Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) φέρνει επανάσταση στη διαχείριση αποβλήτων στην Κίνα, μετατρέποντας τις επίπονες χειροκίνητες διαδικασίες σε εξαιρετικά αποτελεσματικές λειτουργίες που βασίζονται στην τεχνολογία. Μέσω της ενσωμάτωσης προηγμένων αλγορίθμων, η τεχνολογία AI βελτιστοποιεί τα πάντα, από τη διαλογή των καταναλωτών και την ανακύκλωση στις εγκαταστάσεις μέχρι τη μετατροπή των αποβλήτων σε ενέργεια.
Κέντρα ανακύκλωσης μεγάλης κλίμακας, όπως αυτά στο Γκουανγκτζού (Guangzhou) και στο Σιαμέν (Xiamen), χρησιμοποιούν AI σε συνδυασμό με υπερφασματικούς αισθητήρες και αισθητήρες εγγύς υπερύθρου για τη σάρωση και τον διαχωρισμό διαφορετικών υλικών με ακρίβεια άνω του 95% και ταχύτητες έως και 10 φορές μεγαλύτερες από τους ανθρώπινους εργάτες. Σύμφωνα με τις αρχές, η Κίνα στοχεύει να αυξήσει το ποσοστό αξιοποίησης της ανακύκλωσης αστικών οικιακών αποβλήτων σε πάνω από 76% έως το τέλος του 2030.
Το πιο συγκλονιστικό κομμάτι δεν είναι ότι η Κίνα χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη (AI) για τη διαλογή των σκουπιδιών. Είναι ότι η Κίνα έχει προχωρήσει τη διαχείριση αποβλήτων τόσο μακριά, που το παλιό πρόβλημα έχει αντιστραφεί.
Η Κίνα κάποτε ανησυχούσε ότι είχε πάρα πολλά σκουπίδια για επεξεργασία. Τώρα, ορισμένα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας από απόβλητα αντιμετωπίζουν το αντίθετο πρόβλημα:
δεν υπάρχουν αρκετά σκουπίδια.
Χωματερές που είχαν σφραγιστεί στο παρελθόν ενδέχεται ακόμη και να πρέπει να ξανανοίξουν, όχι επειδή η Κίνα απέτυχε, αλλά επειδή τα απόβλητα έχουν γίνει καύσιμο, πρώτη ύλη, δεδομένα και μέρος ενός βιομηχανικού βρόχου ανακύκλωσης.
Αυτό είναι που κάνει καλύτερα η Κίνα.
Παίρνει την πιο άσχημη, πιο βρώμικη, πιο αγνοημένη γωνιά της αστικής ζωής —τα σκουπίδια— και τη μετατρέπει σε μηχανική, αυτοματισμό, ανάκτηση ενέργειας, περιβαλλοντική διακυβέρνηση και βιομηχανική βελτιστοποίηση.
Ακόμα και τα σκουπίδια απορροφώνται από τη μηχανή.
Σε πολλές χώρες, τα σκουπίδια είναι το σημείο όπου η διακυβέρνηση καταρρέει.
Στην Κίνα, ακόμα και τα σκουπίδια γίνονται σύστημα.
Την έναρξη εκστρατείας κοινωνικής αφύπνισης και εγρήγορσης ενάντια στα φαινόμενα βίας, αγριότητας και αυτοδικίας κήρυξε η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης, με αφορμή την τέλεση Συνοδικού Τρισάγιου στον Χώνο Μυλοποτάμου.
Ο προκαθήμενος της κρητικής Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Ευγένιος, πλαισιωμένος από το σύνολο των Συνοδικών Ιεραρχών, έστειλε από τον νομό Ρεθύμνου ένα σαφές θεσμικό και κοινωνικό μήνυμα προς την τοπική κοινωνία και τους εκπροσώπους της Πολιτείας, υπογραμμίζοντας την επιτακτική ανάγκη να αναδειχθεί το πραγματικό πρόσωπο του νησιού απέναντι στα περιστατικά που αμαυρώνουν την ιστορική και πολιτισμική του ταυτότητα.
Το Συνοδικό Τρισάγιο στον Χώνο Μυλοποτάμου
Η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης, υλοποιώντας ομόφωνη απόφασή της, μετέβη το απόγευμα της Παρασκευής στον οικισμό Χώνος Μυλοποτάμου, στον νομό Ρεθύμνου. Εκεί, παρουσία του Προέδρου της, Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης κ.κ. Ευγενίου, και όλων των μελών της, τελέστηκε Συνοδικό Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του Νικήστρατου Γεμιστού, ο οποίος έχασε τη ζωή του πρόωρα και με άδικο τρόπο.
Η τελετή διεξήχθη σε ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης, με τη συμμετοχή της οικογένειας του εκλιπόντος, των αρχόντων του τόπου, καθώς και πλήθους πολιτών που συνέρρευσαν στην περιοχή. Η παρουσία του συνόλου της ιεραρχίας του νησιού σηματοδότησε μια συντονισμένη θεσμική αντίδραση απέναντι σε κοινωνικές συμπεριφορές που πλήττουν την έννοια της ευνομίας.
Θεσμική παρέμβαση κατά της αυτοδικίας και της κοινωνικής εκτροπής
Απευθυνόμενος προς την οικογένεια του κεκοιμημένου νεαρού και τους παρισταμένους, ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ.κ. Ευγένιος εξέφρασε την ευχή όπως ο Θεός αναπαύσει την ψυχή του αειμνήστου Νικήστρατου μετά των Αγίων και των δικαίων. Παράλληλα, ο προκαθήμενος της Εκκλησίας χρησιμοποίησε τον λόγο του για να καταδικάσει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο τις εκδηλώσεις βίας και την τάση προς την αυτοδικία, τονίζοντας ότι τέτοια φαινόμενα δεν αντιπροσωπεύουν τις παραδόσεις της Κρήτης.
Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε:
Συγκρότηση Συνοδικής Επιτροπής και έναρξη κοινωνικής εκστρατείας
Η παρέμβαση της Εκκλησίας της Κρήτης δεν περιορίζεται στο επίπεδο της διακήρυξης, αλλά μεταφράζεται σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Μετά από σχετική πρόταση του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου της τοπικής Ιεράς Μητροπόλεως, κ. Προδρόμου, η Ιερά Σύνοδος προχώρησε ήδη στη σύσταση ειδικής Συνοδικής Επιτροπής υπό την προεδρία του Μητροπολίτη Κισάμου.
Αντικειμενικός σκοπός της επιτροπής αυτής είναι ο σχεδιασμός και η υλοποίηση δράσεων που θα αναδείξουν τα αυθεντικά χαρακτηριστικά του κρητικού λαού, όπως ο πολιτισμός, το φιλότιμο και η ανθρωπιά, απέναντι στην αρνητική προβολή που δέχεται το νησί το τελευταίο διάστημα.
Ο κ.κ. Ευγένιος, απευθυνόμενος στους συγγενείς του αδικοχαμένου νεαρού, δήλωσε: «Σήμερα οἱ Συνοδικοί Ἱεράρχες τῆς Κρήτης εἴμαστε ἐδῶ ὅλοι μαζί μέ ἐσᾶς», προσθέτοντας ότι η Εκκλησία προβαίνει σε εκστρατεία κοινωνικής αφύπνισης προκειμένου «νά δείξουμε αὐτό, τό ἄλλο, τό ἀληθινό πρόσωπο τῆς Κρήτης, αὐτό πού δέν μποροῦν κάποιες προσβολές νά τό ἀμαυρώνουν».
Στο κλείσιμο της τοποθέτησής του, ο Αρχιεπίσκοπος ευχήθηκε η μνήμη του Νικήστρατου να παραμείνει αιωνία και το τραγικό αυτό γεγονός να αποτελέσει έναυσμα για μια βαθύτερη εσωτερική αλλαγή:
Μαγαζί που κάνει μανικιούρ, πεντικιούρ και μακιγιάζ αποφάσισε να επεκταθεί και σε άλλες δράσεις και έτσι η “Κοντέσσα” άρχιε τα προξενιά μέσω social media. Ένας από τους πιο περιζήτητους γαμπρούς (αν λάβουμε υπόψη την απήχηση του μηνύματος) είναι ο Παύλος από τα Χανιά.
Τι κάνει τον Παύλο να ξεχωρίζει; Όχι, δεν είναι ότι ζει κοντά στο ΚΤΕΛ σε δικό του σπίτι, ούτε ότι χορεύει jive ή ότι έχει δική του περιουσία. Είναι ότι μοιάζει στον Κυριάκο Μητσοτάκη. “Το είδαμε κι εμείς”, λέει η Κοντέσσα, που καλεί όσους αγαπούν Μητσοτάκη μη χάσουν την ευκαιρία να βγουν με τον σωσία του αν και διευκρίνησε ότι “η αναφορά αφορά αποκλειστικά την εμφάνιση και όχι οποιαδήποτε πολιτική τοποθέτηση”…
Ιδού τι μας λέει η Κοντέσσα για τον Παύλο:
Σου αρέσει ο Μητσοτάκης Αν σου αρέσει ο Μητσοτάκης, Παύλος 49, Χανιά, Κρήτης! Μοιάζει πολύ με τον Κυριάκο εξωτερικά, το είδαμε και εμείς και το λένε κι άλλοι. Έχει σπουδάσει γεοπόνος αλλά δεν ασχολείται με αυτό ασχολείται με άλλες διάφορες δουλειές. Χορεύει Jive επαγγελματικά και μένει σε δικό του σπίτι 10 λεπτά μόνο από το ΚΤΕΛ Χανίων. Αν σε ενδιαφέρει η οικογένεια και είσαι από Κρήτη ή θες να πας στην Κρήτη στείλε ένα μήνυμα δωρεάν στα Κοντέσα. Δεν φεύγει από την Κρήτη γιατί εκεί είναι οι δουλειές του και η περιουσία του. Εκτός βέβαια άμα δει το βίντεο ο Κυριάκος και θα σας φτιάξει. Φιλάκια Κοντέσα.
Η γνωριμία των Κρητικών με τον ´”ιπποτικό” γερμανικό στρατό κατά τον Χίτλερ, είχε ως αφετηρία την 24η Μαΐου 1941, πέμπτη ημέρα της μάχης της Κρήτης με την πρώτη ομαδική εκτέλεση έξι πατριωτών στο χωριό Αλικιανός Χανίων.
Η τελευταία πράξη του πολέμου έμελλε να γραφτεί κι αυτή στον Αλικιανό, με την εκτέλεση δύο πατριωτών το Σάββατο 26 Μαΐου 1945 και τον θάνατο ενός ακόμη από ηλεκτροπληξία, το επόμενο Σάββατο 2 Ιουνίου 1945. Η Κρήτη πρόσφερε για την ελευθερία χιλιάδες θύματα αλλά και τους τελευταίους νεκρούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη.
Αμέσως μετά την κατάληψη της Κρήτης που ολοκληρώνεται την 1η Ιουνίου 1941, ο Στρατάρχης της γερμανικής αεροπορίας Χέρμαν Γκαίριγκ, διορίζει Στρατιωτικό Διοικητή Κρήτης τον Πτέραρχο Κουρτ Στούντεντ.
Αριστερά: Βουραδάκης Αναστάσιος τ. Εμμανουήλ, από το χωριό Αλικιανός Χανίων. Εκτελέστηκε στις 26 Μαΐου 1945, δεκαεπτά ημέρες μετά την παράδοση άνευ όρων του Γ΄ Ράιχ στους ηγέτες των συμμάχων Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ και Στάλιν. – Δεξιά: Χανιωτάκης Γεώργιος τ. Ιωάννου, από το χωριό Αλικιανός Χανίων. Σκοτώθηκε από ηλεκτροφόρα καλώδια του γερμανικού στρατού, στις 2 Ιουνίου 1945 στον ποταμό Κερίτη, είκοσι τέσσερις ημέρες μετά την παράδοση άνευ όρων του Γ΄ Ράιχ στους ηγέτες των συμμάχων Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ και Στάλιν.
Στις 9 Ιουλίου 1941, ο Γκαίριγκ διορίζει νέο Στρατιωτικό Διοικητή Κρήτης τον Στρατηγό Αντρέ. Η Κρήτη ονομάζεται «Φρούριο Κρήτη» ή «Οχυρά Θέση Κρήτης» και ξεκινούν σοβαρά οχυρωματικά έργα με την καταναγκαστική εργασία χιλιάδων Κρητών.
