υπερπολιτικά σμήνη έχουν πάρει τη θέση ουσιαστικών και ασφαλών συμμαχιών. Πρέπει να βρει έναν τρόπο να κουμαντάρει αυτά τα ασταθή κύματα ή να γίνει άλλο ένα θύμα τους».
Αλλά εμείς, τα ασταθή κύματα, πρέπει επίσης να ανακαλύψουμε πώς να εμπλακούμε ξανά με τους θεσμούς και να χτίσουμε νέους, κι είναι αυτό εφικτό; Ο Γιέγκερ κάνει μια στάση, αποθαρρυντικά, σαν μηχανικός που πρόκειται να σας δει δυσάρεστα νέα για τον ιμάντα του κινητήρα.
«Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον και τρομακτικό ερώτημα. Ζούμε όντως σε μια κοινωνία στην οποία τα κίνητρα για την αποχώρηση παρά για την είσοδο σε οργανώσεις είναι πολύ υψηλότερα. Η πρόσφατη εμπειρία, είτε πρόκειται για την εγγραφή σε ένα κόμμα είτε σε ένα συνδικάτο, συχνά λειτουργεί ενάντια στην ιδέα ότι υπάρχει νόημα στη συλλογική δράση, και η ορθολογική αντίδραση είναι η αβοηθητότητα. Κι όμως, η επαναπολιτικοποίηση είναι καλή. Η υπερπολιτική έχει αυξήσει τη συνείδηση των ανθρώπων για το γεγονός ότι η πολιτική έχει σημασία».
Δύο χρόνια ουσιαστικής κοινωνικής παρέμβασης, στήριξης και ένταξης πολιτών τρίτων χωρών συμπληρώνει το Κέντρο Ένταξης Μεταναστών (ΚΕΜ) του Δήμου Χανίων. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε σήμερα, Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026, στην Αίθουσα Τύπου του Δημαρχείου Χανίων Συνέντευξη Τύπου, κατά την οποία παρουσιάστηκε ο απολογισμός της λειτουργίας της δομής και το κοινωνικό της αποτύπωμα.
Τη συνέντευξη παραχώρησαν η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής, Ελένη Ζερβουδάκη, και η Συντονίστρια και Κοινωνική Λειτουργός του Κέντρου Ένταξης Μεταναστών, Ζένια Ζέτσεβα.
Η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής κατά την τοποθέτησή της χαρακτήρισε ιδιαίτερα σημαντική τη λειτουργία του ΚΕΜ, επισημαίνοντας ότι αποτελεί δομή της Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας, η οποία υπηρετεί καθημερινά την εξυπηρέτηση, την κοινωνική ένταξη και τη συμπερίληψη των πολιτών τρίτων χωρών, που διαμένουν νόμιμα στον Δήμο Χανίων. «Αυτό που θέλω να καταθέσω είναι η σημαντικότητα της λειτουργίας του Κέντρου, γιατί έχει τη δυνατότητα να συμπεριλάβει όλους αυτούς τους ανθρώπους στην αγκαλιά των δημοτών και να ενσωματωθούν πλήρως στην κοινωνία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, η κα. Ζερβουδάκη στάθηκε στη στενή συνεργασία των εξειδικευμένων στελεχών του ΚΕΜ με τους ωφελούμενους, υπογραμμίζοντας ότι η προσφορά της υπηρεσίας αποτυπώνεται όχι μόνο στους αριθμούς, αλλά κυρίως στην καθημερινότητα των ανθρώπων, που στηρίζει. Όπως τόνισε, μέσα στα δύο χρόνια λειτουργίας του Κέντρου υλοποιήθηκαν μαθήματα ελληνικής γλώσσας, υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης, καθώς και πλήθος δράσεων κοινωνικής ένταξης και ευαισθητοποίησης, όπως εκθέσεις, ημερίδες και συνεργασίες με φορείς της πόλης.
Από την πλευρά της, η Συντονίστρια και Κοινωνική Λειτουργός του ΚΕΜ, Ζένια Ζέτσεβα, παρουσίασε τα βασικά στοιχεία του απολογισμού της διετίας, αναφέροντας ότι το Μητρώο του Κέντρου αριθμεί πλέον 761 εγγεγραμμένους ωφελούμενους, εκ των οποίων το 65% είναι άνδρες και το 35% γυναίκες. Οι περισσότεροι προέρχονται από την Αλβανία, τη Συρία, την Αίγυπτο, το Μαρόκο και την Παλαιστίνη, ενώ συνολικά οι ωφελούμενοι προέρχονται από δεκάδες διαφορετικές χώρες.
Η κα Ζέτσεβα επεσήμανε ακόμη ότι η ζήτηση για τις υπηρεσίες του ΚΕΜ αυξάνεται διαρκώς, καθώς οι ενέργειες του προσωπικού παρουσίασαν αύξηση κατά 30% από το 2024 στο 2025 και κατά 39% το πρώτο εξάμηνο του 2026, σε σχέση με το αντίστοιχο
διάστημα του προηγούμενου έτους. Όπως εξήγησε, τα συχνότερα αιτήματα αφορούν στην υποστήριξη για το Επίδομα Στέγασης και το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, τα μαθήματα
ελληνικής γλώσσας, τα νομιμοποιητικά έγγραφα και την ολοκληρωμένη ψυχοκοινωνική στήριξη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του απολογισμού, μέσα στη διετία πραγματοποιήθηκαν συνολικά 4.088 ενέργειες υποστήριξης, ενώ μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 είχαν ήδη καταγραφεί 1.391 ενέργειες. Παράλληλα, 98 άνθρωποι παρακολούθησαν δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας, αριθμός που αυξάνεται σταθερά κάθε χρόνο, επιβεβαιώνοντας ότι η εκμάθηση της γλώσσας αποτελεί βασικό εργαλείο κοινωνικής ένταξης.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη συνεργασία, που αναπτύχθηκε με το Αγροτικό Κατάστημα Κράτησης Αγιάς, όπου για έξι μήνες το ΚΕΜ παρείχε μαθήματα ελληνικής γλώσσας και υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης στους κρατούμενους.
