Η Περιφέρεια Κρήτης φέρνει στη μεγαλόνησο δύο διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες, στο πλαίσιο της Παράλληλης Δράσης «Γυναίκες – Πολιτιστική Κληρονομιά – Δημιουργία» του Φεστιβάλ Κρήτης 2026. Η σοπράνο Θεανώ Παπαπαδάκη και ο διακεκριμένος Βρετανός πιανίστας Sholto Kynoch θα παρουσιάσουν τον Σεπτέμβριο τον κύκλο «Τραγούδια της Μεσογείου», σε Ηράκλειο, Χανιά και Ρέθυμνο, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Το πρόγραμμα έχει ήδη στεφθεί με επιτυχία στον ιστορικό ναό Saint Martin-in-the-Fields του Λονδίνου, στην Οξφόρδη και στο Μπέρμιγχαμ, ενώ το 2027 θα περιοδεύσει σε μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις. Αποτελεί ένα μουσικό ταξίδι στις παραδόσεις της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας, με έργα των Κωνσταντινίδη, Ravel, Berio, Monteverdi, De Falla, Turina και Granados. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στον αμανέ της Μαρίκας της Πολίτισσας, στον οποίο η σοπράνο θα τραγουδήσει και θα συνοδεύσει τον εαυτό της στο βιολί.
Η Παράλληλη Δράση «Γυναίκες – Πολιτιστική Κληρονομιά – Δημιουργία» τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO, του Υπουργείου Πολιτισμού και της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ενισχύοντας τον θεσμικό χαρακτήρα και τη δυναμική της πρωτοβουλίας.
Οι τρεις συναυλίες θα πραγματοποιηθούν ως εξής: Στο Ηράκλειο, το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026 στις 8:30 μ.μ., στο Πολιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου (Αίθουσα Ανδρέα & Μαρίας Καλοκαιρινού). Στα Χανιά, την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2026 στις 8:30 μ.μ., στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (ΚΑΜ). Στο Ρέθυμνο, την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2026 στις 8:30 μ.μ., στο Ωδείο Ρεθύμνου (Αίθουσα Παντελή Πρεβελάκη).
Παράλληλα με τις συναυλίες, οι δύο καλλιτέχνες θα πραγματοποιήσουν δωρεάν σεμινάρια φωνητικής και πιανιστικής συνοδείας λυρικού τραγουδιού (masterclasses), ανοιχτά στο ευρύ κοινό. Τα σεμινάρια απευθύνονται σε νέους και νέες τραγουδιστές και τραγουδίστριες, πιανίστες και πιανίστριες και μουσικούς, καθώς και σε όσους επιθυμούν να παρακολουθήσουν τη δημιουργική διαδικασία.
Μέσω διαδικασίας ακρόασης θα επιλεγεί συγκεκριμένος αριθμός συμμετεχόντων, οι οποίοι θα έχουν την ευκαιρία να δουλέψουν δίπλα στους δύο καλλιτέχνες πάνω στην τεχνική και την ερμηνεία του λυρικού τραγουδιού και της πιανιστικής συνοδείας τραγουδιού. Η Θεανώ και ο Sholto διαθέτουν χρόνια εμπειρίας στο αντικείμενό τους και επιδιώκουν να μοιραστούν τα εργαλεία τους με τη νεότερη γενιά, ώστε να κυνηγήσει τα μουσικά της όνειρα.
Το πρόγραμμα των σεμιναρίων έχει ως εξής: Στο Ηράκλειο, την Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026 από τις 5:00 μ.μ. έως τις 9:30 μ.μ., στο Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου (Αίθουσα Συναυλιών). Στα Χανιά, την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026 από τις 5:00 μ.μ. έως τις 9:30 μ.μ., στο Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (ΚΑΜ).
Τα σεμινάρια και οι συναυλίες προσφέρονται δωρεάν στο κοινό, στο πλαίσιο της παράλληλης δράσης «ΓΥΝΑΙΚΕΣ» του Φεστιβάλ Κρήτης, με τη διοργάνωση της Περιφέρειας Κρήτης. Οι ενδιαφερόμενοι για ενεργή συμμετοχή στα masterclasses μπορούν να υποβάλουν δήλωση μέσω της επίσημης φόρμας ή να επικοινωνήσουν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στη διεύθυνση papadaki.theano@gmail.com.
Ο ανεξάρτητος Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης παρουσιάζει σειρά οικονομικών δεδομένων που, όπως υποστηρίζει, καταρρίπτουν το κυβερνητικό αφήγημα ότι «η χώρα πάει καλά αλλά δεν το καταλαβαίνουν οι πολίτες», ζητώντας εφαρμόσιμη οικονομική πρόταση για την καταπολέμηση της ακρίβειας και τη στήριξη του εισοδήματος.
Σε δήλωσή του την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026, ο κ. Μαμουλάκης απευθύνει σειρά ερωτημάτων προς την κυβέρνηση, ξεκινώντας από την τιμή των καυσίμων. «Γιατί η βενζίνη παρά τις παρεμβάσεις και τις επιδοτήσεις δεν έπεσε όλο το καλοκαίρι κάτω από τα 2 ευρώ; Ποιοι κερδίζουν από τις υψηλές τιμές στη βενζίνη και στο Diesel», διερωτάται.
Ο ανεξάρτητος βουλευτής εστιάζει στα στοιχεία των πλειστηριασμών, σημειώνοντας ότι αυτοί αυξήθηκαν κατά 131%, με τον συνολικό αριθμό τους τα τελευταία έξι χρόνια να έχει φτάσει τους 300.000. Παράλληλα, επισημαίνει την αύξηση των χρεών προς την εφορία από τα 105 δισ. ευρώ στα 114 δισ. ευρώ, καθώς και την εκτόξευση των οφειλών στα ασφαλιστικά ταμεία από τα 35 δισ. ευρώ το 2019 στα 51 δισ. ευρώ το 2024.
Αναφορικά με την στέγαση, ο κ. Μαμουλάκης υπενθυμίζει τα προγράμματα «Σπίτι μου 1» και «Σπίτι μου 2» για την επιδότηση ενοικίου, επισημαίνοντας ότι παρά τις σχετικές εξαγγελίες, τα ενοίκια αυξήθηκαν 9% το 2024 και άλλο 8% το 2025.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στις οφειλές του ίδιου του Δημοσίου προς ιδιώτες, φορολογούμενους, ασφαλισμένους, συνταξιούχους και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι οποίες —όπως σημειώνει— αυξήθηκαν μέσα σε έναν χρόνο από τα 3,2 δισ. ευρώ στα 3,7 δισ. ευρώ. «Μήπως έτσι δημιουργείται και μέρος του τεχνητού υπέρ-πλεονάσματος και μήπως η ακρίβεια την οποία πληρώνει καθημερινά ο πολίτης μετατρέπεται ταυτόχρονα σε περισσότερα κρατικά έσοδα μέσω της έμμεσης φορολογίας, του ΦΠΑ, αλλά και του περίφημου Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα;», διερωτάται ο κ. Μαμουλάκης.
«Γιατί λοιπόν υπάρχει τόσο μεγάλη απόσταση ανάμεσα στους αριθμούς που παρουσιάζει η κυβέρνηση και σε αυτούς που βλέπει ο πολίτης στο λογαριασμό, στο ενοίκιο, στο πρατήριο, στα χρέη του;», συνεχίζει ο βουλευτής, καταλήγοντας ότι «η χώρα δε χρειάζεται άλλη μια επικοινωνιακή αφήγηση επιτυχίας».
Αντ’ αυτού, ο κ. Μαμουλάκης προτείνει «εφαρμόσιμη οικονομική πρόταση για την καταπολέμηση της ακρίβειας και τη στήριξη του εισοδήματος. Για την μικρομεσαία επιχείρηση και την εργασία. Για την ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους». Όπως τονίζει, αυτό σημαίνει «όχι περισσότερους φόρους, αλλά δικαιότερη κατανομή φόρων».
Ο ανεξάρτητος βουλευτής Ηρακλείου υπογραμμίζει την ανάγκη για «ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που δε θα στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά μονομερώς στο real estate και στον τουρισμό. Αλλά στην καινοτομία, στη νεολαία, στο ανθρώπινο κεφάλαιο και στην αγροτική παραγωγή». Καταλήγει δε με το ερώτημα: «Γιατί αν η οικονομία πάει τόσο καλά, αλλά ο πολίτης χρωστά περισσότερο, πληρώνει ακριβότερα και δυσκολεύεται περισσότερο να στεγαστεί, τότε το πραγματικό ερώτημα είναι ένα: Για ποιον ακριβώς πάει καλά η οικονομία;»
Κοινοβουλευτική Ερώτηση προς τον αρμόδιο Υπουργό κατέθεσε ο βουλευτής Ρεθύμνης και Υπεύθυνος ΚΤΕ Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Μανόλης Χνάρης, ζητώντας την άμεση εξέταση και ενεργοποίηση διαδικασιών αποζημίωσης των πληγέντων ελαιοπαραγωγών στις Περιφερειακές Ενότητες Ρεθύμνου, Λασιθίου και Ηρακλείου.
Ο βουλευτής αναδεικνύει τη σημαντική μείωση στην παραγωγή ελαιολάδου στην Κρήτη κατά την καλλιεργητική περίοδο 2025-2026, καθώς και τις άμεσες και σοβαρές επιπτώσεις στην αγροτική οικονομία του νησιού. Όπως επισημαίνει ο Μ. Χνάρης, «η ελαιοκαλλιέργεια αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες του πρωτογενούς τομέα και βασική πηγή εισοδήματος για χιλιάδες παραγωγούς», υπογραμμίζοντας την ανάγκη για άμεσες και ουσιαστικές παρεμβάσεις.