Το πρώτο δεκαήμερο του 1943, ο Γκαίρινγκ αντικαθιστά τον Στρατηγό Αντρέ και ορίζει νέο Στρατιωτικό Διοικητή Κρήτης τον Στρατηγό Μπρούνο Όσβαλτ Μπρώυερ.
Στις 20 Ιουλίου 1944, τη θέση του Μπρώυερ καταλαμβάνει ο Στρατηγός Μίλερ τον οποίο ορίζει και πάλι ο Γκαίριγκ.
Στις 15 Οκτωβρίου 1944 τελευταίος Διοικητής Κρήτης ορίζεται ως τις 9 Μαΐου 1945 ο Συνταγματάρχης Χανς Μπέντακ στον οποίο δίδεται ο βαθμός του Στρατηγού.
Για τα εγκλήματα που διέπραξαν στην Κρήτη οι κατοχικές δυνάμεις, οι Διοικητές του «Φρουρίου Κρήτη» οδηγήθηκαν στο δικαστήριο ως εγκληματίες πόλεμου. Όλοι καταδικάστηκαν αλλά μόνο δύο απ’ αυτούς σε θάνατο. Οι Στρατηγοί Μπρώυερ και Μίλερ.
Στις 31 Οκτωβρίου 1946 ξεκίνησε στην Αθήνα στην αίθουσα του Εφετείου η δίκη των σφαγέων της Κρήτης Στρατηγών Μπρώυερ και Μίλερ. Τριάντα εφτά (37) οι μάρτυρες κατηγορίας και (6) οι μάρτυρες υπεράσπισης.
Η Μανολία Κατσιγαράκη – Ανεζάκη, κόρη του Εμμανουήλ Κατσιγαράκη και ο Γεώργιος Χανιωτάκης, γιος του Γεωργίου Χανιωτάκη. Οι γονείς τους σκοτώθηκαν από τις κατοχικές δυνάμεις, ενώ είχε τελειώσει ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος.
Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας ο Αρχιμανδρίτης και μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος Ψαλλιδάκης. Μεταξύ των μαρτύρων κατηγορίας ο Μενέλαος Λιγνός, ο πρώην Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Επίσκοπος Χανίων Αγαθάγγελος Ξηρουχάκης, ο Αρχηγός Πετρακογιώργης, ο Νικόλαος Πίκουλας κ.α. Μεταξύ των επτά μαρτύρων υπεράσπισης των ανθρωπόμορφων τεράτων (οι τέσσερις μάρτυρες ήταν Γερμανοί), υπήρχαν και δύο Έλληνες.
Ο δικηγόρος και διορισμένος από τους Γερμανούς Νομάρχης Ηρακλείου Εμμανουήλ Ξανθάκης και ο Θεσσαλονικιός Ρεκανάτης Κωνσταντίνος.
Η δίκη κράτησε σαράντα ημέρες. Ξεκίνησε στις 31 Οκτωβρίου και τελείωσε στις 9 Δεκεμβρίου 1946. Το Δικαστήριο δίκασε και καταδίκασε τους Γερμανούς Στρατηγούς σε θάνατο. Εκτελέστηκαν στην Αίγινα στις 20 Μαΐου 1947, ανήμερα της έκτης επετείου της Μάχης της Κρήτης. Η κρητική γη, διαχρονικά γενναιόδωρη πάντοτε στους κατακτητές, τους φιλοξενεί σήμερα στο νεκροταφείο του Μάλεμε.
Η αντίστροφη μέτρηση για την απελευθέρωση της Κρήτης ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1944 με την αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων από τον νομό Λασιθίου και την ύπαιθρο του νομού Ηρακλείου. Στις 11 Οκτωβρίου 1944 αποχώρησαν από την πόλη του Ηρακλείου και τον νομό Ρεθύμνου, με προορισμό τα Χανιά.
Εκεί δημιούργησαν μια ζώνη που ξεκινούσε από τα Χανιά ως τον Αλικιανό δυτικά και ως τις Καλύβες Αποκορώνου ανατολικά, ονομάζοντάς την ´Οχυρά Θέση Χανίων». 17.000 Γερμανοί στρατιώτες, το πολεμικό υλικό και τα μηχανοκίνητα μέσα τους, μια ικανή πολεμική δύναμη, με Διοικητή τον Στρατηγό Χανς Μπέντακ.
Ο Αρχιμανδρίτης Ευγένιος Ψαλλιδάκης που εκτελούσε χρέη Μητροπολίτη Κρήτης, μόλις αποχώρησαν οι Γερμανοί από το Ηράκλειο απεύθυνε εγκύκλιο στους κατοίκους της Κρήτης τονίζοντας τα εξής:
Είμαι ευτυχής διότι ευρίσκομαι εις την ευχάριστον θέσιν να χαιρετήσω πάντας με τον χαρμόσυνον χαιρετισμόν της ελευθερίας. Τα δεσμά της απαισίας Ναζιστικής δουλείας εθραύσθησαν. Ανέτειλεν η ημέρα της ελευθερίας. Δεν απέχει δε πολύ και η ημέρα εκείνη κατά την οποίαν θα εορτάσωμεν την απελευθέρωσιν και της άλλης Κρήτης και ολοκλήρου της αλυτρώτου Ελλάδος.
Δόξαν, ευχαριστίαν και προσκύνησιν αναπέμπομεν τω Παναγάθω Θεώ τω ελευθερώσαντι και σώσαντι ημάς.
Δόξα, τιμή και ευγνωμοσύνη εις τους Λαούς, τους Στρατούς και τας Πολιτικάς και Στρατιωτικάς κορυφάς των Μεγάλων Φιλελευθέρων Συμμάχων κρατών και προστατίδων δυνάμεων, αι οποίαι διεξάγουσι τόσον ηρωικώς τον υπέρ της ελευθερίας και δικαιοσύνης ιερόν αγώνα και χαρίζουσιν εις τους λαούς τα δύο ταύτα μεγάλα αγαθά και προμνηστεύονται εις τον κόσμον την πρόοδον και την ευδαιμονίαν δια της εξασφαλίσεως βαθείας και αναφερέτου ειρήνης.
Παρά το πλευρόν των Συμμάχων Κρατών έχει την τιμήν να αγωνίζηται η μικρά αλλ’ένδοξος Πατρίς μας, η Ελλάς. Εις τα ιερά της εδάφη στρατεύματα της Συμμάχου και Προστάτιδος Μεγάλης Βρετανίας αγωνίζονται αδελφωμένα με τους ηρωικούς μας αντάρτας τον καλόν αγώνα της ελευθερίας, χάρις εις τον οποίον έχει ελευθερωθή ήδη το μεγαλύτερον μέρος της ενδόξου χώρας μας. Ο Λαός τα υποδέχεται ευγνωμόνως και με φρενίτιδα ενθουσιασμού, ως καλούς φίλους και συμμάχους.
Τιμή και δόξα εις τους ηρωικούς μας αντάρτας, οι οποίοι αντέταξαν με τόσον θάρρος τα ηρωικά των στήθη κατά του απαισίου κατακτητού, μη αφίνοντες αυτόν ποτέ ήσυχον ουδ’επιτρέποντες ν’αποσύρη τας δυνάμεις του εις άλλα μέτωπα.
Τιμή και δόξα εις πάντα γνήσιον Έλληνα όστις ηγωνίσθη τιμίως και ευσυνειδήτως χωρίς μικροϋπολογισμούς και υστεροβουλίας τον ιερόν αγώνα της ελευθερίας.
Αιωνία η μνήμη πάντων των υπέρ Ελευθερίας, Πίστεως και Πατρίδος ευσεβώς και θεαρέστως αγωνισαμένων και πεσόντων πατέρων και αδελφών ημών. Αιωνία η Μνήμη των χιλιάδων θυμάτων του απαισίου κατακτητού. Εστεφανωμένοι τον αμάραντον στέφανον της δόξης επιζήλως αναπαύονται οι ήρωες ούτοι της Πίστεως και της Πατρίδος οι οποίοι έχασαν το αίμα των εις τον βωμόν της ελευθερίας. Αι ψυχαί των ασφαλώς χαίρονται και αγάλλονται σήμερον διότι το ιδεώδες υπέρ του οποίου εδεινοπάθησαν και εθυσιάσθησαν εγένετο πραγματικότης.
Αλλά, αδελφοί μου, στώμεν καλώς, αναλογισθώμεν τας υποχρεώσεις τας οποίας έχομεν προς την απελευθερουμένην Πατρίδα. Η απαισία κατοχή έχει δημιουργήσει πολλά ερείπια, ηθικά και υλικά, τα οποία καλούμεθα ν’ αναστηλώσωμεν. Θα το κατορθώσωμεν;
Εάν είμεθα ηνωμένοι, και αδελφωμένοι. Ποιούμεν έκκλησιν εις τα πατριωτικά αισθήματα των Εθνικών Οργανώσεων και των καλών πατριωτών όπως εργασθώσιν τιμίως και ειλικρινώς δια την ένωσιν και συμφιλίωσιν όλων των Ελλήνων. Η ένωσις είναι ισχυρά και ακαταμάχητος δύναμις, διότι συνενώνει τας επί μέρους δυνάμεις του Έθνους εις μίαν δύναμιν συνισταμένην των επί μέρους δυνάμεων.
Η διαίρεσις και ο διχασμός εξαντλεί και καταστρέφει τας Κοινωνίας και τους λαούς. “Πάσα Βασιλεία μερισθείσα καθ’ εαυτήν ερημούται και πάσα πόλις ή οικία μερισθείσα καθ’εαυτήν συσταθήσεται” διεκήρυξεν ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Ποίος δύναται να αμφισβητήση την αλήθειαν των Θεϊκών λόγων;
Εάν χαρακωθώμεν εντός των χαρακωμάτων των εθνικών μας ιδεωδών και παραδόσεων. Εις την λατρείαν των πανσέπτων και αθανάτων τούτων ιδεωδών ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΠΑΤΡΙΣ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, τα οποία εσεβάσθησαν όλοι οι αιώνες οφείλει πρώτιστα και μάλιστα την ύπαρξιν και την άιγλην αυτού το ημέτερον Έθνος.
Δια της λατρείας αυτών και των άλλων αιωνίων αξιών η ανθρωπότης εξευγενίζεται και εις πεδία υπέρτερα ανυψούται. Το ημέτερον Έθνος κατ’εξοχήν δια της μακραίωνος αυτού ιστορίας εκύρωσε την αλήθειαν. ΟΤΙ ΟΙ ΛΑΟΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΡΟΚΟΠΤΟΥΣΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΣΙΝ ΟΣΟΙ ΣΕΒΟΥΣΙ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΠΟΥΣΙ ΜΕΤ ΕΥΛΑΒΕΙΑΣ ΤΑ ΠΑΝΣΕΠΤΑ ΙΔΕΩΔΗ. Πρέπει να γίνωμεν άγρυπνοι φρουροί και φύλακες των πατρίων, τα οποία παρελάβομεν παρά των ευσεβών προγόνων μας και ως ιεράν παρακαταθήκην οφείλομεν να τηρήσωμεν αυτά και να παραδώσωμεν εις τους απογόνους ημών αμόλυντα και ακέραια.
Ο,τι δήποτε ξένον και άσχετον προς τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα, προς τας θρησκευτικάς, οικογενειακάς και εθνικάς μας παραδόσεις μη μας ελκύση και μη μας παρασύρει ώστε ν’αρνηθώμεν αυτά. Επί αιώνας ετίμησαν ταύτα και έσωσαν την ελληνικήν φυλήν. Η αξία των και η ενέργειά των δεν μεταβάλλονται δια των ετών. Είναι αιώνια και αμετάβλητα και ουδέν εν τω κόσμω δύναται να αντικαταστήση αυτά, διότι ουδέν ανώτερον και ιερώτερον και σεπτότερον των αθανάτων ιδεωδών υπέρ αυτών εχύθησαν ποταμοί αιμάτων.
Έχομεν δια τούτο καθήκον ιερόν και απαράβατον όλοι, οι υπηρέται της Χάριτος του Θυσιαστηρίου του Θεού, οι Ιερείς οι κήρυκες του Θείου Λόγου οι διδάσκαλοι, οι γονείς και πας γνήσιος Έλλην να υπερασπίσωμεν αυτά και να μη επιτρέψωμεν να παρορισθώσι ποτέ. Η Εκκλησία δίδει πρώτη το σύνθημα. ΟΛΟΙ ΕΜΠΡΟΣ υπό την Λευκήν Σημαίαν των πανσέπτων ιδεωδών και της αγάπης του Χριστού.
