Ανησυχητική εικόνα αποτυπώνεται στην Ψυχιατρική Κλινική του ΠΑΓΝΗ, καθώς παραμένει πρώτη σε αριθμό εισαγωγών στο νοσοκομείο, με την πληρότητα να κυμαίνεται κατά μέσο όρο στο 130% έως 140%, γεγονός που καταδεικνύει τη μεγάλη πίεση που δέχεται το σύστημα.
Μιλώντας στο Ράδιο Κρήτη και στην εκπομπή του Μανόλη Αργυράκη, η διευθύντρια της κλινικής, Μαρία Μπάστα, ανέφερε ότι η βία δεν πρέπει να ταυτίζεται με την ψυχική νόσο, χαρακτηρίζοντας αυτή τη σύνδεση ως μύθο που οδηγεί σε στιγματισμό των ψυχικά πασχόντων, ενώ τόνισε ότι ελάχιστοι ασθενείς που νοσηλεύονται έχουν ιστορικό βίαιης συμπεριφοράς.
Η τοποθέτησή της έγινε με αφορμή πρόσφατα περιστατικά ακραίας βίας που απασχόλησαν την επικαιρότητα, όπως η υπόθεση με τον ηλικιωμένο που πυροβόλησε στον ΕΦΚΑ στην Αθήνα και το περιστατικό στη Ρόδο, όπου άνδρας φέρεται να επιχείρησε να ρίξει αυτοκίνητο με επιβάτες σε γκρεμό.
Η κ. Μπάστα σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια καταγράφεται αύξηση στις ακούσιες νοσηλείες, περίπου οι μισές εκ των οποίων πραγματοποιούνται με εισαγγελική εντολή, όταν εκτιμάται πιθανή επικινδυνότητα για τον ίδιο τον ασθενή ή για τρίτους.
Παράλληλα, ανέφερε ότι μετά την πανδημία του κορωνοϊού έχει αυξηθεί και η παραπομπή ανηλίκων, είτε λόγω έκθεσης σε βία, κυρίως σε παιδιά κάτω των 12 ετών, είτε λόγω εμπλοκής τους σε περιστατικά βίας ως θύτες σε μεγαλύτερες ηλικίες, ενώ επεσήμανε και τον επιβαρυντικό ρόλο της χρήσης ουσιών, όπως το αλκοόλ.
Τέλος, υπογράμμισε την ανάγκη ενίσχυσης της ψυχικής υγείας, τόσο με περισσότερες κλίνες όσο και με ανάπτυξη κοινοτικών δομών, σημειώνοντας ότι οι υπάρχουσες δυνατότητες για μακρά νοσηλεία και υποστήριξη χρόνιων πασχόντων παραμένουν περιορισμένες.
Τη συζήτηση για τις προϋποθέσεις εφαρμογής προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, με πλήρεις αποδοχές, άνοιξε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Νίκος Ανδρουλάκης, με ανάρτησή του.
Στο βασικό ερώτημα «τι αξία δίνουμε σήμερα στην εργασία;», ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απαντά: «Το υπόδειγμα της φθηνής και εξαντλητικής εργασίας δεν είναι απλώς ξεπερασμένο – συνιστά παγίδα χαμηλής παραγωγικότητας. Εγκλωβίζει την οικονομία σε έναν φαύλο κύκλο: Χαμηλές επενδύσεις, χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλοί μισθοί, περιορισμένη καινοτομία και διαρκής στασιμότητα. Ένας κύκλος που στερεί προοπτική, ιδιαίτερα από τη νέα γενιά. Ήρθε η ώρα να τον τερματίσουμε».
Όπως προσθέτει, η τετραήμερη εργασία κερδίζει έδαφος σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο τη μείωση των ωρών χωρίς μείωση μισθού και τη βελτίωση της ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή.
«Προτείνουμε κίνητρα για την εφαρμογή προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, με πλήρεις αποδοχές. Γιατί το 35ωρο δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό μέτρο, μπορεί να γίνει μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας. Όταν η εργασία οργανώνεται καλύτερα, όταν ενισχύονται οι δεξιότητες και αξιοποιείται η τεχνολογία, η απόδοση ανά ώρα αυξάνεται και η οικονομία γίνεται πιο αποτελεσματική συνολικά», αναφέρει ο κ. Ανδρουλάκης, συμπληρώνοντας πως για να επιτευχθεί αυτό χρειάζονται ουσιαστικές αλλαγές όπως ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων, καλύτερη σύνδεση εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης, ποιοτικές επενδύσεις στην έρευνα και την τεχνολογία.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν πιστεύει και δεν μπορεί να υλοποιήσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις και αναπαράγει το αποτυχημένο δόγμα ότι η ευημερία της οικονομικής ελίτ αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση, ώστε ο πλούτος να «στάξει» τελικά προς την κοινωνία.
«Οι επιπτώσεις είναι ορατές: Ενώ οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλον λαό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παράγουν λίγο πάνω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου και διαθέτουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη. Επιπλέον, τα κέρδη ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, ενώ το μερίδιο των μισθών από τα χαμηλότερα. Αυτές οι ανισότητες δεν είναι σύμπτωση. Αποτελούν σύμπτωμα ενός μοντέλου που επιλέγει την απαξίωση της εργασίας αντί για την αναβάθμισή της», σημειώνει ο κ. Ανδρουλάκης και τονίζει: «Το δίλημμα, λοιπόν, είναι καθαρό και δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Θα συνεχίσουμε να ανακυκλώνουμε την παγίδα της χαμηλής παραγωγικότητας ή θα τολμήσουμε να αλλάξουμε κατεύθυνση; Θα επενδύσουμε πραγματικά στην αξία της εργασίας ή θα συνεχίσουμε να την απαξιώνουμε;».
«Το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως το κίνημα των ανθρώπων του μόχθου και της παραγωγής – και έτσι παραμένει. Με καθαρή δέσμευση: Μια καλύτερη ζωή για τον κόσμο της εργασίας, για να βάλουμε τέλος στον φαύλο κύκλο των χαμηλών προσδοκιών. Για μια Ελλάδα για όλους, με προτεραιότητα τη νέα γενιά», καταλήγει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.
Από το 1992, όταν ο Τζόελ Σουμάχερ σκηνοθέτησε τον Μάικλ Ντάγκλας στο φιλμ «Ξεχωριστή Μέρα» (Falling Down), το ερώτημα «τι θα γινόταν εάν κάποιος/κάποια αποφασίσει ξαφνικά ότι ‘φτάνει, ως εδώ’, πάρει ένα όπλο και αρχίζει να καθαρίζει όποιον βρει μπροστά του για να εκδικηθεί την κοινωνία γενικώς και αορίστως;» έπαψε να είναι εντελώς θεωρητικό.
Στην «Ξεχωριστή Μέρα» εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ταυτίστηκαν με τον ήρωα που υποδύεται ο Μάικλ Ντάγκλας, έναν τύπο που απασφάλισε, που έσκασε, που από θύμα έγινε αμείλικτος τιμωρός. Το συγκεκριμένο φιλμ αποτύπωσε ένα απωθημένο και μια φαντασίωση. Τη φαντασίωση του ανθρώπου που νιώθει αδικημένος, αγνοημένος, παραπεταμένος από το σύστημα. Του ανθρώπου που έσπασε και απλώς απασφάλισε, βάλλοντας επί δικαίων και αδίκων, αδιακρίτως.