Σύμφωνα με την Ερώτηση, το πρόβλημα της μειωμένης παραγωγής ελαιολάδου εμφανίζεται ιδιαίτερα έντονο στις Περιφερειακές Ενότητες Ρεθύμνου, Λασιθίου και Ηρακλείου, «όπου οι ελαιοπαραγωγοί έχουν υποστεί σημαντική απώλεια εισοδήματος, με σοβαρές συνέπειες τόσο για τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεών τους όσο και για το μέλλον της ελαιοκαλλιέργειας στην Κρήτη».
Ο Μ. Χνάρης κάνει ιδιαίτερη αναφορά στη μελέτη που εκπόνησε η «Ειδική Επιστημονική Ομάδα Εργασίας», η οποία συγκροτήθηκε από την Περιφέρεια Κρήτης, με τίτλο: «Αποτίμηση μειωμένης παραγωγής στην ελαιοκαλλιέργεια της Κρήτης για το έτος 2025–2026». Όπως σημειώνει, σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης είναι η καταγραφή του μεγέθους της μείωσης της παραγωγής, καθώς και η διερεύνηση των αιτιών που συνέβαλαν σε αυτή.
Στο πλαίσιο αυτό, ο βουλευτής Ρεθύμνης κρίνει «αναγκαία την ανάδειξη και την αντιμετώπιση των πιθανών αιτιών που οδήγησαν στην προκειμένη μείωση της παραγωγής». Επιπλέον, βάσει και της προαναφερθείσας μελέτης, τονίζει ότι «ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στις κλιματικές και εδαφοϋδατικές συνθήκες που επικράτησαν κατά την κρίσιμη περίοδο πριν από τη συγκομιδή και κατά πόσο αυτές επηρέασαν την τελική παραγωγή».
Παράλληλα, λαμβάνοντας υπόψη το σημαντικό εισόδημα που χάνουν οι ελαιοπαραγωγοί, ο Μ. Χνάρης κρίνει επιτακτική την άμεση εξέταση και ενεργοποίηση των διαδικασιών για την αποζημίωσή τους.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω και δεδομένου ότι «η ελαιοκαλλιέργεια αποτελεί βασικό πυλώνα της κρητικής αγροτικής οικονομίας» και καθώς «κρίνεται αναγκαία η ενίσχυση και η ουσιαστική στήριξη του πρωτογενούς τομέα στην Κρήτη», ο βουλευτής Ρεθύμνης του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής ερωτά τον αρμόδιο Υπουργό:
Προτίθεται να εξετάσει και να ενεργοποιήσει τις διαδικασίες αποζημίωσης των πληγέντων ελαιοπαραγωγών στις ΠΕ Ρεθύμνου, Λασιθίου και Ηρακλείου και αν ναι σε ποιο χρονοδιάγραμμα. Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει για την άμεση οικονομική στήριξη των πληγέντων ελαιοπαραγωγών. Προτίθεται να εξετάσει τη λήψη επιπρόσθετων μέτρων για την προστασία και τη μακροπρόθεσμη ενίσχυση της ελαιοκαλλιέργειας στην Κρήτη.
Η Κοινοβουλευτική Ερώτηση κατατέθηκε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του Μανόλη Χνάρη ως Υπεύθυνου του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής.
Ο Δήμαρχος Χανίων Παναγιώτης Σημανδηράκης υποδέχθηκε στο Δημαρχείο τον Christian Hoesch, επικεφαλής των τμημάτων συναυλιών, όπερας και μουσικολογίας του ιστορικού μουσικού εκδοτικού οίκου Schott, με αφορμή την παρουσία του στα Χανιά για το 12ο Φεστιβάλ Μίκης Θεοδωράκης. Ο Hoesch είναι εκδότης και καθολικός κληρονόμος του πνευματικού έργου του μεγάλου Χανιώτη μουσικοσυνθέτη.
Στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκε ο σχεδιασμός για την Οικία Γιάννη και Μίκη Θεοδωράκη στον Γαλατά και η προοπτική δημιουργίας ενός ευρύτερου διεθνούς πυρήνα έρευνας, μελέτης και ανάδειξης του έργου του μουσικοσυνθέτη. Ο Δήμαρχος Χανίων επισήμανε ότι βασική επιδίωξη είναι οι επιθυμίες του Μίκη Θεοδωράκη για τον τόπο του και για το έργο του να εκπληρωθούν στο ακέραιο, μέσα από έναν σχεδιασμό που θα δίνει στην Οικία ουσιαστικό και ζωντανό περιεχόμενο.
Όπως υπογράμμισε ο κ. Σημανδηράκης, η μακρόχρονη σχέση του οίκου Schott με τον Θεοδωράκη καθιστά τη συνεργασία αυτή ιδιαίτερα σημαντική, ώστε η παρακαταθήκη του να προστατεύεται, να μελετάται και να συνεχίζει να επικοινωνεί διεθνώς. Ο οίκος Schott αποτελεί έναν από τους πλέον ιστορικούς μουσικούς εκδοτικούς οίκους παγκοσμίως και η σύνδεσή του με το έργο του Θεοδωράκη εκτείνεται σε δεκαετίες.
Από την πλευρά του, ο κ. Hoesch εξέφρασε τη συγκίνησή του για την παρουσία του στα Χανιά και τη διάθεση του οίκου Schott να συμπορευτεί με τον Δήμο Χανίων και τους τοπικούς φορείς, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της Οικίας, του Φεστιβάλ Μίκης Θεοδωράκης και των δράσεων που υπηρετούν τη διατήρηση και τη διεθνή ανάδειξη του έργου του.
Κοινή κατεύθυνση των δύο πλευρών είναι η συγκρότηση μιας σταθερής συνεργασίας, με σημείο αναφοράς τη βούληση του ίδιου του Μίκη Θεοδωράκη και το όραμά του για τον Γαλατά και τα Χανιά. Για τον σκοπό αυτό συμφωνήθηκε να ακολουθήσουν το επόμενο διάστημα συναντήσεις εργασίας, ώστε η συνεργασία να αποκτήσει συγκεκριμένο περιεχόμενο και συνέχεια.
Στη συνάντηση συμμετείχαν επίσης ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Ιωάννης Γιαννακάκης, ο Πρόεδρος του Παγκρήτιου Συλλόγου Φίλων Μίκη Θεοδωράκη Ματθαίος Φραντζεσκάκης, και η Ρένα Παρμενίδου, γραμματέας του Μίκη Θεοδωράκη και εκτελέστρια της διαθήκης του.
Η δημοσκοπική άνοδος του ακροδεξιού AfD στη Γερμανία – και η προοπτική νίκης του σε διάφορες περιοχές – δεν αναζωπυρώνει απλά τις ανησυχίες σε όλη την Ευρώπη για την ενίσχυση ενός ναζιστικού κόμματος, αλλά φέρνει ταυτόχρονα στην επιφάνεια την επαίσχυντη υποκρισία και την τερατώδη δημαγωγία, που χαρακτηρίζουν τον ακροδεξιό εξτρεμισμό.
Το πρόβλημα με την ηγέτιδα του AfD, Άλις Βάιντελ προφανώς και δεν είναι ότι είναι ομοφυλόφιλη, ότι μεγαλώνει δύο παιδιά μαζί με μία γυναίκα ή ότι η οικογένειά της ζει κατά κύριο λόγο στην Ελβετία. Δικαίωμά της είναι να διαμορφώνει ελεύθερα την προσωπική και οικογενειακή της ζωή. Και υποχρέωση κάθε φιλελεύθερης, σύγχρονης κοινωνίας να εγγυάται, να διασφαλκίζει και να προστατεύει αυτό το δικαίωμα.
Το πρόβλημα –και η τεράστια πολιτική υποκρισία– αρχίζει όταν η ίδια ελευθερία που διεκδικεί για τον εαυτό της μετατρέπεται σε «σεξουαλική απόκλιση» για τους άλλους. Όταν η Βάιντελ ηγείται ενός κόμματος που ζητά ψήφους προβάλλοντας ως μοναδικό κοινωνικό πρότυπο την οικογένεια με πατέρα, μητέρα και παιδιά, ενώ η ίδια ζει σε μια οικογένεια που δεν ανταποκρίνεται σε αυτό το μοντέλο.
Η επικεφαλής του ακροδεξιού AfD βρίσκεται εδώ και χρόνια σε καταχωρισμένη συμβίωση με την Ελβετίδα σκηνοθέτιδα και παραγωγό Σάρα Μποσάρντ, η οποία γεννήθηκε στη Σρι Λάνκα και υιοθετήθηκε σε βρεφική ηλικία από ελβετική οικογένεια. Μαζί μεγαλώνουν δύο γιους, ενώ η οικογενειακή τους κατοικία βρίσκεται στο Αινζίντελν της Ελβετίας. Η Βάιντελ διατηρεί επίσης επίσημη κατοικία στη Γερμανία και δηλώνει ότι φορολογείται εκεί.
Τίποτα από αυτά δεν θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο πολιτικής κριτικής. Αποτελεί, όμως, αναπόφευκτο μέρος της συζήτησης όταν συγκρίνεται με όσα το ίδιο της το κόμμα επιφυλάσσει για τις οικογένειες που ζουν ακριβώς όπως η δική της.
«Δεν συμφωνώ, αλλά τους στηρίζω»
Το κυβερνητικό πρόγραμμα του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ αναφέρει ότι η «ακέραιη οικογένεια» με μητέρα, πατέρα και παιδιά αποτελεί την καλύτερη προϋπόθεση για την υγιή ανάπτυξη ενός παιδιού. Καταγγέλλει, μάλιστα, ότι οι «σεξουαλικές αποκλίσεις» προβάλλονται περισσότερο από τη «φυσιολογική οικογένεια» άνδρα και γυναίκας.
Η Βάιντελ ρωτήθηκε ευθέως γι’ αυτή τη θέση τον Ιούλιο. «Δεν συμφωνώ», απάντησε. «Ζω κάτι διαφορετικό. Το ζω». Υποστήριξε ότι οι ομόφυλες σχέσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα και ότι τα παιδιά της έχουν τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις ανατροφής.