“Πείθεσθαι τοις ηγούμενοι ημών και υπείκετε αυτοί γαρ αγρυπνούσιν υπέρ των ψυχών ημών, ως λόγος αποδώσαντες, ίνα μετά χαράς τούτο ποιώσι και μη στενάζωσι, αλυσιτελές γαρ ημίν τούτο”. Πειθαρχείται εις τους Νόμους του κράτους και τας διαταγάς της Εθνικής Κυβερνήσεως.
Η χάρις του Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, ας φωτίζη ημάς δια του ανεσπέρου φωτός Αυτής εις την οδόν της αρετής, της πραγματικής συναδελφώσεως. Η αγάπη και το άπειρον έλεος Αυτού είη μετά πάντων ημών.
Ζήτω η αθάνατος και αιωνία Ελλάς
Ζήτωσαν οι Μεγάλοι μας Σύμμαχοι
Ζήτωσαν αι τιμημέναι μας Στρατιωτικαί και Εθνικαί δυνάμεις.
Της Ιεράς Μητροπόλεως Κρήτης
Ο ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟΣ
ΑΡΧΙΜ. ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΨΑΛΛΙΔΑΚΗΣ”.
Τρεις νεκροί κι ένας τραυματίας ήταν ο επίλογος για την Κρήτη τα χρόνια 1941-1945, από έναν βάρβαρο κατοχικό στρατό. Νεκροί ήταν ο Βουραδάκης Αναστάσιος, ο Κατσιγαράκης Εμμανουήλ και ο Χανιωτάκης Γεώργιος. Τραυματίας ο Αποθηκιανάκης Αναστάσιος, όλοι από το χωριό Αλικιανός Χανίων.
Για τον Βουραδάκη Αναστάσιο, ο Σχολικός Σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Αλικιανιώτης Εμμανουήλ Νικολακάκης θυμάται: «Στο χωριό μας οι Γερμανοί διατηρούσαν ένα φυλάκιο, μια δύναμη στρατιωτών. Λίγο πριν εγκαταλείψουν τα Χανιά, κάποιοι θερμόαιμοι χωριανοί μας σκέφτηκαν κα πήγαν και πυροβόλησαν τον σκοπό του φυλακίου και τον σκότωσαν. Οι Γερμανοί εξαγριώθηκαν και ήθελαν να πάρουν εκδίκηση.
Από το Μετόχι του Ησυχάκη, στην άκρη του Αλικιανού φάνηκε απέναντι ο Αναστάσης Βουραδάκης με το σκαπέτι στον ώμο του. Μόλις είχε τελειώσει τη δουλειά στο περβόλι του. Τον πυροβόλησε ένας Γερμανός και τον χτύπησε στα πόδια.
Ο Αναστάσης έπεσε κάτω και ο Γερμανός τον πλησίασε. Στις παρακλήσεις του Αναστάση να μην τον σκοτώσει, ο Γερμανός τον εκτέλεσε με μια σφαίρα στο κεφάλι. Το Σάββατο 26 Μαΐου 1945».
Όταν επέφτανε οι Γερμανοί στην Κρήτη η μάνα μου είχε ένα παιδί μωρό κι ήτανε δεκαοκτώ χρονών. Όταν εφεύγανε οι Γερμανοί από τα Χανιά κι είχανε ανατινάξει τα πυρομαχικά ντως, ο πατέρας μου εσίμωσε να δει τι γίνεται.Για τον Κατσιγαράκη Μανόλη και τον Αποθηκιανάκη Αναστάσιο η κόρη του πρώτου Μανολία Κατσιγαράκη διηγείται: «Ο πατέρας μου είχε πολεμήσει στη Μικρά Ασία. Και τραυματίστηκε στο Μαύρο Βράχο (σημ. στη μάχη του Καλέ Γκρότο). Εγύρισε από τη Μικρά Ασία και παντρεύτηκε. Λίγο πριν τον πόλεμο.
Πήγαν μαζί με έναν άλλο χωριανό, τον Αναστάση Αποθηκιανάκη. Η μάνα μου εγκυμονούσε εμένα. Έγκυος και εικοσιδυό χρονών κοπελιά. Τους είδε ένας και τους πυροβόλησε. Ο πατέρας μου δεν εβλάφτηκε από τσι σφαίρες και μπήκε σ’ένα σπίτι να κρυφτεί. Τον Αναστάση τον πήρε μια σφαίρα στον ώμο αλλά αυτός κατάφερε να ξεφύγει.
Κατσιγαράκης Μανόλης τ. Νικολάου, από το χωριό Αλικιανός Χανίων. Εκτελέστηκε στις 26 Μαΐου 1945, δεκαεπτά ημέρες μετά την παράδοση άνευ όρων του Γ΄ Ράιχ στους ηγέτες των συμμάχων Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ και Στάλιν. (Στη φωτογραφία από τη συμμετοχή του ως Εύζωνας στις μάχες της Μικρασιατικής Εκστρατείας)
Τον βρήκε τον πατέρα μου στο σπίτι που κρύφτηκε ο Γερμανός και με μια ριπή τόνε σκότωσε. Η μάνα μου άκουσε τους πυροβολισμούς και ανησύχησε. Ο μικρός μου αδερφός τεσσάρων χρονών, της έλεγε ότι το μπαμπά μου τον σκότωσαν οι Γερμανοί.
Αυτή τον χτύπησε στο στόμα. Μη λες τέτοια πράματα, του είπε. Και βγήκε να τον γυρέψει. Είδε ένα αμάξι να περνά και να έχει στη καρότσα μια πόρτα μ’έναν άντρα σκεπασμένο με σεντόνι. Ένας χωριανός πάνω από την καρότσα του φορτηγού τις είπε ότι δεν είναι σοβαρά χτυπημένος. Ήτανε έγκυος και φοβήθηκε να της πει την αλήθεια. Κοπελιά η μάνα μου έσυρε ένα σάλτο και ανέβηκε στην καρότσα.
Έριξε πέρα το σεντόνι κι είδε τον πατέρα μου. Εγώ γεννήθηκα μετά και πήρα το όνομά του. Μανόλης ο πατέρας μου, Μανολία εγώ. Αργότερα που μεγάλωσα μου έλεγε ο αδερφός μου ότι ήμουν τυχερή που δεν τον γνώρισα. Γιατί; του έλεγα. Γιατί εμένα μου δείξανε ένα κεφάλι του πατέρα μου και το προσκύνησα.
Και ήμουνα τεσσάρων χρονώ. Από τις σφαίρες του πολυβόλου είχε κοπεί το κεφάλι του πατέρα μου. Η μάνα μου έβαλε ένα μαύρο μαντήλι στα εικοσιδυό της χρόνια και δεν το’βγαλε ποτέ ως το θάνατό της. Τον πατέρα μου σκοτώσανε οι Γερμανοί το Σάββατο 26 Μαΐου 1945”.
Για τον Χανιωτάκη Γεώργιο, ο γιος του Χανιωτάκης Γεώργιος λέει: «Ο πατέρας μου ο Γιώργης πολέμησε στην Αλβανία με τσι Ιταλούς. Η μάνα μου η Μαρία ήταν έγκυος εμένα και αποφασίσανε το παιδί που θα γεννηθεί να το βγάλουνε Γιώργη, αν ήθελε σκοτωθεί στον πόλεμο να μείνει το όνομά του. Και εγεννήθηκα εγώ. Και με βγάλανε Γιώργη. Είχε ο πατέρας μου δυο αγελάδες, δυο μοσχάρια κι ένα άλογο και κάθε μέρα τα πήγαινε σ’ένα χωράφι που είχαμε δίπλα στον ποταμό Κερίτη.
Και όταν εφεύγανε οι Γερμανοί από τα Χανιά, εμαζώξανε τα πυρομαχικά σ’ένα μέρος και εβάλανέ ντως φωτιά να μη πέσουνε στα χέρια των ανταρτών. Ένα βλήμα έκοψε τα σύρματα του ρεύματος που παίρνανε ρεύμα οι Γερμανοί στα φυλάκια ντως στον Αλικιανό και έπεσε κάτω. Δεν εδώσανε καμιά εντολή να κόψουνε το ρεύμα. Ο πατέρας μου το ήξερε το πεσμένο σύρμα.
Κι επρόσεχε, δεν επερνούσε κοντά του. Το έλεγε και στσι χωριανούς. Να μη περνούνε από εκεί. Αλλά μια μέρα καθώς έβγαζε τα ζώα να τα πάει στο χωράφι, η μια αγελάδα μυγιάστηκε. Τότε δεν είχανε σκοινιά αλλά τις δένανε με αλυσίδες. Και όλα τα ζώα επηγαίνανε προς το κομμένο σύρμα. Έκανε προσπάθειες ο πατέρας μου να τα σώσει αλλά στη προσπάθειά του επέσανε τα οζά στο σύρμα.
Και γίνανε κάρβουνο. Το ίδιο και ο πατέρας μου. Η μάνα μου η Μαρία επειδή αργούσε εκείνη την ημέρα, πήρε τη μάνα της τη Χρυσούλα να πάνε να δούνε τι εγίνηκε και αργεί. Εκακοβάλανε με το μυαλό ντως. Και πραγματικά τον είδανε από μακριά πεσμένο κάτω και τα ζώα καρβουνιασμένα.
Έτρεξε πάει κοντά του και ευτυχώς την επρόλαβε η μάνα της και την έσυρε. Εφορούσε λαλήνια, ξύλινα παπούτσια κι έτσι εσώθηκε η μάνα μου και δεν σκοτώθηκε κι αυτή. Πώς να τον πάρουνε ύστερα τον πατέρα μου; Ποιος ήθελα σιμώσει; Επήγανε δυο χωριανοί, ο Γεωργιακάκης Γιώργης και ο Μουζουράκης Νικόλαος, μ’ένα όπλο.
Και έβαλε ο ένας τον ώμο του και ο άλλος ακούμπησε το όπλο πάνω του και με δυο σφαίρες έκοψε το υπόλοιπο σύρμα και τον επήρανε. Εφέρανέ ντονε στο σπίτι μας απάνω σε ένα σεντόνι. Έτσι επήγε ο πατέρας μου ο Γιώργης Χανιωτάκης. Από τα ηλεκτροφόρα σύρματα τω Γερμανώ. Το Σάββατο 2 του Ιούνη 1945.
Ο Γερμανός Στρατηγός Χανς Μπέντακ, Διοικητής του «Φρουρίου Κρήτης» από 15 Οκτωβρίου 1944 ως 9 Μαΐου 1945. Υπεύθυνος για τις τελευταίες εκτελέσεις στην Ευρώπη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. (Στη φωτογραφία αιχμάλωτος των συμμάχων)
Μετά από την ημερομηνία εκείνη, οι 17.000 Γερμανοί που είχαν απομείνει στην “Οχυρά Θέση Χανίων δεν είχαν το δικαίωμα εκτελέσεων.Στις 9 Μαΐου 1945, η Γερμανία παραδόθηκε άνευ όρων στους ηγέτες των Συμμάχων Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ και Στάλιν. Την επόμενη ημέρα, 10 Μαΐου 1945, στη Βίλα Αριάδνη στην Κνωσό, ο Γερμανός Στρατηγός Μπέντακ υπέγραψε την παράδοση των γερμανικών δυνάμεων της Κρήτης με την παρουσία Ελλήνων και Βρετανών αξιωματικών.
Και όμως στον Αλικιανό εκτέλεσαν δυο παλικάρια 28 και 42 ετών χωρίς να τιμωρηθεί κανείς.
Ένα τρίτο παλικάρι, ο Χανιωτάκης Γεώργιος έπεφτε νεκρός από τα γερμανικά ηλεκτροφόρα καλώδια που δεν είχαν αφαιρέσει από τον Αλικιανό, μετά τη συνθηκολόγηση της χώρας τους.
* Ο Γεώργιος Α. Καλογεράκης είναι δρ. Πανεπιστημίου Ιωαννίνων διευθυντής Δημοτικού Σχολείου Θραψανού Πεδιάδος
Σε πεδίο συντονισμένων κινητοποιήσεων και έντονου προβληματισμού μετατρέπονται σήμερα ευρείες περιοχές της Κρήτης, καθώς οι τοπικές κοινωνίες και τα περιβαλλοντικά κινήματα κλιμακώνουν τις αντιδράσεις τους απέναντι στην επέκταση των βιομηχανικών αιολικών σταθμών.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται ο σχεδιασμός της εταιρείας ΤΕΡΝΑ για την εγκατάσταση θεόρατων ανεμογεννητριών σε προστατευόμενες ορεινές ζώνες του νησιού. Οι συλλογικότητες στο Ρέθυμνο και το Λασίθι διοργανώνουν παράλληλες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και ενημέρωσης, αμφισβητώντας ευθέως το κυβερνητικό μοντέλο της ενεργειακής μετάβασης και προτάσσοντας την ανάγκη διαφύλαξης του παρθένου φυσικού περιβάλλοντος για τις επόμενες γενιές.
