Το Σάββατο 6 Ιουνίου στην Πλατεία Περιστερίου και ώρα 20:00 θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση δίσκου της χιπ χοπ μουσικής πρωτοβουλίας Rap United for Palestine, τα έσοδα της οποίας θα διατεθούν σε δομές αλληλεγγύης στη Λωρίδα της Γάζας.
Πρόκειται για έναν συλλογικό ραπ δίσκο για την Παλαιστίνη που κυκλοφόρησε 6 Οκτωβρίου του 2025 από μία σειρά καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες της χιπ χοπ κοινότητας. Στο κείμενο που συνόδευε τα τραγούδια τους ανέφεραν: «Η γειτονιά μας λέγεται Μεσόγειος, Βαλκάνια, πλανήτης Γη. Στην γειτονιά μας θερίζει ο πόνος, η αδικία, οι ταλαιπωρίες, η φτώχεια και ο πόλεμος».
«Αυτό το άλμπουμ μιλά για την Παλαιστίνη» τόνιζαν τότε οι καλλιτέχνες/ιδες του άλμπουμ.
Σε μια φορτισμένη ατμόσφαιρα στο κινηματοθέατρο «Αστόρια», ο πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επέλεξε το Ηράκλειο για να κλείσει τον κύκλο των παρουσιάσεων του βιβλίου του «Ιθάκη», μετατρέποντας μια λογοτεχνική εκδήλωση σε ένα αυστηρό πολιτικό και γεωπολιτικό μανιφέστο. Με φόντο τη νίκη του ΟΦΗ, την οποία χαρακτήρισε σύμβολο συλλογικής πίστης, ο κ. Τσίπρας προειδοποίησε ότι η επίσκεψή του συμπίπτει με μια περίοδο όπου «ξαναφουντώνει το καμίνι». Η παρέμβασή του δεν περιορίστηκε στην εγχώρια κριτική, αλλά επεκτάθηκε σε μια δριμεία καταγγελία της εμπλοκής της χώρας στις φλεγόμενες μέτωπα της Μέσης Ανατολής, θέτοντας το δίλημμα ανάμεσα στον «υπάκουο σύμμαχο» και τον «αξιόπιστο πυλώνα σταθερότητας».
“Δεν είναι και δεν μπορεί να αφήσουμε την Κρήτη να είναι συνώνυμο του φραπέ και του χασάπη, της απάτης και της διαφθοράς”
Η ομιλία ξεκίνησε με μια σαφή προσπάθεια επανακαθορισμού της ταυτότητας του νησιού, σε μια προσπάθεια να αποσυνδεθεί η Κρήτη από πρόσφατα φαινόμενα σκανδάλων. Ο πρώην Πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι η Κρήτη «δεν είναι και δεν μπορεί να αφήσουμε να είναι συνώνυμο του φραπέ και του χασάπη, της απάτης και της διαφθοράς». Αντιθέτως, την όρισε ως το κατεξοχήν πεδίο «της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, του πολιτισμού, των αγώνων για τη λευτεριά και την αξιοπρέπεια».
Επικαλούμενος το ιστορικό βάθος του νησιού, ο κ. Τσίπρας τόνισε με νόημα προς την πλευρά της κυβέρνησης ότι «αυτή η Κρήτη δεν πωλείται και δεν εξαγοράζεται», αναφερόμενος στην Κρήτη «του Θεοτοκόπουλου, του Βενιζέλου, του Καζαντζάκη, του Θερίσου και της Κάνδανου». Η αναφορά αυτή δεν ήταν τυχαία, καθώς επιδίωξε να ταυτίσει την προοδευτική παράταξη με το πνεύμα της αντίστασης και της ηθικής ακεραιότητας, χρησιμοποιώντας μάλιστα τη ρήση του Νίκου Καζαντζάκη: «Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: Θα νικήσουμε; Θα νικήσουμε; Πολέμα!».
Γεωπολιτικός Προσανατολισμός: Η Σούδα και το Μέτωπο Ιράν-Γάζας
Επανερχόμενος στα γεωπολιτικά ζητήματα που αποτελούν τον πυρήνα της διεθνούς ανησυχίας, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε την ανάγκη για μια Ελλάδα που θα λειτουργεί ως «πυλώνας σταθερότητας και ειρήνης» και όχι ως πεδίο εξυπηρέτησης ξένων στρατιωτικών σχεδιασμών. Η τοποθέτησή του για την εμπλοκή της χώρας στις πολεμικές επιχειρήσεις ήταν απολύτως ευθεία:
«Λέμε όχι στη γενοκτονία που συντελείται ακόμα και σήμερα στη Γάζα. Λέμε όχι στον πόλεμο του Τραμπ και του Νετανιάχου κατά του Ιράν. Λέμε όχι στην εμπλοκή της Σούδας και των στρατιωτικών βάσεων που εδρεύουν στη χώρα στις πολεμικές επιχειρήσεις. Λέμε όχι στην εμπλοκή της Ελλάδας με οποιονδήποτε τρόπο.»
Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι έχει αποδεχτεί τον ρόλο του «υπάκουου συμμάχου», γεγονός που χαρακτήρισε επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια. Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, η προστασία του διεθνούς δικαίου και η άρνηση συμμετοχής σε συγκρούσεις που απειλούν με γενικευμένη ανάφλεξη τη Μέση Ανατολή αποτελούν όρο επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την ελληνική κοινωνία.
Από τα Γεμάτα Ταμεία στο «Μεγάλο Κόλπο» της Ενέργειας
Επιστρέφοντας στα του οίκου μας, ο κ. Τσίπρας έκανε έναν απολογισμό της δικής του διακυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι παρέλαβε μια πατρίδα «πεδίο υποταγής και επιτροπείας» και την παρέδωσε «απελευθερωμένη από τους δανειστές, με γεμάτα ταμεία και σε δρόμο ανάπτυξης». Υπογράμμισε ότι η εντιμότητα στη διαχείριση των δημόσιων ταμείων ήταν για την κυβέρνησή του «νόμος ζωής και απαράβατος ηθικός κανόνας».
Στον αντίποδα, εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση για το ζήτημα της ακρίβειας και της ΔΕΗ, κάνοντας λόγο για «οικονομικό έγκλημα». Κατήγγειλε ότι με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου «γίνεται παιχνίδι για να κονομήσει ένα ξένο FUND, η CVC» , και μίλησε για ένα «μεγάλο κόλπο» όπου αυξάνεται το μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΗ για επενδύσεις στην Ουγγαρία και τη Ρουμανία. «Πρωταθλητής λοιπόν η ΔΕΗ, σύμφωνοι, αλλά της αισχροκέρδειας, των εναρμονισμένων πρακτικών, της ακρίβειας και της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος» , δήλωσε, αντιπαραβάλλοντας ότι η δική του κυβέρνηση «δεν ανέβασε ούτε ένα ευρώ τους λογαριασμούς του ρεύματος» για 4,5 χρόνια.
Η Ακρίβεια ως «Κρατική Κερδοσκοπία»
Πέρα από το ενεργειακό μέτωπο, ο Αλέξης Τσίπρας ανέπτυξε μια δριμεία κριτική για τη διαχείριση της ακρίβειας, απορρίπτοντας το κυβερνητικό αφήγημα περί «εισαγόμενου φαινομένου». Στην ανάλυσή του, χαρακτήρισε την ακρίβεια ως μια συνειδητή πολιτική επιλογή που επιτρέπει στα καρτέλ να «θησαυρίζουν μπροστά στα μάτια μας». Κατήγγειλε τη λογική των επιδομάτων, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Το κράτος εισπράττει πολλαπλάσια φορολογία από τους πολλούς… και ύστερα μοιράζει κάποια επιδόματα. Δίνει πέντε σε εκείνους από τους οποίους πήρε εκατόν πέντε».
Προκειμένου να ανακοπεί η αισχροκέρδεια στη διατροφική αλυσίδα, ο πρώην Πρωθυπουργός πρότεινε τη δημιουργία ενός «Ψηφιακού Δημοσίου Παρατηρητηρίου Τιμών». Στόχος είναι η απόλυτη διαφάνεια από το χωράφι έως το ράφι, με την επιβολή πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των μεσαζόντων στα βασικά αγαθά. Παράλληλα, ζήτησε τη δραστική μείωση του ΦΠΑ σε είδη επιβίωσης από το 13% στο 6%, καθώς και τη μείωση της φορολογίας στα καύσιμα, υποστηρίζοντας ότι «ή θα μπει όριο στην απληστία, ή θα πληρώνει η κοινωνία το λογαριασμό».
Το Στεγαστικό Αδιέξοδο: Μια «Εθνικά Αναγκαία» Κοινωνική Πολιτική
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν τα στοιχεία που παρέθεσε ο κ. Τσίπρας για τη στεγαστική κρίση, σημειώνοντας ότι το 2025 η Ελλάδα κατέγραψε τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επικαλούμενος μελέτη, ανέφερε ότι οι πολίτες καλούνται να δαπανήσουν το 93,6% του μέσου μηνιαίου μισθού τους για την ενοικίαση ενός τυπικού διαμερίσματος. «Οι Έλληνες δεν μπορούν ούτε να νοικιάσουν σπίτι», υπογράμμισε, προτείνοντας ένα ολιστικό πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας.
Το σχέδιο αυτό περιλαμβάνει την αξιοποίηση δημόσιας γης και ανενεργών κτιρίων, καθώς και την επιβολή αυστηρών περιορισμών στις βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb, ειδικά για εταιρείες με μεγάλο αριθμό ακινήτων. Ο πρώην Πρωθυπουργός υπήρξε κατηγορηματικός ως προς τη «Golden Visa», ζητώντας την κατάργησή της για την απόκτηση κατοικίας και την επιβολή ειδικού φόρου σε αγοραστές εκτός ΕΕ. «Η Ελλάδα και η ακίνητη περιουσία της πρέπει να ανήκει στους Έλληνες, όχι στις Γκόλντεν βίζα», δήλωσε με έμφαση.
Θεσμική Κρίση και Δικαιοσύνη: Η «Κανονικότητα του Εγκλήματος»
Στο πεδίο των θεσμών, ο Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση για τη διαχείριση του σκανδάλου των υποκλοπών και την τραγωδία των Τεμπών. Αναφέρθηκε στις πρόσφατες εξελίξεις με το λογισμικό Predator, καταγγέλλοντας την απόφαση του Αρείου Πάγου να μην ανοίξει ξανά την υπόθεση παρά τα νέα στοιχεία. Μετέφερε μάλιστα το σχόλιο του πρώην προέδρου της ΑΔΑΕ, Χρήστου Ράμμου: «Μένω άφωνος».
Συνδέοντας τις υποκλοπές με την υπόθεση των Τεμπών, έκανε λόγο για «εξοργιστικές τακτικές μπαζώματος» και μια προσπάθεια να επιβληθεί η «διαφθορά ως επάγγελμα» και η «συγκάλυψη ως κανόνας». Άσκησε επίσης κριτική στις επιθέσεις κατά της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, τονίζοντας ότι η χώρα βιώνει μια «ασύστολη χειραγώγηση της δικαιοσύνης» που υπονομεύει κάθε έννοια κράτους δικαίου και κοινωνικής εμπιστοσύνης.
Φορολογική Δικαιοσύνη και το Νέο Αναπτυξιακό Μοντέλο
Στην οικονομική του πρόταση, ο κ. Τσίπρας εισηγήθηκε μια ριζική αλλαγή του φορολογικού μείγματος, με στόχο την αναδιανομή υπέρ των μη προνομιούχων. Καυτηρίασε την υφιστάμενη ανισότητα, σημειώνοντας ότι «κάποιος που μπορεί να έχει ένα εκατομμύριο εισόδημα από μερίσματα φορολογείται με 5%, ενώ ένας εργαζόμενος που έχει εισόδημα 10.000 ευρώ από την εργασία του φορολογείται με 9%».