Η κα Ζέτσεβα υπογράμμισε επίσης ότι το Κέντρο έχει υλοποιήσει μέχρι σήμερα 16 δράσεις στην τοπική κοινωνία, όπως ψυχοπαιδαγωγικά εργαστήρια, εκπαιδευτικές επισκέψεις, εκθέσεις, ημερίδες και δράσεις ευαισθητοποίησης, ενώ έχει αναπτύξει ένα ευρύ δίκτυο συνεργασιών με δημόσιους φορείς, εκπαιδευτικά ιδρύματα, κοινωνικές δομές και πολιτιστικούς οργανισμούς.
Κλείνοντας, η Συντονίστρια του ΚΕΜ τόνισε ότι πίσω από κάθε στατιστικό στοιχείο βρίσκονται πραγματικές ανθρώπινες ιστορίες. «Πίσω από όλα τα νούμερα και πίσω από τα στατιστικά είναι οι δικοί μας άνθρωποι, είναι πορείες ζωής, διαδρομές ζωής, που είναι ουσιαστικά η καρδιά της υπηρεσίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
761 άνθρωποι, 4.088 ενέργειες υποστήριξης και ένα δίκτυο συνεργασιών με επίκεντρο τον άνθρωπο
Στα δύο χρόνια λειτουργίας του, το Μητρώο του ΚΕΜ αριθμεί 761 εγγεγραμμένους ωφελούμενους, εκ των οποίων 493 άνδρες (64,8%) και 268 γυναίκες (35,2%). Οι ωφελούμενοι προέρχονται από ένα ευρύ φάσμα χωρών, γεγονός που αναδεικνύει τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της τοπικής κοινωνίας. Οι δέκα συχνότερες χώρες προέλευσης των ωφελούμενων είναι: Αλβανία (35,3%), Συρία (22,1%), Αίγυπτος (10,5%), Μαρόκο (5%), Παλαιστίνη (4,6%), Ουκρανία (3,8%), Ρωσία (2,5%),Γεωργία (2,5%), Αλγερία (1,8%), Νιγηρία (0,8%).
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το ΚΕΜ στηρίζει ανθρώπους που αντιμετωπίζουν αυξημένες κοινωνικές δυσκολίες. Συνολικά, 59 άτομα που είναι εγγεγραμμένα στο Μητρώο μας βρίσκονται σε συνθήκες αστεγίας, γεγονός που καταδεικνύει την ανάγκη για ολοκληρωμένες υπηρεσίες κοινωνικής προστασίας και άμεσης υποστήριξης.
Κατά τη διάρκεια των δύο ετών λειτουργίας της Υπηρεσίας μας, πραγματοποιήθηκαν συνολικά 4.088 ενέργειες υποστήριξης, οι οποίες αφορούν ατομικές συναντήσεις, κοινωνική και διοικητική υποστήριξη, διασυνδέσεις με φορείς, συμβουλευτική και παρεμβάσεις κοινωνικής ένταξης.
Αναλυτικά πραγματοποιήθηκαν:
703 ενέργειες το 2024
994 ενέργειες το 2025
391 ενέργειες έως σήμερα για το 2026
Η σημαντική αύξηση των ενεργειών αποτυπώνει την εμπιστοσύνη που έχει αναπτύξει το κοινό προς την υπηρεσία και τη διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη των εξυπηρετούμενων για υποστήριξη σε ζητήματα κοινωνικής προστασίας, εργασίας, εκπαίδευσης και νομιμοποίησης.
Η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας ως εργαλείο ένταξης
Ένας από τους βασικούς άξονες δράσης του ΚΕΜ είναι η δωρεάν παροχή μαθημάτων ελληνικής γλώσσας, καθώς η γλωσσική επάρκεια αποτελεί σημαντικό εργαλείο αυτονομίας, πρόσβασης στην εργασία και ουσιαστικής συμμετοχής στην κοινωνική ζωή.
Στα μαθήματα ελληνικών συμμετείχαν:
11 άτομα το 2024
45 άτομα το 2025
42 άτομα έως σήμερα το 2026
Η σημαντική αύξηση της συμμετοχής αποδεικνύει ότι η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ανάγκες των ωφελούμενων και βασικό βήμα για την κοινωνική τους ένταξη.
Οι ανάγκες των ωφελούμενων μέσα από τα αιτήματα που καταγράφονται
Τα συχνότερα αιτήματα με τα οποία απευθύνονται οι ωφελούμενοι στο ΚΕΜ αποτυπώνουν τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες του πληθυσμού.
Το Επίδομα Στέγασης παραμένει σταθερά ένα από τα σημαντικότερα αιτήματα:
21,9% το 2024
17,6% το 2025
15,7% το 2026
Η στέγαση εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για πολλούς ωφελούμενους, ιδιαίτερα για όσους αντιμετωπίζουν οικονομική επισφάλεια.
Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα αποτελεί επίσης σημαντικό πεδίο υποστήριξης:
7,7% το 2024
8,5% το 2025
6,8% το 2026
Η ανάγκη πρόσβασης σε κοινωνικές παροχές αποτυπώνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αρκετές οικογένειες στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν βασικές ανάγκες διαβίωσης.
Τα Μαθήματα Ελληνικών παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη αύξηση:
9,5% το 2024
18,3% το 2025
21,4% το 2026
Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει την επιθυμία των ωφελούμενων να ενταχθούν ενεργά στην κοινωνία, να επικοινωνούν αποτελεσματικότερα και να ενισχύσουν τις δυνατότητές τους στην καθημερινή ζωή και την εργασία.
