Τη δική τους εκδοχή των όσων συνέβησαν στο Σύνταγμα κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου για τα Τέμπη έδωσαν ο Πάνος Ρούτσι και ο Ηλίας Παπαγγελής, μετά τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού ότι ένιωσε ότι δεν υπήρχε η διάθεση να ανέβει στο βήμα.
Από την πλευρά τους οι δύο γονείς ξεκαθάρισαν ότι εκείνη ήταν που αποχώρησε από το σημείο, επισημαίνοντας ότι αν και δεν βρισκόταν στη λίστα των ομιλητών υπήρχε η πρόθεση να την καλέσουν, ωστόσο κάποιες ομιλίες κράτησαν αρκετή ώρα.
Πιο συγκεκριμένα, ο Πάνος Ρούτσι δήλωσε μιλώντας στην εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» έπειτα από σχετική ερώτηση της Αναστασίας Γιάμαλη και για τις φωτογραφίες με τον έντονο διάλογό τους:
«Εγώ της έλεγα, την παρακαλούσα να κάτσει να μιλήσει. Και εκείνη δεν ήθελε, ήθελε να φύγει. Αυτό είναι όλο. Μπορεί να το επιβεβαιώσει και η ίδια. Δηλαδή, όλο αυτό που βγήκε, δεν ξέρω πώς το βγάλανε και γιατί το βγάλανε, αλλά αυτό που της έλεγα εκείνη τη στιγμή: ‘’Μαρία σε παρακαλώ μην φύγεις, ήρθες που ήρθες, κάτσε να μιλήσεις’’. ‘’Όχι’’ λέει, ‘’δεν μπορώ άλλο φεύγω’’. Απλώς δεν ήθελε άλλο να κάτσει. Αυτό, τίποτα άλλο».
Από την πλευρά του ο Ηλίας Παπαγγελής ανέφερε: «Λίγο πριν φτάσει, επειδή περίμενα και εγώ να την δω εκεί στο φυλασσόμενο χώρο, μίλησα με τον πρόεδρο, με τον κύριο Ασλανίδη. Και τον ρώτησα αν έχει πληροφορίες αν θα ‘ρθει. Και μου είπε δεν ξέρει. Τον ρώτησα αν θα μιλήσει. Μου είπε: ‘’Δεν ξέρει άλλα κάποιοι αντιδρούν και δεν θέλουν να μιλήσει, λόγω των θεμάτων που έχει κατά καιρούς αναδείξει’’. Του είπα ότι αν έρθει δεν μπορείς να εμποδίσεις μία μάνα να μιλήσει. Μου λέει: ‘’Όχι, βεβαίως να μιλήσει’’. Κάποια στιγμή είδαμε ότι έφτασε, εκεί χαιρετήθηκε με τον κόσμο. Μου είπε ο κύριος Ασλανίδης ότι δεν είναι στη λίστα των ομιλητών.
«Όταν λοιπόν πήγα και τη χαιρέτησα, της είπα ότι επειδή δεν είστε στη λίστα, όταν ανέβω να μιλήσω, μόλις τελειώσω, θα σας καλέσω εγώ στο βήμα. Και μου λέει εντάξει. Όταν πλησίαζε να τελειώσει η ομιλία μου, κοίταξα προς τα εκεί που ήτανε και δεν την είδα πουθενά. Τέλος πάντων τέλειωσα την ομιλία μου, κατέβηκα και ρώτησα εδώ και τον Πάνο και τους άλλους ‘’πού είναι ρε παιδιά η κυρία Καρυστιανού;’’ Έφυγε. Γιατί έφυγε; Κουράστηκε. Είναι γεγονός ότι η μέρα εχθές ήταν αφιερωμένη στα Τέμπη και στα θύματα και στους συγγενείς και ήτανε πολύ μακρόσυρτες οι ομιλίες του Εργατικού Κέντρου, των σωματείων, των σιδηροδρομικών».
Μαρία Καρυστιανού: «Αισθάνθηκα ότι δεν ήθελαν»
Από την πλευρά της η Μαρία Καρυστιανού το απόγευμα του Σαββάτου μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra είχε εκφράσει την απογοήτευσή της. «Αισθάνθηκα ότι δεν ήθελαν να μιλήσω… Αυτό αισθάνθηκα, πέρασαν και δύο ώρες, μου πήρε λίγο χρόνο, όμως ένιωσα ότι δεν υπήρχε αυτή η διάθεση να μιλήσω όποτε και αποχώρησα. Ήρθα στις 12 η ώρα που ήταν η ώρα της συγκέντρωσης, να μιλήσω και εγώ για το παιδί μου και για όλο τον αγώνα των Τεμπών. Κατάλαβα όμως ένα δίωρο μετά ότι η οργανωτική επιτροπή του συλλόγου είχε ήδη διαμορφωμένο πρόγραμμα με την συμμετοχή ομιλιών συγγενών και εργατικών κέντρων.
Αισθάνθηκα ότι δεν ήθελαν να μιλήσω… Είναι θεμιτός κάθε αγώνας, η σημερινή μέρα όμως ήταν αφιερωμένη στους νεκρούς των Τεμπών.