Μέχρι εδώ θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι διαφοροποιείται από την ακραία πτέρυγα του κόμματός της. Μόνο που αμέσως μετά υπερασπίστηκε ξανά την «παραδοσιακή οικογένεια» ως επιθυμητό κοινωνικό πρότυπο. Και, παρά τη δημόσια διαφωνία της, συμμετείχε κανονικά στην προεκλογική εκστρατεία του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, ζητώντας ψήφο για εκείνους που περιγράφουν οικογένειες σαν τη δική της ως «απόκλιση».
Αυτή είναι η ουσία της υποκρισίας. Η Βάιντελ δεν αμφισβητεί την πολιτική εργαλειοποίηση της ομοφοβίας. Ζητά απλώς να εξαιρεθεί η ίδια από τις συνέπειές της.
Δεν είναι «queer», έχει δηλώσει, αλλά απλώς μία γυναίκα παντρεμένη με άλλη γυναίκα. Ασφαλώς κανείς δεν υποχρεούται να αυτοπροσδιορίζεται ως queer. Στην περίπτωση της Βάιντελ, όμως, η διάκριση λειτουργεί και πολιτικά: αποσυνδέει τη δική της ζωή από τη συλλογική διεκδίκηση δικαιωμάτων και τη μετατρέπει σε προσωπική εξαίρεση.
Το ίδιο μοτίβο ακολουθεί και στο θέμα του γάμου. Δηλώνει υπέρ της ισότιμης αντιμετώπισης των καταχωρισμένων ομόφυλων συμβιώσεων, αλλά θέλει να παραμείνει άθικτος ο «θεσμός του γάμου». Το AfD είχε επιχειρήσει ήδη από το 2018 να καταργήσει τον γάμο για όλους, ενώ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την οικογένεια με πατέρα και μητέρα ως το μοναδικό κοινωνικό πρότυπο.
Από την «παραδοσιακή οικογένεια» στην εθνοτική καθαρότητα
Το AfD δεν περιορίζεται σε έναν παλιομοδίτικο κοινωνικό συντηρητισμό. Η ξενοφοβία, ο κοινωνικός ρατσισμός, η ισλαμοφοβία, η εχθρότητα απέναντι στους πρόσφυγες και η στοχοποίηση των ΛΟΑΤΚΙ πολιτών αποτελούν βασικά εργαλεία της πολιτικής του ανόδου.
Ο περιφερειακός κλάδος της Σαξονίας-Άνχαλτ έχει χαρακτηριστεί από την τοπική υπηρεσία προστασίας του Συντάγματος «αποδεδειγμένα ακροδεξιός», έπειτα από την αξιολόγηση ρατσιστικών, αντιμουσουλμανικών και αντισημιτικών δηλώσεων στελεχών του. Το AfD προσβάλλει δικαστικά τις σχετικές κρίσεις, αλλά η πολιτική και ιδεολογική του κατεύθυνση αποτυπώνεται καθαρά στα ίδια του τα κείμενα.
Πίσω από τις εύηχες αναφορές στην «παράδοση», στην «ασφάλεια» και στην «εθνική ταυτότητα» κρύβεται η φαντασίωση μιας εθνικά και πολιτισμικά «καθαρής» κοινωνίας. Μιας κοινωνίας στην οποία οι μετανάστες, οι μουσουλμάνοι, οι πρόσφυγες και οι διαφορετικές οικογένειες παρουσιάζονται ως απειλές για έναν δήθεν αυθεντικό γερμανικό τρόπο ζωής.
Η Βάιντελ υιοθέτησε πλέον ακόμη και τον όρο «remigration», ζητώντας μαζικές απελάσεις και επιστροφές μεταναστών. Η γυναίκα που έχει ζήσει και εργαστεί σε διαφορετικές χώρες, μιλά άπταιστα αγγλικά και μανδαρινικά, έχει εργαστεί στον διεθνή χρηματοπιστωτικό τομέα και μοιράζει τη ζωή της ανάμεσα στη Γερμανία και την Ελβετία μετατρέπεται στη δημόσια φωνή ενός κλειστού, φοβικού εθνικισμού.
Δεν είναι αντίφαση επειδή η σύντροφός της γεννήθηκε στη Σρι Λάνκα. Είναι αντίφαση επειδή η ίδια απολαμβάνει την ελευθερία, την κινητικότητα και τον κοσμοπολιτισμό που η πολιτική της παρουσιάζει ως απειλή όταν αφορά τους άλλους.
Η σκιά της ναζιστικής νοσταλγίας
Στην περίπτωση του AfD, όμως, υπάρχει ακόμη πιο σκοτεινή πλευρά. Η νοσταλγία για τον ναζισμό και ο ιστορικός αναθεωρητισμός δεν περιορίζονται σε ανώνυμους οπαδούς του διαδικτύου.
Ο Μπιορν Χέκε, μία από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες της εθνικιστικής πτέρυγας του κόμματος, καταδικάστηκε επειδή χρησιμοποίησε το απαγορευμένο σύνθημα των ναζιστικών Ταγμάτων Εφόδου «Όλα για τη Γερμανία».
Ο Μαξιμίλιαν Κρα, τότε κορυφαίος υποψήφιος του AfD στις ευρωεκλογές, προκάλεσε διεθνή κατακραυγή δηλώνοντας ότι δεν ήταν όλα τα μέλη των SS εγκληματίες. Οι δηλώσεις του ήταν τόσο ακραίες ώστε ακόμη και η Μαρίν Λεπέν διέκοψε τη συνεργασία με το γερμανικό κόμμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Όταν στελέχη ενός γερμανικού κόμματος επαναφέρουν ναζιστικά συνθήματα, σχετικοποιούν τον εγκληματικό χαρακτήρα των SS και επιχειρούν να ξαναγράψουν την Ιστορία, δεν μιλάμε απλώς για «αντισυστημικό λόγο». Μιλάμε για συνειδητή μετατόπιση των ορίων της δημοκρατίας.
Η ελευθερία για εμάς, οι απαγορεύσεις για τους άλλους
Αυτό είναι ένα ευρύτερο γνώρισμα της σύγχρονης ακροδεξιάς, όχι μόνο της γερμανικής. Οι ηγεσίες της συχνά ζουν πολύ πιο ελεύθερα, διεθνικά και αντισυμβατικά από το πρότυπο που προβάλλουν στους ψηφοφόρους τους. Για τους ίδιους, η προσωπική επιλογή είναι δικαίωμα. Για τους άλλους, η διαφορετικότητα μετατρέπεται σε παρακμή, απειλή ή «απόκλιση».
Οι «παραδοσιακές αξίες» δεν λειτουργούν ως πραγματικός ηθικός κώδικας. Λειτουργούν ως προεκλογικό προϊόν. Η ξενοφοβία, η ομοφοβία και ο κοινωνικός ρατσισμός δεν αποτελούν συνέπεια αρχών, αλλά εργαλεία συσπείρωσης ενός φοβισμένου και οργισμένου ακροατηρίου.
Και το εργαλείο αποδίδει. Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου, το AfD καταγράφεται στη Σαξονία-Άνχαλτ στο 40%-42%, σχεδόν είκοσι μονάδες μπροστά από το CDU, διεκδικώντας ακόμη και την πρώτη αυτοδύναμη ακροδεξιά περιφερειακή κυβέρνηση στη μεταπολεμική Γερμανία.
Η περίπτωση της Άλις Βάιντελ δεν αποδεικνύει ότι ένας ομοφυλόφιλος άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ακροδεξιός. Αποδεικνύει κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: ότι η ακροδεξιά μπορεί να αξιοποιεί ακόμη και ανθρώπους που δεν ταιριάζουν στο ίδιο της το πρότυπο, αρκεί αυτοί να δέχονται να το επιβάλλουν στους άλλους.
Η Βάιντελ ζει πράγματι «κάτι διαφορετικό». Το ζήτημα είναι ότι ζητά την ψήφο των Γερμανών για να κυβερνήσουν εκείνοι που θα ήθελαν αυτό το διαφορετικό να παραμείνει εξαίρεση — ή να επιστρέψει ξανά στο περιθώριο.
Τις βασικές κατευθύνσεις ενός συνολικού προγραμματικού σχεδίου για τη διακυβέρνηση της χώρας και την αναδιάρθρωση του παραγωγικού της μοντέλου παρουσίασε από τη Θεσσαλονίκη ο Αλέξης Τσίπρας, σε ομιλία του στο ξενοδοχείο Porto Palace.
Περιγράφοντας την πρότασή του για την «Ελλάδα της επόμενης δεκαετίας», ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε στο επίκεντρο τη θέσπιση Εθνικού Ταμείου Σύγκλισης και Πατριωτικής Εισφοράς για τη δίκαιη κατανομή του πλούτου, πλαισιωμένων από ένα πλήρως κοστολογημένο πρόγραμμα παρεμβάσεων ύψους 7,39 δισεκατομμυρίων ευρώ σε βάθος τετραετίας.
Παράλληλα, εξαπέλυσε σφοδρή και εφ’ όλης της ύλης επίθεση στην κυβέρνηση, αποτιμώντας τα επτά χρόνια διακυβέρνησής της ως μια «μεγάλη χαμένη ευκαιρία» που επιδείνωσε την αγοραστική δύναμη των πολιτών και απομάκρυνε τη χώρα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, διαμορφώνοντας το κεντρικό πολιτικό δίλημμα της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης γύρω από τη σύγκρουση «διαφθοράς ή κυβερνητικής αλλαγής».