Η Ψυχοκοινωνική στήριξη παραμένει σταθερά σημαντική:
8,2% το 2024
11% το 2025
9,4% το 2026
Το ΚΕΜ ανταποκρίνεται στις ανάγκες ανθρώπων που καλούνται να διαχειριστούν αλλαγές ζωής, δυσκολίες προσαρμογής, κοινωνική απομόνωση και τραυματικές εμπειρίες. Η ψυχοκοινωνική στήριξη που παρέχει, περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών, όπως συμβουλευτική και ενδυνάμωση των ωφελούμενων, διαμεσολάβηση με δημόσιες υπηρεσίες και φορείς, παραπομπές και διασύνδεση με εξειδικευμένες δομές, υποστήριξη για την ένταξη σε κοινωνικά προγράμματα και παροχές, καθώς και κάθε αναγκαία παρέμβαση που συμβάλλει στην κοινωνική ένταξη, την προστασία των δικαιωμάτων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.
Ιδιαίτερη αύξηση παρουσιάζει η ανάγκη για υποστήριξη με νομιμοποιητικά έγγραφα:
6,3% το 2024
4,7% το 2025
13,4% το 2026
Η αύξηση αυτή αναδεικνύει τη σημασία της διοικητικής υποστήριξης σε ζητήματα που αφορούν διαδικασίες νομιμοποίησης.
Οι λοιπές ενέργειες είναι σημαντικό μέρος του έργου του ΚΕΜ και αφορούν ένα ευρύ φάσμα παρεμβάσεων που δεν αποτυπώνονται στις συχνότερες κατηγορίες αιτημάτων, αλλά παρόλα αυτά αποτελούν βασικό κομμάτι της καθημερινής λειτουργίας της υπηρεσίας.
46,4% το 2024
30% το 2025
33,4% το 2026
Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η διενέργεια Κοινωνικών Ερευνών, η υλοποίηση Εισαγγελικών Παραγγελιών, η υποστήριξη για την πρόσβαση σε λοιπά επιδόματα και παροχές του ΟΠΕΚΑ, η εύρεση εργασίας, οι ενέργειες δικτύωσης και συνεργασίας με υπηρεσίες και φορείς, καθώς και ο σχεδιασμός, η οργάνωση και η υλοποίηση δράσεων πρόληψης, ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και κοινωνικής ένταξης. Το υψηλό ποσοστό των λοιπών ενεργειών αναδεικνύει τον πολυδιάστατο χαρακτήρα του έργου του ΚΕΜ. Πέρα από την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων αιτημάτων, η υπηρεσία καλείται καθημερινά να αναλαμβάνει σύνθετες κοινωνικές παρεμβάσεις, να συνεργάζεται με ένα ευρύ δίκτυο φορέων και να σχεδιάζει δράσεις που ενισχύουν την κοινωνική ένταξη.
Δράσεις και παρεμβάσεις στην κοινότητα
Παράλληλα με την καθημερινή υποστήριξη των ωφελούμενων, το ΚΕΜ υλοποίησε συνολικά 16 δράσεις, που περιλάμβαναν ψυχοπαιδαγωγικά εργαστήρια, εκπαιδευτικές επισκέψεις, εκθέσεις, ενημερωτικές ομιλίες, ημερίδες και δράσεις ευαισθητοποίησης. Οι δράσεις αυτές αποτελούν μέρος της προσπάθειας για μια κοινωνία περισσότερο ενημερωμένη, συμπεριληπτική και ανοιχτή στη διαφορετικότητα.
Συνεργασίες που δημιουργούν ένα δίχτυ προστασίας
Η λειτουργία του ΚΕΜ βασίζεται στη συνεργασία και στη δημιουργία ενός ισχυρού δικτύου φορέων. Η κοινωνική ένταξη δεν μπορεί να επιτευχθεί από μία μόνο υπηρεσία, αλλά απαιτεί συντονισμό, επικοινωνία και κοινή προσπάθεια. Μέσα στα δύο χρόνια λειτουργίας αναπτύχθηκαν σημαντικές συνεργασίες με υπηρεσίες, οργανισμούς και φορείς, όπως:
ο Ξενώνας Φιλοξενίας Κακοποιημένων Γυναικών, το Υπνωτήριο Αστέγων, το Κοινωνικό Πλυντήριο, το Κοινωνικό Παντοπωλείο, οι Δημοτικοί Παιδικοί Σταθμοί, τα ΚΔΑΠ, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», η ΔΥΠΑ – ΚΠΑ Χανίων, το ΚΕΜ Δήμου Αθηναίων, το Περιφερειακό Γραφείο Ασύλου Κρήτης, η Διεύθυνση Αστυνομίας Χανίων, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης (Τμήμα Αλλοδαπών), ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, η Σύμπραξη Φορέων Χανίων για την Ανάπτυξη και την Απασχόληση, ο Ορίζοντας, το Κύτταρο Χαλέπας, η Ανάμνηση, το Μαζί για το Παιδί, το Με Άλλα Μάτια, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, το Αγροτικό και το Κλειστό Κατάστημα Κράτησης Αγιάς, το 2ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Χανίων, το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Χανίων, η Κοινωνική Υπηρεσία του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων, η 2η ΤΟΜΥ Χανίων, η Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων, το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων, οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς, το Νεφρολογικό Κέντρο Νεφροξένια, ο ΚΟΙΣΠΕ Χανίων και πολλοί ακόμη φορείς.
Οι συνεργασίες αυτές αποτελούν ένα σημαντικό δίχτυ προστασίας και υποστήριξης, ενισχύοντας την πρόσβαση των ωφελούμενων σε υπηρεσίες, δικαιώματα και ευκαιρίες.
Δύο χρόνια μετά…
Δύο χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας του, το ΚΕΜ Δήμου Χανίων συνεχίζει με την ίδια φιλοσοφία: με επίκεντρο τον άνθρωπο. Οι εκατοντάδες άνθρωποι που απευθύνθηκαν στην υπηρεσία, οι χιλιάδες ενέργειες υποστήριξης, οι δεκάδες δράσεις και συνεργασίες αποτελούν συλλογική προσπάθεια όλων όσοι συνέβαλαν στη δημιουργία και την ανάπτυξη αυτής της δομής. Πίσω από κάθε υπηρεσία, κάθε αίτημα και κάθε αριθμό υπάρχει ένας άνθρωπος που χρειάζεται να νιώσει ότι ακούγεται και ότι υπάρχει κάποιος δίπλα του. Για μας, πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει ένας άνθρωπος, μια προσωπική ιστορία, μια διαδρομή ζωής. Οι άνθρωποί μας δεν αποτελούν απλώς ένα στατιστικό στοιχείο· αποτελούν την ίδια την καρδιά της υπηρεσίας μας.