Οι εστίες των κινητοποιήσεων σε Μέση και Παχειά Άμμο
Οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις για την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026 αναμένεται να συγκεντρώσουν πλήθος πολιτών που εναντιώνονται στην εκβιομηχάνιση των κρητικών βουνών. Στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου, το ραντεβού έχει οριστεί για τις 8:00 μ.μ. στο χωριό Μέση, όπου θα πραγματοποιηθεί ανοιχτή ενημέρωση και συζήτηση γύρω από τις επιπτώσεις των σχεδιαζόμενων αιολικών πάρκων.
Την ίδια ώρα, στην ανατολική Κρήτη, η δυναμική των αντιδράσεων μεταφέρεται στον Νομό Λασιθίου και συγκεκριμένα στην περιοχή της Ιεράπετρας. Στις 7:00 μ.μ., στον στρατηγικής σημασίας κόμβο της Παχειάς Άμμου, διοργανώνεται μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας η οποία θα πλαισιωθεί από συναυλία, με κύριο αντικείμενο την ανάδειξη των κινδύνων από τα νέα έργα βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) που προωθούνται στην ευρύτερη περιοχή.
Η επιχειρηματολογία των κινημάτων για το φυσικό οικοσύστημα
Οι διοργανωτές των κινητοποιήσεων εκφράζουν τη ριζική τους αντίθεση στις παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας που αλλοιώνουν το ανάγλυφο της Κρήτης. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις τους, η εγκατάσταση των υποδομών αυτών συνεπάγεται τη λεηλασία προστατευόμενων περιοχών, την ταπείνωση των βουνών, τη διάνοιξη εκτεταμένων οδικών δικτύων και την τοποθέτηση πυλώνων υψηλής τάσης, στοιχεία που υποβαθμίζουν ανεπανόρθωτα τα τοπικά οικοσυστήματα.
Οι εκπρόσωποι των κινημάτων υπογραμμίζουν ότι η διατήρηση των βουνών στην αυθεντική τους μορφή είναι ζωτικής σημασίας για την πανίδα του νησιού, καθώς οι κορυφογραμμές αποτελούν φυσικά καταφύγια για αετούς, γεράκια, λαγούς και αγρίμια. Μέσα από ένα κοινό μανιφέστο, οι συλλογικότητες αποτυπώνουν τη θέση τους, αναφέροντας:
«Τα βουνά μας τα θέλουμε ελεύθερα, για εμάς και για τις επόμενες γενιές. Καταφύγια για αετούς, γεράκια, λαγούς κι αγρίμια! Όχι λεηλατημένες προστατευόμενες περιοχές, ταπεινωμένες κορφές, πυλώνες υψηλής τάσης και δρόμους που οδηγούν σε “πάρκα” θεόρατων ανεμογεννητριών. Είναι το νησί μας, όχι το εργοτάξιο τους! Είναι οι τόποι μας, όχι τα οικόπεδα τους! Είναι οι ζωές μας, όχι τα κέρδη τους!»
Η σύγκρουση για το μοντέλο της «πράσινης ανάπτυξης»
Η αντιπαράθεση γύρω από τα έργα της ΤΕΡΝΑ αναδεικνύει μια βαθύτερη ιδεολογική και πολιτική ρήξη ανάμεσα στον κεντρικό σχεδιασμό της Πολιτείας και τις τοπικές κοινωνίες. Ενώ το κράτος και οι επενδυτικοί όμιλοι προωθούν τις ΑΠΕ ως βασικό πυλώνα της οικολογικής μετάβασης και της οικονομικής ανάπτυξης, τα κινήματα της Κρήτης καταγγέλλουν τη διαδικασία αυτή ως «δήθεν πράσινη ανάπτυξη».
Υποστηρίζουν μάλιστα ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ερημήν των αναγκών της περιφέρειας, εξυπηρετώντας αποκλειστικά εταιρικά συμφέροντα με τη συνδρομή των τοπικών υποκαταστημάτων της εξουσίας. Για τους διαδηλωτές, η θέση παραμένει σαφής και συνοψίζεται στο σύνθημα ότι «ό,τι καταστρέφει τη Φύση δεν είναι ανάπτυξη». Οι ίδιοι εκφράζουν την πεποίθηση ότι η συλλογική αλυσίδα αντίστασης που διαμορφώνεται θα καταφέρει να ακυρώσει στην πράξη τους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς.
«Αίμα και άμμος» το πέμπτο και τελευταίο παιχνίδι των τελικών της Stoiximan GBL με τον Ολυμπιακό να αναδεικνύεται πρωταθλητής Ελλάδας για τη σεζόν 2025-26 κάνοντας με αυτόν τον τρόπο το double μετά και την κατάκτηση της φετινής EuroLeague.
Οι «ερυθρόλευκοι» διατήρησαν αλώβητη την έδρα τους και με επικράτησαν του Παναθηναϊκού με 89-85 για να ολοκληρώσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη φετινή χρονιά. Πέρα από τον Εβάν Φουρνιέ που εξελίχθηκε σε απόλυτο πρωταγωνιστή των τελικών και τους άξιους συμπαραστάτες Σάσα Βεζένκοβ και Νίκολα Μιλουτίνοφ, άξιος αναφοράς είναι ο Βασίλης Τολιόπουλος με την υπερπροσπάθειά του έως και το φινάλε για το τριφύλλι.
Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός: Το ματς
Με φρενήρη ρυθμό και από τις δύο πλευρές άρχισε το ματς με τον Ολυμπιακό να βρίσκει από νωρίς λύσεις στην επίθεση και να επιβάλλει το παιχνίδι του απέναντι στον Παναθηναϊκό. Το σκορ άνοιξε ο Μιλουτίνοφ, ενώ αμέσως μετά ο Λεσόρ κάρφωσε στον αιφνιδιασμό για το 2-2. Ο Φουρνιέ απάντησε για το 4-2 και από τα πρώτα λεπτά έγινε φανερό πως το ματς θα παιζόταν σε πολύ υψηλό τέμπο. Ο Γάλλος συνέχισε «ζεστός» και με τρίποντο έγραψε το 7-2, με τον Βεζένκοβ να ανεβάζει τη διαφορά στο 9-2 μόλις στα πρώτα τρία λεπτά. Ο Ολυμπιακός, με τον Φουρνιέ να καθοδηγεί επιθετικά, έλεγχε απόλυτα τον ρυθμό του αγώνα, την ώρα που ο Παναθηναϊκός αναγκαζόταν να εκτελεί συνήθως στα τελευταία δευτερόλεπτα των επιθέσεών του και υπό πίεση. Παράλληλα, τα πρώτα ριμπάουντ (5-1) έδιναν ξεκάθαρο προβάδισμα στους «ερυθρόλευκους».
Οι «πράσινοι» μπόρεσαν να απαντήσουν μετά από σχεδόν τέσσερα λεπτά, με τον Λεσόρ να μειώνει σε 9-4 και τον Χέιζ-Ντέιβις να ακολουθεί για το 9-6. Ωστόσο, Βεζένκοβ και Παπανικολάου από τη μία πλευρά, αλλά και ο Ναν από την άλλη, κράτησαν τον γρήγορο ρυθμό, με το σκορ να φτάνει στο 13-8. Ο Φουρνιέ συνέχισε να αποτελεί μόνιμη πηγή προβλημάτων για την άμυνα του Παναθηναϊκού, ενώ ο Μιλουτίνοφ κυριαρχούσε κοντά στο καλάθι, διαμορφώνοντας το 17-8. Ο Οσμάν με τρίποντο μείωσε σε 17-11 περίπου τρία λεπτά πριν από το τέλος της περιόδου, αλλά ο Βεζένκοβ απάντησε με καλάθι και φάουλ για το 20-11. Η υπεροχή του Ολυμπιακού στα επιθετικά ριμπάουντ αποδείχθηκε καθοριστική στο πρώτο δεκάλεπτο. Οι παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα κέρδιζαν συνεχώς δεύτερες κατοχές και ο Βεζένκοβ έστειλε τη διαφορά για πρώτη φορά σε διψήφια επίπεδα (24-13). Ο Μήτογλου μείωσε σε 24-15, όμως ο Βούλγαρος φόργουορντ διατήρησε τον έλεγχο για τους γηπεδούχους γράφοντας το 26-15, πριν ο Ναν διαμορφώσει με βολές το 26-17, σκορ με το οποίο ολοκληρώθηκε η πρώτη περίοδος.
Στο δεύτερο δεκάλεπτο ο Ολυμπιακός συνέχισε να έχει το προβάδισμα και με τον Μιλουτίνοφ έκανε το 31-21. Παρ’ όλα αυτά, η επιθετική λειτουργία των γηπεδούχων δεν ήταν το ίδιο αποτελεσματική χωρίς τους Βεζένκοβ και Φουρνιέ στο παρκέ, καθώς οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές χρειάστηκε να πάρουν τις πρώτες τους ανάσες. Ο Ναν μείωσε σε 31-24, όμως ο Γουόρντ απάντησε άμεσα για το 33-24, κρατώντας τον Ολυμπιακό σε απόσταση ασφαλείας. Μετά από νέες εύστοχες βολές του Αμερικανού γκαρντ, ο Πίτερς βρήκε στόχο από την περιφέρεια και λίγο αργότερα ο Βεζένκοβ με λέι απ έγραψε το 38-26, 4:12 πριν από το τέλος του ημιχρόνου.
Σε εκείνο το σημείο, τα επτά επιθετικά ριμπάουντ των «ερυθρολεύκων» είχαν ήδη μετατραπεί σε πολύτιμους πόντους δεύτερης ευκαιρίας, στοιχείο που εξηγούσε σε μεγάλο βαθμό το +12 της ομάδας του Μπαρτζώκα. Ο Τολιόπουλος προσπάθησε να κρατήσει τον Παναθηναϊκό κοντά στο σκορ με μεγάλο τρίποντο για το 40-31, όμως ο Φουρνιέ βρισκόταν σε εξαιρετική βραδιά, πετυχαίνοντας ακόμη ένα τρίποντο για το 45-33 περίπου δύο λεπτά πριν από την ανάπαυλα. Οι «πράσινοι» βρήκαν επιθετικές λύσεις κυρίως από τον Τολιόπουλο στο τελευταίο κομμάτι του ημιχρόνου, όμως ο Ολυμπιακός διατήρησε τον έλεγχο και πήγε στα αποδυτήρια προηγούμενος με 47-35, έχοντας ως μεγάλους πρωταγωνιστές τους Φουρνιέ και Βεζένκοβ.
Μετά την ανάπαυλα, ο Ολυμπιακός διατηρούσε την υπεροχή του και με τον Μιλουτίνοφ μπόρεσε να ανοίξει την ψαλίδα της διαφοράς στους 15 πόντους (52-37). Παράλληλα, ο Παναθηναϊκός είχε να διαχειριστεί νέο πρόβλημα με τον τραυματισμό του Ναν στα πλευρά, ο οποίος παρέμενε εκτός της αναμέτρησης. Ακολούθησε η εξαιρετική συνεργασία των Γουόκαπ και Παπανικολάου με αποκορύφωμα το καλάθι του δεύτερου για το +17 (54-37) του Ολυμπιακού στο 23′. Τα πράγματα ολοένα και δυσκόλευαν για τον Παναθηναϊκό που είδε τον Φουρνιέ να ανεβάζει τη διαφορά στους 20 πόντου μετά από εύστοχο τρίποντο (59-39). Με ένα επιμέρους 2-10 οι «πράσινοι» ροκάνισαν στους 13 πόντους για το 61-50 στο 26’30”.
Από εκείνο το σημείο και μετά τα «αίματα άναψαν» στο ΣΕΦ με τους Ναν και Τζόουνς να έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο και τον δεύτερο να πιάνει τον Αμερικανό γκαρντ από τον λαιμό. Ενεπλάκησαν πολλοί συμπαίκτες τους με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύρραξη στο παρκέ και οι δύο παίκτες να αποβάλλονται από τη συνέχεια της αναμέτρησης. Ο Ολυμπιακός με τον Τζόσεφ και τον Γουόρντ διατηρούσε σε διψήφια επίπεδα τη διαφορά (67-54), με τον Μήτογλου να μειώνει με τρίποντο (67-57, στο 28:15). Ο Τολιόπουλος μείωσε στους 8 (67-59), όμως ο Φουρνιέ απάντησε για το 69-59 στο φινάλε της τρίτης περιόδου.