Στην κινηματογραφική «Ξεχωριστή Μέρα», ο ήρωας που παίρνει το όπλο του και θερίζει όποιον του κάθεται στο λαιμό, είναι ένας περίπου σαραντάρης, ο οποίος περνά το όριο αντοχής του. Η κεντρική ιδέα είναι κατά βάσιν ίδια με τον περίφημο και πολύ παλαιότερο «Ταξιτζή» του Μάρτιν Σκορσέζε με τον Ρόμπερτ ντε Νίρο: Ένας συμβιβασμένος, κοινός και πλήρως υποταγμένος πολίτης, μπουχτίζει από την ίδια την αδυναμία του να προσαρμοστεί ή να αναγκάσει το σύστημα να του συμπεριφερθεί όπως ο ίδιος νομίζει πως αξίζει και δικαιούται, και μεταμορφώνεται σε ανήμερο θηρίο. Αλλιώς, από άκακο πρόβατο, γίνεται ένας λυσσασμένος λύκος.
Η εγχώρια «Ξεχωριστή Μέρα»
Χθες, Τρίτη 28 Απριλίου 2026 η Ελλάδα γνώρισε τη δική της, απολύτως πραγματική, εκδοχή της «Ξεχωριστής Μέρας».
Με την εσωτερική έκρηξη που διέλυσε στο μυαλό του πρωταγωνιστή κάθε φραγμό και κάθε αναστολή, ισοπεδώθηκε επίσης κάθε ορθολογικό κριτήριο. Οπότε, το εάν το αίτημά του για μια τρίτη ή τέταρτη σύνταξη από το ελληνικό κράτος ήταν λογικό και δίκαιο, έπαψε να έχει οποιαδήποτε σημασία. Διότι για εκείνον -και τα ανύποπτα θύματά του- είχε έρθει η ώρα να μιλήσει η πριονισμένη καραμπίνα.
Ο 89χρονος ρακοσυλλέκτης
Στην επιστολή του ο ήδη διαβόητος 89χρονος Παναγιώτης Κ., ως μετενσάρκωση του Μάικλ Ντάγκλας, καταγράφει όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζει κανείς για εκείνον. Κάτι ανάμεσα σε διαθήκη, προκήρυξη αλλά και εμμέσως επαναστατικό μανιφέστο, ο υπέργηρος παρά λίγο μακελλάρης εξηγεί ότι «είμαι ο Παναγιώτης Κ. Γεννήθηκα στη Μεσσηνία το 1937 και πήγα στρατιώτης το 1959. Το 1962 πήγα στο Βερολίνο για δουλειά και σχολείο. Το 1970 ταξίδεψα και εγκαταστάθηκα στο Σικάγο. Το 2005 κατέθεσα στο Σικάγο για σύνταξη και η Αμερική μου έβγαλε σύνταξη σε 2 μήνες. Επίσης, κατέθεσα στο Σικάγο τη γερμανική κάρτα και σε 6 μήνες μού έστειλαν τη μικτή γερμανική σύνταξη.
» Στο ίδιο γραφείο και την ίδια ώρα, μαζί με τις δύο κάρτες, κατέθεσα και το ελληνικό ΙΚΑ: το βιβλιάριο ενσήμων και το βιβλιάριο ασθενείας. Οι Αμερικανοί μου είπαν πως θα στείλουν τα χαρτιά στην Ελλάδα και εμένα μου έδωσαν 2 από τα αντίγραφα και κάποια άλλα χαρτιά. Από τότε που πήγαν στην Ελλάδα, άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα με το ελληνικό ΙΚΑ και με τα ελληνικά δικαστήρια.
» Το ελληνικό ΙΚΑ, αυτή η επιτροπή στην πλατεία Αττικής, όταν με κάλεσε στο γραφείο, με έβρισε χυδαία και με αποκάλεσε ‘γενίτσαρο’ που ήρθα στην Ελλάδα τους και ζητάω σύνταξη. Τους έβρισα κι εγώ. Και το ελληνικό ΙΚΑ, αφού έχει την πένα και η πένα έχει τη δύναμη, μου έκανε πρώτον μια πλαστογραφία και δεύτερον ένα σαμποτάζ, γράφοντας ένα γράμμα στο γερμανικό ΙΚΑ ότι δεν μου δίνουν ελληνική σύνταξη.
» ΥΓ: Οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό ΙΚΑ μού φέρθηκαν εδώ στην Ελλάδα (όπου ήρθα και είμαι 20 χρόνια, με σύνταξη στις ΗΠΑ 2.600 δολάρια τον μήνα, επί 20 χρόνια = πάνω από μισό εκατομμύριο δολάρια) σαν αδέσποτο σκυλί, του κλώτσου και του μπάτσου. Και εγώ, το σκυλί, τώρα λύσσαξα και είμαι λυσσασμένος και θα πάω κάποια μέρα στα γραφεία και θα τους δαγκώσω, να λυσσάξουν και αυτοί. Ο λυσσασμένος».
Ποιος είναι «Ο Λυσσασμένος»
Όπως γράφει ο ίδιος στην επιστολή του, ο Παναγιώτης Κ., αρχικά έφυγε από την Ελλάδα νεαρός, για να σπουδάσει και να εργαστεί στη Γερμανία, όπου και διέμεινε επί 8 χρόνια. Κατόπιν μετέβη στις ΗΠΑ, για να περάσει, όπως τελικά προέκυψε, 40 ολόκληρα χρόνια.
Το πρόβλημά του αφ’ ότου επαναπατρίστηκε, ήταν ότι δεν μπορούσε να ξεκαθαρίσει το συνταξιοδοτικό status του στην Ελλάδα. Τόσο από τη Γερμανία όσο και από τις ΗΠΑ, ο Παναγιώτης Κ. ελάμβανε κανονικά τη σύνταξή του, στη χώρα μας όμως ο ΕΦΚΑ (το «ΙΚΑ» όπως εξακολουθεί να το αποκαλεί ο 89χρονος) απέρριψε το αίτημά του για διαδοχική σύνταξη.
Διότι κρίθηκε, όχι μόνο από τον ΕΦΚΑ αλλά και από το αρμόδιο δικαστήριο, ότι ο Παναγιώτης Κ. δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις. Παρόλ’ αυτά, λάμβανε κανονικά την παλιά σύνταξή του, ως ασφαλισμένος του ΟΓΑ, ήτοι περί τα 360 ευρώ μηνιαίως. Η σύνταξή του για τα χρόνια εργασίας του στις ΗΠΑ, ήταν, κατά δήλωσίν του, 2.400 δολάρια ανά μήνα.
Η άρνηση του ελληνικού δημοσίου να ικανοποιήσει το αίτημά του, έκανε τον Παναγιώτη Κ. επίδοξο και ανεξέλεγκτο εκδικητή, εξού και το διπλό χτύπημά του, στον ΕΦΚΑ Κεραμεικού και στο Εφετείο της οδού Λουκάρεως, ήταν προμελετημένο -και μάλιστα επί μακρών. Εξάλλου, στο πρόσφατο παρελθόν είχε εξαπολύσει, επανειλημμένως, απειλές, προειδοποιώντας γι’ αυτό που τελικά έκανε.
