Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ που αρχίζει το μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας είναι κυριολεκτικά η τελευταία ευκαιρία του Παύλου Πολάκη να καταφέρει να γίνει πρόεδρος.

Την προσπάθεια αυτή ο κ. Πολάκης την έχει αρχίσει εδώ και τρία χρόνια από όταν το 2023 στήριξε τον Στέφανο Κασσελάκη προκειμένου να μην κατέβει εκείνος υποψήφιος πρόεδρος απέναντι στην κα Αχτσιόγλου.

Την δεύτερη ευκαιρία την είχε απέναντι στον Σωκράτη Φάμελλο κατά την οποία έχασε με καθαρή διαφορά και παρά το ότι διατράνωνε, ότι είναι «ο μισός ΣΥΡΙΖΑ» για το 43% που συγκέντρωσε, αλλά τελικά επέλεξε να μην πάει σε δεύτερο γύρο η αναμέτρηση.

Τρίτη και φαρμακερή

Ακόμη και σήμερα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα που σχεδόν έχει εξαερωθεί και στελεχιακά και από μέλη και από οργάνωση, η τάση ανακοπής της πορείας του κ. Πολάκη προς τον 7ο όροφο της Κουμουνδούρου είναι υπαρκτή και σθεναρή.

Αυτή την κατάσταση ο κ. Πολάκης θέλει αυτή τη φορά να την ανατρέψει.

Ουσιαστικά πρόκειται για την τρίτη και… φαρμακερή για τον βουλευτή Χανίων, που έχει διαγραφεί τρεις φορές από την ΚΟ και λίγο έλειψε να διαγραφεί και από το κόμμα το 2023.

Σε αυτή την προσπάθεια ο κ. Πολάκης σκοπεύει με βάση και το κλίμα της χθεσινής του ανάρτησης να τα παίξει όλα για όλα.

Η απόσυρσή του από την ψηφοφορία στη σημερινή ΚΟ θα πρέπει σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν τον κ. Πολάκη να ερμηνεύεται ως προάγγελος της αποφασιστικότητάς του να δώσει σκληρή μάχη απέναντι στη κα Δούρου για να ηγηθεί του κόμματος.

Το αν θα τα καταφέρει θα φανεί στις ψηφοφορίες στην Κεντρική Επιτροπή και στο αν η δική του πρόταση να είναι εκείνος ο επικεφαλής της συλλογικής ηγεσίας – ο τύποις πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ που θα οδηγήσει το κόμμα στις εκλογές και θα μπορεί να είναι υποψήφιος σε τρεις περιφέρειες – πάρει την πλειοψηφία.

Ο Δούρειος Ίππος

Η εκλογική επιτροπή που θα συγκροτηθεί, το σχέδιο Παππά δηλαδή για τη συλλογική ηγεσία είναι το κλειδί των εξελίξεων.

Σύμφωνα με όσα αποφασίστηκαν στη χθεσινή Πολιτική Γραμματεία το όργανο αυτό θα έχει θεσμική εκπροσώπηση και θα αποτελείται από τους νέους γραμματείς, το νέο εκπρόσωπο Τύπου και τον πρόεδρο της ΚΟ.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αν δεν μετέχουν σε αυτή και οι 8 βουλευτές που έχουν απομείνει στο κόμμα, ο κ. Πολάκης δεν θα έχει θέση στη συλλογική ηγεσία.

Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι ο κ. Πολάκης θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει αυτή τη μοναδική ευκαιρία που έχει και η Εκλογική Επιτροπή ουσιαστικά να αποτελέσει το δικό του Δούρειο ίππο για να καταλάβει την ηγεσία στο κόμμα.

Ο μόνος τρόπος είναι να κατεβάσει δική του πρόταση ώστε το νέο αυτό όργανο να έχει επικεφαλής και στη συνέχεια να θέσει υποψηφιότητα με το δίλημμα ότι με εκείνον επικεφαλής και άτυπο πρόεδρο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μπει στην επόμενη Βουλή.

Αν κερδίσει στην ψηφοφορία ουσιαστικά θα μιλάμε για δυαρχία στο κόμμα με την κα Δούρου πρόεδρο του κόμματος στη Βουλή και τον κ. Πολάκη πρόεδρο στην Κουμουνδούρου και στις εκλογές.

Το σχέδιο της δυαρχίας φαίνεται να επικροτεί και ο Νίκος Παππάς θεωρώντας ότι αυτή είναι και η πλέον ενδεδειγμένη λύση για μην επέλθει μια ακόμη ρήξη στο κόμμα των 7-8 βουλευτών.

Στα όρια

Στο εσωτερικό του κόμματος υπάρχουν ακόμη αντανακλαστικά που δεν θέλουν το ΣΥΡΙΖΑ να μετατρέπεται σε ένα ακόμη κόμμα διαμαρτυρίας και πόσο μάλλον σε ένα κόμμα που θα καταστεί πλήρως απομονωμένο και αποσυνάγωγο στον προοδευτικό χώρο εξαιτίας της φυσιογνωμίας της ηγεσίας του.