Πρότεινε τη θέσπιση μιας «πατριωτικής εισφοράς» για τις υπερκερδοφόρες επιχειρήσεις και τα πολύ υψηλά εισοδήματα, η οποία θα διατίθεται για την κάλυψη στεγαστικών και μορφωτικών αναγκών των νέων ζευγαριών. Παράλληλα, μίλησε για την ανάγκη μετάβασης σε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο που θα ξεφεύγει από τη «μονοκαλλιέργεια» του τουρισμού και του real estate, δίνοντας έμφαση στη μεταποίηση, την αγροδιατροφή, την έρευνα και την πράσινη ενέργεια.
Η Πραγματικότητα της Κρήτης: Προβλήματα και Υποδομές
Απευθυνόμενος ειδικά στους Κρητικούς, ο πρώην Πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η πραγματικότητα στο νησί είναι προβληματική, παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις. Εστίασε στη λειψυδρία, την υποστελέχωση του ΕΣΥ και τις καθυστερήσεις σε μεγάλα έργα υποδομής, όπως το Αεροδρόμιο στο Καστέλι και ο ΒΟΑΚ. Κατήγγειλε επίσης τον «πρωτοφανή διασυρμό» της Κρήτης από τα κυκλώματα του ΟΠΕΚΕΠΕ, ζητώντας «εντιμότητα, αξιοκρατία, διαφάνεια και λογοδοσία παντού».
Συμπέρασμα: Η Ριζική Ανασύνθεση της Προοδευτικής Παράταξης
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Αλέξης Τσίπρας απηύθυνε προσκλητήριο για μια «ριζική ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης». Ζήτησε την υπέρβαση των σημερινών σχηματισμών με στόχο έναν νέο, προγραμματικά συμπαγή και αποτελεσματικό φορέα που θα εκφράζει την «κυβερνώσα Αριστερά της εποχής μας».
«Ο αγώνας συνεχίζεται… σε νέες συνθήκες, με νέες μορφές, νέους σχηματισμούς, νέα πρόσωπα. Αλλά με τους ίδιους πάντα στόχους: Δημοκρατία, εντιμότητα και δικαιοσύνη.»
Με τη φράση «Γρήγορα θα κάνει ξαστεριά», ο κ. Τσίπρας ολοκλήρωσε την παρέμβασή του, θέτοντας ως εθνική ανάγκη μια «ηθική επανάσταση» που θα βγάλει τη χώρα από το σημερινό αδιέξοδο και θα την τοποθετήσει σε μια τροχιά σταθερότητας, ειρήνης και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Αναλυτικά όσα είπε ο Αλέξης Τσίπρας:
Έπρεπε να πάρει το κύπελο ο ΟΦΗ για να ξανάρθω στην Κρήτη.
Έχω, η αλήθεια είναι τρία χρόνια να σας ανταμώσω.
Αλλά από ότι βλέπω δε χάσατε τη ζωντάνια και την αισιοδοξία σας.
Και δε θα έχετε και παράπονο γιατί έρχομαι σε μια εποχή που ξαναφουντώνει το καμίνι.
Πως το λέτε εδώ οι Ομιλήτες στα επινίκια τραγούδια σας :
Ανάψαμε φωτιά και μεγαλώνει..
Κι εγώ για μια τέτοια φωτιά ήρθα να σας μιλήσω σήμερα, στον τελευταίο σταθμό της παρουσίασης του βιβλίου μου
Έχει ξεχωριστή σημασία για μένα να βρίσκομαι σήμερα στην Κρήτη για να κλείσω τον κύκλο των παρουσιάσεων της Ιθάκης.
Κι αν έχω ένα μήνυμα από τo γιορτινό τούτες τις μέρες, μετά το θρίαμβο του ΟΦΗ, Ηράκλειο, είναι ότι η Κρήτη δεν είναι και δεν μπορεί να αφήσουμε να είναι συνώνυμο του φραπέ και του χασάπη, της απάτης και της διαφθοράς.
Αλλά της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, του πολιτισμού, των αγώνων για τη λευτεριά και την αξιοπρέπεια.
Και αυτή η Κρήτη δεν πωλείται και δεν εξαγοράζεται, κύριοι της κυβέρνησης.
Η Κρήτη του Θεοτοκόπουλου, του Βενιζέλου, του Καζαντζάκη, του Θερίσου και της Κάνδανου.
Αλλά και του ΟΦΗ που με τον θρίαμβό του, μας δείχνει πως μια ομάδα που μάχεται συλλογικά και πιστεύει στη νίκη μπορεί να τα καταφέρει.
Έτσι θέλουμε να μάχεται και να κερδίζει και η Ελλάδα.
Πως το έλεγε ο δικός σας αλλά και παγκόσμιος Νίκος Καζαντζάκης;
Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Πολέμα!
Και αυτό ακριβώς κάναμε κι εμείς και το περιγράφω στο βιβλίο μου, όταν ο λαός μας ανέθεσε τη μεγάλη ευθύνη να βγάλουμε την πατρίδα από το βάλτο που άλλοι την έριξαν.
Πολεμήσαμε.
Με εντιμότητα, αλλά και αποφασιστικότητα.
Με άγνοια κινδύνου, αλλά και με σύνεση.
Χωρίς το φόβο του φόβου.
Κι ας είχαμε απέναντι το πιο σκληρό κατεστημένο της Ευρώπης και τον οργανωμένο κυνισμό της εγχώριας ολιγαρχίας που οδήγησε τη χώρα στον γκρεμό.
Και αν κάτι δεν μας συγχωρούν ξέρετε τι είναι ;
Ότι παραλάβαμε μια πατρίδα που αυτοί κατάντησαν πεδίο υποταγής και επιτροπείας.
Και την παραδώσαμε απελευθερωμένη από τους δανειστές, με γεμάτα ταμεία και σε δρόμο ανάπτυξης.
Και μέσα σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας, φροντίσαμε κοινωνικές πληγές, ανατάξαμε την Υγεία και την Παιδεία, στηρίξαμε τους μη προνομιούχους, δώσαμε στην ελληνική κοινωνία το δείγμα μιας άλλης αντίληψης και πρακτικής της εξουσίας.
Δεν μας συγχωρούν, εντέλει, ότι τα καταφέραμε εκεί που αυτοί απέτυχαν.
Δεν ήμασταν από τζάκια, ούτε είδαμε ποτέ την εξουσία σαν λάφυρο, αλλά αποδείξαμε ότι η αφοσίωση στο λαό και την πατρίδα είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο.
Ότι η εντιμότητα στην πολιτική και τη διαχείριση των δημόσιων ταμείων είναι για μας νόμος ζωής και απαράβατος ηθικός κανόνας.
Διασύρουν όμως το δικό μας χτες, για να κρύψουν το δικό τους διεφθαρμένο σήμερα.
Και το ακόμα χειρότερο αύριο που ονειρεύονται και σχεδιάζουν.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Δείτε τι κάνουν για παράδειγμα, με τη ΔΕΗ.
Ανέδειξα προχθές ένα θέμα που δεν θα δείτε και δεν θα διαβάσετε στα ΜΜΕ.
Γιατί η ΔΕΗ έχει μπουκώσει με χρήμα τη διαφημιστική αγορά.
Και γιατί δεν το αναδεικνύουν, είτε από άγνοια είτε από συμφέροντα, τα κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης.
Μίλησα για οικονομικό έγκλημα, γιατί με τους δημόσιους πόρους, με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, γίνεται παιχνίδι για να κονομήσει ένα ξένο FUND, η CVC, που σήμερα είναι ο βασικός ιδώτης μέτοχος της εταιρίας.
Και μίλησα για ένα μεγάλο κόλπο.
Αυξάνουν το Μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΗ για να κάνει επενδύσεις στο εξωτερικό, στην Ουγγαρία και τη Ρουμανία.
Και το Δημόσιο συμμετέχει καταβάλλοντας 1,3 δις.
Συν 2 περίπου δις που έχουν πάρει από το Ταμείο ανάκαμψης, συνολικά 3,5 δις από τις τσέπες του φορολογούμενου προς τη ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια.
Και ποια η ανταπόδοση στους καταναλωτές;
Οι λογαριασμοί στα ύψη και η ΔΕΗ καθοδηγεί το καρτέλ της ενέργειας που φουσκώνει τους λογαριασμούς του ρεύματος.
Κι όταν αποκάλυψα προχτές ότι σπαταλούν για ίδιον όφελος πόρους που ανήκουν στον λαό, τι απάντησαν ;
Όχι ότι έχω άδικο.
Αλλά ότι δήθεν εμείς τους παραδώσαμε μια ΔΕΗ χρεωμένη κι αυτοί έχουν καταφέρει να φτιάξουν μια ΔΕΗ κερδοφόρα.
Φτιάξανε λένε, έναν εθνικό πρωταθλητή.
Ποιοι ;
Αυτοί που έβαλαν τον ΕΝΦΙΑ μέσα στο λογαριασμό της ΔΕΗ με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κύμα ληξιπρόθεσμων οφειλών αλλά και διακοπών της παροχής σε χιλιάδες ευάλωτους καταναλωτές μέσα στην κρίση.
Αυτοί που αργότερα αύξησαν κατά 40% τα τιμολόγια της ΔΕΗ, κι έφτασαν οι άνθρωποι να ανοίγουν τους λογαριασμούς με κομμένη την ανάσα.
Πρωταθλητής λοιπόν η ΔΕΗ, σύμφωνοι, αλλά της αισχροκέρδειας, των εναρμονισμένων πρακτικών, της ακρίβειας και της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος.
Τέτοιο πρωτάθλημα θα τους το χαρίζαμε, αν τα σπασμένα δεν τα πλήρωνε ο ελληνικός λαός.
Για να δούμε όμως και την πλήρη αλήθεια των αριθμών:
Εμείς το 15-19, μειώσαμε την ενεργειακή φτώχεια από το 29.2% το 2015, στο 17.9% το 2019.
Και τα ληξιπρόθεσμα κατά δέκα μονάδες, από 42% το 2015, στο 32% το 2019.
Σήμερα παραμένουν στο ίδιο ποσοστό.
Να δούμε όμως και ποιος τη χρεοκόπησε ;
Το 2019 το καθαρό χρέος της ΔΕΗ ήταν 3.6 δις.
Το 2025 το καθαρό χρέος της ΔΕΗ είναι 6,5 δις.
Και το κυριότερο, αυτό που γνωρίζει κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας :
Εμείς για 4,5 χρόνια δεν ανεβάσαμε ούτε ένα ευρώ τους λογαριασμούς του ρεύματος.
Θέλω να το επαναλάβω: Δεν ανεβάσαμε ούτε ένα ευρώ τους λογαριασμούς του ρεύματος στην περίοδο της διακυβέρνησης μας.
Να λοιπόν η διαφορά της στρατηγικής και της πολιτικής μας :
Εμείς δεν θέλουμε μια ΔΕΗ πρωταθλητή στην ακρίβεια, αλλά αναπτυξιακή δύναμη της χώρας και εργαλείο στην αγορά ενέργειας με σκοπό τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και τη μείωση του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας για τα νοικοκυριά.
Εμείς θέλουμε να μην αγωνιούν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες όταν ανοίγουν το λογαριασμό του ρεύματος.
Γι’ αυτό και σήμερα έχουμε έτοιμο σχέδιο για: Ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας για όλα τα νοικοκυριά σε σταθερή και προσιτή τιμή.
Για να διασφαλίσουμε ότι κάθε νοικοκυριό θα μπορεί να θερμαίνεται/ψύχεται επαρκώς σε ένα προσιτό κόστος.
Πως θα το πετύχουμε αυτό;
Η χαμηλή τιμή θα διαμορφωθεί μέσω μακροχρόνιων συμβολαίων χαμηλού κόστους από ΑΠΕ και θα είναι αποσυνδεδεμένη από βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις της Αγοράς.