Ήδη από τον Νοέμβριο του 2018 είχε αφήσει φυσίγγια στο γραφείο εισαγγελέα, ενώ από το δημόσιο ψυχιατρείο είχε ζητηθεί ο εγκλεισμός του, καθώς κρίθηκε δυνάμει επικίνδυνος για τον εαυτό του και τον περίγυρο. Εντούτοις, στον ίδιο άνθρωπο, σε ηλικία 81 ετών και αφού εξετάστηκε από γιατρούς, όπως προβλέπει η νομοθεσία, είχε χορηγηθεί άδεια οπλοκατοχής, η οποία και εν συνεχεία ανακλήθηκε. Κάτι που, βέβαια, ουδόλως επτόησε τον Παναγιώτη Κ., ο οποίος μπούκαρε στον ΕΦΚΑ φορώντας καμπαρντίνα, για να κρύψει την καραμπίνα με την πριονισμένη κάννη, κατά την πρακτική των ληστών, ενώ όταν συνελήφθη στην Πάτρα, πάνω του βρέθηκε κι ένα 38άρι περίστροφο, με λιμαρισμένο τον αριθμό πλαισίου
Η διαδρομή που είχε χαράξει και που ακολούθησε, στο μεγαλύτερο μέρος της εντελώς ανενόχλητος, ξεκίνησε από την περιοχή του Κεραμεικού όπου έφτασε με ταξί, πιθανότατα από τα Άνω Πατήσια, όπου και διαμένει. Ανέβηκε στον 4ο όροφο του κτηρίου όπου στεγάζεται ο ΕΦΚΑ, επανέλαβε για νιοστή φορά το αίτημά του για σύνταξη και, λαμβάνοντας την αναμενόμενη αρνητική απάντηση, άνοιξε πυρ. Μαρτυρίες αυτοπτών σημειώνουν ότι ο Παναγιώτης Κ. είπε σε έναν υπάλληλο να σκύψει για να γλιτώσει. Ωστόσο, στον ΕΦΚΑ τραυματίστηκε στο πόδι, από τα σκάγια της καραμπίνας, ένας άλλος εργαζόμενος.
Έχοντας ολοκληρώσει επιτυχώς το πρώτο στάδιο του εγχειρήματός του, ο Παναγιώτης Κ. πήγε στα δικαστήρια της Λουκάρεως, περίπου 5 χλμ. μακριά από τον ΕΦΚΑ, στη λεωφόρο Αλεξάνδρας και το Θέμιδος Μέλαθρον. Εκεί επανέλαβε λίγο-πολύ τις ενέργειές του, σκορπώντας τον τρόμο και τραυματίζοντας τέσσερις γυναίκες που είχαν την ατυχία να βρεθούν μπροστά του. Ο Παναγιώτης Κ., μέσα στην παραφορά του, πυροβόλησε ακόμη και στο πάτωμα, προτού αποχωρήσει. Πίσω του άφησε, σαν αναμνηστικό της επίσκεψής του, την καραμπίνα και ένα πάκο έγγραφα, γύρω από την περίπτωση -και την προσωπική περιπέτειά του, ως αλύτρωτου συνταξιούχου που βαρέθηκε να μην τον παίρνει κανείς στα σοβαρά, απαύδησε και πήρε τα όπλα
Η σύλληψή του στην Πάτρα, αρκετές ώρες μετά από τις επιθέσεις, ματαίωσε το σχέδιο του Παναγιώτη Κ. να ταξιδέψει ως το Στρασβούργο, όπου και σκόπευε να δώσει συνέχεια, εν είδει δευτεροβάθμιας εκδίκησης, πλέον σε ανώτατο και κεντρικό επίπεδο, στην ένοπλη και βίαιη εκδίκησή του.
Μια ομάδα χάκερ που συνδέεται με την ιρανική κυβέρνηση εξαπέλυσε θανάσιμες απειλές κατά Αμερικανών Πεζοναυτών που υπηρετούν στη Μέση Ανατολή, αφού προηγουμένως διέρρευσε τα προσωπικά τους στοιχεία.
Πρόκειται για την ομάδα «Handala Hack Team», η οποία συνδέεται με το υπουργείο Πληροφοριών του Ιράν και έχει πραγματοποιήσει δεκάδες κυβερνοεπιθέσεις από τον Δεκέμβριο του 2023.
«Ψευδαίσθηση η αμερικανική ασφάλεια»
Σύμφωνα με το ημιεπίσημο πρακτορείο Mehr, η ομάδα ανήρτησε στο Telegram ένα προκλητικό μήνυμα, αναφέροντας: «Σήμερα, απλώς ως επίδειξη και για να αποδείξουμε την έκταση της δικής μας πληροφοριακής υπεροχής, δημοσιεύσαμε τα πλήρη προσωπικά στοιχεία 2.379 Αμερικανών Πεζοναυτών που σταθμεύουν στην περιοχή του Περσικού Κόλπου».
«Αυτό είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό των δυνατοτήτων παρακολούθησής μας. Η “ασφάλεια” για την οποία καυχιούνται οι Αμερικανοί διοικητές δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κενή ψευδαίσθηση, μια παιδική φαντασίωση».
Hacker group Handala exposes US Marines stationed in Persian Gulf in latest data breach
——
The Iran-linked hacker group Handala has released the full names and personal details of 2,379 US Marines stationed in the Persian Gulf, saying it had published them as a demonstration of… pic.twitter.com/8kvdvo8GOv
Το μήνυμα υποστήριζε επίσης ότι η ομάδα κατέχει «λεπτομερείς πληροφορίες» για τις οικογένειες των Πεζοναυτών, τις διευθύνσεις κατοικίας τους, τις βάσεις, τις καταναλωτικές τους συνήθειες, ακόμα και τις «νυχτερινές τους δραστηριότητες».
Απειλές για αντίποινα και αναφορά στη Μινάμπ
Οι χάκερ συνέδεσαν τη δράση τους με τις πολύνεκρες επιθέσεις που σημειώθηκαν σε σχολείο θηλέων στην πόλη Μινάμπ του Ιράν κατά τις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης, όπου τουλάχιστον 165 άτομα -εκ των οποίων τα περισσότερα παιδιά- σκοτώθηκαν κατά την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
«Αυτή η έκθεση είναι απλώς μια μικρή προειδοποίηση. Όταν φτάσει η ώρα μηδέν, πύραυλοι Kheibar και drones Shahed θα βρέξουν όχι μόνο πάνω σε όσους συμμετείχαν στα εγκλήματα της Μινάμπ και της Γάζας, αλλά πάνω σε κάθε εισβολέα που εμμένει στην αυταπάτη της ασυλίας. Σήμερα, δημοσιεύσαμε αυτήν την περιορισμένη λίστα για να πάρετε μια γεύση της πραγματικής μας δύναμης – αύριο, ολόκληρη η λίστα μπορεί να στοιχειώνει κάθε σας νύχτα».
Στο στόχαστρο και ο επικεφαλής του FBI
Τον περασμένο μήνα, η ομάδα χάκερ «Handala» ισχυρίστηκε ότι παραβίασε τους λογαριασμούς του επικεφαλής του FBI, Κας Πατέλ, δημοσιεύοντας προσωπικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και φωτογραφίες του (μεταξύ των οποίων μία με πούρο και μία δίπλα σε ένα vintage σπορ αυτοκίνητο), αν και πολλά από τα αρχεία χρονολογούνταν από την προηγούμενη δεκαετία.
The DOJ announced that FBI Director Kash Patel’s personal email account was compromised by the Iran-linked Handala group.
Handala released a dossier of Patel’s photos, consisting of mostly silly pictures.
«Ο Κας Πατέλ, ο τρέχων επικεφαλής του FBI, που κάποτε έβλεπε το όνομά του να εκτίθεται με υπερηφάνεια στα κεντρικά γραφεία της υπηρεσίας, θα βρει τώρα το όνομά του στη λίστα των επιτυχώς χακαρισμένων θυμάτων. Τα λεγόμενα “απόρθητα” συστήματα του FBI γονάτισαν μέσα σε λίγες ώρες από την ομάδα μας», έγραψαν οι χάκερ.
