22.6 C
Chania
Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου, 2026

Μαρία Δεναξά: “Ο δρόμος προς τη δουλεία περνάει από το Chat Control”

Σε τροχιά υιοθέτησης εισέρχεται η αμφιλεγόμενη ευρωπαϊκή νομοθετική πρόταση γνωστή ως «Chat Control», η οποία προβλέπει τη γενικευμένη σάρωση των ιδιωτικών ψηφιακών μηνυμάτων σε δημοφιλείς πλατφόρμες και ηλεκτρονικά ταχυδρομεία.

Μετά την έγκριση της διαδικασίας του κατεπείγοντος από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το απόγευμα της Τρίτης, η τελική ψηφοφορία προγραμματίστηκε για την προσεχή Πέμπτη, προκαλώντας έντονες συζητήσεις γύρω από την προστασία των προσωπικών δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η γνωστή δημοσιογράφος Μαρία Δεναξά, με δημόσια παρέμβασή της, ανέδειξε τις θεσμικές παραμέτρους και τις πιθανές προεκτάσεις της εν λόγω διαδικασίας, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους που ελλοχεύουν για το απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής των Ευρωπαίων πολιτών.

Αναφέρει σχετικά:

Το απόγευμα της Τρίτης το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη διαδικασία του κατεπείγοντος για την υιοθέτηση του Chat Control, δηλαδή τη σάρωση των ιδιωτικών μας ψηφιακών μηνυμάτων στο whats app, viber, email’s κτλ.

Η ψηφοφορία αναμένεται την Πέμπτη εν μέσω θέρους όπου υιοθετούνται οι πιο αμφιλεγόμενοι και ενίοτε κατάπτυστοι -για τους λαούς- νόμοι στα κοινοβούλια.

Το ευρωκοινοβούλιο είχε ήδη απορρίψει το κείμενο. Ωστόσο, οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών επέλεξαν να το επαναφέρουν μέσω δεύτερης ανάγνωσης, σε μια διαδικασία όπου απαιτούνται 361 ψήφοι για να απορριφθεί, ενώ οι αποχές ουσιαστικά λειτουργούν υπέρ της πρότασης.

Δεν είναι τυχαίο ότι η ψηφοφορία προγραμματίστηκε στην τελευταία συνεδρίαση πριν από τις θερινές διακοπές, όταν πολλοί ευρωβουλευτές απουσιάζουν. Το γνωρίζουν κι όμως το κάνουν. Αυτό αποκαλύπτει τις αντιδημοκρατικές προθέσεις τους που κανείς δεν θέλει να δεί!

Ακόμη και η ίδια η νομική υπηρεσία του Συμβουλίου της Ευρώπης έχει επισημάνει πως η πρόταση νόμου εγείρει σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με το άρθρο 7 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, που προστατεύει την ιδιωτική ζωή και το απόρρητο των επικοινωνιών.

Αυτό που συναρμολογεί κομμάτι – κομμάτι η τεχνοκρατία των Βρυξελλών, είναι μια εκτροπή, ένα τέλειο οπλοστάσιο για την ημέρα που μια πραγματική οικονομική ή άλλη κρίση για την οποία εργάζεται πυρετωδώς, θα φέρει στην εξουσία πολιτικούς που δεν θα έχουν κανέναν ενδοιασμό για να επιβάλλουν ότι πιο ακραίο μπορούν για να προστατευθούν οι ίδιοι και οι εντολείς τους. Οπότε δεν θα χρειαστεί να επινοήσουν τίποτα. Όλα θα είναι έτοιμα. Η γενικευμένη σάρωση των μηνυμάτων μας κι όχι μόνο θα είναι επιχειρησιακά έτοιμη και νόμιμη. Θα είναι ένα όπλο κάτω από το τραπέζι έτοιμο να το σηκώσουν και να το στρέψουν εναντίον μας.

Ο Φρήντριχ Χάγιεκ, ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους και πολιτικούς στοχαστές του 20ου αιώνα, το είχε καταλάβει και το είχε επισημάνει: «o δρόμος προς τη δουλεία πλαισιώνεται από γραφειοκράτες με τις «καλύτερες προθέσεις». Δεν παραχωρεί κανείς την ελευθερία του μονομιάς. Την παραχωρεί σιγά – σιγά.. «για την προστασία των παιδιών μας», για την προστασία της «δημοσιας υγείας», για την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας» πάντα για έναν καλό λόγο που κανείς δεν τολμά να αμφισβητήσει.

Η ιστορία δεν θα θυμάται αυτούς τους τεχνοκράτες ώς τους προστάτες μας. Θα τους καταγράψει σαν τους αρχιτέκτονες της φυλακής υψίστης ασφαλείας στην οποία μας εγκλωβίζουν μέρα με την ημέρα και σε λίγο θα μας κλειδαμπαρώσουν. Σαν εκείνους που κατασκεύασαν τα δεσμά – μηχανισμό και τον παρέδωσαν σε όσους έκαναν εντατικά μαθήματα για να τον χρησιμοποιήσουν.

Την Πέμπτη, απαιτούνται 361 ψήφοι για να απορριφθεί η ακραία ψηφιακή παρακολούθηση μας. Είναι το τελευταίο εμπόδιο τους και θα έχει ενδιαφέρον να μάθουμε ποιοι έλληνες ευρωβουλευτές θα μας καταδικάσουν με την απουσία τους!

Οι πρωταγωνιστές της “Οδύσσειας” του Κρίστοφερ Νόλαν αποκαλύπτουν τι θα ρωτούσαν τον Όμηρο αν καθόντουσαν μαζί του σε μια κινηματογραφική αίθουσα

Η κινηματογραφική μεταφορά της «Οδύσσειας» από τον Κρίστοφερ Νόλαν αποτελεί ένα από τα πλέον συζητημένα καλλιτεχνικά εγχειρήματα της περιόδου, επαναφέροντας το κλασικό ομηρικό έπος στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Σε μια ξεχωριστή συζήτηση με τον βραβευμένο με Emmy δημοσιογράφο Τζέικ Χάμιλτον για την εκπομπή Good Day Chicago, το πρωταγωνιστικό καστ της ταινίας —στο οποίο συμμετέχουν οι Ματ Ντέιμον, Αν Χάθαγουεϊ, Τομ Χόλαντ, Ζεντάγια, Λουπέν Νιόνγκο, Τζον Λεγκουιζάμο και Χιμές Πατέλ— κλήθηκε να απαντήσει σε ένα υποθετικό αλλά ουσιώδες ερώτημα: ποια πτυχή της ερμηνείας τους ή της ταινίας θα ήθελαν να συζητήσουν με τον ίδιο τον Όμηρο, αν είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μαζί του το φιλμ σε μια κινηματογραφική αίθουσα.

Οι απαντήσεις των ηθοποιών φωτίζουν τις δημιουργικές προκλήσεις της μεταφοράς ενός κειμένου 3.000 ετών στη σύγχρονη μεγάλη οθόνη.

Η μη γραμμική δομή και η σκηνοθετική ματιά του Κρίστοφερ Νόλαν

Η συζήτηση επικεντρώθηκε γρήγορα στον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη κινηματογραφική τέχνη αναδομεί την κλασική γραμματεία. Ο Τομ Χόλαντ εστίασε το ενδιαφέρον του στη χαρακτηριστική αφηγηματική προσέγγιση του σκηνοθέτη, η οποία, όπως επισημαίνει, διατηρεί εκλεκτικές συγγένειες με τη δομή του πρωτοτύπου.

Σχολιάζοντας τις επιλογές του Κρίστοφερ Νόλαν, ο κ. Χόλαντ ανέφερε:

«Νομίζω ότι για μένα, θα είχε να κάνει με τη μη γραμμική δομή του τρόπου με τον οποίο είναι γραμμένο και την ερμηνεία του Κρις πάνω σε αυτό. Θα με γοήτευε τόσο πολύ να ακούσω τι πιστεύει για αυτή την ερμηνεία, επειδή λατρεύω αυτό που έκανε ο Κρις. Νομίζω ότι είναι πραγματικά, πάρα πολύ κουλ, και αντικατοπτρίζει αυτό που συμβαίνει στο πρωτότυπο ποίημα. Αυτό θα τον ρωτούσα».