Αρνάκι στην λαδόκολλα
Ένα κιλό αρνάκι σε μερίδες από όποιο κομμάτι προτιμάτε, μισό φλυτζάνι λάδι, τρεις σκελίδες ψιλοκομμένο σκόρδο, 2 κλωνάρια φρέσκο δεντρολίβανο, δύο πιπεριές κομμένες ροδέλες, δύο ντομάτες κομμένες σε κύβους, χυμό δύο λεμονιών, αλάτι, πιπέρι.
Ανακατεύουμε όλα μαζί τα υλικά με το κρέας και τα αφήνουμε να μαριναριστούν μία ώρα περίπου ή και περισσότερο. Μετά τα τυλίγουμε όλα μαζί σφιχτά στη λαδόκολλα, βάζουμε το πακέτο σ’ ένα ταψάκι και το αφήνομε να σιγοψηθεί για τρεις ώρες σε χαμηλή φωτιά.
Αρνάκι κλέφτικο
Ένα κιλό αρνάκι μπούτι κομμένο σε κύβους, δύο κρεμμύδια ξερά ψιλοκομμένα, μια πράσινη πιπεριά ψιλοκομμένη, μια κόκκινη πιπεριά ψιλοκομμένη, τρεις σκελίδες σκόρδο, 250 γρ. ντοματάκια αποφλειωμένα, ένα νεροπότηρο άσπρο κρασί, ένα φλυτζάνι καφέ ελαιόλαδο, 250 γρ. κεφαλοτύρι κομμένο σε κύβους. Σωτάρομε ελαφρά το κρέας, τα κρεμμύδια, τις πιπεριές, το σκόρδο.
Τα σβήνω με το κρασί, ρίχνομε τα ντοματάκια και το τυρί. Ανοίγομε κομμάτια αλουμινόχαρτο και βάζομε μέσα το μείγμα. Κλείνομε τα κομμάτια του αλουμινόχαρτου και ψήνομε στους 200 βαθμούς.
Χοιρινό με δαμάσκηνα
Ενάμιση κιλό χοιρινό, 18-20 δαμάσκηνα, ένα κρεμμύδι, 30 γρ μαργαρίνη, 3-4 σκελίδες σκόρδο, ένα κύβο λαχανικών, ένα ποτηράκι λευκό ξηρό κρασί 250 γρ. κρέμα γάλακτος, αλάτι, πιπέρι.
Αλατοπιπερώνομε το κρέας, ανοίγομε μικρές τρύπες και τις γεμίζομε με σκόρδο. Καίμε το βούτυρο σε κατσαρόλα και σωτάρομε το κρέας να ροδίσει απ’ όλες τις πλευρές.
Το σβήνομε με το κρασί, προσθέτομε το κρεμμύδι ολόκληρο, τον κύβο των λαχανικών, το αλάτι, το πιπέρι, τα δαμάσκηνα, λίγο ζεστό νερό και σιγοβράζομε για εξήντα λεπτά. Αφαιρούμε το κρέας και τα δαμάσκηνα από την κατσαρόλα και συνεχίζομε το ψήσιμο μέχρι να πιεί τα υγρά.
Πολτοποιούμε το κρεμμύδι, προσθέτομε την κρέμα γάλακτος και δένομε την σάλτσα σε σιγανή φωτιά σε 10 λεπτά. Κόβομε το κρέας σε φέτες και σερβίρομε με τα δαμάσκηνα περιχύνοντάς τα με τη σάλτσα.
Κοτολέτες μοσχαριού με πορτοκάλι
Ένα κιλό κοτολέτες μοσχαρίσιες, αλάτι, πιπέρι, δύο κουταλιές σούπας βούτυρο, ένα ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι μια κουταλιά σούπας κοφτή κορνφλάουρ, ένα φλυτζάνι τσαγιού χυμό πορτοκαλιού, ένα πορτοκάλι.
Πασπαλίζετε τις κοτολέτες με αλάτι και πιπέρι και τις σωτάρετε στο τηγάνι με βούτυρο. Τις διατηρείτε σκεπασμένες σε πιατέλα.
Στο βούτυρο του τηγανιού σωτάρετε για λίγο και το κρεμμύδι. Προσθέτετε το κορνφλάουρ αφού το διαλύσετε σε λίγο νερό και τον χυμό πορτοκαλιού. Βράζετε την σάλτσα επί πέντε λεπτά προσθέτετε το πορτοκάλι κομμένο σε λεπτές φέτες και την ρίχνετε επάνω στις κοτολέτες.
Κοτόπουλο με πατάτες
Στις πατάτες βάζω μουστάρδα και μαγιονέζα, αλάτι, πιπέρι και ένα ποτήρι νερό, ψήνω χωριστά απ’ το κοτόπουλο. Αν θέλετε, και λίγο βούτυρο γάλακτος και λεμόνι. Στο κοτόπουλο βάζω αλάτι, πιπέρι, μέσα στο κοτόπουλο σκόρδο και κεφαλοτύρι, το αλείφω με μαγιονέζα και ψήσιμο στη γάστρα χωρίς λάδι και νερό.
Κουνέλι κρασάτο παραδοσιακό
Μικρό στην ηλικία να είναι. Να μην έχει γεννήσει. Όχι κουνέλα ή κούνελος. Το κόβομε, το αλατοπιπερώνομε. Το τσιγαρίζομε μ’ ένα νεροπότηρο λάδι και μερικές σκελίδες σκόρδο. Ρίχνομε ένα νεροπότηρο κρασί μαύρο. Ψήνομε σε σιγανή φωτιά. Σε όποιον αρέσει, στο τέλος ρίχνει λίγη ρίγανη. Μην πικρίσει, λίγη ρίγανη.
Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο στρατιωτικής δράσης εναντίον μιας οργάνωσης που συνδέεται με την Αλ Κάιντα στο Μάλι, στην οποία θα μπορούσε να είναι η όγδοη χώρα που μπαίνει στο στόχαστρο του προέδρου από τότε που επέστρεψε στο ύπατο αξίωμα πέρυσι.
Η κυβέρνηση σταθμίζει πλήγματα κατά της JNIM, ή Τζαμάατ Νουσράτ αλ-Ισλάμ ουάλ-Μουσλιμίν (Jama’at Nusrat al-Islam wal-Muslimin), η οποία έχει αναλάβει την ευθύνη για μια σειρά από φονικές επιθέσεις και απαγωγές από τότε που ανακοίνωσε τη συγκρότησή της το 2017. Η οργάνωση, η οποία είναι σύμμαχος της Αλ Κάιντα, επιτίθεται όλο και συχνότερα σε γειτονικά έθνη της Δυτικής Αφρικής, συμπεριλαμβανομένης μιας θανατηφόρας επίθεσης σε αεροδρόμιο της πρωτεύουσας του Νίγηρα τον περασμένο μήνα, ενώ τρομοκρατεί το εσωτερικό του Μάλι με αποκλεισμούς καυσίμων και πολιορκίες.
Ο Τραμπ, του οποίου η κυβέρνηση τον χαρακτηρίζει «πρόεδρο της ειρήνης» με μια πλατφόρμα «ειρήνη μέσω της ισχύος» καθώς επιδιώκει ανοιχτά διεθνή βραβεία ειρήνης, φέρεται να εξετάζει εάν θα αναλάβει δράση στο Μάλι ενώ παραμένει βυθισμένος σε έναν πολυμηνιαίο πόλεμο με το Ιράν, σύμφωνα με τη Washington Post.
Εάν εγκριθούν, οι επιθέσεις θα προστεθούν σε έναν αυξανόμενο κατάλογο εθνών και διεθνών θαλάσσιων οδών που έχουν βομβαρδιστεί από τον αμερικανικό στρατό από το 2025. Ο πρόεδρος έχει διατάξει προηγουμένως πλήγματα στο Ιράκ, τη Νιγηρία, τη Σομαλία, τη Συρία, τη Βενεζουέλα και τη Υεμένη, πέρα από τη δολοφονία περισσότερων από 200 ανθρώπων σε σκάφη που φέρονταν να διακινούν ναρκωτικά στην Καραϊβική και τον ανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό.
Το Μάλι, μία από τις μεγαλύτερες χρυσοπαραγωγούς χώρες της Αφρικής, ανήκει σε μια συμμαχία κυβερνήσεων υπό τον έλεγχο του στρατού —συμπεριλαμβανομένου του Μπουρκίνα Φάσο και του Νίγηρα— που έχουν διακόψει σε μεγάλο βαθμό τους δεσμούς με τη Δύση και έχουν στραφεί στις ρωσικές δυνάμεις για βοήθεια στον τομέα της ασφάλειας, μετά από πρόσφατα στρατιωτικά πραξικοπήματα που ανέτρεψαν τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες τους.
Μεταξύ των στελεχών της κυβέρνησης που φέρονται να πιέζουν για στρατιωτικά πλήγματα κατά της JNIM στο Μάλι είναι ο Σεμπάστιαν Γκόρκα (Sebastian Gorka), αναπληρωτής βοηθός του προέδρου και ανώτερος διευθυντής αντιτρομοκρατίας στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας.
Ο Λευκός Οίκος δεν επιβεβαίωσε εάν ο πρόεδρος σταθμίζει στρατιωτική δράση. Αξιωματούχος της κυβέρνησης δήλωσε στο The Independent ότι ελπίζει η Συμμαχία των Κρατών του Σαχέλ «να επικρατήσει κατά της τρομοκρατίας, αλλά η ευθύνη για την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας βαρύνει τη Ρωσία, η οποία έχει αποδειχθεί αναποτελεσματικός εταίρος ασφαλείας για το Μάλι».
«Ελπίζουμε ότι άλλα αφρικανικά έθνη θα λάβουν υπόψη την απαράδεκτη απόδοση της Ρωσίας στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας», πρόσθεσε ο άλλος.
Η κυβέρνηση παροτρύνει τις κυβερνήσεις της Συμμαχίας και άλλες παρακτίες κυβερνήσεις της Δυτικής Αφρικής να αγοράσουν αμερικανικό εξοπλισμό και υπηρεσίες «για να υποστηρίξουν τις πολεμικές τους προσπάθειες κατά των τρομοκρατών».
Η κυβέρνηση παροτρύνει επίσης το ΝΑΤΟ και τους περιφερειακούς συμμάχους να υποστηρίξουν το Μάλι.
Το Υπουργείο Άμυνας παρέπεμψε τις ερωτήσεις του The Independent στον Λευκό Οίκο.
Η ελεγχόμενη από τη χούντα κυβέρνηση του Μάλι και Ρώσοι μισθοφόροι παλεύουν να καταπολεμήσουν την JNIM και άλλες ένοπλες οργανώσεις που έχουν καταλάβει την περιοχή. Μια άλλη οργάνωση —η ανταγωνιστική IS Sahel, η οποία συνδέεται με το Ισλαμικό Κράτος— έχει εισχωρήσει στα σύνορα του Μάλι με τον Νίγηρα, όπου ένοπλοι απήγαγαν τον Αμερικανό ιεραπόστολο Κέβιν Ράινταουτ (Kevin Rideout) πέρυσι.