Εκεί, ο Τολιόπουλος σε συνδυασμό με την πιο αποτελεσματική άμυνα του Παναθηναϊκού κατάφερε να μειώνει για την ομάδα του (71-62), όμως Φουρνιέ και Πίτερς διατηρούσαν την υπεροχή των Πειραιωτών (76-64, στο 34′). Το επιμέρους 2-8 με τα δύο τρίποντα του Όσμαν έφερε το τριφύλλι στο -6 04’38” πριν το φινάλε (78-72) δείχνοντας πώς οι «πράσινοι» δεν σκοπεύουν να τα παρατήσουν. Ο Τζόσεφ έδωσε ανάσα στον Ολυμπιακό με τρίποντο για το 81-72. Η απουσία του Ναν ήταν φανερή με τον Τολιόπουλο να παλεύει με νύχια και με δόντια στο φινάλε. Με εύστοχο τρίποντο, ο Έλληνας γκαρντ μείωσε στους 4 πόντους (83-79) ένα λεπτό πριν το φινάλε του τελικού. Οι τέσσερις εύστοχες βολές του Φουρνιέ έβαλαν και πάλι τους Πειραιώτες στο +8 (87-79) και παρά το γεγονός ότι τόσο ο Τζόσεφ όσο και ο Φουρνιέ αστόχησαν σε δύο ζευγάρια βολών, ο Ολυμπιακός κατάφερε να κάνει δικό του το πρωτάθλημα απέναντι στον «αιώνιο» αντίπαλο.
Τα δεκάλεπτα: 26-17, 47-35, 69-59, 89-85
Ο MVP… Ο Εβάν Φουρνιέ με 22 πόντους, 3 ριμπάουντ, 7 ασίστ και 1 κλέψιμο. Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΤΩΝ ΗΤΤΗΜΕΝΩΝ… Ο Βασίλης Τολιόπουλος με 21 πόντους και 3/6 τρίποντα, 1 ριμπάουντ και 1 ασίστ. ΤΟ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΕ… Οι 22 κόντρα στις 16 ασίστ και η διαφορά στα ριμπάουντ (36-30).
Ταξιδέψαμε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης γα να δούμε το Chronotopia, το έργο που απέσπασε το Βραβείο Τέχνης 2026 του Ιδρύματος Γ. & Α. Μαμιδάκη.
Ο Άγιος Νικόλαος της Κρήτης είναι ένας σπάνιος τόπος. Το φως που μοιάζει να γεννιέται μέσα από τη θάλασσα, τα διάφανα νερά που αλλάζουν αποχρώσεις κάθε ώρα της ημέρας και ο ανοιχτός ορίζοντας της Μεσογείου δημιουργούν ένα σκηνικό που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις.
Ταξιδέψαμε στον Άγιο Νικόλαο για να βρεθούμε στο Ίδρυμα Γεωργίου & Αριστέας Μαμιδάκη και να δούμε από κοντά το έργο που απέσπασε το Βραβείο Τέχνης 2026: τη Chronotopia των Καναδών καλλιτεχνών Caitlind R.C. Brown και Wayne Garrett. Και αυτό που συναντήσαμε ξεπέρασε κατά πολύ την εικόνα μιας ακόμη υπαίθριας καλλιτεχνικής εγκατάστασης.
Chronotopia: Ένα έργο ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα
Το έργο Chronotopia βρίσκεται σε έναν βραχώδη λόφο σε ένα σημείο που μοιάζει να αιωρείται πάνω από το Αιγαίο. Από εκεί η θέα ανοίγει ανεμπόδιστα προς τη θάλασσα και τον ορίζοντα.
Από μακριά, το έργο μοιάζει με ασημένιο αραχνοΰφαντο. Η μεταλλική του δομή χάνεται μέσα στο φως και η διαφάνεια των χιλιάδων γυάλινων φακών του προσδίδει μια απόκοσμη παρουσία.
Δεν είναι ακριβώς γλυπτό, ούτε κάτι αρχιτεκτονικό, είναι κάτι ενδιάμεσο. Κάτι που σε προκαλεί να το πλησιάσεις και όταν το κάνεις, αρχίζει η πραγματική εμπειρία.
Οι χιλιάδες φακοί αποκαλύπτονται σταδιακά. Μικροί, διαφορετικοί μεταξύ τους, τοποθετημένοι σε δύο μεγάλες τοξωτές επιφάνειες που μοιάζουν με φωτεινά πανιά. Η περιέργεια μετατρέπεται σε παιχνίδι. Αναζητάς τι ακριβώς βλέπεις, παρατηρείς το τοπίο να αλλάζει μορφή. Κάθε φακός δημιουργεί μια νέα εικόνα και αφηγείται μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου κόσμου.
Μέσα στην εγκατάσταση ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνεται. Η ευθεία μπλε γραμμή του μεσογειακού ορίζοντα, που από μακριά μοιάζει απόλυτα σταθερή, διασπάται μέσα από τους φακούς. Τεμαχίζεται, συρρικνώνεται, μεγεθύνεται, παραμορφώνεται. Η πραγματικότητα παύει να είναι μία και γίνεται πολλαπλή.
«Δεν θέλαμε απλώς να φτιάξουμε ένα γλυπτό»
Το πρωί των εγκαινίων συναντήσαμε τους δύο δημιουργούς κάτω από τον κρητικό ήλιο, λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα που αποτέλεσε την αφετηρία της έμπνευσής τους.
Η Caitlind R.C. Brown και ο Wayne Garrett είναι δύο εξαιρετικά πρόσχαροι και ζεστοί άνθρωποι. Όσο έκατσα στην Κρήτη, τους έβλεπα διαρκώς στην εγκατάστασή τους. Διόρθωναν, φωτογράφιζαν, ήθελαν να έχουν τα πάντα υπό έλεγχο. Οι δυο τους δεν αντιμετωπίζουν την τέχνη ως ένα αντικείμενο προς παρατήρηση, αντιθέτως, δημιουργούν έργα που ενεργοποιούνται μόνο όταν ο άνθρωπος αποφασίσει να συμμετάσχει σε αυτά.
Η Caitlind R.C. Brown και ο Wayne Garrett
«Από μακριά το έργο φαίνεται ενσωματωμένο στο περιβάλλον, αλλά όταν πλησιάζεις, ανακαλύπτεις χιλιάδες μικρούς κόσμους, μια αμέτρητη σειρά προοπτικών. Είναι σχεδόν μια μορφή διαλογισμού — μπορείς να περάσεις ώρες κοιτάζοντας μέσα από τους φακούς».
Και πράγματι, όσο περισσότερο παραμένεις μέσα στη Chronotopia, τόσο περισσότερο σε απορροφά. Τα αντικείμενα μοιάζουν παράξενα και ταυτόχρονα οικεία, ο ορίζοντας μεταμορφώνεται. Οι άνθρωποι γύρω σου γίνονται θραύσματα εικόνων και το τοπίο αποκτά μια νέα, σχεδόν ποιητική διάσταση.
Καθώς ο αέρας κινεί ανεπαίσθητα τους φακούς και το φως μεταμορφώνει διαρκώς το τοπίο, ο επισκέπτης γίνεται κομμάτι μιας συνεχώς μεταβαλλόμενης εικόνας. Το σώμα του, η σκιά του, ακόμη και η παρουσία του ενσωματώνονται στη σύνθεση.
«Από απόσταση το έργο φαίνεται σαν γλυπτό και εξάπτει την περιέργεια. Όμως όταν κάποιος εισέρχεται και κάθεται μέσα του, πρόκειται για μια πολύ προσωπική πρόσκληση. Ο επισκέπτης καλείται να επιβραδύνει, να στοχαστεί και να νιώσει μέρος του έργου όσο το δυνατόν πιο έντονα», μας είπαν.
Chronotopia: Βλέποντας μέσα από τα μάτια των άλλων
Η εγκατάσταση αποτελείται από περίπου 1.500 φακούς οράσεως, ανάμεσά τους και προοδευτικούς ή bifocal φακούς. Δεν πρόκειται για τυχαία επιλογή. Οι φακοί προέρχονται από το Canadian Lions Eyeglass Recycling Centre και είχαν κριθεί ακατάλληλοι για επαναχρησιμοποίηση, πριν αποκτήσουν μια δεύτερη ζωή μέσα από την τέχνη.
Για τους δημιουργούς, κάθε φακός αντιπροσωπεύει μια διαφορετική ανθρώπινη ματιά.
«Αυτή η επιλογή επιτρέπει στον θεατή να δει τον κόσμο όπως τον βλέπουν οι άλλοι και να βιώσει μια συλλογική αλλά και προσωπική εμπειρία», μας είπαν.
Η Chronotopia λειτουργεί έτσι ως μια άσκηση αντίληψης. Μας υπενθυμίζει ότι δεν βλέπουμε ποτέ τον κόσμο άμεσα, αλλά πάντα μέσα από φίλτρα: τις εμπειρίες μας, τις μνήμες μας, τις προσδοκίες μας, τη θέση μας στον χώρο και στον χρόνο
Από τον Καναδά στην Κρήτη
Η Caitlind Brown και ο Wayne Garrett προέρχονται από το Κάλγκαρι του Καναδά, μια πόλη που περιβάλλεται από τα Καναδικά Βραχώδη Όρη. Εκεί διαμορφώθηκε η βαθιά σχέση τους με τη φύση και το τοπίο, στοιχεία που βρίσκονται στον πυρήνα της καλλιτεχνικής τους πρακτικής.
Εδώ και δεκαπέντε χρόνια εργάζονται ως καλλιτεχνικό δίδυμο. Η Caitlind προέρχεται από τον χώρο των εικαστικών τεχνών, ενώ ο Wayne διαθέτει υπόβαθρο στη μηχανική και τη μουσική. Αυτή η συνύπαρξη τεχνολογίας, αισθητικής και αφηγηματικής σκέψης χαρακτηρίζει όλα τα έργα τους.
Όταν πρωτοείδαν την προκήρυξη του Βραβείου Τέχνης του Ιδρύματος Μαμιδάκη, δεν εντυπωσιάστηκαν τόσο από το ίδιο το βραβείο, όσο από τον τόπο.
«Η πρώτη μας εντύπωση ήταν ο χώρος και η σχέση του με τη Μεσόγειο. Ζούμε στο εσωτερικό του Καναδά και δεν έχουμε επαφή με τόσο μεγάλα υδάτινα σώματα. Η Μεσόγειος, με την ιστορία, τη μυθολογία και την πολυπλοκότητά της, αποτέλεσε έμπνευση», μας εξήγησαν.
Εντυπωσιακό είναι πως η Κρήτη υπήρχε ήδη στη φαντασία τους πολύ πριν ταξιδέψουν στο νησί. Όπως μας εξήγησαν, η ιδέα για τη Chronotopia γεννήθηκε από τον ίδιο τον τόπο.
Η ελληνική μυθολογία, αλλά και η αίσθηση διαχρονικότητας που αποπνέει το κρητικό τοπίο, έγιναν οι αφετηρίες ενός έργου που εξερευνά τη σχέση χρόνου και χώρου — εξ ου και ο τίτλος Chronotopia, από τις ελληνικές λέξεις «χρόνος» και «τόπος».
Η Caitlind R.C. Brown και ο Wayne Garrett
Ωστόσο, όπως επισημαίνουν, η πρόκληση ήταν να μη μείνουν εγκλωβισμένοι σε έναν μυθολογικό ή εξιδανικευμένο τόπο. «Όταν προσεγγίζεις τη μυθολογία, πρέπει να προσαρμόζεις τον φακό σου στο σήμερα. Η πραγματικότητα που υπάρχει εδώ είναι πολύ πιο σύνθετη και ενδιαφέρουσα».
Πριν ακόμη σχεδιάσουν την πρώτη γραμμή, αφιέρωσαν χρόνο παρατηρώντας το τοπίο, μελετώντας την ιστορία του και κατανοώντας τη σχέση των ανθρώπων με αυτό. «Συνήθως εργαζόμαστε με τρόπο που ανταποκρίνεται στον χώρο. Σκεφτόμαστε τη θέα, τα φυσικά στοιχεία, αλλά και την κοινωνική και ιστορική διάσταση ενός τόπου. Το στοιχείο του χρόνου μάς απασχόλησε ιδιαίτερα εδώ, καθώς η ιστορία της Μεσογείου δημιουργεί μια αίσθηση διαχρονικότητας που μας τράβηξε από την πρώτη στιγμή».