Το ζήτημα της ακρίβειας όμως, δεν αφορά μόνο την ενέργεια. Αφορά και το σούπερ μάρκετ, αφορά και τη στέγη, αφορά δηλαδή τα πάντα.
Μας λένε ότι η ακρίβεια είναι εισαγόμενη.
Σχεδόν φυσικό φαινόμενο.
Οι παλιότεροι θα θυμάστε ότι κάποτε μας έλεγαν ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τους σεισμούς.
Ε, τώρα μας λένε ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με την ακρίβεια.
Θησαυρίζουν τα καρτέλ μπροστά στα μάτια μας.
Στο ρεύμα, τα καύσιμα, το σούπερ μάρκετ.
Από τις θηριώδεις αυξήσεις των τιμών το κράτος εισπράττει πολλαπλάσια φορολογία.
Από τους πολίτες, τους πολλούς, εκείνους που μπαίνουν με τρόμο στο σούπερ μάρκετ.
Και ύστερα μοιράζει κάποια επιδόματα.
Δίνει πέντε σε εκείνους από τους οποίους πήρε εκατόν πέντε.
Δεν είναι όμως, φυσικό φαινόμενο η ΔΕΗ να καθοδηγεί το καρτέλ των καυσίμων στην κερδοσκοπική κούρσα.
Δεν είναι φυσικό φαινόμενο να κερδοσκοπούν ασύδοτα οι ολιγάρχες της ενέργειας και των καυσίμων.
Δεν είναι φυσικό φαινόμενο οι εναρμονισμένες αυξήσεις στις τιμές αγαθών απαραίτητων για την επιβίωση.
Δεν είναι φυσικό φαινόμενο το κράτος να είναι ο μεγαλύτερος κερδοσκόπος.
Να εισπράττει πολλαπλάσια έσοδα, από τις μεγάλες ανατιμήσεις.
Και ύστερα να εμφανίζεται με διάφορα pass φιλανθρωπίας.
Δεν αρκούν, όμως, οι διαπιστώσεις.
Χρειάζονται επειγόντως μέτρα και συγκεκριμένες πολιτικές.
Που δεν τα λαμβάνει η κυβέρνηση.
Γιατί έχει διαλέξει πλευρά.
Ή αν θέλετε την έχει διαλέξει και τη στηρίζει εκείνη η πλευρά, που κερδοσκοπεί με τις ζωές των άλλων.
Τι χρειάζεται λοιπόν;
Άμεσα μέτρα ανακούφισης και μόνιμης παρέμβασης στην αγορά.
Υποχρεωτική διαφάνεια στη διαμόρφωση των τιμών.
Στην ψηφιακή εποχή δεν είναι δύσκολο να υπάρχει απόλυτη γνώση της τιμής ενός προϊόντος από τη πρώτη πώλησή του στο χωράφι, μέχρι τη τελευταία στο ράφι.
Στο ινστιτούτο μας, μετά τη ψηφιακή πλατφόρμα της διαφάνειας που παρουσιάσαμε, για τον πλήρη έλεγχο όλων των δημόσιων συμβάσεων και την αντιμετώπιση της διαφθοράς, τώρα ετοιμάζουμε μια αντίστοιχη για τον έλεγχο της αισχροκέρδειας στην διατροφική αλυσίδα.
Ένα ψηφιακό Δημόσιο παρατηρητήριο τιμών ώστε να είναι εφικτός ο αυστηρός έλεγχος σε κάθε βήμα στην αλυσίδα, από την παραγωγή ως τη λιανική.
Και εντέλει η επιβολή πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των μεσαζόντων στα βασικά αγαθά.
Γιατί, ή θα μπει όριο στην απληστία, ή θα πληρώνει η κοινωνία το λογαριασμό.
Επιπλέον είναι αναγκαία :
Δραστική μείωση του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής και επιβίωσης από 13% σε 6%.
Αλλά και η μείωση στη φορολογία των καυσίμων.
Η κρίση κόστους ζωής ωστόσο έχει σήμερα μια δεύτερη, ίσως ακόμα πιο σκληρή μορφή: τη στέγη.
Θυμάστε, πριν μερικά χρόνια, που λέγαμε ότι οι Έλληνες δεν μπορούν πια να αγοράσουν σπίτι.
Σήμερα λοιπόν έχουμε φτάσει σε κάτι ακόμα χειρότερο: Οι Έλληνες δεν μπορούν ούτε να νοικιάσουν σπίτι.
Σύμφωνα με πολύ πρόσφατη μελέτη οι πολίτες πρέπει να δαπανήσουν το 93,6% του μέσου μηνιαίου μισθού τους για να νοικιάσουν ένα τριάρι!
Ενώ σύμφωνα με την ίδια μελέτη, η Ελλάδα κατέγραψε τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση ενοικίων σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025.
Μια πολιτική κοινωνικής κατοικίας είναι λοιπόν εθνικά αναγκαία.
Που θα περιλαμβάνει:
Δημόσιες επενδύσεις για την κατασκευή κοινωνικής κατοικίας.
Με αξιοποίηση δημόσιας γης, ανενεργών δημόσιων κτιρίων και κατάλληλων χρηματοδοτικών εργαλείων.
Τα χρήματα, για παράδειγμα, που επενδύει το δημόσιο στην ΔΕΗ για να κάνει μπίζνες στην Ουγγαρία, αν τα επένδυε σε ένα ειδικό πρόγραμμα κοινωνικά προσιτής κατοικίας, θα μπορούσαμε να καλύψουμε πάνω από 50.000 συμπολίτες μας.
Περιλαμβάνει επίσης αυστηρό έλεγχο των αδειών Airbnb, των βραχυχρόνιων μισθώσεων που διαλύουν τη μακροχρόνια κατοικία, ιδίως για τις εταιρίες που έχουν στη διάθεσή τους μεγάλο αριθμό διαμερισμάτων.
Ειδικά στεγαστικά εργαλεία για νέους ανθρώπους, νέα ζευγάρια, ιδιαίτερα για εκπαιδευτικούς και εργαζόμενους σε τουριστικές και νησιωτικές περιοχές.
Κατάργηση της α της κατοικίας για την απόκτηση γκόλντεν βίζας.
Καθώς και ειδικό φόρο στην αγορά κατοικιών από μη κατοίκους της Ελλάδας που βρίσκονται εκτός ΕΕ.
Γιατί η Ελλάδα και η ακίνητή περιουσία της πρέπει να ανήκει στους Έλληνες όχι στις Γκόλντεν βίζα.
Πως όμως να ασχοληθεί με τα προβλήματα αυτά των πολιτών, μια κυβέρνηση βαθιά βουτηγμένη στα σκάνδαλα και τη διαφθορά;
Είδατε την τελευταία απίστευτη εξέλιξη στο σκάνδαλο των υποκλοπών.
Προέκυψαν νέα συγκλονιστικά στοιχεία στη δίκη των τεσσάρων ιδιωτών, ανάμεσά τους και του ιδιοκτήτη της εταιρίας που διέθετε στην Ελλάδα το διαβόητο Predator.
Δύο χιλιάδες σελίδες έστειλε στον Άρειο Πάγο το δικαστήριο που τους καταδίκασε σε βαρύτατες ποινές, ζητώντας περαιτέρω διερεύνηση για εγκληματικές πράξεις, όπως κατασκοπεία.
Και εμπλοκή πολιτικών.
Και τι έκανε ο διορισμένος από τον κύριο Μητσοτάκη εισαγγελέας του Αρείου Πάγου;
Αποφάσισε σε χρόνο μηδέν ότι δεν υπάρχει λόγος να ανοίξει πάλι την υπόθεση.
Μπορεί ο ίδιος ο Ντίλιαν της Intellexa να δήλωσε δημόσια ότι η εταιρία του διαθέτει το λογιστικό παρακολουθήσεων μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικούς οργανισμούς, αλλά η ελληνική Δικαιοσύνη επιμένει ότι «αναντίλεκτα» -δική τους η λέξη- δεν υπάρχει καμμιά εμπλοκή πολιτικών στο σκάνδαλο.
Μένω άφωνος, ήταν το σχόλιο του πρώην προέδρου της ΑΔΑΕ Χρήστου Ράμμου για την απόφαση αυτή.
Κι όταν έντιμοι λειτουργοί της Δικαιοσύνης μένουν άφωνοι, εμείς οφείλουμε με όλη μας τη φωνή να καταγγείλουμε και το έγκλημα και τη συγκάλυψη.
Όπως και με τα Τέμπη, που ο ίδιος ο πρωθυπουργός έσπευσε από την πρώτη μέρα να αποφανθεί ότι ήταν ανθρώπινο λάθος.
Για να ακολουθήσουν οι εξοργιστικές τακτικές του μπαζώματος.
Κι όπως με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που κυκλοφορούν χωρίς καμιά ντροπή οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, για να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει κανένα έγκλημα, μόνο ρουσφέτια και εξυπηρετήσεις, που είναι το job description του βουλευτή.
Και να επιτεθούν με τον πιο ανοίκειο τρόπο στην Ευρωπαία εισαγγελέα που αποκάλυψε το έγκλημα.
Και τόλμησε να διατυπώσει κατηγορίες για διαφθορά, απάτη, κατάχρηση εξουσίας, εμπορία επιρροής.
Εκεί έχουμε φτάσει, φίλες και φίλοι.
Το έγκλημα ως κανονικότητα
Η διαφθορά ως επάγγελμα
Και η συγκάλυψη ως κανόνας.
Με όλα αυτά λοιπόν που συμβαίνουν στη χώρα, θέλω να ομολογήσω για μια ακόμα φορά, ότι:
Ναι, δεν είναι η Ιθάκη μόνο ένας τόπος επιστροφής.
Τόπος λογαριασμού με τη διαδρομή, τις επιλογές, τις αντοχές, το πραγματικό νόημα του ταξιδιού.
Και με τα λάθη του, βέβαια.
Είναι και θέλησα να είναι, ένας οδικός χάρτης για το σήμερα και το αύριο.
Μια δήλωση ότι ο αγώνας συνεχίζεται.
Από όλους μας.
Και από μένα βέβαια.
Σε νέες συνθήκες, με νέες μορφές, νέους σχηματισμούς, νέα πρόσωπα, νέες αναζητήσεις.
Αλλά με τους ίδιους πάντα στόχους: Δημοκρατία, εντιμότητα και δικαιοσύνη.
Και σήμερα είναι ανάγκη, υπαρξιακή θα έλεγα για τη χώρα, να χαράξουμε ένα δρόμο προς αυτούς τους προορισμούς.
Γιατί, η πατρίδα μας βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι. Χρειάζεται σταθερότητα και μια πραγματική κανονικότητα.
Γιατί η ασύστολη χειραγώγηση της δικαιοσύνης, η καταβαράθρωση κάθε έννοιας κράτους δικαίου, η εκτίναξη της διαφθοράς αλλά και των ανισοτήτων, δεν είναι κανονικότητα.
Ούτε και μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες κοινωνικής εμπιστοσύνης και ειρήνης.
Δηλαδή κοινωνικής και πολιτικής σταθερότητας.
Σταθερότητα μπορεί να οικοδομήσει μια κυβέρνηση που θα σέβεται τους θεσμούς της δημοκρατίας.
Μια κυβέρνηση που θα σέβεται την αυτονομία της δικαιοσύνης.
Και όχι ένα καθεστώς αρπαγής, απάτης, ασυδοσίας και αυταρχισμού.
Γιατί αυτοί κυβερνούν πλέον με όρους και κανόνες όχι μιας κυβέρνησης έστω αφοσιωμένης να εξυπηρετεί μεγάλα συμφέροντα.
Αλλά με όρους μαφίας.
Χρειαζόμαστε ένα άλλο μέλλον για τη χώρα μας.
Ένα άλλο κράτος, πρώτα απ’ όλα.