Σύμφωνα με το Ιρανικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο υφυπουργός Άμυνας του Ιράν δηλώνει ότι η χώρα είναι έτοιμη να μοιραστεί τις στρατιωτικές της ικανότητες και τις «εμπειρίες στην ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών» με τα μέλη του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO).
Ο Ταξίαρχος Ρεζά Ταλαΐ-Νικ, υφυπουργός και εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας και Επιμελητείας των Ενόπλων Δυνάμεων, προέβη στις δηλώσεις αυτές κατά την άφιξή του στο Κιργιστάν την Τρίτη.
Έδωσε έμφαση στο «να μοιραστούμε τις αμυντικές και στρατιωτικές μας ικανότητες με ανεξάρτητες χώρες, ειδικά με τα μέλη του SCO», προσθέτοντας: «Είμαστε έτοιμοι να παρέχουμε τις εμπειρίες μας στην ήττα των Ηνωμένων Πολιτειών σε άλλα μέλη του οργανισμού».
Υπογραμμίζοντας τη σταθερή πορεία των ενόπλων δυνάμεων του Ιράν και την «υποδειγματική αντίσταση του ευγενούς ιρανικού λαού» στη διεθνή σκηνή, χαρακτήρισε τον SCO ως εκδήλωση εθνών που επιδιώκουν να προχωρήσουν πέρα από «ένα άδικο μονοπολικό σύστημα προς μια πολυπολική τάξη», επικαλούμενος τη γεωγραφική και δημογραφική σημασία του.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ επέβαλαν έναν επιθετικό πόλεμο κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου, δολοφονώντας τον Ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης Αγιατολάχ Σεγιέντ Αλί Χαμενεΐ. Αρκετοί κορυφαίοι στρατιωτικοί διοικητές δολοφονήθηκαν επίσης εκείνη την ημέρα.
Ωστόσο, οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις αντέδρασαν γρήγορα στις επιθέσεις, σφυροκοπώντας στόχους εντός των ισραηλινά κατεχόμενων εδαφών καθώς και αμερικανικές βάσεις σε όλη την περιοχή.
Λίγο μετά την άφιξή του στο Μπισκέκ, ο Ταλαΐ-Νικ είχε ξεχωριστές συναντήσεις με τους υπουργούς Άμυνας του Κιργιστάν, της Ρωσίας, του Πακιστάν και της Λευκορωσίας.
Υποστήριξε ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι πλέον σε θέση να υπαγορεύουν τις πολιτικές τους σε ανεξάρτητα έθνη», προσθέτοντας ότι αυτή η πραγματικότητα έχει γίνει εμφανής «μέσα από την ανθεκτικότητα του ιρανικού λαού και των ενόπλων δυνάμεων» και ότι η Ουάσιγκτον «θα αποδεχθεί ότι πρέπει να εγκαταλείψει τις παράνομες και παράλογες απαιτήσεις της».
«Σήμερα, όλος ο κόσμος θεωρεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και το σιωνιστικό καθεστώς ως σύμβολα κρατικής τρομοκρατίας», είπε, καταγγέλλοντάς τους για τα «ξεδιάντροπα εγκλήματά τους στη δολοφονία αθώων ανθρώπων, ιδιαίτερα παιδιών και μαθητών σχολείων στο Μινάμπ».
Δομικά, ο SCO είναι σήμερα διαφορετικός από την αρχική του ίδρυση ως «Οι Πέντε της Σαγκάης» το 1996 και «Οι Έξι της Σαγκάης» μετά την εισδοχή του Ουζμπεκιστάν το 2001. Η σύνοδος κορυφής του SCO το 2017 ενέταξε την Ινδία και το Πακιστάν (πρώην παρατηρητές) ως νέα μέλη. Τα οκτώ μέλη του SCO αντιπροσωπεύουν τώρα περίπου το ήμισυ του παγκόσμιου πληθυσμού, το ένα τέταρτο του παγκόσμιου ΑΕΠ και περίπου το 80 τοις εκατό της ευρασιατικής χερσαίας έκτασης.
Δύο από τα μέλη του SCO είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (Ρωσία και Κίνα), και τέσσερα είναι πυρηνικά κράτη (Ρωσία, Κίνα, Ινδία και Πακιστάν). Τρία από τα μέλη του SCO αποτελούν μέρος της ομάδας BRICS (Ρωσία, Κίνα και Ινδία). Όλα αυτά προσδίδουν σημαντική αντιληπτή πολιτική αξία στον SCO.
ΛΙΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ που τολμούν να πουν «όχι» στην Άννα Γουίντουρ. Ο Ζοχράν Μαμντάνι είναι ένας από αυτούς. Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης απέρριψε την πρόσκληση να παραστεί στο Met Gala, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 4 Μαΐου, σπάζοντας με την άρνησή του μια παράδοση δεκαετιών — οι δήμαρχοι της πόλης παραδοσιακά παρίσταντο στην λαμπερή εκδήλωση — ενώ παράλληλα κατάφερε μια από τις πιο αξιομνημόνευτες προσβολές στην πιο ισχυρή γυναίκα της μόδας. Ο δήμαρχος δήλωσε ότι ήθελε να επικεντρωθεί στο «πώς θα κάνει πιο προσιτή την πιο ακριβή πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών», κλείνοντας το θέμα χωρίς να δώσει περισσότερες εξηγήσεις. Ορισμένα μέσα ενημέρωσης όμως προχώρησαν ακόμη περισσότερο, αναφέροντας ότι ο δήμαρχος δήλωσε στην ομάδα του ότι το Met Gala είναι εντελώς ασύμβατο με τα ενδιαφέροντά του, ειδικά τώρα που εργάζεται πάνω σε ένα σχέδιο για την αύξηση των φόρων στους εκατομμυριούχους — με άλλα λόγια, στους περισσότερους από τους καλεσμένους στην ετήσια εκδήλωση που διοργανώνει η Vogue.
Η αλήθεια είναι ότι ο Μαμντάνι δεν είναι ο μόνος που εμφανίζεται δυσαρεστημένος από το φετινό Met Gala, του οποίου κύριοι χορηγοί και επίτιμοι οικοδεσπότες είναι ο Τζέφ Μπέζος και η σύζυγός του, Λόρεν Σάντσεζ. Σύμφωνα με τους New York Times, η πόλη έχει γεμίσει με αφίσες που διαμαρτύρονται για την ανάμιξη του ζεύγους στη μεγαλύτερη βραδιά της μόδας. «Μποϊκοτάρετε το Met Gala», «Met Gala, χορηγούμενο από όσους υποστηρίζουν τον ICE» και «Met Gala, χορηγούμενο από την εργασιακή εκμετάλλευση» (μια αναφορά στις συνθήκες εργασίας στην Amazon), είναι μερικά από τα συνθήματα που έχουν τοιχοκολληθεί στους σταθμούς του μετρό και στους δρόμους της πόλης.