Το οικονομικό σχέδιο των 7,39 δισ., η «Πατριωτική Εισφορά» και η απάντηση για την κοστολόγηση
Ανοίγοντας την τοποθέτησή του, ο κ. Τσίπρας απέρριψε τις κυβερνητικές αιτιάσεις περί ανεφάρμοστων υποσχέσεων, αντιπαραβάλλοντας την οικονομική διαχείριση της δικής του διακυβέρνησης και θέτοντας αυστηρούς κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας: «Καμία υπόσχεση χωρίς κοστολόγηση – Καμία δαπάνη χωρίς αποτέλεσμα» και «Καμία μόνιμη παροχή χωρίς μόνιμη πηγή χρηματοδότησης και καμία μόνιμη δαπάνη με έκτακτο έσοδο».
Απαντώντας με δηκτικό τρόπο στην κριτική, ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε:
«Πριν καν μιλήσουμε έβγαλαν απόφαση ότι το πρόγραμμά μας είναι κοστολογημένο. Μιλάνε για κοστολόγηση σε εμάς που βγάλαμε τη χώρα, ρυθμίσαμε το χρέος, αφήσαμε 37 δισ. στα δημόσια ταμεία. Είμαστε εδώ να μιλήσουμε και με αριθμούς της οικονομίας αλλά και για την επόμενη μέρα της χώρας και κάποια στιγμή να το ξέρουν θα κοστολογηθούν και οι κοστολογητές σε αυτή τη χώρα».
Η οικονομική πρόταση στηρίζεται σε εξασφαλισμένους πόρους ύψους 7,39 δισ. ευρώ για την τετραετία, χωρίς στον υπολογισμό αυτό να συνυπολογίζονται τα έσοδα από την Πατριωτική Εισφορά, τα οποία, όπως υπογράμμισε, θα διευρύνουν περαιτέρω τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο υπέρ των πιο αδύναμων στρωμάτων.
Το διεθνές περιβάλλον, το μοντέλο «Securonomics» και η αποτίμηση της επταετίας
Αναλύοντας το ευρύτερο γεωπολιτικό τοπίο, ο κ. Τσίπρας στάθηκε στην έντονη διεθνή αστάθεια που πυροδοτούν η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ σε Ιράν και Λίβανο, οι βομβαρδισμοί του Ιράν σε αραβικές χώρες, η γενοκτονία στη Γάζα, καθώς και η αναβαθμισμένη τουρκική προκλητικότητα. Απέναντι στις προκλήσεις αυτές, αλλά και στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης και της δημογραφικής γήρανσης, πρότεινε μια νέα στρατηγική που συνδέει την ανάπτυξη με την οικονομική ασφάλεια, στη βάση του διεθνούς όρου «securonomics».
Ασκώντας κριτική στα πεπραγμένα της κυβέρνησης, υπογράμμισε ότι τα επτά χρόνια διακυβέρνησης με κοινοβουλευτική αυτοδυναμία και πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους δεν βελτίωσαν την καθημερινότητα των πολιτών:
«Ζούμε καλύτερα απ’ ό,τι ζούσαμε το 2019; Και δυστυχώς η απάντηση της πλειοψηφίας των Ελλήνων είναι καθαρή. Δεν ζούμε καλύτερα. Για τους περισσότερους, η ζωή είναι πιο δύσκολη απ’ ό,τι ήταν το 2019, παρότι σήμερα δεν έχουμε μνημόνια. […] Η οικονομία σταθεροποιήθηκε, αλλά η χώρα δεν προχώρησε. Η ανάπτυξη δεν έφτασε στη ζωή των πολλών».
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε:
Το κατά κεφαλήν προϊόν της Ελλάδας παραμένει στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, φέρνοντας τη χώρα στην προτελευταία θέση της Ε.Ε. των 27.
Ένας στους τέσσερις πολίτες αντιμετωπίζει κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Το κόστος στέγασης απορροφά το 36% του μέσου εισοδήματος, ποσοστό που αποτελεί το υψηλότερο στην Ευρώπη.
Σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες δεν είχε τη δυνατότητα για μία εβδομάδα διακοπών κατά το τρέχον έτος.
Το Επιτελικό Κράτος, οι υποκλοπές και η ανάγκη για «Ηθική Επανάσταση»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας στη θεσμική λειτουργία και στα ζητήματα διαφάνειας, χαρακτηρίζοντας την υπαγωγή της ΕΥΠ στο Γραφείο του Πρωθυπουργού το 2019 ως την απαρχή ενός συστήματος ανέλεγκτης εξουσίας:
«Ο πρώτος νόμος αυτής της κυβέρνησης ήταν ήδη το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης. Ένα σκάνδαλο για το οποίο κάθε άλλος πρωθυπουργός οπουδήποτε αλλού, θα είχε παραιτηθεί. Αλλιώς, θα τον είχε καθαιρέσει το ίδιο του το κόμμα. Σε οποιαδήποτε αναπτυγμένη χώρα του κόσμου. Ο ίδιος του ο ανιψιός, ο διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού, έχει δημοσίως ομολογήσει με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί η μαφία, ότι μπήκε εκείνος μπροστά για να μη φάει τη σφαίρα ο αρχηγός, το πραγματικό αφεντικό».
Συνεχίζοντας, κατήγγειλε ότι το 97% των πολιτών θεωρεί πλέον ότι κυριαρχεί η διαφθορά, επισημαίνοντας ότι στο 58% των δημόσιων συμβάσεων καταγράφεται μόνο μία προσφορά, γεγονός που εξαλείφει τον ανταγωνισμό και επιβαρύνει το δημόσιο συμφέρον. Ως απάντηση, προέταξε την ανάγκη μιας «Ηθικής Επανάστασης» βασισμένης στο τρίπτυχο «Διαφάνεια – Έλεγχος – Λογοδοσία».
Το Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης και ο «Νέος Πατριωτισμός»
Κλείνοντας την ομιλία του στο Porto Palace, ο κ. Τσίπρας όρισε τη μάχη απέναντι στις ανισότητες ως τον σύγχρονο «Νέο Πατριωτισμό», θέτοντας ως στρατηγικό στόχο τη διπλή σύγκλιση: αφενός την κάλυψη της απόστασης από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο και αφετέρου την εσωτερική σύγκλιση ανάμεσα στο κέντρο και την περιφέρεια, καθώς και ανάμεσα στα ανώτερα και κατώτερα εισοδηματικά στρώματα.
Συνοψίζοντας την πρότασή του, τόνισε:
«Το σχέδιό μας θα μπορούσε να χωρέσει σε τρεις μόνο φράσεις: Να παράγουμε περισσότερο. Να μοιραζόμαστε δικαιότερα. Να ζούμε καλύτερα. Αυτή είναι η πυξίδα […]. Γιατί παραγωγή και δικαιοσύνη δεν είναι αντίπαλοι. Είναι οι δύο όψεις της ίδιας προόδου».
Παρακολουθήστε ζωντανά:
Από το βήμα της εκδήλωσης ο Αλέξης Τσίπρας ανέφερε:
«Πράγματι κάθε φορά που θα θέλω να ανέβω στη θεσσαλονίκη θα παίρνω την άδεια του πρωθυπουργού, πότε θελετε να μιλάω πριν; Μετά;
Πριν καν μιλήσουμε έβγαλαν απόφαση ότι το πρόγραμμά μας είναι κοστολογημένο
Μιλάνε για κοστολόγηση σε εμάς που βγάλαμε τη χώρα, ρυθμίσαμε το χρέος, αφήσαμε 37 δισ. στα δημόσια ταμεία.
Ειμαστε εδώ να μιλήσουμε και με αριθμούς της οικονομίας αλλά και για την επόμενη μέρα της χώρας και κάποια στιγμή να το ξέρουν θα κοστολογηθούν και οι κοστολογητές σε αυτή τη χώρα.
Φίλες και φίλοι,
Η αποψινή βραδιά είναι ξεχωριστή.
Γιατί εδώ στη Θεσσαλονίκη φιλοδοξούμε να σας παρουσιάσουμε,
όχι ένα ακόμη πρόγραμμα μέτρων. Αλλά ένα όραμα αλλαγής.
Αλλαγής παραδείγματος.
Αλλαγής μοντέλου παραγωγής και οικονομίας.
Αλλαγής πυξίδας και πορείας για τη χώρα και το λαό μας.
Γιατί αυτή είναι σήμερα η ανάγκη της χώρας.
Και αυτή την ανάγκη αναλαμβάνουμε απόψε να τη μετατρέψουμε σε σχέδιο διακυβέρνησης
για τη νέα Ελλάδα που οραματιζόμαστε,
Για την Ελλάδα που μας αξίζει.
Ζούμε σε καιρούς μεγάλης διεθνούς αβεβαιότητας. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν και τον Λίβανο, οι βομβαρδισμοί του Ιράν στις αραβικές χώρες και η γενοκτονία στη Γάζα από την ισραηλινή κυβέρνηση, διαμόρφωσαν ένα εξαιρετικά ασταθές διεθνές περιβάλλον.
Την ίδια ώρα, η τουρκική προκλητικότητα αναβαθμίζεται ανησυχητικά.
Και η χώρα μας οφείλει να θωρακίσει την ασφάλειά της, να υπερασπιστεί αποφασιστικά τα κυριαρχικά της δικαιώματα, αλλά και την ειρήνη και τη σταθερότητας στην περιοχή.
Η γεωπολιτική αβεβαιότητα ωστόσο, μαζί με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, αλλά και τον διαρκή κίνδυνο διεθνούς χρηματοπιστωτικής αστάθειας, είναι προκλήσεις που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.
Δίπλα σε αυτές, έχουμε και τις δικές μας δομικές αδυναμίες.
Η χώρα γερνά, ο πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας μειώνεται, η παραγωγικότητα παραμένει χαμηλή.
Η απάντησή σε αυτές τις προκλήσεις δε μπορεί να περιμένει.
Οφείλουμε άμεσα :
Να αυξήσουμε την παραγωγική ικανότητα της χώρας.