Αυτό είναι το ήμισυ του παντός.
Είδαμε και το διαβόητο επιτελικό κράτος που εξελίχθηκε σε κράτος εξυπηρετήσεων της οικονομικής και πολιτικής ελίτ.
Σε κράτος φθοράς και διαφθοράς.
Ξέρω και ξέρουμε ότι δεν υπάρχει πιο δύσκολο έργο από την αλλαγή του κράτους.
Πολύ περισσότερο όταν η αλλαγή αυτή δεν αφορά μόνο την απαραίτητη ψηφιοποίηση.
Την αναγκαία αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες και η τεχνητή νοημοσύνη.
Αλλά αφορά και την αλλαγή κατεύθυνσης.
Από ένα κράτος στην υπηρεσία της ολιγαρχίας και των ελίτ σε ένα κράτος στην υπηρεσία όλων.
Στην υπηρεσία της κοινωνίας.
Της προόδου και της συμπερίληψης.
Πρέπει όμως να το επιχειρήσουμε.
Και πρέπει με την κινητοποίηση και συνδρομή της κοινωνίας της προόδου να το καταφέρουμε.
Είναι όρος επιβίωσης για την πατρίδα και τους ανθρώπους της.
Ένα κράτος σύγχρονο, που αξιοποιεί όλα τα σύγχρονα μέσα, για να διευκολύνει τους πολίτες.
Ένα κράτος αναπτυξιακό, που σχεδιάζει με ορίζοντα δεκαετίας και όχι εκλογικού κύκλου.
Που επενδύει στις υποδομές, την Παιδεία, την Υγεία, την έρευνα, την τεχνολογία, την ενεργειακή ασφάλεια, την πολιτική προστασία.
Ένα κράτος που θα εγγυάται αξιοπρεπείς μισθούς και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στους εκπαιδευτικούς και στους δημοσίους υπαλλήλους, που αναγκάζονται να δίνουν το μισό μισθό τους σχεδόν μόνο στο ενοίκιο του σπιτιού τους.
Αυτό πρέπει να τελειώσει και θα τελειώσει.
Ένα κράτος με ισχυρή, καταρτισμένη, μόνιμη, και με αξιοπρεπείς αμοιβές διοίκηση, που δεν στηρίζεται σε στρατιές συμβούλων, και δεν είναι χρυσοτόκος όρνιθα της συμβουλοκρατίας.
Ένα κράτος που σχεδιάζει, ρυθμίζει, προστατεύει τα δημόσια αγαθά. Επενδύει στρατηγικά.
Φιλικό στην επιχειρηματικότητα που παράγει και καινοτομεί. Αλλά εχθρικό στη διαπλοκή και την υποταγή σε διαπλεκόμενα συμφέροντα.
Ένα κράτος που τρεις θεμελιώδεις διαστάσεις του αποτελούν το άλφα και το ωμέγα της δικής μας αντίληψης.
Πρώτον, κράτος που σχεδιάζει και στηρίζει το νέο μοντέλο ανάπτυξης που χρειάζεται η χώρα.
Και ένα τέτοιο μοντέλο, διαφορετικό από το σημερινό, με τη σαθρή στήριξη στο real estate και τον τουρισμό, δεν είναι μόνο οικονομική ανάγκη.
Είναι θα έλεγα και εθνική.
Πριν πέσουμε πάλι σε τοίχο.
Ένα αναπτυξιακό κράτος, με στήριξη της μεταποίησης και της βιομηχανικής αναβάθμισης.
Με αγροδιατροφή ως ολοκληρωμένη αλυσίδα αξίας: παραγωγή, ποιότητα, μεταποίηση, εξωστρέφεια.
Με πράσινη ενέργεια, δίκτυα και τεχνολογίες που να δημιουργούν εγχώρια προστιθέμενη αξία.
Με στήριξη της φαρμακοβιομηχανίας, της έρευνας, της καινοτομίας, των ψηφιακών υπηρεσιών υψηλής γνώσης.
Με τουρισμό που συνδέεται με την τοπική παραγωγή, τον πολιτισμό και τη βιωσιμότητα και όχι με μονοκαλλιέργεια χαμηλής ανθεκτικότητας.
Δεύτερον, κράτος με φορολογική δικαιοσύνη και αναδιανομή προς όφελος των μη προνομιούχων.
Με ουσιαστική μείωση του φορολογικού βάρους των μισθωτών και της εργασίας με αλλαγή του φορολογικού μίγματος και μετατόπιση του φορολογικού βάρους από την εργασία προς τα πολύ ψηλά εταιρικά κέρδη και τα πολύ υψηλά εισοδήματα.
Σκεφθείτε: η βασικότερη πηγή εισοδήματος των πλουσιότερων Ελλήνων είναι οι τόκοι, τα μερίσματα και το εισόδημα από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου.
Και την ίδια στιγμή κάποιος που μπορεί να έχει ένα εκατομύριο εισόδημα από μερίσματα φορολογείται με 5%, ενώ ένας εργαζόμενος που έχει εισόφημα 10.000 ευρώ από την εργασία του φορολογείται με 9%.
Πως μπορεί να προχωρήσει έτσι μια κοινωνία ;
Χρειάζεται λοιπόν να επαναφέρουμε ένα πλαίσιο φορολογικής δικαιοσύνης.
Μικρότερους φόρους στη μισθωτή εργασία και δικαιότερους φόρους στη κινητή περιουσία.
Ενώ ταυτόχρονα είναι αναγκαίο να αλλάξει η αναλογία έμμεσων – άμεσων φόρων.
Να μειωθεί η έμμεση φορολογία και να θεσπιστεί η πατριωτική εισφορά για τις υπερκερδοφόρες επιχειρήσεις και τα τεράστια εισοδήματα.
Που θα διατεθεί στην κάλυψη των στεγαστικών και μορφωτικών αναγκών των νέων ανθρώπων, στα νέα ζευγάρια.
Αλλά και σε αυτό που ονομάζουμε επανίδρυση του κοινωνικού κράτους.
Και έρχομαι στη τρίτη θεμελιώδη διάσταση του κράτους που οραματιζόμαστε.
Με σοβαρές δημόσιες επενδύσεις σε υγεία και παιδεία και διαμόρφωση ενός ισχυρού δικτύου κοινωνικής προστασίας από την προσχολική ηλικία μέχρι τους υπερήλικες.
Γιατί, η κοινωνική πρόοδος δεν μετριέται μόνο με τους γενικούς δείκτες της οικονομίας. Μετριέται με το αν μπορεί ο άνθρωπος να ζει με αξιοπρέπεια.
Με το αν νιώθει ασφαλής.
Με το αν έχει πρόσβαση στην υγεία, στην παιδεία, στη φροντίδα, στη στέγη, στη σταθερή εργασία.
Κι εδώ θέλω να σταθώ σε δύο συγκεκριμένες προτάσεις:
α) Την εγγύηση θέσης όλων των παιδιών σε παιδικούς σταθμούς από την ηλικία των δύο ετών.
β) Την οργανωμένη φροντίδα υπερηλίκων με χρόνια νοσήματα όπως η άνοια -τη φροντίδα των οποίων σήμερα σηκώνουν οι οικογένειες τους.
Και επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό να πω ότι όλα αυτά αφορούν και στην Κρήτη.
Μπορεί ο κύριος Μητσοτάκης να κομπορρημονεί ότι είναι ο προστάτης σας, αλλά η πραγματικότητα είναι κι εδώ προβληματική.
Η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού καθιστά την οικονομία του νησιού ευάλωτη, η λειψυδρία που προκαλείται έχει γίνει κρίσιμο πρόβλημα, ενώ σε ορισμένες περιοχές τουλάχιστον, η στέγη είναι επίσης μεγάλο πρόβλημα.
Ταυτόχρονα το Διεθνές Αεροδρόμιο στο Καστέλι, ο ΒΟΑΚ κα άλλες δημόσιες υποδομές καθυστερούν.
Την ίδια στιγμή το ΕΣΥ είναι δραματικά υποστελεχωμένο, η δημόσια Παιδεία έχει πρόβλημα ακόμα και ασφάλειας των σχολικών κτηρίων, και βέβαια η Κρήτη, όπως αρχικά ανέφερα, έχει υποστεί πρωτοφανή διασυρμό από τα γαλάζια κυκλώματα του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Μια ηθική επανάσταση, υπαρξιακά αναγκαία σήμερα για την πατρίδα μας.
Και ναι. Αυτά μπορούμε να τα εγγυηθούμε.
Να δώσουμε τη μάχη για να γίνουν κανόνας και τρόπος λειτουργίας της όποιας εξουσίας.
Γιατί αυτά αποτελούν όχι απλώς πεποιθήσεις μας.
Αλλά την ίδια την πολιτική μας ταυτότητα.
Φίλες και φίλοι
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Η συγκυρία δεν επιτρέπει εφησυχασμό, ούτε αναδρομές σε όσα χάθηκαν.
Απαιτεί σαφή προσανατολισμό και πολιτικές αποφάσεις.
Το ζητούμενο είναι να προσδιορίσουμε με καθαρό τρόπο τις ανάγκες και τις προτεραιότητες της χώρας.
Ως κοινωνία και ως πολιτικό σύστημα.
Και να τις διεκδικήσουμε με όρους συλλογικούς, οργανωμένα και με σχέδιο.
Σε στιγμές ανασφάλειας και πολέμων, όπως αυτές που βιώνει σήμερα η ανθρωπότητα, το κράτος δικαίου και η κοινωνική συνοχή, η εμπιστοσύνη, η συμπερίληψη, η αίσθηση μια πατρίδας που ενδιαφέρεται για όλους τους πολίτες, είναι όρος επιβίωσης και αξιοπρέπειας για την κοινωνία.
Είναι όμως και κρίσιμος όρος για την εθνική μας ασφάλεια.
Οφείλουμε να είμαστε και στο σημείο αυτό καθαροί.
Η κυβέρνηση που τα διαλύει όλα αυτά είναι μια επικίνδυνη κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση που έχει αποδεχτεί το ρόλο του υπάκουου, αντί του αξιόπιστου συμμάχου, είναι μια επικίνδυνη κυβέρνηση.
Η χώρα μας πρέπει να είναι συνώνυμο αξιών.
Της υπεράσπισης του διεθνούς δικαίου και της ειρήνης.
Για αυτό λέμε όχι στη γενοκτονία που συντελείται ακόμα και σήμερα στη Γάζα.
Λέμε όχι στον πόλεμο του Τραμπ και του Νετανιάχου κατά του Ιράν.
Λέμε όχι στην εμπλοκή της Σούδας και των στρατιωτικών βάσεων που εδρεύουν στη χώρα στις πολεμικές επιχειρήσεις.
Λέμε όχι στην εμπλοκή της Ελλάδας με οποιονδήποτε τρόπο.
Και λέμε ΝΑΙ σε μια Ελλάδα πυλώνα σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή, την Ευρώπη, τον κόσμο.
Θέλουμε μια Ελλάδα της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της προόδου.
Όχι ως σύνθημα, αλλά ως πραγματικότητα για τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.
Το ερώτημα, όμως, είναι συγκεκριμένο:
πώς θα το πετύχουμε;
Πώς περνάμε από την επιθυμία στη διεκδίκηση, από το όραμα στην πράξη;
Πώς αφήνουμε πίσω μια κυβέρνηση που συμβολίζει τη φθορά, την αστάθεια, τους κινδύνους και τη διαφθορά;
Πώς βάζουμε τη χώρα σε μια διαφορετική πορεία, με προοπτική και ασφάλεια για τους πολλούς;
Η απάντηση δεν είναι αφηρημένη.
Υπάρχει η συλλογική βούληση της κοινωνίας που ζητά αλλαγή και πρέπει να μετατραπεί σε ορμητική πολιτική δύναμη.
Γιατί αν τα δεδομένα μείνουν ίδια, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο.