Η ανθρωποκεντρική προσέγγιση των θεοτήτων και του Οδυσσέα

Μια από τις βασικότερες προκλήσεις της ταινίας υπήρξε η απόδοση των μυθικών και θεϊκών οντοτήτων με όρους προσβάσιμους στο σύγχρονο κοινό, χωρίς να αλλοιωθεί το επικό τους ανάστημα. Η Ζεντάγια, η οποία ενσαρκώνει τη θεά Αθηνά, εξήγησε ότι προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στη θεϊκή φύση και την ανθρώπινη διάσταση του ρόλου, επιδιώκοντας να μάθει από τον ποιητή αν η κατεύθυνση αυτή ήταν η ενδεδειγμένη.

Όπως δήλωσε η ηθοποιός:

«Μεγάλο μέρος της παρουσίας της Αθηνάς έχει να κάνει με την καθοδήγηση, αλλά έχει επίσης να κάνει και με το να δίνει μαθήματα. Η ανθρώπινη πλευρά είναι ο τρόπος με τον οποίο προσπάθησα να την προσεγγίσω. Είναι θεά στο κάτω-κάτω της γραφής, αλλά το μάθημα που φέρνει σε αυτή την ταινία αφορά την ανθρωπότητα και τον νόμο του Δία. Φαντάζομαι ότι θα ήθελα να μάθω από εκείνον αν αυτό ήταν το σωστό — αν αυτός ήταν ο σωστός τρόπος να την ερμηνεύσω».

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Ματ Ντέιμον υπογράμμισε την πολυπλοκότητα του κεντρικού ήρωα, χαρακτηρίζοντάς τον ως τον κορυφαίο ρόλο της καριέρας του λόγω της βαθιάς του επίδρασης στη δυτική γραμματεία. Ο κ. Ντέιμον στάθηκε στα ανθρώπινα ελαττώματα που καθιστούν τον Οδυσσέα διαχρονικό, εκφράζοντας την ελπίδα ο Όμηρος να αναγνώριζε το δημιούργημά του:

«Είναι ένας καταπληκτικός ρόλος. Είναι ο καλύτερος ρόλος που είχα ποτέ την ευκαιρία να παίξω, με την έννοια ότι είναι απλώς θεμελιώδης για τη δυτική λογοτεχνία. Ο χαρακτήρας έχει επιβιώσει 3.000 χρόνια επειδή είναι τόσο περίπλοκος και αναμφισβήτητα ανθρώμινος. Κάνει κάποια λάθη· μπορεί να θυμώσει, μπορεί να είναι περήφανος, μπορεί να γίνει ανόητος — μπορεί να είναι όλα αυτά μαζί. Ας ελπίσουμε ότι ο Όμηρος θα αναγνώριζε τον χαρακτήρα που ονειρεύτηκε βλέποντας αυτή την ερμηνεία, αν και είμαι σίγουρος ότι δεν μιλάει αγγλικά».

Ο χρόνος οθόνης των γυναικών και το συναισθηματικό βάθος

Η Αν Χάθαγουεϊ επέλεξε μια διαφορετική προσέγγιση, σημειώνοντας ότι το άγχος της συνάντησης θα την οδηγούσε στην επιστράτευση του χιούμορ προκειμένου να «σπάσει τον πάγο». Η κ. Χάθαγουεϊ ανέφερε ότι θα ρωτούσε τον Όμηρο αν ήταν καλός στις φάρσες, σκεπτόμενη ότι η συγγραφή του πιο έξυπνου ανθρώπου στον κόσμο προϋποθέτει μια ανάλογη διάθεση, προτού η συζήτηση περάσει στο αν θεωρεί ότι η Πηνελόπη ανταποκρινόταν στις προσδοκίες του.

Η Λουπέν Νιόνγκο έθεσε ένα καίριο ζήτημα που αφορά τη διεύρυνση της γυναικείας παρουσίας στην κινηματογραφική διασκευή σε σχέση με το πρωτότυπο κείμενο:

«Θα του έλεγα: “Λοιπόν, Όμηρε, πώς αισθάνεσαι για τον χρόνο οθόνης που δίνεται σε αυτές τις γυναίκες, δεδομένου του πόσο λίγο χρόνο αφιέρωσες σε αυτές στο κείμενο; Χμ, μας θυμάσαι;”».

Τέλος, ο Τζον Λεγκουιζάμο εστίασε στη συναισθηματική φόρτιση των σκηνών του, επιδιώκοντας την επιδοκιμασία του ποιητή για την απόδοση του θρήνου του γύρω από την πιθανή απώλεια του Οδυσσέα. Ο κ. Λεγκουιζάμο δήλωσε ότι θα τον ρωτούσε:

«Το απέδωσα σωστά όταν έκλαιγα για τον Οδυσσέα; Όταν είπα: “Αν δεν επιστρέψει ποτέ, θα είμαι ένας χαμένος άνθρωπος για πάντα”. Προσπάθησα να του δώσω όσο το δυνατόν περισσότερο συναίσθημα. “Φιλαράκο (Homie), σου άρεσε; Πώς σου φάνηκε; Τι φάση με αυτό;”».

 

Δ. Μακρέας: “Δυστοπία ή η ωμή πραγματικότητα; Φτάσαμε στο σημείο η σανίδα σωτηρίας του νοσοκομείου να είναι εργαλείο για στήριξη δυσπρόσιτων περιοχών”

Η συζήτηση γύρω από τη στελέχωση του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων και τη δρομολογούμενη ένταξή του στο καθεστώς των «υγειονομικά άγονων περιοχών» λαμβάνει ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις, θέτοντας στο επίκεντρο το αναπτυξιακό μοντέλο της Δυτικής Κρήτης. Με δημόσια παρέμβασή του, ο γιατρός και δημοτικός σύμβουλος Χανίων με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», Δημήτρης Μακρέας, καταθέτει μια εναλλακτική και κριτική ανάγνωση της υγειονομικής πραγματικότητας.

Σύμφωνα με τον κ. Μακρέα, η ανάγκη επιστράτευσης ενός θεσμικού εργαλείου που σχεδιάστηκε αποκλειστικά για τη στήριξη απομονωμένων περιοχών αποτελεί ένδειξη μιας βαθύτερης αστικής και κοινωνικής μετάλλαξης, η οποία τροφοδοτείται από την έξαρση της τουριστικής δραστηριότητας και την υποβάθμιση των δημόσιων δομών.

Το κεντρικό επιχειρηματολογικό σκέλος της παρέμβασης του κ. Μακρέα εστιάζει στον χαρακτήρα του μέτρου που προκρίνεται ως λύση για το νοσηλευτικό ίδρυμα των Χανίων. Ο δημοτικός σύμβουλος υπογραμμίζει ότι η συγκεκριμένη νομοθετική πρόβλεψη αλλοιώνεται ως προς τον αρχικό της σκοπό, καθώς προοριζόταν για περιοχές με γεωγραφικές ιδιαιτερότητες και παντελή έλλειψη ιδιωτικών υποδομών περίθαλψης.

Αναφέρει πιο αναλυτικά ο γιατρός:

Δυστοπία ή η ωμή πραγματικότητα που παράγει η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και της έντασης των εκμεταλλευτικών σχέσεων;

Μαλλον και τα δύο..

Φτάσαμε στο σημείο η σανίδα σωτηρίας του νοσοκομείου να είναι η διαστροφή ενός εργαλείου που έχει ως σκοπό να στηρίξει δυσπρόσιτες περιοχές στις οποίες συνήθως δεν υπάρχουν ούτε ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας .

Στα Χανιά όμως ο ιδιωτικός τομέας μεγεθύνεται μέρα με τη μέρα ως αποτέλεσμα (και) της υποβάθμισης των δημοσίων υπηρεσιών.