Αυτό που υποτίθεται ότι αποτελεί ένα λαμπερό, εορταστικό, φιλανθρωπικό event έχει μετατραπεί σε μια άκρως πολιτική και αμφιλεγόμενη εκδήλωση, προκαλώντας έναν απρόβλεπτο πονοκέφαλο στην Άννα Γουίντουρ, που εκτός των άλλων είναι ένα πολιτισμικό έμβλημα του Δημοκρατικού Κόμματος. Ήταν εκείνη που χάρισε στη Μισέλ Ομπάμα το πρώτο της εξώφυλλο στη Vogue, υπήρξε σύμβουλος της Χίλαρι Κλίντον, συγκέντρωσε πολλά χρήματα για το κόμμα κατά τη διάρκεια της θητείας Μπάιντεν, και μάλιστα ήρθε σε δημόσια σύγκρουση με τον Ντόναλντ Τραμπ. Τώρα, καθώς έχει προσεταιριστεί επικίνδυνα το ζεύγος Μπέζος — το οποίο, σύμφωνα με φήμες, ενδιαφέρεται να αγοράσει την Condé Nast, τη μητρική εταιρεία του Vogue — έχει γίνει στόχος έντονης κριτικής από τους προοδευτικούς κύκλους στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η σχέση της Γουίντουρ με το ζεύγος χρονολογείται από παλιά και έχει γίνει ακόμη πιο στενή τον τελευταίο καιρό. Οι αναγνώστριες της Vogue έμειναν κατάπληκτες όταν είδαν τη Λορέν Σάντσεζ, τη σύζυγο του Τζεφ Μπέζος, να εμφανίζεται στο εξώφυλλο του περιοδικού ως νύφη τον Ιούνιο του 2025. Χιλιάδες σχόλια στα social media του περιοδικού αμφισβήτησαν έντονα τη λογική της τοποθέτησης στο εξώφυλλο μιας προσωπικότητας που θεωρείται «τόσο αντι-Vogue» — όχι μόνο λόγω του τι αντιπροσωπεύει κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά, αλλά και επειδή η αισθητική της απέχει πολύ από τα χαρακτηριστικά πρότυπα του περιοδικού. Λίγα εξώφυλλα περιοδικών έχουν προκαλέσει τέτοια αντίδραση.
Η Wintour, ωστόσο, έκανε τα στραβά μάτια και συνέχισε να εμβαθύνει τους δεσμούς της με το ζευγάρι. Φωτογραφήθηκε να περπατάει στους δρόμους του Παρισιού μαζί τους κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Μόδας πριν τους ορίσει επίτιμους οικοδεσπότες του προσεχούς Met Gala. Πρόκειται για μια συμμαχία που μπορεί να έχει οικονομικό και στρατηγικό νόημα, αν και το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμά της παραμένει ασαφές.
Κρίνοντας από τα όσα έχουν συμβεί στην ιστορική εφημερίδα Ουάσιγκτον Ποστ από τότε που την αγόρασε ο Τζέφ Μπέζος— μαζικές απολύσεις, οικονομική αναταραχή, μια ριζική αλλαγή στην εκδοτική πολιτική που κόστισε 200.000 συνδρομητές, καθώς και μια συντακτική ομάδα που ευθυγραμμίζεται όλο και περισσότερο με τα συμφέροντα της Amazon — δεν είναι παράλογο να αναρωτιέται κανείς τι θα απογίνει η Vogue αν το ζεύγος των Μπέζος συνεχίσει να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιστορία της. Μια ιστορία στην οποία η Άννα Γουίντουρ θα πρέπει τελικά να αποφασίσει με ποια πλευρά θέλει να είναι.
Η Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων καταγγέλλει με ανακοίνωσή της τα σχέδια της κυβέρνησης για την κατασκευή έξι εργοστασίων «ενεργειακής αξιοποίησης» απορριμμάτων, μεταξύ των οποίων και ενός στο Ηράκλειο που θα εξυπηρετεί και το Νότιο Αιγαίο, υποστηρίζοντας ότι η καύση σκουπιδιών συνιστά σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την εθνική οικονομία.
Η περιβαλλοντική οργάνωση, που δραστηριοποιείται στα θέματα απορριμμάτων από τη δεκαετία του 1980, επανέφερε δέκα βασικά επιχειρήματα που είχε διατυπώσει ήδη από τον Αύγουστο του 2025, όταν ξεκίνησε η σχετική διαβούλευση. Το πρώτο αφορά τον χρόνο διεξαγωγής της, καθώς πραγματοποιήθηκε τον μήνα των διακοπών, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τον στόχο της αυξημένης συμμετοχής των πολιτών. Το δεύτερο ζήτημα εστιάζει στον τρόπο διεξαγωγής της διαβούλευσης, η οποία έγινε μόνο εγγράφως και ταχυδρομικά ή με ηλεκτρονικό μήνυμα, περιορίζοντας καθοριστικά τη διαφάνεια αφού κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποιοι και πόσοι συμμετείχαν, ούτε τι είπαν άλλοι φορείς.
Η Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση αγνοεί τον τοπικό σχεδιασμό που έχει εκπονηθεί στην Κρήτη, όπου η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και οι τοπικοί φορείς έχουν αποφασίσει τη διαχείριση των απορριμμάτων με βάση το τρίπτυχο Μείωση – Επαναχρησιμοποίηση – Ανακύκλωση, έχοντας απορρίψει ρητά την ιδέα της καύσης. Η είσοδος ιδιωτών μέσω Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στη διαχείριση των απορριμμάτων της Κρήτης, σύμφωνα με την οργάνωση, μειώνει τη διαφάνεια και το δημόσιο έλεγχο, ενώ αναμένεται να πολλαπλασιάσει το κόστος για το δημόσιο και τους πολίτες.
Σημαντικές ανησυχίες εγείρονται και για τις επιπτώσεις στην υγεία. Η «ενεργειακή αξιοποίηση» παράγει καρκινογόνες διοξίνες που θα αναπνέουν οι κάτοικοι των γύρω περιοχών, ενώ η οργάνωση αμφισβητεί την επάρκεια του ελεγκτικού μηχανισμού για την τήρηση των κανονισμών ασφαλείας. Παράλληλα, η καύση απορριμμάτων παράγει τοξική τέφρα, καθώς τα σκουπίδια δεν εξαφανίζονται, εγείροντας ερωτήματα για την τελική τους διάθεση και τον κίνδυνο μόλυνσης του υδροφόρου ορίζοντα και των αγροτικών καλλιεργειών.
Διαβάστε τι αναφέρεται αναλυτικά:
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ
ΒΛΑΠΤΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ, ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Η κυβέρνηση, παρά τις αντιδράσεις τοπικών φορέων και περιβαλλοντικών οργανώσεων, προωθεί 6 εργοστάσια «ενεργειακής αξιοποίησης» (καύσης) απορριμμάτων, εκ των οποίων ένα θα είναι στην Κρήτη στο Ηράκλειο και θα καλύπτει και το Νότιο Αιγαίο. Η Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων τονίζει ότι η καύση των σκουπιδιών αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την οικονομία.
Η Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων, έχοντας δραστηριοποιηθεί ήδη από τη δεκαετία του 1980 για θέματα απορριμμάτων, είχε ήδη τονίζει τα παρακάτω (που είχαμε επισημάνει από τον Αύγουστο του 2025):
1. Το θέμα του χρόνου διαβούλευσης: Η διαβούλευση έγινε τον μήνα Αύγουστο, μήνα διακοπών, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το στόχο οποιασδήποτε διαβούλευσης που (θα έπρεπε να) είναι η αυξημένη συμμετοχή των πολιτών.