Να επιταχύνουμε τη σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Να κατακτήσουμε ισχυρότερη θέση στον νέο διεθνή καταμερισμό εργασίας.
Αυτοί οι τρεις στόχοι συγκροτούν την ανάγκη μίας νέας εθνικής στρατηγικής που θα συνδέει την ανάπτυξημε την οικονομική ασφάλεια.
Αυτό που διεθνώς περιγράφεται πλέον με τον όρο securonomics.
Τι κάνει όμως η σημερινή κυβέρνηση για όλα αυτά ;
Επτά χρόνια είναι νομίζω αρκετά για να κριθεί.
Είχε αυτοδυναμία.
Είχε χρόνο.
Είχε πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους.
Κι όμως αυτή η επταετία ήταν μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία.
Και σήμερα φτάσαμε να καλούμαστε να απαντήσουμε στο ερώτημα :
Ζούμε καλύτερα απ’ ό,τι ζούσαμε το 2019;
Και δυστυχώς η απάντηση της πλειοψηφίας των Ελλήνων είναι καθαρή.
Δεν ζούμε καλύτερα.
Για τους περισσότερους, η ζωή είναι πιο δύσκολη απ’ ό,τι ήταν το 2019,
παρότι σήμερα δεν έχουμε μνημόνια.
Γιατί όμως ;
Γιατί μειώθηκε η αγοραστική μας δύναμη.
Γιατί η κυβέρνηση αντιμετώπισε την ακρίβεια με επιδόματα, αντί να συγκρουστεί με τις στρεβλώσεις της αγοράς.
Είδε τον μισθό του εργαζόμενου ως κόστος.
Τη στέγη ως επενδυτικό προϊόν.
Το δημόσιο σχολείο και το ΕΣΥ ως δαπάνες.
Την περιφέρεια ως υποσημείωση.
Και το κράτος δικαίου ως εμπόδιο στην ανεξέλεγκτη άσκηση εξουσίας.
Και ποιο είναι το αποτέλεσμα;
Μια οικονομία με χαμηλούς μισθούς, αδύναμη παραγωγή και το πλούτο να συγκεντρώνεται στους λίγους.
Μια χώρα όπου το κατά κεφαλήν προϊόν παραμένει μόλις στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Όπου ένας στους τέσσερις κινδυνεύει από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Όπου η στέγη απορροφά το 36% του εισοδήματος του πολίτη, περισσότερο από κάθε άλλη χώρα στην Ευρώπη.
Και όπου σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες δεν μπόρεσε να κάνει φέτος ούτε μία εβδομάδα διακοπές.
Οι αριθμοί λένε το ίδιο πράγμα: η οικονομία σταθεροποιήθηκε, αλλά η χώρα δεν προχώρησε.
Η ανάπτυξη δεν έφτασε στη ζωή των πολλών.
Υπάρχει όμως και μια μεγαλύτερη ζημιά.
Μια ζημιά που δεν μετριέται μόνο σε ευρώ.
Αυτά τα 7 χρόνια άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο κυβερνάται η χώρα.
Το 2019 κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί τι σήμαινε στην πράξη το Επιτελικό Κράτος.
Η πρώτη μεγάλη απόφαση αυτού του συστήματος ήταν η υπαγωγή της ΕΥΠ απευθείας στο γραφείο του Πρωθυπουργού.
Ο πρώτος νόμος αυτής της κυβέρνησης ήταν ήδη το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης. Ένα σκάνδαλο για το οποίο κάθε άλλος πρωθυπουργός οπουδήποτε αλλού, θα είχε παραιτηθεί. Αλλιώς, θα τον είχε καθαιρέσει το ίδιο του το κόμμα.
Σε οποιαδήποτε αναπτυγμένη χώρα του κόσμου.
Ο ίδιος του ο ανιψιός, ο διευθυντής του Γραφείου του Πρωθυπουργού, έχει δημοσίως ομολογήσει με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί η μαφία, ότι μπήκε εκείνος μπροστά για να μη φάει τη σφαίρα ο αρχηγός, το πραγματικό αφεντικό.
Ανήκουστα πράγματα.
Το 2019, όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες είχαμε πιστέψει ότι η διαφθορά, που ήταν μια από τις αιτίες της χρεοκοπίας, είχε πλέον αισθητά περιοριστεί.
Σήμερα, επτά χρόνια μετά, το 97% των πολιτών πιστεύει ότι στη χώρα βασιλεύει η διαφθορά.
Γιατί η εξαίρεση έγινε κανόνας.
Οι απευθείας αναθέσεις και οι κλειστοί διαγωνισμοί έγιναν τρόπος διακυβέρνησης.
Στο 58% των δημόσιων συμβάσεων κατατέθηκε μία μόνο προσφορά.
Τι σημαίνει μία προσφορά;
Κανένας ανταγωνισμός. Καμία πίεση στην τιμή.
Γιατί οι έλεγχοι αποδυναμώθηκαν.
Οι ανεξάρτητες αρχές αντιμετωπίστηκαν ως εμπόδιο.
Γιατί η ευθύνη εξαφανίστηκε.
Όλες οι αποφάσεις συγκεντρώθηκαν στο Μαξίμου.
Αλλά κάθε φορά που κάτι πηγαίνει στραβά, κανείς δεν γνωρίζει, κανείς δεν φταίει για τίποτα.
Αυτό ήταν τελικά το επιτελικό κράτος:
Όλη η εξουσία σε λίγα χέρια και καμία ευθύνη με όνομα και επώνυμο.
Αυτή θλιβερή πραγματικότητα όμως έχει απομακρύνει τη χώρα μας από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. και είναι αυτή που ορίζει και το δίλημμα των επόμενων εκλογών:
Διαιώνιση της διαφθοράς ή κυβερνητική αλλαγή ;
Διαφθορά ή εντιμότητα ;
Γιατί η διαφθορά δεν έχει να κάνει μόνο με την ηθική στην πολιτική.
Είναι κρίσιμος όρος για την οικονομία.
Γιατί κάθε ευρώ που χάνεται, λείπει από τα δημόσια νοσοκομεία.
Λείπει από τα δημόσια σχολεία.
Κι εμφανίζεται στην τιμή των προϊόντων, στο σούπερ μάρκετ.
Στο λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος.
Η βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού είναι μία:
Να τελειώνουμε με αυτό το σάπιο σύστημα.
Για αυτό πιστεύουμε ότι η χώρα μας χρειάζεται πριν από όλα μια Ηθική Επανάσταση.
Και αυτό σημαίνει τρεις λέξεις με πραγματικό περιεχόμενο:
Διαφάνεια. Έλεγχος. Λογοδοσία.
Γιατί οι ισχυροί θεσμοί δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι η προϋπόθεση για μια δίκαιη οικονομία που θα αναπτύσσεται για λογαριασμό όλων.
Σχεδόν μισό αιώνα μετά την ένταξή μας στην ΕΟΚ, μοιάζουμε περισσότερο με χώρα των Βαλκανίων και όχι με μια τυπική ευρωπαϊκή χώρα.
Πρώτοι στις τιμές, αλλά τελευταίοι στους μισθούς και στην αγοραστική δύναμη.
Προτελευταίοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 ως προς το κατά κεφαλήν προϊόν.
Ξεκινήσαμε δέκατοι.
Χώρες που ξεκίνησαν πολύ πίσω από εμάς, μάς έχουν πια προσπεράσει.
Και αυτό αποτελεί εθνική υποχώρηση.
Για δεκαετίες, οι ελληνικές οικογένειες στηρίζονταν σε μια απλή βεβαιότητα: ότι τα παιδιά τους θα ζήσουν καλύτερα από ότι οι γονείς τους.
Ότι το αύριο θα είναι καλύτερο από το χθες.
Αυτό ήταν το πραγματικό Κοινωνικό Συμβόλαιο της Μεταπολίτευσης.
Σήμερα, για πρώτη φορά, μια ολόκληρη γενιά ζει με την τρομακτική βεβαιότητα ότι θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη.
Πώς απαντάμε, λοιπόν, σε αυτό το πισωγύρισμα;
Αρκεί ένας κατάλογος μέτρων;
Όχι!
Χρειάζεται όραμα. Σχέδιο. Αλλαγή πορείας.
Χρειάζεται ένα Εθνικό Σχέδιο Ανασυγκρότησης, με έναν μεγάλο, διττό στόχο:
Σύγκλιση με την Ευρώπη.
Σύγκλιση και μέσα στην Ελλάδα.
Να κλείσουμε την απόσταση από τις ευρωπαϊκές χώρες.
Αλλά και την απόσταση εντός της χώρας μας, ανάμεσα στους πολλούς και τους λίγους,
Την απόσταση ανάμεσα στην Αθήνα και την περιφέρεια.
Ανάμεσα σε εκείνους που έχουν ευκαιρίες και σε εκείνους που μένουν πίσω.
Αυτή η μάχη, η μάχη απέναντι στις ανισότητες, είναι για μας ο Νέος Πατριωτισμός.
Και το σχέδιό μας θα μπορούσε να χωρέσει σε τρεις μόνο φράσεις:
Να παράγουμε περισσότερο.
Να μοιραζόμαστε δικαιότερα.
Να ζούμε καλύτερα.
Αυτή είναι η πυξίδα της ΕΛΑΣ.
Γιατί παραγωγή και δικαιοσύνη δεν είναι αντίπαλοι.
Μετά από 1,5 μήνα νοσηλείας σε ΜΕΘ επέστρεψε νικητής και δικαιωμένος στα Προσφυγικά ο Αριστοτέλης Χαντζής.
Ένοικοι των Προσφυγικών και πολίτες που στάθηκαν αλληλέγγυοι στον αγώνα για τη διάσωση τους, τον περίμεναν μπροστά από το Συλλογικό Καφενείο, στο πρώτο μπλοκ των Προσφυγικών.