Η σχέση των δύο καλλιτεχνών αποτελεί από μόνη της μια ενδιαφέρουσα ιστορία
Γνωρίστηκαν πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια σε ένα ιδιόρρυθμο καλλιτεχνικό περιβάλλον στον Καναδά.
Όπως θυμούνται, ζούσαν σε ένα σπίτι γεμάτο καλλιτέχνες, όπου το χάος και η δημιουργικότητα συνυπήρχαν καθημερινά.
«Στο σαλόνι υπήρχε γκαλερί, στην αυλή κάποιος είχε φέρει φορτηγό με άμμο για να δημιουργήσει παραλία, ενώ άλλοι κατασκεύαζαν αναπαραστάσεις χαρακωμάτων του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιώντας μπαλόνια νερού. Ήταν ένα άγριο αλλά εξαιρετικά δημιουργικό περιβάλλον».
Από εκεί ξεκίνησε μια συνεργασία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.«Η σπόρος μιας ιδέας ξεκινά συνήθως από τον έναν από εμάς. Συζητάμε, διαφωνούμε, αναπτύσσουμε τη σκέψη και προσπαθούμε να καταλάβουμε αν αξίζει να καλλιεργηθεί. Είναι μια διαδικασία που απαιτεί πολλή εμπιστοσύνη», λένε.
Και προσθέτουν: «Το όλο είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του».
Chronotopia: Οι 1.500 φακοί και οι 1.500 διαφορετικές πραγματικότητες
Ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία του έργου είναι οι περίπου 1.500 φακοί που το αποτελούν.
Οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν αυτό το υλικό εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία. Η πρώτη μεγάλη εφαρμογή του έγινε στο Μουσείο Pera της Κωνσταντινούπολης.
«Οι συνταγές των ματιών είναι διαφορετικές για κάθε άνθρωπο. Κάθε φακός παραμορφώνει την εικόνα με διαφορετικό τρόπο. Αυτό μας ενδιέφερε γιατί δείχνει ότι ο κόσμος που μοιραζόμαστε είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών προοπτικών».
Για τους ίδιους, κάθε φακός λειτουργεί σαν μια μικροσκοπική φωτογραφία του τοπίου.
«Οι φακοί συλλέγουν τον ορίζοντα και τον φέρνουν μέσα στο έργο. Το έργο αλλάζει συνεχώς, ανάλογα με το φως, τον καιρό και την παρουσία των ανθρώπων».
Ένα Βραβείο που ανοίγει τον διάλογο με τον κόσμο
Το 2026 αποτελεί ορόσημο για το Βραβείο Τέχνης του Ιδρύματος Γεωργίου & Αριστέας Μαμιδάκη. Για πρώτη φορά ολόκληρο το βραβείο απονεμήθηκε σε καλλιτέχνες από το εξωτερικό, επιβεβαιώνοντας τον διεθνή προσανατολισμό του θεσμού.
Από το 2019, το βραβείο συνεχίζει το όραμα της Τζίνας Μαμιδάκη για τη δημιουργία ενός πλαισίου που προσφέρει σε σύγχρονους καλλιτέχνες χώρο, χρόνο και ελευθερία δημιουργίας. Τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει παγκόσμια απήχηση, με εκατοντάδες συμμετοχές από δεκάδες χώρες. Μόνο φέτος υποβλήθηκαν περισσότερες από 450 προτάσεις από 65 χώρες.
Τα έργα που επιλέγονται εντάσσονται μόνιμα στη συλλογή του Ιδρύματος, μια ιδιωτική συλλογή με δημόσιο χαρακτήρα, ανοιχτή στους επισκέπτες και στην τοπική κοινωνία.
Και μια προσωπική σκέψη
Φεύγοντας από τη Chronotopia, η αίσθηση που μένει δεν είναι μόνο αισθητική.
Σε μια εποχή όπου η ατομικότητα συχνά υπερισχύει της συλλογικότητας και ο φόβος για το διαφορετικό γίνεται ολοένα πιο έντονος, το έργο των Caitlind Brown και Wayne Garrett λειτουργεί σχεδόν ως υπενθύμιση.
Μας καλεί να σταθούμε για λίγο δίπλα ο ένας στον άλλο και να κοιτάξουμε το ίδιο τοπίο, ο καθένας μέσα από τη δική του οπτική, χωρίς να χάνεται η κοινή εμπειρία.
Ίσως τελικά η Chronotopia να μη μας ζητά να κατανοήσουμε διαφορετικά τον χρόνο ή τον χώρο, αλλά να αποδεχθούμε ότι υπάρχουν πολλές εκδοχές της πραγματικότητας και ότι η συνύπαρξη δεν απαιτεί ομοιομορφία.
Η ψευδαίσθηση της καλοκαιρινής ευμάρειας σε έναν από τους κατ’ εξοχήν τουριστικούς νομούς της χώρας καταρρίπτεται από την πραγματικότητα των οικονομικών δεδομένων που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες στα Χανιά.
Παρά την αυξημένη κίνηση που καταγράφεται κατά τους θερινούς μήνες, ο κλάδος της εστίασης και του εμπορίου βρίσκεται αντιμέτωπος με μια βαθιά δομική κρίση, η οποία τροφοδοτείται από την κατακόρυφη άνοδο του λειτουργικού κόστους, τη φορολογική πίεση και τη ρίζα αλλαγή στο καταναλωτικό προφίλ των ξένων επισκεπτών.
Σε πρόσφατη σύσκεψη των τοπικών σωματείων, ο εκπρόσωπος του κλάδου, Βασίλης Οικονομάκος, περιέγραψε ένα ασφυκτικό περιβάλλον ψηφιακού και ενεργειακού στραγγαλισμού, ανακοινώνοντας την έναρξη δυναμικών κινητοποιήσεων με πρώτη στάση την Αντιπεριφέρεια Χανίων την προσεχή Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2026.
Ακολουθούν οι δηλώσεις του Βασίλη Οικονομάκου:
ΕΡΩΤΗΣΗ: «Είναι γνωστό πως συνολικά οι μικρές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Ωστόσο, εδώ στα Χανιά υπάρχει μερικές φορές η εντύπωση ότι, επειδή πρόκειται για έναν κατ’ εξοχήν τουριστικό νομό, η κατάσταση βελτιώνεται το καλοκαίρι, το χρήμα κινείται και τα προβλήματα κάπως λύνονται. Ισχύει αυτό;»
Βασίλης Οικονομάκος: «Δεν ισχύει. Ίσως παλαιότερα, πριν από αρκετά χρόνια, να αρκούσε η εξάμηνη τουριστική σεζόν που υπήρχε τότε για να καλύψει τα πάγια έξοδα, να βγάλεις κέρδος και να ζήσεις και τον χειμώνα με κάποιο μικρό συμπληρωματικό εισόδημα.
Σήμερα, το γεγονός ότι είμαστε μια τουριστική και εμπορική περιοχή σημαίνει απλώς ότι έχουν εκτοξευθεί τα κόστη. Αυτό το βλέπουμε παντού, από τα ενοίκια των επιχειρήσεων μέχρι τα ενοίκια των σπιτιών μας.
Επιπλέον, το λειτουργικό κόστος έχει ανέβει υπερβολικά και η φορολογική αφέμαξη είναι τόσο μεγάλη, που το αφήγημα του στυλ “βγαίνω μόνο το καλοκαίρι” έχει πάει περίπατο. Πολλοί μπερδεύουν τη ρευστότητα και την κίνηση του χρήματος σε ένα κατάστημα εστίασης με το καθαρό εισόδημα. Το ότι βλέπεις κίνηση στο ταμείο δεν σημαίνει ότι ο επαγγελματίας βάζει κέρδος στην τσέπη του. Όταν ξεκινάς “με το καλημέρα” να χρωστάς προκαταβολή φόρου, ΦΠΑ, τεκμαρτή φορολόγηση και μισθολογικό κόστος, οι υποχρεώσεις σου έχουν ήδη ξεπεράσει το 40% με 50% του τζίρου σου.»
Η Ενεργειακή Κρίση και η Ανισότητα των Επιδοτήσεων
«Σε όλα αυτά έρχεται τώρα να προστεθεί και το καινούργιο μεγάλο πρόβλημα, το ενεργειακό, το οποίο αποτέλεσε και την αφορμή για τη χθεσινή μας σύσκεψη. Πλέον, το κόστος της ενέργειας έχει ξεφύγει τελείως, είτε αυτό αφορά τα καύσιμα, είτε το υγραέριο, είτε το ηλεκτρικό ρεύμα.
Η κρίση αυτή ξεκίνησε με τον πόλεμο στην Ουκρανία και συνεχίζεται τώρα με το μέτωπο στη Μέση Ανατολή. Θέση δική μας είναι ότι η χώρα πρέπει με κάθε τρόπο να απεμπλακεί από αυτά τα δύο πολεμικά μέτωπα στα οποία έχει αναμειχθεί, διότι αυτή η εμπλοκή βάζει σε τεράστιες περιπέτειες τον κλάδο μας και ολόκληρη την κοινωνία.
Στο ίδιο πλαίσιο, λειτουργεί και το Χρηματιστήριο Ενέργειας, το οποίο σπρώχνει την τιμή της κιλοβατώρας συνεχώς προς τα πάνω για τις μικρές επιχειρήσεις. Την ίδια στιγμή, παρατηρούμε μια προκλητική ανισότητα: οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι λαμβάνουν συνεχώς επιδοτήσεις στην κιλοβατώρα, επιδοτήσεις στα καύσιμα και ζεστό χρήμα στα ταμεία τους για τις επενδύσεις τους, ενώ στις μικρές επιχειρήσεις δεν φτάνει ούτε το 1/10 ή το 1/20 αυτής της βοήθειας, είτε άμεσα είτε έμμεσα.»
Η Αλλαγή στο Προφίλ του Τουρίστα και η Κυριαρχία του All-Inclusive
ΕΡΩΤΗΣΗ: «Το εισόδημα του Έλληνα καταναλωτή έχει πέσει προφανώς εδώ και πολλά χρόνια, ενώ η εστίαση παραδοσιακά στηριζόταν στον Έλληνα που θα πήγαινε τακτικά στην ταβέρνα ή για καφέ. Τώρα αυτό έχει μειωθεί δραματικά. Παρατηρείται, όμως, αντίστοιχη πτώση και στο πορτοφόλι του ξένου τουρίστα που επισκέπτεται τα Χανιά; Αποτυπώνεται αυτό στους τζίρους σας;»
Βασίλης Οικονομάκος: «Αυτό είναι κάτι που το ακούς πλέον εδώ και αρκετά χρόνια από όλους τους επαγγελματίες, τόσο στο εμπόριο όσο και στην εστίαση: έχουμε κόσμο, αλλά είναι “κακός” κόσμος, με την έννοια ότι δεν ξοδεύει όπως παλιά.
Προφανώς, η ενεργειακή κρίση και τα ζητήματα της ακρίβειας δεν περιορίζονται μόνο στην Ελλάδα· τα αντιμετωπίζουν και οι ευρωπαϊκές χώρες. Μπορεί να ξεκινούν από άλλη οικονομική αφετηρία, αλλά και οι ξένοι τουρίστες ζορίζονται πλέον πολύ. Έχει σπάσει το παλιό, παραδοσιακό μοντέλο κατανάλωσης.
Επιπλέον, το σύστημα του All-Inclusive έχει εδραιωθεί πλέον για τα καλά στον τουρισμό μας. Ακόμη και σε πεντάστερα ξενοδοχεία, βλέπουμε τουρίστες οι οποίοι θα βγουν απλώς για μια βόλτα στο λιμάνι και θα επιστρέψουν στο ξενοδοχείο τους για να φάνε, επειδή το έχουν προπληρώσει.
Αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα και στα σούπερ μάρκετ ή τα μίνι μάρκετ της πόλης, τα οποία πλέον είναι πλημμυρισμένα από τουρίστες που αγοράζουν μόνοι τους τρόφιμα και ποτά. Το παραδέχονται και οι ίδιες οι μεγάλες εταιρείες εισαγωγής προϊόντων και οι μεγάλες ζυθοποιίες, οι οποίες μας λένε ανοιχτά ότι αποεπενδύουν από τον κλάδο της εστίασης και στρέφουν τα κεφάλαιά τους στο retail (λιανεμπόριο).»