Πριν βιαστούμε να χειροκροτήσουμε την προτεινόμενη λύση (η οποία μακάρι να αποδώσει) ας δούμε με ειλικρίνεια την εικόνα της πόλης και την προβολή της στο άμεσο μέλλον.

Ας μιλήσουμε για το πραγματικό πρόβλημα που είναι η επιδίωξη του μέγιστου κέρδους από κάθε σπιθαμή γης, από το ίδιο το παρελθόν και την ιστορία της πόλης, από τις ίδιες τις σχέσεις των ανθρώπων. Από τον αέρα, τον ήλιο ,τα βουνά , τα νερά .Ότι μπορεί να πουληθεί πουλιέται όσο πιο ακριβά γίνεται. Και ότι δε μπορεί να πουληθεί άμεσα μετατρέπεται με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο σε εμπορικό προϊόν.

Πως άλλαξε αυτή η πόλη μέσα σε μόλις δεκαπέντε χρόνια; Πως μετατράπηκε σε αυτό το δυστοπικό τουριστικό πάρκο ; Πως έγινε αφιλόξενη πέρα από πανάκριβη;

Η “Πόλη που θέλουμε” σε πολύ μεγάλο βαθμό ταυτίζεται με τον “άνθρωπο που θέλουμε να είμαστε”.

Ας μιλήσουμε επιτέλους για το πραγματικό υπαρξιακό πρόβλημα της πόλης.

Γ. Φρονιμάκης: “Να δωρίσει η κ. Καρυστιανού το ακίνητο που πήρε από πλειστηριασμό στο “Χαμόγελο του Παιδιού” για να εξιλεωθεί”

Σοβαρές εσωκομματικές αναταράξεις και δικαστικές προεκτάσεις γνωρίζει το πολιτικό κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», καθώς το πρώην κορυφαίο στέλεχός του στην Κρήτη, Γιάννης Φρονιμάκης, κατέθεσε μήνυση κατά της Προέδρου του κόμματος, Μαρίας Καρυστιανού.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην τηλεοπτική εκπομπή «Κόκκινη Ζώνη» με τον Πάνο Παναγιωτόπουλο, ο κ. Φρονιμάκης εξέθεσε το χρονικό της ρήξης, η οποία πυροδοτήθηκε από την αποκάλυψη εμπλοκής της ηγετικής ομάδας σε αγορά ακινήτου μέσω πλειστηριασμού.

Οι οργανωτικοί δεσμοί στην Κρήτη και οι κατηγορίες περί εκβιασμού

Η εσωκομματική σύγκρουση φέρνει στην επιφάνεια δύο εκ διαμέτρου αντίθετες αναγνώσεις για τη δομή και τη διοίκηση του κινήματος. Από την πλευρά της ηγεσίας, το περιβάλλον της κ. Καρυστιανού αφήνει αιχμές για άτομα που εισχώρησαν εξαρχής στον φορέα λειτουργώντας ως «πέμπτη φάλαγγα» με σκοπό την πρόκληση ζημιάς.

Επιπλέον, κατηγορούν προσωπικά τον κ. Φρονιμάκη ότι επιχείρησε να εκβιάσει την Πρόεδρο και την ηγετική ομάδα με αφορμή την υπόθεση του ακινήτου, αξιώνοντας τον οργανωτικό έλεγχο των επιτροπών στην Κρήτη και ενός μεγάλου μέρους του κινήματος.

Ο κ. Φρονιμάκης απέρριψε κατηγορηματικά τις αιτιάσεις αυτές, υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος και ο Βασίλης Κοκοτσάκης ήταν ήδη επίσημα ορισμένοι περιφερειακοί συντονιστές Κρήτης από την ίδια την κ. Καρυστιανού και το οργανωτικό γραφείο.

Όπως εξήγησε, οι δυο τους συγκρότησαν τον μηχανισμό του κινήματος στο νησί, δημιουργώντας πυρήνες, επιτροπές και περιφερειακά συμβούλια, προτού καλέσουν την κ. Καρυστιανού να ηγηθεί. Σημείωσε μάλιστα ότι ο ίδιος και η κόρη του ήταν ομιλητές στην ιδρυτική εκδήλωση στο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης, ενώ λόγω της καταγωγής της συζύγου του από τη Ρωσία, τα στελέχη τού είχαν αποδώσει το χιουμοριστικό προσωνύμιο «Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος».

Οριοθετώντας τη θέση του για τη φύση του κόμματος, δήλωσε:

«Κίνημα που αποτελεί “προσωπική ιδιοκτησία” δεν νοείται. Δεν υπάρχει “Ελπίδα για τη Δημοκρατία” παύλα Μαρία Καρυστιανού, όπως λέμε “Πλεύση Ελευθερίας” παύλα Ζωή Κωνσταντοπούλου.»

Ο κ. Φρονιμάκης πρόσθεσε ότι μετά από ταξίδι του στη Ρωσία, πρωτοστάτησε στην οργάνωση 386 ατόμων σε όλη την Ελλάδα εκτός Κρήτης, πολλά εκ των οποίων κατέχουν σήμερα θέσεις περιφερειακών υπευθύνων, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με πρόσφατες δημόσιες δηλώσεις της Προέδρου.

Το χρονικό των αποκαλύψεων για την εταιρεία και τον πλειστηριασμό

Η αντίστροφη μέτρηση για τη ρήξη ξεκίνησε στις 9 Μαρτίου 2026, όταν ο κ. Φρονιμάκης ενημερώθηκε από φιλικό του πρόσωπο για την αγορά ακινήτου από πλειστηριασμό εκ μέρους της κ. Καρυστιανού. Την επόμενη ημέρα, 10 Μαρτίου, μετέβη στη Θεσσαλονίκη, όπου σε γεύμα με την κ. Καρυστιανού και τον Γιάννη Μωυσίδη έθεσε ευθέως το ερώτημα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η κ. Καρυστιανού απάντησε:

«Όχι, Γιάννη, το αγοράσαμε. Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται, το αγοράσαμε.»

Ως επαγγελματίας κτηματομεσίτης και ιδιοκτήτης κατασκευαστικής εταιρείας, ο κ. Φρονιμάκης αντιλήφθηκε ότι η λέξη «αγοράσαμε» σήμαινε πως το ακίνητο είχε προηγουμένως κατασχεθεί από τράπεζα ή fund.

Εκτιμώντας το ηθικό βάρος της πράξης, της πρότεινε να αποχωρήσει αμέσως από την εταιρεία και να δηλώσει δημόσια ότι δεν συμβιβάζεται με ακίνητα που προέρχονται από πλειστηριασμούς. Παρά τις υποσχέσεις για λύση της εταιρείας και μετά από εννέα ταξίδια του ίδιου στη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη για τις ανάγκες του κινήματος, η κατάσταση παρέμεινε στάσιμη.

Στις 20 Ιουνίου, ο κ. Φρονιμάκης δέχθηκε εκ νέου τηλεφωνήματα, καθώς και μια παρέμβαση από γνωστό δικηγόρο που ασχολείται με την προστασία δανειοληπτών, ο οποίος του διάβασε τα επίσημα στοιχεία της κατάσχεσης του ακινήτου, επιβεβαιώνοντας τη διαδικασία του πλειστηριασμού.

Σε επικοινωνία του με τον κ. Μωυσίδη, ο τελευταίος του εξήγησε ότι αν και ο ίδιος υπέγραψε τα χαρτιά της λύσης, η κ. Καρυστιανού δεν το έπραξε διότι ως διαχειρίστρια θα έχανε τον έλεγχο.