Αυτό αισθάνθηκα, πέρασαν και δύο ώρες, μου πήρε λίγο χρόνο, όμως ένιωσα ότι δεν υπήρχε αυτή η διάθεση να μιλήσω όποτε και αποχώρησα. Οι συγγενείς σε παρόμοιες εκδηλώσεις έπαιρναν τον λόγο και μιλούσαν. Είχα μιλήσει με τον Πάνο Ρούτσι, ήξερε ότι θα κατέβω να μιλήσω. Μίλησα με αρκετούς συγγενείς και γνώριζαν και την πρόθεση μου. Για κάποιο λόγο όμως υπήρξε μια άρνηση», ανέφερε.
Το μήνυμα στη Μάρθη της στις 23:18
Στις 23:18 το βράδυ του Σαββάτου, την ώρα της φονικής σύγκρουσης, η Μαρία Καρυστιανού δημοσίευσε όσα θα έλεγε στο συλλαλητήριο για τα Τέμπη, ως μήνυμα στην κόρη της.
«Ότι δεν μπόρεσα να σου πω σήμερα το πρωί, τα γράφω την ώρα τούτη που σου έκοψαν το νήμα της ζωής σου.
“Αγαπημένο μου παιδί, Μάρθη μου,
Στις 28 Φεβρουαρίου του 2023, ο χρόνος σταμάτησε και ήρθαμε αντιμέτωποι με την απόλυτη διαπλοκή και την αδίστακτη διαφθορά. Σήμερα, μικρή μου, δεν στέκομαι εδώ μόνο ως μια μάνα που την πνίγει το δίκιο. Στέκομαι ως η φωνή σου, η φωνή που κάποιοι επιχείρησαν να σβήσουν μέσα στα συντρίμμια και τις φλόγες εκείνης της νύχτας. Και λυπάμαι. Λυπάμαι που δεν αναγνώρισα τον κίνδυνο, που δεν έδρασα νωρίτερα, που άθελα μου έμεινα παγωμένη στην ψευδαίσθηση ότι τίποτα δεν αλλάζει σε αυτή τη χώρα. Όμως εκείνη η νύχτα άλλαξε τα πάντα.
Υπόσχεση σου δίνω ότι δεν θα κουραστώ ποτέ. Θα γυρίσω κάθε δικαστήριο, κάθε πλατεία, κάθε γωνιά της Ευρώπης, όσο και όπου χρειαστεί. Και δεν θα σωπάσω!! Η αλήθεια θα ανασταίνεται και θα αναδύεται πάντα λαμπερή, γιατί το φως δεν θάβεται στα μπάζα τους. Ούτε θα συμβιβαστώ!! Η δικαίωση δεν είναι εκδίκηση· είναι το χρέος μου στο τελευταίο σου βλέμμα —αυτό που δεν πρόλαβα να συναντήσω— και στην ανάσα σου που πήραν από την αγκαλιά μου.
Όσο εκείνοι οχυρώνονται πίσω από βουλευτικές ασυλίες και τις κατ’ επίφαση «εξεταστικές», εμείς γινόμαστε εκατομμύρια πολίτες, ενωμένοι και δυνατοί. Νόμιζαν ότι επειδή μας πήραν ό,τι πολυτιμότερο είχαμε, θα μέναμε αδύναμοι. Δεν κατάλαβαν ότι όταν σου πάρουν το παιδί, δεν έχεις πια τίποτα να φοβηθείς. Και ένας άνθρωπος που δεν φοβάται, είναι η μόνη ελπίδα για να γκρεμιστεί το σάπιο σύστημα που συνθλίβει τη ζωή μας.
Δεν θα σταματήσουμε λοιπόν μέχρι αυτό το έγκλημα να καταδικαστεί ως έγκλημα. Μέχρι οι υπεύθυνοι, όσο ψηλά κι αν κάθονται, να βρεθούν ενώπιον μιας πραγματικής δικαιοσύνης. Δεν δεχόμαστε το «πάμε κι όπου βγει» ως τρόπο λειτουργίας αυτής της κοινωνίας. Διεκδικούμε μια χώρα όπου τα παιδιά μας θα ζουν με ασφάλεια.
Και κάπως έτσι γεννήθηκε η ελπίδα!
Κοίταξε γύρω σου παιδί μου. Δες αυτές τις χιλιάδες ανθρώπους που έγιναν πάλι η οικογένειά μας. Δες τα νέα παιδιά που αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι. Αυτή η μεγάλη αγκαλιά είναι η απόδειξη ότι είμαστε όλοι ΕΝΑ. Ο άδικος θάνατός σας δεν έφερε μόνο δάκρυα· έφερε μια πρωτόγνωρη ενότητα. Έγινε ο σπόρος για μια Ελλάδα που αρχίζει να απαιτεί τον σεβασμό που της αξίζει.
Συνεχίζουμε με το κεφάλι ψηλά και την ψυχή μας γεμάτη φως. Το δίκιο μας είναι αλύγιστο και η απεριόριστη αγάπη μας είναι η απόλυτη δύναμη που θα νικήσει το κακό.
Μένουμε δυνατοί, προσηλωμένοι στην αλήθεια, στην αγάπη και στην ειρήνη.
Αξίες απαραίτητες για να φτιάξουμε έναν δίκαιο κόσμο.
Σήμερα , βγήκαμε ξανά στους δρόμους και αποδείξαμε για ακόμη μια φορά ότι το φως μπορεί να νικήσει το σκοτάδι!
Δικαιοσύνη παντού! Σας ευχαριστώ που είστε δίπλα μας.”», έγραψε.