Η ανακύκλωση της φαυλότητας δεν είναι μοίρα, είναι επιλογή.
Γι’ αυτό το καθήκον είναι σαφές:
Να αλλάξουμε τα δεδομένα, για να αλλάξουμε την πορεία της χώρας.
Να τα αλλάξουμε όλα λοιπόν.
Αυτή είναι η δική μας πρόταση.
Αυτό «φωνάζει» η πραγματικότητα.
Τα πολιτικά σχήματα πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας.
Κυρίως εκείνων των δυνάμεων που θέλουν να εκπροσωπούν.
Μια ριζική ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης, είναι σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά αναγκαία.
Μια υπέρβαση των σημερινών σχηματισμών, με στόχο έναν προοδευτικό πολύχρωμο, αλλά προγραμματικά συμπαγή, πειθαρχημένο και αποτελεσματικό φορέα.
Που θα συνδυάζει την εμπειρία με τη φρεσκάδα των νέων προσώπων.
Που θα εκφράσει αποτελεσματικά την κυβερνώσα Αριστερά της εποχής μας.
Ανοιχτή σε όλους όσοι κατανοούν την ανάγκη της σε όλο το προοδευτικό φάσμα.
Χωρίς αποκλεισμούς, αλλά και χωρίς αποκλειστικότητες αξιωμάτων.
Αυτό προτείνουμε.
Αυτό προετοιμάζουμε.
Και στη δύσκολη, αλλά όμορφη αυτή προσπάθεια, τη μόνη που μπορεί να βγάλει τη χώρα από το σημερινό αδιέξοδο, καλούμε τις νέες και τους νέους.
Τους εργαζόμενους και τους μικρομεσαίους.
Τους αγρότες και τους επαγγελματίες.
Τους διανοούμενους και τον κόσμο της τέχνης.
Είναι η δική σας προσπάθεια.
Κάθε αριστερού, κάθε προοδευτικού, κάθε δημοκράτη και ανήσυχου πολίτη.
Αυτές τις μέρες, όλοι στην Ουάσιγκτον μιλούν για τα αποθέματα πυραύλων των ΗΠΑ. Το προηγουμένως εξειδικευμένο αυτό θέμα έχει βρεθεί στην πρώτη σελίδα των μεγάλων εφημερίδων και συζητείται καθημερινά σε τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά προγράμματα.
Και για καλό λόγο. Μετά τον πόλεμο στο Ιράν, ο οποίος εξάντλησε σοβαρά τα αμερικανικά αποθέματα πυραύλων, συμπεριλαμβανομένων των πιο εξελιγμένων όπλων αεράμυνας και επίθεσης, υπάρχουν αυξανόμενα ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα του αμερικανικού στρατού να πράξει όσα απαιτούνται για την υπεράσπιση των συμφερόντων των ΗΠΑ, ειδικά βραχυπρόθεσμα.
Τα νέα γίνονται πολύ χειρότερα, ωστόσο. Όχι μόνο οι πρώτες 40 ημέρες της σύγκρουσης με το Ιράν επιδείνωσαν τις ελλείψεις ακριβών και υψηλής τεχνολογίας αμερικανικών πυρομαχικών, αλλά έδειξαν επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι έτοιμες για έναν πόλεμο μεταξύ μεγάλων δυνάμεων.
Παρόλο που ο στρατός των ΗΠΑ κατάφερε να πετύχει μεμονωμένες τακτικές επιτυχίες στο Ιράν, η σύγκρουση και το αποτέλεσμά της υπονόμευσαν απότομα βασικές αρχές της αμερικανικής στρατιωτικής στρατηγικής και προκάλεσαν αμφιβολίες για τη βιωσιμότητα των σχεδίων έκτακτης ανάγκης των ΗΠΑ, ιδίως για έναν μελλοντικό πόλεμο στην Ασία. Προχωρώντας προς το μέλλον, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να αναβαθμονομήσουν τις δεσμεύσεις τους ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στην πραγματικότητα του σύγχρονου πολέμου και στα αυξανόμενα όρια της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος.
Ένας πόλεμος κατά του Ιράν και ένας στην Ασία (για παράδειγμα, για την Ταϊβάν) θα έμοιαζαν διαφορετικοί με πολλούς τρόπους, ειδικά δεδομένου ότι ο πρώτος είναι επιθετικός και ο δεύτερος θα ήταν πιθανότατα αμυντικός. Υπάρχουν όμως αρκετές αξιοσημείωτες ομοιότητες. Πρώτον, όπως και στη Μέση Ανατολή, έτσι και στην Ασία, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό σε προκεχωρημένες βάσεις (forward bases) σε όλη την περιοχή για την απογείωση αεροσκαφών και τη στέγαση δυνατοτήτων εφοδιαστικής και υποστήριξης μάχης. Θα εξαρτιόταν από την επίγεια αεράμυνα και ένα δίκτυο ραντάρ και αισθητήρων για την προστασία αυτών των βάσεων και για την πληροφόρηση σχετικά με τη στόχευση των αμερικανικών πυραύλων.
Δεύτερον, στην Ασία όπως και στο Ιράν, ο αμερικανικός στρατός θα εκμεταλλευόταν μαχητικά αεροσκάφη, βομβαρδιστικά και πολεμικά πλοία χρησιμοποιώντας όπλα stand-off παράλληλα με επίγειους πυραύλους για να πλήξει τις εχθρικές αεράμυνες, τα ραντάρ και τους εκτοξευτές πυραύλων. Θα στόχευε επίσης εχθρικά αεροσκάφη και ναυτικά σκάφη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που υποστηρίζουν μια αμφίβια εισβολή ή εκείνων που επιβάλλουν αποκλεισμό.
Τρίτον, στην περίπτωση ενός πολέμου για την Ταϊβάν, οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν drones για να δημιουργήσουν ένα «τοπίο κόλασης» (hellscape) για τις κινεζικές δυνάμεις, εμποδίζοντας την ικανότητά τους να προχωρήσουν μέσω θαλάσσης, αέρος ή εδάφους. Τα drones έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο στο Ιράν, με τον αμερικανικό στρατό να κάνει το ντεμπούτο νέων συστημάτων.
Ο πόλεμος στο Ιράν, που διεξήχθη με έναν ασθενέστερο αντίπαλο, αμφισβητεί καθέναν από αυτούς τους θεμελιώδεις πυλώνες της αμερικανικής στρατιωτικής στρατηγικής για μελλοντικούς πολέμους μεγάλων δυνάμεων, είτε εναντίον της Κίνας είτε άλλων.
Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι ο πόλεμος στο Ιράν εγείρει σοβαρές αμφιβολίες για τη χρησιμότητα και τη βιωσιμότητα των προκεχωρημένων βάσεων των ΗΠΑ σε μια μεγάλη σύγκρουση. Μετά την επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, οι αμερικανικές βάσεις σε όλη την περιοχή δεν αποτέλεσαν πηγές ισχύος, αλλά τεράστιες αδυναμίες και εύκολους στόχους. Από τις πρώτες μέρες του πολέμου, οι αμερικανικές βάσεις υπέστησαν σφοδρές επιθέσεις με drones και πυραύλους, ενώ φέρεται να βομβαρδίστηκαν ακόμη και από ιρανικά μαχητικά αεροσκάφη.
Οι ζημιές που υπέστησαν οι αμερικανικές βάσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή ήταν συγκλονιστικές. Υποδομές, συστήματα αεράμυνας και επίγειοι αισθητήρες και ραντάρ καταστράφηκαν. Πολυδάπανα αμερικανικά αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων ανεφοδιαστικών και αεροσκαφών έγκαιρης προειδοποίησης AWACS, υπέστησαν ζημιές. Στην πραγματικότητα, οι βάσεις στη Μέση Ανατολή ήταν τόσο ευάλωτες στην εχθρική επίθεση που το αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό δεν μπορούσε πλέον να επιχειρεί από αυτές και αναγκάστηκε να εργαστεί από κοντινές τοποθεσίες και ξενοδοχεία.
Εάν οι βάσεις στη Μέση Ανατολή δεν είναι υπερασπίσιμες, το Πεντάγωνο δεν μπορεί να υποθέσει ότι θα είναι ούτε εκείνες που είναι διασκορπισμένες στον Ειρηνικό. Στην πραγματικότητα, πολλές ή οι περισσότερες μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό μη χρησιμοποιήσιμες, ειδικά στις κρίσιμες πρώτες ημέρες οποιουδήποτε πολέμου.
Ένα άλλο βασικό αποτέλεσμα στη Μέση Ανατολή που θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό στην ανώτατη ηγεσία του Πενταγώνου είναι η ικανότητα του Ιράν να προκαλέσει ζημιά και να υποβαθμίσει τους αισθητήρες και τα ραντάρ που υποστηρίζουν το περιφερειακό δίκτυο αεράμυνας των ΗΠΑ, μια στρατιωτική επιτυχία του Ιράν που άφησε τις αμερικανικές βάσεις εκτεθειμένες.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες βασίζονται εδώ και καιρό σε επίγεια συστήματα αεράμυνας για την προστασία του προσωπικού, των υποδομών και των μέσων τους από τους εχθρικούς πυραύλους. Όμως το Ιράν ήταν σε θέση να απενεργοποιήσει αποτελεσματικά αυτά τα συστήματα, υποδηλώνοντας ότι αυτή η προσέγγιση στην προστασία των δυνάμεων είναι εντελώς ανεπαρκής σε έναν κόσμο «ακρίβειας μάζας» (precise mass), όπου ακόμη και οι αδύναμοι αντίπαλοι διαθέτουν προηγμένες ικανότητες στόχευσης. Εάν το αμερικανικό επίγειο δίκτυο αεράμυνας δεν μπόρεσε να επιβιώσει απέναντι στο Ιράν, είναι βέβαιο ότι είναι ανεπαρκές για έναν πόλεμο με την Κίνα.
Η εμπειρία των ΗΠΑ κατά του Ιράν εγείρει επίσης ερωτήματα σχετικά με τα σχέδια των ΗΠΑ να βασιστούν κυρίως σε όπλα stand-off για να πλήξουν κινεζικά πλοία και στρατιωτικούς στόχους σε μια περίπτωση σύγκρουσης στον Ινδο-Ειρηνικό. Αν και αυτή η στρατηγική εξελίχθηκε ως απάντηση στις ικανότητες αντιπρόσβασης/άρνησης περιοχής (A2/AD) της Κίνας, οι οποίες θα καταστήσουν αδύνατη τη λειτουργία κοντά στις ακτές της ηπειρωτικής χώρας, ο πόλεμος στο Ιράν υποδηλώνει ότι η προσέγγιση stand-off μπορεί να είναι περιορισμένη σε αυτά που μπορεί να επιτύχει.
Παρόλο που ο στρατός των ΗΠΑ ήταν αποτελεσματικός στην καταστροφή μεγάλου μέρους της αεράμυνας του Ιράν, αναφορές δείχνουν ότι κατάφερε να εξουδετερώσει ίσως μόνο το 50% των πυραύλων και των εκτοξευτών της χώρας και ένα ακόμη μικρότερο μέρος της παραγωγής drones της. Πράγματι, αν και ο ρυθμός πυρός του Ιράν κατέρρευσε σημαντικά μετά τις πρώτες ημέρες του πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπόρεσαν ποτέ να καταστείλουν πλήρως τα πυρά των ιρανικών πυραύλων ή να τους σταματήσουν από το να εκτοξεύουν drones κατά αμερικανικών στόχων και στόχων των κρατών του Κόλπου. Οι αμερικανικές δυνάμεις είναι πιθανό να τα πάνε πολύ χειρότερα σε μια εκστρατεία για την εξουδετέρωση των δυνατοτήτων πυραύλων και drones της Κίνας, δεδομένης της πιο προηγμένης αεράμυνας και του βαθύτερου οπλοστασίου πυραύλων της Κίνας.