Ο Αριστοτέλης Χαντζής βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα πραγματοποιώντας απεργία πείνας για 140 ημέρες.
Ο Αριστοτέλης Χαντζής διέκοψε την απεργία πείνας έχοντας φτάσει 36 κιλά και μετά το ψήφισμα του Δήμου Αθηναίων που ικανοποιούσε σε μεγάλο βαθμό τα αιτήματα της κοινότητας.
Σε κομβικό τηλεπικοινωνιακό και ενεργειακό σταυροδρόμι της Ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοανατολικής πτέρυγας της Ευρωπαϊκής Ένωσης φιλοδοξεί να εξελιχθεί η Κρήτη, μέσα από τον σχεδιασμό μιας στρατηγικής ψηφιακής υποδομής μεγάλης κλίμακας στα Χανιά.
Πρόκειται για το έργο «Quadrivium Digital Chania», ένα σχεδιαζόμενο υπερκέντρο δεδομένων (hyperscale data center) και ταυτόχρονα σταθμό προσαιγιάλωσης διεθνών υποθαλάσσιων οπτικών ινών, το οποίο βρίσκεται πλέον στην κρίσιμη φάση ανάπτυξης και χρηματοδότησης.
Το εγχείρημα υλοποιείται μέσω μιας ισχυρής σύμπραξης της βρετανικής εταιρείας Quadrivium Digital, της Grid Telecom —τηλεπικοινωνιακής θυγατρικής του Ανεξάρτητου Διαχειριστή Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΑΔΜΗΕ)— και της Prodea Investments, της μεγαλύτερης εταιρείας επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα.
Η εγκατάσταση, συνολικής ισχύος 20 MW, στοχεύει να καταστήσει τα Χανιά το ανατολικότερο σημείο ανταλλαγής δεδομένων εντός του ευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου, γεφυρώνοντας ψηφιακά την Ευρώπη με τη Μέση Ανατολή, την Ασία και τη Βόρεια Αφρική.
Ταυτόχρονα, ωστόσο, τα τεχνικά χαρακτηριστικά της μονάδας φέρνουν στο προσκήνιο ζητήματα που απασχολούν διεθνώς τις τοπικές κοινωνίες, όπως η υψηλή κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, οι ακουστικές οχλήσεις και η αναλογία των θέσεων μόνιμης απασχόλησης.
Ο γεωπολιτικός ρόλος της Κρήτης και η σύμπραξη Quadrivium, Grid Telecom και Prodea
Το έργο καταγράφεται στους διεθνείς κλαδικούς καταλόγους παρακολούθησης data centers στην κατηγορία των ενεργά σχεδιαζόμενων υποδομών («Planned»). Χωροθετείται εντός της περιοχής των Χανίων (Τ.Κ. 731 32), με τη συγκεκριμένη τοποθεσία του οικοπέδου να μην έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.
Ο σχεδιασμός προβλέπει τη δημιουργία μιας εγκατάστασης διασύνδεσης προδιαγραφών, συνολικής δυναμικότητας 20 MW. Η υλοποίηση θα γίνει σταδιακά, με την πρώτη φάση να αφορά ισχύ περίπου 7 MW και εκτιμώμενη αρχική επένδυση ύψους 70 εκατομμυρίων ευρώ, με πρόβλεψη μετέπειτα επέκτασης στο μέγιστο όριο των 20 MW.
Η καινοτομία της μονάδας έγκειται στον διττό της ρόλο ως «CLS-within-a-DC»:
Συνδυάζει τυπικές αίθουσες φιλοξενίας διακομιστών υπολογιστικού νέφους (colocation/cloud data halls) με έναν άμεσο Σταθμό Προσαιγιάλωσης Υποθαλάσσιων Καλωδίων (Cable Landing Station – CLS).
Περιλαμβάνει εξειδικευμένες υποθαλάσσιες υποδομές αγωγών (bore-pipe) για την υποδοχή και τερματισμό διεθνών καλωδίων οπτικών ινών υψηλής χωρητικότητας που καταλήγουν στη βόρεια ακτή της Κρήτης.
Η επιχειρηματική αρχιτεκτονική του έργου βασίζεται σε τρεις πυλώνες:
Quadrivium Digital: Εταιρεία ανάπτυξης με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο, εξειδικευμένη σε κέντρα δεδομένων και έργα διασύνδεσης στην περιοχή EMEA (Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Αφρική).
Grid Telecom (ΑΔΜΗΕ): Στρατηγικός εταίρος που αναλαμβάνει τη λειτουργία του Σταθμού Προσαιγιάλωσης Καλωδίων, εξασφαλίζοντας την επίγεια και υποθαλάσσια διασύνδεση (backhaul) της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα και τα γειτονικά περιφερειακά ηλεκτρικά και τηλεπικοινωνιακά δίκτυα.
Prodea Investments: Συμμετέχει μέσω συμφωνίας συνεπένδυσης για την απόκτηση ποσοστού 30% στην Quadrivium Hellas, παράλληλα με συμφωνία ομολογιακής χρηματοδότησης για την ανάπτυξη και κατασκευή του συγκροτήματος.
Η επιλογή των Χανίων εδράζεται σε καθαρά στρατηγικά πλεονεκτήματα.
Η πόλη τοποθετείται ως το ανατολικότερο σημείο ανταλλαγής ψηφιακής κίνησης (peering hub) που βρίσκεται εντός της νομοθεσίας και του αυστηρού ρυθμιστικού περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Καθώς οι μεγάλες υποθαλάσσιες λεωφόροι δεδομένων που συνδέουν τη Σαουδική Αραβία, τις χώρες του Περσικού Κόλπου, το Ισραήλ και την Αίγυπτο διασχίζουν την Ανατολική Μεσόγειο, ο κόμβος των Χανίων επιτρέπει σε διεθνείς τηλεπικοινωνιακούς παρόχους και τεχνολογικούς κολοσσούς (hyperscalers) να δρομολογούν την κυκλοφορία απευθείας στην Ελλάδα, επιτυγχάνοντας σημαντικά χαμηλότερους χρόνους απόκρισης (latency) σε σύγκριση με τους παραδοσιακούς κόμβους της Δυτικής Μεσογείου, όπως η Μασσαλία.
Η τεχνική ταυτότητα των 20 MW: Υποδομές, διακομιστές και ενεργειακό αποτύπωμα
Αν και δεν έχει γνωστοποιηθεί η ακριβής τοποθεσία (έχει γίνει αναφορά για την περιοχή του Βαρύπετρου) ούτε τα ακριβή στοιχεία για το μέγεθος της εγκατάστασης, μια εγκατάσταση ισχύος 20 MW κατατάσσεται στην κατηγορία των μεσαίου μεγέθους κέντρων δεδομένων χονδρικής φιλοξενίας.
Το κτιριακό συγκρότημα θα εκτείνεται σε συνολική επιφάνεια από 9.300 έως 16.700 τετραγωνικά μέτρα (100.000 έως 180.000 τετραγωνικά πόδια), μέγεθος αντίστοιχο με δύο έως τρία τυπικά γήπεδα ποδοσφαίρου κάτω από μία ενιαία στέγη, και απαιτεί έκταση γης από 20 έως 50 στρέμματα (5 έως 12 acres).
Σε τέτοιου είδους εγκαταστάσεις η εσωτερική διαρρύθμιση της μονάδας κατανέμεται λειτουργικά:
Χώρος Δεδομένων («White Space»): Περίπου 3.700 έως 7.000 τ.μ. (40% έως 50% του κτιρίου) προορίζονται αποκλειστικά για τη φιλοξενία των ικριωμάτων (racks) των διακομιστών.
Υποστηρικτικές Εγκαταστάσεις: 1.000 έως 2.300 τ.μ. διατίθενται για γραφεία διοίκησης, ζώνες ασφαλείας και ράμπες φορτοεκφόρτωσης.
Η χωρητικότητα σε εξοπλισμό διαφοροποιείται ανάλογα με τον τύπο των υπολογιστικών φορτίων
Χωρίς να έχουν γίνει γνωστά τα ακριβή στοιχεία:
Σε τυπικές εφαρμογές υπολογιστικού νέφους (ισχύος 8–12 kW ανά rack), το κέντρο μπορεί να φιλοξενήσει μεταξύ 1.600 και 2.500 racks, που αντιστοιχούν σε 35.000 έως 60.000 φυσικούς διακομιστές.
Σε εφαρμογές υψηλής πυκνότητας για Τεχνητή Νοημοσύνη (ισχύος 30–60+ kW ανά rack), απαιτούνται σαφώς λιγότερα racks (μεταξύ 350 και 650), γεγονός που περιορίζει το εμβαδόν των αιθουσών δεδομένων, απαιτεί όμως δραματικά μεγαλύτερες υποδομές άμεσης υγρής ψύξης στα τσιπ (direct-to-chip liquid cooling).
Περιβαλλοντικές προδιαγραφές: Κλειστά κυκλώματα νερού και ακουστική διαχείριση
Στις δημόσιες καταγραφές της πλατφόρμας DataCenterMap δεν περιλαμβάνονται επί του παρόντος μετρήσεις κατανάλωσης νερού (δείκτης Water Usage Effectiveness – WUE) ή αναλυτικές μηχανολογικές προδιαγραφές ψύξης για το έργο των Χανίων. Ωστόσο, η σύγχρονη ευρωπαϊκή πρακτική για τα data centers στη Μεσόγειο διέπεται από σαφείς περιορισμούς.