2. Το ζήτημα του τρόπου διαβούλευσης: Η διαβούλευση έγινε μόνο εγγράφως και ταχυδρομικά ή με ηλεκτρονικό μήνυμα, κάτι που περιορίζει καθοριστικά τη διαφάνεια, καθώς έτσι κανείς δεν θα ξέρει ποιοι και πόσοι συμμετείχαν στη διαβούλευση και βασιζόμαστε μόνο σε ό,τι μας πουν αυτοί που προκήρυξαν τη διαβούλευση. Επίσης κανείς μπορούσε δει τι είπαν άλλοι πολίτες και φορείς στη διαβούλευση, πάλι βασιζόμαστε σε ό,τι μας πουν αυτοί που προκήρυξαν τη διαβούλευση. Αυτά εγείρουν σοβαρά ερωτηματικά διαφάνειας.
3. Η κυβέρνηση αγνοεί τον τοπικό σχεδιασμό: Στην Κρήτη, η απόφαση της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης και των τοπικών φορέων είναι η διαχείριση των απορριμμάτων να γίνεται με βάση το τρίπτυχο Μείωση – Επαναχρησιμοποίηση – Ανακύκλωση κι έχει απορριφθεί η ιδέα της καύσης απορριμμάτων. Πώς αγνοούν τον τοπικό σχεδιασμό που προέκυψε μετά από πολύχρονη δημοκρατική συζήτηση στην Κρήτη;
4. Η είσοδος ιδιωτών (ΣΔΙΤ) στη διαχείριση των απορριμμάτων της Κρήτης με εργοστάσιο καύσης απορριμμάτων μειώνει τη διαφάνεια και το δημόσιο έλεγχο, ενώ αναμένεται να πολλαπλασιάσει το κόστος για το δημόσιο και τους πολίτες.
5. Η «ενεργειακή αξιοποίηση» (καύση απορριμμάτων) παράγει καρκινογόνες διοξίνες που θα αναπνέουν οι κάτοικοι της γύρω περιοχής. Ποιος ανύπαρκτος ή υποστελεχωμένος ελεγκτικός μηχανισμός θα ελέγχει αν τηρούνται οι κανονισμοί ασφαλείας;
6. Η καύση απορριμμάτων παράγει τοξική τέφρα, διότι τα σκουπίδια δεν εξαφανίζονται ως δια μαγείας. Τι θα γίνεται αυτή η τοξική τέφρα; Θα θάβεται πού και με ποια μέτρα ασφαλείας για να μην επηρεάζει τον υδροφόρο ορίζοντα και τις αγροτικές καλλιέργειες; Θα εξάγεται μήπως στην Αφρική στα πλαίσια της συνέχισης της αποικιοκρατίας; Επιθυμούμε να υπάρχουν «θυσιασμένες ζώνες» όπου γη, νερό και αέρας θα είναι μολυσμένα;
7. Η καύση απορριμμάτων («ενεργειακή αξιοποίηση») είναι ανταγωνιστική στην ανακύκλωση, μείωση και επαναχρησιμοποίηση απορριμμάτων: Τα εργοστάσια καύσης απορριμμάτων ζητάνε όσο περισσότερα σκουπίδια γίνεται, για να παράγουν περισσότερη ενέργεια και να βγάζουν περισσότερα κέρδη οι ιδιώτες. Άρα ουσιαστικά εγκαταλείπεται η μείωση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση.
8. Η καύση απορριμμάτων («ενεργειακή αξιοποίηση») θα κοστίσει πολλαπλάσια για το δημόσιο και τους πολίτες: Οι ιδιώτες που θα αναλάβουν το εργοστάσιο θα χρηματοδοτηθούν με δημόσια κονδύλια για τη δημιουργία του εργοστασίου, θα λαμβάνουν κρατικές επιχορηγήσεις για τη λειτουργία του, θα παίρνουν χρήματα από τα δημοτικά τέλη και θα παίρνουν και χρήματα από την ενέργεια που θα πουλάνε. Τουλάχιστον 4 διαφορετικές πηγές δημόσιας χρηματοδότησης προς τους ιδιώτες, σε βάρος των πολιτών, της οικονομίας κι εν τέλει και της δημόσιας υγείας. Η κυβέρνηση μάλιστα πρόσθεσε κι επιπλέον πηγή δημόσιας χρηματοδότησης των ιδιωτών, βαφτίζοντας “Ανανεώσιμη Πηγή Ενέργειας” την παραγωγή ενέργειας από την καύση των σκουπιδιών!
9. Η προοπτική της καύσης καλλιεργεί στους πολίτες μια λογική ανευθυνότητας, ότι «δε χρειάζεται να κάνουν τίποτα οι ίδιοι, κάποιος άλλος θα αναλάβει το πρόβλημα». Έρχεται σε αντίθεση με τη λογική του ενεργού, υπεύθυνου πολίτη, της συμμετοχής των πολιτών στην επίλυση των προβλημάτων. Εκχωρούν την επίλυση του προβλήματος σε «ειδικούς», με συνέπεια να είμαστε στο μέλλον στο έλεός τους (των «ειδικών» και των ιδιωτών) σε σοβαρά ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη δημόσια υγεία, την οικονομία και την προστασία της φύσης.
10. Η εγκατάλειψη της μείωσης, επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης θα πολλαπλασιάσει τα έξοδα μεταφοράς των σκουπιδιών, άρα και το κόστος διαχείρισης αλλά και το κόστος συλλογής τους από παραλίες, δάση, πόλεις. Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης προβλέπει μεταφορά σκουπιδιών από το Νότιο Αιγαίο και την Κρήτη στο εργοστάσιο καύσης απορριμμάτων στο Ηράκλειο. Αυτό πολλαπλασιάζει το κόστος τόσο της αποκομιδής όσο και το κόστος μεταφοράς τους σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις.
Για να διασφαλιστεί η δημόσια υγεία και η προστασία του περιβάλλοντος αλλά και για να εξοικονομηθούν πόροι καλούμε την κυβέρνηση να εγκαταλείψει την ιδέα της καύσης των απορριμμάτων και να προωθήσει ενεργά τη Μείωση, Επαναχρησιμοποίηση, Κομποστοποίηση και Ανακύκλωση των Απορριμμάτων, κατά το παράδειγμα της διαχείρισης των απορριμμάτων στα Χανιά.
§ Για την τοξική τέφρα και το πού καταλήγει: Κλαπ Αλεξάντερ, Ο πόλεμος των σκουπιδιών: ανταποκρίσεις από τις παγκόσμιες χωματερές, εκδόσεις Δώμα, Αθήνα 2025
Στο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Πλατανιά στον Ταυρωνίτη πραγματοποιήθηκε με επιτυχία δράση δωρεάν προληπτικού ελέγχου μνήμης, που διοργάνωσε το Πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» του Δήμου Πλατανιά σε συνεργασία με το Κέντρο Ημέρας Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών Χανίων.
Η αξιολόγηση των συμμετεχόντων έγινε από την Άννα Δημοτάκη, Ψυχολόγο MSc, PgD και Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κέντρου Ημέρας, καθώς και από την Μαρία Γλυνιαδάκη, Κοινωνική Λειτουργό του Κέντρου.
Οι δημότες που συμμετείχαν εξέφρασαν θετικές εντυπώσεις από τη δράση, υπογραμμίζοντας τη σημασία και την αναγκαιότητα τέτοιων πρωτοβουλιών πρόληψης, ιδιαίτερα για άτομα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες πρόσβασης σε εξειδικευμένες δομές διάγνωσης και υποστήριξης.