Ο Ψηφιακός Στραγγαλισμός και ο Δρόμος της Διεκδίκησης
«Την ίδια στιγμή, το κράτος συνεχίζει ακάθεκτο να απαιτεί τα ίδια, εφαρμόζοντας μάλιστα διαδικασίες ανάλγητες που μας στραγγαλίζουν. Η εφορία σε κυνηγάει ασταμάτητα και σου μπλοκάρει τον τραπεζικό λογαριασμό που είναι συνδεδεμένος με το POS για πλάκα.
Αυτό κυριολεκτικά γονατίζει έναν επαγγελματία. Όταν το 70% των πληρωμών σου γίνεται πλέον υποχρεωτικά με κάρτα μέσω POS και το κράτος σού μπλοκάρει τον επαγγελματικό λογαριασμό, η επιχείρηση δεν μπορεί να λειτουργήσει, έληξε η υπόθεση. Είναι εγκληματικό. Οι επαγγελματίες αναγκαζόμαστε πλέον να ψάχνουμε εναλλακτικές τραπεζικές λύσεις (ιδρύματα πληρωμών) απλώς και μόνο για να κρατήσουμε τα μαγαζιά μας ανοιχτά, όχι για να φοροδιαφύγουμε, αλλά για να επιβιώσουμε.»
ΕΡΩΤΗΣΗ: «Πώς μπορεί να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση; Πέρα από τις κεντρικές πολιτικές της κυβέρνησης, βλέπουμε μια δομική αλλαγή στον τρόπο που ξοδεύουν οι τουρίστες. Πώς μπορείτε να δώσετε κίνητρα στον καταναλωτή να καθίσει ξανά σε μια παραδοσιακή ταβέρνα;»
Βασίλης Οικονομάκος: «Το ζήτημα δεν είναι να εστιάσουμε αποκλειστικά στον καταναλωτή, είτε είναι Έλληνας είτε ξένος. Το ζήτημα —και αυτόν τον σκοπό εξυπηρετούσε η χθεσινή μας σύσκεψη στην οποία συμμετείχαν και άλλα σωματεία— είναι ότι πρέπει να πάρει απόφαση ο ίδιος ο επαγγελματίας, ο αυτοαπασχολούμενος και ο μικρομεσαίος, ότι αυτές οι πολιτικές δεν πρόκειται να αλλάξουν με παρακάλια.
Το συνδικαλιστικό κίνημα τόσα χρόνια αναλώνεται σε δημόσιες σχέσεις, βόλτες στους κυβερνητικούς διαδρόμους και ομιλίες σε συνέδρια. Αυτά τελείωσαν. Πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των αγροτών και των εργαζομένων και να μπούμε δυναμικά στη διαδικασία της πραγματικής διεκδίκησης. Έχουμε αργήσει να υιοθετήσουμε αυτή τη νοοτροπία. Οι αγρότες αποτελούν τρανό παράδειγμα: με πολύ αγώνα καταφέρνουν έστω και ένα μικρό κέρδος. Σίγουρο είναι ότι δεν πρόκειται να μας χαριστεί τίποτα· είμαστε φυσικοί συνεργάτες με τους αγρότες και τα προβλήματά μας είναι αλυσίδα.
Αν είναι να υπάρξει βελτίωση, πρέπει να απαιτήσουμε κεντρικά μέτρα και αλλαγή του μείγματος της οικονομικής πολιτικής. Γι’ αυτό, ως πρώτη αφετηρία, διοργανώνουμε την Τετάρτη, στις 17 του μήνα, μια συγκέντρωση και παράσταση διαμαρτυρίας. Θα μεταβούμε στην Αντιπεριφέρεια Χανίων για να παραδώσουμε επίσημα ένα ψήφισμα με 10 βασικά και ζωτικά αιτήματα του κλάδου μας.»
Στο επίκεντρο έντονων θεσμικών και κοινωνικών διεργασιών βρίσκεται η διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών στην Κρήτη, με φόντο την επίσημη έναρξη ισχύος του Νέου Συμφώνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μετανάστευση και το Άσυλο τον τρέχοντα μήνα, Ιούνιο του 2026.
Σε εκτενή παρέμβασή της, η συλλογικότητα «Κοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων» χαρτογραφεί τις πρόσφατες αλλαγές στο επιχειρησιακό και νομικό τοπίο, εστιάζοντας στις κρατικές δαπάνες για τις υποδομές στην Αγυιά, στη διευρυμένη διμερή συνεργασία με τη Λιβύη για τον έλεγχο του νότιου θαλάσσιου μετώπου, καθώς και στις διαδικασίες μαζικής ανάκλησης του καθεστώτος διεθνούς προστασίας αναγνωρισμένων προσφύγων.
Ακολουθεί η ανακοίνωση του Κοινωνικού Στεκιού – Στεκιού Μεταναστών Χανίων:
Η στρατηγική του ελληνικού κράτους για την “εθνική ασφάλεια” έναντι της “εθνικής (άλλοτε ασύμμετρης) απειλής”
Μπορεί ο μισθός να τελειώνει κι ο μήνας να μη λέει να βγει, αλλά η κυβέρνηση έχει φοβερή στρατηγική στην εθνική άμυνα και στη διαχείριση του μεταναστευτικού – προσφυγικού. Ενώ το ελληνικό κράτος εμπλέκεται σε πολεμικούς σχεδιασμούς, παρέχοντας στρατιωτική, υλικοτεχνική, γεωπολιτική και αμυντική υποστήριξη στους ενεργούς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, οι δαπάνες για τα εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων στερούν κι άλλο από την ήδη υποβαθμισμένη υγεία, παιδεία και ό,τι λέγαμε παλιά “κράτος πρόνοιας”.
Μπορεί το ελληνικό κράτος να είναι το τσιράκι των πολεμοχαρών της γης και να παρέχει κάθε είδους διευκόλυνση στη λάθος πλευρά της ιστορίας, αλλά τα πιο σημαντικά κατορθώματα της κυβέρνησης είναι η “εθνική κυριαρχία και ασφάλεια έναντι της εθνικής απειλής”. Κι όταν η εξουσία μιλάει για εθνική απειλή δεν αναφέρεται μόνο στους κακούς γείτονες, αλλά κι εκείνον τον εξωτερικό εχθρό, που θα εισβάλλει στα εδάφη μας για να αλλοιώσει τον πολιτισμό μας, να μας κλέψει, να μας μολύνει με αρρώστιες, μέχρι και τη θεωρία της “αντικατάστασης πληθυσμού” ακούμε πάλι στην πολιτισμένη χώρα μας.. Την ίδια στιγμή βέβαια αυτός ο εισβολέας είναι ταυτόχρονα το χρήσιμο κι αναγκαίo φτηνό εργατικό δυναμικό για μεγάλα και μικρά αφεντικά.
Θεσμικός ρατσισμός ελληνικού κράτους και Ε.Ε
Αν και το ελληνικό κράτος έχει καταγγελθεί κατά συρροή για τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δολοφονικών πρακτικών ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες, προχωρά ακάθεκτο σε μέτρα εγχώριας βαρβαρότητας.
Ωστόσο, η Ε.Ε έρχεται να νομιμοποιήσει το ελληνικό κράτος για τις πολιτικές του, κι αυτό είναι ενδεικτικό στο Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, το οποίο ισχύει από τον τρέχοντα μήνα. Πρόκειται για μια ακόμη πολιτική συνθηκολόγηση της Ε.Ε απέναντι στην ακροδεξιά ατζέντα που θυσιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα στον βωμό της καταστολής και της ωμής βίας.
Η οχύρωση της Ευρώπης – φρούριο δεν γίνεται μόνο με φυσικά εμπόδια πλέον, αλλά κυρίως μέσω νομικών, ψηφιακών και γραφειοκρατικών διαδικασιών στα εξωτερικά σύνορα. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου και της ταχείας διαλογής στα εξωτερικά σύνορα, ο αιτών άσυλο θεωρείται νομικά ότι «δεν έχει εισέλθει ακόμη σε ευρωπαϊκό έδαφος», παρόλο που βρίσκεται φυσικά εκεί. Αυτό επιτρέπει στα κράτη να φυλακίζουν τους ανθρώπους σε ελεγχόμενες δομές στα σύνορα χωρίς να ενεργοποιούνται τα πλήρη δικαιώματα που θα είχαν αν βρίσκονταν στο εσωτερικό της χώρας.
Με πρόσχημα την ασφάλεια, η Ευρώπη νομιμοποιεί τις μαζικές φυλακίσεις, καταργεί στην πράξη το δικαίωμα στο άσυλο μέσα από διαδικασίες-εξπρές και φτάνει στο σημείο να φακελώνει βιομετρικά ακόμα και εξάχρονα παιδιά. Το πιο ακραίο εργαλείο που εισάγεται είναι οι «κόμβοι επιστροφής», στην πραγματικότητα φυλακές εκτός Ε.Ε, σε Αφρική και Ασία, όπου οι άνθρωποι θα παραμένουν υπό περιορισμό μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της απέλασής τους.
Έρχεται η “νέα” δομή εκατομμυρίων στο πρώην εκθεσιακό κέντρο Αγυιάς
Πρόσφατα διαβάσαμε χωρίς καμιά έκπληξη πως για το νέο θεσμικό και επιχειρησιακό πλαίσιο στη “νέα” δομή της Αγυιάς, μόνο οι δαπάνες για τη μεταφορά αιτούντων άσυλου προς την ηπειρωτική χώρα θα κοστίσει 5 μύρια, κάτι χιλιάρικα για την περίφραξη τύπου ΝΑΤΟ, μερικά ακόμα για την εταιρία φύλαξης και οι γνωστές υπερδαπάνες τέτοιων ενεργειών για το καλό της εθνικής μας ασφάλειας πάνω απ’ όλα…Για εργασίες που αφορούν σε υποδομές που θα εξασφαλίζουν τα αυτονόητα για τη φιλοξενία ανθρώπων δεν ακούσαμε…
Προσεχώς επαναπροωθήσεις
Στα τέλη του Μάη, ο φασίστας αρμόδιος υπουργός ανακοίνωσε ότι θα πάρει σκληρότερα μέτρα αν συνεχιστούν οι ροές στην Κρήτη, με την αγαπημένη του απειλή, αυτή της αναστολής του ασύλου.
Όποια-ος αναρωτιέται ποια άλλα σκληρότερα μέτρα θα δούμε, η απάντηση μάλλον βρίσκεται στα δεδομένα που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα και αφορούν στις επαφές και τη συνεργασία του ελληνικού λιμενικού με τη λιβυκή ακτοφυλακή για την αναχαίτιση των ροών.
Ανακοινώθηκε η πρόθεση για μόνιμη παρουσία ελληνικού συνδέσμου στη Βεγγάζη για άμεση ανταλλαγή πληροφοριών, η εκπαίδευση 35 στελεχών της λιβυκής ακτοφυλακής από το ελληνικό λιμενικό, η δημιουργία λιβυκού κέντρου επιχειρήσεων, με τη συνδρομή της Ελλάδας, ώστε να μην ξεκινούν καν τα σκάφη προς την Κρήτη.
Επίσης, η Ελλάδα θα παραχωρήσει και τρία πλωτά μέσα στη λιβυκή ακτοφυλακή για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης εντός της θαλάσσιας περιοχής ευθύνης της Λιβύης. Ταυτόχρονα, η επιτήρηση από την ελληνική πλευρά στο νότιο θαλάσσιο μέτωπο έχει ενισχυθεί με 3 αεροσκάφη και ένα drone της Frontex, ενώ εντός του Ιουνίου προστίθεται ακόμα ένα αεροσκάφος…
Με άλλα λόγια πρόκειται για την προσφιλή τακτική της αποτροπής και των βίαιων επαναπροωθήσεων, κάτι που μέχρι στιγμής δεν ήταν μέρος της κανονικότητας αυτής της διαδρομής.
Η μεθοδευμένη εξόντωση των προσφύγων μέσα από «εξπρές» ανακλήσεις ασύλου και άπλετο νομικό σκοτάδι
«Το σπίτι μου εκεί είναι γκρεμισμένο. Δεν έχω κανέναν εκεί πια. Εδώ είναι η ζωή μας, το παιδί μου πάει στο δημοτικό σχολείο. Αν μου πάρουν τα χαρτιά, αύριο ο εργοδότης μου πρέπει να με απολύσει. Πάλι απ’ την αρχή, ξανά παράνομος. Αν με σταματήσουν για έλεγχο, θα βρεθώ στη φυλακή; Τι θα γίνουν τα παιδιά μας;», Μ., Σύριος πρόσφυγας
Προφανώς το δόγμα Πλεύρη “φυλακή ή απέλαση” δεν αφορά μόνο τους πρόσφυγες και μετανάστες που επιχειρούν να προσεγγίσουν ευρωπαϊκό έδαφος, αλλά και όσες-ους διαμένουν στη χώρα, ακόμη και για δεκαετίες.
Παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα μια πρωτοφανή, οριζόντια επιχείρηση του υπουργείου “αντιμεταναστευτικής πολιτικής”, η οποία στοχεύει στην de facto ακύρωση του δικαιώματος στη διεθνή προστασία για χιλιάδες αναγνωρισμένους πρόσφυγες –κυρίως υπηκόους Συρίας και Αφγανιστάν– που ζουν και εργάζονται στη χώρα εδώ και χρόνια.
Πίσω από τους θριαμβευτικούς απολογισμούς των αρχών για «ανάκληση 1.203 καθεστώτων διεθνούς προστασίας σε πολίτες από τη Συρία μέσα σε 40 μέρες» και «εθελούσιες επιστροφές», κρύβεται ο βαθύς ταξικός ρατσισμός ……
Εκατοντάδες πρόσφυγες είναι σε απόγνωση αυτή τη στιγμή, άνθρωποι που μένουν για χρόνια εδώ, μιλούν τη γλώσσα, φορολογούνται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους σε ελληνικά σχολεία. Με μια μονοκονδυλιά, μετατρέπονται εν μια νυκτί σε παράνομους ανεπιθύμητους.
Ξαφνικά, εκατοντάδες άνθρωποι έλαβαν έγγραφο ανάκλησης ασύλου και εντός δεκαπενθήμερου οφείλουν να καταθέσουν πρόσθετους λόγους επανεξέτασης και γιατί κινδυνεύουν ακόμη να επιστρέψουν στη Συρία και το Αφγανιστάν. Κι εδώ ξεκινάει μια απίστευτη ταλαιπωρία και μια σειρά δυσκολιών κι εμποδίων:
Η Υπηρεσία Ασύλου αποστέλλει κλήσεις για επανεξέταση καθεστώτος μέσω ψηφιακών πλατφορμών, χωρίς καμία ουσιαστική μέριμνα για την έγκαιρη ενημέρωση των ενδιαφερόμενων.
Άνθρωποι χωρίς ψηφιακές δεξιότητες ή πρόσβαση στο διαδίκτυο ανακαλύπτουν τυχαία ότι η προθεσμία των 15 ημερών για την υποβολή εξηγήσεων έχει παρέλθει, με αποτέλεσμα να χάνουν αυτόματα το καθεστώς τους χωρίς καν να ακουστούν. Πολλές φορές οι κλήσεις αυτές στέλνονται ψηφιακά (π.χ. στο application ή στο email που είχε δηλώσει ο πρόσφυγας πριν από χρόνια) ή σε παλιές διευθύνσεις κατοικίας.
Αρκετοί άνθρωποι χάνουν την προθεσμία απλώς επειδή δεν έμαθαν εγκαίρως ότι τους ψάχνει η Υπηρεσία Ασύλου. Μπλοκάρονται οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί, ακυρώνονται τα ΑΦΜ και οι ΑΜΚΑ τους, χάνουν την εργασία τους και οδηγούνται στην εξαθλίωση και τον διαρκή φόβο της σύλληψης και της κράτησης.
Άνθρωποι που χάνουν τη δουλειά τους εξαιτίας της ανάκλησης, εξαναγκάζονται να βρουν εκατοντάδες ευρώ στην ελεύθερη αγορά για ιδιώτες δικηγόρους και επίσημες μεταφράσεις εγγράφων, απλώς και μόνο για να μην απελαθούν.
Πρέπει να μεταφραστούν επίσημα έγγραφα από τη χώρα καταγωγής, να συγκεντρωθούν ιατρικά πιστοποιητικά (αν υπάρχουν λόγοι υγείας) ή να στοιχειοθετηθεί ο προσωπικός κίνδυνος. Μέσα σε 15 μέρες, αυτό είναι σχεδόν αδύνατο. Την ίδια στιγμή, η δωρεάν κρατική νομική συνδρομή είναι πρακτικά ανύπαρκτη λόγω της διαχρονικής υποστελέχωσης.
Σε κάποια από τα έγγραφα αυτά μπορεί η ανάκληση ασύλου να γράφει “για λόγους εθνικής ασφάλειας”. Με το πρόσχημα της “εθνικής ασφάλειας” και τη χρήση απόρρητων φακέλων, οι αρχές ανακαλούν άδειες διαμονής χωρίς να γνωστοποιούν στους πρόσφυγες τους λόγους της απόφασης. Η πρακτική αυτή πρόσφατα οδηγήθηκε στο ΣτΕ (ΣτΕ 535/2026) με κάποια θετική ως ένα βαθμό εξέλιξη.
Και οι δίκες των “διακινητών” συνεχίζονται αδιαλείπτως
Είναι σαρωτικό κάθε φορά να βρίσκεσαι σ’ εκείνες τις καφκικές δίκες όπου άνθρωποι, ανάμεσά τους νεαρά και ανήλικα αγόρια, προσπαθούν να καταλάβουν γιατί κατηγορούνται σε μια γλώσσα ακαταλαβίστικη.
Πρόσφατα μάλιστα, σε καραβιά που έφτασε στη Γαύδο, οι αρχές κατηγόρησαν και οδήγησαν στη φυλακή ένα 13χρονο αγόρι ως διακινητή!! Σκεφτόμαστε πως δεν είναι τυχαία η εγκληματοποίηση των Σουδανών προσφύγων που κατηγορούνται ως διακινητές. Αν είσαι Σουδανός και ξεφύγεις από την κατηγορία της διακίνησης, μπορεί να σου το αναστείλουν, αλλά έχεις δικαίωμα στο άσυλο και θα το πάρεις, ακόμη και στο ελληνικό κράτος.
Αναρωτιόμαστε: μήπως είναι κι αυτό μια φασιστικού τύπου τακτική του υπουργείου που στόχο έχει ν’ αποκλείσει ένα σοβαρό ποσοστό αθώων προσφύγων από το καθεστώς προστασίας, στερώντας τους την ελευθερία τους ως εγκληματίες;;
Φυλακή ή απέλαση με κάθε τρόπο
Την άνοιξη ένας άνθρωπος αποπειράθηκε ν’ αυτοκτονήσει στα κρατητήρια Χανίων, καθώς, ενώ νόμιζε πως απελευθερώνεται, οδηγήθηκε σε κράτηση ξανά μέχρι να εφαρμοστεί η απέλασή του. Όπως ανέφερε η εισαγγελέας δεν υπήρχε καμιά δυνατότητα νομικής παρέμβασης για αποφυλάκιση, καθώς κάτι τέτοιο θα γινόταν μόνο με την προϋπόθεση της εφαρμογής της απέλασής του.
Τελευταία, μαθαίνουμε πως αυτό τείνει να εφαρμοστεί καθολικά, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τα συμβούλια φυλακών δεν εγκρίνουν αποφυλακίσεις υφ’ όρων, όπως γινόταν μέχρι πρόσφατα, παρά μόνο στην περίπτωση που εφαρμοστεί η απέλαση…
Τα παραπάνω δεν είναι “μερικές ακόμα ειδήσεις” στην καθιερωμένη ροή της πληροφορίας, δεν είναι ακόμα μια “κανονικότητα” στη φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Και αν την αποδεχόμαστε ως τέτοια, αποδεχόμαστε και ένα αντίστοιχο μέλλον-φυλακή για εμάς. Γιατί δεν μιλάμε για αριθμούς και τάσεις, μιλάμε για τις ζωές και το μέλλον ανθρώπων. Και όπως έχει δείξει η ιστορία, κόντρα στα ρατσιστικά και εθνικιστικά φαντασιακά, ο “άλλος”, ο πρόσφυγας, η μετανάστρια, δεν απέχει καθόλου από “εμάς”.
Ο αγώνας για το σπάσιμο του θεσμικού ή μη ρατσισμού και της αντιμεταναστευτικής πολιτικής είναι πολιτικός, κοινωνικός και υλικός. Και οφείλουμε να παλεύουμε με όλες μας τις δυνάμεις σε μια απελευθερωτική κατεύθυνση με τους μετανάστες για την καλυτέρευση των όρων ζωής μας, αλλά και συνολικά για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, ρατσισμό και σύνορα.
Απέναντι στη βία και τη θανατοπολιτική: Αλληλεγγύη, ίσα δικαιώματα, κοινοί αγώνες, να ζήσουμε μαζί!
Ένα τραγικό περιστατικό που σημειώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου στην ευρύτερη περιοχή της αρχαίας Φαλάσαρνας στα Χανιά, κατέληξε στον θάνατο ενός 31χρονου Γάλλου υπηκόου.
Ο άτυχος άνδρας έχασε τη ζωή του μετά από πτώση σε εξαιρετικά δύσβατο παραθαλάσσιο σημείο, γεγονός που προκάλεσε την άμεση και ευρεία κινητοποίηση των δυνάμεων διάσωσης.
Η νέα αυτή απώλεια επαναφέρει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο τις αντικειμενικές δυσκολίες προσέγγισης απομονωμένων γεωγραφικών σημείων, καθώς και τις ελλείψεις σε κρίσιμες υποδομές πρώτων βοηθειών σε τοποθεσίες υψηλής επισκεψιμότητας.
Το χρονικό του ατυχήματος και η κινητοποίηση των αρχών
Η επιχείρηση εντοπισμού και διάσωσης ενεργοποιήθηκε άμεσα όταν η μητέρα του 31χρονου άνδρα κάλεσε σε βοήθεια μέσω της ευρωπαϊκής γραμμής έκτακτης ανάγκης 112.
Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης και του έντονου ανάγλυφου της περιοχής, κινητοποιήθηκαν ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, οι οποίες έσπευσαν στο σημείο με δύο οχήματα.
Στην προσπάθεια προσέγγισης και ανάσυρσης συνέδραμαν στελέχη της Ειδικής Μονάδας Δασικών Επιχειρήσεων (ΕΜΟΔΕ) καθώς και άνδρες της ΕΜΑΚ, επιχειρώντας στο σημείο της πτώσης.
Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο κισσαμίτης δημοσιογράφος Ιωάννης Παπαδάκης, το δυστύχημα έλαβε χώρα:
«Σ’ ένα πολύ δύσκολο σημείο στην μύτη του κάβου της Φαλάσαρνας εκεί που υπάρχει το ναυάγιο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου».
Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος, ο άτυχος άνδρας έπεσε στη θάλασσα και αμέσως μετά ένα ισχυρό κύμα τον χτύπησε με δύναμη πάνω στα βράχια, με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του.
Ο αδελφός του ήταν εκείνος που κατάφερε να τον ανασύρει από το νερό και, διανύοντας μια εξαιρετικά δύσκολη και κοπιαστική διαδρομή, έσπευσε να αναζητήσει βοήθεια από τους παρευρισκόμενους.
Οι πρώτες ιατρικές εκτιμήσεις και η απουσία απινιδωτή
Στις προσπάθειες παροχής των πρώτων βοηθειών ενεπλάκη μια Ιταλίδα ιατρός, η οποία βρισκόταν τυχαία στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Φαλάσαρνας, ο οποίος εκείνη την ώρα ήταν ανοικτός για το κοινό.
Η γιατρός έτρεξε αμέσως προς το σημείο του συμβάντος για να προσφέρει τις υπηρεσίες της, ωστόσο αναγκάστηκε να επιστρέψει προκειμένου να αναζητήσει απινιδωτή. Όπως επισημάνθηκε από την καταγραφή του συμβάντος, ο συγκεκριμένος απαραίτητος εξοπλισμός δεν υπήρχε διαθέσιμος στην ευρύτερη περιοχή.
Σύμφωνα με τις πρώτες ιατρικές εκτιμήσεις, ο θάνατος του άτυχου άνδρα οφείλεται σε πνιγμό, εύρημα που συνηγορεί με την εκδοχή ότι έχασε τις αισθήσεις του λόγω της σφοδρής πρόσκρουσης στα βράχια από τον κυματισμό.
Στη συνέχεια, ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ παρέλαβε τον 31χρονο και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο Χανίων, όπου οι εφημερεύοντες ιατροί διαπίστωσαν επίσημα τον θάνατό του.