Όπως ανέφερε ο κ. Φρονιμάκης, ο κ. Μωυσίδης ομολόγησε τη διαδικασία λέγοντας: «Μπήκαμε σε έναν πλειστηριασμό, Γιάννη, και δεν υπήρχε άλλος· μάλιστα, δεν υπήρχε καν άλλος πλειοδότης». Ο κ. Φρονιμάκης αμφισβήτησε επίσης τη δήλωση της κ. Καρυστιανού στην εκπομπή του κυρίου Χαριτάτου, όπου ισχυρίστηκε ότι η εταιρεία ξεκίνησε βάζοντας ο καθένας από ένα ακίνητο, τονίζοντας ότι στα επίσημα έγγραφα εμφανίζεται αρχικό κεφάλαιο 150.000 ευρώ για έκαστο μέλος.

Η νομική τροπή και το αίτημα δωρεάς στο «Χαμόγελο του Παιδιού»

Η υπόθεση έλαβε πλέον επίσημη δικαστική οδό, με τον κ. Φρονιμάκη να εκφράζει τη βαθιά του απογοήτευση για το γεγονός ότι ο πλειστηριασμός του ακινήτου —στο οποίο πραγματοποιήθηκε έξωση σε ζευγάρι Ινδών— υλοποιήθηκε το 2023, έξι μήνες μετά τον τραγικό χαμό της κόρης της κ. Καρυστιανού, Μάρθας. Χαρακτήρισε την πράξη αυτή «μη ανθρώπινη» για έναν άνθρωπο που βιώνει τέτοιο πένθος και απέκλεισε το ενδεχόμενο η υπογραφή να μπήκε λόγω άγνοιας ή σύγχυσης, καθώς ο νόμος ορίζει ότι ο διαχειριστής μιας εταιρείας φέρει την αποκλειστική δικαιοδοσία για τέτοιες ενέργειες.

Ανακοινώνοντας τις επόμενες κινήσεις του, υπογράμμισε:

«Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που αναγκάζομαι να καταθέσω μήνυση εναντίον κάποιου. Παράλληλα, έχω έτοιμη και την αγωγή, με την οποία θα της ζητώ να επιστρέψει το ακίνητο είτε στον αρχικό του ιδιοκτήτη —αν βρίσκεται στην Ελλάδα— είτε, αν αυτό δεν είναι εφικτό, να το δωρίσει στο “Χαμόγελο του Παιδιού”, ώστε να κάνει μια καλή πράξη εξιλέωσης. Η μήνυση αυτή έγινε με πραγματικό σπαραγμό ψυχής.»

Απαντώντας εκ νέου στις κατηγορίες περί εκβιασμού, ο κ. Φρονιμάκης διερωτήθηκε τι είδους ανταλλάγματα θα μπορούσε να ζητά, ξεκαθαρίζοντας ότι η μόνη του απαίτηση εντός του κινήματος ήταν η έγκριση των υποψηφίων βουλευτών να γίνεται με δημοκρατικές διαδικασίες από βάση προς τα πάνω. Ανέφερε μάλιστα ότι στα Χανιά είχε προσεγγίσει αξιόλογα πρόσωπα, όπως τον Γιώργο Σχοινοπλοκάκη, για τη στήριξη των ψηφοδελτίων.

Πέθανε η ακτιβίστρια Πάολα Ρεβενιώτη

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 68 ετών η Πάολα Ρεβενιώτη, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.

Η Πάολα Ρεβενιώτη ήταν εκδότρια, φωτογράφος, κινηματογραφίστρια, ενώ υπήρξε για πολλές δεκαετίες σεξεργάτρια. Η ίδια, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 αποτέλεσε κεντρική φυσιογνωμία του ελληνικού ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος, έχοντας δώσει πολλούς αγώνες για ορατότητα και αποδοχή.

Ξεκίνησε να εκδίδει το ιστορικό “ΚΡΑΞΙΜΟ”, το “περιοδικό επαναστατικής ομοφυλόφιλης έκφρασης” το 1981. Τη δεκαετία του 1990 οργάνωσε στην Αθήνα μερικές από τις πρώτες εκδηλώσεις Pride, γεγονός πρωτόγνωρο για την κοινωνία της εποχής εκείνης.

Την τελευταία δεκαετία η Πάολα Ρεβενιώτη υπήρξε δραστήρια στον τομέα των ντοκιμαντέρ και ασχολήθηκε κυρίως με ζητήματα ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά, ενώ κεντρικό ρόλο στις δημιουργίες της είχε το περιθώριο της κοινωνίας. Δούλεψε μαζί με την ομάδα “Paola Team Documentaries”, ενώ παράλληλα δραστηριοποιήθηκε ως ραδιοφωνικός παραγωγός στο ΡΑΔΙΟΜέΡΑ.

Η Πάολα Ρεβενιώτη εντάχθηκε στην ομάδα του ΜέΡΑ25 το 2019 και ήταν υποψήφια στις εκλογές του 2023 στην Α΄Αθηνών.

Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή με ανάρτησή της στο Facebook η δημοσιογράφος Δανάη Μαραγκουδάκη.

Όπως έγραψε χαρακτηριστικά: «Η αγαπημένη μας φίλη Paola Revenioti έφυγε από την ζωή χτες βράδυ στο νοσοκομείο Σισμανόγλειο μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο σε ηλικία 68 ετών.

Μας αφήνει ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της κουήρ κοινότητας. Με το Κράξιμο, με τις φωτογραφίες της, με τα ντοκιμαντέρ της και κυρίως με το πώς έζησε, υπερασπιζόταν σταθερά την ελευθερία, την καύλα, τη ζωή.

Την αποχαιρετούμε με βαθιά λύπη, αγάπη αλλά κι ευγνωμοσύνη για το αποτύπωμά της στις ζωές μας και κάθε τρανς και κουήρ ανθρώπου που ήρθε σε επαφή μαζί της, με το έργο και τον δημόσιο λόγο της.

Αναπνέουμε πιο ελεύθερα χάρη σε εκείνη. Θα μιλάμε πάντοτε για την παρακαταθήκη που μας αφήνει συλλογικά.

Θα ακολουθήσουν περισσότερες πληροφορίες για την κηδεία εντός της ημέρας.

Δανάη Μαραγκουδάκη
Ελίζα Τριανταφύλλου
Βασίλης Θανάσης».

Θ. Μόσχος: “Από τη μία το κράτος μάς απαγορεύει τη βόσκηση και από την άλλη μάς λέει “εκεί που δεν βοσκήσατε θα φάτε πρόστιμο και δεν θα πάρετε τις επιδοτήσεις σας”

Στο επίκεντρο έντονης πολιτικής και συνδικαλιστικής αντιπαράθεσης βρίσκεται η λειτουργία και το σύστημα κατανομής των αγροτικών ενισχύσεων από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με φόντο τις σημαντικές αποκλίσεις που καταγράφονται ανάμεσα στα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και τις επιδοτούμενες εκτάσεις και ζωικό κεφάλαιο.

Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συζήτησης στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες», ο επικεφαλής του αγροτικού τομέα της ΕΛΑΣ, Θωμάς Μόσχος, και ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Φίλιππος Φόρτωμας, διασταύρωσαν τα ξίφη τους για το έλλειμμα ελέγχου στις αγροτικές δηλώσεις, την εφαρμογή της λεγόμενης «τεχνικής λύσης» για τους βοσκοτόπους, καθώς και τις επιπτώσεις των πρόσφατων ζωονόσων στην ελληνική κτηνοτροφία.

Η συζήτηση ανέδειξε τις δομικές αδυναμίες ενός συστήματος που, σύμφωνα με την κυβερνητική πλευρά, επιχειρείται να εξυγιανθεί μέσω της διασύνδεσης με την ΑΑΔΕ, ενώ η πλευρά των παραγωγών καταγγέλλει σοβαρό πλήγμα στο εισόδημα του πρωτογενούς τομέα.

Η «τεχνική λύση» και η απόκλιση των έξι εκατομμυρίων αιγοπροβάτων

Το κεντρικό σημείο τριβής της αναμέτρησης αφορούσε τη μεγάλη ποσοτική διαφορά ανάμεσα στα ζώα που απογράφει η Ελληνική Στατιστική Αρχή και σε εκείνα που τελικά λαμβάνουν οικονομική ενίσχυση.