Επιπλέον, σε αυτού του είδους το αμφισβητούμενο περιβάλλον, στόχοι όπως η αεροπορική υπεροχή και ο έλεγχος της θάλασσας είναι σε μεγάλο βαθμό απρόσιτοι ακόμη και για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρόλο που ο στρατός των ΗΠΑ πέτυχε τελικά έναν βαθμό αεροπορικής κυριαρχίας πάνω από το Ιράν, αυτό δεν εξάλειψε τον κίνδυνο για τα αμερικανικά αεροσκάφη. Οι περιορισμοί στην αμερικανική ναυτική ισχύ ήταν ακόμη πιο εκτεταμένοι. Όχι μόνο τα αμερικανικά πολεμικά πλοία αναγκάστηκαν να επιχειρούν σε απόσταση από τις ιρανικές ακτές λόγω των απειλών από πυραύλους και drones, αλλά και η ικανότητα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ να ελέγχει τα ύδατα στα ανοικτά των ακτών του Ιράν ήταν περιορισμένη. Ο αμερικανικός αποκλεισμός άφησε να περάσουν τουλάχιστον τόσα ιρανικά πλοία όσα εξέτρεψε.
Σε έναν πόλεμο στην Ασία, τα αμερικανικά πολεμικά πλοία θα αντιμετώπιζαν ακόμη μεγαλύτερες προκλήσεις. Σε ένα σενάριο χειρότερης περίπτωσης, αεροπλανοφόρα και αντιτορπιλικά θα μπορούσαν να αναγκαστούν να επιχειρούν πέρα από τη δεύτερη αλυσίδα νησιών, μειώνοντας την αξία τους στην άμυνα της Ταϊβάν ή σε μια προσπάθεια αποκλεισμού των κινεζικών λιμανιών.
Τέλος, υπάρχει το ζήτημα των drones. Το Ιράν είχε το σαφές πλεονέκτημα εδώ, τόσο στον αέρα όσο και υποθαλάσσια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απέχουν πολύ από το να είναι ανταγωνιστικές στον χώρο των drones, πόσο μάλλον έτοιμες να δημιουργήσουν ένα «τοπίο κόλασης» για την Κίνα, έναν από τους ηγέτες του κλάδου.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο πόλεμος στο Ιράν έφερε στο προσκήνιο τα ελαττώματα και τις αδυναμίες της αμερικανικής στρατιωτικής στρατηγικής, τόσο γενικά όσο και ειδικά όσον αφορά τις πιθανές συγκρούσεις στην Ασία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέθεταν επί δεκαετίες ότι οι προκεχωρημένες βάσεις τους θα ήταν υπερασπίσιμες και ότι τα μέσα προβολής ισχύος, όπως βομβαρδιστικά, αεροπλανοφόρα και μαχητικά αεροσκάφη, θα τους επέτρεπαν να επικρατήσουν σε στρατιωτικές αναμετρήσεις ακόμη και μακριά από την πατρίδα τους.
Υπέθεταν ότι μπορούν να κυριαρχήσουν στον αέρα και τις θάλασσες και να προστατεύσουν τα μέσα στο έδαφος, ακόμη και κοντά στο έδαφος του αντιπάλου.
Αν αυτά τα πράγματα ίσχυαν ποτέ, δεν ισχύουν πια. Το χρήμα και ο χρόνος μπορούν να διορθώσουν τις ελλείψεις πυρομαχικών μεσοπρόθεσμα, αλλά δεν μπορούν να λύσουν αυτές τις πιο σοβαρές και, με πολλούς τρόπους, δυσεπίλυτες στρατηγικές ελλείψεις. Σε έναν ολοένα και πιο πολυπολικό κόσμο, όπου η πρόσβαση στη στρατιωτική ισχύ έχει εκδημοκρατιστεί και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μικρότερο πλεονέκτημα από ό,τι στο παρελθόν, αυτό που μπορούν να επιτύχουν οι ΗΠΑ με τη στρατιωτική βία θα είναι πιο περιορισμένο. Οι στρατηγικοί στόχοι και οι φιλοδοξίες των ΗΠΑ θα πρέπει να προσαρμοστούν αναλόγως.
Ο «τεχνητός ήλιος» νέας γενιάς της Κίνας, HL-3, επιταχύνει προς τη βιομηχανοποίηση, καθώς η πυρηνική σύντηξη έχει προσδιοριστεί ως ένα από τα μελλοντικά σύνορα ανάπτυξης στο 15ο Πενταετές Σχέδιο της χώρας, με βασικά τεχνολογικά επιτεύγματα να φέρνουν την προοπτική της καθαρής και δυνητικά άφθονης ενέργειας ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματικότητα.
Το HL-3 αξιοποιεί τις ίδιες αρχές σύντηξης που τροφοδοτούν τον ήλιο, απελευθερώνοντας τεράστιες ποσότητες ενέργειας μέσω της πυρηνικής σύντηξης για την προώθηση της ανάπτυξης καθαρής ενέργειας. Είναι σήμερα η μεγαλύτερη και πιο προηγμένη πειραματική συσκευή σύντηξης tokamak της Κίνας, επιτυγχάνοντας τις υψηλότερες λειτουργικές παραμέτρους στο είδος της, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της China National Nuclear Corporation (CNNC).
Σύμφωνα με το Πρακτορείο Ειδήσεων Xinhua, η Κίνα παραμένει προσηλωμένη στην ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας με προληπτικό, ασφαλή και εύτακτο τρόπο. Η «ελεγχόμενη πυρηνική σύντηξη» έχει συμπεριληφθεί στα μεγάλα έργα της χώρας κατά την περίοδο του 15ου Πενταετούς Σχεδίου (2026-30).
Η επίτευξη ελεγχόμενης πυρηνικής σύντηξης στη Γη είναι εξαιρετικά δύσκολη. Απαιτεί τον χειρισμό εξαιρετικά υψηλών θερμοκρασιών, τη διατήρηση ισχυρών μαγνητικών πεδίων και τη σταθεροποίηση του θερμού πλάσματος. Τρεις βασικοί παράγοντες το καθιστούν δυνατό: το μέγεθος του πλάσματος παρέχει χώρο για τον περιορισμό, το ρεύμα του πλάσματος διατηρεί τη σταθερότητα και η ισχύς θέρμανσης παρέχει ενέργεια, δήλωσε την Τετάρτη στην Global Times ο Song Zhongping, Κινέζος ειδικός στην τεχνολογία, σημειώνοντας ότι ο σχεδιασμός του κινεζικού HL-3 επικεντρώνεται στην εξισορρόπηση αυτών των τριών παραγόντων για να πλησιάσει σε σταθερή σύντηξη.
Όσον αφορά τα βασικά εξαρτήματα, το «πρώτο τοίχωμα» (first wall) είναι ένα από τα πιο κρίσιμα μέρη του «τεχνητού ήλιου». Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το εξαιρετικά θερμό πλάσμα στο κέντρο, όπου οι θερμοκρασίες είναι εξαιρετικά υψηλές και τα σωματίδια προσκρούουν συνεχώς στην επιφάνειά του. Για να αντέξει αυτό το σκληρό περιβάλλον, είναι κατασκευασμένο από τρία κύρια μέταλλα: βολφράμιο, χαλκό και ανοξείδωτο χάλυβα, ανέφερε την Τετάρτη το CCTV News.
Τοποθετημένο στην εσωτερική πλευρά του θαλάμου κενού, το «πρώτο τοίχωμα» λειτουργεί ως η πρώτη γραμμή άμυνας ενάντια στο πλάσμα. Μπορεί να θεωρηθεί ως μια «εφαρμοστή πανοπλία» για τη συσκευή σύντηξης, προστατεύοντας τη δομή ενώ επιτρέπει στο πείραμα να εκτελείται με ασφάλεια.
Η Κίνα έχει πλέον επιτύχει πλήρη ανεξάρτητη ικανότητα στην ανάπτυξη, κατασκευή και δοκιμή του «πρώτου τοιχώματος». Από τα υλικά και τις τεχνικές συγκόλλησης μέχρι τις δοκιμές υψηλού θερμικού φορτίου, η απόδοσή του έχει φτάσει σε κορυφαίο διεθνές επίπεδο. Αυτό σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα προόδου στη μετατροπή της τεχνολογίας ελεγχόμενης σύντηξης σε πρακτική καθαρή ενέργεια.
Ο Wang Qiuliang, ακαδημαϊκός της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, σημείωσε ότι το HL-3 συνέχισε να θέτει νέα ρεκόρ τα τελευταία χρόνια. Το 2025, πέτυχε λειτουργία «διπλών εκατό εκατομμυρίων βαθμών», με θερμοκρασία ιόντων 120 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου και θερμοκρασία ηλεκτρονίων 160 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου. Το τριπλό γινόμενο σύντηξης έφτασε στην τάξη του 1020, σύμφωνα με την ιστοσελίδα της CNNC.
Η νέα γενιά HL-3 είναι προγραμματισμένη να επιτύχει το πρώτο της πείραμα ανάφλεξης σύντηξης γύρω στο 2027, ανέφερε το CCTV News.
Ένα πείραμα ανάφλεξης σύντηξης σημαίνει τη μετάβαση από τη στήριξη σε εξωτερική θέρμανση στο να επιτρέπεται στο πλάσμα να συντηρείται μόνο του, δήλωσε στην Global Times την Τετάρτη ο Wang Zhengxiong, καθηγητής στη σχολή φυσικής του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Dalian. Ο Wang πρόσθεσε ότι στην έναρξη μιας αντίδρασης σύντηξης, χρησιμοποιείται εξωτερική ενέργεια για τη θέρμανση του πλάσματος, αλλά ο στόχος είναι να παράγει αρκετή εσωτερική θερμότητα ώστε να συνεχίσει να «καίει» χωρίς εξωτερική παρέμβαση, σχηματίζοντας μια αυτοσυντηρούμενη διαδικασία παρόμοια με τον τρόπο που ο ήλιος παράγει ενέργεια, η οποία μπορεί στη συνέχεια να αξιοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Ο Song σημείωσε επίσης ότι μια αντίδραση σύντηξης πρέπει να διαρκεί αρκετά για να συντηρηθεί, με τα περίπου 1.000 δευτερόλεπτα να χρησιμοποιούνται συχνά ως βασικό ορόσημο. Η επίτευξη συνθηκών όπως «100 εκατομμύρια βαθμοί για 1.000 δευτερόλεπτα» σημαίνει ότι οι επιστήμονες μπορούν να προσομοιώσουν το περιβάλλον που απαιτείται για τους μελλοντικούς αντιδραστήρες σύντηξης, σηματοδοτώντας ένα κρίσιμο βήμα προς την πρακτική ενέργεια σύντηξης, είπε.
Σύμφωνα με τον Bai Xingyu, αναπληρωτή διευθυντή στο Κέντρο Επιστήμης Σύντηξης του Νοτιοδυτικού Ινστιτούτου Φυσικής, το σχέδιο είναι να κατασκευαστεί ένας πιλοτικός πειραματικός αντιδραστήρας σύντηξης γύρω στο 2035 και ένας αντιδραστήρας επίδειξης μέχρι το 2045 περίπου, ακολουθώντας μια σαφή διαδρομή από τον πειραματικό αντιδραστήρα στον αντιδραστήρα επίδειξης και τελικά στους εμπορικούς αντιδραστήρες, ανέφερε το CCTV News.
Εκτός από το HL-3 της Κίνας, ένα άλλο έργο «τεχνητού ήλιου» στο Χεφέι της επαρχίας Ανχουί στην ανατολική Κίνα, το Experimental Advanced Superconducting Tokamak (EAST), προχωρά επίσης προς τους επόμενους πειραματικούς του στόχους, ενώ βαδίζει σταθερά προς την εμπορευματοποίηση.