Για αυτό και κανείς δεν μπορεί σε αυτή τη φάση να προδικάσει το όποιο αποτέλεσμα την ώρα μάλιστα που είναι αβέβαιο αν η κα Δούρου θα προβάλει τις δικές αντιστάσεις στο σχέδιο της δυαρχίας στηλώνοντας και εκείνη τα πόδια.

Το δίλημμα από την πλευρά της δεν θα είναι απλά να μπει το κόμμα στη Βουλή να είναι και ένα κόμμα που θα αποτελεί εν δυνάμει εταίρο για το σχηματισμό μιας προοδευτικής διακυβέρνησης.

Όσοι θυμούνται τις εποχές της αποκαλούμενης «ισχυρής Ελλάδας» του σημιτικού ΠΑΣΟΚ, πιθανόν θυμούνται και την έκφραση «Αλβανός τουρίστας». Τη χρησιμοποιούσαν με περισσή δόση έπαρσης και ελάχιστα συγκαλυμμένο ρατσισμό οι Έλληνες της εποχής, ως «το πιο σύντομο ανέκδοτο». Η ροή δανεικού χρήματος, που μετά έγινε θηλιά στο λαιμό, η φρενίτιδα του χρηματιστηρίου, που μετά βαφτίστηκε «η μεγάλη ληστεία» και η φθηνή μεταναστευτική εργασία, δημιουργούσαν σε κάποιους την ψευδαίσθηση της υπεροχής, έναντι των βαλκάνιων γειτόνων μας. Ο Αλβανός δεν μπορούσε να είναι τίποτα άλλο παρά χειρώνακτας εργάτης και η Αλβανίδα η γυναίκα που βοηθάει στο σπίτι (στη συγκεκριμένη περίπτωση η λέξη γυναίκα είναι μετωνυμία για την οικιακή βοηθό).

Ο τουρισμός θεωρούνταν προνόμιο των «καλών» πρωτοκοσμικών αλλοδαπών και των ιθαγενών Ελλήνων, έστω με διακοποδάνεια – θαλασσοδάνεια. Όταν πέρασε η παραζάλη της Ολυμπιάδας του 2004 και μας έμειναν τα χρέη, άρχισε η προσγείωση στην πραγματικότητα. Έπρεπε να μεσολαβήσει η μακρόσυρτη μνημονιακή περίoδος για να συνειδητοποιήσουμε ότι το ανέκδοτο μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ εναντίον μας.

Σήμερα η Αλβανία είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός,  με τους κατοίκους της να αντιστέκονται στο ξεπούλημα της γης τους με την «Επανάσταση των Φλαμίνγκο».  Η έκφραση «Αλβανός τουρίστας» έχει μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Ο Έλληνας τουρίστας, που κάνει διακοπές στη χώρα του, σε πληρωμένο κατάλυμα, δεν είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο, αλλά είναι σίγουρα μειοψηφικό φαινόμενο.

Οι Έλληνες τουρίστες αφορούν μόλις το 10% των διανυκτερεύσεων – πηγή: ΕΛΣΤΑΤ (πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)

Μειοψηφία ο Έλληνας τουρίστας

Τα τελευταία, προσωρινά, στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τις αφίξεις και τις διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχεία, κάμπινγκ και ενοικιαζόμενα διαμερίσματα τον Μάιο, αποτυπώνουν ξεκάθαρα την εικόνα. Πάνω από οκτώ στις  δέκα αφίξεις και σχεδόν εννιά στις δέκα διανυκτερεύσεις αφορούν αλλοδαπούς τουρίστες. Οι ημεδαποί αποτελούν το 18% της τουριστικής κίνησης και μόλις το 10,2% των διανυκτερεύσεων.

Μια λογική εξήγηση είναι ότι ο Μάιος δεν είναι μήνας διακοπών για τους Έλληνες, άρα είναι λογικό η τουριστική κίνηση να βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις αφίξεις εξωτερικού. Αν όμως ρίξουμε μια ματιά στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από το καλοκαίρι του 2025 (εν αναμονή των φετινών που θα βγουν το φθινόπωρο), θα δούμε ότι η δυσαναλογία επιμένει.

Για παράδειγμα τον Αύγουστο, το ζενίθ της περιόδου των αδειών, αυξάνονται μεν οι αφίξεις ημεδαπών στο 23,5% επί του συνόλου. Όμως οι διανυκτερεύσεις είναι πολύ λιγότερες, μόλις το 16%. Όσο για τον αριθμό των διανυκτερεύσεων, οι Έλληνες μένουν κατά μέσο όρο περίπου ένα τριήμερο, ενώ οι αλλοδαποί τουρίστες θα περάσουν πάνω από πέντε μέρες.  Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και φέτος τον Μάιο, με τη διαφορά ότι η μέση διαμονή είναι ακόμα πιο σύντομη.