Σύμφωνα με τον κ. Μόσχο, η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε πρόσφατα ότι το ζωικό κεφάλαιο της χώρας υπολείπεται των 10 εκατομμυρίων αιγοπροβάτων, την ώρα που ο ΟΠΕΚΕΠΕ καταβάλλει επιδοτήσεις για 16 εκατομμύρια ζώα.

Ο εκπρόσωπος των κτηνοτρόφων κατήγγειλε ότι το «πάρτι» των παράνομων ενισχύσεων συνεχίζεται, μεταφέροντας μάλιστα απάντηση του αρμόδιου υπουργού, κ. Σχινά, ο οποίος σε σχετική ερώτηση φέρεται να δήλωσε ότι «45 χρόνια είμαστε στην Ευρώπη, δεν χρειάζεται να μετρήσουμε τώρα τα πρόβατα, κάποια στιγμή θα τα μετρήσουμε».

Παράλληλα, ο κ. Μόσχος ανέλυσε τις στρεβλώσεις που προκαλεί ο αλγόριθμος της «τεχνικής λύσης» —μιας διαδικασίας που θεσπίστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και εφαρμόζεται στην Ελλάδα— ο οποίος αντιστοιχίζει αυτόματα δημόσια αγροτεμάχια ως βοσκοτόπους σε όλη την επικράτεια.

Όπως εξήγησε, ένας παραγωγός μπορεί να δηλώνει 1.000 πρόβατα στην Καστοριά και το σύστημα να του εκχωρεί βοσκότοπο στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη ή την Εύβοια. Στη συνέχεια, το Υπουργείο απαιτεί από τον κτηνοτρόφο να μεταβεί στην ανάλογη έκταση για να αποδείξει τη συντήρησή της, ειδάλλως καλείται είτε να αποποιηθεί την επιδότηση είτε να εμπλακεί σε δικαστικές ενστάσεις που εκδικάζονται μετά από δύο έως τρία χρόνια.

Αυτό, κατά τον κ. Μόσχο, οδηγεί σε οριζόντια μείωση των πραγματικών ενισχύσεων κατά 60%.

Η κρίση των ζωονόσων, τα πρόστιμα και οι καταγγελίες για το Αγρίνιο

Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω λόγω των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση των ζωονόσων. Ο κ. Μόσχος υπογράμμισε ότι περίπου το 80% της χώρας βρίσκεται σε «κόκκινη» ζώνη, γεγονός που συνεπάγεται την καθολική απαγόρευση της ελεύθερης βόσκησης και τον υποχρεωτικό σταβλισμό των κοπαδιών.

«Από τη μία το κράτος μάς απαγορεύει τη βόσκηση και από την άλλη μάς λέει “εκεί που δεν βοσκήσατε θα φάτε πρόστιμο και δεν θα πάρετε τις επιδοτήσεις σας”», ανέφερε χαρακτηριστικά ο συνδικαλιστής, συνδέοντας την ψυχολογική και οικονομική πίεση με την απώλεια της ζωής πέντε-έξι ανθρώπων του κλάδου.

Στο πλαίσιο αυτό, ο επικεφαλής του αγροτικού τομέα της ΕΛΑΣ μετέφερε συγκεκριμένες καταγγελίες κατοίκων από τον Προφήτη Ηλία Αγρινίου, οι οποίοι έχουν κινηθεί νομικά λόγω πλημμελούς ταφής μολυσμένων ζώων από ιδιωτική φάρμα στο κέντρο του χωριού.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία, η ταφή έγινε σε απόσταση 50 μέτρων από ρυάκι, με αποτέλεσμα να αναδύονται οσμές και υγρά, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της τοπικής κοινωνίας.

Επιπλέον, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι άφησε εκτεθειμένους τους κτηνοτρόφους, καθώς δεν αναγνωρίζει αποζημιώσεις για ζώα που σφάχτηκαν με κρατική εντολή, ενώ άφησε αιχμές για επιλεκτική ενίσχυση της Πελοποννήσου λόγω της πολιτικής επιρροής του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.

Η κυβερνητική απάντηση: «Μαχαίρι στο κόκκαλο» και έλεγχοι μέσω ΑΑΔΕ

Από την πλευρά του, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Φίλιππος Φόρτωμας, απέρριψε τις αιτιάσεις περί πολιτικών σκοποτήτων, τονίζοντας ότι η δικαιοσύνη και η εξεταστική επιτροπή δεν διαπίστωσαν πολιτική ευθύνη, εξού και δεν προχώρησε η άρση ασυλίας των δύο εμπλεκόμενων υπουργών.

Ο κ. Φόρτωμας παραδέχθηκε ότι το σύστημα παρουσίαζε διαχρονικά χαοτικά χαρακτηριστικά και παραλείψεις, ωστόσο υποστήριξε ότι η παρούσα διακυβέρνηση ανέλαβε την πρωτοβουλία για την πλήρη εξυγίανσή του.

«Εμείς βάλαμε το μαχαίρι στο κόκκαλο, προφανώς. Να το δούμε. Εμείς αντιμετωπίσαμε το πρόβλημα και βάλαμε τάξη», δήλωσε ο βουλευτής, συμπληρώνοντας ότι «κάποιοι μπήκαν φυλακή» για ατασθαλίες.

Ο κ. Φόρτωμας επέρριψε την ευθύνη για τη διαχρονική παραβατικότητα στους ίδιους τους συνεταιρισμούς και σε ορισμένους συνεταιριστές, εντοπίζοντας τα προβλήματα κυρίως στις περιοχές της Αιτωλοακαρνανίας και της Πελοποννήσου.

Σημείωσε ότι τα κέντρα υποδοχής δηλώσεων αποτελούσαν «άντρα ανομίας» και εξήγησε ότι η «τεχνική λύση» διατηρήθηκε από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις (αναφέροντας τον πρώην υπουργό κ. Αραχωβίτη) μέχρι να ξεκαθαρίσει το ιδιοκτησιακό καθεστώς μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών εκτάσεων.

Προανήγγειλε, μάλιστα, ότι ο ΟΠΕΚΕΠΕ αναδιοργανώνεται ριζικά και τα δεδομένα των δηλώσεων θα διασταυρώνονται πλέον αυστηρά μέσω της ΑΑΔΕ.

Μεταβατική φάση και θεσμική ανοχή

Απαντώντας στο ερώτημα του δημοσιογράφου για το πώς οι κτηνοτρόφοι σε καθεστώς καραντίνας μπορούν να αποδείξουν τη χρήση των βοσκοτόπων τους, ο κ. Φόρτωμας αναγνώρισε την πολυπλοκότητα του προβλήματος και τάχθηκε υπέρ μιας ελαστικής αντιμετώπισης από την πλευρά του ελεγκτικού μηχανισμού κατά τη διάρκεια της τρέχουσας μεταβατικής περιόδου.

Οριοθετώντας τη θέση του, ο κυβερνητικός βουλευτής υπογράμμισε:

«Αυτά τα νούμερα θα φανούν μέσα από την ΑΑΔΕ. […] Θα μπει μια τελειωτική σειρά. Ήταν χαοτικό όλο αυτό που γινόταν. Είναι η πραγματικότητα. Μπαίνει λοιπόν μια σειρά σε όλο αυτό. Σας αρέσει, δεν σας αρέσει, τι να κάνουμε τώρα; […] Ένας χώρος που ζούσε με μια μορφή παραβατικότητας πρέπει να μάθει να λειτουργεί διαφορετικά, και εδώ οφείλουμε να λειτουργήσουμε με μια ανοχή, σε αυτή τη μεταβατική φάση. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη.»