Τον Ιανουάριο του 2025, το EAST πέτυχε για πρώτη φορά «καύση υψηλής ποιότητας» διάρκειας άνω των 1.000 δευτερολέπτων σε θερμοκρασία 100 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου, σύμφωνα με το Xinhua.
Θλιβερό χαμπέρι. Έφυγε δυστυχώς προχτές, σήμερα στις 5 το απόγευμα η κηδεία του στο κοιμητήριο του Αγίου Λουκά Χανίων, ο παλιός καλός φίλος και συναθλητής, παλιάς κοπής άνθρωπος, ντόμπρος, αγέρωχος πάντα, ελικρινής, δίκαιος, παληκάρι σε όλα του μα και ευαίσθητος αυτοδίδακτος καλλιτέχνης συνάμα!
Ο Αντώνης Μιχαηλίδης, ήταν από τους πρωτοπόρους της άρσης βαρών, την δεκαετία του 1960 στα Χανιά. Υπήρξε πρότυπο για εμάς, όλους τους μετά το 1970 Χανιώτες αρσιβαρίστες.
1970 όταν ξεκινούσα τον αθλητισμό… Με τον Αντώνη, έξω από το μικρό γυμναστήριο (4Χ5) τότε της άρσεως βαρών στα Χανιά, κάτω απ΄τις κερκίδες του Σταδίου….
Ήταν ένας από τους δυο τρεις που ξεκίνησαν το άθλημα εδώ με πρωτόγονες μπάρες, όργανα και βάρη ιδιοκατασκευής, πολλά τα έφτιαχνε ο ίδιος σε τόρνους ως τεχνίτης εργαζόμενος τότε στο Ναύσταθμο. Ακόμα κι όταν αργότερα ήρθαν τα βάρη και στοιχειώδη όργανα από την Ομοσπονδία, χρησιμοποιούσαμε επί χρόνια για βοηθητικές ασκήσεις κάποια από εκείνα τα παλιά…
1971 στο Ρέθυμνο
Είχε εντυπωσιακή σωματική δύναμη, αν και ως αυτοδίδακτος, χωρίς προπονητή, υστερούσε σε τεχνική.
Διακρίθηκε μετά και στον ακοντισμό όπου έκανε παγκρήτιο ρεκόρ.
Παράλληλα, αν και από μικρός στην βιοπάλη, ασχολήθηκε με την ζωγραφική. Αυτοδίδακτος κι εκεί, τα έργα του θυμίζουν εκείνα του Θεόφιλου. Δεν έπαψε να ζωγραφίζει στον ελεύθερο χρόνο του ούτε στα χρόνια που έφυγε μετανάστης στην Αμερική αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.
Πίνακας του Αντώνη Μιχαηλίδη
Ο πίνακας παρακάτω, είναι ένας που μου χάρισε προ ετών.
Οι φωτογραφίες μαζί του είναι από τα χρόνια του αθλητισμού και τις παρεούλες μας.
Σε απονομή επάθλων ακοντισμού Βενιζελείων Αγώνων. Αν θυμάμαι σωστά, ο 1ος νικητής με το κύπελο, είναι ο επί σειρά ετών πρωταθλητής Ελλάδας Μακρυγιάννης.
Θερμά συλλυπητήρια στα πολυαγαπημένα του παιδιά κι εγγόνια. Θα ζει πάντα στις αναμνήσεις όσων είχαμε την καλή τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά, θα ζει στις καρδιές μας ως άνθρωπος που άφησε ανεξίτηλα ίχνη γνήσιων αξιών, σημαντικών πράξεων και ανθρωπιάς στο διάβα του
Μια ηχηρή παραδοχή για τα λάθη των δανειστών στην Ελλάδα έκανε ο πρώην πρόεδρος του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, μιλώντας στην εκδήλωση για το νέο ντοκιμαντέρ «Στο Χιλιοστό». Ο Ολλανδός πολιτικός, που ταυτίστηκε με τις πιο σκληρές περιόδους της κρίσης, παραδέχτηκε πως η συνταγή που επιβλήθηκε στην Αθήνα είχε σοβαρές αστοχίες.
«Πολλές μεταρρυθμίσεις σε ελάχιστο χρόνο»
Ο Ντάισελμπλουμ δεν μάσησε τα λόγια του για τη στρατηγική που ακολουθήθηκε στην αρχή της κρίσης:
«Στα δύο πρώτα μνημόνια δόθηκε μεγάλη έμφαση στα μέτρα λιτότητας, τα οποία ήταν υπερβολικά. Στα επόμενα, το λάθος δεν ήταν οι μεταρρυθμίσεις, αλλά το γεγονός ότι απαιτούνταν πάρα πολλά πράγματα ταυτόχρονα, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα».
Το παρασκήνιο με Βαρουφάκη και Τσακαλώτο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν οι αναφορές του στα πρόσωπα που κάθισαν στο τραπέζι του Eurogroup το 2015, τονίζοντας ότι η «χημεία» και η εμπιστοσύνη παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πολιτική.
Αναφερόμενος στον Ευκλείδη Τσακαλώτο χαρακτήρισε τις συζητήσεις μαζί του «ουσιαστικές», παρά τις βαθιές πολιτικές διαφωνίες τους.
Σε σχέση με τον Γιάνη Βαρουφάκη υπήρξε επικριτικός, σημειώνοντας την αντίφαση του να απορρίπτεις ένα πρόγραμμα ενώ ζητάς χρηματοδότηση.
Αποκάλυψε ότι κατά την επεισοδιακή συνέντευξη Τύπου με τον Γ. Βαρουφάκη στην Αθήνα, δεν είχε μετάφραση στα αυτιά του, κάτι που δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο την επικοινωνία εκείνης της στιγμής.
Η «χαμένη» εμπιστοσύνη και το παράδειγμα των άλλων χωρών
Ο πρώην επικεφαλής του Eurogroup στάθηκε στο πλήγμα που δέχθηκε η αξιοπιστία της Ελλάδας όταν αποκαλύφθηκαν τα πραγματικά δημοσιονομικά στοιχεία, υπογραμμίζοντας ότι η εμπιστοσύνη είναι το θεμέλιο της Ευρωζώνης.
Παράλληλα, πέταξε και το «καρφί» του, λέγοντας πως η ελληνική πλευρά συχνά δεν κατανοούσε τις πιέσεις που ένιωθαν οι υπόλοιποι εταίροι όπως η Ιρλανδία ή οι Βαλτικές χώρες, οι οποίοι εφάρμοζαν σκληρά προγράμματα παρόλο που είχαν χαμηλότερα εισοδήματα από τους Έλληνες.
Το ντοκιμαντέρ «Στο Χιλιοστό»
Οι δηλώσεις έγιναν με αφορμή το ντοκιμαντέρ των Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού, το οποίο καταγράφει το θρίλερ του 2015, όταν η Ελλάδα έφτασε ένα βήμα πριν την έξοδο από το ευρώ. Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στην Εθνική Πινακοθήκη, παρουσία πλήθους πολιτικών προσωπικοτήτων.
Απάντηση στο βίντεο ειδικευόμενης γιατρού που έγινε viral στα social media, έδωσε ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης.
Συγκεκριμένα, νεαρή παιδίατρος ανέβασε βίντεο σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καταγγέλλοντας ότι εφημερεύει για πέντε συνεχόμενες ημέρες και έχει εξαντληθεί.
Όπως αναφέρει η ίδια στην ανάρτησή της, η εφημερία ξεκίνησε Τρίτη και έφτασε μέχρι Σάββατο, ενώ τη στιγμή που τράβηξε το βίντεο η εφημερία δεν είχε καν λήξει. “Είναι Σάββατο, εφημερεύω από την Τρίτη. Δεν ξέρω πού αλλού συμβαίνει αυτό“. Η γιατρός περιγράφει πως δεν προλαβαίνει να φάει, ούτε να κοιμηθεί.
Προσθέτει πως το τηλέφωνο δεν σταματάει να χτυπάει, με εκείνη να απαντάει γιατί “δεν μπορεί να κάνει αλλιώς”. “Δεν πρέπει να πάω; Δεν μπορείτε να μου λέτε ότι αν με χρειαστείτε θα με φωνάξετε γιατί με έχετε χρειαστεί όλες τις φορές – είναι ψυχοφθόρο”.
“Φοβάμαι να πάω στο δωμάτιο να ξεκουραστώ γιατί θα με φωνάξετε”, λέει η γιατρός. Ενώ, καταλήγει λέγοντας πως “είμαι κουρασμένη, δεν μπορώ άλλο”.
Μετά και την έκταση που πήρε στο διαδίκτυο η συγκεκριμένη ανάρτηση, τοποθετήθηκε ο υπουργός Υγείας με δική του σχετική ανάρτηση.
Αρχικά ο Άδωνις Γεωργιάδης ζήτησε από την γιατρό να επικοινωνήσει μαζί του ώστε να τη βοηθήσει, αναφέροντας τα εξής: “Εδώ και αρκετές ημέρες κυκλοφορεί στο διαδίκτυο αυτό το βίντεο. Μου το έχουν στείλει πολλοί, αλλά δεν έχω τα στοιχεία επικοινωνίας με τη συμπαθή αυτή ειδικευόμενη, ούτε σε ποιο νοσοκομείο είναι ώστε να μπορέσω να παρέμβω να δω εάν χρειάζεται κάτι. Εάν θέλει ας επικοινωνήσει αυτή μαζί μου ή εάν γνωρίζετε κάτι μπορείτε να μου το στείλετε για την εντοπίσω και να εξακριβώσω τι της συμβαίνει για να τη βοηθήσουμε”.
Εδώ και αρκετές ημέρες κυκλοφορεί στο διαδίκτυο αυτό το βίντεο.
Μου το έχουν στείλει πολλοί, αλλά δεν έχω τα στοιχεία επικοινωνίας με την συμπαθή αυτή ειδικευόμενη, ούτε σε ποιο νοσοκομείο είναι ώστε να μπορέσω να παρέμβω να δω εάν χρειάζεται κάτι. Εαν θέλει ας επικοινωνήσει αυτή…
Γεωργιάδης: Πληρώθηκε κανονικά όπως προβλέπεται – Δεν θα επιτρέψω επικοινωνιακά παιχνίδια με το ΕΣΥ
Ωστόσο επανήλθε κάνοντας λόγο για “επικοινωνιακά παιχνίδια με το ΕΣΥ”. Σύμφωνα με τον Άδωνι Γεωργιάδη, “πρόκειται για αγροτική ιατρό η οποία βάσει ενός νόμου αποφάσισε να κάνει την υπηρεσία υπαίθρου της στην Αττική.