Σε αντίθεση με παλαιότερες εγκαταστάσεις στις ΗΠΑ ή τη Βόρεια Ευρώπη, οι οποίες χρησιμοποιούσαν πύργους εξάτμισης καταναλώνοντας εκατομμύρια λίτρα πόσιμου νερού ετησίως, οι νέες εγκαταστάσεις στη νότια Ευρώπη —υπαγόμενες στις ευρωπαϊκές οδηγίες ενεργειακής απόδοσης και βιώσιμης εταιρικής αναφοράς— αξιοποιούν σχεδόν αποκλειστικά κλειστά κυκλώματα ψύξης με ξηρούς ψύκτες (closed-loop dry coolers) ή αερόψυκτα συστήματα.
Στις διατάξεις αυτές, το σύστημα πληρώνεται μία φορά με επεξεργασμένο νερό το οποίο ανακυκλοφορεί συνεχώς, εκμηδενίζοντας την τρέχουσα κατανάλωση κατά την κανονική λειτουργία. Οι ανάγκες σε νερό περιορίζονται έτσι στις οικιακές χρήσεις του προσωπικού και στις δεξαμενές πυρόσβεσης.
Στον αντίποδα, η λειτουργία τέτοιου είδους μονάδων παράγουν σημαντική ακουστική επιβάρρυνση:
Συστήματα ψύξης (24ωρη πηγή θορύβου): Οι ανεμιστήρες των ξηρών ψυκτών και οι συμπιεστές λειτουργούν αδιάλειπτα, παράγοντας έναν συνεχή βόμβο χαμηλής συχνότητας, ο οποίος κυμαίνεται μεταξύ 55 και 75 ντεσιμπέλ (dB) στα όρια του οικοπέδου εφόσον δεν υπάρχουν ηχοπετάσματα. Τα ηχητικά κύματα χαμηλής συχνότητας διαπερνούν ευκολότερα τους τοίχους και τα παράθυρα των κατοικιών, αποτελώντας συχνή πηγή ενόχλησης.
Ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη (γεννήτριες diesel): Κατά τη λειτουργία τους, οι 10 έως 14 βιομηχανικές γεννήτριες παράγουν επίπεδα θορύβου που ξεπερνούν τα 100 dBA σε κοντινή απόσταση. Παρότι προορίζονται για περιπτώσεις διακοπής ρεύματος, υπόκεινται σε υποχρεωτικές δοκιμές συντήρησης διάρκειας 30 έως 60 λεπτών κάθε μήνα.
Ηλεκτρικός υποσταθμός: Οι μετασχηματιστές υποβιβασμού τάσης εκπέμπουν μια συνεχή ηλεκτρομαγνητική ταλάντωση συχνότητας 50 Hz.
Για την αντιμετώπιση των οχλήσεων αυτών, η ευρωπαϊκή νομοθεσία επιβάλλει αυστηρή ακουστική μοντελοποίηση πριν από την αδειοδότηση.
Οι κατασκευαστές υποχρεούνται να τοποθετούν ηχοπετάσματα ύψους 6 έως 10 μέτρων, σιγαστήρες στις εξόδους αέρα και ειδικά συστήματα απόσβεσης θορύβου νοσοκομειακού τύπου στις γεννήτριες, ώστε τα επίπεδα θορύβου στη συνοριακή γραμμή της ιδιοκτησίας να διατηρούνται εντός των νόμιμων ορίων (συνήθως 45–50 dBA κατά τις νυχτερινές ώρες).
Η διεθνής εμπειρία: Διαμαρτυρίες, μορατόριουμ και οι προβληματισμοί των τοπικών κοινωνιών
Η ταχεία παγκόσμια εξάπλωση των κέντρων δεδομένων έχει μετατρέψει τα έργα αυτά από ευπρόσδεκτες τεχνολογικές επενδύσεις σε αντικείμενο τοπικών και εθνικών αντιπαραθέσεων σε πολλές χώρες
Ολλανδία (Zeewolde): Τα σχέδια κατασκευής ενός γιγαντιαίου hyperscale κέντρου για τη Meta πυροδότησαν μαζικές διαμαρτυρίες για τη δέσμευση γης και τη μαζική κατανάλωση πράσινης ενέργειας, οδηγώντας το δημοτικό συμβούλιο σε ακύρωση του έργου και την ολλανδική κυβέρνηση στην επιβολή προσωρινού μορατόριουμ σε νέα μεγάλα data centers.
Ιρλανδία (Δουβλίνο): Τα data centers απορροφούν περίπου το 20% της συνολικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας —ποσότητα μεγαλύτερη από εκείνη που καταναλώνουν όλα τα αγροτικά νοικοκυριά μαζί. Το γεγονός οδήγησε σε κινητοποιήσεις περιβαλλοντικών οργανώσεων και στην επιβολή de facto απαγόρευσης νέων συνδέσεων στο δίκτυο του Δουβλίνου από τον κρατικό διαχειριστή EirGrid έως το 2028.
Ηνωμένες Πολιτείες (Βόρεια Βιρτζίνια): Στην αποκαλούμενη «Data Center Alley», επιτροπές κατοίκων έχουν προσφύγει δικαστικά κατά των τοπικών αρχών, διαμαρτυρόμενες για τον συνεχή χαμηλόσυχο θόρυβο πλησίον οικιστικών ζωνών, την υποβάθμιση ιστορικών περιοχών και την ανέγερση εναέριων γραμμών υπερυψηλής τάσης.
Χιλή και Ουρουγουάη: Στο Σαντιάγο, οι κοινωνικές αντιδράσεις για την εξάντληση των υπόγειων υδροφορέων εν μέσω ξηρασίας ανάγκασαν τεχνολογικές εταιρείες (περιλαμβανομένης της Google) να αναθεωρήσουν ριζικά τον μηχανολογικό σχεδιασμό των έργων τους, καταργώντας την άντληση υπογείων υδάτων.
Οι διεθνείς εμπειρίες καταδεικνύουν ότι οι ενστάσεις των τοπικών κοινωνιών επικεντρώνονται συνήθως σε τέσσερις βασικούς άξονες:
Ενεργειακή πίεση στο δίκτυο: Το συνεχές φορτίο των 20 MW εγείρει ανησυχίες για τη σταθερότητα των τοπικών γραμμών διανομής και τη δέσμευση ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που προορίζεται για δημόσια κατανάλωση.
Ο συνεχής βόμβος: Η 24ωρη εκπομπή ακουστικών ταλαντώσεων από τα ψυκτικά συγκροτήματα δημιουργεί ζητήματα όχλησης σε γειτονικές κατοικίες.
Περιορισμένη μόνιμη απασχόληση: Παρά το υψηλό κόστος κατασκευής (όπως τα 70 εκατ. ευρώ της πρώτης φάσης στα Χανιά) και τη δημιουργία εκατοντάδων θέσεων εργασίας κατά την ανέγερση, ένα data center 20 MW απασχολεί κατά την πλήρη λειτουργία του μόλις 25 έως 40 μόνιμους εργαζόμενους (κυρίως προσωπικό ασφαλείας, τεχνικούς συντήρησης και μηχανικούς δικτύων).
Χωροταξικές και περιβαλλοντικές δεσμεύσεις: Η δέσμευση δεκάδων στρεμμάτων γης και η επιλογή μεταξύ υδρόψυκτων συστημάτων (που επιβαρύνουν τους υδάτινους πόρους) ή αερόψυκτων μονάδων (που αυξάνουν τις ανάγκες σε ανεμιστήρες και άρα το ακουστικό αποτύπωμα).
Με ένα βίντεο ο Δήμαρχος Αθηνών και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Χάρης Δούκας αναφέρθηκε στην σημασία της 3ης του Σεπτέμβρη για το ΠΑΣΟΚ αλλά και την Ελλάδα.
Αναφέρει στο βίντεο το οποίο πλαισιώνεται από στιγμιίοτυπα από τον Γκάντι, τον Κένεντι, τον Μαντέλα και τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τη Μερκούρη και τον Γιώργο Παπανδρέου έως τον Ανδρέα Παπανδρέου:
Η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη σε εκείνους που δεν συμβιβάστηκαν, στους ονειροπόλους που διάλεξαν τον δύσκολο δρόμο, σε εκείνους που στάθηκαν απέναντι στο κατεστημένο, σε όσους αγωνίστηκαν για την ελευθερία και την ισότητα, σε εκείνους που άλλαξαν τα σύνορα του εφικτού, σε εκείνους που έκαναν Ανένδοτο για τη δημοκρατία, σε αυτούς που άνοιξαν τον δρόμο για την αλλαγή.
Και στις 3 του Σεπτέμβρη του ’74, ένας άνθρωπος της έδωσε φωνή:
«Εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική απελευθέρωση».
Και η Ελλάδα άλλαξε, γιατί οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο είναι αυτοί που τελικά τον αλλάζουν.
Στο Δημοτικό Σχολείο Μαρία Καμπράλες (Maria Cabrales) στην περιοχή της Αβάνας, τα παιδιά μπήκαν στις τάξεις χωρίς το χαρακτηριστικό χτύπημα του κουδουνιού ή μουσική για να τα καλωσορίσει. Η γειτονιά δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα για 28 ώρες.
Για την 35χρονη κομμώτρια Γιανάι Μιράντα (Yannay Miranda), όπως και για πολλούς από τους γονείς των 1,4 εκατομμυρίων μαθητών της Κούβας, οι προκλήσεις της προετοιμασίας για τη νέα χρονιά ξεκίνησαν πολύ πριν από την Τρίτη.
Έπρεπε να βρει μια στολή για την εξάχρονη κόρη της, να κανονίσει το φαγητό της και να προετοιμαστεί για τις πλέον συνηθισμένες διακοπές ρεύματος.
Η στολή ειδικότερα ήταν δύσκολη υπόθεση. Η κυβέρνηση δυσκολεύτηκε να τις παράσχει, αναγκάζοντας τους γονείς να στραφούν σε ιδιώτες προμηθευτές.
Οι στολές κοστίζουν το ισοδύναμο δύο έως πέντε δολαρίων ΗΠΑ, μια υψηλή τιμή στη μαστιζόμενη από τον πληθωρισμό χώρα, όπου ο μέσος μηνιαίος μισθός είναι 10 δολάρια.