Ν. Ανδρουλάκης: 7 προτάσεις για την ενίσχυση και ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων

Δέσμη επτά προτάσεων για την ενίσχυση και ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων παρουσίασε το βράδυ της Τετάρτης (8/7) στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης. Όπως υπογράμμισε, στόχος των παρεμβάσεων είναι η ανθεκτικότητα και η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. «Παρουσιάζουμε επτά συγκεκριμένες παρεμβάσεις, που πρέπει σιγά-σιγά να σχεδιάσουμε ως κράτος για να αλλάξουμε τον ρου της ελληνικής οικονομίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ρυθμίσεις οφειλών και προστασία δανειοληπτών

Πρώτη πρόταση του ΠΑΣΟΚ είναι η καθιέρωση 120 δόσεων αντί για 72, «που είναι για πολύ λίγους», όπως σημείωσε ο κ. Ανδρουλάκης. «Εμείς λέμε 120 για όλους, με συγκεκριμένα κίνητρα». Παράλληλα, το κόμμα εισηγείται την άμεση επαναφορά της προστασίας της πρώτης κατοικίας στα πρότυπα του ν.3869/2010, καθώς και τη θέσπιση δικαιώματος προτίμησης των δανειοληπτών στην αγορά του δανείου τους υπό προϋποθέσεις.

Επιπλέον, προτείνεται υποχρεωτική υποβολή πρότασης ρύθμισης από τον πιστωτή στον εξωδικαστικό μηχανισμό και αυστηρές ποινές για funds και servicers που δεν συμμορφώνονται με τη νομοθεσία. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε: «Θα σταματήσει να είναι ξέφραγο αμπέλι εις βάρος του ελληνικού λαού η αγορά των δανείων μετά την πώληση από τις τράπεζες στα funds».

Δεύτερη πρόταση αφορά τη θεσμοθέτηση ακατάσχετου επαγγελματικού λογαριασμού, ώστε οι επιχειρήσεις να έχουν πρόσβαση στο κεφάλαιο κίνησής τους και να μπορούν να πληρώνουν εργαζομένους, προμηθευτές και υποχρεώσεις.

Τρίτον, το ΠΑΣΟΚ εισηγείται τη δημιουργία ενός ισχυρού Ομίλου Αναπτυξιακής Τράπεζας. «Μια Αναπτυξιακή Τράπεζα δεν μπορεί να λειτουργεί ως ταμείο όπου παρκάρουν ευρωπαϊκά κονδύλια, αλλά πρέπει να αποτελεί μόνιμο θεσμό αναπτυξιακής πολιτικής», δήλωσε ο κ. Ανδρουλάκης.

Τέταρτον, προτείνεται η αύξηση του ορίου απαλλαγής από τον ΦΠΑ στις 20.000 ευρώ, προκειμένου να μειωθεί το διοικητικό και φορολογικό βάρος για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.

Πέμπτον, το ΠΑΣΟΚ ζητά την κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης. «Άμεση κατάργησή της και επιστροφή στη φορολόγηση με βάση τα πραγματικά εισοδήματα είναι η απάντηση του ΠΑΣΟΚ στο ερώτημα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων», σημείωσε ο πρόεδρος του κόμματος.

Έκτον, προτείνεται η πλήρης κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και η σταδιακή μείωση της προκαταβολής φόρου για ελεύθερους επαγγελματίες και ατομικές επιχειρήσεις, με σεβασμό στους δημοσιονομικούς κανόνες.

Έβδομον, το ΠΑΣΟΚ ζητά την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού, ώστε αυτός να προκύπτει από συμφωνία κοινωνικών εταίρων. Παράλληλα, δεσμεύεται για μείωση του μη μισθολογικού κόστους μέσω αποκλιμάκωσης ασφαλιστικών και λοιπών επιβαρύνσεων.

Κριτική στην κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική

«Αυτές οι επτά παρεμβάσεις δεν αποτελούν αποσπασματικά μέτρα, αλλά μέρος μιας ολόκληρης φιλοσοφίας αντιμετώπισης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της ελληνικής οικονομίας», επισήμανε ο Νίκος Ανδρουλάκης. Πρόσθεσε ότι το ΠΑΣΟΚ «έχει όραμα μια οικονομία πιο ανθεκτική, πιο ανταγωνιστική, πιο παραγωγική και πιο δίκαιη».

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ άσκησε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση, κατηγορώντας την ότι αντιμετωπίζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις ως εμπόδιο για την ανάπτυξη. Αναφερόμενος στην ακρίβεια, σημείωσε πως τα κυβερνητικά μέτρα «υποτιμούν τη νοημοσύνη του κόσμου». «2.000 “κωδικοί” που δεν υπάρχουν πουθενά, με δήθεν μείωση τιμών που κανένας καταναλωτής δεν γνωρίζει ποια προϊόντα αφορούν», είπε χαρακτηριστικά.

Τέλος, υποστήριξε ότι «η ακρίβεια έγινε εργαλείο για να μαζεύει η Νέα Δημοκρατία πόρους και μέσα από αυτήν την αύξηση των εσόδων να παρουσιάζει μία οικονομία η οποία δεν υπάρχει». Όπως πρόσθεσε, «αν αποκλιμακωθεί η ακρίβεια, ένα μεγάλο ποσοστό των εσόδων δεν θα υπάρχει την επόμενη ημέρα. Για αυτό διατηρούν υψηλούς τους έμμεσους φόρους και δεν συζητούν τη μείωσή τους».

Επαναλειτουργεί ΑΤΜ στην Κάντανο μετά από δύο μήνες – “Ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα”

Επαναλειτουργεί ΑΤΜ στην ιστορική και μαρτυρική Κάντανο μετά από σχεδόν δύο μήνες απουσίας, μια εξέλιξη που χαιρετίζεται ως θετικό βήμα από τη Μείζονα Αντιπολίτευση του Δήμου Καντάνου – Σελίνου, η οποία ωστόσο επισημαίνει ότι η προσπάθεια για την ανάπτυξη της περιοχής δεν σταματά εδώ.

Σε δήλωσή του, ο Ευτύχιος Αντωνίου Κουκουτσάκης, Οργανικός Γραμματέας και Εκπρόσωπος Τύπου της Μείζονος Αντιπολίτευσης, περιέγραψε τη χαρά του διαπιστώνοντας την επανατοποθέτηση του μηχανήματος στο σημείο όπου βρισκόταν και στο παρελθόν. «Υπάρχουν στιγμές που μια εικόνα μπορεί να σου δώσει ελπίδα», ανέφερε χαρακτηριστικά, σημειώνοντας ότι η εξέλιξη αυτή αποδεικνύει πως όταν υπάρχει βούληση, λύσεις μπορούν να βρεθούν.

Η απουσία του μοναδικού ΑΤΜ της Καντάνου είχε μετατραπεί σε καθημερινή ταλαιπωρία για τους κατοίκους, οι οποίοι αναγκάζονταν να διανύουν μεγάλες αποστάσεις για μια υπηρεσία που θεωρείται αυτονόητη. Η επαναλειτουργία του αποκαθιστά μια βασική ανάγκη της τοπικής κοινωνίας.

Ο κ. Κουκουτσάκης εξέφρασε δημόσια τις ευχαριστίες του σε όλους όσους συνέβαλαν στην επανατοποθέτηση του ΑΤΜ, επισημαίνοντας ότι πρόκειται κυρίως για ιδιωτική πρωτοβουλία. «Κάθε άνθρωπος, και κάθε επιχείρηση και φορέας που επενδύει στην εξυπηρέτηση των κατοίκων της περιοχής αξίζει την αναγνώριση και τον σεβασμό όλων μας», τόνισε.

Η Μείζονα Αντιπολίτευση είχε αναδείξει το ζήτημα στις 4 Μαΐου, ζητώντας από τους αρμόδιους να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Ο κ. Κουκουτσάκης διευκρίνισε ότι δεν ισχυρίζεται πως η παρέμβαση της παράταξης έφερε αυτή την εξέλιξη, ωστόσο εξέφρασε την πεποίθηση ότι συνέβαλε, μαζί με τις φωνές των κατοίκων και την αγωνία της τοπικής κοινωνίας, ώστε να γίνει ακόμη πιο εμφανής η ανάγκη αποκατάστασης της υπηρεσίας.