Τα στοιχεία της Eurostat και της ΕΛΣΤΑΤ, που δείχνουν ότι το 46,6% των Ελλήνων δεν μπορεί οικονομικά να αντέξει ούτε επτά ημέρες διακοπών, επιβεβαιώνονται από την αναιμική συμμετοχή των ημεδαπών τουριστών στην κίνηση των τουριστικών καταλυμάτων.

Τουρίστας με κουπόνια

Ο εσωτερικός τουρισμός, που κάποτε θεωρούνταν από τους βασικούς αιμοδότες της ελληνικής υπαίθρου, ιδίως για τις μικρές και οικογενειακές επιχειρήσεις και τους λιγότερο «φαντεζί» προορισμούς, παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Αν δεν υπήρχαν τα voucher κοινωνικού τουρισμού, που κι αυτά πολλοί δεν καταφέρνουν να τα εξαργυρώσουν, οι αφίξεις και οι διανυκτερεύσεις ημεδαπών στα τουριστικά καταλύματα της επικράτειας θα ήταν ακόμα λιγότερες.

Είναι ενδεικτικό ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις υπαλλήλων της ΔΥΠΑ, σχεδόν η μία στις τέσσερις επιταγές για κοινωνικό τουρισμό μένει αναξιοποίητη και τα κονδύλια δεν φτάνουν ποτέ στους δικαιούχους.

Στα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού για τους  συνταξιούχους του ΕΦΚΑ, το ποσοστό των αναξιοποίητων επιταγών έφτασε την περασμένη σεζόν το 42% Η έλλειψη χρόνου, χρημάτων ακόμα και η αδυναμία να βρουν διαθέσιμο κατάλυμα την κατάλληλη περίοδο, αναγκάζει πολλούς δικαιούχους να «απεμπολήσουν» το ελάχιστο αυτό δικαίωμα που τους δίνεται με το σταγονόμετρο, και που έχουν χρυσοπληρώσει με εισφορές και κρατήσεις.  Ειδικά φέτος, μετά από καταγγελίες των εργαζομένων για τα κονδύλια που μένουν αδιάθετα, η ΔΥΠΑ διέθεσε επιπλέον 30.000 voucher σε επιλαχόντες – περίπου το 10% των αρχικών.

Οι Έλληνες αποτελούν σχεδόν το 1/4 των διανυκτερεύσεων σε κάμπινγκ

Πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αφίξεις τουριστών τον Μάιο

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η τουριστική δραστηριότητα τον Μάιο του 2026 κινήθηκε ανοδικά, με  περισσότερες από 4 εκατομμύρια αφίξεις και 15,8 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις, αύξηση 2,8% και 2,9% αντίστοιχα, σε σύγκριση τον αντίστοιχο μήνα του 2025.

Στα θετικά στοιχεία είναι ότι ο εσωτερικός τουρισμός, αν και μειοψηφικός εμφανίζει επίσης ποσοστιαία άνοδο, κατά 2,5% στις αφίξεις και 2,7% στις διανυκτερεύσεις. Οι αφίξεις αλλοδαπών τουριστών αυξήθηκαν κατά 3% και οι διανυκτερεύσεις κατά 2,7%.

Μισές διακοπές για τους ντόπιους

Όπως αναφέρει η ΕΛΣΤΑΤ, η μεγαλύτερη συμβολή στις αφίξεις και στις διανυκτερεύσεις παρατηρήθηκε από τους αλλοδαπούς με 82% και 89,8% αντίστοιχα, στο σύνολο των καταλυμάτων Η μέση συνολική διανυκτέρευση για το μήνα Μάιο 2026, ανήλθε σε 4 ημέρες.

Οι ημεδαποί τουρίστες δεν κάνουν διακοπές ούτε καν ένα τριήμερο, με μέσο όρο διαμονής 2,2 ημέρες, έναντι 4,3 για τους ξένους.

Ενδιαφέρον έχει και η κατανομή των αφίξεων και διανυκτερεύσεων ανά τύπο καταλύματος.

Ενώ στα ξενοδοχεία πάνω από το 90% των διανυκτερεύσεων είναι από ξένους, στα κάμπινγκ το ποσοστό πέφτει στο 76,7%.  Σχεδόν ο ένας στους τέσσερις τουρίστες σε κάμπινγκ είναι Έλληνας (23,3%), γεγονός που δείχνει και τη στροφή σε πιο οικονομικούς τύπους διακοπών. Ελαφρώς μειωμένες κατά 0,6% ήταν οι διανυκτερεύσεις ημεδαπών τουριστών σε καταλύματα σύντομης διαμονής (ενοικιαζόμενα δωμάτια – Airbnb), άλλη μια ένδειξη συρρίκνωσης των δαπανών.