Μέχρι στιγμής φέτος, η JNIM έχει εξαπολύσει μια σειρά επιθέσεων στην πρωτεύουσα της χώρας, Μπαμακό, και σκότωσε τον υπουργό Άμυνας της χώρας σε επίθεση αυτοκτονίας. Ο στρατός του Μάλι και τα στρατεύματα του ρωσικού Africa Corps έδωσαν επίσης μάχες με την οργάνωση για αρκετές ημέρες αυτόν τον μήνα, ενώ η JNIM κατέρριψε και κατέστρεψε ένα στρατιωτικό ελικόπτερο αφού εκτόπισε βίαια τους κατοίκους ενός χωριού.
Την περασμένη εβδομάδα, η οργάνωση έστησε ενέδρα σε κοινή αυτοκινητοπομπή, αναγκάζοντας σύμφωνα με πληροφορίες το Africa Corps να αφήσει πίσω δεκάδες στρατιώτες του Μάλι. Στη συνέχεια, ένοπλοι αιχμαλώτισαν και εκτέλεσαν πολλούς από αυτούς, «αποδεικνύοντας πόσο εκτεθειμένες γίνονται οι δυνάμεις του Μάλι όταν επιχειρούν χωρίς την υποστήριξη των Ρώσων εταίρων τους», σύμφωνα με τον Ενί Νσαϊμπιά (Héni Nsaibia), ανώτερο αναλυτή Δυτικής Αφρικής στο πρόγραμμα Armed Conflict Location & Event Data (ACLED).
«Ο στρατός βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων ελικοπτέρων και οπλισμένων drones, και αυτές οι απώλειες είναι πιθανό να γίνονται όλο και πιο δύσκολα απορροφήσιμες, καθώς αυτό ήταν το δεύτερο ελικόπτερο που καταρρίφθηκε μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες», δήλωσε ο Νσαϊμπιά αυτή την εβδομάδα. «Το γεγονός ότι η οργάνωση πέτυχε τελικά να εκκενώσει την πόλη από έναν πληθυσμό που θεωρεί σε μεγάλο βαθμό συλλογικά εχθρικό και ευθυγραμμισμένο με το κράτος, αποδεικνύει σαφώς μια διατηρήσιμη μακροπρόθεσμη στρατηγική».
Ενώ η JNIM και άλλες ένοπλες οργανώσεις θεωρείται ότι ευθύνονται για τουλάχιστον 232 θανάτους πολιτών πέρυσι, ο στρατός του Μάλι και οι Ρώσοι μισθοφόροι ευθύνονται για τον θάνατο εκατοντάδων περισσότερων, σύμφωνα με το ACLED. Πέρυσι, ευθύνονταν για 925 θανάτους πολιτών, όπως διαπίστωσε το ACLED.
Το Μάλι, με πληθυσμό περίπου 25 εκατομμυρίων ανθρώπων, είναι από τους μεγαλύτερους παραγωγούς χρυσού στην Αφρική και διαθέτει μεγάλα κοιτάσματα λιθίου που ξένες εταιρείες ελπίζουν να εκμεταλλευτούν.
Πέρυσι, η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να άρχισε να αυξάνει την ανταλλαγή πληροφοριών και τη στρατιωτική υποστήριξη προς τις κυβερνήσεις του Μάλι, του Μπουρκίνα Φάσο και του Νίγηρα που προήλθαν από πραξικοπήματα, στο πλαίσιο μιας διακρατικής συμφωνίας για την ενίσχυση της αμερικανικής πρόσβασης σε ορυκτά, αποτρέποντας παράλληλα τη ρωσική και την κινεζική επιρροή στην Αφρική.
Ωστόσο, είναι ασαφές εάν η συμφωνία αποδίδει σε ένα έθνος που έχει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλείψει κάθε κίνηση προς την αποκατάσταση των δημοκρατικών εκλογών· μια παρόμοιου σχεδιασμού εταιρική σχέση ασφαλείας ΗΠΑ-Νιγηρίας είχε ως αποτέλεσμα αμερικανικά πλήγματα που σκότωσαν έναν από τους κορυφαίους ηγέτες του Ισλαμικού Κράτους στην Αφρική πέρυσι.
«Η επιλογή της στρατιωτικής λύσης για άλλη μια φορά δεν θα λύσει τα πράγματα», δήλωσε στη Washington Post ο Ουασίμ Νασρ (Wassim Nasr), ανώτερος ερευνητής στο Soufan Center. «Οι Γάλλοι το προσπάθησαν αυτό για 10 χρόνια. Οι Ρώσοι το προσπαθούν εδώ και πέντε χρόνια. Η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη».
Στο επίκεντρο μιας εκτεταμένης δικαστικής και αστυνομικής έρευνας βρίσκονται τα Χανιά, μετά τη σύλληψη του Ιατροδικαστή Χανίων και του Διευθυντή Τοξικολογίας.
Οι δύο κρατικοί λειτουργοί φέρονται να εμπλέκονται σε τουλάχιστον οκτώ υποθέσεις αλλοίωσης και παραποίησης επιστημονικών στοιχείων, εγείροντας σοβαρότατα ερωτήματα για την ακεραιότητα των προανακριτικών και δικαστικών διαδικασιών.
Η υπόθεση αυτή, εάν επιβεβαιωθεί στο σύνολό της, συνιστά βαρύτατο πλήγμα στον θεσμό της Δικαιοσύνης, καθώς η παραποίηση ευρημάτων που καθορίζουν την ποινική μεταχείριση και την τύχη ανθρώπων τραυματίζει την εμπιστοσύνη ολόκληρης της κοινωνίας.
Το εύρος των αλλοιωμένων στοιχείων: Από θανατηφόρα τροχαία έως υποθέσεις βιασμού
Η σχηματισθείσα δικογραφία αποτυπώνει ένα ευρύ φάσμα ποινικών υποθέσεων στις οποίες φέρονται να συντάχθηκαν ψευδείς ιατροδικαστικές και τοξικολογικές εκθέσεις.
Μεταξύ των πιο σοβαρών περιπτώσεων περιλαμβάνονται δύο θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα.