Παρά τη θετική εξέλιξη, η Μείζονα Αντιπολίτευση επισημαίνει ότι ένα ΑΤΜ από μόνο του δεν αρκεί για να κρατήσει αυτόν τον ιστορικό τόπο. Η Κάντανος έχει χάσει τα τελευταία χρόνια σημαντικές δημόσιες υπηρεσίες: το τραπεζικό της κατάστημα, το Υποθηκοφυλακείο, το Ταχυδρομείο, το Ειρηνοδικείο και πολλές ακόμη δομές που εξυπηρετούσαν όχι μόνο τους κατοίκους της, αλλά ολόκληρο το Σέλινο.

Όπως αναφέρεται στη δήλωση, κάθε υπηρεσία που έφυγε άφησε πίσω της ένα κενό, κάνοντας δυσκολότερη την καθημερινότητα των ανθρώπων και αποδυναμώνοντας τον ρόλο της Καντάνου ως διοικητικού, εμπορικού και κοινωνικού κέντρου της περιοχής. Παρότι εξακολουθούν να λειτουργούν υπηρεσίες όπως το κέντρο υγείας, ο αστυνομικός σταθμός και το ΚΕΠ, αυτές βάλλονται συνεχώς από νέους κανόνες, περικοπές και αλλαγές.

Η Μείζονα Αντιπολίτευση καλεί τους Σελινιώτες να σταθούν απέναντι σε αυτές τις αλλαγές και να διεκδικήσουν το μέλλον του τόπου τους. Η μεγάλη πρόκληση, όπως επισημαίνεται, δεν είναι μόνο να επιστρέψουν όσα χάθηκαν, αλλά να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για όσα δεν ήρθαν ποτέ. Η Κάντανος στερείται βασικών υποδομών που θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν νέες, μεγαλύτερης κλίμακας επενδύσεις με σταθερές και ποιοτικές θέσεις εργασίας.

«Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη όταν οι νέοι μας φεύγουν. Δεν μπορούμε να μιλάμε για πρόοδο όταν οι οικογένειες δυσκολεύονται να παραμείνουν στον τόπο τους», αναφέρεται στη δήλωση, που καταλήγει με την έκκληση η επαναλειτουργία του ΑΤΜ να αποτελέσει την αρχή και όχι το τέλος μιας ουσιαστικής συζήτησης για το μέλλον της Καντάνου.

Προς κοινό ψηφοδέλτιο ΜέΡΑ25 και Νέα Αριστερά;

Η έντονη κινητικότητα στον χώρο των κομμάτων, με παραιτήσεις, μετακινήσεις στελεχών και συνεχείς ανακατατάξεις που αποτυπώνονται και στις δημοσκοπήσεις, δεν αποτελεί την αιτία της πολιτικής ρευστότητας αλλά το αποτέλεσμα βαθύτερων αλλαγών στην κοινωνία. Τα κόμματα δυσκολεύονται να απαντήσουν στις νέες ανάγκες που δημιουργούνται μέσα σε ένα περιβάλλον πολλαπλών κρίσεων, ενώ οι συζητήσεις για πολιτικές συνεργασίες παραμένουν εγκλωβισμένες στο ζήτημα της αξιοπιστίας.

Οι εκκλήσεις Φάμελλου και οι αρνήσεις

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι επανειλημμένες παρεμβάσεις του Σωκράτη Φάμελλου για τη δημιουργία ενός ενιαίου προοδευτικού μετώπου, οι οποίες μέχρι στιγμής δεν έχουν οδηγήσει σε αποτέλεσμα.

Το πιο ηχηρό «όχι» έχει έρθει από τον Αλέξη Τσίπρα και την ΕΛ.Α.Σ., ενώ αρνητικές εμφανίζονται και άλλες πολιτικές δυνάμεις απέναντι στο ενδεχόμενο συνεργασίας. Έτσι, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι πως οι προσπάθειες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνονταν εξαρχής κυρίως προς την πλευρά του πρώην πρωθυπουργού.

Η πρόταση Πολάκη και η στάση της Νέας Αριστεράς

Τα δεδομένα δεν φαίνεται να αλλάζουν ούτε μετά την παρέμβαση του Παύλου Πολάκη, ο οποίος τάχθηκε υπέρ μιας συνεργασίας με τη Νέα Αριστερά. Η πρόταση, πάντως, μέχρι στιγμής δεν έχει βρει ανταπόκριση.

Ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, έχει ξεκαθαρίσει ότι θεωρεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ολοκληρώσει τον πολιτικό του κύκλο, επιμένοντας ότι το βασικό ζητούμενο για τις πολιτικές δυνάμεις παραμένει η αποκατάσταση της αξιοπιστίας τους.

Συζητήσεις Νέας Αριστεράς και ΜέΡΑ25

Από την πλευρά της Νέας Αριστεράς, όπως αναφέρεται, δεν υπάρχει περιθώριο συνεργασίας με στελέχη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Διαφορετική στάση, ωστόσο, φαίνεται να υπάρχει απέναντι στα μέλη του κόμματος, καθώς η πόρτα παραμένει ανοιχτή για όσους αναζητούν διαφορετική πολιτική στέγη.

Την ίδια ώρα, πληροφορίες αναφέρουν ότι σε επίπεδο στελεχών και όχι ηγεσιών βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις μεταξύ της Νέας Αριστεράς και του ΜέΡΑ25, με αντικείμενο το ενδεχόμενο μιας προεκλογικής συνεργασίας.

Το σενάριο που εξετάζεται αφορά τη δημιουργία ενός ενιαίου ψηφοδελτίου, αλλά με διακριτό ρόλο για κάθε κόμμα, μέσα σε μια ευρύτερη πολιτική ομπρέλα της ενιαίας Αριστεράς.

Συγκρατημένη αισιοδοξία για εκλογική καταγραφή

Παρά το γεγονός ότι οι συζητήσεις βρίσκονται ακόμη σε πρώιμο στάδιο και απαιτείται χρόνος μέχρι να φτάσουν σε ανώτερο πολιτικό επίπεδο, στη Νέα Αριστερά εμφανίζεται συγκρατημένη αισιοδοξία για τις πιθανότητες μιας τέτοιας εξέλιξης.

Η εκτίμηση είναι ότι μια συνεργασία αυτού του τύπου θα μπορούσε να προσεγγίσει αριστερούς και προοδευτικούς πολίτες που αισθάνονται πολιτικά «άστεγοι» και να οδηγήσει σε μια αξιοπρόσεκτη εκλογική παρουσία

ieidiseis.gr

Μανώλης Λεράκης: Από τα πρώτα αβοκάντο της Κρήτης στο πρώτο ενεργειακό avocado boost

Της Χρύσας Κακιώρη

Ο μηχανολόγος μηχανικός Μανώλης Λεράκης άφησε για λίγο τα σχέδια και τις μελέτες για να συνεχίσει το όραμα του πατέρα του, που έφερε τα πρώτα αβοκάντο στην Κρήτη. Σήμερα αξιοποιεί τους καρπούς που άλλοτε πετιούνταν, επενδύει στην κυκλική οικονομία και ετοιμάζει το πρώτο ελληνικό ενεργειακό ποτό με βάση το αβοκάντο

Πριν από πενήντα και πλέον χρόνια, όταν το αβοκάντο ήταν σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα, ένας ράφτης από τις Μουρνιές Χανίων πήρε μια απόφαση που τότε φάνταζε παράτολμη. Ξερίζωσε τις ελιές του και συμμετείχε, μαζί με άλλους δύο ερασιτέχνες καλλιεργητές, στο ερευνητικό πρόγραμμα του Ινστιτούτου Υποτροπικών Φυτών, δοκιμάζοντας αν το αβοκάντο μπορούσε να ευδοκιμήσει στην κρητική γη.

Ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που έφεραν την καλλιέργεια του αβοκάντο στην Κρήτη, χωρίς να γνωρίζει ότι δεκαετίες αργότερα η επιλογή του θα εξελισσόταν σε μια ιστορία επιχειρηματικής καινοτομίας.