Ο Νόμος όμως αυτός, ως αντιστάθμισμα για την εύνοια να μήν μετακινείσαι στην επαρχία, σε υποχρεώνει να μετακινείσαι με εντολή της ΥΠΕ σε Νοσοκομείο της επαρχίας εάν προκύψει έκτακτη ανάγκη για περιορισμένο χρονικό διάστημα”
“Προέκυψε λοιπόν τέτοια ανάγκη και με απόφαση της 2ας ΥΠΕ μετακινήθηκε για 5 ημέρες στη νήσο Σάμο, όπου και φιλοξενήθηκε δωρεάν σε ένα καινούργιο διαμέρισμα, το οποίο έχουμε κατασκευάσει για αυτές τις περιπτώσεις. Κατά την παραμονή της εκεί είδε συνολικά 19 παιδιά και έκανε 4 εισαγωγές. Όλα προγραμματισμένα και κανένα έκτακτο περιστατικό. Δεν διαπιστώθηκε καμία υπερεργασία της και καμία υπερεφημέρευση της, επίσης δεν κατήγγειλε κανένα παράπονο προς τη Διοίκηση του Νοσοκομείου. Ο κ. Διοικητής δήλωσε έκπληκτος από την ανάρτησή της αυτή. Για τις έκτακτες της αυτές υπηρεσίες πληρώθηκε κανονικά όπως προβλέπεται” αναφέρει ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
Ως προς το βίντεο με την ειδικευόμενη ιατρό που προκάλεσε τόσο μεγάλη αναστάτωση στα social media. Πρόκειται για αγροτική ιατρό η οποία βάσει ενός νόμου αποφάσισε να κάνει την υπηρεσία υπαίθρου της στην Αττική. Ο Νόμος όμως αυτός, ως αντιστάθμισμα για την εύνοια να μήν μετακινείσαι στην επαρχία, σε υποχρεώνει να μετακινείσαι με εντολή της ΥΠΕ σε Νοσοκομείο της επαρχίας εάν προκύψει έκτακτη ανάγκη για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Προέκυψε λοιπόν τέτοια ανάγκη και με απόφαση της 2ας ΥΠΕ μετακινήθηκε για 5 ημέρες στη νήσο Σάμο, όπου και φιλοξενήθηκε δωρεάν σε ένα καινούργιο διαμέρισμα, το οποίο έχουμε κατασκευάσει για αυτές τις περιπτώσεις. Κατά την παραμονή της εκεί είδε συνολικά 19 παιδιά και έκανε 4 εισαγωγές. Όλα προγραμματισμένα και κανένα έκτακτο περιστατικό. Δεν διαπιστώθηκε καμμία υπερεργασία της και καμμία υπερεφημέρευση της, επίσης δεν κατήγγειλε κανένα παράπονο προς την Διοίκηση του Νοσοκομείου. Ο κ. Διοικητής δήλωσε έκπληκτος από την ανάρτησή της αυτή. Για τις έκτακτες της αυτές υπηρεσίες πληρώθηκε κανονικά όπως προβλέπεται. Μετά την πρωινή μου ανακοίνωση κατέβασε τελικά την ανάρτησή της. Θέλω να πω για άλλη μία φορά ότι δεν θα επιτρέψω επικοινωνιακά παιχνίδια με το ΕΣΥ.
Ως προς το βίντεο με την ειδικευόμενη ιατρό που προκάλεσε τόσο μεγάλη αναστάτωση στα social media. Πρόκειται για αγροτική ιατρό η οποία βάσει ενός νόμου αποφάσισε να κάνει την υπηρεσία υπαίθρου της στην Αττική. Ο Νόμος όμως αυτός, ως αντιστάθμισμα για την εύνοια να μήν…
Ο Πολάκης από την πλευρά του ήταν περισσότερο… δωρικός Σε ανάρτησή του είπε:
ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΤΙ ΒΡΕ ΞΕΦΤΙΛΑ ΑΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ;;;;;;;;;;;
Πως στείλατε γιατρο με σοβαρο προβλημα υγειας από το Αττικο νοσοκομειο ,να ΕΦΗΜΕΡΕΥΣΕΙ ΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗ ΣΑΜΟ ,για να καλυψει τη θεση παιδιατρου που δεν εχει το νησι;;;;;
ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΚΑΙ Ο ΡΟΙΛΟΣ ΤΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΙ Η ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ;;;;;;
ΑΝΤΕ ΝΑ ΧΑΘΕΙΣ ,γελοιοδεστερε των γελοιων!!!!
Υγ ζητα συγγνωμη από τη γιατρο και φερτε την πισω στο Αττικο !!
Διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Σερβίας RTS στο Βελιγράδι την Τρίτη, απαιτώντας την απόσυρση της χώρας από τον επερχόμενο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ εν μέσω της σύγκρουσης στη Γάζα.
Κρατώντας παλαιστινιακές σημαίες και επιδεικνύοντας πανό που κατηγορούν το Ισραήλ για θηριωδίες, οι διαδηλωτές προέτρεψαν το RTS να μην μεταδώσει τον διαγωνισμό και κάλεσαν σε δημόσιο μποϊκοτάζ. «Μια Eurovision χωρίς το Ισραήλ θα σήμαινε την υπεράσπιση των ιδανικών που διακηρύσσει αυτή η εκδήλωση», ανέφερε δήλωση των οργανωτών της διαμαρτυρίας.
Ο ετήσιος διαγωνισμός, προγραμματισμένος για τις 12-16 Μαΐου στη Βιέννη, συχνά δυσκολεύεται να διαχωρίσει την ποπ μουσική από την πολιτική. Η απόφαση των διοργανωτών τον Δεκέμβριο να επιτρέψουν στο Ισραήλ να διαγωνιστεί προκάλεσε την αποχώρηση της Σλοβενίας, της Ισλανδίας, της Ιρλανδίας, της Ολλανδίας και της Ισπανίας. Ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Σλοβενίας, RTV Slovenia, θα μεταδώσει αντί αυτού ένα παλαιστινιακό πρόγραμμα.
Αυτό ακολουθεί την αποβολή της Ρωσίας το 2022 μετά την εισβολή πλήρους κλίμακας στην Ουκρανία.
Η Σερβία, η οποία εκπροσωπείται από το μέταλ συγκρότημα Lavina, διατηρεί στενούς δεσμούς με το Ισραήλ. Δεν υπήρξε άμεση αντίδραση από το RTS σχετικά με τα αιτήματα των διαδηλωτών.
Αυτό συμβαίνει αφού σημαντικοί καλλιτέχνες όπως οι Brian Eno, Paul Weller, Kneecap, Massive Attack και Paloma Faith ήταν μεταξύ των περισσότερων από 1.000 καλλιτεχνών που υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή καλώντας τους θαυμαστές να μποϊκοτάρουν τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2026.
Στις 21 Απριλίου, μια επιστολή που οργανώθηκε από το No Music for Genocide και το κίνημα BDS κάλεσε τους θαυμαστές και τους ερμηνευτές να μποϊκοτάρουν τη Eurovision, εκτός εάν η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) αποκλείσει τον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα του Ισραήλ KAN από τον διαγωνισμό.
«Ως μουσικοί και εργαζόμενοι στον πολιτισμό, πολλοί από τους οποίους ζουν εντός της εμβέλειας της [EBU], απορρίπτουμε τη χρησιμοποίηση της Eurovision για το “ξέπλυμα” και την κανονικοποίηση της γενοκτονίας, της πολιορκίας και της βάναυσης στρατιωτικής κατοχής του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων», αναφέρει εν μέρει η επιστολή.
«Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στις εκκλήσεις των Παλαιστινίων προς τους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, τους ερμηνευτές, τους διοργανωτές πάρτι προβολής, τα συνεργεία και τους θαυμαστές να μποϊκοτάρουν τη Eurovision έως ότου η EBU αποκλείσει τον συνένοχο ισραηλινό ραδιοτηλεοπτικό φορέα KAN». Οι διοργανωτές επέκρουσαν τις πέντε χώρες – Ισπανία, Ιρλανδία, Ισλανδία, Σλοβενία και Ολλανδία – για την απόσυρσή τους από τον φετινό διαγωνισμό σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμμετοχή του Ισραήλ, καθώς και για «τους πολλούς φιναλίστ εθνικών επιλογών που δεσμεύτηκαν να αρνηθούν να πάνε στη Eurovision».
Αργότερα πρόσθεσαν: «Ως καλλιτέχνες, αναγνωρίζουμε τη συλλογική μας δράση – και τη δύναμη της άρνησης. Αρνούμαστε να σιωπήσουμε. Αρνούμαστε να γίνουμε συνένοχοι. Καλούμε άλλους στον κλάδο μας να ενωθούν μαζί μας. Και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όλες τις προσπάθειες αρχών για τον τερματισμό της συνέργειας σε κάθε κλάδο».
Επαφές και συναντήσεις στο Ηράκλειο, ενόψει της παρουσίασης του βιβλίου του «Ιθάκη» -απόψε, στο κινηματοθέατρο Αστόρια- πραγματοποιεί ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας. Ο Αλ. Τσίπρας είχε, νωρίτερα, συνάντηση με τον δήμαρχο Ηρακλείου Αλέξη Καλοκαιρινό.
Στη Λότζια, στο γραφείο του δημάρχου όπου έγινε η συνάντηση, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καλοκαιρινός συνομίλησαν για θέματα που απασχολούν τον δήμο, ενώ το πρώτο από τα θέματα στο οποίο αναφέρθηκαν ήταν η μεγάλη νίκη του ΟΦΗ και η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας.
Μεταξύ άλλων, συζήτησαν για τον κομβικής σημασίας, όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας, ρόλο της αυτοδιοίκησης, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έδειξε για το έργο αντικατάστασης δικτύων ύδρευσης, αλλά και για τον σχεδιασμό που γίνεται για το αεροδρόμιο Ηρακλείου «Ν. Καζαντζάκης», ενόψει της ολοκλήρωσης των εργασιών και της λειτουργίας του νέου Διεθνούς Αεροδρομίου, στο Καστέλι.
Αμέσως μετά, ο κ. Τσίπρας συνομίλησε σε καφέ της πόλης με αναπληρωτές εκπαιδευτικούς.
Η εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου «Ιθάκη» του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, που θα πραγματοποιηθεί σήμερα στις 19:00 στο κινηματοθέατρο «Αστόρια» στο Ηράκλειο, θα μεταδοθεί ζωντανά:
από το Facebookκαι τα υπόλοιπα social media του Αλέξη Τσίπρα
Ανησυχητική εικόνα αποτυπώνεται στην Ψυχιατρική Κλινική του ΠΑΓΝΗ, καθώς παραμένει πρώτη σε αριθμό εισαγωγών στο νοσοκομείο, με την πληρότητα να κυμαίνεται κατά μέσο όρο στο 130% έως 140%, γεγονός που καταδεικνύει τη μεγάλη πίεση που δέχεται το σύστημα.
Μιλώντας στο Ράδιο Κρήτη και στην εκπομπή του Μανόλη Αργυράκη, η διευθύντρια της κλινικής, Μαρία Μπάστα, ανέφερε ότι η βία δεν πρέπει να ταυτίζεται με την ψυχική νόσο, χαρακτηρίζοντας αυτή τη σύνδεση ως μύθο που οδηγεί σε στιγματισμό των ψυχικά πασχόντων, ενώ τόνισε ότι ελάχιστοι ασθενείς που νοσηλεύονται έχουν ιστορικό βίαιης συμπεριφοράς.
Η τοποθέτησή της έγινε με αφορμή πρόσφατα περιστατικά ακραίας βίας που απασχόλησαν την επικαιρότητα, όπως η υπόθεση με τον ηλικιωμένο που πυροβόλησε στον ΕΦΚΑ στην Αθήνα και το περιστατικό στη Ρόδο, όπου άνδρας φέρεται να επιχείρησε να ρίξει αυτοκίνητο με επιβάτες σε γκρεμό.
Η κ. Μπάστα σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια καταγράφεται αύξηση στις ακούσιες νοσηλείες, περίπου οι μισές εκ των οποίων πραγματοποιούνται με εισαγγελική εντολή, όταν εκτιμάται πιθανή επικινδυνότητα για τον ίδιο τον ασθενή ή για τρίτους.
Παράλληλα, ανέφερε ότι μετά την πανδημία του κορωνοϊού έχει αυξηθεί και η παραπομπή ανηλίκων, είτε λόγω έκθεσης σε βία, κυρίως σε παιδιά κάτω των 12 ετών, είτε λόγω εμπλοκής τους σε περιστατικά βίας ως θύτες σε μεγαλύτερες ηλικίες, ενώ επεσήμανε και τον επιβαρυντικό ρόλο της χρήσης ουσιών, όπως το αλκοόλ.
Τέλος, υπογράμμισε την ανάγκη ενίσχυσης της ψυχικής υγείας, τόσο με περισσότερες κλίνες όσο και με ανάπτυξη κοινοτικών δομών, σημειώνοντας ότι οι υπάρχουσες δυνατότητες για μακρά νοσηλεία και υποστήριξη χρόνιων πασχόντων παραμένουν περιορισμένες.