Στην πρώτη περίπτωση, η κατηγορία αφορά τη σύνταξη ψευδούς τοξικολογικής έκθεσης έναντι αθέμιτου οικονομικού ανταλλάγματος, ενώ στη δεύτερη αποδίδεται η σύνταξη ψευδούς ιατροδικαστικής έκθεσης.
Παράλληλα, η έρευνα καλύπτει και υπόθεση αιφνίδιου θανάτου, όπου, σύμφωνα με το προανακριτικό υλικό, φέρεται να υπήρξε διπλή παραποίηση, τόσο στο σκέλος της ιατροδικαστικής όσο και της τοξικολογικής πραγματογνωμοσύνης.
Η εμπλοκή των κατηγορουμένων επεκτείνεται και σε υποθέσεις υψηλής ποινικής βαρύτητας.
Στη δικογραφία περιλαμβάνεται περιστατικό ένοπλης συμπλοκής με αστυνομικούς, για το οποίο αποδίδεται επίσης η σύνταξη ψευδούς ιατροδικαστικής έκθεσης, καθώς και υπόθεση καταγγελίας για βιασμό, όπου η συνταχθείσα έκθεση φέρεται ομοίως να είναι αναληθής.
Οικονομικά ανταλλάγματα, υποθέσεις ναρκωτικών και απαιτήσεις αμοιβών
Εκτός από την αλλοίωση των εργαστηριακών δεδομένων, η δικογραφία περιλαμβάνει καταγγελία που αφορά την ευθεία απαίτηση χρηματικής αμοιβής από οικογένεια, με αντάλλαγμα τη σύνταξη ιατροδικαστικής έκθεσης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται επίσης από τις αρχές σε δύο ξεχωριστές υποθέσεις ναρκωτικών.
Στις περιπτώσεις αυτές, οι εμπλεκόμενοι φέρονται να προχώρησαν στη σύνταξη ψευδών τοξικολογικών εκθέσεων, με αντικειμενικό σκοπό την εξασφάλιση ευνοϊκότερης ποινικής μεταχείρισης για τους κατηγορουμένους, αλλοιώνοντας την πραγματική εικόνα για την ουσία και την έκταση της χρήσης ή κατοχής.
Θεσμικό πλήγμα και το αίτημα για διαφάνεια
Η αποκάλυψη της υπόθεσης στα Χανιά ξεπερνά τα όρια ενός τοπικού ποινικού συμβάντος, καθώς αγγίζει τον πυρήνα της λειτουργίας της Δικαιοσύνης. Όταν τα επιστημονικά τεκμήρια —τα οποία αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο για την έκδοση δικαστικών αποφάσεων— τίθενται υπό αμφισβήτηση, το πλήγμα στην κοινωνική συνοχή και την αίσθηση δικαίου είναι βαθύ.
Η πλήρης δικαστική διερεύνηση των οκτώ υποθέσεων και η απόδοση ευθυνών καθίστανται επιτακτική ανάγκη, προκειμένου να αποκατασταθεί το αίσθημα ασφάλειας και η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Σειρά βολών στο πεδίο βολής της Αεροπορικής Βάσης Μάλεμε προγραμματίζει το Κεντρικό Λιμεναρχείο Χανίων για τον προσεχή Αύγουστο, με σχετική ανακοίνωση που απευθύνεται σε πλοιάρχους, ναυτικούς πράκτορες, αλιευτικούς και αεραθλητικούς συλλόγους, καθώς και σε τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 24 Ιουλίου 2026 από τον Τομέα Ασφάλειας Ναυσιπλοΐας του Κεντρικού Λιμεναρχείου Χανίων, οι βολές θα πραγματοποιηθούν σε τέσσερις ημερομηνίες. Συγκεκριμένα, την 6η, 12η, 18η και 27η Αυγούστου 2026, κατά τις πρωινές ώρες από 07:30 έως 14:30 τοπική ώρα, ενώ επιπλέον βραδινές βολές έχουν προγραμματιστεί για την 18η Αυγούστου 2026, από 19:30 έως 00:00 τοπική ώρα.
Το Κεντρικό Λιμεναρχείο Χανίων καλεί τους πλοιάρχους, κυβερνήτες και ναυτικούς πράκτορες των σκαφών να αποφύγουν τη διέλευση από τη συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή, η οποία ορίζεται σε απόσταση 3 ναυτικών μιλίων βορείως του πεδίου βολής Α/Δ Μάλεμε. Η ανακοίνωση κοινοποιήθηκε επίσης σε ναυτικούς πράκτορες, αλιευτικούς συλλόγους, εταιρείες ρυμουλκών και λάντζων, το Ναυτικό Όμιλο Χανίων, τον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Χανίων και το Λιμενικό Φυλακτικό Σταθμό Χανίων.
Παράλληλα, οι αεραθλητικοί και αλιευτικοί σύλλογοι καλούνται να τηρήσουν τις οδηγίες που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των δραστηριοτήτων τους κατά τη διάρκεια των βολών. Η εν λόγω περιοχή των Χανίων αποτελεί σημείο αυξημένου ενδιαφέροντος τόσο για επαγγελματική όσο και για ερασιτεχνική αλιεία, ενώ οι αεραθλητικές δραστηριότητες στην ευρύτερη περιοχή του Μάλεμε είναι ιδιαίτερα διαδεδομένες.
Η ανακοίνωση κοινοποιήθηκε και στα τοπικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, με το Κεντρικό Λιμεναρχείο Χανίων να ζητά τη δημοσίευσή της χωρίς οικονομική επιβάρυνση της υπηρεσίας. Το έγγραφο φέρει την υπογραφή του Ανθυπαστυνόμου Λιμενικού Σώματος Κωνσταντίνου Μπινάκη, υπεύθυνου του Τομέα Ασφάλειας Ναυσιπλοΐας.