Ο γιος του, ο Μανώλης Λεράκης, ακολούθησε διαφορετικό δρόμο. Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός και θα μπορούσε να μείνει αποκλειστικά στον χώρο της μηχανικής. Η ζωή όμως είχε άλλα σχέδια. Όταν ο πατέρας του υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό και στη συνέχεια έφυγε από τη ζωή, βρέθηκε να αναλαμβάνει την οικογενειακή καλλιέργεια. Εκεί συνειδητοποίησε ότι πίσω από το χωράφι υπήρχε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια αγροτική δραστηριότητα.

«Είμαι μηχανολόγος μηχανικός και η επαγγελματική μου πορεία θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει έναν εντελώς διαφορετικό δρόμο. Όταν όμως χρειάστηκε να αναλάβω την καλλιέργεια, κατάλαβα ότι δεν είχα απέναντί μου απλώς ένα χωράφι. Είχα μια ιστορία δεκαετιών, μια προσπάθεια που ξεκίνησε ο πατέρας μου και έναν πρωτογενή τομέα που αξίζει να εξελίσσεται και όχι να εγκαταλείπεται. Δεν ήθελα αυτή η παρακαταθήκη να χαθεί».

Στην καθημερινή διαχείριση της παραγωγής παρατήρησε ένα πρόβλημα που για τους περισσότερους θεωρούνταν φυσιολογικό. Κάθε χρόνο, το 15% έως 20% των αβοκάντο δεν έφτανε ποτέ στην αγορά. Ήταν καρποί με μικρά σημάδια, διαφορετικό σχήμα ή μικρότερο μέγεθος, απολύτως ποιοτικοί αλλά ακατάλληλοι για τα ράφια των καταστημάτων.

Η μάχη με το food waste

Για τον ίδιο, όμως, αυτή η εικόνα δεν ήταν απλώς μια απώλεια εισοδήματος. Ήταν σπατάλη τροφίμων.

«Έβλεπα κάθε χρόνο το 15%-20% της παραγωγής να μένει εκτός αγοράς επειδή ένας καρπός ήταν λίγο πιο μικρός ή είχε ένα σημάδι. Δεν μπορούσα να δεχτώ ότι ένα τόσο ποιοτικό τρόφιμο κατέληγε χωρίς λόγο στα απορρίμματα. Εκεί γεννήθηκε η ιδέα της Avoel. Όχι για να φτιάξουμε ακόμη ένα προϊόν, αλλά για να μη χάνεται τίποτα από αυτό που παράγει η γη».

Έτσι ξεκίνησε, το 2014, σε συνεργασία με το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, μια πολυετής ερευνητική προσπάθεια για να βρεθεί τρόπος το αβοκάντο να μεταποιείται χωρίς να χάνει τη φρεσκάδα και τα θρεπτικά συστατικά του. Η λύση βρέθηκε μέσα από τεχνολογία υψηλής υδροστατικής πίεσης, που επιτρέπει την παστερίωση χωρίς θερμική επεξεργασία, διατηρώντας αναλλοίωτη τη γεύση και τις βιταμίνες του καρπού.

Το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας

Σήμερα η Avoel αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κυκλικής οικονομίας. Ο πολτός του αβοκάντο μετατρέπεται σε spreads, dressings και νέα προϊόντα, τα κουκούτσια επιστρέφουν στα φυτώρια για την παραγωγή νέων δέντρων και οι φλούδες μετατρέπονται σε φυσικό αντιοξειδωτικό λίπασμα για τους παραγωγούς. Ο στόχος είναι ένας: να μη χάνεται σχεδόν τίποτα από τον καρπό.

«Η κυκλική οικονομία δεν είναι σύνθημα. Είναι καθημερινή πρακτική. Ο πολτός γίνεται τρόφιμο, το κουκούτσι ξαναγίνεται δέντρο και η φλούδα επιστρέφει στο χωράφι ως λίπασμα. Αν ο τόπος σου παράγει τόσο σπουδαίες πρώτες ύλες, οφείλεις να αξιοποιείς κάθε μέρος τους και να κρατάς την υπεραξία εκεί όπου γεννιέται».

Η φιλοσοφία αυτή επεκτείνεται σε ολόκληρη την παραγωγική διαδικασία. Όλες οι πρώτες ύλες προέρχονται αποκλειστικά από την Κρήτη: το αβοκάντο, το μέλι, το λεμόνι, τα αρωματικά βότανα και τα μυρωδικά. Για τον Μανώλη Λεράκη, δεν πρόκειται μόνο για επιχειρηματική επιλογή αλλά για στάση ζωής απέναντι στον πρωτογενή τομέα.

«Η Ελλάδα έχει έναν τεράστιο πλούτο πρώτων υλών. Δεν καταλαβαίνω γιατί να εισάγουμε προϊόντα χαμηλής προστιθέμενης αξίας όταν μπορούμε να δημιουργούμε καινοτόμα τρόφιμα με όσα παράγει ο τόπος μας. Αν θέλουμε πραγματικά να στηρίξουμε τον πρωτογενή τομέα, πρέπει να επενδύσουμε στη μεταποίηση και στην προστιθέμενη αξία».

Το αβοκάντο… στο μπουκάλι

Το επόμενο βήμα ήταν ίσως και το πιο φιλόδοξο. Το Avoboost, ένα 100% φυτικό λειτουργικό ποτό με βάση το κρητικό αβοκάντο, το μέλι, το λεμόνι, το τζίντζερ, την κανέλα και φυτική πρωτεΐνη αρακά, φιλοδοξεί να δημιουργήσει μια νέα κατηγορία στην αγορά. Σύμφωνα με τον δημιουργό του, δεν σχεδιάστηκε ως ακόμη ένα energy drink, αλλά ως μια πιο ολοκληρωμένη διατροφική πρόταση για όσους αθλούνται ή αναζητούν φυσική ενέργεια μέσα στην ημέρα.

Επιχειρείν με κοινωνικό πρόσημο

Η επιχειρηματική του φιλοσοφία, ωστόσο, δεν περιορίζεται στη βιωσιμότητα του προϊόντος. Η εταιρεία συνεργάζεται με τις Αγροτικές Φυλακές Αγιάς, προμηθευόμενη μυρωδικά και φυλλώδη λαχανικά που καλλιεργούνται εκεί, ενώ στόχος του είναι να δημιουργηθούν στο μέλλον οι προϋποθέσεις ώστε κρατούμενοι να μπορούν να αποκτούν εργασιακή εμπειρία μέσα από την παραγωγική διαδικασία.

«Μια επιχείρηση σήμερα δεν αρκεί να είναι οικονομικά βιώσιμη. Πρέπει να αφήνει και κοινωνικό αποτύπωμα. Η συνεργασία μας με τις Αγροτικές Φυλακές Αγιάς δεν είναι μια πράξη φιλανθρωπίας. Είναι μια επένδυση στους ανθρώπους και στη δεύτερη ευκαιρία που όλοι αξίζουν να έχουν».

Η υπόσχεση στον πατέρα του

Όσο για τον άνθρωπο από τον οποίο ξεκίνησαν όλα, ο Μανώλης Λεράκης δεν κρύβει τη συγκίνησή του. «Ο πατέρας μου μου έλεγε πάντα ότι το αβοκάντο στην Ελλάδα δεν έπρεπε να πουλιέται με το κιλό, αλλά να αποκτήσει μεγαλύτερη αξία μέσα από τη μεταποίηση. Δεν πρόλαβε να δει όλα όσα έγιναν, γιατί έφυγε το 2010. Αν όμως μπορούσα να του δείξω σήμερα όσα έχουμε καταφέρει, πιστεύω ότι δεν θα στεκόταν τόσο στο Avoboost. Θα χαιρόταν γιατί ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής που κάποτε χανόταν σήμερα αποκτά αξία, στηρίζει τους παραγωγούς και δίνει μια νέα προοπτική στον πρωτογενή τομέα. Νομίζω πως αυτή θα ήταν η μεγαλύτερη δικαίωσή του» καταλήγει.