Η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής Χρυσάνθη Μαραγκουδάκη εξέφρασε τις θερμές της ευχαριστίες προς την κα Δημοτάκη και την κα Γλυνιαδάκη για την πολύτιμη συμβολή τους, το Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. Πλατανιά για τη φιλοξενία και ιδιαίτερα τον Διευθυντή κ. Δαρακή, τους εργαζόμενους του Προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» για τη σημαντική τους συμβολή στην άρτια υλοποίηση της δράσης καθώς και τους δημότες που συμμετείχαν.
Σε δήλωσή της η κα Μαραγκουδάκη ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση αποτελούν βασικούς πυλώνες της κοινωνικής πολιτικής του Δήμου μας. Μέσα από τέτοιες δράσεις στεκόμαστε δίπλα στους δημότες μας, ενισχύοντας την ενημέρωση και την πρόσβασή τους σε σημαντικές υπηρεσίες υγείας».
Η δράση αποτέλεσε μια ουσιαστική πρωτοβουλία πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης, η οποία παρουσιάζει ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον. Ο Δήμος Πλατανιά δεσμεύεται να συνεχίσει και να επεκτείνει αντίστοιχες δράσεις σε όλες τις Δημοτικές Ενότητες, ενισχύοντας την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση της νόσου.
Η πρόσφατη δημόσια κατάθεση του John Kiriakou, πρώην στελέχους της CIA και ανώτερου ερευνητή της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πλέον σκοτεινά κεφάλαια της αμερικανικής εμπλοκής στο Αφγανιστάν.
Με φόντο τις αχανείς εκτάσεις παπαρούνας στην επαρχία Helmand, ο Kiriakou περιγράφει μια πραγματικότητα όπου η καταπολέμηση των ναρκωτικών υποχωρεί έναντι των γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων, μετατρέποντας την εξάρτηση ολόκληρων εθνών σε εργαλείο υβριδικού πολέμου. Οι ισχυρισμοί του, οι οποίοι εστιάζουν στη σκόπιμη ανοχή της παραγωγής ηρωίνης με στόχο την κοινωνική αποσταθεροποίηση της Ρωσίας και του Ιράν, θέτουν κρίσιμα ερωτήματα για την ηθική διάσταση της εξωτερικής πολιτικής και το πραγματικό κόστος των σύγχρονων συρράξεων.
Η Αθέατη Όψη του Αφγανικού Πολέμου: Η Αποστολή του 2009
Η περίοδος μεταξύ 2009 και 2011 σηματοδοτήθηκε από μια έντονη προσπάθεια της Ουάσιγκτον να επαναξιολογήσει τη στρατηγική της στο Αφγανιστάν. Σε αυτό το πλαίσιο, ο John Kiriakou, υπό την ιδιότητα του ανώτερου ερευνητή για την Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, ανέλαβε την εκπόνηση μιας επίσημης μελέτης για την καλλιέργεια της παπαρούνας. Εκείνη την εποχή, το Αφγανιστάν κατείχε μια θλιβερή παγκόσμια πρωτιά, παράγοντας το 93% της παγκόσμιας ηρωίνης.
Η έρευνα δεν ήταν απλώς μια γραφειοκρατική υποχρέωση, αλλά μια προσπάθεια διείσδυσης στον πυρήνα της αφγανικής οικονομίας του πολέμου. Ο Kiriakou, έχοντας την εμπειρία των υπηρεσιών πληροφοριών, επιδίωξε να κατανοήσει τη σχέση μεταξύ της τοπικής γεωργίας και των διεθνών δικτύων διακίνησης. Η μετάβασή του στο πεδίο, ωστόσο, αποκάλυψε εξαρχής μια δυσπιστία από την πλευρά της στρατιωτικής ηγεσίας. Η άρνηση των αρχών στην αεροπορική βάση Bagram να τον μεταφέρουν στις νότιες επαρχίες τον ανάγκασε να επικαλεστεί τον βαθμό του —που αντιστοιχούσε σε ταξίαρχο— προκειμένου να διασφαλίσει τη μετάβαση στο Kandahar και στη συνέχεια στο Lashkar Gah, την πρωτεύουσα της επαρχίας Helmand.
Lashkar Gah: Μια Συνάντηση στις Παπαρούνες του Helmand
Η προσγείωση στο Lashkar Gah πρόσφερε στον Kiriakου μια εικόνα που υπερβαίνει κάθε στατιστική ανάλυση: απέραντες εκτάσεις καλλιέργειας παπαρούνας που εκτείνονταν μέχρι τον ορίζοντα. Συνοδευόμενος από μεταφραστή και ασφάλεια, ο ερευνητής εισήλθε στα χωράφια αναζητώντας την οπτική των ίδιων των καλλιεργητών. Η συνάντηση με έναν Αφγανό αγρότη έφερε στην επιφάνεια μια κυνική παραδοχή που θα άλλαζε την κατεύθυνση της έρευνας.
Στο ερώτημα γιατί δεν επιλέγει εναλλακτικές καλλιέργειες με δύο περιόδους συγκομιδής, όπως οι ντομάτες ή τα ρόδια, η απάντηση του αγρότη ήταν αποκαλυπτική. Ισχυρίστηκε ότι οι Αμερικανοί του είχαν δώσει το «πράσινο φως» για την καλλιέργεια παπαρούνας ήδη από το 2001, με μοναδικό αντάλλαγμα την παροχή πληροφοριών για τις κινήσεις των Αράβων μαχητών στην περιοχή.
Η προσπάθεια του Kiriakou να διευκρινίσει ποια συγκεκριμένα στελέχη έδωσαν αυτή την άδεια διακόπηκε βίαια από τον στρατιωτικό συνοδό του, ο οποίος επικαλέστηκε «απειλή ασφαλείας» για να τον απομακρύνει εσπευσμένα από το σημείο και να τον επιστρέψει στη βάση Bagram.
Η Κυνική Αποκάλυψη της DEA: Η Ηρωίνη ως Γεωπολιτικό Εργαλείο
Επιστρέφοντας στην Ουάσιγκτον, ο Kiriakou συνέταξε μια απόρρητη έκθεση προοριζόμενη για τον τότε πρόεδρο της επιτροπής, John Kerry. Πριν από την επίσημη κατάθεση, ζήτησε τη γνώμη ενός επαφής του στην Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών (DEA). Η απάντηση που έλαβε ήταν σοκαριστική για τα δεδομένα της επίσημης αμερικανικής ρητορικής. Το στέλεχος της DEA τον προειδοποίησε ότι η έκθεση δεν θα δημοσιευόταν ποτέ, εξηγώντας τη γεωπολιτική λογική πίσω από την ανοχή της παραγωγής.
Σύμφωνα με αυτή την οπτική, το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της αφγανικής ηρωίνης διοχετευόταν στη Ρωσία και το Ιράν αποτελούσε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα για τη Δύση.
Η λογική ήταν απλή όσο και σκληρή: ο εθισμός μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού σε αυτές τις χώρες θα οδηγούσε στην κοινωνική τους αποδυνάμωση, πλήττοντας τη σταθερότητα και την παραγωγικότητά τους.
Αυτή η προσέγγιση μετέτρεπε το Αφγανιστάν σε ένα ιδιότυπο εργαστήριο «λευκού θανάτου» με αποδέκτες τους γεωπολιτικούς αντιπάλους των ΗΠΑ, καθιστώντας την έκθεση του Kiriakou ανεπιθύμητη για το κατεστημένο της εξωτερικής πολιτικής.