Οι βολές στο πεδίο βολής της Αεροπορικής Βάσης Μάλεμε αποτελούν τακτική στρατιωτική δραστηριότητα, με το Λιμενικό Σώμα να αναλαμβάνει την ενημέρωση της ναυτιλιακής κοινότητας για την αποφυγή ατυχημάτων και την ασφαλή διέλευση των σκαφών από την ευρύτερη θαλάσσια ζώνη.
Με ιδιαίτερη θλίψη ο Δήμος Κισσάμου ανακοίνωσε την απώλεια του Γιώργου Θεοδωράκη, επί σειρά ετών Προέδρου της Κοινότητας Κεφαλίου, ο οποίος υπηρέτησε με συνέπεια και αγάπη τον τόπο του.
Ο εκλιπών άφησε το δικό του θετικό αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία του Κεφαλίου Κισσάμου, όπου διετέλεσε Πρόεδρος της Κοινότητας για πολλά χρόνια. Χαρακτηριζόταν ως σωστός οικογενειάρχης και ήταν ιδιαίτερα αγαπητός σε όλους.
Ο Δήμαρχος Κισσάμου και η Δημοτική Αρχή εξέφρασαν τα θερμά και ειλικρινή τους συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του εκλιπόντος, ευχόμενοι δύναμη και κουράγιο στις δύσκολες αυτές στιγμές.
Δύο από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης επιστήμης, ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης και ο Cédric Villani, θα συναντηθούν σε μια ανοιχτή συζήτηση στα Χανιά, η οποία εγκαινιάζει τη φετινή διοργάνωση του Festum π 2026.
Ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής στο ΜΙΤ (Μασαχουσέτη), και ο Cédric Villani, βραβευμένος με το Fields Medal και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λυών I, θα ανταλλάξουν απόψεις σε μια βραδιά που συνδυάζει την επιστήμη με την τέχνη.
Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από μουσικό διάλειμμα με τον νεαρό πιανίστα Μάξιμο Γεωργογιαννάκη Ogbunigwe, ο οποίος είναι υπότροφος του Festum π στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης.
Η συζήτηση Δασκαλάκη – Villani αποτελεί το εναρκτήριο γεγονός της φετινής διοργάνωσης του Festum π, του διεθνούς φεστιβάλ που πραγματοποιείται στην Κρήτη και φέρνει κοντά κορυφαίους επιστήμονες, καλλιτέχνες και στοχαστές από όλο τον κόσμο.
Η είσοδος στην εκδήλωση είναι δωρεάν, με δυνατότητα κράτησης θέσης μέσω της πλατφόρμας Eventbrite. Οι διοργανωτές επισημαίνουν ότι οι κάτοχοι κρατήσεων θα πρέπει να προσέρχονται στον χώρο τουλάχιστον 30 λεπτά πριν από την έναρξη της εκδήλωσης, καθώς σε διαφορετική περίπτωση η διατήρηση των θέσεών τους δεν μπορεί να διασφαλιστεί.
Το Festum π έχει καθιερωθεί ως ένας σημαντικός θεσμός πολιτισμού και γνώσης για τα Χανιά και την ευρύτερη περιοχή της Κρήτης, προσελκύοντας κάθε χρόνο διακεκριμένους ομιλητές από το χώρο των επιστημών, της φιλοσοφίας και των τεχνών. Η φετινή διοργάνωση με τη συμμετοχή των Δασκαλάκη και Villani αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τους φίλους των μαθηματικών και της επιστήμης γενικότερα.
Η παρουσία του Μάξιμου Γεωργογιαννάκη Ogbunigwe, του νεαρού πιανίστα που φέρει την υποτροφία του φεστιβάλ στη Σορβόννη, προσθέτει έναν επιπλέον πολιτιστικό πυρήνα στη βραδιά, συνδέοντας την επιστημονική αριστεία με τη μουσική δημιουργία.
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 18 Ιουλίου το τουρνουά μπάσκετ που οργάνωσε η Οργάνωση Βάσης Αποκόρωνα της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας (ΚΝΕ), στο γηπεδάκι του Δημοτικού Σχολείου Καλυβών.
Η εκδήλωση διεξήχθη με σύνθημα «Αθλητισμός δικαίωμα για όλους, όχι εμπόρευμα για λίγους», συγκεντρώνοντας τη συμμετοχή δεκάδων ομάδων που έστειλαν μήνυμα διεκδίκησης ελεύθερης και δωρεάν πρόσβασης στον αθλητισμό για όλους.
Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε το τουρνουά, αναδείχθηκαν οι σημαντικές ελλείψεις σε αθλητικούς χώρους και εγκαταστάσεις στην επαρχία του Αποκόρωνα, προβληματίζοντας γονείς και μαθητές. Όπως επισημάνθηκε, το γηπεδάκι στις Καλύβες παραμένει ανοιχτό χάρη στις επίμονες προσπάθειες των γονιών που απαιτούν να υπάρχει ένας χώρος για τα παιδιά τους να αθλούνται το καλοκαίρι.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτικό είναι το γεγονός ότι η ομάδα ποδοσφαίρου των Καλυβών αναγκάζεται να πραγματοποιεί προπονήσεις σε άλλο χωριό, καθώς δεν υπάρχει γήπεδο επαγγελματικών διαστάσεων στην περιοχή. Η κατάσταση επιδεινώνεται από την πλήρη απουσία κλειστού γυμναστηρίου και γηπέδου στίβου σε ολόκληρη την επαρχία Αποκόρωνα.
Οι μαθητές που συμμετείχαν στο τουρνουά δημιούργησαν πανό, στέλνοντας μήνυμα για την άμεση αναβάθμιση των αθλητικών εγκαταστάσεων της περιοχής. Την ίδια ώρα, μοιράστηκαν βραβεία στους νικητές του τουρνουά, ολοκληρώνοντας μια διοργάνωση που συνδύασε τον αθλητισμό με τη διεκδίκηση κοινωνικών αιτημάτων.
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα των Τομεακών Οργανώσεων Χανίων της ΚΝΕ, με έδρα την οδό Αποκορώνου 35 στα Χανιά.
