Του Στέφανου Λυραντωνάκη *
Έκαμα το στραταριδάκι μου τούτεσας τσι μέρες εις στη χώρα και πρεμάζωξα, ροζονάροντας μια μπατούλια με τα χαμπέρια του τόπου μας, αλλά και από ούλο το γκουβέρνο. Αποσώσανε και στέξανε το σκέπαστρο τση Αγοράς απού τηνε φιοφιολίσανε να φαίνεται τάξε και αγγίνια και με κανόνους . Εδά ,όμως γυρένε ένα γκάρο παράδες για τα ενοικιοστάσια για έλιγες πατουχιές γής. Γούζιουνται οι παλιοί μαγαζατόροι απού τσι συβάσανε πριχού τέσσερις χρόνους να μολάρουνε για να γενούν τα έργα, περιπαίζοντας ότι θα γιαγύρουνε ούλοι και θα πλερώνουνε με κείνανε τα δεδομένα αλλά η αμπωχτέ είναι και για ονομίς τους, τα χάμπετε μου. Το λοιπός, θένε οι γ’άρχοντες να γενεί η Αγορά, τόπος μοναχά των τσουριστών με ξελιξίδια και πσούνια ξεφτίδια ώσαν τα ψευτομάχαιρα και τα μαβοβιολετιά σαρίκια απού μοσχοπουλούνε εις το Λιμάνι, να θαρρούνε οι ξενομπάτηδες πως έτσα είναι η ασίλια Κρήτη.
Πορπατώντας όθεν το παλιό ΙΚΑ, ξάνοιξα πως είχε γενεί τρόχαλος και αναμαζώνανε τα μπάζια. Εκείνηνα την ώρα πάντηξα μια μεσοκαιρισμένη γυναίκα, απού είχε μπρατσαρισμένο το κοπέλι τση και με ρώτηξε ίντα ναι ετούτοι οι πασπάλοι και ώσαν τση έδωκα απόκριση ντελόγκο άγκρισε. Χούβιζε πως ήντονε μια βδομάδα εις τα Χανιά ερχούμενη από τα βορεινά και γύρευε του κάκου, σπιτικό του κοπελιού απού επέρασε εις το Πανεπιστήμιο.Είντα αρχόντους μου λέει έχετε επά απού δεν βρίστουνε οι ανθρώποι να στέξουνε ένα κεραμίδι εις την κεφαλή ντους.Φαμίλιες, σπουδαστές ,στρατιωτικοί, δασκάλοι, ντοτόροι πρέπει να γενούν διακονιάρηδες για να βγάλουνε το μήνα, απής και ξεπαραδιάζονται για τα νοίκια και αντί να σιάξουνε εστίες ή σπίθια για στέγαση του κόισμου, αφήκανε τόσανε δημόσια κτίρια να βουλίσουν γή τα απογκρεμίζουν. Αναθίβαλα μιας κοπανιάς το Ξενία,το μέγαρο Παπαδοπέτρου,το παλιό Ψυχιατρείο, απού θα ημπορούσανε να γενούνε ρεμέδιο εις τσι ανάγκες . Καληνόρισα την κερά και επήγα εις το καφενέ για κιανένα γκαϊβέ.
Εκειά πέρα κουβεντιάζανε για το Λόφο του Καστελλιού. Ήντονε ελέγασι μια νίκη του λαού των Χανιών ηνάντια εις το νιτερέσο των μουζεβίρηδων του γκουβέρνου με τσι γιαχουντήδες.Τονέ λέω καλλιά τα κοπέλια τση Μαύρης Ροδαράς απού έχουνε εκδηλώσεις πολιτισμούς και μαθήματα για ούλο τον κόισμο χωρίς παράδες, παρά τσι σφαλιχτές πόρτες και τα ξεγιβεντίσματα των ξενοδοχείων μεγάρων για τσι ολίγους κατέχοντες. Απόης, το κουβεντολόι ήντονε για τσι κυβερνήτες απού ρέγονται να απορουβίσουν τα νερά,γροικώ επά εις τον τόπο μας ξεπουλούνε την ΕΤΑΝΑΠ, αλλά μέχρι και τσι αρχαιότητες εις τα ορτάκια ντους. Λογιάζω τα κοπελίστικα μου, όντε καλαμπουρίζοντας ελέγανε θα φτάξουνε να πουλήσουνε και την Ακρόπολη. Το λοιπός εδα ούλα ξεδειλιαίνουνε. Εφουριεψα,με ούλα ετούτανε τα χαμπέρια αλλά ούλα εγινήκανε σιώπατο σάνε γροίκησα πως ευλόγησε ο δεσπότης τα αλλαξοβασιλίκια εις τη Σουδιανή Βάση και οι τοπικοί παραστεκουλίζανε ως καλεπίταγοι. Εγούγια μας ήλεγα που είναι οι Ειρηναίοι, οι αγωνιστές των Επιτροπών Ειρήνης και κατά των Βάσεων, απού αντιγριτσώνανε, και εδά πομείναμε με τα λέσια που παίζουνε κουλουμούντρια εις τους ισχυρούς του ντουνιά.
Έφταξε το σίσηλο τση ημέρας, έτσα όπως ήμουνε μανισμένος και αλληλοϊσμένος ,λέω του απατού μου, να σχοράρω το σεργιάνι μου, εις τη νεοχωρίτικη γιαλιά να δροσερέψω μια ουλιά με την αρμπόνα. Αλάργο ήμουνε και ξάνοιξα τα παλτομέγαρα που στένουνε για τσι τσουρίστες και ντελόγκο κουγιούλντισα τα γραφούμενα από τσι κοντυλοφόρους για και τσι ανεμανθρώπους απού ορίζουνε τον τόπο μας, έχοντας κολλεγιά με τσι τραϊτόρους του γκουβέρνου. Αρίφνησα και βαταλαλούσα ίντα σερμαγιά χρειγιάζεται για ούλα τούτανε και πού τα βρίστουνε, ενώ το πόπουλο πλερώνει χρουσιά μια κάμαρα και δεν έει την μπόρεση για τα καθημερνά. Ξάφνου σαν εσίμωσα τη γιαλιά, γροικώ μια σκανίλα, απού δεν εμπόριες να σταθείς. Τα τσιροκάτουρα καργάρανε τσι αποπάτους και επήρανε τσι μπάντες. Ετούτο ήλεγα μπαντίδει με τα γενούμενα. Τα Χανιά από πολιτεία των γιασεμιών εκατήντησε χαβούζα-γαβανόζα των τσουριστών και των ντιλιγκέρηδων.
* Νομικός-Απόφοιτος Μεταπτυχιακού Ιστορίας και Ανθρωπολογίας Παν. Αιγαίου