Το Ιστορικό Παράδοξο: Η Εποχή των Ταλιμπάν και η Μεταστροφή του 2001
Η ανάλυση του Kiriakou εστιάζει σε ένα ιστορικό δεδομένο που συχνά παραλείπεται από τις αναλύσεις για τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Κατά το τελευταίο έτος της πρώτης διακυβέρνησης των Ταλιμπάν, το 2000, η παραγωγή οπίου είχε εκμηδενιστεί. Οι Ταλιμπάν είχαν επιβάλει μια αυστηρή απαγόρευση που αποδείχθηκε αποτελεσματική, μετατρέποντας τη χώρα σε καθαρό εξαγωγέα τροφίμων προς το Ιράν και το Πακιστάν.
Η κατάσταση αντεστράφη πλήρως αμέσως μετά την αμερικανική επέμβαση. Η ηρωίνη έγινε το κυρίαρχο προϊόν, γεγονός που ο Kiriakou ερμηνεύει όχι ως αποτυχία της πολιτικής κατά των ναρκωτικών, αλλά ως μια συνειδητή επιλογή ενσωματωμένη στον ευρύτερο σχεδιασμό για την περιοχή.
Η αντίθεση μεταξύ ενός Αφγανιστάν που εξήγαγε τρόφιμα το 2000 και ενός Αφγανιστάν που πλημμύρισε τον κόσμο με ηρωίνη μετά το 2001, αποτελεί για τον ίδιο την ισχυρότερη απόδειξη ότι η «ελευθερία» που υποσχέθηκε η Δύση συνοδευόταν από ένα κυνικό τίμημα
Η Ηθική Δυσαρμονία των Μυστικών Υπηρεσιών: «Πώς θα Κερδίσουμε»
Η μαρτυρία του John Kiriakou υπερβαίνει την απλή εξιστόρηση επιχειρησιακών δεδομένων, αγγίζοντας τον πυρήνα της ηθικής συγκρότησης των στελεχών των υπηρεσιών πληροφοριών. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του στη CIA, ο ίδιος βρέθηκε αντιμέτωπος με μια συνεχή εσωτερική πάλη, προσπαθώντας να συμβιβάσει το αφήγημα των «καλών» με τις κυνικές πρακτικές του πεδίου. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι συσκέψεις όπου διαμορφώνονταν οι στρατηγικές αυτές δεν χαρακτηρίζονταν ποτέ από ηθικούς προβληματισμούς ή ανησυχίες για τις επιπτώσεις των ναρκωτικών στις ξένες κοινωνίες.
«Οι συναντήσεις αφορούσαν αποκλειστικά το πώς θα κερδίσουμε, πώς θα αποκτήσουμε προβάδισμα και πώς θα εφαρμόσουμε την πολιτική που θέλαμε να ακολουθήσει η εκάστοτε χώρα», αναφέρει χαρακτηριστικά. Αυτή η προσέγγιση, που θέτει την αποτελεσματικότητα πάνω από κάθε δεοντολογία, περιγράφει ένα περιβάλλον όπου η σκόπιμη πλημμύρα μιας χώρας με ηρωίνη θεωρείται απλώς ένα ακόμη εργαλείο άσκησης πίεσης. Η διαπίστωση αυτή αναδεικνύει το χάσμα μεταξύ της δημόσιας διπλωματίας και των απόρρητων επιχειρήσεων, όπου ο στόχος της αποδυνάμωσης του αντιπάλου νομιμοποιεί μέσα που σε οποιοδήποτε άλλο πλαίσιο θα θεωρούνταν εγκληματικά.
Φαιντανύλη: Η Σύγχρονη Αντανάκλαση μιας Παλιάς Τακτικής
Η στρατηγική που ο Kiriakou ισχυρίζεται ότι εφάρμοσαν οι ΗΠΑ στο Αφγανιστάν φαίνεται να βρίσκει σήμερα την κατοπτρική της εικόνα στην επιδημία της φαιντανύλης που μαστίζει την αμερικανική κοινωνία. Ο πρώην πράκτορας συνδέει άμεσα την τρέχουσα κρίση ναρκωτικών στις ΗΠΑ με τη δράση της Κίνας και του Μεξικού, υποστηρίζοντας ότι οι δυνάμεις αυτές χρησιμοποιούν τη φαιντανύλη ως όπλο για την αποδυνάμωση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η λογική παραμένει η ίδια: η μαζική εισαγωγή εξαιρετικά εθιστικών ουσιών αποσκοπεί στην πρόκληση κοινωνικής διάβρωσης και οικονομικής εξασθένησης. Ο Kiriakou θεωρεί ότι η Predicament (δυσχερής θέση) στην οποία βρίσκονται σήμερα οι ΗΠΑ είναι το αποτέλεσμα μιας παρόμοιας τακτικής «υβριδικού πολέμου», όπου τα ναρκωτικά λειτουργούν ως ένας αόρατος στρατός που πλήττει τον κοινωνικό ιστό εκ των έσω.
Η ειρωνεία αυτής της ιστορικής ανακύκλωσης υπογραμμίζει την επικινδυνότητα τέτοιων στρατηγικών, καθώς οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται εναντίον αντιπάλων μπορούν τελικά να επιστρέψουν και να πλήξουν τον ίδιο τον χρήστη τους.
Σοβαρά ερωτήματα για τις επιλογές προσώπων σε κομβικές θέσεις του κρατικού μηχανισμού επαναφέρει η υπόθεση του Θεοδόση Μούγιου, γνωστού και ως «Georgy Zhukov» στο διαδίκτυο, με αναφορές σε διαδρομές που συνδέονται με κομματικούς μηχανισμούς και κρατικές αρμοδιότητες. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Documento, πρόκειται για πρόσωπο που, παρά την αποπομπή του από την Ελληνική Αστυνομία με βαριές κατηγορίες, βρέθηκε να κατέχει ρόλο στο υπουργείο Εσωτερικών.
Ταυτοποίηση και καταδίκη
Η ταυτότητα του συγκεκριμένου προσώπου ήρθε στο φως μετά από δικαστική διαδικασία που κινήθηκε με μήνυση της δικηγόρου Άννα Κούρτοβικ, οδηγώντας στην ταυτοποίηση του διαδικτυακού λογαριασμού με τον ίδιο. Όπως έχει γίνει γνωστό, ο Μούγιος είχε αποταχθεί από την ΕΛ.ΑΣ. για αδικήματα όπως απιστία, υπεξαίρεση και πλαστογραφία.
Από τα social στο υπουργείο
Παρά τα παραπάνω, φέρεται να τοποθετήθηκε ως νομικός σύμβουλος στο υπουργείο Εσωτερικών, δίπλα στον υπουργό Θόδωρο Λιβάνιο. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, συμμετείχε και σε επιτροπές αξιολόγησης έργων του προγράμματος «Αντώνης Τρίτσης», που αφορούν σημαντικά χρηματοδοτικά κονδύλια.
Η πορεία του, όπως καταγράφεται, συνδέεται με τη δραστηριότητά του σε διαδικτυακά δίκτυα υποστήριξης της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και με την εταιρεία Blue Skies, η οποία έχει βρεθεί στο επίκεντρο προηγούμενων αποκαλύψεων.
Διασυνδέσεις και ρόλοι
Το δημοσίευμα επισημαίνει ότι πρόκειται για ένα από τα παραδείγματα στελεχών που, παρά την αμφιλεγόμενη διαδρομή τους, βρέθηκαν να αξιοποιούνται σε θέσεις ευθύνης. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στη δράση διαδικτυακών λογαριασμών που επιδίδονταν σε επιθέσεις κατά δημοσιογράφων και πολιτικών αντιπάλων, με αιχμές για οργανωμένη λειτουργία.