Η Κούβα επί δεκαετίες ένιωθε μεγάλη περηφάνια για το κρατικό, δωρεάν και καθολικό εκπαιδευτικό της σύστημα.
«Τώρα τα σχολεία εξαρτώνται από τα νοικοκυριά, από τους γονείς», δήλωσε η Μιράντα.
Τα σχολικά γεύματα, τα είδη καθαρισμού και άλλες ανάγκες που σχετίζονται με την έλλειψη τρεχούμενου νερού επαφίενται στους γονείς για να αντιμετωπιστούν.
Η βαθιά ενεργειακή κρίση της χώρας έχει αναγκάσει το υπουργείο Παιδείας να είναι πιο ευέλικτο σχετικά με τα σχολικά ωράρια και τις στολές.
Ενώ το νησί πάλευε επί χρόνια, η κατάσταση επιδεινώθηκε δραστικά από τον Ιανουάριο, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέτρεψαν τον στενό σύμμαχο της Κούβας, τον ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, και διέκοψαν τις αποστολές πετρελαίου στο νησί.
Η Ουάσινγκτον άρχισε επίσης να εντείνει τις κυρώσεις, προκαλώντας έξοδο ξένων επενδυτών.
Ο κατάλογος των σημερινών δεινών συνεχίζεται: οι δρόμοι της Κούβας και άλλες υποδομές βρίσκονται σε ερειπωμένη κατάσταση, η έλλειψη βενζίνης σημαίνει καθόλου σχολικά λεωφορεία, και υπάρχει έλλειψη εκπαιδευτικών
Η κυβέρνηση αναφέρει ότι απέτυχε να καλύψει το 25% των θέσεων διδασκαλίας φέτος, με ιδιαίτερα σοβαρή έλλειψη στην Αβάνα. Έως και 300 εκπαιδευτικοί από άλλες επαρχίες έχουν μετατεθεί στην πρωτεύουσα.
Στο σχολείο Μαρία Καμπράλες, η 64χρονη διευθύντρια Ρέγκλα Μαρία Περέρα (Regla Maria Perera) δήλωσε ότι αποτελεί τέχνη η λειτουργία ενός σχολείου που δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα και δεν είναι ευλογημένο με καλό φυσικό φως.
«Θα δοκιμάζουμε εναλλακτικές λύσεις στην πορεία», είπε. Ένα άλλο κόλπο όταν το φως της ημέρας είναι πολύτιμο είναι να επικεντρωνόμαστε στα πιο βασικά σχολικά μαθήματα, δήλωσε η Περέρα.
Εγκαινιάζοντας τη σχολική χρονιά την Τρίτη, η υπουργός Παιδείας Ναΐμα Τρουχίγιο (Naima Trujillo) έβαλε στο στόχαστρο τον ενεργειακό αποκλεισμό των ΗΠΑ, αλλά επέμεινε ότι «η εκπαίδευση στην Κούβα είναι ιερή».
Ο Πρόεδρος Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ (Miguel Diaz-Canel) συμμετείχε στην τελετή και αργότερα δήλωσε στο X ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να «ασφυκτιώσουν» το νησί.
Η Κούβα δηλώνει ότι οι συνομιλίες με τις ΗΠΑ έχουν παγώσει καθώς το νησί αντιμετωπίζει «πόλεμο χωρίς βόμβες»
Η κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι πρόθυμη να συζητήσει για το εμπόριο, τη διπλωματία ή οποιοδήποτε άλλο ζήτημα που θα μπορούσε να συμβάλει στην ανακούφιση των δεινών που προκαλούνται από τις αμερικανικές κυρώσεις, λένε οι ηγέτες της Κούβας, καθώς η βρεφική θνησιμότητα και οι αποτρέψιμοι θάνατοι αυξάνονται.
«Ο δίαυλος διαλόγου βρίσκεται σε πλήρη στασιμότητα», δήλωσε σε συνέντευξή της η Λιάνις Τόρες Ριβέρα (Lianys Torres Rivera), η κορυφαία διπλωμάτης της Κούβας στην Ουάσινγκτον. Οι δύο πλευρές αδυνατούν ακόμη και να καταλήξουν σε μια βασική ατζέντα, πρόσθεσε. «Δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις».
Παρά την εκστρατεία πίεσης του Τραμπ, η οποία περιλαμβάνει έναν de facto αποκλεισμό καυσίμων και πίεση σε ξένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο νησί, η διπλωμάτης δήλωσε ότι η κυβέρνησή της επιθυμεί μια καλή σχέση με τον ισχυρό γείτονά της. Η Τόρες Ριβέρα απέρριψε επίσης τις κατηγορίες ότι η Κούβα αποτελεί κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια και χρησιμοποιεί την επιρροή της για να υποκινήσει αντιαμερικανική διαφωνία εντός των ΗΠΑ και στο εξωτερικό.
«Η Κούβα δεν αποτελεί απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε. «Η Κούβα θέλει μια σχέση σεβασμού με τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου μπορούμε να μιλήσουμε για τις κοινές μας προτεραιότητες».
Ερωτηθείς σχετικά με τις δηλώσεις της πρέσβειρας, Αμερικανός αξιωματούχος περιέγραψε την Κούβα ως ένα αποτυχημένο κράτος που τελεί υπό κακοδιαχείριση εδώ και χρόνια. Το κύριο εμπόδιο για καλύτερες σχέσεις με την Ουάσινγκτον, είπε ο αξιωματούχος, είναι μια άρχουσα τάξη στην Αβάνα που ελέγχει το νησί για δικό της όφελος.
Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δήλωσε ότι η κουβανική κυβέρνηση δεν είναι μέχρι στιγμής πρόθυμη να συμφωνήσει σε οτιδήποτε θα βοηθούσε τον ίδιο της τον λαό. Η κυβέρνηση Τραμπ θα χρησιμοποιήσει όλα τα διαθέσιμα εργαλεία για να αντιμετωπίσει τις απειλές για την ασφάλεια και να βοηθήσει τη χώρα να ανακάμψει, δήλωσε ο εκπρόσωπος.
Ο Τραμπ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επιδιώκουν να αναγκάσουν την κομμουνιστική ηγεσία της Κούβας να παραδώσει την εξουσία μετά από περισσότερα από 67 χρόνια μονοκομματικής διακυβέρνησης. Παρόλο που οι στρατιωτικές επιλογές έχουν μπει σε δεύτερη μοίρα, η κυβέρνηση κλιμακώνει σταθερά τις κυρώσεις στο νησί με την ελπίδα να επιφέρει οικονομικές και πολιτικές αλλαγές.
Τον Ιανουάριο, Αμερικανοί κομάντο συνέλαβαν τον κορυφαίο περιφερειακό σύμμαχο της Κούβας, τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, και διέκοψαν τις κρίσιμες παραδόσεις καυσίμων του νοτιοαμερικανικού έθνους προς το νησί. Στη συνέχεια, ο Τραμπ απείλησε με τιμωρητικούς δασμούς κάθε χώρα που θα προσπαθούσε να στείλει πετρέλαιο στην κυβέρνηση του νησιού.
Ως αποτέλεσμα, μόνο ένα ρωσικό δεξαμενόπλοιο παρέδωσε καύσιμα τους τελευταίους μήνες και οι διακοπές ρεύματος συχνά διαρκούν 20 ώρες την ημέρα — αν και οι ΗΠΑ επιτρέπουν τις παραδόσεις καυσίμων στον μικρό αλλά αναπτυσσόμενο ιδιωτικό τομέα της Κούβας.
«Ποια χώρα μπορεί να λειτουργήσει κανονικά όταν έχει λάβει μόνο μία αποστολή καυσίμων σε 200 ημέρες», είπε η Τόρες Ριβέρα. «Αυτό είναι συλλογική τιμωρία. Αυτός είναι ένας πόλεμος χωρίς βόμβες».
Η διπλωμάτης δήλωσε ότι περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι περιμένουν για χειρουργικές επεμβάσεις, 34.000 γυναίκες περιμένουν για υπερήχους και περισσότεροι από 3.000 αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς χάνουν συνεδρίες λόγω των εκτεταμένων διακοπών ρεύματος που έχουν επιδεινωθεί από τους περιορισμούς καυσίμων του Τραμπ.
Σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι ΗΠΑ έχουν επίσης παράσχει βοήθεια ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων για τον κουβανικό λαό μέσω της Καθολικής Εκκλησίας. Αυτή η ανακούφιση προορίζεται να αποτρέψει μια κρίση που εντάθηκε από την πίεση των ΗΠΑ, η οποία έχει επανειλημμένα διακόψει την ηλεκτροδότηση, επηρεάζοντας νοσοκομεία, τη δημόσια υγιεινή, την παροχή νερού και τη διανομή τροφίμων.
Νωρίτερα φέτος, φάνηκε ότι σημειωνόταν πρόοδος. Αμερικανοί και Κουβανοί αξιωματούχοι αναγνώρισαν ότι διεξάγονταν συνομιλίες, και η ομάδα του Ρούμπιο πραγματοποίησε συναντήσεις με τον Ραούλ Γκιγιέρμο Ροντρίγκες Κάστρο (Raúl Guillermo Rodríguez Castro), εγγονό του πρώην προέδρου Ραούλ Κάστρο, ο οποίος εξακολουθεί να θεωρείται ως ο κύριος ρυθμιστής εξουσίας του νησιού.
Η Κούβα έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι είναι πρόθυμη να προβεί σε οικονομικές αλλαγές —και παρουσίασε ένα πακέτο 176 μεταρρυθμίσεων ελεύθερης αγοράς νωρίτερα φέτος— αλλά επιμένει ότι η μορφή διακυβέρνησής της και η πολιτική της ηγεσία δεν είναι διαπραγματεύσιμες.
